PL207714B1 - Uszczelka wlotu kabla, przejścia rurowego lub tym podobnych urządzeń - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest uszczelka dla wlotu kabla, przejścia rurowego lub tym podobnych urządzeń.

Uszczelki tego typu są używane w wielu różnych urządzeniach dla uszczelnienia różnych przedmiotów. Mogą uszczelniać przed płynem, gazem, ogniem, gryzoniami, termitami itd. Uszczelka może mieć zastosowanie przy instalacji przewodów elektrycznych, łączy, komputerów itd. lub rur przeznaczonych do transportu różnych gazów lub płynów, takich jak woda, sprężone powietrze, płyn hydrauliczny i gaz kuchenny.

Wyrażenia takie jak „uszczelka” i „osłona izolująca” są używane dla uproszczenia opisu i mają szerokie znaczenie. „Uszczelka” jest używana dla każdego rodzaju uszczelnienia wlotu kabla, przejść rurowych i tym podobnych urządzeń. „Osłona izolująca” może pokrywać każdą rurę, przewód rurowy, tuleję lub samą ścianę, gdzie ma być uszczelka.

Znana jest z amerykańskiego opisu nr US 3 528 668 A uszczelka, która jest utworzona z dwóch połówek tworzących centralny otwór dla kabla, przy czym zewnętrzna średnica uszczelki jest zmienna dla różnych wymiarów montażowych.

Ponadto, z opisu niemieckiego zgłoszenia patentowego nr DE 402 8570 A1 znana jest uszczelka wyposażona w pośrednie pierścienie w celu umożliwienia montażu kabli o różnych zewnętrznych średnicach.

Uszczelki znanego typu są zwykle umieszczone w osłonie izolującej w ścianie. Często występuje różnica ciśnień o dużej wartości bezwzględnej na przeciwległych stronach ściany. Tak więc, uszczelka musi być umieszczona ściśle w osłonie izolującej lub tym podobnym urządzeniu, w którym się znajduje oraz musi być dopasowana do rzeczywistych wymiarów montażu dla osiągnięcia pożądanego efektu. Wymiary montażu są uzależnione od wewnętrznej średnicy osłony izolującej.

Osłony izolujące znane ze stanu techniki są często wykonane ze standardowych tub lub rur, mających różne wewnętrzne średnice. W zależności od usytuowania geograficznego i rzeczywistego podłoża zastosowania, standard może być różny, co oznacza, że uszczelki muszą być tak wykonane, aby mogły być zastosowane dla różnych wymiarów. Ponadto, osłony izolujące muszą mieć stosunkowo gładką wewnętrzną powierzchnię, aby nie uszkodzić prawidłowego uszczelnienia.

Uszczelka znana ze stanu techniki została wyposażona w specjalną osłonę izolującą. To funkcjonowało dobrze z tego względu, że uszczelka była szczelna, ale stwarzało to również pewne problemy. Osłona izolująca była kolejną częścią do przechowywania i transportu. Ponadto, otwór w ścianie lub tym podobne, musiał być przystosowany do zewnętrznych wymiarów osłony izolującej. W niektórych przypadkach były problemy w przystosowaniu otworu ściany do rzeczywistej osłony izolującej. W przykładach wykonania, w których nie było specjalnej osłony izolującej, należało zastosować wiele różnych uszczelek dla pokrycia szerokiego zakresu możliwych wymiarów osłony izolującej.

Ponadto kable, rury lub tym podobne, które mają być wpasowane w uszczelkę, mogą mieć wiele różnych rozmiarów.

Uszczelka wlotu kabla, przejścia rurowego lub tym podobnych urządzeń, która znajduje się w osłonie izolującej, utworzona z dwóch połówek, tworzących przynajmniej jeden centralny otwór dla kabla, rury lub tym podobnych urządzeń, po ich połączeniu, przy czym uszczelka ma zmienną zewnętrzną średnicę, dla przystosowania jej do różnych wymiarów montażowych, według wynalazku charakteryzuje się tym, że uszczelka na swym zewnętrznym obwodzie jest zaopatrzona w co najmniej dwie zdzieralne warstwy.

Korzystnym jest, że każda połówka uszczelki ma część główną wykonaną ze sprężystego materiału.

Korzystnym jest, że na jednym końcu części głównej znajduje się przednia płytka, a odpowiednio na drugim końcu części głównej znajduje się tylna płytka, przy czym te płytki są połączone ze sobą za pomocą śrub wprowadzonych do otworów części głównej.

Korzystnym jest, że w stanie zamontowania część główna uszczelki jest dociśnięta w kierunku osiowym oraz rozszerzona promieniowo po przemieszczeniu się względem siebie przedniej płytki tylnej płytki.

Korzystnym jest, że uszczelka ma cylindryczny kształt.

Korzystnym jest, że zewnętrzne zdzieralne warstwy przylegają luźno wzajemnie do siebie z możliwością ich zdzierania.

PL 207 714 B1

Korzystnym jest, że liczba zewnętrznych zdzieralnych warstw mieści się w zakresie pomiędzy dwa a dwadzieścia.

Korzystnym jest, że grubość każdej zewnętrznej zdzieralnej warstwy jest mniejsza niż spodziewanego maksymalnego promieniowego rozszerzenia się części głównej.

Korzystnym jest, że grubość każdej zewnętrznej zdzieralnej warstwy mieści się w przedziale pomiędzy 0,5 a 2,0 mm.

Korzystnym jest, że na wewnętrznej stronie każdej części głównej znajduje się wewnętrzna zdzieralna warstwa w celu zmiany wewnętrznej średnicy każdego otworu centralnego.

Zgodnie z wynalazkiem opracowano uszczelkę przystosowaną do różnych wymiarów montażowych. Jedna taka uszczelka zapewnia zredukowanie liczby różnych uszczelek potrzebnych do pokrycia szerokiego zakresu zapotrzebowania.

Na zewnątrz uszczelki znajduje się pewna liczba zdzieralnych warstw, dla przystosowania zewnętrznego wymiaru uszczelki do wymiarów mocowania osłony izolującej. Również na wewnętrznym obwodzie uszczelki znajduje się pewna liczba zdzieralnych warstw, dla przystosowania jej wewnętrznych wymiarów do wymiaru kabla, rury lub tym podobnych urządzeń umieszczonych w uszczelce. Te zewnętrzne i wewnętrzne zdzieralne warstwy mogą być usunięte ręcznie.

Przedmiot wynalazku zostanie bliżej objaśniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia uszczelkę według wynalazku w przekroju wzdłuż linii I-I z fig. 2, fig. 2 - uszczelkę z fig. 1 w przekroju wzd ł uż linii II-II z fig. 1, a fig. 3 przedstawia widok perspektywiczny jednej po ł ówki uszczelki z fig. 1 i 2.

Uszczelka według przedmiotowego wynalazku może mieć zastosowanie jak uszczelnienie dla wlotu kabla, przejścia rurowego i tym podobnych. Jest utworzona z dwóch identycznych części, które łączy się dla utworzenia uszczelnienia. Każda połówka uszczelki ma część główną 1 wykonaną ze sprężystego materiału. Na końcach części głównej 1 znajdują się dwie płytki, przednia płytka 2 i tylna płytka 3. Przednia płytka 2 i tylna płytka 3 są zamocowane w części głównej 1 za pomocą śrub 4. Otwory znajdują się na płytkach 2, 3 i w części głównej 1 znajdują się otwory do wprowadzenia śrub 4. Śruby 4 są wkręcone swoimi zewnętrznymi końcami dla współpracy z otworami gwintowanymi tylnej płytki 3. Śruby 4 współpracują z płytkami 2, 3 dla dociśnięcia części głównej 1 w kierunku osiowym. Chociaż trzy śruby są zastosowane dla każdej połówki uszczelki, jak przedstawiono w przykładzie wykonania, dowolna liczba śrub może być użyta. W przedstawionym przykładzie wykonania śruby 4 są wkrętami z łbem gniazdowym. Znawca tej dziedziny techniki zdaje sobie sprawę z tego, że każdy rodzaj środków mocujących umożliwiających płytkom 2, 3 na poruszanie się względem siebie może być zastosowany. Tak więc możliwe jest użycie śrub i nakrętek. Korzystnie, śruby powinny być dokręcone z jednej strony.

Przednia płytka 2 według korzystnego przykładu wykonania jest płytką na tej stronie części głównej 1, z której zwykle są dostępne do regulacji śruby 4. Tylna płytka 3 jest umieszczona po przeciwnej stronie uszczelki względem przedniej płytki 2. W wielu przykładach wykonania przednia płytka 2 ma zewnętrzny promień większy od wewnętrznej średnicy osłony izolującej. Jest tak dla bardziej dokładnego umieszczenie uszczelki, tak aby przednia płytka 2 przylegała do końca osłony izolującej. Zamiast tego promień przedniej płytki 2 jest większy od wewnętrznego wymiaru osłony izolującej, liczba wystających części zamocowanych lub zintegrowanych z płytką 2 może być większa od wewnętrznego promienia osłony izolującej.

Zdzieralne warstwy 5, 6 są umieszczone na zewnątrz i wewnątrz części głównej 1. Zdzieralne warstwy 5, 6 są wykonane w taki sposób i z takiego materiału, aby umożliwić im przywieranie do siebie po wyprodukowaniu każdej połówki uszczelki. Jednakże mogą one przylegać luźno wzajemnie do siebie tak, że mogą być zdarte ręcznie.

Część główna 1 ma zwykle nieco większą osiową rozpiętość niż zewnętrzne i wewnętrzne zdzieralne warstwy 5, 6, dla umożliwienia dociśnięcia części głównej 1 w kierunku osiowym, bez uszkodzenia zdzieralnych warstw 5, 6.

Dwie połówki uszczelki są utworzone tak, aby powstała centralna, cylindryczna otwarta przestrzeń podczas ich łączenia. Kabel, rura i tym podobne wchodzą w tą otwartą przestrzeń. Jak pokazano w przykładzie wykonania, kabel 7 zostaje wprowadzony do uszczelki. Dla znawcy tej dziedziny techniki jest jasne, że uszczelka może również mieć zastosowanie do wprowadzenia więcej niż jednego kabla 7, rury lub tym podobnych. W tym ostatnim przypadku jest możliwe, aby wprowadzać różne rodzaje kabli, rur itd. Zwykle uszczelka znajduje się w osłonie izolującej, tubie i tym podobnych w ścia4

PL 207 714 B1 nie, w której znajduje się osłona izolująca. W innych przykładach wykonania ściana może być tak zbudowana, że uszczelka może znajdować się w tej ścianie.

W zastosowaniu, dwie połówki uszczelki powinny być umieszczone wokół kabla 7. Dla przystosowania uszczelki do wymiarów kabla 7, przynajmniej jedna ze zdzieralnych warstw 6 zostaje zdarta. Dla przystosowania zewnętrznej średnicy uszczelki do osłony izolującej, przynajmniej jedna zewnętrzna zdzieralna warstwa 5 zostaje zdarta.

Gdy odpowiednia liczba wewnętrznych i/lub zewnętrznych zdzieralnych warstw 5, 6 zostanie zdarta, uszczelka jest umieszczona w odpowiednim miejscu otaczając kabel 7. Następnie, śruby 4 są dokręcone w ten sposób, że przednie i tylne płytki 2, 3 zostają przesunięte względem siebie. Ponieważ płytki 2, 3 przemieszczają się względem siebie, to część główna 1 zostaje dociśnięta w kierunku osiowym. Osiowe dociśnięcie części głównej 1 prowadzi do rozszerzenia części głównej 1 w kierunku promieniowym. Część główna 1 będzie poszerzona promieniowo zarówno wewnątrz jak i na zewnątrz, tak więc uszczelka uszczelnia kabel 7 na zewnątrz i wewnątrz. Rozszerzenie części głównej 1 następuje od części głównej 1 poprzez zdzieralne warstwy zewnętrzne i wewnętrzne 5, 6. Część główna 1 wraz z zewnętrznymi zdzieralnymi warstwami 5 wypełni jakiekolwiek występujące nieregularności w wewnę trznej ś cianie osłony izoluj ą cej.

Grubość każdej zewnętrznej zdzieralnej warstwy 5 jest dostosowana do sprężystości części głównej 1. Grubość każdej pojedynczej zdzieralnej warstwy 5 powinna być mniejsza niż spodziewane maksymalne rozszerzenie promieniowe części głównej 1. Liczba zdzieralnych warstw jest przystosowana do zamierzonego wykorzystania i do pożądanego zakresu zewnętrznych wymiarów uszczelki. W korzystnym przykł adzie wykonania jest dwanaś cie zdzieralnych warstw 5. Zwykle liczba zdzieralnych warstw 5 waha się między dwa a dwadzieścia, jednakże inna liczba tych warstw może być brana pod uwagę. Rzeczywista liczba zależy od wymiarów, zamierzonego wykorzystania itd. Zwykła grubość zewnętrznej warstwy 5 wynosi 0,5 do 2,0 mm. Jednakże znawca tej dziedzinie techniki zdaje sobie sprawę z tego, że zależy ona od rzeczywistego rozmiaru uszczelki i że w związku z tym może ona się zmieniać.

W niektórych przykładach wykonania na każ dym końcu dłuższej osłony izolującej znajdują się dwie uszczelki. To może być zaletą, na przykład ze względu na ochronę przed pożarem. Ponadto, uszczelka jest często wyposażona w zaślepkę (nie pokazaną) w przestrzeni przeznaczonej dla kabla 7. Zaślepka będzie chroniła uszczelkę w różnych połączeniach i jest często używana wówczas, gdy uszczelka jest zamontowana przed kablem 7.

Nawet jeśli pokazana została uszczelka mająca kołowy przekrój, znawca tej dziedziny techniki wie, że uszczelka według przedmiotowego wynalazku może mieć różny kształt przekroju poprzecznego. Tak więc, może on być owalny, kwadratowy, trójkątny, wielokątny itd.

Claims (10)

1. Uszczelka wlotu kabla, przejścia rurowego lub tym podobnych urządzeń, która znajduje się w osłonie izolującej, utworzona jest z dwóch połówek, tworzących przynajmniej jeden centralny otwór dla kabla, rury lub tym podobnych urządzeń, po ich połączeniu, przy czym uszczelka ma zmienną zewnętrzną średnicę, dla przystosowania jej do różnych wymiarów montażowych, znamienna tym, że uszczelka na swym zewnętrznym obwodzie jest zaopatrzona w co najmniej dwie zdzieralne warstwy (5).

2. Uszczelka według zastrz. 1, znamienna tym, że każda połówka uszczelki ma część główną (1) wykonaną ze sprężystego materiału.

3. Uszczelka według zastrz. 2, znamienna tym, że na jednym końcu części głównej (1) znajduje się przednia płytka (2) i odpowiednio na drugim końcu części głównej (1) znajduje się tylna płytka (3), przy czym te płytki (2, 3) są połączone ze sobą za pomocą śrub (4) wprowadzonych do otworów części głównej (1).

4. Uszczelka według zastrz. 3, znamienna tym, że w stanie zamontowania część główna (1) uszczelki jest dociśnięta w kierunku osiowym oraz rozszerzona promieniowo po przemieszczeniu się względem siebie przedniej płytki (2) i tylnej płytki (3).

5. Uszczelka według zastrz. 4, znamienna tym, że ma cylindryczny kształt.

6. Uszczelka według zastrz. 1, znamienna tym, że zewnętrzne zdzieralne warstwy (5) przylegają luźno wzajemnie do siebie z możliwością ich zdzierania.

PL 207 714 B1

7. Uszczelka według zastrz. 6, znamienna tym, ż e liczba zewnętrznych zdzieralnych warstw (5) mieści się w zakresie pomiędzy dwa a dwadzieścia.

8. Uszczelka według zastrz. 7, znamienna tym, że grubość każdej zewnętrznej zdzieralnej warstwy (5) jest mniejsza niż spodziewanego maksymalnego promieniowego rozszerzenia się części głównej (1).

9. Uszczelka wedł ug zastrz. 8, znamienna tym, ż e grubość każdej zewnętrznej zdzieralnej warstwy (5) mieści się w przedziale pomiędzy 0,5 a 2,0 mm.

10. Uszczelka według zastrz. 8, znamienna tym, że na wewnętrznej stronie każdej części głównej (1) znajduje się wewnętrzna zdzieralna warstwa (6) w celu zmiany wewnętrznej średnicy każdego otworu centralnego.