PL208302B1 - Sposób otrzymywania wodorozcieńczalnego lakieru lub farby akrylowej z kompozycji żywic akrylowych - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Wodne farby dyspersyjne są suspensjami pigmentów i napełniaczy w wodnej dyspersji substancji błonotwórczej, którą jest syntetyczny polimer z dodatkiem emulgatorów, dyspergatorów i innych związków wspomagających. Farby rozcieńczalne wodą są także nazywane emulsyjnymi, lateksowymi lub dyspersyjnymi. O właściwościach farby dyspersyjnej decyduje rodzaj substancji błonotwórczej. Zasadniczo jest to wodna dyspersja poli(octanu winylu) lub jego kopolimerów, lateks butadienowostyrenowy lub kopolimery butadienu z innymi monomerami, wodne dyspersje akrylowe oraz innych polimerów. Z nich produkowane są farby przeznaczone do malowania powierzchni murowych, tynków, betonów tzw. zewnętrzne i wewnętrzne, a także farby o przeznaczeniu specjalnym np. malowanie dachowych płyt etemitowych, płyt paździeżowych, kartonowo-gipsowych itp.

W skład wodorozcieńczalnej farby oprócz wody i substancji błonotwórczych wchodzą pigmenty, napełniacze oraz dodatki spełniające ściśle określone funkcje jak dyspergatory, emulgatory, stabilizatory, zagęszczacze, dodatki koalescencyjne, biocydowe, gaszące pianę, inhibitory korozji, dodatki hydrofobizujące powierzchnię powłoki itp.

Substancje błonotwórcze wchodzące w skład wodnej farby dyspersyjnej i nadające jej podstawowe właściwości ochronne oraz przeznaczenie można podzielić na szereg grup. Do grupy pierwszej zaliczamy wodne dyspersje poli(octanu winylu) i jego kopolimery. Szczególnie interesujące są kopolimery octanu winylu z etylenem, izobutylenem, dibutylomaleinianem, dibutylofumarynianem, di(2-etyloheksylo)maleinianem, di(2-etyloheksylo)fumarynianiem, akrylanem etylowym, akrylanem butylowym, 2-etyloheksyloakrylanem, winylolaurynianem, winylowymi estrami wyższych izomerycznych kwasów karboksylowych, butylo-izododecylomaleinianem, estry niesymetrycznych alkoholi zawierających od C12 do C20 atomów węgla, estry rozgałęzionych kwasów karboksylowych.

Do grupy drugiej zaliczamy lateksy butadienowo-styrenowe zawierające od 35 do 40% wag. butadienu i od 60 do 65% wag. styrenu, a także kopolimery butadienu z akrylonitrylem oraz akrylonitrylem i kwasem metakrylowym, styrenem i kwasem metakrylowym oraz samym kwasem metakrylowym, styrenem i 2-winylo-5-winylopirydyną oraz samą 2-winylo-5-winylopirydyną izobutylenem z izoprenem, amidem kwasu metakrylowego, metakrylanem metylu, akrylanem butylu, amidem akrylowym, kwasem akrylowym, akroleiną. Także używane są mieszaniny lateksu butadienowo-styrenowego z wodnymi dyspersjami 1,4-cis-poliizoprenem, poli(chlorkiem winylu), poliizobutylenem i polistyrenem.

Do grupy trzeciej zaliczamy wodne dyspersje polimerów i kopolimerów akrylowych. Są to dyspersje akrylanu metylu, etylu, butylu oraz kopolimerów akrylanu metylu z akrylanem butylu i kwasem akrylowym, metakrylanem metylu z akrylanem butylu, metakrylanem metylu z akrylanem butylu i kwasem metakrylowym, metakrylanu butylu z akrylanem butylu i kwasem metakrylowym, akrylanem metylu z akrylanem butylu i kwasem akrylowym i kopolimery styrenu z monomerami akrylowymi.

Do grupy czwartej zaliczamy wodne dyspersje kopolimerów chlorku winylu z winylowymi estrami wyższych izomerycznych kwasów karboksylowych, poliwinylodienchlorowe, chloroprenowe, poli(chlorku winylu), polimerów fluoroetylenowych, polistyrenowych, chlorosulfonowanego polietylenu, butylowanego kauczuku karboksylowego, poliakrylonitrylu, żywic fenolowych, epoksydowych, poliuretanów, silikonów itp.

Przedstawiony podział wynika z przeglądu literaturowego wykonanego na podstawie monografii: Encyclopedia of polymer science and technology, N.Y. 1968; H.F. Payne, Organie coating technology, John Wiley and Sons Inc., New York 1959, t.l; D.H. Solomon, The chemistry of organie film fomners, John Wiley and Sons Inc., New York 1971; M.F. Sorokin, L.G. Shode, Z.A. Kocnova, Khimija i tehnologija plenkoobrazujuścih veścestv, Khimija, Moskva, 1981; M.L. Livshic, B.J. Pshijalkovskij, Lakokracocnye materiały, Khimija, Moskva 1982; I.A. Tolmacev, V.V. Verholancev, Novye vodnodispersionnye kraski, Khimija, Leningrad 1979; J.S. Ochrimienko, W.W. Werchołancew, Chemia i technologia substancji błonotwórczych, WNT, Warszawa 1982.

Z przeglądu patentowego wynika, że w dziedzinie farb wodorozcieńczalnych lub wododyspersyjnych można wyróżnić np. z patentu PL 155639 sposób otrzymywania wodorozcieńczalnej żywicy izoftalowej, następnie wodorozcieńczalny lakier akrylowy z żywicy akrylowej składającej się z akrylanu amonowego lub metakrylanu amonowego kopolimeryzowanych z akrylanem butylu, metakrylanem metylu lub styrenem PL 157553, oraz sposób otrzymywania wodorozcieńczalnych spoiw lakierowych utwardzalnych w podwyższonej temperaturze, składających się z żywicy metoksymelaminowej i wodorozcieńczalnej żywicy alkidowo-fenolowej PL 159306, podobna jest kompozycja wodorozcieńczalnego wyrobu lakierowego, składająca się z żywicy ftalowej w kompozycji z modyfikowaną izocyjanianami

PL 208 302 B1 żywicy ftalowej PL 162621, jak również wodna farba dyspersyjna składająca się z wodnomocznikowego roztworu białka-żelatyny w postaci kleju skórnego lub kostnego, kazeiny z mocznikiem, charakteryzuje się podwyższoną stabilnością i trwałością PL 160884. Dobre wodorozcieńczalne wyroby otrzymuje się z polimeryzacji estrów allilowych nienasyconych kwasów tłuszczowych z monomerami winylowymi lub akrylowymi PL 165284. Podobne są opisy otrzymywania wodorozcieńczalnych żywic alkidowych przedstawione w dwóch patentach. Polegają one na dyspergowaniu mieszaniny żywic lakierowych otrzymywanych przez estryfikację glikoli nienasyconymi kwasami tłuszczowymi lub kwasami dikarboksylowymi z użyciem monomerów winylowych i akrylowych PL 166387 i PL 170119. Opracowano interesujący wodorozcieńczalny szybkoschnący lakier emulsyjny na drewno, składający się z żywicy będącej kopolimerem styrenowo-akrylowo-maleinowym oraz żywicy metylosilikonowej PL 170121. Firma „Vianova” opatentowała sposób wytwarzania wodorozcieńczalnych spoiw lakierowych z dwuskł adnikowych poliuretanów PL 169020. Wyrób lakierowy wodorozcie ń czalny wysychają cy na powietrzu składa się z ftalowej żywicy poliestrowej, z oleju sojowego lub lnianego oraz innych komponentów PL 170232. Szczegółowo przedstawiono otrzymywanie wodnej kompozycji podkładowej z mieszaniny ż ywicy silikonowej i epoksydowej EP 0808883 A2. Do malowania drewna zaleca się wodną kompozycję żywicy akrylowej z monomerami winylowymi PL 172721. Ciekawe właściwości ma wodorozcieńczalna dyspersja asfaltowa modyfikowana żywicą akrylową PL 174621. Również wodorozcieńczalny lakier epoksydowy oraz farba epoksydowa z żywicy epoksydowej utwardzanej produktami degradacji poli(tereftalanu etylenowego) PL 188857, wodorozcieńczalny schnący na powietrzu lakier alkidowy z żywicy gliptaftalowej lub pentaftalowej PL 188292, wodorozcieńczalny lakier poliuretanowy na drewno i tworzywa sztuczne składający się z żywicy poliestrowo-izocyjanianowej lub polieterowo-izocyjanianowej, w której jest hydrofilowa żywica izocyjanianowa z heksametylenodiizocyjanianu PL 189345, wodorozcieńczalny lakier z żywicy akrylowej lub akrylowo-styrenowej lub silikonowej do podłoży betonowych PL189818, Wodorozcieńczalny lakier z żywicy kopolimeru akrylowego i polimetakrylowego do malowania wyrobów z poli(chlorku winylu) PL 191841. Inny rodzaj dyspersji stanowią kompozycje otrzymywane przez dyspergowanie roztworu w ksylenie żywicy akrylowej w wodzie PL 167532. Przykładem szczegółowym jest dyspergowanie w wodzie roztworu kopolimeru akrylowostyrenowego składającego się z akrylanu metylu, akrylanu butylu, kwasu akrylowego i styrenu rozpuszczonego w mieszaninie toluenu, octanu butylu i octany etylu. Dodatkowo dla polepszenia właściwości dodaje się nienasyconej żywicy poliestrowej lub kopolimeru chlorku winylu z estrami kwasu maleinowego PL 186080. Innym przykładem farby dyspersyjnej jest sposób wytwarzania antykorozyjnej farby krzemianowo - cynkowej, której głównym składnikiem jest wodny roztwór szkła sodowego lub potasowe - sodowego i pył cynkowy PL 155644.

Sposób wytwarzania wodorozcieńczalnego lakieru lub farby akrylowej według wynalazku polega na dyspergowaniu w wodzie za pomocą szybkoobrotowego mieszadła mechanicznego (disolvera) lub młyna perełkowego spoiwa lakierowego z/lub pigmentami i napełniaczami oraz środkami pomocniczymi. Korzystne jest użycie spoiwa lakierowego w postaci roztworu składającego się z kompozycji dwóch 50% roztworów ksylenowych kopolimerów, z których pierwszy ma skład w częściach wagowych: 55 metakrylan metylu, 40 akrylan butylu, 5 kwas metakrylowy, zaś drugi kopolimer ma skład w częściach wagowych: 95 matakrylan butylu, 5 amid kwasu metakrylowego, zaś kompozycję żywic akrylowych stosuje się w stosunku wagowym 1:1 dyspergowanych w wodzie z udziałem stabilizatorów i zagę szczacza. Kopolimery otrzymuje się w wyniku polimeryzacji wolnorodnikowej z wymienionych monomerów w p-ksylenie. Kompozycja stabilizującą, złożona jest z mieszaniny środków powierzchniowo czynnych i zagęszczacza o składzie w częściach wagowych 1,6 alkohol laurylowy zawierający dziesięć ugrupowań oksyetylenowych, 1,1 nienasycony alkohol tłuszczowy zawierający osiemnaście ugrupowań oksyetylenowych, 0,5 amina tłuszczowa zawierająca osiem ugrupowań oksyetylenowych, 0,7 amina tłuszczowa zawierająca dwadzieścia dwa ugrupowania oksyetylenowe, 0,7 nonylofenol zawierający osiem ugrupowań oksyetylenowych; 0,8 addukt soli sodowej monoestru kwasu bursztynowego i nonylofenolu zawierającego pięć ugrupowań oksyetylenowych, 2,0 wodorozcieńczalny oligomer poliuretanowy. Kompozycja jest optymalna do zdyspergowania 100 części wagowych spoiwa lakierowego składającego się z dwóch kopolimerów akrylowych w 500 częściach wagowych wody.

Kopolimer metakrylanu metylu z akrylanem butylu i kwasem metakrylowym otrzymuje się w wyniku syntezy 58,77 cm³ metakrylanu metylu z 56,98 cm³ akrylanu butylu i 4,24 cm³ kwasu metakrylowego w 465 cm³ p-ksylenu. Reakcję prowadzi się w reaktorze o pojemności 1000 cm³ z mechanicznym mieszadłem łopatkowym i bezstopniową regulacją obrotów, zaopatrzonym w wodną chłodnicę zwrotną i termometr do 150°C reaktor ogrzewany jest łaźnią elektryczną. Inicjator, którym jest nadtle4

PL 208 302 B1 nek tert-butylu w ilości 1,2% wagowych w stosunku do sumarycznej masy monomerów wprowadza się małymi porcjami od momentu osiągnięcia temp. 100°C co 30 minut. Temperatura reakcji wynosiła 130-°C. Całkowity czas reakcji wynosił 12 godzin. Po zakończonej syntezie nieprzereagowane monomery wraz z częścią p-ksylenu oddestylowano do uzyskania 50%-wego roztworu kopolimeru w p-ksylenie. Otrzymany roztwór kopolimeru akrylowego uż yto do bada ń okreś lają cych jego wł a ś ciwości oraz do wykonania wodnych dyspersji. Liczbowo średnia masa cząsteczkowa kopolimeru (Mn) 15000, wagowo średnia masa cząsteczkowa (Mw) 65300, współczynnik niejednorodności (Mw/Mn) 4,34, wydajność kopolimeryzacji 93,6% wagowych, gęstość roztworu kopolimeru 0,915 [g/cm³], liczba karboksylową 210 [cz. wag.].

Kopolimer metakrylanu butylu otrzymuje się w wyniku syntezy 151,11 cm³ metakrylanu butylu z 4,26 g amidu kwasu metakrylowego w 465 cm³ p-ksylenu. Reakcję prowadzi się w aparaturze analogicznej jak w wypadku kopolimeru metakrylanu metylowego z akrylanem butylu i kwasem metakrylowym. Inicjator w ilości 1,2% wagowych w stosunku do sumarycznej masy monomerów wprowadzono małymi porcjami od momentu osiągnięcia temperatury 100°C co 30 minut. Temperatura reakcji wynosiła 130-135°C. Całkowity czas reakcji wynosił 12 godzin. Po zakończonej syntezie nieprzereagowane monomery wraz z częścią p-ksylenu oddestylowano od uzyskania 50%-wego roztworu kopolimeru w p-ksylenie. Otrzymany roztwór kopolimeru akrylowego uż yto do bada ń okreś lają cych jego wła ś ciwości oraz do wykonania wodnych dyspersji. Liczbowo średnia masa cząsteczkowa kopolimeru (Mn) 12000, wagowo średnia masa cząsteczkowa (Mw) 62200, współczynnik niejednorodności (Mw/Mn) 5,173, wydajność kopolimeryzacji 91,4% wagowych, gęstość roztworu kopolimeru 0,91 [g/cm³], liczba amidowa 590 [cz. wag.].

Jako pigmenty i napełniacze stosuje się znane związki takie jak ditlenek tytanu (biel tytanowa), litopon, ultramaryna, ftalocyjanina miedzi, sadza, grafit, czernie żelazowe, puder aluminiowy, pył cynkowy, pigmenty żółte kadmowe, ołowiowe, żelazowe i strontowe, oranżowe kadmowe, ołowiowe i ż elazowe, czerwone kadmowe, niebieskie kobaltowe, zielone kobaltowo-chromowe lub chromowe, brązy manganowe, baryt, węglan wapnia, dolomit, talk, kaolin, bentonit, glinokrzemiany, krzemionka koloidalna itp. Jako środki pomocnicze stosuje się znane substancje poprawiające wygląd powłoki lakierowej i stabilizujące przed rozwarstwianiem się układu dyspersyjnego składającego się z spoiwa lakierniczego, a także przeciwdziałające osadzaniu się pigmentów i napełniaczy. W szczególności wodny układ dyspersyjny będący mieszaniną dwóch roztworów żywic kopolimerów akrylowych jest korzystnie stabilizować kompozycją składającą się z oksyetylenowanego alkoliolu laurylowego, oksyetylenowanego nienasyconego alkoliolu tłuszczowego, oksyetylenowanych amin tłuszczowych, okyetylenowanego nonylofenolu, adduktu soli sodowej monoestru kwasu bursztynowego i okyetylenowanego nonylofenolu z wodorozcieńczalnym oligomerem poliuretanowym.

Otrzymany sposobem według wynalazku lakier lub farba zawierają wolne grupy karboksylowe i amidowe zdolne do reakcji chemicznej ze sob ą w procesie utwardzania powłoki w temp. 120 do 170°C. Zastosowano mieszaninę dwóch kopolimerów akrylowych mających określoną optymalna masę cząsteczkową i zoptymalizowany skład chemiczny. Stężenie kopolimeru w wodnej dyspersji zapewnia uzyskanie najlepszych właściwości aplikacyjnych jak rozlewność lakieru lub farby, szybkość jej wysychania w podwyższonej temperaturze, tworzenie równomiernych i gładkich z wysokim połyskiem powłok spełniających normy odnośnie zawartości w lakierze lub farbie rozpuszczalników organicznych.

Wynalazek ilustrują przykłady wykonania.

P r z y k ł a d 1.

Otrzymywanie wodorozcieńczalnego lakieru z kompozycji żywic kopolimerów akrylowych.

Do naczynia homogenizatora (disolvera) lub młynka perełkowego wprowadza się 100 części wagowych spoiwa lakierowego składającego się z 50 części wagowych 50%-wego ksylenowego roztworu kopolimeru metakrykanu metylu z akrylanem butylu i kwasem metakrylowym i 50 części wagowych 50%-wego ksylenowego roztworu kopolimeru metakrylanu butylu z amidem kwasu metakrylowego.

Następnie do tego samego naczynia wprowadza się 500 części wagowych wody destylowanej lub demineralizowanej i rozpuszcza w niej kompozycję stabilizującą składającą się z środków powierzchniowo czynnych i zagęszczacza w częściach wagowych: 1,6 alkoholu laurylowego zawierającego dziesięć ugrupowań oksyetylenowych; 1,1 nienasyconego alkoholu tłuszczowego zawierającego osiemnaście ugrupowań oksyetylenowych; 0,5 aminy tłuszczowej zawierającej osiem ugrupowań oksyetylenowych; 0,7 aminy tłuszczowej zawierającej dwadzieścia dwa ugrupowania oksyetylenowe;

PL 208 302 B1

0,7 nonylofenolu zawierającego osiem ugrupowań oksyetylenowych; 0,8 adduktu soli sodowej monoestru kwasu bursztynowego i nonylofenolu z pięcioma ugrupowaniami oksyetylenowymi oraz 2,0 wodorozcieńczalnego oligomem poliuretanowego.

Dyspergowanie prowadzi się za pomocą mieszadła dyskowego lub młyna perełkowego w temp. 20°C przy obrotach mieszadła lub rotora w zakresie od 2500 do 5000 (obr./min.) przez okres od 40 do 60 minut. Po wymieszaniu i zdyspergowaniu spoiwa lakierowego w wodzie uzyskuje się stabilną wodną dyspersję mieszaniny ciekłych żywic kopolimerów akrylowych, do której dodatkowo wprowadza się wygaszacz piany w częściach wagowych 2,0; biocyd w częściach wagowych 3,5; związek zapobiegający zamarzaniu lakieru (silikon lub glikol etylenowy) w częściach wagowych 8,0; inhibitor korozji (benzoesan sodowy lub azotyn sodowy) w częściach wagowych 2,0. Otrzymana kompozycja jest trwała przez okres sześciu miesięcy. Tak wytworzony wodorozcieńczalny lakier będący mieszaniną żywic kopolimerów akrylowych w stanie ciekłym ma następujące właściwości: lepkość, czas wypływu z kubka Forda o średnicy otworu wypływowego 4,0 mm w temp.

20°C, [sek.] 45-60 gęstość w temp. 20°C, [g/cm³] 1,17 zawartość substancji stałych, [% wag.] 10,0-12,0

Właściwości fizyko-mechaniczne powłoki na stali otrzymanej przez wysuszenie wodorozcieńczalnego lakieru z kopolimerów akrylowych w temp. 135°C przez okres 40 min. grubość w ^m] 55 - 60 twardość względna wahadłowa 0,24 przyczepność powłoki 2 odporność powłoki na zarysowanie, [g] 150 odporność powłoki na tłoczenie, [mm] 5,8 odporność powłoki na uderzenie, [cm] 15,0 odporność powłoki na zginanie, [mm] 6,0

P r z y k ł a d 2.

Otrzymywanie wodorozcieńczalnej farby z mieszaniny żywic kopolimerów akrylowych.

Do naczynia homogenizatora (disolvera) lub młynka perełkowego wprowadza się wszystkie składniki tak jak w przykładzie 1 z tym, że dodatkowo dodaje się pigmenty i napełniacze w postaci pasty oraz dodatki wspomagające. 100 części wagowych spoiwa lakierowego składającego się z 50 części wagowych 50%-wego ksylenowego roztworu kopolimeru metakrykanu metylu z akrylanem butylu i kwasem metakrylowym i 50 części wagowych 50%-wego ksylenowego roztworu kopolimeru metakrylanu butylu z amidem kwasu metakrylowego. Następnie do tego samego naczynia wprowadza się 500 cm³ wody destylowanej lub demineralizowanej oraz kompozycję składającej się z mieszaniny środków powierzchniowo czynnych w częściach wagowych: 1,2 alkoholu laurylowego zawierającego dziesięć ugrupowań oksyetylenowych; 0,7 nienasyconego alkoholu tłuszczowego zawierającego osiemnaście ugrupowań oksyetylenowych; 0,1 aminy tłuszczowej zawierającej osiem ugrupowań oksyetylenowych; 0,3 aminy tłuszczowej zawierającej dwadzieścia dwa ugrupowania oksyetylenowe; 0,3 nonylofenolu zawierającego osiem ugrupowań oksyetylenowych; 0,4 adduktu soli sodowej monoestru kwasu bursztynowego i nonylofenolu z pięcioma ugrupowaniami oksyetylenowymi oraz 2,0 wodorozcieńczalnego oligomeru poliuretanowego.

Dyspergowanie prowadzi się za pomocą mieszadła dyskowego lub młyna perełkowego w temp.

20°C przy obrotach mieszadła lub rotora w zakresie od 2000 do 4000 (obr./min.) przez okres od 40 do 60 minut. Po wymieszaniu i zdyspergowaniu spoiwa lakierowego w wodzie uzyskuje się stabilną wodną dyspersję mieszaniny ciekłych żywic kopolimerów akrylowych, do której dodatkowo wprowadza się wygaszacz piany w częściach wagowych 2,0; biocyd w częściach wagowych 3,5; związek zapobiegający zamarzaniu farby (silikon lub glikol etylenowy) w częściach wagowych 8,0; inhibitor korozji (benzoesan sodowy lub azotyn sodowy) w częściach wagowych 2,0.

Pigmenty lub napełniacze przygotowuje się w postaci pasty, która jest kompozycją z środkami powierzchniowo czynnymi i innymi dodatkami otrzymaną przez ucieranie na trójwalcarce. Składa się ona w częściach wagowych: 20 bieli tytanowej; 10 baryt; 1,4 alkoholu laurylowego zawierającego dziesięć ugrupowań oksyetylenowych; 0,8 nienasyconego alkoholu tłuszczowego zawierającego osiemnaście ugrupowań oksyetylenowych; 0,5 aminy tłuszczowej zawierającej osiem ugrupowań oksyetylenowych; 1,2 aminy tłuszczowej zawierającej dwadzieścia dwa ugrupowania oksyetylenowe; 0,8 nonylofenolu zawierającego osiem ugrupowań oksyetylenowych; 1,6 adduktu soli sodowej monoestru kwasu bursztynowego i nonylofenolu z pięcioma ugrupowaniami oksyetylenowymi.

PL 208 302 B1

Otrzymaną pastę pigmentową wprowadza się do wodnej dyspersji mieszaniny ciekłych żywic kopolimerów akrylowych małymi porcjami przy ciągłym mieszaniu za pomocą mieszadła dyskowego. Otrzymana wodorozcieńczalna farba jest trwała przez okres sześciu miesięcy.

Tak wytworzona farba ma następujące właściwości:

lepkość, czas wypływu z kubka Forda o średnicy otworu wypływowego 4,0 mm w temp.

20°C, [sek.] 85-105 gęstość w temp. 20°C, [g/cm³] 1,40-1,60 zawartość substancji stałych, [% wag.] 23,0-28,0

Właściwości fizyko-mechaniczne powłoki malarskiej na stali otrzymanej przez wysuszenie wodorozcieńczalnej farby z kopolimerów akrylowych w temp. 13°C przez okres 40 min.

grubość w ^m] 80-100 twardość względna wahadłowa 0,38 przyczepność powłoki 2 odporność powłoki na zarysowanie, [g] 180 odporność powłoki na tłoczenie, [mm] 5,3 odporność powłoki na uderzenie, [cm] 25,0 odporność powłoki na zginanie, [mm] 10,0

Claims (2)

1. Sposób wytwarzania wodorozcieńczalnego lakieru lub farby z kompozycji żywic akrylowych schnących w podwyższonej temperaturze polegający na jednoczesnym dyspergowaniu w wodzie ksylenowych roztworów dwóch kopolimerów akrylowych w obecności kompozycji stabilizującej składającej się ze środków powierzchniowo czynnych i zagęszczacza, ewentualnie dodatków pigmentu i napełniaczy, znamienny tym, że jako spoiwo lakierowe stosuje się roztwór składający się z kompozycji dwóch 50% roztworów ksylenowych kopolimerów, z których pierwszy ma skład w częściach wagowych: 55 metakrylan metylu, 40 akrylan butylu, 5 kwas metakrylowy, zaś drugi kopolimer ma skład w częściach wagowych; 95 matakrylan butylu, 5 amid kwasu metakrylowego, zaś kompozycję żywic akrylowych stosuje się w stosunku wagowym 1:1 dyspergowanych w wodzie z udziałem stabilizatorów i zagęszczacza.

2. Sposób według zastrzeżenia 1, znamienny tym, że stosuje się kompozycje stabilizującą złożoną z mieszaniny środków powierzchniowo czynnych i zagęszczacza o składzie w częściach wagowych: 1,6 alkohol laurylowy zawierający dziesięć ugrupowań oksyetylenowych, 1,1 nienasycony alkohol tłuszczowy zawierający osiemnaście ugrupowań oksyetylenowych, 0,5 amina tłuszczowa zawierająca osiem ugrupowań oksyetylenowych, 0,7 amina tłuszczowa zawierająca dwadzieścia dwa ugrupowania oksyetylenowe, 0,7 nonylofenol zawierający osiem ugrupowań oksyetylenowych; 0,8 addukt soli sodowej monoestru kwasu bursztynowego i nonylofenolu zawierającego pięć ugrupowań oksyetylenowych, 2,0 wodorozcieńczalny oligomer poliuretanowy.