PL209213B1

PL209213B1 - Sposób wytwarzania kompozycji gumy do żucia i kompozycja gumy do żucia

Info

Publication number: PL209213B1
Application number: PL373124A
Authority: PL
Inventors: Giuseppe Sozzi; Fabio Allasia
Original assignee: Gum Base Co Spa
Priority date: 2002-04-05
Filing date: 2003-04-04
Publication date: 2011-08-31
Also published as: ZA200407981B; EG23374A; IL164412A; SA03240124A; KR101003019B1; ATE305229T1; SA03240124B1; WO2003084338A1; IL164412A0; DK1427292T3; BR0303382A; TW200304773A; AU2003219129B2; CA2481225C; SI1427292T1; US7351438B2; DE60301721D1; CO5611070A2; NO325243B1; CA2481225A1

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania kompozycji gumy do żucia i kompozycja gumy do żucia. Nowa guma do żucia w postaci tabletki, którą można wytwarzać przez bezpośrednie sprasowanie preparatu gumowego w postaci proszku charakteryzuje się przyjemnym smakiem podczas żucia, który nie zmienia się podczas żucia oraz guma nie twardnieje tak, jak większość gum do żucia.

Przykłady gum do żucia w postaci sprasowanej, wytwarzanych przez bezpośrednie sprasowanie mieszanin proszkowych są znane w dziedzinie od kilku lat, a różne typy dostępne są na rynku. Jednakże, obecnie dostępne gumy w postaci sprasowanego proszku nie są przyjemne podczas żucia ponieważ w celu uniknięcia problemów technicznych w procesie produkcyjnym, wytwarza się je z twardych baz gumowych. Właściwie wiadomo, że znacznie łatwiej jest zmielić i sprasować substancje twarde i suche, i że sprasowanie proszków jest tym bardziej złożone im bardziej są one miękkie; aż do chwili obecnej, potrzeba posiadania mieszanin lub substancji wyjściowych, które są dostatecznie twarde lub suche, aby dały się łatwo granulować i sprasowywać prowadziła do wytwarzania twardych i kruchych gum do żucia, a w przypadku niektórych gum istniało ryzyko przypadkowego połknięcia.

W piśmiennictwie opisano sposoby wytwarzania różnych gum do ż ucia poprzez sprasowanie sproszkowanych składników. Już w roku 1942, w opisie patentowym St. Zjedn. Ameryki nr 2290120 ujawniono np. sposób wytwarzania gum do żucia metodą mielenia na zimno bazy gumowej i syropu glukozowego (w temperaturze około -20°C) i dalsze ich mieszanie i sprasowywanie; jednakże, ujawnione w tym zgłoszeniu patentowym bazy gumowe zawierają gumy naturalne, których stosowania, z racji ich znanych ograniczeń technologicznych, jakoś ci dostarczanego materiał u, i problemów technicznych, obecnie prawie całkowicie zaniechano i zastąpiono innymi składnikami syntetycznymi.

W opisie patentowym St. Zjedn. Ameryki nr 4753805 ujawniono sposób granulowania i póź niejszego sprasowywania kompozycji gumy do żucia o wilgotności od 2 do 8%, przy zastosowaniu różnych dodatkowych substancji pomocniczych, stosowanych w procesie technologicznym, takich jak środki przeciwko zlepianiu i dodatkowe substancje pomocnicze ułatwiające granulowanie (fosforany metali alkalicznych, fosforany metali ziem alkalicznych, maltodekstryny lub ich mieszaniny).

W europejskim, opisie patentowym nr 0221850 ujawniono preparaty gum do ż ucia, które są odpowiednie do wytwarzania w postaci tabletek i które otrzymuje się przez zmieszanie bazy gumowej z suchymi skł adnikami, w tym elementem aromatycznym, bez zmię kczania ze wzglę du na oleje środków smakowych, późniejsze oziębienie mieszaniny do temperatury wyższej od temperatury zamarzania wody (5-10°C), granulowanie na sucho i sprasowanie.

W opisie patentowym St. Zjedn. Ameryki nr 4000321 ujawniono gumę do ż ucia mię kną c ą podczas żucia i o małej masie. Rezultat taki osiąga się poprzez granulowanie na zimno mieszaniny gumy do żucia, po czym po ogrzaniu granulatu dochodzi do samorzutnej adhezji. W ten sposób otrzymuje się gumę do żucia zawierającą pęcherzyki, której nie można mieszać z innymi składnikami. W międzynarodowym zgłoszeniu patentowym nr 99/2503 ujawniono sposób otrzymywania masy gumy do żucia w postaci proszku, w którymi bazę gumową ochładza się do temperatury od 0 do -35°C; tak ochłodzoną masę granuluje się, uzupełnia o konieczne dodatki i substancje czynne, po czym sprasowuje się.

W opisie patentowym St. Zjedn. Ameryki nr 4588592 ujawniono sposób przygotowania gum do żucia zawierających od 70 do 95% wagowych granulowanego cukru. Granulowany cukier, po uprzednimi ogrzaniu w temperaturze od 51 do 93°C, miesza się z bazą gumową w temperaturze od 54 do 121°C. Tak otrzymany produkt można dalej stosować w takiej postaci lub przekształcić w granulat, po oziębieniu do temperatury od -6 do -40°C.

W opisie patentowym St. Zjedn. Ameryki nr 4161544 ujawniono sposób przygotowania gumy do żucia, przy czym cukry miesza się z bazą gumową, ogrzewa w temperaturze 60-120°C; dalej obniża się temperaturę do wartości od 30 do -5°C, a tak otrzymaną masę granuluje się. Zgodnie ze wspomnianym sposobem stosuje się „środki spęczniające, takie jak guma arabska, pektyna lub inne podobne substancje dodatkowe; jak dobrze wiadomo, składniki te rozpuszczają się w wodzie i jako takie, po krótkimi okresie żucia zostaną połknięte, łącznie z cukrami, w wyniku czego pozostaje przerzuty kęs o twardszej konsystencji; w ten sposób zamierzony cel osiąga się jedynie częściowo, a sposób żucia w czasie bardzo się zmienia.

Na koniec, w międzynarodowym zgłoszeniu patentowym nr 01/19206 ujawniono szczególnie pracochłonny sposób przygotowania gumy do żucia, wymagający wstępnej obróbki mieszaniny bazy gumowej, którą formułuje się w peletki o względnie małych cząstkach, które z kolei ochładza się dalej

PL 209 213 B1 do bardzo niskich temperatur, tj. poniżej -40°C, dodając suchy lód. Nawet gdy operację przeprowadza się w specjalnych, w zasadzie pozbawionych wilgoci warunkach (co wiąże się z większymi nakładami finansowymi i ograniczonym, zastosowaniem praktycznym), takie podejście łatwo prowadzi do utworzenia i osadzania się na suchymi lodzie kondensatu, który dokładnie miesza się z kompozycją gumy, w wyniku czego powstają brył ki i zlepki.

Jednakże, jak wspomniano powyżej, sposoby ujawnione w powyższych dokumentach patentowych wykazują znaczne wady, takie jak np. otrzymywanie gumy do żucia słabo nadającej się do żucia.

Obecnie opracowano sposób umożliwiający produkcję gumy do żucia w postaci proszku, który przekształca się, po prostu przez sprasowanie, w tabletkę gumy, o właściwościach żucia i miękkości podobnych lub lepszych niż te charakteryzujące gumy do żucia dobrej jakości, wytwarzane w typowy sposób, szczególnie jeżeli chodzi o optymalną apetyczność w trakcie żucia.

Kolejną zaletą wynalazku jest możliwość otrzymywania farmaceutycznych lub nasyconych lekiem gumy do żucia zawierających jedną lub więcej substancji czynnych, które są wrażliwe na ciepło; właściwie, w przeciwieństwie do typowych technik, mieszanie gumy w postaci proszku z substancjami czynnymi oraz jej późniejsze przekształcanie do gotowego produktu nie wymaga ogrzewania.

Inną zaletą sposobu według wynalazku jest to, że umożliwia on otrzymywanie gumy do żucia w róż nych postaciach i kształ tach, innych niż typowe, obejmują cych tabletki i mikropeletki o masie poniżej 0,8 grama (których wytworzenie przy zastosowaniu tradycyjnych sposobów byłoby bardzo trudne), po prostu przez wymianę stempli w prasie.

W międzynarodowym zgłoszeniu patentowym nr 02/094032, złożonymi przez Wrigley'a, ujawniono sposób otrzymywania miniaturowych gum do żucia, a opiera się on w zasadzie na wtłaczaniu gumy do żucia do wypełnionej cieczą komory tak zwanego „urządzenia do peletyzacji podwodnej, takiego jak np. wytwarzanego przez Gala Industries i ujawnionego w międzynarodowym, zgłoszeniu patentowym nr 01/2137.

Sposób według międzynarodowego zgłoszenia patentowego nr 02/094032 posiada jednakże wadę, której nie można lekceważyć: z uwagi na właściwości techniczne urządzenia do peletyzacji podwodnej, ilość stosowanego masowo słodzika w gumie do żucia musi być bardzo mała; w konsekwencji, w przypadku gdy pożądana jest słodka guma do żucia, rdzeń gumy wytłaczany przy zastosowaniu urządzenia do peletyzacji podwodnej trzeba powlec otoczką stanowiącą co najmniej 50% wagowych powleczonej gumy do żucia, zawierającą konieczną ilość stosowanego masowo słodzika, jak np. ujawniono w międzynarodowym zgłoszeniu patentowym nr 02/094032, złożonym również przez Wrigley'a. Przeciwnie, sposób według wynalazku umożliwia wytwarzanie gum do żucia w postaci mikropeletek niezależnie od wymaganej ilości stosowanego masowo słodzika.

Inną zaletą, którą objaśni poniższy opis, jest to, że preparat gumy do żucia w postaci proszku można pakować, wysyłać i przechowywać, nawet w dłuższym okresie czasu, bez utraty jego właściwości, przy czym pozostaje on właściwie całkowicie w postaci granulatu.

Na koniec, inną zaletą wynalazku jest to, że możliwe jest wytwarzanie gumy do żucia w różnych postaciach, innych niż typowe postacie i kształty, po prostu przez wymianę stempli w prasie do tabletek.

W przeciwień stwie do opisanego w literaturze stanu techniki, w celu uniknię cia mię knię cia mieszaniny, do przygotowania sproszkowanej mieszaniny gumy do żucia nie jest konieczne zastosowanie wyłącznie suchych składników lub mieszanie zamrożonych składników w postaci proszku bez dodatku płynnych składników lub innych postaci prowadzących do zmiękczenia, takich jak np. płynne środki smakowe. Właściwie, jedną spośród głównych właściwości wynalazku jest fakt, że możliwe jest działanie początkowo zgodnie z typowymi sposobem wytwarzania, który stosuje się do otrzymywania typowych gum do żucia (tj. takich, które nie są w postaci proszku).

Ponadto, sposób według wynalazku można stosować w praktyce bez posługiwania się dodatkowymi substancjami pomocniczymi ułatwiającymi granulowanie, takimi jak np. fosforany metali alkalicznych, fosforany metali ziem alkalicznych, maltodekstryny lub ich mieszaniny, i/lub bez „środków spęczniających, takich jak np. guma arabska lub pektyna.

Inną zaletą poniższego sposobu wytwarzania jest całkowite zastosowanie i odzyskiwanie produktu dzięki czemu w procesie przetwarzania nie występują straty lub odpady.

Jednym spośród elementów, które charakteryzują wynalazek jest zastosowanie „miękkich baz gumowych, dzięki czemu uzyskuje się produkty o przyjemnymi profilu żucia, porównywalnym, jeśli nie lepszym, z profilem, dla typowych produktów. Właściwie, ujawniono, że w przeciwieństwie do obecnego stanu techniki, przy zastosowaniu wyjściowych miękkich baz gumowych, możliwe jest wytworzenie

PL 209 213 B1 kompletnych mieszanin gumy do żucia w postaci proszku, nadających się od razu do sprasowania, a tym samym zawierają cych również pożądany procent elementu smakowego.

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania kompozycji gumy do żucia poprzez a) zmieszanie miękkiej bazy gumowej o następującym składzie wagowym od 8 do 16% co najmniej jednego elastomeru, od 12 do 19% poli(octanu winylu), od 14 do 30% żywicy, od 10 do 22% co najmniej jednego uwodornionego i/lub częściowo uwodornionego oleju roślinnego, od 0 do 7% wosku, od 5 do 9% co najmniej jednego emulgatora i/lub środka wspomagającego proces technologiczny, od 15 do 40% obojętnych wypełniaczy mineralnych i do 0,1% przeciwutleniacza, przy czym suma różnych składników stanowi 100 z co najmniej jednym słodzikiem i ewentualnie, co najmniej jednym innymi typowym, składnikiem gumy do żucia, w temperaturze od 35 do 75°C, b) oziębienie tak otrzymanej mieszaniny w temperaturze od 0 do -40°C, c) mielenie i póź niejsze przesiewanie tak otrzymanej mieszaniny z wytworzeniem proszku o wymiarze czą stek poniż ej 10 mesh, w którym prowadzi się

d) mieszanie tak otrzymanego proszku z co najmniej jednymi środkiem, przeciwko zlepianiu wybranym, spośród stearynianu magnezu, krzemionki, talku, estrów cukrów i/lub polioli, e) mieszanie tak otrzymanego proszku z jednym lub więcej spośród środków słodzących, środków smakowych, środków barwiących, kwasów spożywczych lub innych substancji dodatkowych, f) sprasowanie tak otrzymanej mieszaniny.

Korzystnie oziębianie przeprowadza się w temperaturze od 5 -10 do -40°C.

Korzystnie etap c) przeprowadza się z wytworzeniem proszku o wymiarze cząstek poniżej 14 mesh.

Korzystnie stosuje się miękką bazę gumową o współczynniku penetracji, w 1/10 mm, powyżej 15 a korzystnie, powyżej 18.

Korzystnie stosuje się elastomer wybrany spośród poliizobutylenu, kopolimieru izobutylen/izopren i kopolimeru octan winylu/laurynian winylu.

Korzystnie stosuje się żywicę wybraną spośród estrów żywic roślinnych, żywic syntetycznych i/lub żywic terpenowych.

Korzystnie stosuje się wosk wybrany spośród wosków roślinnych, wosków otrzymywanych z ropy naftowej i/lub wosków syntetycznych.

Korzystnie stosuje się emulgator wybrany spośród monostearynianu glicerolu, estrów cukrowych i lecytyny, a jako środek wspomagający proces technologiczny stosuje się środek wybrany spośród acetylowanych monoglicerydów i trioctanu glicerylu.

Korzystnie jeśli stosuje się słodzik i inny składnik według etapu a) w stanie stałym, wówczas mają one wymiary cząstek poniżej 200 μm.

Korzystnie stosuje się słodzik według etapu a) wybrany spośród sacharozy lub syropu glukozowego lub jednego lub więcej polioli, takich jak sorbitol, mannitol, laktitol, izomalt, ksylitol lub ich syropy.

Korzystnie stosuje się typowy składnik gumy do żucia wybrany spośród: środków słodzących o silnym, działaniu, środków smakowych, jednej lub więcej substancji dodatkowych, środków barwiących lub ich mieszanin. Korzystnie stosuje się słodzik o silnymi działaniu wybrany spośród: aspartamiu, acesulfamu i ich soli i pochodnych, sacharyny, dihydrochalkonu neohesperydyny, sukralozy, neotamu, taumatyny i moneliny lub ich mieszanin.

Korzystnie proszek otrzymany według etapu d) miesza się z co najmniej jedną farmaceutyczną, kosmetyczną i/lub odżywczą substancją czynną i/lub z co najmniej jednym, spośród środków słodzących, środków smakowych, środków barwiących i innych substancji dodatkowych, przed etapem sprasowywania.

Przedmiotem wynalazku jest kompozycja gumy do żucia zawierająca bazę gumy do żucia, środki słodzące, środki przeciw zlepianiu, która zawiera od 60 do 90% całkowitej masy bazy gumowej i od 5 do 25% całkowitej masy środków słodzących i otrzymana sposobem, według wynalazku.

Korzystnie kompozycja zawiera od 60 do 90% całkowitej masy bazy gumowej i od 10 do 20% całkowitej masy środków słodzących.

Korzystnie kompozycja zawiera, jako substancję wyjściową, miękką bazę gumową o współczynniku penetracji, w 1/10 mm, powyżej 15.

Korzystnie kompozycja zawiera, jako substancję wyjściową, miękką bazę gumową o współczynniku penetracji, w 1/10 mm, powyżej 18.

Korzystnie kompozycja ma postać rdzenia sprasowanej gumy do żucia pokrytej otoczką.

Korzystnie otoczka stanowi do 55% wagowych powleczonej gumy do żucia.

Korzystnie otoczka stanowi do 45% wagowych powleczonej gumy do żucia.

PL 209 213 B1

Korzystnie więcej niż 80% wagowych otoczki składa się ze środków słodzących, korzystnie od 85 do 95%.

Współczynnik penetracji zmierzony został według „Standard Method for Needle Penetration of Petroleum Waxes, ASTM D1321-97.

Miękką bazę gumową można mieszać w typowy sposób z jednym, lub więcej poliolami lub z cukrem, z dodatkiem, lub bez syropów poliolowych lub syropu glukozowego, z dodatkiem lub bez środków słodzących o silnym działaniu i z dodatkiem lub bez płynnych środków smakowych i innych substancji dodatkowych, takich jak kwasy spożywcze, zmiękczacze itp.

Dobór specyficznych składników nie zmienia zasady wynalazku i jest odpowiedni dla zastosowania produktu, szczególnie gdy na rynek wprowadza się mieszaninę gumy w postaci proszku jako taką, a nabywca zamierza, przed wytworzeniem tabletek, wzbogacić ją o dalsze środki smakowe w postaci proszku, ś rodki sł odzące o silnym dział aniu lub dietetyczne, funkcjonalne, farmaceutyczne albo kosmetyczne substancje czynne.

Jeśli środki słodzące i inne typowe składniki gum do żucia do zastosowania według etapu

a) według wynalazku stosuje się w postaci stałej, ich cząstki mają normalnie wymiar poniżej 200 μm, a korzystnie poniżej 150 um.

Termin „typowe składniki gumy do żucia w zamierzeniu oznacza środki słodzące o silnym działaniu, środki smakowe i inne substancje dodatkowe. W szczególności, jako środki słodzące o silnym działaniu typowo stosuje się aspartam, acesulfam oraz sole ich pochodne, sacharynę, dihydrochalkon neohesperydyny, sukralozę, neotam, taumatynę, monellinę itp. Termin „środki smakowe w zamierzeniu oznacza dowolną mieszaninę naturalnych lub syntetycznych aromatycznych olejów lub pojedynczych czynnych składników siarkowych, stosowanych indywidualnie lub w kombinacji, środki odświeżające itp., w roztworze lub przenoszonych przez odpowiedni rozczynnik za pomocą jednej lub więcej znanych technik.

Substancje dodatkowe, które można stosować według wynalazku obejmują wszystkie powszechnie stosowane w produkcji typowej gumy do żucia, a zatem barwniki, kwasy spożywcze, zmiękczacze, środki smakowe itp.

Jak wiadomo w dziedzinie, bazę gumową można mieszać przy zastosowaniu wstępnie ogrzanej gumy lub gumy w temperaturze otoczenia, zgodnie z jej formatem, tj. zastosowanie bazy gumowej w blokach 8-10 kg wymaga właściwie wstępnego ogrzewania, które nie jest konieczne w przypadku formatów, które można odmierzyć w postaci poletek lub kropli. Bazę gumową miesza się zatem z wybranymi składnikami, takimi jak opisano powyżej, typowo w temperaturze od 35 do 75°C, najkorzystniej od 40 do 55°C, przez okres od 10 do 30 minut, przy zastosowaniu jednej spośród technik znanych w dziedzinie. Po zakończeniu mieszania, mieszaninę usuwa się i hartuje w temperaturze od -40 do 0°C. W szczególności, możliwe jest zastosowanie nieciągłego trybu pracy z przedłużonym oziębieniem, w temperaturach od -30 do 0°C i korzystnie od -15 do -25°C; alternatywnie, możliwe jest zastosowanie metod, które zapewniają ciągłe oziębianie w temperaturze od -40 do -10°C.

Ponadto, mieszaninę mieli się za pomocą młyna łopatkowego. Bezpośrednio otrzymuje się masę o zadowalającym udziale wymiarów cząstek, podczas gdy część o wymiarach cząstek mniejszych niż pożądane mieli się później w młynie, chłodząc ewentualnie w temperaturze od -40 do 0°C, oraz przetwarza dalej, osiągając w ten sposób wydajność 100%. Gdyby okazało się konieczne ustalenie dolnego limitu wielkości cząstek, oddzieloną część można poddać całkowitemu ponownemu przetworzeniu, co umożliwiałoby zatem w tym przypadku również całkowite odzyskanie produktu; cząstki tak otrzymanego proszku korzystnie mają wymiar powyżej 100 mesh a nawet korzystniej, powyżej 80 mesh.

Do tak otrzymanego proszku dodaje się środki przeciwko zlepianiu, takie jak np. sole metali kwasów tłuszczowych, wytrąconą krzemionkę, estry cukrów, poliole typu najbardziej odpowiedniego do sprasowywania, np. izomalt i ksylitol.

Ponadto, także na tym etapie można dodać jeden lub więcej środków słodzących o silnym działaniu, takich jak aspartam, acesulfam oraz ich sole i pochodne, sacharynę, dihydrochalkon neohesperydyny, sukralozę, neotam, taumatynę, monelinę itp., aromatyczne substancje czynne lub środki smakowe w postaci proszku lub przenoszonych metodą enkapsulacji itp., kwasy spożywcze lub inne substancje dodatkowe ze specyficznymi funkcjonalnymi i farmaceutycznymi lub odżywczymi substancjami czynnymi, takimi jak witaminy, aminokwasy, polipeptydy lub inne substancje o aktywności funkcjonalnej lub kosmetycznej.

Tak otrzymana mieszanina gumy do żucia w postaci proszku ma tę zaletę, że można ją stosować bezpośrednio lub pakować, przechowywać i wysłać do nabywcy, który może zatem w prosty sposób

PL 209 213 B1 kontynuować proces wytwarzania tabletek, ewentualnie poprzedzając tę operację dodatkowym mieszaniem z kolejnymi środkami smakowymi w postaci proszku, kapsułkowanymi środkami smakowymi itp. i/lub dietetycznymi, funkcjonalnymi, farmaceutycznymi lub kosmetycznymi substancjami czynnymi, jeśli to jest wymagane. Właściwie, w przemyśle farmaceutycznym nie wykorzystuje się normalnie urządzeń stosowanych do przetwarzania gumy do żucia, a o formie i konsystencji gotowego produktu decyduje wyłącznie sprasowanie proszku. Aż do chwili obecnej, ograniczenia te prowadziły do niedoszacowania możliwości gumy do żucia jako rozczynnika uwalniającego.

Końcowy etap przetwarzania polega na wytwarzaniu tabletek lub pigułek w bardzo szerokimi wyborze kształtów i wymiarów przy zastosowaniu prasy do tabletek lub pigułek lub tabletkarki; tak otrzymane tabletki lub pigułki można zatem pakować już bezpośrednio w pożądanym formacie, tj. w opakowaniach typu blister, pałeczkach itp. lub powleczonych cukrem, ewentualnie przed pakowaniem dodając do otoczki również jeden lub więcej środków smakowych, środków słodzących i substancji czynnych.

Gumy do żucia otrzymywane metodą powlekania mikropeletek można otrzymać przy zastosowaniu opisanego procesu. Takie powleczone gumy do żucia w postaci mikropeletek posiadają rdzeń z gumy otoczony otoczką i ogółem masę poniżej 1,2 grama, korzystnie poniżej 0,8 grama, nawet korzystniej poniżej 0,5 grama i/lub średnicę mniejszą niż 10 mm, korzystnie mniejszą niż 8 mm. W skład otoczki będą w istocie wchodzić stosowane masowo środki słodzące i może ona stanowić do 55%, korzystnie do 45% wagowych powleczonej gumy do żucia; więcej niż 80% wagowych korzystnej otoczki będą normalnie stanowić stosowane masowo środki słodzące, korzystniej od 85 do 95%.

Mikropeletki stosowane jako rdzenie gum będą normalnie zawierać od 60 do 90% wagowych bazy gumowej i od 5 do 25% wagowych stosowanych masowo środków słodzących, korzystnie od 10 do 20% stosowanych masowo środków słodzących, łącznie z typowymi składnikami (takimi jak środki słodzące o silnym działaniu, środki smakowe, środki przeciwko zlepianiu i ekstrakty roślinne). W korzystnym, rozwiązaniu, w przykładzie 10 (i tablicy 3) przedstawiono rdzeń gumowy, który można stosować do wytwarzania gum do żucia w postaci mikropeletek.

P r z y k ł a d 1

Poniższy opis dotyczy sposobu wytwarzania gum w postaci proszku o składzie jakościowym podanym w przykładzie 1 w tablicy 1.

Najpierw w mieszalniku Sigma zmieszano 29,3 części wagowej, co stanowiło całość bazy gumowej, z 13,47 części sorbitolu w postaci proszku, co stanowiło 1/3 ilości sorbitolu i z 6,7 części mannitolu, ogrzewając w temperaturze od 40 do 50°C. Po kilku minutach, dodano drugą część sorbitolu w postaci proszku, po czym 1/3 całkowitej ilości, razem z 0,4 części środków słodzących o silnym działaniu; mieszanie kontynuowano przez kilka minut po czym dodano pozostały sorbitol, łącznie z 2,2 części środków wybranych spośród takich jak środki smakowe w postaci płynu i proszku; jeszcze przez kolejne kilka minut prowadzono homogenizację mieszaniny.

Pomocna będzie wskazówka, że środek smakowy w postaci proszku można dodać także po mieleniu.

10-30 minut od chwili rozpoczęcia mieszania, tak otrzymaną mieszaninę można usunąć i pozostawić do zahartowania w temperaturze -20°C. Po 24 godzinach, tak potraktowaną mieszaninę gumy do żucia zmielono w młynku łopatkowym z sitem 4 mm², a zmielony materiał przesiano. Po przesianiu, otrzymano mieszaninę o wymiarach cząstek poniżej 10 mesh, w której 60% miało cząstki o wymiarach poniżej 14 mesh.

3,5 części mieszaniny przeciwko zlepianiu i 17,5 części izomaltu typu powszechnie dostępnego na rynku do zastosowania w dziedzinie formowania tabletek dodano do 79 części tak otrzymanej mieszaniny gumy do żucia w postaci proszku. Potem, mieszaninę gumy do żucia w postaci proszku sprasowano.

Opisany powyżej sposób można także stosować w celu wytwarzania gum w postaci proszku o składzie innym, niż podany w przykładzie 1, takim jak kompozycje według tablic 1 i 2 przykładów 2-8.

P r z y k ł a d 6

Następujący opis dotyczy wytwarzania gumy w postaci proszku o składzie jakościowym podanym w przykładzie 6 w tablicy 2. W pierwszym etapie, 27 części miękkiej bazy gumowej, 36,8 części sorbitolu, 5,3 części mannitolu, 8,8 części izomaltu, 2,3 części syropu sorbitolu, 0,3 części słodzika o silnym działaniu, 0,3 części płynnego środka smakowego i 0,2 części substancji dodatkowej mieszano metodami podobnymi do tych opisanych w poprzednim, przykładzie. W tym przykładzie, termin „substancje dodatkowe oznacza plastyfikator wybrany spośród takich jak te powszechnie stosowane

PL 209 213 B1 przy produkcji gumy do żucia, z uwagi na małą zawartość procentową zastosowanego płynnego środka smakowego.

Mieszaninę usunięto, kondycjonowano, zmielono i w końcowym etapie, do 81 części tak otrzymanej mieszaniny w postaci proszku dodano 3 części mieszaniny przeciwko zlepianiu i 16 części ekstraktów roślinnych. Tak otrzymaną mieszaninę gumy do żucia można następnie sprasować.

P r z y k ł a d 8

Następujący opis dotyczy wytwarzania gumy w postaci proszku o składzie jakościowym podanym, w przykładzie 8 w tablicy 2. Zastosowano sposób podobny do użytego w poprzednim: przykładzie lecz, w tym przykładzie, część izomaltu, która odpowiadała 21,5 części, składała się z 6,5 części typowego izomaltu stosowanego w gumę do żucia, które dodano w pierwszym, etapie mieszania i z 15 części izomaltu typu odpowiedniego do sprasowania, który dodano do mieszaniny w postaci proszku, w drugim, etapie.

P r z y k ł a d 10

Następujący opis odnosi się do wytwarzania gumy w postaci proszku o składzie ilościowym podanymi w przykładzie 10 w tablicy 3. Zastosowano sposób podobny do użytego w poprzednich przykładach. Według tego przykładu otrzymano gumę do żucia, która szczególnie nadawała się do powlekania w celu wytworzenia produktów o masie mniejszej niż 1,2 grama, korzystnie mniejszej niż 0,8 grama, nawet bardziej korzystnie poniżej 0,5 grama. Warto zwrócić uwagę, że baza gumowa charakter ryzuje się taką miękkością, że otrzymuje się tabletki gumy do żucia o przyjemnych właściwościach żucia w zasadzie identycznych do charakteryzujących typowe gumy do żucia również w przypadku, gdy stosuje się bazę gumową w dużej zawartości procentowej.

Korzystna otoczka dla sprasowanej gumy do żucia otrzymanej według tego przykładu będzie miała następujący skład wagowy:

- Słodzik o silnym działaniu 1,4%

- Środek smakowy 3,5%

- Ś rodek barwią cy (korzystnie TiO2) 1,6%

- Stosowany masowo sł odzik (korzystnie maltitol) 87,5%

- Inne substancje dodatkowe (korzystnie guma arabska) 6,0%

Ogółem 100,0%

T a b l i c a 1

	Przykład nr 1	Przykład nr 2	Przykład nr 3	Przykład nr 4	Przykład nr 5
Baza gumowa	29,3	48,5	48,0	29,5	30,8
Sorbitol	40,4	47,5	46,5	39,7	50,3
Mannitol	6,7			6,9	4,4
Izomalt	17,5			17,0	7,0
Kwas cytrynowy				0,6
Substancja dodatkowa				0,5	0,6
Słodzik o silnym działaniu	0,4			0,3	0,3
Płynny środek smakowy	0,6			1,0	1,6
Środek smakowy w postaci proszku	1,6			2,0
Plastyfikator			1,5
Mieszanina przeciwko zlepianiu	3,5	4,0	4,0	2,5	5,0
Ogółem	100,0	100,0	100,0	100,0	100,0

PL 209 213 B1

T a b l i c a 2

	Przykład nr 6	Przykład nr 7	Przykład nr 8		Przykład nr 9
Baza gumowa	27,0	32,1	25,3	Baza gumowa	20,2
Sorbitol	36,8	37,8	32,2	Syrop glukozowy	2,9
Mannitol	5,3	5,8	5,6	Sacharoza	71,2
Izomalt	8,8	4,1	21,5		-
Syrop sorbitolu	2,3	2,5	2,1		-
Kwas cytrynowy			0,7		-
Substancje dodatkowe	0,2	0,1	0,1	Substancje dodatkowe	1,0
Słodzik o silnym działaniu	0,3	0,3	0,3
Płynny środek smakowy	0,3	1,3	0,4	Płynny środek smakowy	0,7
Środek smakowy w postaci proszku		2,0	0,7	Środek smakowy w postaci proszku
Mieszanina przeciwko zlepianiu	3,0	3,0	8,4	Mieszanina przeciwko zlepianiu	4,0
Ekstrakty roślinne	16,0	11,0	2,7	Substancja czynna
Ogółem	100,0	100,0	100,0	Ogółem	100,0

T a b l i c a 3

	Przykład nr 10
Baza gumowa	70,0
Sorbitol	-
Mannitol	-
Izomalt	18,0
Syrop sorbitolu	-
Kwas cytrynowy	-
Substancje dodatkowe	-
Słodzik o silnym działaniu	0,2
Płynny środek smakowy	0,4
Środek smakowy w postaci proszku	6,4
Mieszanina przeciwko zlepianiu	5,0
Ekstrakty roślinne	-
Ogółem	100,0

Zgodnie z wymaganiami, możliwe jest zatem dodanie jednego lub więcej środków słodzących o silnym dział aniu, takich jak aspartam, acesulfam oraz ich sole i pochodne, sacharyna, dihydrochalkon neohesperydyny, sukraloza itp., aromatycznych substancji czynnych lub środków smakowych w postaci proszku lub przenoszonych metodą enkapsulacji itp., kwasów spoż ywczych lub innych substancji dodatkowych o specyficznych funkcjach oraz farmaceutycznych substancji czynnych lub

PL 209 213 B1 odżywczych substancji czynnych, takich jak witaminy, aminokwasy, polipeptydy lub innych substancji o aktywnoś ci funkcjonalnej lub kosmetycznej.

Naturalnie, dodawanie środków smakowych, kapsułkowanych lub przenoszonych w inny sposób oraz dodawanie substancji czynnych, wrażliwych na wysoką temperaturę, przeprowadza się po zmieleniu na etapie stabilizacji przy zastosowaniu jednego lub więcej znanych w dziedzinie i powszechnie stosowanych do tego celu środków przeciwko zlepianiu, takich jak np. stearynian magnezu, krzemionka, talk, poliole typu najbardziej odpowiedniego do sprasowywania, jak np. izomalt, ksylitol itp.

Po utworzeniu tabletek lub pigułek, tak otrzymana gumę do żucia można zatem, także powlekać cukrem tak, jak normalną gumę do żucia lub produkt cukierniczy, z wykorzystaniem środków słodzących o silnym, działaniu, środków smakowych i substancji czynnych, takich jak opisano powyżej dla otoczki.

Pomimo nieustannych prób zastosowania w badaniach gumy do żucia i ocenie jej właściwości zautomatyzowanych metod oceny, decydującym, czynnikiem w szacowaniu właściwości żucia gumy do żucia jest wciąż subiektywna ocena żującego. Typowe wrażenie żucia obejmuje właściwie trwające w czasie odczucie zapachu, aromatu, smaku, barwy, konsystencji, apetyczności i posmaku.

Chociaż do ustalenia pozostałej zawartości środka smakowego, substancji czynnych i środków słodzących lub cukru w gumie do żucia w specyficznym momencie żucia można zastosować metody analizy jakościowej i ilościowej, nie istnieje jeszcze metoda oceny odczucia przyjemności uwalniania środka smakowego i słodyczy lub czasu trwania ich obu. Istnieją także obiektywne parametry, które mogą umożliwić oszacowanie konkretnych właściwości gumy do żucia, lecz w chwili obecnej, nie ma dostatecznie zaawansowanej i kompletnej metody do oceny kombinacji właściwości żucia określonych ogółem, w języku angielskim, jako „mouth feel, na co składa się odczucie różnych czynników, takich jak miękkość, sprężystość, śliskość i konsystencja kęsu, co składa się na apetyczność gumy do żucia.

W celu oszacowania innowacyjnych aspektów wynalazku, do oceny sensorycznej wykorzystano zatem zespół żujących, a równolegle badano co najmniej jeden znaczący parametr posługując się testami z wykorzystaniem, penetrometru. Ocena sensoryczna gumy do żucia i bazy gumowej użytej do jej przygotowania składa się na ogół z trzech kolejnych etapów, określonych jako (a) etap pierwszego ugryzienia lub żucia, (b) pośredni etap gryzienia lub żucia i (c) końcowy etap gryzienia lub żucia. Aby bardziej szczegółowo przyjrzeć się ocenianiu gumy, pierwszy etap (a) lub „pierwszy kęs odpowiada pierwszym, sekundom, żucia, w których gumę do żucia umieszcza się w jamie ustnej i się ją nadgryza. Na tym etapie, guma do żucia powinna w zupełności odpowiadać dokładnym wymaganiom, takim jak prawidłowy stopień podatności na nacisk zębów i nie powinna łamać się na małe części, które nawet bezwiednie mogą zostać połknięte, co zdarza się zazwyczaj w przypadku dostępnych na rynku sprasowanych gum do żucia. Jednocześnie, po to jednakże aby żucie było przyjemne od samego początku, guma do żucia nie powinna być szczególnie twarda lub sztywna, co jest inną charakterystyczną cechą, której brakuje dostępnym, obecnie produktom, tego typu.

Drugi etap (b), zwany etapem „pośrednim, trwa dłużej i odpowiada okresowi 30-60 sekund, kiedy to pod wpływem śliny rozpuszcza się większość cukru lub środków słodzących, a z produktu jednocześnie uwalnia się większość środka smakowego. Na tym etapie, szczególnie ważne jest aby żucie było jednorodne, innymi słowy, aby zmiana konsystencji spowodowana rozpuszczaniem była nieznaczna i niezbyt odczuwalna, aby dzięki temu utrzymać tak zwane „liniowe zachowanie. Trzeci lub „końcowy etap (c) rozpoczyna się około jednej minuty po rozpoczęciu żucia i trwa przez pozostały czas żucia gumy o rozpuszczeniu się większości cukru lub środków słodzących, pozostaje nadal część smakowa i reszta cukrów, a guma ulega częściowo hydratacji. W tym etapie, właściwości bazy gumowej mają fundamentalne znaczenie ponieważ stanowią o prawie całym, pozostałym, kęsie. W przypadku gum o konkretnej zwięzłości, które stosuje się ze względu na to, że łatwiej się rozpadają, nawet jeśli w pierwszych dwóch etapach nie dostrzega się wewnętrznej twardości, prawdopodobnie ze względu na zastosowanie pewnych środków, nieuchronnie stanie się to dostrzegalne na tym etapie, powodując że żucie będzie trudne i nieprzyjemne i jako takie, zupełnie nie atrakcyjne.

Spośród różnych parametrów gumy do żucia dotyczących żucia, które można zmierzyć w sposób obiektywny, na pewno wskaźnikiem, jakości produktu, chociaż nie wyłącznie, jest etap (a) lub „pierwszy kęs. Siła potrzebna do tego, aby ząb na początku mógł przeniknąć powleczoną cukrem pigułkę lub tabletkę jest właściwie proporcjonalna do twardości pigułki lub tabletki, a zatem, może służyć do określenia stopnia przyjemności żucia. W przypadku tabletek, twardość jest proporcjonalna do łamliwości i do tendencji do rozpadania się w trakcie pierwszych kęsów. Im twardszy jest produkt i przez to łatwiej go zmielić i sprasować, tym wyraź niejsza będzie jego tendencja do rozpadania się na małe fragmenty, które można nawet mimowolnie połknąć. Aby to wykazać, wykonano pewne pomiary

PL 209 213 B1 posługując się dostępnymi na rynku produktami, eksperymentalnymi egzemplarzami testowymi i próbkami udostępnianymi na targach handlowych, przy zastosowaniu penetrometru (Sommer & Runge KG, Berlin), który powszechnie stosuje się w przemyśle do oceny twardości plastikowych substancji, takich jak woski, które jak dobrze wiadomo, są również składnikami stosowanymi w wytwarzaniu bazy gumowej. W wyniku pomiarów, które prowadzono równolegle z oceną sensoryczna, uzyskano wyniki wskazujące na lepsze właściwości żucia próbek wytwarzanych zgodnie z wynalazkiem. W tablicy 4 przedstawiono wyniki otrzymane dla dwóch produktów dostępnych na rynku, wskazanych odpowiednio jako marka A i marka B, produktu udostępnianego na targach handlowych, wskazanego jako marka C i dwóch próbek wytwarzanych zgodnie z wynalazkiem.

T a b l i c a 4

	Ocena sensoryczna po: „pierwszym, kęsie	Współczynnik penetracji (wartości w 1/10 mm)
Marka A*	Twardy i kruchy w jamie ustnej	1-3
Marka B*	Twardy i kruchy w jamie ustnej	3-3,5
Marka C*	Bardzo twardy i wyraźnie kruchy w jamie ustnej	1,5-3
Przykład 6	Miękki, nie kruchy	6-7,5
Przykład 8	Całkiem miękki, nie kruchy	6-7,5

*: produktami wskazanymi jako Marka A, B i C są gumy do żucia w postaci sprasowanego proszku, odpowiednio:

Marka A: Golnatur Propol-young, „Gum Tech®, smak cytrynowy firmy D. ULRICH SpA, Torino.

Marka B: „Vitermine vitamine erbe e minerali Gola, smak miętowy, firmy GUABER, Funo, Italia.

Jak można zauważyć, ocena doświadczalna potwierdza opinię opartą na ocenie sensorycznej specyficznego parametru.

Korzystne właściwości osiąga się przy zastosowaniu „miękkich gum, które dają początek produktom o przyjemnym profilu żucia porównywalnym, jeśli nie lepszym, od typowych produktów.

Istotne jest podkreślenie, że podane powyżej wartości są znaczące tylko względem, powyższych przykładów, a zmiany w składzie bazy gumowej mogą prowadzić do znacząco różnych wyników. Chociaż do otrzymywania produktów gumy do żucia o wysokiej jakości przy zastosowaniu typowych metod, w typowych kształtach, tj. pałeczek lub drażetek, stosuje się na ogół bazy gumowe w innych niż podane powyżej preparatach, lecz nie mają one miękkoś ci baz gumowych preparatu podanego powyżej. W szczególności, można łatwo wykazać, że bazy gumowe o wysokiej jakości, w których jedynie dwie kategorie wskazanych powyżej składników różnią się od tych gum według wynalazku, charakteryzują się wyraźnie różną miękkością. Dwie bazy gumowe, określone jako guma 1 i guma 2, przedstawione przykładowo w tablicy 5, różnią się w porównaniu z opisanym, powyżej preparatem, w sposób następujący:

T a b l i c a 5

	guma 1	guma 2	guma 3
woski wybrane spośród, takich jak woski roślinne oraz woski otrzymane z ropy naftowej lub wytwarzane syntetycznie	30-32%	30-32%	0-7%
obojętne wypełniacze mineralne	10-12%	10-12%	15-40%

W tym przypadku, aby ocenić konsystencję i twardość bazy gumowej próbki, ż eby potwierdzić co stwierdzono i opisaną różnicę, zastosowano także test z wykorzystaniem penetrometru, porównując dwie opisane powyżej próbki z trzecią określoną jako: guma 3, której preparat odpowiadał opisanemu powyżej. Wyniki podano w tablicy 6.

PL 209 213 B1

T a b l i c a 6

	guma 1	guma 2	guma 3
Penetracja w 1/10 mm (wartości trzech odczytów)	8/9,5/9,5	10,5/9,5/9,5	21/21,5/22
Penetracja w 1/10 mm (obliczona średnia z trzech odczytów)	9	9,8	21,5

Kolejnym parametrem powszechnie stosowanym przez przemysł do charakteryzowania bazy gumowej jest temperatura mięknięcia. Ten pomiar, który przeprowadza się przy zastosowaniu tak zwanej techniki „pierścienia i kuli, określa początkową temperaturę mięknięcia bazy gumowej i temperaturę, przy której ona faktycznie przechodzi, w standardowym organizmie, z chwilą osiągnięcia temperatury mięknięcia. Tak otrzymane dwie wartości temperatur i odpowiednie przedziały są bardzo przydatną informacją o właściwościach gumy. W specyficznym, przypadku podanych przykładowo gum, zmierzone wartości temperatur podano w tablicy 7.

T a b l i c a 7

	guma 1	guma 2	guma 3
Początkowa temperatura mięknięcia (°C)	77	78	47
Temperatura mięknięcia (°C)	79	79	56
Przedział mięknięcia (°C)	2	1	9

Z przedstawionych powyżej danych jasno wynika, że róż nica pomiędzy gumą 1 i gumą 2 wedł ug przykładów z jednej strony a gumą 3 z drugiej strony, dotyczy nie tylko makroskopowej różnicy bezwzględnych wartości temperatur mięknięcia, które same byłyby istotnym, wskaźnikiem; właściwie, zakres przedziału mięknięcia jest także bezpośrednio skorelowany z większą plastycznością i miękkością gumy 3 w porównaniu z większą sztywnością gumy 1 i gumy 2.

Jest zatem jasne, że zastosowanie miękkiej bazy gumowej jest szczególnie istotnym, parametrem, przy wytwarzaniu gum do żucia w postaci proszku, których apetyczność jest porównywalna, jeśli nie lepsza, z typowymi gumami do żucia.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Sposób wytwarzania kompozycji gumy do żucia poprzez a) zmieszanie miękkiej bazy gumowej o następującym składzie wagowym, od 8 do 16% co najmniej jednego elastomeru, od 12 do 19% poli(octanu winylu), od 14 do 30% żywicy, od 10 do 22% co najmniej jednego uwodornionego i/lub częściowo uwodornionego oleju roślinnego, od 0 do 7% wosku, od 5 do 9% co najmniej jednego emulgatora i/lub środka wspomagającego proces technologiczny, od 15 do 40% obojętnych wypełniaczy mineralnych i do 0,1% przeciwutleniacza, przy czym suma różnych składników stanowi 100 z co najmniej jednym słodzikiem i ewentualnie, co najmniej jednym innym typowym składnikiem gumy do żucia, w temperaturze od 35 do 75°C, b) oziębienie tak otrzymanej mieszaniny w temperaturze od 0 do -40°C, c) mielenie i późniejsze przesiewanie tak otrzymanej mieszaniny z wytworzeniem proszku o wymiarze cząstek poniżej 10 mesh, znamienny tym, że prowadzi się

d) mieszanie tak otrzymanego proszku z co najmniej jednym środkiem przeciwko zlepianiu wybranym spośród stearynianu magnezu, krzemionki, talku, estrów cukrów i/lub polioli, e) mieszanie tak otrzymanego proszku z jednym lub więcej spośród środków słodzących, środków smakowych, środków barwiących, kwasów spożywczych lub innych substancji dodatkowych, f) sprasowanie tak otrzymanej mieszaniny.
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że oziębianie przeprowadza się w temperaturze od -10 do -40°C.
3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że etap c) przeprowadza się z wytworzeniem proszku o wymiarze cząstek poniżej 14 mesh.
4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się miękką bazę gumową o współczynniku penetracji, w 1/10 mm, powyżej 15 a korzystnie, powyżej 18.

PL 209 213 B1
5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się elastomer wybrany spośród poliizobutylenu, kopolimeru izobutylen/izopren i kopolimeru octan winylu/laurynian winylu.
6. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się żywicę wybraną spośród estrów żywic roślinnych, żywic syntetycznych i/lub żywic terpenowych.
7. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się wosk wybrany spośród wosków roślinnych, wosków otrzymywanych z ropy naftowej i/lub wosków syntetycznych.
8. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się emulgator wybrany spośród monostearynianu glicerolu, estrów cukrowych i lecytyny, a jako środek wspomagający proces technologiczny stosuje się środek wybrany spośród acetylowanych monoglicerydów i trioctanu glicerylu.
9. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jeśli stosuje się słodzik i inny składnik według etapu a) w stanie stałym, wówczas mają one wymiary cząstek poniżej 200 um.
10. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się słodzik według etap a) wybrany spośród sacharozy lub syropu glukozowego lub jednego lub więcej polioli, takich jak sorbitol, mannitol, laktitol, izomalt, ksylitol lub ich syropy.
11. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się typowy składnik gumy do żucia wybrany spośród: środków słodzących o silnym działaniu, środków smakowych, jednej lub więcej substancji dodatkowych, środków barwiących lub ich mieszanin.
12. Sposób według zastrz. 10, znamienny tym, że stosuje się słodzik o silnym działaniu wybrany spośród: aspartamu, acesulfamu i ich soli i pochodnych, sacharyny, dihydrochalkonu neohesperydyny, sukralozy, neotamu, taumatyny i monelliny lub ich mieszanin.
13. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że proszek otrzymany według etapu d) miesza się z co najmniej jedną farmaceutyczną, kosmetyczną i/lub odżywczą substancją czynną i/lub z co najmniej jednym spośród środków słodzących, środków smakowych, środków barwiących i innych substancji dodatkowych, przed etapami sprasowywania.
14. Kompozycja gumy do żucia zawierająca bazę gumy do żucia, środki słodzące, środki przeciw zlepianiu, znamienna tym, że zawiera od 60 do 90% całkowitej masy bazy gumowej i od 5 do 25% całkowitej masy środków słodzących i otrzymana sposobem określonym w zastrz. 1-13.
15. Kompozycja według zastrz. 14, znamienna tym, że zawiera od 60 do 90% całkowitej masy bazy gumowej i od 10 do 20% całkowitej masy środków słodzących.
16. Kompozycja według zastrz. 14, znamienna tym, że zawiera, jako substancję wyjściową, miękką bazę gumową o współczynniku penetracji, w 1/10 mm, powyżej 15.
17. Kompozycja według zastrz. 16, znamienna tym, że zawiera, jako substancję wyjściową, miękką bazę gumową o współczynniku penetracji, w 1/10 mm, powyżej 18.
18. Kompozycja według zastrz. 14, znamienna tym, że ma postać rdzenia sprasowanej gumy do żucia pokrytej otoczką.
19. Kompozycja według zastrz. 18, znamienna tym, że otoczka stanowi do 55% wagowych powleczonej gumy do żucia.
20. Kompozycja według zastrz. 19, znamienna tym, że otoczka stanowi do 45% wagowych powleczonej gumy do żucia.
21. Kompozycja według zastrz. 18 albo 19, znamienna tym, że więcej niż 80% wagowych otoczki składa się ze środków słodzących, korzystnie od 85 do 95%.