PL209277B1 - Szyna jezdna kolei podwieszonej - Google Patents

Abstract

Szyna kolei podwieszonej charakteryzuje się tym, że złącze górne stanowią dwa odpowiednio wyprofilowane zaczepy górne (E), trwale mocowane do końca górnej półki szyny, pomiędzy którymi trwale i nierozłącznie mocowana jest odpowiednio wyprofilowana stopka (D), której powierzchnia górna współpracuje z dolną ukształtowaną po tym samym promieniu (R2), powierzchnią pałąka (C), mocowanego do drugiego odcinka szyny, przy czym pałąk (C) ma również górną powierzchnię, ukształtowaną po większym promieniu (R3), wychodzącym z tego samego punktu obrotu (1) znajdującego się w punkcie styku krawędzi dolnego złącza szyny (A, B). Zaczepy górne (E) mają otwory (G), ustalające położenie zawiesi (F) na górnej powierzchni pałąk (C), przy czym otwory te wykonane są w osi, którą wyznacza promień (R4), wychodzący z tego samego obrotu (1) co promienie (R2, R3) współpracujących powierzchni stopki (D) i pałąka (C). Powierzchnia stykowa dolnego złącza (B) jest ukształtowana po promieniu (R1), wychodzącym również z tego samego punktu obrotu (1) co wszystkie współpracujące ze sobą powierzchnie złącza górnego.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest szyna jezdna kolei podwieszonej stosowana w układach transportu podziemnego do przewozu ludzi oraz transportu materiałów z napędem własnym lub liniowym. Szyny proste oraz złącza szyn stanowią powtarzalne elementy jezdni kolei podwieszonych.

Z polskiego zgłoszenia opisu patentowego nr P-333682 znane jest złącze szynowe w którym klinowa szczelina stykowa, znajdująca się pomiędzy skośnymi końcami sąsiadujących szyn jezdnych, jest pochylona względem zewnętrznych powierzchni półek szyn. Kąt pochylenia szczeliny stykowej, mierzony pomiędzy płaszczyzną symetrii szczeliny Jest większy od kąta rozwarcia szczeliny. Szyna jezdna, wchodząca w skład złącza szynowego, ma obie czołowe powierzchnie skośne do zewnętrznych powierzchni półek i odchylone w tę samą stronę, lecz pod różnymi kątami. Jeden kąt skosu powierzchni czołowej jest mniej niż dwukrotnie większy od kąta skosu drugiej powierzchni czołowej. W przedstawionym rozwiązaniu całość sił wzdłużnych przenoszona jest przez dolną część złącza.

Okazało się nieoczekiwanie, że stosując konstrukcje złącza szyny jezdnej według wynalazku można całość obciążenia wzdłużnego szyny jezdnej przenosić jednocześnie przez dolne oraz górne elementy złącza co znacznie zwiększa czas eksploatacji elementów złącza i bezpieczeństwo transportu. Wszystkie współpracujące ze sobą powierzchnie złącza szyny, przenoszą siłę wzdłużną wychodzącą z jednego punktu obrotu po zróżnicowanych promieniach względem punktu obrotu znajdującego się w dolnej części zamka styku krawędzi dolnych złącza przy czym całość obciążenia wzdłużnego przenoszona jest jednocześnie przez dolne złącze oraz górne złącze.

Istota wynalazku polega na tym, że szyna jezdna ma złącze, które stanowią dwa elementy ukształtowane i wyprofilowane po łuku zaczepy górne, które są trwale zamocowane do górnej półki szyny, pomiędzy którymi trwale i nierozłącznie zamocowana jest stopka, której powierzchnia górna ukształtowana jest po takim samym łuku jak zaczepy górne i współpracuje z dolną powierzchnią pałąka drugiego odcinka szyny przy czym pałąk ma obie powierzchnie współpracujące dolną i górną ukształtowane po promieniu wychodzącym z jednego punktu obrotu znajdującego się w punkcie styku krawędzi dolnego zamka. Zaczepy górne mają otwory wykonane w osi którą wyznacza promień wychodzący z tego samego punktu obrotu co promienie współpracujących powierzchni. Zaczepy spełniają rolę uchwytu do zamocowania zawiesia służącego do podwieszania elementu jezdni do obudowy wyrobiska w kopalni. Zamknięcie połączenia stanowi specjalna śruba.

Szynę jezdną kolei podwieszonej przedstawiono w przykładowym wykonaniu na rysunkach schematycznych, na których fig. 1 przedstawia złącze szyny w widoku od czoła, fig. 2 i 3 przedstawia zaczep górny łączonej szyny w widoku z boku i od czoła, fig. 4 i 5 przedstawia pałąk drugiego łączonego odcinka szyny w widoku z boku i od czoła.

Do dolnej półki szyny na przemian po obu końcach mocowane trwale i nierozłącznie jest gniazdo i łącznik ustalający stanowiące zamknięcie dolne szyny. Zamknięcie to przenosi obciążenie poziome. Złącza szyn pochylone są w kierunku wzdłużnym szyn, co powoduje łagodne przejście kół pędnych przez złącze nie powodując uszkodzenia okładzin ciernych kół pędnych a tym samym wydłużenie okresu ich trwałości i użytkowania.

W przykładowym wykonaniu szyna jest z dwuteownika wykonanego ze stali niskowęglowej 18G2A o podwyższonej wytrzymałości. Górna półka szyny ma przyspawane dwa odpowiednio po łuku ukształtowane zaczepy górne E pomiędzy którymi wspawana jest stopka D współpracująca z pałąkiem C zaś do dolnej półki szyny na przemian po obu końcach zamocowane jest trwale gniazdo A i łącznik ustalający B stanowiący zamknięcie dolne szyny. Stopka D przy współpracy z pałąkiem C łączonego odcinka szyny S przenosi obciążenie pionowe i nie dopuszcza do przemieszczania się w pionie współ pracują cych dwóch szyn a co za tym idzie do powstania uskoku na jezdni rolek nośnych. Elementy złącza przyspawane są na przemian po obu końcach szyny i współpracują ze sobą odpowiednio po łuku ukształtowanymi powierzchniami. Do połączenia dolnej półki szyny zastosowano złącze przegubowe, które pozwala na nieznaczne wzajemne odchylenie od osi w płaszczyźnie poziomej i pionowej dwóch połączonych końcami szyn jezdnych.

Claims (3)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Złącze szynowe kolei podwieszonej, którego sąsiadujące szyny są przy dolnych krawędziach połączone przegubowo-wychylnie, pomiędzy końcami sąsiadujących szyn znajduje się klinowa szczePL 209 277 B1 lina stykowa usytuowana ukośnie w stosunku do zewnętrznych powierzchni półek szyn jezdnych, której kąt pochylenia zawarty pomiędzy płaszczyzną normalną do zewnętrznych powierzchni półek szyny jezdnej i płaszczyzną symetrii szczeliny jest większy od kąta rozwarcia szczeliny stykowej w całym zakresie wielkości tej szczeliny znamienne tym, że szyna jezdna ma złącze, które stanowią dwa elementy ukształtowane i wyprofilowane po łuku zaczepy (E) górne, które są trwale zamocowane do górnej półki szyny, pomiędzy którymi trwale i nierozłącznie zamocowana jest stopka (D), której powierzchnia górna ukształtowana jest po łuku (R2) i współpracuje z powierzchnią pałąka (C) trwale i nierozłącznie zamocowanego do drugiego odcinka szyny przy czym pałąk (C) ma górną powierzchnię ukształtowaną po większym promieniu (R3) wychodzącym z tego samego punktu obrotu (1) znajdującego się w punkcie styku krawędzi dolnego złącza szyny (A i B).
2. 2. Szyna według zastrz. 1, znamienna tym, że zaczepy górne (E) mają otwory (G) ustalające położenie zawiesi (F) na górnej powierzchni pałąka (C) przy czym otwory te wykonane są w osi, którą wyznacza promień (R4) wychodzący z punktu obrotu (1).
3. 3. Szyna według zastrz. 1, znamienna tym, że powierzchnia stykowa dolnego złącza (B) jest ukształtowana po promieniu (R1) wychodzącym z tego samego punktu obrotu (1) co współpracujące ze sobą powierzchnie złącza górnego.