PL209508B1 - Mechanizm korekcyjny - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest mechanizm korekcyjny przeznaczony do korekcji położenia maszyn i urządzeń w wyrobiskach górniczych w płaszczyźnie poziomej.

Maszyny i urządzenia, które są co jakiś czas przestawiane w nowe miejsca pracy muszą zachowywać ściśle określone położenie względem maszyn współpracujących czy też względem poziomu lub pionu. Jest to szczególnie trudne, gdy podłoże, na którym ustawiona jest maszyna nie jest poziomą płaszczyzną a, a oś wyrobiska nie jest linią prostą. Sytuacja taka ma miejsce w wyrobiskach górniczych stad też każda maszyna górnicza, zwłaszcza o dużej długości musi posiadać mechanizm korekcyjny, tak aby można ją było ustawić w linii prostej niezależnie od układu wyrobiska.

Z polskiego opisu patentowego nr 174 251 znane jest urządzenie kroczące do przesuwania przenośnika zgrzebłowego, które zawiera stację rozporową współpracującą z ociosem wyrobiska. Stacja rozporowa zawiera dwie symetryczne względem osi przenośnika belki rozporowe, których osie tworzą kąt rozwarty i przecinają się w osi przenośnika. Belka rozporowa składa się z trzonu i wahliwie zamocowanej na jego końcu stopy. Koniec trzonu oraz stopa wystają poza obrys podstawy stacji. Trzon belki rozporowej osadzony jest na rurowej prowadnicy, równolegle do której w gnieździe zamocowany jest siłownik, przy czym cylinder posiada ucha z boku, zaś tłoczysko zamocowane jest do boku trzonu za pośrednictwem dalszych uch, przy czym mocowanie tłoczyska znajduje się względem osi cylindra po przeciwnej stronie niż mocowanie cylindra. Wszystko to powoduje, że siłownik dodatkowo pracuje na zginanie, co jest zjawiskiem niekorzystnym dla jego wytrzymałości i trwałości. Cylinder mocowany jest bezpośrednio w gnieździe. Nadto osie belek krzyżują się co powoduje, że prowadnice belek są stosunkowo krótkie, gdyż wykorzystują zaledwie połowę szerokości stacji rozporowej. Co prawda krzyżowanie się osi belek w osi przenośnika daje optymalny rozkład sił ale tylko, gdy układ sił jest symetryczny, co w praktyce się nie zdarza. W praktyce zawsze będzie występował pomiędzy belkami pewien moment sił, który będzie próbował obrócić stację. Stacja rozporowa stanowi tu niezależne urządzenie zamocowane za pośrednictwem przesuwników do podbudowy przenośnika zgrzebłowego.

Istota mechanizmu korekcyjnego zawierającego dwie belki osadzone w prowadnicach i przesuwane za pomocą odrębnych siłowników umieszczonych równolegle do tych belek, przy czym belka składa się z trzonu i wahliwie zamocowanej do jego końca stopy, polega na tym, że pierwszy trzon pierwszej belki jest równoległy do drugiego trzonu drugiej belki.

Pierwsza prowadnica pierwszego trzonu korzystnie przylega do drugiej prowadnicy drugiego trzonu.

Osie pierwszego trzonu i drugiego trzonu oraz osie pierwszego siłownika i drugiego siłownika korzystnie leżą w jednej płaszczyźnie.

Z kolei pomiędzy pierwszym trzonem a pierwszą stopą znajduje się przedłużka pozwalająca zwiększyć długość belki bez konieczności zmiany przesuwającego ją siłownika.

Druga prowadnica drugiego trzonu korzystnie jest przesunięta w głąb obudowy tak, że druga stopa w stanie złożonym znajduje się wewnątrz obudowy.

Drugi siłownik korzystnie zamocowany jest do uchwytu osadzonego w drugim gnieździe natomiast pierwszy siłownik korzystnie zamocowany jest na kasecie, która z kolei osadzona jest w pierwszym gnieździe.

Nieoczekiwanie okazało się, że ustawienie belek rozporowych obok siebie nie powoduje istotnego dla pracy mechanizmu momentu obrotowego natomiast pozwoliło na wykorzystanie całej szerokości mechanizmu na wykonanie znacznie dłuższych prowadnic trzonów dla każdej z belek, a tym samym podniosło sztywność całego układu. Nadto zabudowanie mechanizmu w jednej, płaskiej obudowie pozwala montować go w prosty sposób do różnych maszyn i urządzeń. Mechanizm korekcyjny według wynalazku posiada także pewne możliwości kotwienia maszyn a także pozwala na schowanie belek rozporowych do swojej obudowy, dzięki czemu belki nie blokują przejścia dla ludzi.

Mechanizm korekcyjny według wynalazku przedstawiony jest w przykładowym wykonaniu na rysunku, na którym:

- fig. 1 przedstawia przekrój przez mechanizm korekcyjny w płaszczyźnie równoległej do drugiej podstawy mechanizmu,

- fig. 2 przedstawia widok mechanizmu od strony czoła stopy,

- fig. 3 przedstawia fragment mechanizmu w widoku aksonometrycznym.

PL 209 508 B1

Mechanizm korekcyjny składa się z obudowy 1, wewnątrz której osadzona jest pierwsza belka 2 oraz druga belka 3, przy czym pierwszy trzon 4 pierwszej belki 2 jest równoległy do drugiego trzonu 5 drugiej belki 3.

Obudowa 1 ma postać płaskiej skrzynki, w której wyróżnia się pierwszą prowadnicę 6 oraz drugą prowadnicę 7 posiadające wspólną ściankę 8 leżącą w przybliżeniu w środku szerokości obudowy 1. Pomiędzy pierwszą prowadnica 6 a pierwszą ścianką 9 obudowy i znajduje się pierwsze gniazdo 10. Natomiast pomiędzy drugą prowadnicą 7 a drugą ścianką 11 znajduje się drugie gniazdo 12. Obudowa l zawiera także pierwszą podstawę 13 i drugą podstawę 14 oraz szereg wzmocnień.

Pierwsza belka 2 składa się z pierwszego trzonu 4, do końca którego za pośrednictwem przedłużki 15 zamocowana jest pierwsza stopa 16. Do końca pierwszego trzonu 4 przyspawane są także pierwsze ucha 17, do których zamocowane jest tłoczysko pierwszego siłownika 18 osadzonego w kasecie 19 umieszczonej w pierwszym gnieździe 10.

Druga belka 3 składa się z drugiego trzonu 5 wraz z zamocowaną do jej końca drugą stopą 21, przy czym do boku końca drugiego trzonu przylegają drugie ucha 22, w których zamocowane jest tłoczysko drugiego siłownika 23 osadzonego w drugim gnieździe 12. Cylinder drugiego siłownika 23 zamocowany jest do uchwytu 24 znajdującego się u wylotu drugiego gniazda 12.

Kaseta 19 ma postać wydłużonej skrzynki zaopatrzonej z jednej strony w oprawę 25, zaś z drugiej strony w pierwsze ucho 26 mocujące kasetę 19 za pośrednictwem trzecich uch 27 i pierwszego sworznia 28 w pierwszym gnieździe 10.

Uchwyt 24 ma postać dwóch par uch obróconych o 90° względem siebie i jest zamocowany pomiędzy wspornikami 29 przyspawanymi do pierwszej podstawy 13 od strony pierwszej stopy 16.

Pierwsza stopa 16 jest skierowana w przeciwnym kierunku niż druga stopa 21. O ile pierwsza belka 2 wystaje poza obrys obudowy 1 to początek 30 drugiej prowadnicy 7 jest przesunięty do wnętrza obudowy 1 tak, że druga stopa 21 swobodnie mieści się pomiędzy pierwszą podstawą 13 a pierwszą ścianką 19 i drugą ścianką 11.

Figura 2 przedstawia widok mechanizmu korekcyjnego od strony pierwszej stopy 16, której zarys jest wpisany pomiędzy pierwszą podstawą 11 i drugą podstawę 14 oraz pomiędzy pierwszą ściankę 9 i drugą ściankę 11.

Figura 3 przedstawia fragment mechanizmu korekcyjnego w widoku aksonometrycznym. Z obudowy 1 wystaje pierwsza belka 2 wyposażona w przedłużkę 15. Do boku trzonu 4 zamocowane są pierwsze ucha 17, w których osadzone jest tłoczysko pierwszego siłownika 18 zamontowanego w kasecie 19. Od strony drugiej ścianki 11 znajduje się uchwyt 24, do którego zamocowany jest cylinder drugiego siłownika 23.

Claims (7)

1. Mechanizm korekcyjny zawierający dwie belki rozporowe osadzone w prowadnicach i przesuwane za pomocą odrębnych siłowników umieszczonych równolegle do tych belek, przy czym belka składa się z trzonu i wahliwie zamocowanej do jego końca stopy, znamienny tym, że pierwszy trzon (4) pierwszej belki (2) jest równoległy do drugiego trzonu (5) drugiej belki (3).

2. Mechanizm według zastrz. 1, znamienny tym, że pierwsza prowadnica (6) pierwszego trzonu (4) przylega do drugiej prowadnicy (7) drugiego trzonu (5).

3. Mechanizm według zastrz. 1, znamienny tym, że oś pierwszego trzonu (4), oś drugiego trzonu (5), oraz oś pierwszego siłownika (18) i oś drugiego siłownika (23) leżą w jednej płaszczyźnie.

4. Mechanizm według zastrz. 1, znamienny tym, że pomiędzy pierwszym trzonem (4) a pierwszą stopą (16) znajduję się przedłużka (15).

5. Mechanizm według zastrz. 1, znamienny tym, że druga prowadnica (7) drugiego trzonu (5) jest przesunięta w głąb obudowy (1) tak, że druga stopa (21) w stanie złożonym znajduje się wewnątrz obudowy (1).

6. Mechanizm według zastrz. 1, znamienny tym, że drugi siłownik (23) zamocowany jest do uchwytu (24) osadzonego w drugim gnieździe (12).

7. Mechanizm według zastrz. 1, znamienny tym, że pierwszy siłownik (18) zamocowany jest w kasecie (19), która z kolei osadzona jest w pierwszym gnieździe (10).