PL210111B1 - Urządzenie do przemieszczania żaluzji - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie do przemieszczania żaluzji, przeznaczonej do zamknięcia otworu okiennego lub innego otworu, z elastycznymi krawędziami wystającymi w stosunku do płaszczyzny żaluzji i współpracującymi z prowadnicami, zawierające co najmniej jeden element ponownego wprowadzania umożliwiający ponowne wprowadzenie krawędzi do prowadnic, kiedy te krawędzie wysuną się z nich pod działaniem siły wywieranej na krawędzie w kierunku poprzecznym do prowadnic, przy czym podczas powtórnego wprowadzania pomiędzy elementem ponownego wprowadzania i odpowiednią krawędzią utworzona jest powierzchnia styku.

Wynalazek dotyczy, w szczególności, urządzenia do przemieszczania żaluzji, w którym boczne krawędzie żaluzji mogą wysunąć się z prowadnic, na przykład, kiedy jakaś przeszkoda znajduje się pomiędzy prowadnicami podczas zamykania żaluzji, lub kiedy jakiś pojazd zaczepi o żaluzję. Element ponownego wprowadzania przewidziany w górnej części prowadnic umożliwia ponowne wprowadzenie bocznych krawędzi żaluzji, do prowadnic podczas jej ruchu wznoszącego.

Działanie znanych urządzeń do montażu żaluzji jest zakłócone, kiedy jedna z bocznych krawędzi żaluzji wysunie się ze swojej prowadnicy. Istotnie, boczne krawędzie mogą być w ten sposób uszkodzone w miejscu styku ich powierzchni ze środkami ponownego wprowadzania lub mogą zaklinować się w elemencie ponownego wprowadzania. W wyniku tego boczne krawędzie żaluzji muszą być uwalniane ręcznie z elementu ponownego wprowadzania i często wymagają pracochłonnej naprawy. Te problemy są szczególnie ważne, kiedy boczne krawędzie żaluzji są wykonane z ciągu sztywnych klocków.

Jednym z głównych celów wynalazku jest zaproponowanie urządzenia do przemieszczania żaluzji, w którym boczne krawędzie i element ponownego wprowadzania nie mogą ulegać uszkodzeniu, kiedy siła większa od siły uprzednio określonej jest wywierana na krawędzie żaluzji podczas jej ruchu wznoszącego.

Urządzenie do przemieszczania żaluzji przeznaczonej do zamknięcia otworu okiennego lub innego otworu, z elastycznymi krawędziami wystającymi w stosunku do płaszczyzny żaluzji i współpracującymi z prowadnicami, zawierające co najmniej jeden element ponownego wprowadzania umożliwiający ponowne wprowadzenie krawędzi do prowadnic kiedy te krawędzie wysuną się z nich pod działaniem siły wywieranej na krawędzie w kierunku poprzecznym do prowadnic, przy czym podczas powtórnego wprowadzania pomiędzy elementem ponownego wprowadzania i odpowiednią krawędzią utworzona jest powierzchnia styku, według wynalazku charakteryzuje się tym, że boczne krawędzie wykonane są co najmniej częściowo z tworzywa elastomerowego.

Krawędzie wykonane są z materiału giętkiego i odkształcalnego z pamięcią kształtu.

Krawędzie mają twardość Shore'a A pomiędzy 75° i 100°.

Krawędzie są wykonane, co najmniej częściowo, z poliuretanu.

Boczne krawędzie żaluzji, są wyposażone w zbrojenie z włókien, zwłaszcza z włókien szklanych lub włókien aramidowych.

Wyżej wspomniane włókna są ułożone wzdłuż długości bocznych krawędzi.

Element ponownego wprowadzania zamontowany jest w sposób elastyczny na podporze.

Element ponownego wprowadzania jest wykonany z materiału odkształcającego z pamięcią kształtu.

Urządzenie wyposażone jest w co najmniej dwa elementy ponownego wprowadzania umieszczone po jednej i po drugiej stronie płaszczyzny żaluzji.

Krawędzie są wyraźnie ciągłe.

Krawędzie są utworzone z elementów nieciągłych, ułożonych jeden za drugim wzdłuż bocznych krawędzi żaluzji.

Krawędzie stanowią część żaluzji.

Według wynalazku, element ponownego wprowadzania i wystająca krawędź współpracują ze sobą w taki sposób, że od momentu, kiedy siła wywierana na krawędź w kierunku poprzecznym do prowadnic przekracza określoną wartość, powierzchnia styku pomiędzy elementem ponownego wprowadzania i odpowiednią krawędzią poddawana jest przemieszczeniu w stosunku do osi podłużnej wystającej krawędzi, umieszczonej w pewnej odległości od powierzchni, styku, umożliwiając wysunięcie krawędzi z elementu ponownego wprowadzania.

PL 210 111 B1

Według korzystnego sposobu wykonania wynalazku, krawędzie żaluzji są wykonane z materiału giętkiego i odkształcalnego z pamięcią kształtu tak, że te krawędzie odzyskują swój pierwotny kształt po odkształceniu pod wpływem przemieszczenia powierzchni styku.

Korzystnie, krawędzie żaluzji wykonane są z tworzywa elastomerowego. W szczególności, mają one twardość Shore'a A zawartą pomiędzy 65° i 100° i korzystnie są wykonane, co najmniej częściowo, z poliuretanu.

Według szczególnego sposobu wykonania wynalazku, twardość krawędzi dobrana jest w taki sposób, że kiedy na krawędzie wywierana jest siła rozciągająca poprzeczna do kierunku wzdłużnego prowadnic, krawędzie wysuwają się z ich odpowiedniej prowadnicy bez znacznego odkształcenia, podczas gdy kiedy ta siła przekracza pewną wartość, krawędzie czasowo odkształcają się w większym stopniu, aby móc wysunąć się z elementu ponownego wprowadzania.

Według szczególnego sposobu wykonania wynalazku, element ponownego wprowadzania zamontowany jest na podporze w sposób elastyczny tak, że kiedy siła rozciągająca przekracza określoną wartość, element ponownego wprowadzania jest okresowo przemieszczany pod działaniem odpowiedniej krawędzi, aby umożliwić tej krawędzi wysunięcie się z elementu ponownego wprowadzania.

Według alternatywnego sposobu wykonania element ponownego wprowadzania wykonany jest z materiału odkształ calnego z pamię cią kształ tu tak, ż e kiedy sił a rozcią gają ca przekracza wyż ej wspomnianą określoną wartość, element ponownego wprowadzania jest odkształcany pod działaniem odpowiedniej krawędzi, kiedy ta krawędź wysuwa się z elementu ponownego wprowadzania.

Przedmiot wynalazku w nieograniczającym go przykładzie wykonania jest przedstawiony z odniesieniem do rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schematycznie w przekroju pionowym pierwszy sposób wykonania urządzenia do przemieszczania żaluzji z żaluzją w położeniu zamknięcia; fig. 2 taki sam przekrój jak na fig. 1 z żaluzją w położeniu otwarcia; fig. 3 - widok z przodu urządzenia do przemieszczania żaluzji w położeniu otwarcia; fig. 4 - schematycznie, w większej skali, widok z przodu elementu ponownego wprowadzania według pierwszego sposobu wykonania urządzenia według wynalazku; fig. 5 - przekrój wzdłuż linii V-V z fig. 4; fig. 6 - przekrój wzdłuż linii VI-VI z fig. 4; fig. 7 - widok perspektywiczny elementu ponownego wprowadzania z fig. 4 z boczną krawędzią żaluzji; fig. 8 do 11 przekroje wzdłuż linii VI-VI z fig. 4 w różnych kolejnych etapach podczas wysuwania bocznej krawędzi żaluzji z elementu ponownego wprowadzania; fig. 12 - widok boczny elementu ponownego wprowadzania według drugiego sposobu wykonania wynalazku; fig. 13 - widok perspektywiczny rozebranego elementu ponownego wprowadzania z fig. 12; fig. 14 - widok perspektywiczny elementu ponownego wprowadzania z fig. 12 podczas ponownego wprowadzania bocznej krawędzi żaluzji do odpowiedniej prowadnicy.

Na różnych figurach te same numery odnośników dotyczą takich samych lub analogicznych elementów.

Generalnie, niniejszy wynalazek dotyczy urządzenia do przemieszczania żaluzji, współpracującego ze środkami napędowymi takimi jak bęben, którego oś jest podłączona na wale silnika elektrycznego. Żaluzja przemieszcza się ruchem wznoszącym i opadającym pomiędzy, odpowiednio, położeniem zamknięcia i położeniem otwarcia i przeznaczona jest do zamknięcia otworu okiennego lub drzwiowego w ścianie, lub przejścia, takiego jak korytarz.

Przez określenie „żaluzja należy rozumieć, w ramach niniejszego wynalazku, każdy płaski element, co najmniej częściowo giętki lub elastyczny, taki jak płachta brezentowa, pas z tworzywa sztucznego, siatka metalowa, drelich konopny, blacha metalowa, drzwi sekcyjne, itd.

Jednakże, należy zauważyć, że wyraźnie preferowane są giętkie żaluzje wykonane, na przykład, z brezentu. Załączone figury odnoszą się zwłaszcza do takiej płachty brezentowej.

Na fig. 1 urządzenie do przemieszczania żaluzji przedstawione jest schematycznie w położeniu zamknięcia, podczas gdy na fig. 2 i 3 urządzenie pokazane jest w położeniu otwarcia. Urządzenie zawiera żaluzję 1 z bocznymi krawędziami 2 i 3 wystającymi w stosunku do płaszczyzny żaluzji, które korzystnie są utworzone przez ciągłą listwę, lub przez ciąg małych wahliwych klocków przemieszczających się w prowadnicach 4 i 5. Prowadnice 4 i 5 są przewidziane po jednej i po drugiej stronie otworu 6, wykonanego w ścianie 7.

Nad otworem 6 przewidziany jest bęben 8, na który może być nawinięta żaluzja 1. Środki napędowe 9, na przykład silnik elektryczny, wprawiają w ruch wałek 10, który umieszczony jest w osi bębna 8, aby nawijać żaluzję 1 na bęben 8 w celu doprowadzenia jej do położenia otwarcia lub też rozwijać ją do położenia zamknięcia.

Prowadnice 4 i 5 zawierają w górnej części 11 element ponownego wprowadzania 12.

PL 210 111 B1

Element ponownego wprowadzania 12 umożliwia powtórne wprowadzenie bocznych krawędzi 2 i 3 do prowadnic 4 i 5 podczas otwierania żaluzji 1, kiedy te krawędzie wysuną się z dolnej części 13 prowadnic 4 i 5 poniżej elementu ponownego wprowadzania 12. Boczne krawędzie 2 i 3 mogą wysunąć się, na przykład, kiedy jakaś przeszkoda znajdzie się pomiędzy prowadnicami 4 i 5 podczas zamykania żaluzji 1, lub kiedy jakiś pojazd zaczepi o żaluzję 1.

Prowadnice 4 i 5 mają przekrój w kształcie litery U z dwoma ramionami 19 i 20. Brzegi tych ramion 19 i 20 są zagięte do siebie wyznaczając szczeliną 21. W ten sposób boczne krawędzie 2 i 3 żaluzji 1 są prowadzone przez kanalik 22, podczas gdy strefa żaluzji 1 w pobliżu tych krawędzi umieszczona jest w szczelinie 21. Podczas wysuwania się bocznych krawędzi 2 i 3 z dolnej części 13 prowadnic 4 i 5, ramiona 19 i 20 odsuwają się jedno od drugiego w sposób elastyczny pod działaniem siły rozciągającej wywieranej na boczne krawędzie 2 i 3 przez żaluzję 1.

Fig. 4 do 7 przedstawiają element ponownego wprowadzania 12 w większej skali. Element ponownego wprowadzania 12 zawiera blok podstawy 16 umieszczony pomiędzy częścią górną 11 prowadnic 4 i 5 i ich częścią dolną 13. Na bloku podstawy 16 ułożone są dwa równoległe cylindry 17 i 18 w pewnej odległości jeden od drugiego, tak, że kanalik 22 znajduje się pomiędzy cylindrami 17 i 18, i wskutek tego, boczne krawędzie 2 i 3 żaluzji 1 mogą przemieszczać się w przestrzeni utworzonej między cylindrami 17 i 18.

Na wysokości szczeliny 21 na każdym cylindrze 11 i 18 przewidziany jest element prowadzenia 14 i 15 wystający w stosunku do prowadnic 4 i 5. Powierzchnia elementów prowadzenia 14 i 15 jest zaokrąglona od strony skierowanej do części dolnej 13 prowadnic 4 i 5. Odległość między elementami prowadzenia 14 i 15 odpowiada wyraźnie grubości bocznych krawędzi 2 i 3 żaluzji 1.

Elementy prowadzenia 14 i 15 ułożone są na pewnej długości w górnej części 11 prowadnic 4 i 5 i każdy z nich wyposażony jest, na ich powierzchniach naprzeciwległych, w krążki 23 i 24 usytuowane naprzeciwko górnej części 11 prowadnic 4 i 5. Odległość pomiędzy krążkami 23 i 24 jest trochę większa od grubości żaluzji 1, ale mniejsza od grubości bocznych krawędzi 2 i 3, tak, że podczas ruchu wznoszącego lub opadającego żaluzji 1, podczas gdy boczne krawędzie 2 i 3 są prowadzone w prowadnicach 4 i 5, żaluzja może przemieszczać się pomiędzy krążkami 23 i 24.

Kiedy krawędzie 2 i 3 żaluzji 1 wysuną się z dolnej części 13 prowadnic 4 i 5, te krawędzie 2 i 3 są ponownie wprowadzane do prowadnic 4 i 5 podczas ruchu wznoszącego żaluzji 1. W szczególności, podczas ruchu wznoszącego, boczne krawędzie 2 i 3 są, w miejscu usytuowania elementów prowadzenia 14 i 15, prowadzone przez zaokrągloną powierzchnię tych elementów do położenia naprzeciwko szczeliny 21 i kanalika 22. W tym samym czasie, krążki 23 i 24 opierają się na bocznych krawędziach 2 i 3 żaluzji 1 z jednej i z drugiej strony płaszczyzny żaluzji, zmuszając krawędzie 2 i 3 do wejścia co górnej części 11 prowadnic 4 i 5.

Według dawnego stanu techniki, boczne krawędzie 2 i 3 żaluzji 1, współpracujące z opisanym powyżej elementem ponownego wprowadzania, utworzone są z ciągu sztywnych zębów połączonych obrotowo względem siebie. Podczas powtórnego wprowadzania bocznych krawędzi 2 i 3 żaluzji 1 do prowadnic 4 i 5, zdarza się często, że na krawędzie żaluzji wywierana jest stosunkowo duża siła, na przykład z powodu wiatru, lub ponieważ pojazd nie przejechał jeszcze całkowicie przez otwór 6. W wyniku działania takiej siły, w kierunku poprzecznym do prowadnic 4 i 5, wywierany jest bardzo silny nacisk na miejsce styku pomiędzy elementem ponownego wprowadzania 12 i odpowiednim zębem bocznej krawędzi 2 lub 3 żaluzji 1, powodujący uszkodzenie tego zęba, zablokowanie lub wypadnięcie żaluzji 1 z elementu ponownego wprowadzania 12.

W szczególności, podczas ponownego wprowadzania bocznej krawędzi 2 i 3 do prowadnic 4 lub 5, każdy ząb kolejno naciska na element prowadzenia 14 i 15 zanim zostanie ponownie wprowadzony do prowadnicy. W wyniku tego, cała siła ponownego wprowadzania jest stale przykładana do jednego zęba, który styka się z jednym punktem na elemencie prowadzenia 14 lub 15. Kiedy ta siła jest większa od wytrzymałości tego zęba, wówczas ząb łamie się i urządzenie przestaje działać.

Według wynalazku, boczne krawędzie 2 i 3 żaluzji 1 są wykonane z tworzywa, które może się okresowo odkształcać zachowując pamięć kształtu. W szczególności, dobiera się twardość bocznych krawędzi 2 i 3 żaluzji 1, grubość 5 wystających krawędzi 2 i 3, oraz odległość pomiędzy elementami prowadzenia 14 i 15 w taki sposób, że kiedy siła wywierana na boczne krawędzie 2 i 3 przez element: ponownego wprowadzania przekracza określoną wartość, krawędzie 2 i 3 odkształcają się w sposób elastyczny, co umożliwia krawędziom 2 i 3 wysunięcie się z elementu ponownego wprowadzania 12.

PL 210 111 B1

Wyżej wspomniana określona wartość siły wywieranej na boczne krawędzie 2 i 3 jest mniejsza od siły zerwania bocznych krawędzi 2 i 3, tak, że te krawędzie nie mogą zostać uszkodzone, ale ulegają odkształceniu, kiedy jest na nie wywierana większa siła.

Korzystnie, boczne krawędzie 2 i 3 żaluzji 1 są wykonane z tworzywa elastomerowego, takiego jak poliuretan. Stwierdzono, że taki elastomer o twardości Shore'a A pomiędzy 75 i 100, a zwłaszcza o twardości Shore'a A pomiędzy 75 i 95, zapewnia doskonałe rezultaty. Korzystnie, boczne krawędzie 2 i 3 żaluzji 1 mają twardość Shore'a A pomiędzy 90 i 95.

Kiedy boczne krawędzie 2 i 3, których twardość jest dobrana jak wyjaśniono powyżej, wysuną się z części górnej 13 prowadnic 4 i 5, utworzona jest powierzchnia styku pomiędzy elementem ponownego wprowadzania 12 i krawędziami 2 i 3 podczas ruchu wznoszącego żaluzji 1. Istnienie powierzchni styku 37 powoduje, że siła wywierana na boczne krawędzie 2 i 3 i element ponownego wprowadzania 12, jest rozłożona na powierzchni styku 37 i nie jest już skupiona w punkcie styku, tak jak to jest w przypadku dawnych rozwiązań.

Jeżeli, z jakiegoś powodu, ta siła przekracza określoną wyżej wspomnianą wartość, boczne krawędzie odkształcają się, tak jak przedstawiono na fig. 8 do 10, powodując wysunięcie bocznych krawędzi 2 i 3 z elementu ponownego wprowadzania 12. Boczne krawędzie 2 i 3 żaluzji 1, przedstawione na fig. 4 do 1, są utworzone z okrągłej listwy, tak, że podczas tego odkształcania, listwa jest stopniowo ściskana, tak, aby móc przejść przez przestrzeń pomiędzy krążkami 23 i 24. Powierzchnia styku 37, pomiędzy elementem ponownego wprowadzania 12 i bocznymi krawędziami 2 i 3, poddawana jest wówczas przemieszczaniu w stosunku do osi bocznych krawędzi 2 i 3. Powierzchnia styku 37 zbliża się do osi środkowej bocznych krawędzi 2 i 3 podczas ich ściskania.

Fig. 8 do 11 przedstawiają kolejne etapy odkształcania bocznej krawędzi 2 lub 3 żaluzji 1, kiedy siła rozciągająca w kierunku strzałki 25 wywierana jest na tę krawędź przez żaluzję 1. Po wysunięciu się bocznych krawędzi 2 i 3 z elementu ponownego wprowadzania 12, odzyskują one swój pierwotny kształt i wymiary, jak pokazano na fig. 11.

Przez dobór twardości bocznych krawędzi 2 i 3, unika się możliwości deformacji tych krawędzi podczas normalnego użytkowania urządzenia do przemieszczania żaluzji według wynalazku. Zwłaszcza, kiedy krawędzie 2 i 3 żaluzji 1 mają twardość niższą od wartości wyżej wspomnianych, istnieje ryzyko zbyt silnego ich odkształcenia, i w konsekwencji, ich wysunięcia się z części dolnej 13 prowadnic 4 i 5 z powodu działania wiatru na żaluzję 1, kiedy jest ona w położeniu zamknięcia.

Twardość krawędzi 2 i 3 jest dobrana w taki sposób, że kiedy siła rozciągająca poprzeczna do kierunku wzdłużnego prowadnic 4 i 5 jest wywierana na krawędzie 2 i 3, te krawędzie wysuwają się z ich odpowiednich prowadnic 4 i 5 bez znacznego odkształcenia, podczas gdy, kiedy ta siła przekracza określoną wartość, krawędzie 2 i 3 odkształcają się czasowo w większym stopniu, aby móc wysunąć się z elementu ponownego wprowadzania 12.

Wyżej wspomniane wartości dla twardości krawędzi 2 i 3, są stosowane, kiedy stosunek pomiędzy odległością oddzielającą elementy prowadzenia 14 i 15, w szczególności odległością pomiędzy krążkami 23 i 24, i grubością bocznych krawędzi 2 i 3 zawarty jest pomiędzy 3/10 i 7/10, a zwłaszcza między 3,5/10 i 6,5/10. Korzystnie, stosunek ten zawarty jest pomiędzy 4,5/10 i 5,5/10.

Fig. 12 do 14 przedstawiają drugi sposób wykonania elementu ponownego wprowadzania według wynalazku. W tym sposobie wykonania, część górna 11 prowadnic 4 i 5 zawiera ramę 26, mającą w przekroju kształt litery U z podstawą 27 i dwoma ramionami 28 i 29. Ramiona 28 i 29 są wygięte na zewnątrz tak, aby utworzyć dwa obrzeża 30 i 31 ułożone wyraźnie równolegle do podstawy 27. Na każdym z tych obrzeży 30 i 31 zamocowany jest za pomocą śrub 34 płaskownik 32 i 33. Płaskowniki 32 i 33 mają wyraźnie ciągłe brzegi skierowane do siebie, tak, że pomiędzy płaskownikami 32 i 33 tworzy się szczelina 35.

Wystająca boczna krawędź 2 lub 3 żaluzji 1 jest umieszczana w przestrzeni utworzonej pomiędzy ramionami 28 i 29 ramy 26, przy czym żaluzja 1 umieszczona jest w szczelinie 35. Szerokość tej szczeliny 35 jest trochę większa od grubości żaluzji 1 i mniejsza od grubości wystającej krawędzi 2 i 3, tak, że ta krawędź nie może wysunąć się z przestrzeni pomiędzy ramionami 28 i 29 bez znacznego odkształcenia, umożliwiając równocześnie samej żaluzji ślizganie się między naprzeciwległymi brzegami płaskowników 32 i 33.

Prowadnice 4 i 5 są zamocowane na ramie 26 pomiędzy ramionami 28 i 29 w taki sposób, że szczelina 35 między płaskownikami 32 i 33 i jest współliniowa ze szczeliną 21 pomiędzy ramionami 19 i 20 prowadnic 4 i 5.

PL 210 111 B1

Część dolna 13 prowadnic 4 i 5 jest oddzielona od części górnej 11 przez wycięcie 36 wykonane w prowadnicach 4 i 5.

Każdy z płaskowników 32 i 33 zawiera na swojej dolnej końcówce element prowadzenia 14 i 15, umieszczony naprzeciwko wycięcia 36. Elementy prowadzenia 14 i 15 mają kształt krążka, którego oś ułożona jest poprzecznie w stosunku do kierunku wzdłużnego prowadnic 4 i 5 i do płaszczyzny żaluzji 1.

Podczas otwierania żaluzji 1, po wysunięciu się bocznych krawędzi 2 i 3 żaluzji 1 w stosunku do dolnej części 13 prowadnic, jak przedstawiono na fig. 14, elementy prowadzenia 14 i 15 wywierają nacisk na boczne krawędzie 2 i 3 żaluzji 1, aby je ponownie wprowadzić do górnej części 11 prowadnic pomiędzy ramionami 28 i 29 ramy 26.

Końcówka dolnej części 13 prowadnic naprzeciwko elementów prowadzenia 14 i 15 jest ścięta ukośnie, aby zapewnić ciągłość ruchu żaluzji 1 kiedy jest ona przemieszczana do położenia zamknięcia.

Element ponownego wprowadzania 12 zawiera więc płaskowniki 32 i 33 z elementami prowadzenia 14 i 15.

Doskonałe wyniki osiągnięto, kiedy dla wyżej wspomnianych twardości, boczne krawędzie 2 i 3 zostały wykonane z ciągłej listwy o okrągłym przekroju o średnicy 6 mm i kiedy odległość pomiędzy elementami prowadzenia 14 i 15 była rzędu 3 mm. W takim przypadku, grubość żaluzji 1 w strefie obok bocznych krawędzi 2 i 3, wynosi, na przykład, 2 mm.

Kiedy boczne krawędzie 2 i 3 żaluzji wysuwają się z dolnej części 13 prowadnic 4 i 5, krawędzie 2 i 3 są odkształcone w niewielkim stopniu, ponieważ ramiona 19 i 20 prowadnic 4 i 5 odsuwają się od siebie w sposób elastyczny poszerzając szczelinę 21, tak, żeby boczne krawędzie 2 i 3 żaluzji 1 mogły wysunąć się z prowadnic 4 i 5.

Podczas kolejnego ruchu wznoszącego żaluzji 1, elementy prowadzenia 14 i 15 opierają się o boczne krawędzie 2 i 3 żaluzji 1 na powierzchni styku 37 po jednej i po drugiej stronie płaszczyzny żaluzji 1, aby ponownie wprowadzić krawędzie 2 i 3 do górnej części 11 prowadnic 4 i 5.

Kiedy, podczas tego ponownego wprowadzania, siła rozciągająca, poprzeczna do kierunku podłużnego prowadnic 4 i 5, wywierana jest na boczne krawędzie 2 i 3, powierzchnia styku 37 staje się większa w miarę zwiększania siły rozciągającej, rozkładając działanie tej siły na powierzchnię styku 37. W momencie, kiedy ta siła jest zbyt duża i może zachodzić ryzyko uszkodzenia elementów prowadzenia 14 i 15 lub krawędzi bocznych 2 i 3, te krawędzie odkształcają się w sposób elastyczny i wysuwają się, bez żadnych uszkodzeń, z elementu ponownego wprowadzania 12 i, w konsekwencji, z górnej części 11 prowadnic 4 i 5.

Przed ponownym przemieszczaniem żaluzji 1 do położenia zamknięcia, wsuwa się, na przykład ręcznie, dolną końcówkę bocznych krawędzi 2 i 3 żaluzji 1 do górnej części 11 prowadnic 4 i 5. Po tym, urządzenie może działać na nowo bez konieczności, wykonywania dodatkowych napraw.

Chociaż według powyższego opisu, elementy prowadzenia 14 i 15 są wykonane z materiału sztywnego, na przykład z metalu, a boczne krawędzie są wykonane z tworzywa odkształcalnego w sposób elastyczny, możliwe jest, że boczne krawędzie 2 i 3 żaluzji 1 złożone będą z ciągu sztywnych zębów, podczas gdy elementy prowadzenia 14 i 15 będą wykonane z elastycznego tworzywa. W ten sposób, podczas ponownego wprowadzania bocznych krawędzi 2 i 3 żaluzji 1 do prowadnic 4 i 5, powierzchnia styku jest tworzona kolejno pomiędzy każdym zębem i elementami prowadzenia 14 i 15. Kiedy siła rozciągająca większa od określonej wartości wywierana jest na boczne krawędzie 2 i 3 żaluzji 1, elementy prowadzenia 14 i 15 odkształcają się bardziej, aby umożliwić wysunięcie bocznych krawędzi 2 i 3 z elementu ponownego wprowadzania 12.

W innym sposobie wykonania urządzenia do przemieszczania żaluzji według wynalazku, element ponownego wprowadzania 12 zamontowany jest w sposób elastyczny na podporze tak, że kiedy siła rozciągająca przekracza wyżej wspomnianą określoną wartość, element ponownego wprowadzania 12 jest okresowo przemieszczany pod działaniem bocznych krawędzi 2 i 3, aby umożliwić ich wysunięcie z elementu ponownego wprowadzania 12. Podczas wysuwania bocznych krawędzi 2 i 3 z elementu ponownego wprowadzania 12, powierzchnia styku między nimi przemieszcza się stopniowo na bocznych krawędziach 2 i 3 oddalając się od żaluzji 1.

W jeszcze innym sposobie wykonania urządzenia do przemieszczania żaluzji według wynalazku, boczne krawędzie 2 i 3 żaluzji 1 są utworzone z elastycznych elementów nieciągłych ułożonych jeden po drugim w kierunku podłużnym bocznych krawędzi żaluzji. Takie elementy mogą, na przykład, tworzyć ciąg zębów. Zęby są wykonane z tworzywa elastomerowego, takiego jak poliuretan, i mają

PL 210 111 B1 taką samą twardość jak boczne krawędzie 2 i 3 żaluzji 1 z pierwszego i drugiego sposobu wykonania wynalazku opisanych powyżej.

Jest oczywiste, że w pewnych przypadkach można regulować szerokość szczeliny 21 części dolnej 13 prowadnic 4 i 5, aby krawędzie 2 i 3 żaluzji 1 mogły wysuwać się z części dolnej 13 odkształcając się w niewielkim stopniu pod działaniem siły rozciągającej poprzecznej do prowadnic 4 i 5. W takim przypadku, nie jest konieczne, aby ramiona 19 i 20 prowadnic 4 i 5 odsuwały się od siebie, jak opisano powyżej.

Kiedy boczne krawędzie 2 i 3 są wysunięte z prowadnic 4 i 5, i kiedy duża siła rozciągająca jest wywierana na te krawędzie 2 i 3 podczas ruchu wznoszącego żaluzji 1, krawędzie 2 i 3 odkształcają się bardziej, aby móc wysunąć się z elementu ponownego wprowadzania 12.

Jeśli boczne krawędzie 2 i 3 żaluzji 1 są wyposażone w zębatkę, która współpracuje z kołem zębatym uruchamianym przez środki napędowe, korzystne jest zastosowanie zbrojenia w bocznych krawędziach 2 i 3. Przewiduje się, w szczególności, zbrojenie z włókien, zwłaszcza z włókien szklanych lub włókien aramidowych. Włókna są ułożone wzdłuż długości bocznych krawędzi 2 i 3, w samych krawędziach 2 i 3 lub w strefile żaluzji 2 w pobliżu krawędzi 2 i 3.

Claims (12)

1. Urządzenie do przemieszczania żaluzji przeznaczonej do zamknięcia otworu okiennego lub innego otworu, z elastycznymi krawędziami wystającymi w stosunku do płaszczyzny żaluzji i współpracującymi z prowadnicami, zawierające co najmniej jeden element ponownego wprowadzania umożliwiający ponowne wprowadzenie krawędzi do prowadnic kiedy te krawędzie wysuną się z nich pod działaniem siły wywieranej na krawędzie w kierunku poprzecznym do prowadnic, przy czym podczas powtórnego wprowadzania pomiędzy elementem ponownego wprowadzania i odpowiednią krawędzią utworzona jest powierzchnia styku, znamienne tym, że boczne krawędzie (2, 3) wykonane są co najmniej częściowo z tworzywa elastomerowego.

2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że krawędzie (2, 3) wykonane są z materiału giętkiego i odkształcalnego z pamięcią kształtu.

3. Urządzenie według zastrz. 1 albo 2, znamienne tym, że krawędzie (2, 3) mają twardość Shore'a A pomiędzy 75° i 100°.

4. Urządzenie według zastrz. 1 albo 2, albo 3, znamienne tym, że krawędzie (2, 3) są wykonane, co najmniej częściowo, z poliuretanu.

5. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że boczne krawędzie (2, 3) żaluzji (1) są wyposażone w zbrojenie z włókien, zwłaszcza z włókien szklanych lub włókien aramidowych.

6. Urządzenie według zastrz. 5, znamienne tym, że wyżej wspomniane włókna są ułożone wzdłuż długości bocznych krawędzi (2, 3).

7. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że element, ponownego wprowadzania (12) zamontowany jest w sposób elastyczny na podporze.

8. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że element ponownego wprowadzania (12) jest wykonany z materiału odkształcającego z pamięcią kształtu.

9. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że wyposażone jest w co najmniej dwa elementy ponownego wprowadzania (12) umieszczone po jednej i po drugiej stronie płaszczyzny żaluzji.

10. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że krawędzie (2, 3) są wyraźnie ciągłe.

11. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że krawędzie (2, 3) są utworzone z elementów nieciągłych, ułożonych jeden za drugim wzdłuż bocznych krawędzi (2, 3) żaluzji (1).

12. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że krawędzie (2, 3) stanowią część żaluzji (1).