PL210685B1

PL210685B1 - Nowe zastosowanie preparatu probiotycznego

Info

Publication number: PL210685B1
Application number: PL384675A
Authority: PL
Inventors: Zdzisława Libudzisz; Stefania Smulikowska; Katarzyna Śliżewska; Małgorzata Piotrowska; Jan Czerwiński
Original assignee: Politechnika Lodzka
Priority date: 2008-03-12
Filing date: 2008-03-12
Publication date: 2012-02-29
Also published as: PL384675A1

Description

Przedmiotem wynalazku jest nowe zastosowanie preparatu probiotycznego, stosowanego dotychczas jako probiotyczny stymulator wzrostu dla drobiu.

Narastającym na świecie problemem jest skażenie paszy dla zwierząt toksynami grzybów pleśniowych. Mikotoksyny są odpowiedzialne za problemy zdrowotne, a nawet padnięcia zwierząt. Mikotoksyny mogą być wytwarzane przez grzyby pleśniowe na różnych etapach produkcji pasz, w trakcie wegetacji roślin na polu, podczas zbioru, a przede wszystkim przechowywania i transportu surowca roślinnego. Spożywanie przez zwierzęta pasz skażonych mikotoksynami może prowadzić do zatruć o zróżnicowanym przebiegu, ostrych lub przewlekłych, powstających w wyniku przyjmowania małych dawek przez dłuższy czas.

Najczęstszymi mikotoksynami zanieczyszczającymi surowce paszowe importowane do Polski jak śruta arachidowa, śruta kokosowa, śruta bawełniana, a także ziarno kukurydzy, są aflatoksyny.

Aflatoksyny - wymienia się w tej grupie aflatoksyny B₁, B₂, G₁ i G₂ - występują w środowiskach spożywczych i w środkach żywienia zwierząt oraz w mleku i jego przetworach. Aflatoksyna B1 jest jedną z najsilniejszych toksyn grzybowych o działaniu karcynogennym. Została umieszczona przez Światową Organizację Zdrowia oraz Międzynarodową Agencję Badań nad Rakiem w wykazie substancji rakotwórczych I grupy tj. takich, dla których stwierdzono karcynogenne działanie dla ludzi. Badania wykazały liniową korelację pomiędzy dzienną dawką aflatoksyny B1, a częstotliwością występowania raka wątroby.

Wszystkie zwierzęta gospodarskie są wrażliwe na zatrucie aflatoksynami. Najwrażliwsze są: kurczęta, kaczki i indyki. Stosunkowo najmniejszą wrażliwość wykazuje bydło, szczególnie krowy mleczne. U drobiu zatrucie aflatoksynami powoduje znaczne straty w chowie wszystkich gatunków. Głównie obserwuje się zahamowanie wzrostu, gorsze wykorzystywanie paszy, spadek nieśności, krwawienia do światła przewodu pokarmowego i nerek, wzrost wrażliwości na choroby zakaźne i na stresy środowiskowe oraz większą zamieralność zarodków. Najbardziej widoczne są objawy przypominające zaburzenia spowodowane niezbilansowanym żywieniem: spadek nieśności i zmniejszenie wielkości jaj. Podawanie paszy zawierającej 10 mg/kg aflatoksyny przez cztery tygodnie powoduje zmniejszenie masy całkowitej żółtka i procentowego jego udziału w całkowitej masie jaja. W procesie mikotoksykozy narządami najbardziej dotkniętymi są wątroba i nerki. Wątroba jest krucha, koloru bladego z objawami mniej lub bardziej zaawansowanego nacieczenia lub zwyrodnienia tłuszczowego. W chronicznych przypadkach przeważają zmiany zanikowe, wątroba staje się twarda, przyjmuje wygląd ziarnisty, czasami guzkowaty, następuje hiperplazja przewodów żółciowych, a pęcherzyk żółciowy jest rozdęty. Nerki są wyraźnie obrzęknięte, powiększone, z wyraźnymi cechami zwyrodnieniowymi. Stwierdza się ogólną wybroczynowość: w trzustce, nerkach, mięśniach kończyn i mostka. Obserwuje się także wodobrzusze i wysięk w worku osierdziowym, obrzęk śledziony, rozdęcie dwunastnicy. Widoczne mogą być wybroczyny lub krwawienia do światła przewodu pokarmowego. W kale można zauważyć nie strawione cząsteczki paszy.

Ochrona przed kontaminacją mikotoksynami surowców roślinnych przeznaczonych na paszę dla zwierząt koncentruje się głównie na działaniach prewencyjnych, polegających na stosowaniu odpowiednich warunków uprawy, zbioru, przechowywania i transportu materiału roślinnego. Jeśli już dojdzie do zanieczyszczenia surowców roślinnych mikotoksynami, to przeprowadza się ich detoksykację. FAO dopuszcza stosowanie metod eliminowania toksyn w paszach, polegających na zastosowaniu związków chemicznych i procesów fizycznych, które muszą spełniać wiele wymogów, w tym wymóg zachowania wartości odżywczej, sensorycznej oraz właściwości fizycznych produktu, przy równoczesnym ekonomicznym uzasadnieniu procesu dekontaminacji.

Bardzo obiecującą metodą degradacji mikotoksyn w surowcach, mieszankach pasz treściwych, a także w organizmie zwierząt okazała się metoda biologiczna. Znane jest zastosowanie do eliminowania mikotoksyn bakterii Acinetobacter calcoaceticus, grzybów pleśniowych Aspergillus niger, bakterii fermentacji mlekowej z rodzaju Lactobacillus oraz drożdży z rodzaju Saccharomyces, przy czym szczególnie korzystne jest stosowanie bakterii fermentacji mlekowej ze względu na ich korzystne oddziaływanie na organizm zwierząt. Wiadomo, iż uzupełnienie diety odpowiednimi szczepami bakterii pozwala na utrzymanie homeostazy przewodu pokarmowego powiększając tolerancję organizmu na niekorzystne bodźce zewnętrzne, w tym wahania jakości i składu podawanych pasz, ułatwiając procesy trawienia i zwiększając przyswajalność trudno przyswajalnych składników pasz, poprawiając zdrowotność zwierząt, zmniejszając padnięcia, a w przypadku konieczności stosowania antybiotyków

PL 210 685 B1 w celach leczniczych przyspieszając okres rekonwalescencji. Tak więc stałe podawanie określonych kultur mikroorganizmów jako dodatków do paszy jest ze wszech miar korzystne i zasadne.

Znany jest, z opisu zgłoszenia patentowego P-371363, preparat probiotyczny zawierający szczepy bakterii Lactobacillus casei/paracasei ŁOCK 0920, Lactobacillus brevis ŁOCK 0944 i Lactobacillus plantarum ŁOCK 0945 w łącznej ilości 10¹⁰ jtk/kg preparatu, a nadto drożdże Sacccharomyces cerevisiae ŁOCK 0140 w ilości co najmniej 10⁶ jtk/kg preparatu, ekstrakt z rośliny Yucca Schidigera w ilości 50 g/kg preparatu oraz drożdże paszowe w ilości co najmniej 1 g.

Zastosowanie według wynalazku polega na tym, że preparat probiotyczny, zawierający szczepy bakterii Lactobacillus casei/paracasei ŁOCK 0920, Lactobacillus brevis ŁOCK 0944 i Lactobacillus plantarum ŁOCK 0945 w łącznej ilości 10¹⁰ jtk/kg preparatu, a nadto drożdże Sacccharomyces cerevisiae ŁOCK 0140 w ilości co najmniej 10⁶ jtk/kg preparatu, ekstrakt z rośliny Yucca Schidigera w ilości 50 g/kg preparatu oraz drożdże paszowe w ilości co najmniej 1 g, stosuje się do inaktywacji aflatoksyny B1 w paszy kurcząt.

Zastosowanie preparatu probiotycznego o powyższym składzie do inaktywacji aflatoksyny B1 spowoduje ograniczenie stosowania nieorganicznych adsorbentów, dodawanych w znacznych ilościach do pasz skażonych aflatoksyną B1, wpływających ujemnie zarówno na biodostępność mikroelementów i witamin zawartych w mieszankach paszowych, jak i na środowisko poprzez zwiększenia zawartości metali (głównie glinu) w odchodach. Dodatkową zaletą wynalazku jest zastosowanie łatwo dostępnych, rodzimych i sprawdzonych w badaniach in vivo szczepów bakteryjnych. Szczepy bakterii zawarte w preparacie są antagonistami w stosunku do mikroflory patogennej, wykazują odporność na niskie pH i wysokie stężenia soli żółci, dobrze kolonizują przewód pokarmowy, przeżywają w procesie obróbki temperaturowej paszy, zwiększają strawność paszy poprzez produkcję enzymów glikolitycznych i proteolitycznych, aktywują system odpornościowy zwierzęcia, na przykład przez aktywację makrofagów, wykazują oporność na stosowane obecnie kokcydiostatyki. Nadto stosowany preparat probiotyczny według wynalazku spełnia następujące wymagania:

- składem dostosowany jest do wymagań zwierząt monogastrycznych i uwzględnia fazy rozwoju organizmów zwierząt,

- utrzymuje odpowiednie pH treści przewodu pokarmowego,

- zwiększa odporność zwierząt,

- zwiększa biodostępność i stopień wykorzystania paszy,

- poprawia warunki zoohigieniczne w pomieszczeniach gospodarskich wpływając na dobrostan zwierząt,

- jest dostosowany do użycia w procesach produkcji pasz.

Zaleca się następujące dawkowanie preparatu:

kurczęta brojlery 2,0 kg/1000 kg paszy brojlery 1,0 kg/1000 kg paszy.

Przedmiot wynalazku ilustrują poniższe przykłady.

P r z y k ł a d I

Przeprowadzono badanie zdolności inaktywacji aflatoksyny B1 przy użyciu preparatu probiotycznego (badania in vitro)

W tym celu przeprowadzono inkubację mieszanek paszowych Brojler Starter skażonych aflatoksyną B1:

- mieszanki zawierającej w 1 kg 1 mg aflatoksyny B1 oraz 1 g preparatu probiotycznego,

- mieszanki zawierającej w 1 kg 5 mg aflatoksyny B1 oraz 1 g preparatu probiotycznego,

- mieszanki zawierającej w 1 kg 1 mg aflatoksyny B1,

- mieszanki zawierającej w 1 kg 5 mg aflatoksyny B1,

Inkubację prowadzono w temperaturze 30°C przez 24 godziny.

Stężenie aflatoksyny B1 po 6, 12 i 24 godzinach inkubacji określono metodą immunoenzymatyczną ELISA (test AgraQuant^® Aflatoxin 4/40 firmy Romer Labs Singapore).

Analizę statystyczną wszystkich przeprowadzonych badań wykonano przy pomocy testu ANOVA. p<0,05 uznano za znamienne statystycznie.

Obliczono również standardowy błąd pomiaru (SEM) zdefiniowany wzorem:

bez dodatku preparatu, bez dodatku preparatu.

SEM = δ_t 01 - r_tt, w którym:

5_t, - oznacza odchylenie standardowe ogólnych wyników testowych rtt - oznacza współczynnik rzetelności testu.

PL 210 685 B1

Po sześciu godzinach inkubacji stwierdzono, że:

- w mieszankach nie zawierających preparatu probiotycznego ilość toksyny uległa zmniejszeniu do wartości odpowiednio 0,85 i 3,99 mg/kg mieszanki, co odpowiada ubytkowi 13 i 20% i ubytek utrzymał się na tym poziomie w kolejnych godzinach inkubacji,

- w mieszankach z dodatkiem preparatu probiotycznego ilość aflatoksyny B1 zmniejszyła się:

· do wartości 0,44 mg/kg mieszanki (ubytek 55%) w mieszance zawierającej początkowo 1 mg aflatoksyny B1/kg, · do wartości 3,03 mg/kg mieszanki (ubytek 39%) w mieszance zawierającej początkowo 5 mg aflatoksyny B1/kg.

W dalszych godzinach inkubacji obserwowano kolejne spadki stężenia aflatoksyny w mieszankach zawierających preparat probiotyczny. I tak po zakończeniu fermentacji, tj. po 24 godzinach:

· w mieszance zawierającej początkowo 1 mg aflatoksyny B1/kg zawartość aflatoksyny B1 spadła do 0,27 mg/kg (ubytek 73%), · w mieszance zawierającej początkowo 5 mg aflatoksyny B1/kg zawartość aflatoksyny B1 spadła do 2,33 mg/kg (ubytek 53%).

Poniższe wykresy ilustrują wyniki pomiaru zawartości aflatoksyny B1, a - w mieszankach zawierających początkowo 1 mg aflatoksyny B1/kg, b - w mieszankach zawierających początkowo 5 mg aflatoksyny B1/kg.

AFB1 oznacza aflatoksynę B1.

Przeprowadzone doświadczenie pokazało, że preparat probiotyczny znamiennie statystycznie redukował poziom aflatoksyny B1 w mieszance paszy w porównaniu do mieszanki paszy nie zawierającej preparatu.

P r z y k ł a d II

Przeprowadzono ocenę wpływu preparatu probiotycznego na zawartość aflatoksyny B1 w kałomoczu, surowicy krwi, nerkach oraz wątrobie kurcząt żywionych paszą skażoną tą toksyną (badania in vivo).

W tym celu przeprowadzono badania na 96 kurkach linii Ross, podzielonych na 5 grup zgodnie z rodzajem otrzymanej paszy (tabela 1). Badania wykonano w Instytucie Fizjologii i Żywienia Zwierząt Polskiej Akademii Nauk w Jabłonnej.

PL 210 685 B1

T a b e l a 1

Grupa	Opis spożywanej paszy
1	Kurczęta spożywały paszę skażoną aflatoksyną Bi w stężeniu 1 mg/kg
2	Kurczęta spożywały paszę skażoną aflatoksyną Bi w stężeniu 5 mg/kg
3	Kurczęta spożywały paszę skażoną aflatoksyną B1 w stężeniu 1 mg/kg, zawierającą dodatek preparatu probiotycznego
4	Kurczęta spożywały paszę skażoną aflatoksyną B1 w stężeniu 5 mg/kg zawierającą dodatek preparatu probiotycznego
5	Kurczęta spożywały paszę nie zawierającą ani aflatoksyny Bi ani preparatu probiotycznego

Ilość aflatoksyny B1 w kałomoczu określono w każdym tygodniu odchowu u pięciu losowo wybranych kurcząt z każdej grupy. Po 35 dniach (po zakończeniu hodowli) kurczęta poddano ubojowi i okreś lono stężenie toksyny w wą trobie, nerkach oraz w surowicy krwi. W kał omoczu oraz w surowicy stężenie aflatoksyny B1 określono metodą ELISA (test AgraQuant^® Aflatoxin 4/40), natomiast w narządach metodą HPLC (kolumna C18, detektor fluorescencyjny).

W kałomoczu, surowicy krwi oraz w badanych narządach kurcząt spożywających paszę bez dodatków (grupa 5) nie stwierdzono obecności aflatoksyny B1. Obecność preparatu probiotycznego w paszy przyczynił a się do statystycznie istotnego zwię kszenia iloś ci aflatoksyny B1 wydalanej z organizmu kurcząt z kałomoczem.

Po zakończeniu odchowu, tj. w 35 dniu ilość toksyny w kałomoczu kurcząt spożywających paszę zawierającą 1 mg aflatoksyny B1/kg oraz dodatkowo preparat probiotyczny była wyższa o 67% w porównaniu z zawartością toksyny w kałomoczu kurcząt spożywających paszę bez preparatu probiotycznego.

Ilość aflatoksyny B1 w kałomoczu kurcząt spożywających paszę zawierającą 5 mg aflatoksyny B1/1 kg oraz dodatek preparatu probiotycznego była wyższa o 31% w porównaniu z zawartością toksyny w kałomoczu kurcząt spożywających paszę bez dodatku preparatu probiotycznego.

Stwierdzono również, że w kałomoczu kurcząt spożywających paszę bez preparatu probiotycznego ilość toksyny utrzymywała się na podobnym poziomie przez cały okres odchowu. Natomiast w kałomoczu kurcząt spożywających paszę skażoną aflatoksyną B1 i zawierającą dodatek preparatu probiotycznego ilość toksyny wzrastała w poszczególnych tygodniach odchowu.

Poniższe wykresy ilustrują stężenie aflatoksyny B1 w kałomoczu kurcząt podczas odchowu.

W wyniku przeprowadzonych badań stwierdzono, że u kurcząt spożywających paszę skażoną aflatoksyną B1 oraz z dodatkiem preparatu probiotycznego stężenie toksyny w wątrobie, nerkach oraz surowicy było niższe od 45 do 70% niż u kurcząt żywionych paszą skażoną afiatoksyną B1 bez dodatku tego preparatu. Analiza statystyczna wykazała, że różnice pomiędzy tymi grupami są statystycznie istotne (P<0,05).

W tabeli 2 przedstawiono stężenie aflatoksyny B1 w kałomoczu, wątrobie, nerkach i surowicy kurab cząt. Wyniki przedstawiono jako średnią arytmetyczną; ± odchylenie standardowe, ^ab wartości w rzędach oznaczone różnymi literami różnią się istotne dla P<0,05.

PL 210 685 B1

T a b e l a 2

Grupa kurcząt	Stężenie aflatoksyny Bi
[μθ/kg]	[ng/ml]
Kałomocz (po 5 tygodniu)	Wątroba	Nerki	Surowica
1	(pasza zawierająca 1 mg AFBi/kg)	1,1 ± 0,1^a	8,8 ± 0,5^a	7,9 ± 2,9^a	2,3 ± 0,1^a
3	(pasza zawierająca 1 mg AFB1/kg + preparat probiotyczny)	2,3 ± 0,3^b	3,6 ± 0,9^b	2,5 ± 0,9^b	1,2 ± 0,1^b
2	(pasza zawierająca 5 mg AFBi/kg)	3,9 ± 0,1^c	11,8 ± 2,9^c	13,7 ± 2,7^c	3,2 ± 0,1^c
4	(pasza zawierająca 5 mg AFB1/kg + preparat probiotyczny)	4,5 ± 1,6^d	5,8 ± 1,6^d	4,0 ± 0,6^d	1,6 ± 0,1^b

Niższe stężenie aflatoksyny B1 w wątrobie, nerkach oraz surowicy kurcząt spożywających paszę z dodatkiem preparatu probiotycznego niż w grupie kurcząt, którym nie podawano probiotyku wskazuje, że bakterie mlekowe oraz drożdże zawarte w preparacie skutecznie witały aflatoksynę B1. Dzięki temu afiatoksyna B1 nie kumulowała się w narządach w tak dużej ilości jak u kurcząt spożywających paszę bez preparatu i była w wyższym stopniu wydalana z organizmu wraz z kałomoczem.

P r z y k ł a d III

Badano wpływ mieszanki paszowej z dodatkiem preparatu probiotycznego oraz skażonej aflatoksyną B1 (1 mg/kg mieszanki lub 5 mg/kg mieszanki) na odchów kurcząt brojlerów. Badania przeprowadzone na grupie 96 kurek linii Ross, podzielonych na 5 grup zgodnie z rodzajem otrzymanej diety (tabela 1). Badania wykonano w Instytucie Fizjologii i Żywienia Zwierząt Polskiej Akademii Nauk w Jabł onnej. Kurczę ta w pierwszym dniu ż ycia zważ ono i umieszczono w zbiorczych klatkach w baterii klatkowej po 14 kurcząt w klatce. Od pierwszego dnia życia kurczęta żywiono dietami doświadczalnymi typu Starter. W 8 dniu życia ważono nie zjedzone resztki paszy, po 4 godzinach głodzenia kurczęta zważono i wybrano po 16 kurcząt o masie ciała zbliżonej dla średniej. Kurczęta umieszczono w indywidualnych klatkach bilansowych. Diety Starter naważ ano do dowolnego spoż ycia, niewyjady i kurczęta (po 4 godzinach głodzenia) waż ono w 2, 3, 4 i 5 tygodniu ż ycia. W 15 dniu życia zmieniono diety na Grower, a w 29 dniu życia na Finiszer. W 35 dniu odchowu, po ostatnim ważeniu nakarmiono kurczęta tymi samymi dietami do woli. Następnie wszystkie kurczęta ubito. Zważono pełny przewód pokarmowy i żołądek. Obliczono przyrost masy ciała, spożycie i wykorzystanie paszy (1-35 dzień życia).

Stwierdzono, że obecność preparatu probiotycznego w paszy zawierającej aflatoksynę B1 w ilości 1 mg/kg nie miała statystycznie istotnego wpływu na przyrost masy ciała kurcząt, spożycie i wykorzystanie paszy. Spożywanie paszy zawierającej aflatoksynę B1 w ilości 1 mg/kg również nie przyczyniło się do znamiennie statystycznych różnic wyżej wymienionych parametrów hodowlanych.

Znamiennie statystyczne różnice przyrostu masy ciała kurcząt i spożycia paszy stwierdzono natomiast pomiędzy grupą kurcząt spożywających paszę zawierającą aflatoksynę B1 w ilości 5 mg/kg i grupą kurcząt spoż ywających paszę zawierającą aflatoksynę w ilości 5 mg/kg oraz dodatek preparatu probiotycznego. Wyższa zawartość aflatoksyny B1 w paszy przyczyniła się bowiem do pogorszenia parametrów hodowlanych w porównaniu z grupą kurcząt spożywających paszę bez aflatoksyny i preparatu probiotycznego.

Dodatek preparatu probiotycznego do paszy wpłynął również na statystycznie istotny wzrost Europejskiego Indexu Brojlera (EEB), zarówno u kurcząt spożywających paszę zawierającą aflatoksynę B1 w ilości 1 mg/kg jak i u kurcząt spożywających paszę zawierającą 5 mg aflatoksyny w 1 kg.

W tabeli 3 przedstawiono wyniki odchowu kurcząt w kolejnych tygodniach ż ycia. EIB (Europejski

Index Brojlera) = końcowa masa ciała (kg) x przeżywalność (%) x 100 / wiek (dni) x współczynnik wyab korzystania paszy (kg paszy/kg przyrostu masy ciała), ^ab wartości w rzędach oznaczone różnymi literami różnią się istotne dla P<0,05.

PL 210 685 B1

T a b e l a 3

Grupa badawcza
Wyniki odchowu	1	2	3	4	5	SEM
(pasza zawierająca 1 mg AFB1/kg)	(pasza zawierająca 5 mg AFB1/kg)	(pasza zawierająca 1 mg AFB1/kg +preparat probiotyczny)	(pasza zawierająca 5 mg AFB1/kg +preparat probiotyczny)	(pasza bez AFB1 i preparatu probiotycz- nego)
Średnia masa ciała, g
1 tydzień	163^a	135^b	164^a	138^b	175^a	2,3
2 tydzień	462^a	265^b	464^a	273^b	489^a	7,5
3 tydzień	927^a	456^b	927^a	500	959^a	10,2
4 tydzień	1499^a	738^c	1462^a	824	1475^a	13,0
5 tydzień	2220^a	1134^b	2270^a	1279	2247^a	20,4
1-35 dzień	2220^a	1134^b	2270^a	1379^c	2247^a	20,4
Przyrost masy ciała (BWG), g - początkowa masa ciała kurcząt średnio 40 g
1 tydzień	123^b	95^c	125^ab	98^c	134^a	2,4
2 tydzień	299^a	130^b	299^a	134^b	314^a	7,8
3 tydzień	464^a	191^b	464^a	228^b	470^a	10,9
4 tydzień	539^ab	282^c	534^ab	324^c	519^b	13,1
5 tydzień	754^a	396^b	708^a	454^c	769^a	20,6
1-35 dzień	2080^a	1095^b	2130^a	1339^c	2206^a	42,0
Spożycie paszy, g
1 tydzień	130	99	134	105	129	2,1
2 tydzień	358^a	170^b	368^a	180^c	381^a	8,3
3 tydzień	617^a	268^b	616^a	307^c	633^a	14,1
4 tydzień	852^a	415^b	842^a	481^b	836^a	16,1
5 tydzień	1205^a	635^b	1171^a	736^b	1265^a	30,2
1-35 dzień	3062^a	1587^b	3131^a	1810^c	3244^a	60,3
Wykorzystanie paszy (FCR), g paszy/g BWG
1 tydzień	1,06	1,05	1,08	1,08	0,97	0,02
2 tydzień	1,20	1,33	1,23	1,52	1,21	0,08
3 tydzień	1,33^a	1,42^b	1,33^a	1,35^ab	1,35^ab	0,02
4 tydzień	1,59^ab	1,48^b	1,58^ab	1,48^b	1,62^a	0,03
5 tydzień	1,60	1,61	1,66	1,63	1,65	0,03
1-35 dzień	1,45	1,45	1,47	1,46	1,47	0,02
EIB	408^b	210^c	422^a	221^d	436^a	37,4

Znamiennie statystyczne różnice masy wątroby i nerek stwierdzono pomiędzy grupą kurcząt spożywających paszę zawierającą aflatoksynę B1 w ilości 1 lub 5 mg/kg i grupą kurcząt spożywających paszę skażoną aflatoksyną i zawierająca dodatek preparatu probiotycznego. Dodatek preparatu probiotycznego do paszy zawierającej aflatoksynę B1 w ilości 1 mg/kg przyczynił się do przywrócenia naturalnej masy wątroby i nerek. Masa tych narządów u kurcząt spożywających paszę zawierającą

PL 210 685 B1 aflatoksynę B1 w ilości 5 mg/kg oraz dodatek preparatu probiotycznego była dwukrotnie wyższa niż u kurcząt spożywających paszę bez aflatoksyny i preparatu probiotycznego, ale obecność preparatu probiotycznego przyczyniła się do statystycznie istotnego zmniejszenia masy narządu w porównaniu z masą tego narządu u grupy kurcząt spożywających paszę zawierającą aflatoksynę w ilości 5 mg/kg i nie zawierającą preparatu probiotycznego. Stwierdzono, że obecność preparatu probiotycznego w paszy zawierającej 1 lub 5 mg aflatoksyny B1/kg nie miała statystycznie istotnego wpływu na masę pełnego przewodu pokarmowego oraz żołądka.

W tabeli 4 podano masę wybranych narządów wewnętrznych kurcząt po zakończeniu odchowu. Wyniki podano w % MCP (masa ciała przed ubojem - masa przewodu pokarmowego wypełnionego treścią),* mielec + żołądek gruczołowy, ^ab wartości w rzędach oznaczone różnymi literami różnią się istotne dla P<0,05.

T a b e l a 4

Narząd wewnętrzny	Grupa badawcza	SEM
1	2	3	4	5
(pasza zawierająca 1 mg AFB1/kg)	(pasza zawierająca 5 mg FB1/kg)	(pasza zawierająca 1 mg AFB1/kg +preparat probiotyczny)	(pasza zawierająca 5 mg AFB1/kg +preparat probiotyczny)	(pasza bez AFB1 i preparatu probiotycz- nego)
Wątroba, % MCP	3,55^b	4,57^c	2,64^a	4,19^d	2,64^a	0,16
Nerki, % MCP	0,97^b	1,78^c	0,79^a	1,56^d	0,78^a	0,05
Przewód pokarmowy pełny, % MCP	10,5^a	13,5^b	10,7^a	12,9^b	10,7^a	0,34
Żołądek, % MCP *	1,93^a	2,80^b	1,88^a	2,41^b	2,03^a	0,08

Obecność preparatu probiotycznego w paszy skażonej aflatoksyną B1 w stężeniu 1 mg/kg nie miała istotnego wpływu na przyrost masy ciała, wykorzystania paszy oraz na masę całego przewodu pokarmowego i żołądka kurcząt.

Znamiennie statystyczne różnice wyżej wymienionych parametrów hodowlanych stwierdzono natomiast pomiędzy grupą kurcząt spożywających paszę skażoną aflatoksyną B1 w stężeniu 5 mg/kg i grupą kurcząt spożywających paszę skażoną aflatoksyną B1 w stężeniu 5 mg/kg z dodatkiem preparatu probiotycznego.

Preparat probiotyczny dodany do paszy skażonej aflatoksyną B1, zarówno w stężeniu 1 jak i 5 mg/kg, miał statystycznie istotny wpływ na EIB oraz na masę wątroby i nerek, w porównaniu z grupami kurcząt spożywających paszę skażoną toksyną, ale nie zawierającą preparatu probiotycznego.

Przeprowadzone badania wykazały skuteczność preparatu probiotycznego w inaktywacji aflatoksyny B1 w paszy i w przewodzie pokarmowym kurcząt. Obniżenie gromadzenia się aflatoksyny B1 w wątrobie i nerkach kurcząt spożywających paszę z dodatkiem preparatu probiotycznego zmniejszy również ryzyko mikotoksykozy u konsumenta.

Claims

Zastosowanie preparatu probiotycznego, zawierającego szczepy bakterii Lactobacillus casei/paracasei ŁOCK 0920, Lactobacillus brevis ŁOCK 0944 i Lactobacillus plantarum ŁOCK 0945 w łącznej ilości 10¹⁰ jtk/kg preparatu, a nadto drożdże Sacccharomyces cerevisiae ŁOCK 0140 w ilości co najmniej 10⁶ jtk/kg preparatu, ekstrakt z rośliny Yucca Schidigera w ilości 50 g/kg preparatu oraz drożdże paszowe w ilości co najmniej 1 g, do inaktywacji aflatoksyny B1 w paszy kurcząt.

Departament Wydawnictw UP RP