PL214682B1

PL214682B1 - Tienopirymidynodiony, sposób ich wytwarzania oraz zawierajacy je srodek farmaceutyczny

Info

Publication number: PL214682B1
Application number: PL378222A
Authority: PL
Inventors: Simon David Guile
Original assignee: Astrazeneca Ab
Priority date: 2003-01-17
Filing date: 2004-01-15
Publication date: 2013-09-30
Also published as: CN1761672A; IL169370A; ES2270337T3; NZ541217A; JP4519121B2; IS7965A; AU2004206012A1; IL169370A0; CA2512441C; RU2331647C2; IS2376B; EP1587812A1; DE602004001857T2; ZA200505364B; MXPA05007496A; ATE335748T1; KR20110125256A; DE602004001857D1; WO2004065394A1; US20060052400A1

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku są tienopirymidynodiony, sposób ich wytwarzania oraz zawierający je środek farmaceutyczny.

Komórki T odgrywają istotną rolę w odpowiedzi immunologicznej, jednakże w chorobie autoimmunologicznej komórki T są nieodpowiednio aktywowane przeciw danym tkankom i proliferują, np. powodując związane z zapaleniem reumatoidalne zapalenie stawów. Hamowanie proliferacji komórek T jest korzystne w modulowaniu choroby autoimmunologicznej.

W zgłoszeniu patentowym WO 03011868 ujawniono tienopirymidynodiony o poniższym wzorze oraz ich zastosowanie w modulowaniu chorób autoimmunologicznych.

We wzorze tym R¹ i R² niezależnie oznaczają C1-6 alkil, C3-6 alkenyl, C3-6 cykloalkil C1-3 alkil lub

C3-6 cykloalkil; z których każdy może być ewentualnie podstawiony 1 do 3 atomami fluorowca; ₃

R³ oznacza izoksalidyn-2-ylokarbonyl lub tetrahydroizoksalidyno-2-ylokarbonyl, który jest albo niepodstawiony albo ma tylko jeden podstawnik hydroksylowy; Q oznacza CO- Iub C(R⁴)(R⁵) - (gdzie R⁴5 oznacza atom wodoru lub C1-4 alkil, a R⁵ oznacza atom wodoru lub hydroksyl) ; Ar oznacza 5- do 10-członowy pierścieniowy układ aromatyczny, gdzie do 4 atomów w pierścieniu może stanowić heteroatomy niezależnie wybrane spośród atomu azotu, tlenu i siarki, przy czym układ pierścieniowy może być ewentualnie podstawiony jednym lub większą liczbą podstawników.

Istniała nadal potrzeba opracowania nowych środków wykazujących korzystny udział w modulowaniu choroby autoimmunologicznej. Nieoczekiwanie stwierdzono, że związki według wynalazku wykazują takie właściwości.

Wynalazek dotyczy tienopirymidynodionów o wzorze (1):

w którym:

R¹ i R² niezależnie oznaczają C1-6-alkil lub C3-6-cykloalkil;

₃

R³ oznacza grupę CO-G, gdzie G oznacza 5-członowy pierścień zawierający atom azotu i drugi heteroatom stanowiący atom tlenu, sąsiadujący z atomem azotu; przy czym pierścień jest podstawiony co najmniej jedną grupą wybraną spośród C1-4-alkilu;

5 4 5

Q oznacza CR⁴R⁵, gdzie R⁴ i R⁵ oznaczają atom wodoru;

Ar oznacza 5- 10-członowy aromatyczny układ pierścieniowy, w którym co najwyżej 4 atomy w pierścieniu mogą stanowić heteroatomy niezależnie wybrane z grupy obejmującej atomy azotu i siarki, który to układ pierścieniowy jest wybrany z grupy obejmującej tienyl, ugrupowanie pirolopirydynowe, imidazolil, tiazolil, izotiazolil, pirazolil, triazolil, chinoIil, fenyl, benzotriazol, ugrupowanie pirolopirydyny, imidazopirydynyl i pirydynylopirazol, przy czym ten układ pierścieniowy jest ewentualnie podstawiony jednym lub większą liczbą podstawników niezależnie wybranych z grupy obejmującej C1-4-alkil, atom chlorowca i trichlorowco-C1-4-alkil, ponadto Ar może być ewentualnie podstawiony 5 lub 6 członowym pierścieniem aromatycznym zawierającym do 2 heteroatomów niezależnie wybranych z grupy obejmującej atomy azotu i siarki, i ewentualnie podstawiony grupą okso oraz ich farmaceutycznie dopuszczalnych soli.

₁

Korzystny jest tienopirymidynodion, w którym R¹ oznacza etyl, propyl, butyl lub cyklopropyl.

PL 214 682 B1 ₂

Korzystny jest tienopirymidynodion, w którym R² oznacza metyl.

Korzystny jest tienopirymidynodion, w którym Ar oznacza tienyl, pirazolil lub tiazolil, każdy podstawiony 2 lub 3 podstawnikami spośród C1-6-alkilu, atomu chlorowca, trifluorometylu i/lub także podstawiony 2-pirymidynylem lub 2-pirydyIem.

Korzystny jest tienopirymidynodion, w którym Ar oznacza grupę o wzorze (i)

11 w którym R¹ i R¹¹ są niezależnie wybrane z grupy obejmującej H, C1-6-alkil i chlorowco-C1-6-alkil, a R¹² jest wybrany z grupy obejmującej H, C1-6-alkil, chlorowco-C1-6-alkil i 5- 6-członowy aromatyczny układ pierścieniowy, w którym do 2 atomów w pierścieniu mogą stanowić heteroatomy niezależnie wybrane z grupy obejmującej atomy siarki i azotu, przy czym ten pierścień jest ewentualnie podstawiony grupą okso.

11

Korzystniejszy jest tienopirymidynodion, w którym R¹⁰ i R¹¹ oznaczają metyl.

Korzystniejszy jest tienopirymidynodion, w którym R¹² jest wybrany z grupy obejmującej H, C1-3-alkil i 5- 6-członowy aromatyczny układ pierścieniowy, w którym do 3 atomów w pierścieniu mogą stanowić heteroatomy niezależnie wybrane z grupy obejmującej atomy siarki i azotu, ewentualnie podstawione grupą okso.

Korzystny jest tienopirymidynodion o wzorze (1) jak zdefiniowano powyżej wybrany z grupy obejmującej:

(S)-2-[[6-[(3,5-dimetylo-1H-pirazol-4-ilo)metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(2-metylopropylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyn-5-ylo]karbonylo]-4-metylo-4-izoksazolidynol, (S)-2-[[6-[(3,5-dimetylo-1H-pirazol-4-ilo)metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metyło-1-(2-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyn-5-ylo]karbonylo]-4-metylo-4-izoksazolidynol,

1-cyklopropylo-6-[(3,5-dimetylo-1H-pirazol-4-ilo)metylo]-5-[[(4S)-4-hydroksy-4-metylo-2-izoksazolidynylo]karbonylo]-3-metylotieno[2,3-d]pirymidyno-2,4(1H,3H)-dion, (S)-2-[[6-[(1H-1,2,3-benzotriazol-1-ilo)metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyn-5-ylo]karbonylo]-4-metylo-4-izoksazolidynol, (S)-2-[[6-[(4,5-dichloro-2-metylo-1H-imidazol-1-ilo)metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-1-etylo-3-metylo-2,4-dioksotieno-[2,3-d]pirymidyn-5-ylo]karbonylo]-4-metylo-4-izoksazolidynol,

5-[[(4S)-4-hydroksy-4-metylo-2-izoksazolidynylo]karbonylo]-3-metylo-1-(2-metylopropylo)-6-(1H-pirolo[2,3-b]pirydyn-3-ylometylo)tieno[2,3-d]pirymidyno-2,4-(1H,3H)-dion, (4S)-4-metylo-2-[[1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-2,4-diokso-1-propylo-6-(4-chinolinylometylo)-tieno-[2,3-d]pirymidyn-5-ylo]karbonylo]-4-izoksazolidynol, (4S)-2-[[6-t(2,4-dichloro-5-tiazolilo)metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(2-metylopropylo)-2,4-dioksotieno-[2,3-d]pirymidyn-5-ylo]karbonylo]-4-metylo-4-izoksazolidynol, (4S)-2-[[6-[(3-bromo-2-tienylo)metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(2-metylopropylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyn-5-ylo]karbonylo]-4-metylo-4-izoksazolidynol,

5-[[(4S)-4-hydroksy-4-metylo-2-izoksazolidynylo]karbonylo]-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-6-[[5-metylo-3-(trifluorometylo)-1H-pirazol-4-ilo]metylo]tieno[2,3-d]pirymidyno-2,4-(1H,3H)-dion,

6-[[3,5-dimetylo-1-(2-pirydynylo)-1H-pirazol-4-ilo]metylo]-5-[[(4S)-4-hydroksy-4-metylo-2-izoksazolidynylo]karbonylo]-3-metylo-1-(1-metyloetylo)tieno[2,3-d]pirymidyno-2,4-(1H,3H)-dion,

5-[[(4S)-4-hydroksy-4-metyloizoksazolidynylo]karbonylo]-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-6-(1H-pirolo[2,3-b]pirydyn-3-ylo-metylo)tieno[2,3-d]pirymidyno-2,4(1H,3H)-dion, (4S)-2-[[6-[[3,5-dimetylo-1-(4-pirydynylo)-1H-pirazol-4-ilo]metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyn-5-ylo]karbonylo]-4-metylo-4-izoksazolidynol, (4S)-2-[[6-[[3,5-dimetylo-1-(2-pirymidynylo)-1H-pirazol-4-ilo]metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyn-5-ylo]karbonylo]-4-metylo-4-izoksazolidynol,

5-[[(4S)-4-hydroksy-4-metylo-2-izoksazolidynylo]karbonylo]-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-6-[(1-fenylo-1H-pirazol-4-ilo)metylo]tieno[2,3-d]pirymidyno-2,4-(1H,3H)-dion,

6-[(8-fluorochinolin-4-ylo)metylo]-5-{[(4S)-4-hydroksy-4-metyloizoksazolidyn-2-ylo]karbonylo}-1-izopropylo-3-metylotieno[2,3-d]pirymidyno-2,4(1H,3H)-dion,

PL 214 682 B1

5-{[(4S)-4-hydroksy-4-metyloizoksazolidyn-2-ylo]karbonylo}-1-izopropylo-3-metylo-6-(4-pirymidyn-2-ylobenzylo)tieno-[2,3-d]pirymidyno-2,4(1H,3H)-dion,

5-[[(4S)-4-hydroksy-4-metylo-2-izoksazolidynylo]karbonylo]-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-6-[(5-(2-pirydynylo)-2-tienyIo)metylo]tieno[2,3-d]pirymidyno-2,4-(1H,3H)-dion,

6-[(1,3-dimetylo-1H-5-pirazolilo)metylo]-5-[[(4S)-4-hydroksy-4-metylo-2-izoksazolidynylo]karbonylo]-3-metylo-1-(1-metyloetylo)tieno[2,3-d]pirymidyno-2,4-(1H,3H)-dion,

6-[(3,5-dimetylo-4-izotiazolilo)metylo]-5-[[(4S)-4-hydroksy-4-metylo-2-izoksazolidynylo]karbonylo]-3-metylo-1-(1-metyloetylo)tieno[2,3-d]pirymidyno-2,4-(1H,3H)-dion,

5- [[(4S)-4-hydroksy-4-metylo-2-izoksazolidynylo]karbonylo]-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-6-[[1-(2-tiazolilo)-1H-pirazol-4-ilo]metylo]tieno[2,3-d]pirymidyno-2,4-(1H,3H)-dion,

6- [(4-fluorofenylo)metylo]-5-[[(4S)-4-hydroksy-4-metylo-2-izoksazolidynylo]karbonylo]-3-metylo-1-(1-metyloetylo)tieno[2,3-d]pirymidyno-2,4-(1H,3H)-dion,

5- [[(4S)-4-hydroksy-4-metylo-2-izoksazolidynylo]karbonylo]-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-6-(1H-1,2,3-triazol-1-ilometyIo)tieno[2,3-d]pirymidyno-2,4-(1H,3H)-dion,

6- [(6-chloroimidazo[1,2-a]pirydyn-3-ylo)metylo]-5-[[(4S)-4-hydroksy-4-metylo-2-izoksazolidynylo]karbonylo]-3-metylo-1-(1-metyloetylo)tieno[2,3-d]pirymidyno-2,4-(1H,3H)-dion,

5-[[(4S)-4-hydroksy-4-metyloizoksazolidyn-2-ylo]karbonylo]-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-6-[[4-(2-pirydynylo)fenylo]metylo]tieno[2,3-d]pirymidyno-2,4(1H,3H)-dion, (4S)-4-metylo-2-[[1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-6-[[5-metylo-1-(2-pirymidynylo)3-(trifluorometylo)-1H-pirazol-4-ilo]metylo]-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyn-5-ylo]karbonylo]-4-izoksazolidynol, (4S)-2-[[6-[[3,5-dimetylo-1-(2-pirymidynylo)-1H-pirazol-4-ilo]metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyn-5-ylo]karbonylo]-4-etylo-4-izoksazolidynol, (4S)-2-[[6-[[1-(2,3-dihydro-2-okso-4-pirymidynylo)-3,5-dimetylo-1H-pirazol-4-ilo]metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyn-5-ylo]-karbonylo]-4-metylo-4-izoksazolidynol,

5-[[(4R)-4-hydroksy-4-metylo-2-izoksazolidynylo]karbonylo]-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-6-[[5-metylo-3-(trifluorometylo)-1H-pirazol-4-ilo]metylo]tieno[2,3-d]pirymidyno-2,4-(1H,3H)-dion oraz ich farmaceutycznie dopuszczalne sole.

Wynalazek dotyczy ponadto środka farmaceutycznego zawierającego substancję czynną w połączeniu z farmaceutycznie dopuszczalnym nośnikiem, charakteryzującego się tym, że jako substancję czynną zawiera tienopirymidynodion o wzorze (1) lub jego farmaceutycznie dopuszczalną sól zdefiniowane powyżej.

Wynalazek dotyczy również sposobu wytwarzania tienopirymidynodionu o wzorze (1) zdefiniowanego powyżej, polegającego na tym, że prowadzi się jedną z następujących reakcji:

a) związek o wzorze (10):

poddaje się reakcji ze związkiem o wzorze G-H, przy czym reakcję prowadzi się w warunkach tworzenia wiązania amidowego, w aprotonowym rozpuszczalniku i w temperaturze w zakresie od

-30°C do 60°C.

b) związek o wzorze (11):

PL 214 682 B1 poddaje się reakcji ze związkiem o wzorze Ar-H, przy czym reakcję prowadzi się w obecności mocnej zasady, w obojętnym rozpuszczalniku i w temperaturze blisko temperatury otoczenia;

c) związek o wzorze (12):

poddaje się redukcji z zastosowaniem standardowych warunków reakcji i w temperaturze w zakresie od 0°C do 50°C;

d) związek o wzorze (11) lub (13) poddaje się reakcji z wytworzeniem Ar drogą pierwotnej syntezy pierścienia:

albo

e) związek o wzorze (14)

poddaje się reakcji ze związkiem R¹-L², przy czym reakcję prowadzi się w obecności łagodnej zasady, w dipolarnym aprotonowym rozpuszczalniku i w temperaturze w zakresie od temperatury otoczenia do 170°C;

a 1 2 1 2 3 gdzie L^a, L, L¹ i L² oznaczają grupy odszczepiające się, a R¹, R², R³, G, Q i Ar mają znaczenie podane powyżej lub są ich zabezpieczonymi pochodnymi i ewentualnie po etapach a), b), c), d) lub e) wytwarza się jego farmaceutycznie dopuszczalną sól.

Grupy alkilowe, występujące samodzielnie lub jako część innej mogą być prostołańcuchowe lub o rozgałęzionym łańcuchu. Zawierają one zazwyczaj 1-6, a odpowiednio 1-4 atomy węgla.

Przykładami chlorowcoalkili są chlorowco-C1-4-alkile, takie jak chloro- lub fluoro-metyl. Przykładami dichlorowco-alkil są dichlorowco-C1-4-alkile, takie jak difluoro- lub dichloro-metyl. Przykładami trichlorowcoalkil są trichlorowco-C1-4-alkile, takie jak trifluorometyl.

Jest zrozumiałe, że dla związku o wzorze (1) lub jego soli może występować zjawisko tautomeryzmu, oraz to, że rysunki wzorów w tym opisie mogą przedstawiać tylko jedną z możliwych postaci tautomerycznych. Jest zrozumiałe, że wynalazek obejmuje dowolną postać tautomeryczną.

Pewne związki o wzorze (1) są w stanie istnieć w stereo-izomerycznych postaciach. Będzie zrozumiałe, że wynalazek swoim zakresem obejmuje wszystkie geometryczne i optyczne izomery związków o wzorze (1) oraz ich mieszaniny, w tym racematy. Postacie te również stanowią postać wynalazku.

Sole w celu użycia ich w środkach farmaceutycznych będą farmaceutycznie dopuszczalnymi solami, lecz również inne sole mogą być użyteczne do wytwarzania związków o wzorze (1) i ich farmaceutycznie dopuszczalnych soli. Farmaceutycznie dopuszczalne sole według wynalazku mogą obejmować, np. sole addycyjne z kwasami wyżej zdefiniowanych związków o wzorze (1), które są wystarczająco zasadowe, by tworzyć takie sole. Takie sole addycyjne z kwasami obejmują, np. sole z nieorganicznymi lub organicznymi kwasami, z wytworzeniem farmaceutycznie dopuszczalnych

PL 214 682 B1 anionów, takimi jak kwasy chlorowcowodorowe (zwłaszcza kwas chlorowodorowy lub kwas bromowodorowy, przy czym szczególnie korzystny jest kwas chlorowodorowy) albo kwas siarkowy lub fosforowy, albo kwas trifluorooctowy, kwas cytrynowy lub kwas maleinowy. Do odpowiednich soli należą chlorowodorki, bromowodorki, fosforany, siarczany, wodorosiarczany, alkilosulfoniany, arylosulfoniany, octany, benzoesany, cytryniany, maleiniany, fumarany, bursztyniany, mleczany i winiany. Ponadto w przypadku gdy związki o wzorze (1) są wystarczająco kwasowe, farmaceutycznie dopuszczalne sole można tworzyć z nieorganicznymi lub organicznymi zasadami, z wytworzeniem farmaceutycznie dopuszczalnego kationu. Takie sole z nieorganicznymi lub organicznymi zasadami obejmują, np. sól metalu alkalicznego, taką jak sól sodowa lub sól potasowa, sól metalu ziem alkalicznych, taka jak sól wapniowa lub sól magnezowa, sól amoniowa lub przykładowo sól z metyloaminą, dimetyloaminą, trimetyloaminą, piperydyną, morfoliną lub tris-(2-hydroksyetylo)aminą.

Korzystne sole obejmują sól addycyjną z kwasem, taką jak chlorowodorek, bromowodorek, fosforan, octan, fumaran, maleinian, winian, cytrynian, szczawian, metanosulfonian lub p-toluenosulfonian, albo sól metalu alkalicznego, taką jak sól sodowa lub sól potasowa.

Związki według wynalazku można wytworzyć sposobami analogicznymi do tych znanych fachowcom. Szczególne przykłady podano poniżej.

a 1 2

Odpowiednie grupy odszczepiające się dla L^a, L, L¹ i L² powinny być oczywiste dla fachowca w dziedzinie chemii, w zależności od rodzaju prowadzonej reakcji. Przykłady grup odszczepiających się mogą stanowić atom chlorowca, taki jak atom chloru, bromu lub jodu, bezwodniki, takie jak bezwodnik octowy, grupa estrowa, taka jak grupa mesylanowa lub grupa tosylanowa i hydroksyl.

Reakcję pomiędzy związkiem o wzorze (10) i związkiem G-H, przy czym G zawiera atom azotu przyłączony do pokazanego atomu wodoru, dogodnie prowadzi się w warunkach reakcji tworzenia wiązania amidowego i w tym przypadku L^a oznacza hydroksyl. Przykładowo, w obecności środka sprzęgającego, takiego jak dicykloheksylokarbodiimid lub 1-etylo-3-(3-dimetyloaminopropylo)etylokarbodiimid. Można ewentualnie stosować zasadę, zwłaszcza zasadę organiczną, taką jak trietyloamina. Odpowiednie rozpuszczalniki stanowią zwykłe rozpuszczalniki aprotonowe, np. dimetyloformamid lub chlorowane rozpuszczalniki, np. dichlorometan lub trichlorometan. Ponadto może być obecny związek, który katalizuje ten typ reakcji tworzenia wiązania amidowego, taki jak 1-hydroksybenzotriazol. Zwykle reakcję prowadzi się w temperaturze w zakresie od około -30°C do około 60°C, zwłaszcza w temperaturze otoczenia lub w zbliżonej do niej.

Reakcję związku o wzorze (11) i Ar zwykle prowadzi się w obecności mocnej zasady, takiej jak wodorek sodu. Odpowiednimi grupami odszczepiającymi się są atom chlorowca, zwłaszcza atom bromu. Reakcję tę dogodnie prowadzi się w obojętnym rozpuszczalniku, takim jak tetrahydrofuran, zwłaszcza w temperaturze otoczenia lub w zbliżonej do niej. W pewnych przypadkach, np. gdy Ar zawiera atomy azotu w pierścieniu, które nie muszą być deprotonowane, można zastosować łagodniejszą zasadę, taką jak wodorowęglan sodu. Reakcję tę dogodnie stosuje się w celu wytworzenia związków, w których Ar jest połączony poprzez atom azotu w pierścieniu. Jednakże możliwe jest zastosowanie tego sposobu w celu wytworzenia związku, w którym Ar jest połączony poprzez atom węgla w pierścieniu. Można to osiągnąć stosując mocną zasadę i sól cynkową, taką jak chlorek cynku oraz ewentualnie jodek sodu jako katalizator.

Związek o wzorze (12) można redukować do odpowiedniego związku metylenowego z zastosowaniem standardowych warunków redukcji w przypadku grup hydroksylowych znanych w chemii. Przykładowo związek ten można protonować z użyciem kwasu, takiego jak kwas trifluorooctowy i redukować trialkilosilanem. Alternatywnie grupę hydroksylową można przeprowadzać w mocniejszą grupę odszczepiającą się, taka jak mesylan lub tosyIan oraz otrzymany związek uwodarnia się w rozpuszczalniku niehydroksylowym, zwłaszcza w tetrahydrofuranie, z użyciem katalizatora, takiego jak pallad na węglu drzewnym, w temperaturze 0°C - 50°C, korzystnie w temperaturze otoczenia i pod ciśnieniem 1 - 5 barów.

Grupę -Q-Ar dogodnie tworzy się w związku o wzorze (11) lub (13) drogą pierwotnej syntezy pierścienia. Odwołuje się tutaj do poradnika „The Chemistry of Heterocyclic Compounds”, E. C. Taylor i A. Weissberger (opublikowany przez John Wiley and Sons) i „Comprehensive Heterocyclic Chemistry”, A. R. Katritzky i C. W. Rees (opublikowany przez Pergamon Press (Elsevier) ). Przykładowe sposoby wytwarzania związku o wzorze (1), w którym Ar oznacza 3,5-dimetylopirazol-4-il lub 1,3,5-trimetylopirazol-4-il opisano w przykładach 11 i 12.

PL 214 682 B1

Związek o wzorze (14) można poddać reakcji ze związkiem o wzorze R¹-L² w obecności łagodnej zasady, takiej jak węglan potasu, w dipolarnym rozpuszczalniku aprotonowym, takim jak DMF, w temperaturze od temperatury otoczenia do 170°C.

₁

Szczególnymi przykładami L¹ we wzorze (15) jest atom chloru.

Związek o wzorze (1) można wytworzyć z innego związku o wzorze (1) drogą reakcji modyfikacji chemicznych. Przykładowo związek o wzorze (1), w którym Q oznacza metylen, można utleniać, z wytworzeniem związku o wzorze (1), w którym Q oznacza karbonyl. Korzystnym środkiem utleniającym jest 2,3-dichloro-5,6-dicyjano-1,4-benzochinon (DDQ) w obojętnym rozpuszczalniku organicznym, takim jak tetrahydrofuran. W pewnych warunkach utlenianie można prowadzić drogą ekspozycji związku metylenowego na działanie powietrza.

Alternatywnie lub dodatkowo, związki o wzorze (1), w którym Ar oznacza grupę o powyższym wzorze (i), w którym R¹² oznacza atom wodoru można przeprowadzić w związki o wzorze (1), w któ12 rym R¹² ma znaczenie inne niż atom wodoru przez reakcję ze związkiem o wzorze (XV)

R^12'-L” (XV)

12' 12 w którym R^12' oznacza grupę R¹² o znaczeniu innym niż atom wodoru, a L” oznacza grupę odszczepiającą się, taką jak atom chlorowca, a w szczególności atom bromu. Taką reakcję można prowadzić w rozpuszczalniku organicznym, takim jak acetonitryl lub dioksan. Jeżeli to konieczne reakcję można prowadzić w obecności zasady, takiej jak węglan metalu alkalicznego, np. węglan potasu i w obecności katalizatora, takiego jak sól miedzi rodzaju jodku miedzi. Także, jeżeli to konieczne, reakcję można wykonywać w atmosferze obojętnej, takiej jak atmosfera azotu.

Związki pośrednie o wzorach (10) można wytworzyć ze związku o wzorze (16):

21 w którym R²⁰ oznacza C1-6-alkil, np. metyl lub etyl, a R²¹ oznacza -CH2L (gdzie L ma wyżej podane znaczenie) lub -CH(OH)Ar.

Związek o wzorze (16), w którym R²¹ oznacza -CH2L, można poddać reakcji ze związkiem Ar z zastosowaniem warunków podobnych do tych opisanych powyżej odnośnie sposobu b).

Gdy Ar jest połączony poprzez atom węgla w pierścieniu, związek o wzorze (15), w którym R²¹oznacza -CH(OH)Ar, można zredukować z zastosowaniem warunków podobnych do tych opisanych powyżej odnośnie sposobu c).

Związek o wzorze (12) lub (16), w których R²¹ oznacza -CH(OH)Ar, można wytworzyć drogą reakcji związku o wzorze (17):

3 20 (w którym R²² oznacza odpowiednio R³ lub -CO2R²⁰) ze związkiem o wzorze Ar-CHO w obecności mocnej zasady, takiej jak dialkiloamidek litu, np. diizopropyloamidek litu, w obojętnym rozpuszczalniku organicznym, takim jak tetrahydrofuran, oraz na początku w niskiej temperaturze, takiej jak -78°C, a potem pozwalając, by temperatura mieszaniny reakcyjnej osiągnęła temperaturę otoczenia.

PL 214 682 B1

Związki pośrednie ogólnie wytwarza się ze związku o wzorze (18):

w którym R²³ oznacza atom wodoru lub metyl.

23

Gdy R²¹ oznacza -CH(OH)Ar, R²³ oznacza atom wodoru, związek o wzorze (17) można poddać reakcji z Ar-CHO jak opisano powyżej odnośnie wytwarzania związku o wzorze (16).

23

Gdy R²¹ oznacza -CH2L, R²³ oznacza metyl, który przeprowadza się w grupę -CH2L drogą, np.

chlorowcowania. Gdy L oznacza atom bromu, grupę metylową można bromować z użyciem typowego środka bromującego, takiego jak N-bromosukcynoimid, w typowych warunkach.

Związek o wzorze (18), w którym R²³ oznacza atom wodoru, można wytworzyć najpierw poddając reakcji związek o wzorze (19):

z bromopirogronianem alkilu, takim jak bromopirogronian etylu, w obecności łagodnej zasady, takiej jak węglan metalu alkalicznego, np. węglan potasu, w polarnym rozpuszczalniku, np. DMF, w temperaturze 5 - 50°C, a następnie działając na otrzymany addukt kwasem Lewisa, zwłaszcza tetrachlorkiem tytanu, w obojętnym rozpuszczalniku, np. w dichlorometanie, w temperaturze od -20°C do 50°C, korzystnie 0 - 25°C.

Związek o wzorze (18), w którym R²³ oznacza metyl, można wytworzyć najpierw poddając reakcji związek o wzorze (19) z 3-bromo-2-oksobutanianem alkilu, takim jak 3-bromo-2-okso-butanian metylu, w obecności łagodnej zasady, takiej jak karboksylan metalu alkalicznego, np. octan sodu, w polarnym rozpuszczalniku, takim jak DMF, albo korzystnie w wodzie, w temperaturze 5 - 50°C, a następnie działając na otrzymany addukt kwasem Lewisa, zwłaszcza tetrachlorkiem tytanu, w obojętnym rozpuszczalniku, np. w dichlorometanie, w temperaturze od -20°C do 50°C, korzystnie 0 - 25°C.

Związek o wzorze (18) można wytworzyć drogą reakcji związku o wzorze (20):

(w którym R²⁴ oznacza C1-4-alkil, np. etyl) z cyjanianem acetylu w obojętnym rozpuszczalniku, np. w toluenie, w temperaturze 0 - 50°C, a następnie drogą podziałania na produkt tej przemiany roztworem alkoholanu metalu w alkanolu (np. 21 metanolanu sodu w metanolu) w temperaturze 0 - 30°C, w obecności związku o wzorze R²-L¹ (w któ₁ rym L¹ oznacza grupę odszczepiającą się, np. atom jodu).

₁

Związek o wzorze (20) można wytworzyć drogą reakcji związku o wzorze (20): R¹-N=C=S, ze związkiem Wittiga, np. związkiem o wzorze (22):

(w którym R' oznacza fenyl lub podstawiony fenyl, taki jak tolil) (22)

PL 214 682 B1 w obojętnym rozpuszczalniku, np. w THF, w temperaturze od 20°C do 80°C, a następnie drogą podziałania na addukt in situ związkiem o wzorze (23):

w temperaturze od -78°C do 60°C.

Związek o wzorze (19) można wytworzyć drogą reakcji związku o wzorze (24):

z wodorosiarczkiem metalu alkalicznego, takim jak wodorosiarczek sodu, w polarnym rozpuszczalniku, takim jak alkohol, np. etanol, w temperaturze 10 - 50°C.

Związek o wzorze (23) można wytworzyć drogą reakcji związku o wzorze (25):

ze związkiem o wzorze R¹-L² z zastosowaniem warunków opisanych powyżej odnośnie sposobu e).

Związek o wzorze (15) można wytworzyć drogą reakcji związku o wzorze (26):

w którym L''' oznacza grupę odszczepiającą się, a w szczególności atom chlorowca, taki jak atom bromu, z odczynnikiem Grignarda, a następnie addycję SO2, utlenianie i chlorowanie. Reakcję prowadzi się w odpowiednim rozpuszczalniku, takim jak THF w temperaturze od -70°C do 30°C, korzystnie od -20°C do 20°C. Wytworzony kwas sulfinowy można utlenić do odpowiedniego kwasu sulfonowego i poddać chlorowaniu, np. z użyciem PCI5.

Związki o wzorze (26) wytwarza się przez działanie na odpowiednią chlorowcopochodną, taką jak bromopochodną, mocną zasadą, taką jak diizopropyloamidek litu w obniżonej temperaturze, a następnie działanie związkiem o wzorze ArCHO. Reakcję odpowiednio prowadzi się w THF w temperaturze od -70°C do 30°C, korzystnie od -50°C do 0°C.

PL 214 682 B1

Prekursory chlorowcozwiązków wytwarza się przez chlorowcowanie, a w szczególności bromowanie związku o wzorze (27):

Reakcję można prowadzić z użyciem np., bromu w chloroformie w temperaturze od -10°C do 60°C, korzystnie około temperatury otoczenia.

Określone powyżej substancje wyjściowe są dostępne w handlu albo można je wytworzyć stosując rutynowe reakcje chemiczne znane fachowcom.

Powyższe związki o wzorze (1) można przeprowadzać w ich farmaceutycznie dopuszczalne sole lub solwaty.

Pewne związki o wzorze (1) są w stanie istnieć w stereo-izomerycznych postaciach, a zatem w postaci izomerów geometrycznych i optycznych oraz ich mieszanin, w tym racematów.

Izomery można rozszczepiać lub rozdzielać typowymi technikami, np. metodą chromatografii lub krystalizacji frakcjonowanej. Enancjomery można wyodrębniać poprzez rozdzielanie racemicznej lub innej mieszaniny związków z zastosowaniem typowych technik (np. metodą chiralnej wysokosprawnej chromatografii cieczowej (HPLC)). Alternatywnie żądane izomery optyczne można otrzymać drogą reakcji odpowiednio optycznie aktywnych związków wyjściowych w warunkach, które nie prowadzą do racemizacji, albo drogą derywatyzacji, np. z użyciem homo-chiralnego kwasu, a następnie prowadząc rozdzielanie pochodnych diastereoizomerycznych typowymi technikami (np. metodą HPLC, chromatografii na krzemionce) albo można je wytworzyć z użyciem achiralnych związków wyjściowych i chiralnych odczynników.

Związki według wynalazku można wyodrębniać z ich mieszanin reakcyjnych z zastosowaniem typowych technik.

Związki według wynalazku są użyteczne ponieważ wykazują one aktywność farmakologiczną u ludzi i innych istot żywych. Wskazano je jako leki do stosowania w (profilaktyce) leczeniu chorób autoimmunologicznych, zapalnych, proliferacyjnych i hiperproliferacyjnych oraz chorób mediowanych immunologicznie, w tym odrzucenia przeszczepionych organów lub tkanek i zespołu nabytego niedoboru odpornościowego (AIDS).

Do przykładowych takich stanów należą:

(1) (drogi oddechowe): choroby dróg oddechowych, w tym przewlekła obturacyjna choroba płuc (COPD); astma, taka jak astma oskrzelowa, astma alergiczna, astma wewnątrzpochodna, astma zewnątrzpochodna i astma pyłowa, zwłaszcza przewlekła i długotrwała astma (np. astma późna i nadwrażliwość dróg oddechowych) ; zapalenie oskrzeli; ostry, alergiczny, zanikowy nieżyt nosa i przewlekły nieżyt nosa, w tym serowaciejący nieżyt nosa, przerostowy nieżyt nosa, ropny nieżyt nosa, wysychający nieżyt nosa i nieżyt polekowy; rzekomobłoniasty nieżyt nosa, w tym krupowy, włóknikowy i pseudobłoniasty nieżyt nosa oraz nieżyt gruźliczny; sezonowy nieżyt nosa, w tym nieżyt nosa nerwowy (katar sienny) i naczynioruchowy nieżyt nosa; sarkoidoza, płuco farmera i pokrewne schorzenia, zwłóknienie płuc i idiopatyczne śródmiąższowe zapalenie płuc;

(2) (układ kostno-stawowy): reumatoidalne zapalenie stawów, seronegatywne artropatie stawów kręgosłupa (w tym zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, artropatia łuszczycowa i choroba Reitera), choroba Behceta, zespół Sjogrena i stwardnienie układowe;

(3) (skóra): łuszczyca, atopowe zapalenie skóry, kontaktowe zapalenie skóry i inne wypryskowe zapalenia skóry, łojotokowe zapalenie skóry, liszaj płaski, pęcherzyca, pęcherzyca pęcherzowa, pęcherzowe oddzielanie się naskórka, pokrzywka, zapalenie naczyń skóry, ziarniniakowate zapalenie naczyń, rumień, eozynofilie skórne, zapalenie błony naczyniowej oka, łysienie plackowate i wiosenne zapalenie spojówek;

(4) (układ żołądkowo-jelitowy): celiakia, zapalenie odbytnicy lub odbytu, kwasochłonny nieżyt żołądkowo-jelitowy, mastocytoza, choroba Crohna, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, alergie pokarmowe objawiające się z dala od jelit, np. pod postacią migreny, nieżytu nosa i wyprysk;

PL 214 682 B1 (5) (inne choroby tkanki i układowe): stwardnienie rozsiane, miażdżyca tętnic, zespół nabytego niedoboru odpornościowego (AIDS), liszaj rumieniowaty, liszaj rumieniowaty układowy, zapalenie tarczycy typu Hashimoto, miastenia, cukrzyca typu I, zespół nerczycowy, eozynofilowe zapalenie powięzi, zespół nadmiaru IgE, trąd lepromatyczny, zespół Sezary'ego i idiopatyczna plamica trombocytopeniczna;

(6) (odrzucenie aloprzeszczepu) o ostrym i przewlekłym przebiegu, np. po transplantacji nerek, serca, wątroby, płuc, szpiku kostnego, skóry i rogówki; oraz przewlekła choroba typu przeszczep przeciw gospodarzowi; i (7) rak.

Wynalazek dotyczy zatem wyżej zdefiniowanego związku o wzorze (1) lub jego farmaceutycznie dopuszczalnej soli do stosowania w terapii.

W innej postaci wynalazek dotyczy zastosowania wyżej zdefiniowanego związku o wzorze (1) lub jego farmaceutycznie dopuszczalnej soli do wytwarzania leku do stosowania w terapii.

W kontekście opisu określenie „terapia” odnosi się również do „profilaktyki”, o ile inaczej nie stwierdzono. Określenia „terapeutyczny” i „terapeutycznie” powinny być rozumiane tak samo.

Oczekuje się, że profilaktyka jest szczególnie odpowiednia w przypadku leczenia osób, które cierpią na uprzedni epizod, lub są uważane za osoby ze zwiększonym ryzykiem rozwoju tej choroby lub tego stanu. Osoby z ryzykiem rozwoju danej choroby lub stanu zwykle obejmują te osoby, w których rodzinie odnotowano taką chorobę lub taki stan, oraz te osoby, które zidentyfikowano w oparciu o testy genetyczne lub badania przesiewowe, jako osoby szczególnie podatne na rozwój tej choroby lub tego stanu.

Wynalazek ponadto umożliwia wywoływanie immunosupresji (np. w leczeniu odrzucenia aloprzeszczepu), polegające na tym, że pacjentowi podaje się terapeutycznie skuteczną ilość wyżej zdefiniowanego związku o wzorze (1) lub jego farmaceutycznie dopuszczalnej soli.

Wynalazek dodatkowo umożliwia leczenie lub zmniejszanie ryzyka zachorowania na chorobę dróg oddechowych (np. astmę lub COPD) u pacjenta cierpiącego na tę chorobę lub z ryzykiem wystąpienia takiej choroby, które polega na tym, że temu pacjentowi podaje się terapeutycznie skuteczną ilość wyżej zdefiniowanego związku o wzorze (1) lub jego farmaceutycznie dopuszczalnej soli.

W przypadku powyżej wspomnianych zastosowań terapeutycznych podawana dawka będzie oczywiście różnić się w zależności od zastosowanego związku, sposobu podawania, żądanego leczenia i wskazanego zaburzenia. Jednakże na ogół w celu wywołania immunosupresji, dzienna dawka związku o wzorze (1) będzie wynosić od 0,1 mg/kg, korzystnie od 0,3 mg/kg, korzystniej od 0,5 mg/kg, a zwłaszcza od 1 mg/kg aż do 30 mg/kg włącznie. W przypadku leczenia chorób dróg oddechowych dzienna dawka związku o wzorze (1) zwykle będzie wynosiła od 0,001 mg/kg do 30 mg/kg.

Związki o wzorze (1) i ich farmaceutycznie dopuszczalne sole można stosować jako takie albo na ogół podaje się je w postaci środka farmaceutycznego, zawierającego związek o wzorze (1)/sól/solwat (substancja czynna) w połączeniu z farmaceutycznie dopuszczalnym adiuwantem, rozcieńczalnikiem lub nośnikiem. W zależności od drogi podawania środek farmaceutyczny będzie zawierał korzystnie 0,05 - 99% wag., korzystniej mniej niż 80% wag. np. 0,10 - 70% wag., jeszcze korzystniej mniej niż 50% wag. substancji czynnej, przy czym wszystkie% wag. przeliczono w stosunku do całkowitego środka.

Zatem wynalazek dotyczy również środka farmaceutycznego zawierającego wyżej zdefiniowany związek o wzorze (1) lub jego farmaceutycznie dopuszczalną sól, w połączeniu z farmaceutycznie dopuszczalnym adiuwantem, rozcieńczalnikiem lub nośnikiem.

Wytwarzanie środka farmaceutycznego według wynalazku, polega na tym, że zdefiniowany powyżej związek o wzorze (1) lub jego farmaceutycznie dopuszczalną sól miesza się z farmaceutycznie dopuszczalnym adiutantem, rozcieńczalnikiem lub nośnikiem.

Środek farmaceutyczny według wynalazku można podawać miejscowo (np. do płuc i/lub dróg oddechowych lub na skórę) w postaci roztworów, zawiesin, aerozoli heptafluoroalkanowych lub w postaci preparatów suchego proszku; albo układowo, np. drogą podawania doustnego w postaci tabletek, kapsułek, syropów, proszków lub granulek, albo drogą podawania pozajelitowego w postaci roztworów lub zawiesin, albo drogą podawania podskórnego albo podawania doodbytniczego w postaci czopków lub transdermalnie.

Zdolność związków, które mogą hamować proliferację jednojądrzastych komórek krwi obwodowej stymulowaną PMA/jonomycyną, można określić, np. z zastosowaniem podanej poniżej procedury:

PL 214 682 B1

Wynalazek zilustrowano w poniższych przykładach, w których o ile inaczej nie stwierdzono:

(i) czynności odparowania prowadzono z użyciem wyparki obrotowej pod próżnią, a procedury obróbki prowadzono po usunięciu pozostałych substancji stałych, takich jak środki suszące przez odsączenie;

(ii) czynności prowadzono w temperaturze otoczenia w zakresie 18 - 25°C oraz w atmosferze gazu obojętnego, takiego jak argon lub azot;

(iii) wydajności podano jedynie w celu ilustracji i niekoniecznie stanowią one maksymalne wydajności, które można uzyskać;

(iv) struktury produktów końcowych o wzorze (1) potwierdzono metodą nuklearnego rezonansu magnetycznego (na ogół protonowego) (NMR) oraz technikami spektrometrii masowej; wartości przesunięć chemicznych protonowego rezonansu magnetycznego zmierzono w skali delta, a multipletowości pików są następujące: s, singlet; d, dublet; t, tryplet; m, multiplet; br, szeroki; q, kwartet, kwin, kwintet;

(v) związków pośrednich na ogół nie charakteryzowano w pełni, a czystość określono metodą chromatografii cienkowarstwowej (TLC), wysokosprawnej chromatografii cieczowej (HPLC), spektrometrii masowej (MS), spektrometrii w podczerwieni (IR) lub analizy NMR;

Skróty

2,3-Dichloro-5,6-dicyjano-1,4-benzochinon DDQ

Dimetyloformamid DMF

Tetrahydrofuran THF

Wynalazek ilustrują następujące przykłady.

P r z y k ł a d 1 (S)-2-[[6-[(3,5-Dimetylo-1H-pirazol-4-ilo)metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(2-metylopropylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyn-5-ylo]karbonylo]-4-metylo-4-izoksazolidynol

a) 2-[[(2S)-2-Metylooksiranylo]metoksy]-1H-izoindolo-1,3(2H)-dion

Mieszaninę N-hydroksyftalimidu (5,3 g), 3-nitrobenzenosulfonianu [(2S)-2-metylooksiran-2-ylo]metylu (5,9 g) i trietyloaminy (10,6 ml) w dichlorometanie (15 ml) mieszano w atmosferze azotu w temperaturze otoczenia w ciągu 24 godzin.

Mieszaninę reakcyjną wprowadzono do kolumny z krzemionką i wyeluowano dichlorometanem, w wyniku czego otrzymano związek tytułowy w postaci białej substancji stałej (3,1 g).

MS (APCI) 234 [M+H]⁺ δ¹Η CDCl₃ 1,63 (3H, s), 2,69 (1H, d), 2,76 (1H, d), 4,17 (1H, d), 4,21 (1H, d), 7,73-7,78 (2H, m), 7,82-7,87 (2H, m).

b) 2-[[(2R)-3-Chloro-2-hydroksy-2-metylopropylo]oksy]-1H-izoindolo-1,3(2H)-dion

Produkt z punktu a) (3,0 g) poddano działaniu stężonego kwasu chlorowodorowego (12 ml) i mieszano w temperaturze otoczenia w ciągu 2 godzin.

Mieszaninę rozdzielono pomiędzy wodę i dichlorometan, części organiczne wysuszono i oczyszczono metodą chromatografii (EtOAc), w wyniku czego otrzymano związek tytułowy w postaci białej substancji stałej (3,3 g).

δ¹Η DMSO 1,29 (3H, s). 3,67 (1H, d), 3,76 (1 H,d), 4,09 (1H, d), 4,15 (1H, d), 7,86 (4H, s), 5,24 (1H, s).

c) Ester metylowy kwasu 2-[[(4S)-4-hydroksy-4-metylo-2-izoksazolidynylo]karbonylo]-benzoesowego

Wytworzono go z roztworu produktu z punktu b) (3,3 g) w metanolu (25 ml), który poddano działaniu trietyloaminy (3,4 ml) i ogrzewano w atmosferze azotu w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin w ciągu 1 godziny. Mieszaninę zatężono do sucha i oczyszczono metodą chromatoPL 214 682 B1 grafii z elucją z użyciem gradientu stężenia od czystego dichlorometanu do 5% metanolu w dichlorometanie. Czystość optyczną produktu poprawiono drogą dwukrotnej rekrystalizacji z acetonitrylu, w wyniku czego otrzymano związek tytułowy w postaci białej substancji stałej (1,92 g).

HPLC: (9010ΤΉΙΡ.Μ) 50 mm kolumna Chiracel AD, ee >99% δ¹Η CDCl3 1,52 (3H, s), 3,59 (1H, d), 3,81 (1H, d), 3,88 (1H, d), 4,04 (1H, s), 4,34 (1H, d), 3,92 (3H, s), 7,45 (1H, d), 7,49 (1H, t), 7,62 (1H, t), 8,00 (1H, d).

d) Chlorowodorek (4S)-4-metylo-4-izoksazolidynolu

Wytworzono go z roztworu produktu z punktu c) (4,9 g) w 2 N kwasie chlorowodorowym (30 ml), który ogrzewano w atmosferze azotu w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin w ciągu 4 godzin. Po ochłodzeniu osad usunięto przez odsączenie i sklarowane ciecze zatężono do sucha pod próżnią. Pozostałość roztarto z acetonitrylem, w wyniku czego otrzymano związek tytułowy w postaci białej substancji stałej (1,79 g).

6¹H DMSO 1,42 (3H, s), 3,29 (1H, d), 3,41 (1H, dd), 3,87 (1H, d), 4,05 (1H, dd).

e) Ester metylowy kwasu 6-[(3,5-dimetylo-1H-pirazol-4-ilo)metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(2-metylopropylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego

Do roztworu estru metylowego kwasu 6-(bromometylo)-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(2-metylopropylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego (1,0 g) w chloroformie (25 ml) dodano hydratu acetyloacetonianu cynku (0,73 g) i mieszaninę ogrzewano w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin w ciągu 30 minut. Po ochłodzeniu mieszaninę intensywnie mieszano z nasyconym roztworem wodorowęglanu sodu, części organiczne następnie zebrano, potraktowano 35% wodnym roztworem hydrazyny (1,0 ml) i mieszano w temperaturze otoczenia w ciągu 16 godzin.

Mieszaninę reakcyjną przemyto wodą i oczyszczono metodą chromatografii (octan etylu), w wyniku czego otrzymano związek tytułowy w postaci białej substancji stałej (1,04 g).

6¹H CDCla 0,93 (6H, d), 2,21-2,26 (1H, m), 2,21 (6H, s), 3,39 (3H, s), 3,68 (2H, d), 3,90 (2H, s), 3,96 (3H, s).

f) Sól monosodowa kwasu 6-[(3,5-dimetylo-1H-pirazol-4-ilo)metylo-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(2-metylopropylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego

Wytworzono ją z roztworu produktu z etapu e) (19,0 g) i wodorotlenku sodu (2,52 g) w THF (400 ml), wodzie (35 ml) i metanolu (60 ml). Po mieszaniu w temperaturze otoczenia w ciągu 24 godzin osad odsączono i przemyto zimnym THF, w wyniku czego otrzymano związek tytułowy w postaci białej substancji stałej (17,2 g).

6¹H D20 0,90 (6H, d), 2,18 (6H, s), 2,20 (1H, non), 3,34 (3H, s), 3,72-3,77 (2H, d), 3,89 (2H, s).

g) (4S)-2-[[6-[(3,5-Dimetylo-1H-pirazol-4-ilo)metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(2-metylopropylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyn-5-ylo]karbonylo]-4-metylo-4-izoksazolidynol

Zawiesinę produktu z etapu f) (200 mg), produktu z etapu d) (81 mg) i Pybrop (332 mg) w dichlorometanie (10 ml) poddano działaniu trietyloaminy (0,20 ml) i mieszaninę mieszano w temperaturze otoczenia w ciągu 16 godzin.

Mieszaninę reakcyjną następnie oczyszczono metodą chromatografii z normalnymi fazami (0 - 10% metanolu w dichlorometanie) i z odwróconymi fazami (5 - 95% metanolu w 0,1% wodnym roztworze octanu amonu), w wyniku czego otrzymano związek tytułowy w postaci białej substancji stałej (90 mg).

6¹H DMSO 130°C, 0,90 (6H, d), 1,41 (3H, s), 2,08 (6H, s), 2,18 (1H, non), 3,23 (3H, s), 3,67 (2H, d), 3,59-3,72 (3H, m), 3,77-3,82 (1H, m), 3,78 (2H, s), 4,92 (1H, s), 11,67 (1H, s).

P r z y k ł a d 2 (S)-2-[[6-[(3,5-Dimetylo-1H-pirazol-4-ilo)metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(2-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyn-5-ylo]karbonylo]-4-metylo-4-izoksazolidynol

PL 214 682 B1

a) Ester metylowy kwasu 6-[(3,5-dimetylo-1H-pirazol-4-ilo)metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(2-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego

Wytworzono go zgodnie ze sposobem z przykładu 1, etap e) z użyciem estru metylowego kwasu 6-(bromometylo)-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(2-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego.

δ¹Η CDCl₃ 1,53 (6H, d), 2,21 (6H, s), 3,36 (3H, s), 3,89 (2H, s), 3,96 (3H, s), 4,47 (1H, s).

b) Sól monosodowa kwasu 6-[(3,5-dimetylo-1H-pirazol-4-ilo)metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(2-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego

Wytworzono ją sposobem z przykładu 1, etap f) i produktu z etapu a).

δ¹Η DMSO 1,44 (6H, d), 2,10 (6H, s), 3,17 (3H, s), 3,72 (2H, s), 4,32 (1H, s).

c) (4S)-2-[[6-[(3,5-Dimetylo-1H-pirazol-4-ilo)metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(2-metyloetylo)-2,4-dioksotieno [2,3-d]pirymidyn-5-ylo]karbonylo]-4-metylo-4-izoksazolidynol

Wytworzono go sposobem z przykładu 1, etap g) z użyciem produktu z etapu b i z przykładu 1, etap d).

δ¹Η DMSO 130°C, 1,41 (3H, s), 1,46 (6H, d), 2,09 (6H, s), 3,20 (3H, s), 3,60-3,72 (3H, m), 3,78 -3,82 (1H, m), 3,77 (2H, s), 4,46 (1H, sep), 4,94 (1H, s), 11,71 (1H, s).

P r z y k ł a d 3

1-Cyklopropylo-6-[(3,5-dimetylo-1H-pirazol-4-ilo)metylo]-5-[[(4S)-4-hydroksy-4-metylo-2-izoksazolidynylo]karbonylo]-3-metylotieno[2,3-d]pirymidyno-2,4(1 H,3H)-dion

a) Ester 3-etylo-4-metylowy kwasu 2-(cyklopropyloamino)-5-metylo-3,4-tiofenodikarboksy-lowego

Do roztworu estru etylowego kwasu (trifenylofosforanylideno)octowego (15 g) w bezwodnym tetrahydrofuranie (100 ml) dodano izotiocyjanianocyklopropanu (4,4 g) i mieszaninę ogrzewano w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin w atmosferze azotu w ciągu 20 godzin. Po ochłodzeniu do temperatury otoczenia mieszaninę reakcyjną ochłodzono do -78°C, a następnie dodano roztworu estru metylowego kwasu 3-bromo-2-oksomasłowego (8,7 g) w bezwodnym tetrahydrofuranie (10 ml). Otrzymaną mieszaninę pozostawiono do ogrzania to temperatury otoczenia, a następnie ogrzewano w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin w ciągu 20 godzin, a następnie w temperaturze otoczenia w ciągu 2 dni. Mieszaninę reakcyjną wlano do wody i wyekstrahowano eterem dietylowym. Zebrany ekstrakt organiczny wysuszono nad siarczanem magnezu, odsączono i odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczono metodą chromatografii kolumnowej na krzemionce z elucją mieszaniną i-heksan/octan etylu (95:5), a następnie roztarto z mieszaniną i-heksan/eter dietylowy (8:2), w wyniku czego otrzymano związek tytułowy w postaci substancji stałej (7,5 g).

δ^ CDCl₃ 0,66 (2H, m), 0,75 (2H, m). 1,26, (3H, t), 2,27 (3H, s), 2,56 (1H, m), 3,83 (3H, s), 4,08 (2H, kwartet), 7,55 (1H, bs).

b) Ester metylowy kwasu 1-cyklopropylo-1,2,3,4-tetrahydro-6-metylo-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego

Do zawiesiny izocyjanianu srebra (4,4 g) w bezwodnym toluenie (30 ml) wkroplono chlorek acetylu (1,8 ml) w ciągu 5 minut i otrzymaną mieszaninę mieszano w atmosferze azotu w temperaturze otoczenia w ciągu 35 minut. Dodano następnie roztworu produktu z punktu a) (7,5 g) w bezwodnym toluenie (5 ml) i mieszaninę mieszano w ciągu 20 godzin w temperaturze otoczenia. Mieszaninę reakcyjną rozcieńczono eterem dietylowym i osad odsączono. Otrzymany przesącz przemyto roztworem wodorowęglanu sodu, wysuszono nad siarczanem magnezu, odsączono i odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem. Wytworzony olej (9 g) poddano działaniu roztworu metanolanu sodu (21 ml 25% wag. roztworu w metanolu) i mieszaninę reakcyjną mieszano w atmosferze azotu w temperaturze

PL 214 682 B1 otoczenia w ciągu 20 godzin. Mieszaninę odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem i wytworzony olej rozdzielono pomiędzy octan etylu i wodę. Warstwę wodną oddzielono i odsączono, w wyniku czego otrzymano związek tytułowy w postaci substancji stałej (3,16 g).

MS (ESI) 281 [M+H]⁺ δ¹Η DMSO 0,96 (2H, m), 1,06 (2H, m), 2,38 (3H, s), 3,01 (1H, m), 3,78 (3H, s), 11,26 (1H, bs).

c) Ester metylowy kwasu 1-cyklopropylo-1,2,3,4-tetrahydro-3,6-dimetylo-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego

Do roztworu produktu z punktu b) (3,15 g) w bezwodnym dimetyloformamidzie (40 ml) dodano węglanu potasu (1,9 g) i jodku metylu (0,84 ml). Mieszaninę mieszano w atmosferze azotu w temperaturze otoczenia w ciągu 3 dni. Mieszaninę wlano do wody i wytworzoną substancję stałą odsączono, w wyniku czego otrzymano związek tytułowy w postaci substancji stałej (2,8 g).

MS (ESI) 295 [M+H]⁺ ¹H DMSO 1,01 (2H, m), 1,05 (2H, m), 2,39 (3H, s), 3,07 (1H, m), 3,18 (3H, s), 3,80 (3H, s).

d) Ester metylowy kwasu 6-(bromometylo)-1-cyklopropylo-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego

Do zawiesiny produktu z punktu c) (2,8 g) w octanie etylu (50 ml) dodano N-bromosukcynoimidu (1,9 g) i azobis-izobutyronitrylu (0,1 g). Otrzymaną mieszaninę ogrzewano w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin w atmosferze azotu w ciągu 2 godzin, a następnie pozostawiono do ochłodzenia. Mieszaninę tę przemyto kolejno zimnym 0,5 M roztworem wodorotlenku sodu, a następnie wodą, wysuszono nad siarczanem magnezu, odsączono i odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem. Wytworzoną substancję stałą roztarto z zimnym eterem dietylowym, w wyniku czego otrzymano związek tytułowy w postaci substancji stałej (2,8 g).

¹H CDCl3 1,10 (2H, m) 1,24 (2H, m), 3,03 (1H, m), 3,37 (3H, s), 3,99 (3H, s), 4,68 (2H, s).

e) Ester metylowy kwasu 1-cyklopropylo-6-[(3,5-dimetylo-1H-pirazol-4-ilo)metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego

Wytworzono go z produktu z punktu d), postępując zgodnie ze sposobem opisanym w przykładzie 1, punkt e), w wyniku czego otrzymano związek tytułowy w postaci substancji stałej.

MS (ESI) 389 [M+H]⁺ ¹H DMSO 0,93 (2H, m), 1,04 (2H, m), 2,07 (6H, m), 3,02 (1H, m), 3,17 (3H, s), 3,78 (3H, s),

3,81 (2H, s), 12,12 (1H, bs).

f) Sól monosodowa kwasu 1-cyklopropylo-6-[(3,5-dimetylo-1H-pirazol-4-ilo)metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-2,4-dioksotieno [2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego

Wytworzono ją z produktu z punktu e), postępując zgodnie ze sposobem opisanym w przykładzie 1, punkt f), w wyniku czego otrzymano związek tytułowy w postaci substancji stałej.

MS (ESI) 375 [M+H]⁺ ¹H DMSO 0,84 (2H, m), 1,02 (2H, m), 2,06 (6H, s), 2,94 (1H, m), 3,17 (3H, s), 3,75 (2H, s), 11,98 (1H, bs).

g) 1-Cyklopropylo-6-[(3,5-dimetylo-1H-pirazol-4-ilo)metylo]-5-[[(4S)-4-hydroksy-4-metylo-2-izoksazolidynylo]karbonylo]-3-metylotieno[2,3-d]pirymidyno-2,4(1 H,3H)-dion

Wytworzono go z produktu z punktu f), postępując zgodnie ze sposobem opisanym w przykładzie 1, punkt g), w wyniku czego otrzymano związek tytułowy w postaci substancji stałej.

MS (ESI) 460 [M+H]⁺ ¹H DMSO 0,93 (2H, m), 1,03 (2H, m), 1,37-1,42 (3H, m), 2,08 (6H, bs), 3,02 (1H, m), 3,15 (3H, m), 3,58-3,80 (6H, m), 5,41 (1H, br s).

P r z y k ł a d 4 (S)-2-[[6-[(1H-1,2,3-Benzotriazol-1-ilo)metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]-pirymidyn-5-ylo]karbonylo]-4-metylo-4-izoksazolidynol

PL 214 682 B1

Wytworzono go sposobem opisanym w przykładzie 1, punkt g z użyciem kwasu 6-[(1H-1,2,3-benzotriazol-1 -ilo)metylo]-1 ,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1 -(1 -metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego (0,15 g), w wyniku czego otrzymano pianę (0,042 g).

¹H CDCl3 1,51 (9H, m inc H2O), 3,34 (3H, s), 3,47 (1H, d), 3,82 (1H, d), 3,97 (1H, d), 4,52 (1H, bm), 4,54 (1H, d), 5,34 (1H, s), 6,00 (2H, dd), 7,38 (1H, t), 7,49 (1H, t).

P r z y k ł a d 5 (S)-2-[[6-[(4,5-Dichloro-2-metylo-1H-imidazol-1-ilo)metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-1-etylo-3-metylo-2,4-dioksotieno-[2,3-d]pirymidyn-5-ylo]karbonylo]-4-metylo-4-izoksazolidynol

Wytworzono go sposobem opisanym w przykładzie 1, punkt g z użyciem kwasu 6-[(4,5-dichloro-2-metylo-1H-imidazol-1-ilo)-metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-1-etyIo-3-metylo)-2,4-dioksotieno-[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego, w wyniku czego otrzymano związek tytułowy (0,094 g) t.t. 130-133°C.

¹H CDCl3 1,38 (3H, t), 1,52 (3H, s), 2,40 (3H, s), 3,39 (3Η, s), 3,43 (1H, d), 3,38 (1H, d), 3,96 (1H, d), 4,00 (2Η, m), 4,46 (1H, d), 5,23 (2Η, dd), 5,27 (1H, s).

P r z y k ł a d 6

5-[[(4S)-4-Hydroksy-4-metylo-2-izoksazolidynylo]karbonylo]-3-metylo-1-(2-metylopropylo)-6-(1H-pirolo[2,3-b]pirydyn-3-ylometylo)tieno[2,3-d]pirymidyno-2,4-(1H,3H)-dion

a) Ester metylowy kwasu 1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(2-metylopropylo)-2,4-diokso-6-(1H-pirolo[2,3-b]pirydyn-3-ylometylo)tieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego

Do roztworu 7-azaindolu (0,78 g) w bezwodnym THF (30 ml) wkroplono 2,5 M n-BuLi w heksanach (2,6 ml) w 10°C w atmosferze azotu. Po mieszaniu w ciągu 15 minut dodano 1,0 M chlorku cynku w eterze (6,61 ml) i mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej w ciągu 2 godzin. Rozpuszczalnik usunięto pod próżnią i pozostałość rozcieńczono bezwodnym toluenem (20 ml), a następnie dodano roztworu estru metylowego kwasu 6-(bromometylo)-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(2-metylopropylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego (2,0 g) w bezwodnym toluenie (10 ml) i katalitycznej ilości jodku potasu, i mieszaninę reakcyjną mieszano w atmosferze azotu w ciągu 48 godzin. Rozpuszczalnik zdekantowano, rozcieńczono wodą i wyekstrahowano octanem etylu, ekstrakty organiczne przemyto wodą, wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu, odsączono i odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczono metodą chromatografii kolumnowej na krzemionce z elucją mieszaniną i-heksan/octan etylu (1:1), w wyniku czego otrzymano związek tytułowy (1,37 g).

MS (ESI) 427 [M+H]⁺

b) Kwas 1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(2-metylopropylo)-2,4-diokso-6-(1H-pirolo[2,3-b]pirydyn-3-ylometylo)tieno-[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowy

PL 214 682 B1

Do roztworu produktu z punktu a) w THF (15 ml) i metanolu (7,5 ml) dodano 1 N wodorotlenku sodu (7,5 ml) i mieszaninę mieszano w atmosferze azotu w ciągu 18 godzin. Mieszaninę zakwaszono 2,5 N kwasem chlorowodorowym i wyekstrahowano dichlorometanem, ekstrakty organiczne przemyto wodą, wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu, odsączono i odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem, w wyniku czego otrzymano związek tytułowy w postaci substancji stałej (1,22 g).

MS (ESI) 413 [M+H]⁺

c) 5-[[(4S)-4-Hydroksy-4-metylo-2-izoksazolidynylo]karbonylo]-3-metylo-1-(2-metylopropylo)-6-(1H-pirolo[2,3-b]pirydyn-3-ylometylo)tieno[2,3-d]pirymidyno-2,4-(1H,3H)-dion

Wytworzono go z produktu z punktu b) sposobem opisanym w przykładzie 1, punkt g), w wyniku czego otrzymano związek tytułowy w postaci substancji stałej.

MS (APCI) 427 [M+H]⁺ ¹H DMSO 0,82-0,85 (6H, m), 1,33-1,45 (3H, m), 2,04-2,12 (1H, m), 3,16-3,20 (3H, m), 3,37-3,99 (6H, m), 4,13-4,23 (2H, m), 5,45-5,48 (1H, m), 6,99-7,02 (1H, m), 7,42-7,43 (1H, m), 7,91-7,96 (1H, m), 8,18-8,19 (1H, m), 11,52-11,55 (1H, m).

P r z y k ł a d 7 (4S)-4-Metylo-2-[[1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-2,4-diokso-1-propylo-6-(4-hinolinylometylo)tieno[2,3-d]pirymidyn-5-ylo]karbonylo]-4-izoksazolidynol

Wytworzono go sposobem z przykładu 1, etap g) z użyciem soli sodowej kwasu 1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-2,4-diokso-1-propylo-6-(4-chinolinylometylo)tieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego i produktu z przykładu 1, etap d).

δ¹Η DMSO 120°C, 0,85 (3H, t), 1,39 (3H, s), 1,66 (2H, seks), 3,23 (3H, s), 3,63-3,87 (6H, m), 4,59 (2H, s), 5,03 (1H, s), 7,42 (1H, s), 7,61 (1H, t), 7,74 (1H, t), 8,04 (1H, d), 8, 23 (1H, d), 8,83 (1H, s).

P r z y k ł a d 8 (4S)-2-[[6-[(2,4-Dichloro-5-tiazolilo)metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(2-metylopropylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]-pirymidyn-5-ylo]karbonylo]-4-metylo-4-izoksazolidynol

a) Ester etylowy kwasu 6-[(2,4-dichloro-5-tiazolilo)hydroksymetylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(2-metylopropylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego

Do roztworu 3-metylo-1-(2-metylopropylo)-2,4-diokso-1,2,3,4-tetrahydrotieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylanu etylu (1,5 g), 2,4-dichlorotiazolo-5-karboksyaldehydu (1,75 g) i DMPU (1,2 ml) w THF (25 ml) w -78°C dodano LDA (10 mmoli). Dodano kwasu octowego (3 ml) i mieszaninę pozostawiono do ogrzania się to temperatury otoczenia. Mieszaninę następnie rozdzielono pomiędzy octan etylu i wodę, części organiczne zebrano, wysuszono nad siarczanem magnezu i zatężono do sucha.

PL 214 682 B1

Pozostałość oczyszczono metodą chromatografii w fazach normalnych (3:1 i-heksan:octan etylu), w wyniku czego otrzymano związek tytułowy w postaci żółtej piany (0,45 g).

¹H CDCl3 0,98 (3H, d), 0,99 (3H, d), 1,40 (3H, t), 2,22-2,35 (1H, m), 3,40 (3H, s), 3,76 (1H, d),

3,81 (1H, d), 4,40-4,47 (2H, m), 6,30 (1H, s).

b) Ester etylowy kwasu 6-[(2,4-dichloro-5-tiazolilo)metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(2-metylopropylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego

Roztwór produktu z etapu a) (0,45 g) w dichlorometanie (2 ml) poddano działaniu kwasu trifluorooctowego (2 ml) i trietylosilanu (1,5 ml). Roztwór następnie ogrzewano w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin w ciągu 3 godzin. Mieszaninę zatężono do sucha i pozostałość oczyszczono metodą chromatografii na SiO2 (4:1 i-heksan:octan etylu), w wyniku czego otrzymano związek tytułowy w postaci żółtego oleju (294 mg).

¹H CDCl3 0,98 (6H, d), 1,42 (3H, t), 2,27 (1H, non), 3,39 (3H, s), 3,75 (2H, d), 4,24 (2H, s), 4,46 (2H, q).

c) Sól sodowa kwasu 6-[(2,4-dichloro-5-tiazolilo)metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(2-metylopropylo)-2,4-dioksotieno [2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego

Wytworzono ją sposobem opisanym w przykładzie 1, etap f) z użyciem produktu z etapu b).

¹H DMSO 0,92 (6H, d), 2,18 (1H, non), 3,27 (3H, s), 3,75 (2H, d), 4,50 (2H, s).

d) (4S)-2-[[6-[(2,4-Dichloro-5-tiazolilo)metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(2-metylopropylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyn-5-ylo]karbonylo]-4-metylo-4-izoksazolidynol

Wytworzono go sposobem z przykładu 1, etap g) z użyciem produktu z etapu c) i produktu z przykładu 1, etap d).

¹H DMSO 120°C, 0,93 (6H, d), 1,40 (3H, s), 2,22 (1H, non), 3,23 (3H, s), 3,65-3,81 (6H, m), 4,25 (2H, s), 5,02 (1H, s).

P r z y k ł a d 9 (4S)-2-[[6-[(3-Bromo-2-tienylo)metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(2-metylopropylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyn-5-ylo]karbonylo]-4-metylo-4-izoksazolidynol

a) Ester etylowy kwasu 6-[(3-bromo-2-tienylo)hydroksymetylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(2-metylopropylo)-2,4-dioksotieno [2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego

Wytworzono go zgodnie ze sposobem z przykładu 8, etap a) z użyciem 3-bromo-2-tiofenokarboksyaldehydu.

¹H CDCl3 0,96 (3H, d), 0,97 (3H, d), 1,38 (3H, t), 2,27 (1H, non), 3,39 (3H, s), 3,66 (1H, d), 3,71 (1H, dd), 3,79 (1H, dd), 4,38-4,46 (2H, m), 6,38 (1H, d), 6,98 (1H, d), 7,35 (1H, d).

b) Ester etylowy kwasu 6-[(3-bromo-2-tienylo)metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(2-metylopropylo)-2,4-dioksotieno [2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego

Wytworzono go zgodnie ze sposobem z przykładu 8, etap b) z użyciem produktu z etapu a).

¹H CDCl3 0,96 (6H, d), 1,42 (3H, t), 2,25 (1H, non), 3,39 (3H, s), 3,72 (2H, d), 4,32 (2H, s), 4,47 (2H, q), 6,96 (1H, d), 7,23 (1H, d).

c) Sól sodowa kwasu 6-[(3-bromo-2-tienylo)metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(2-metylopropylo)-2,4-dioksotieno [2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego

¹H DMSO 0,87 (6H, d) , 2,16 (1H, non), 3,21 (3H, s), 3,66 (2H, d), 4,20 (2H, s), 7,04 (1H, d),

7,53 (1H, d).

d) (4S)-2-[[6-[(3-Bromo-2-tienylo)metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(2-metylopropylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyn-5-ylo]karbonylo]-4-metylo-4-izoksazolidynol

PL 214 682 B1

¹H DMSO 120°C, 0,91 (6H, d), 1,40 (3H, s), 2,19 (1H, non), 3,23 (3H, s), 3,65-3,81 (6Η, m), 4,24 (2Η, s), 5,00 (1H, s), 7,01 (1H, d), 7,51 (1H, d).

P r z y k ł a d 10

5-[[(4S)-4-Hydroksy-4-metylo-2-izoksazolidynylo]karbonylo]-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-6-[[5-metylo-3-(trifluorometylo)-1H-pirazol-4-ilo]metylo]tieno[2,3-d]pirymidyno-2,4-(1H,3H)-dion

a) Kwas 1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-6-[[5-metylo-3-(trifluorometylo)-1H-pirazol-4-ilo]metylo]-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowy

Do zawiesiny estru metylowego kwasu 6-(bromometylo)-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego (1,4 g) w chloroformie (15 ml) dodano octanu cynku (0,82 g) i 1,1,1-trifluoro-2,4-pentanodionu (0,55 ml). Mieszaninę ogrzewano w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin w ciągu 3 godzin, a następnie pozostawiono do ochłodzenia, rozcieńczono dichlorometanem i przemyto roztworem wodorowęglanu sodu. Warstwę organiczną oddzielono, a warstwę wodną wyekstrahowano dichlorometanem. Połączone ekstrakty organiczne wysuszono nad siarczanem magnezu i odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem. Wytworzony olej rozpuszczono w etanolu (15 ml), potraktowano monohydratem hydrazyny (0,24 ml) i mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze otoczenia w ciągu 20 godzin. Mieszaninę reakcyjną odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem, rozpuszczono w acetonitrylu (10 ml), poddano działaniu 2 M roztworu HCl (10 ml) i ogrzewano w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin w ciągu 20 godzin. Wytworzoną substancję stałą odsączono, przemyto wodą, a następnie eterem dietylowym, w wyniku czego otrzymano związek tytułowy w postaci substancji stałej (0,68 g).

MS (ESI) 431 [M+H]⁺ ¹H DMSO 1,44 (6H, d), 2,22 (3H, s), 3,23 (3H, s), 4,20 (2H, s), 4,36 (1H, bs), 13,44 (1H, bs).

b) 5-[[(4S)-4-Hydroksy-4-metylo-2-izoksazolidynylo]karbonylo]-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-6-[[5-metylo-3-(trifluorometylo)-1H-pirazol-4-ilo]metylo]tieno[2,3-d]pirymidyno-2,4-(1H,3H)-dion

Do zawiesiny produktu z punktu a) (0,2 g) w bezwodnym dimetyloformamidzie (3 ml), dodano trietyloaminy (0,29 ml) i 1-hydroksybenzotriazolu (0,078 g), a następnie chlorofosforanu dietylu (0,075 ml) i mieszaninę mieszano w temperaturze otoczenia w atmosferze azotu w ciągu 1 godziny i 15 minut. Dodano chlorowodorku (4S)-4-metylo-4-izoksazolidynolu (0,07 g) i mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze otoczenia w ciągu 20 godzin. Mieszaninę zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, rozcieńczono nasyconym roztworem wodorowęglanu sodu i wyekstrahowano dichlorometanem. Ekstrakty organiczne wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu, odsączono i odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczono metodą chromatografii kolumnowej na krzemionce z elucją mieszaniną dichlorometan/metanol (98:2), a następnie dichlorometan/metanol (96:4), w wyniku czego otrzymano związek tytułowy w postaci substancji stałej (0,11 g).

MS (ESI) 516 [M+H]⁺ ¹H DMSO 1,24-1,38 (3H, m), 1,44 (6H, s), 2,20 (3H, s), 3,18 (3H, s), 3,62 (2H, m), 3,75 (2H, m),

3,82 (2H, m), 4,37 (1H, bs), 5,23-5,42 (1H, m), 13,38 (1H, bs).

P r z y k ł a d 11

6-[[3,5-Dimetylo-1-(2-pirydynylo)-1H-pirazol-4-ilo]metylo]-5-[[(4S)-4-hydroksy-4-metylo-2-izoksazolidynylo]karbonylo]-3-metylo-1-(1-metyloetylo)tieno[2,3-d]pirymidyno-2,4-(1H,3H)-dion

PL 214 682 B1

OH

a) Ester metylowy kwasu 6-[[3,5-dimetylo-1-(2-pirydylo)-1H-pirazol-4-ilo]metylo-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego

Wytworzono go z estru metylowego kwasu 6-(bromometylo)-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego, hydratu acetyloacetonianu cynku i 2-hydrazynopirydyny sposobem opisanym w przykładzie 1, punkt e), w wyniku czego otrzymano związek tytułowy.

MS (ESI) 468 [M+H]⁺ ¹H DMSO 1,45 (6H, d), 2,16 (3H, s), 2,56 (3H, s), 3,18 (3H, s), 3,78 (3H, s), 3,95 (2H, s), 4,40 (1H, s, br), 7,31-7,34 (1H, m), 7,79-7,82 (1H, m), 7,93-7,97 (1H, m), 8,45-8,47 (1H, m).

b) Kwas 6-[[3,5-dimetylo-1-(2-pirydylo)-1H-pirazol-4-ilo]metylo-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowy

Wytworzono go z produktu z punktu a) sposobem opisanym w przykładzie 6, punkt b), w wyniku czego otrzymano związek tytułowy w postaci substancji stałej.

MS (ESI) 454 [M+H]⁺

c) 6-[[3,5-Dimetylo-1-(2-pirydynylo)-1H-pirazol-4-ilo]-metylo]-5-[[(4S)-4-hydroksy-4-metylo-2-izoksazolidynylo]karbonylo]-3-metylo-1-(1-metyloetylo)tieno[2,3-d]pirymidyno-2,4-(1H,3H)-dion

MS (APCI) 539 [M+H]⁺ ¹H DMSO 1,23-1,46 (9H, m), 2,17-2,18 (3H, m), 2,55-2,58 (3H, m), 3,18-3,19 (3H, m), 3,57-3,94 (6H, m), 4,38 (1H, s, br), 5,42 (1H, d), 7,30-7,34 (1H, m), 7,81 (1H, d), 7,93-7,97 (1H, m), 8,45-8,47 (1H, m).

P r z y k ł a d 12

5-[[(4S)-4-Hydroksy-4-metyloizoksazolidynylo]karbonylo]-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-6-(1H-pirolo[2,3-b]pirydyn-3-ylometylo)tieno[2,3-d]pirymidyno-2,4(1H,3H)-dion

OH

H

a) Sól sodowa kwasu 1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-diokso-6-(1H-piroio[2,3-b]pirydyn-3-ylometylo)tieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego

Wytworzono ją z estru metylowego kwasu 6-(bromometylo)-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego (0,45 g, 1,20 mmola) i 7-azaindolu (0,17 g, 1,44 mmola) z użyciem sposobu z przykładu 6, punkt a). Pozostałość oczyszczono metodą chromatografii na krzemionce z elucją gradientową mieszaninami od 50% octanu etylu w izoheksanie do 100% octanu etylu, w wyniku czego otrzymano bezbarwny olej (0,27 g). Ilość 0,1 g tego oleju

PL 214 682 B1 rozpuszczono w THF (2 ml) i potraktowano 1 M roztworem wodorotlenku sodu (0,8 ml) i 0,5 ml metanolu. Po 5 godzinach powstał osad, który odsączono, przemyto THF, a następnie eterem, w wyniku czego otrzymano związek tytułowy w postaci bladożółtej substancji stałej.

MS (ES) 399 [M+H]⁺

b) 5-[[(4S)-4-Hydroksy-4-metyloizoksazolidynylo]karbonylo]-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-6-(1H-pirolo[2,3-b]pirydyn-3-ylometylo)tieno[2,3-d]pirymidyno-2,4(1H,3H)-dion

Wytworzono go z produktu z przykładu 12, punkt a) (0,2 g) i produktu z przykładu 1, punkt d) (0,08 g) z użyciem sposobu z przykładu 1 punkt g). Pozostałość oczyszczono metodą HPLC z odwróconymi fazami (95% - 50% wodnego roztworu 0,1% octanu amonu w acetonitrylu), w wyniku czego otrzymano związek tytułowy w postaci białej piany (0,1 g).

MS (APCI) 484,1642 [M+H]⁺ ¹H DMSO 1,23-1,44 (9H, d+s), 3,18 (3H, s), 3,4-4,4 (7H, przedział ppm), 5,45 (1H, bs), 7-7,06 (1H, m), 7,43 (1H, s), 7,93-7,99 (1H, m), 8,18-8,20 (1H, d), 11,53 (1H, s).

P r z y k ł a d 13 (4S)-2-[[6-[[3,5-Dimetylo-1-(4-pirydynylo)-1H-pirazol-4-ilo]metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyn-5-ylo]karbonylo]-4-metylo-4-izoksazolidynol

a) Ester etylowy kwasu 6-[[3,5-dimetylo-1-(4-pirydynyIo)-1H-pirazol-4-ilo]metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego

Do roztworu produktu z przykładu 2 etap a) (500 mg) w acetonitrylu (5 ml) dodano chlorowodorku 4-chloropirydyny (550 mg). Mieszaninę następnie naświetlono promieniowaniem mikrofalowym z mocą 100 W w 140°C w ciągu 20 minut. Mieszaninę zatężono do sucha i oczyszczono metodą chromatografii na SiO2 (EtOAc do 20% MeOH w EtOAc), w wyniku czego otrzymano związek tytułowy w postaci białej substancji stałej (200 mg).

¹H CDCl3 1,55 (6H, d), 2,27 (3H, s), 2,41 (3H, s), 3,37 (3H, s), 3,94 (3H, s), 3,96 (2H, s), 4,46 (1H, s), 7,49 (2H, dd), 8,69 (2H, dd).

b) Sól sodowa kwasu 6-[[3,5-dimetylo-1-(4-pirydynylo)-1H-pirazol-4-ilo]metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego

Wytworzono ją sposobem opisanym w przykładzie 1, etap f) z użyciem produktu z etapu a).

¹H DMSO 1,45 (6H, d), 2,21 (3H, s), 2,46 (3H, s), 3,17 (3H, s), 3,85 (2H, s), 4,32 (1H, s), 7,62 (2H, dd), 8,63 (2H, dd).

c) (4S)-2-[[6-[[3,5-Dimetylo-1-(4-pirydynylo)-1H-pirazol-4-ilo]metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyn-5-ylo]karbonylo]-4-metylo-4-izoksazolidynol

Wytworzono go sposobem z przykładu 1, etap g) z użyciem produktu z etapu b) i produktu z przykładu 1, etap d).

¹H DMSO 120°C, 1,40 (3H, s), 1,48 (6H, d), 2,18 (3H, s), 2,39 (3H, s), 3,21 (3H, s), 3,65 (1H, s), 3,70 (2H, d), 3,80 (1H, d), 3,89 (2H, s), 4,47 (1H, sep), 7,55 (2H, d), 8,62 (2H, d).

P r z y k ł a d 14 (4S)-2-[[6-[[3,5-Dimetylo-1-(2-pirymidynylo)-1H-pirazol-4-ilo]metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyn-5-ylo]karbonylo]-4-metylo-4-izoksazolidynol

PL 214 682 B1

a) Ester etylowy kwasu 6-[[3,5-dimetylo-1-(2-pirymidynylo)-1H-pirazol-4-ilo]metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego

Wytworzono go zgodnie ze sposobem z przykładu 13, etap a) z użyciem 2-chloropirymidyny.

¹H CDCl3 1,52 (6H, d), 2,31 (3H, s), 2,65 (3H, s), 3,37 (3H, s), 3,98 (5H, s), 4,45 (1H, s), 7,19 (1H, t), 8,78 (2H, d).

b) Sól sodowa kwasu 6-[[3,5-dimetylo-1-(4-pirymidynylo)-1H-pirazol-4-ilo]metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego

¹H D20 1,49 (6H, s), 2,27 (3H, s), 2,54 (3H, s), 3,31 (3H, s), 3,98 (1H, s), 4,45 (1H, s), 7,51 (1H, s), 8,86 (2H, s).

c) (4S)-2-[[6-[[3,5-Dimetylo-1-(4-pirymidynylo-1 H-pirazol-4-ilo]metylo]-1 ,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyn-5-ylo]karbonylo]-4-metyIo-4-izoksazolidynol Wytworzono go sposobem opisanym w przykładzie 1, etap f) z użyciem produktu z etapu b).

¹H DMSO 120°C 1,40 (3H, s), 1,47 (6H, d), 2,18 (3H, s), 2,52 (3H, s), 3,21 (3H, s), 3,63-3,72 (3H, m), 3,78-3,83 (1H, m), 4,46 (1H, sep), 4,98 (1H, s), 7,38 (1H, t), 8,81 (2H, d).

P r z y k ł a d 15

5-[[(4S)-4-Hydroksy-4-metylo-2-izoksazolidynylo]karbonylo]-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-6-[(1-fenylo-1H-pirazol-4-ilo)metylo]tieno[2,3-d]pirymidyno-2,4-(1H,3H)-dion

a) Ester etylowy kwasu1,2,3,4-tetrahydro-6-[hydroksy(1-fenylo-1H-pirazol-4-ilo)metylo-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego

Do roztworu estru etylowego kwasu 1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego (2,0 g), 1-fenylo-1H-pirazolo-4-karboaldehydu (1,39 g) i 1,3-dimetylo-3,4,5,6-tetrahydro-2(1H)-pirymidynonu (1,63 ml) w bezwodnym THF (35 ml) dodano 2,0 M roztworu LDA (3,72 ml) w -78°C w atmosferze azotu i otrzymaną mieszaninę mieszano w ciągu 3 godzin. Dodano lodowatego kwasu octowego (1,5 ml), mieszaninę pozostawiono do ogrzania się do temperatury pokojowej, rozcieńczono wodą i wyekstrahowano octanem etylu, ekstrakty organiczne przemyto wodą, wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu, odsączono i odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczono metodą chromatografii kolumnowej na krzemionce z elucją mieszaniną i-heksan/octan etylu (4:1), a następnie i-heksan/octan etylu (1:1), w wyniku czego otrzymano związek tytułowy (2,32 g).

MS (ESI) 469 [M+H]⁺

PL 214 682 B1

b) Ester etylowy kwasu 1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-diokso-6-[(1-fenylo-1H-pirazol-4-ilo)metylo]tieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego

Roztwór produktu z punktu a) (2,32 g), kwasu trifluorooctowego (10 ml) i trietylosilanu (5 ml) w dichlorometanie (5 ml) ogrzewano w temperaturze 40°C w atmosferze azotu w ciągu 24 godzin. Rozpuszczalnik usunięto pod próżnią, pozostałość rozcieńczono wodnym roztworem wodorowęglanu sodu i wyekstrahowano dichlorometanem, ekstrakty organiczne przemyto wodą, wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu, odsączono i odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczono metodą chromatografii kolumnowej na krzemionce z elucją mieszaniną i-heksan/octan etylu (9:1), a następnie i-heksan/octan etylu (4:1), w wyniku czego otrzymano związek tytułowy (2,11 g).

MS (ESI) 453 [M+H]⁺ ¹H DMSO 1,26 (3H, t), 1,47 (6H, d), 3,19 (3H, s), 4,04 (2H, s), 4,29 (2Η, q), 4,37 (1H, s, br), 7,28-7,32 (1H, m), 7,47-7,51 (2H, m), 7,65 (1H, s), 7,78-7,81 (2H, m), 8,40 (1H, s).

c) Kwas 1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-diokso-6-[(1-fenylo-1H-pirazol-4-ilo)metylo]tieno[2,3-d]-pirymidyno-5-karboksylowy

Wytworzono go z produktu z punktu b) sposobem opisanym w przykładzie 6, punkt b), w wyniku czego otrzymano związek tytułowy w postaci substancji stałej.

MS (ESI) 425 [M+H]⁺

d) 5-[[(4S)-4-Hydroksy-4-metylo-2-izoksazolidynylo]karbonylo]-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-6-[(1-fenylo-1H-pirazol-4-ilo)metylo]tieno[2,3-d]pirymidyno-2,4-(1H,3H)-dion

Do roztworu produktu z punktu c) (0,5 g), produktu z przykładu 1, punkt d) (0,18 g) i 1-hydroksybenzotriazolu (0,36 g) w dichlorometanie (10 ml) dodano trietyloaminy (0,36 ml) i chlorowodorku N-(3-dimetyloaminopropylo)-N'-etylokarbodiimidu (0,45 g), i mieszaninę mieszano w temperaturze otoczenia w atmosferze azotu w ciągu 18 godzin. Mieszaninę rozcieńczono wodą i wyekstrahowano dichlorometanem, ekstrakty organiczne przemyto kolejno 1,0 N wodorotlenkiem sodu i wodą, wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu, odsączono i odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczono metodą chromatografii kolumnowej na krzemionce z elucją mieszaniną octan etylu/metanol (99:1), a następnie octan etylu/metanol (49:1), w wyniku czego otrzymano związek tytułowy w postaci substancji stałej (0,14 g).

MS (APCI) 496 [M+H]⁺ ¹H DMSO 1,46-1,52 (6H, m), 3,18-3,20 (3H, m), 3,51-4,12 (6H, m), 4,41-4,54 (1H, m), 4,62 -4,79 (1H, m), 5,48-5,56 (1H, m), 7,30 (1H, t), 7,49 (2H, t), 7,64-7,68 (1H, m), 7,79 (2H, d), 8,39 (1H, s).

P r z y k ł a d 16

6-[(8-Fluorochinolin-4-ylo)metylo]-5-{[(4S)-4-hydroksy-4-metyloizoksazolidyn-2-ylo]karbonylo}-1-izopropylo-3-metylotieno[2,3-d]pirymidyno-2,4(1H,3H)-dion

a) 8-Fluoro-4-metylochinolina

Do roztworu 2-fluoroaniliny (25 ml) w etanolu (185 ml) dodano stężonego kwasu chlorowodorowego (21 ml), heksahydratu chlorku żelaza(III) (111 g) i chlorku cynku(II) (4,1 g), i otrzymaną mieszaninę ogrzewano do 60°C. Wkroplono w ciągu 45 minut keton metylowo-winylowy (25 ml), a następnie mieszaninę ogrzewano w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin w ciągu 2 godzin. Mieszaninę reakcyjną pozostawiono do ochłodzenia, a następnie odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem. Wytworzony olej doprowadzono do odczynu zasadowego, do pH 12 z użyciem 2 M roztworu wodorotlenku sodu, przesączono przez arbocel, a następnie roztwór wodny wyekstrahowano octanem etylu (x2). Połączone ekstrakty organiczne wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu, odsączono i odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczono metodą chromatografii

PL 214 682 B1 kolumnowej na krzemionce z elucją mieszaniną i-heksan/eter dietylowy (3:1), a następnie i-heksan/ /eter dietylowy (2:1), w wyniku czego otrzymano związek tytułowy w postaci substancji stałej (8,25 g).

MS (ESI) 162 [M+H]⁺ ¹H CDCl3 2,72 (3H, s), 7,28 (1H, m), 7,39, (1H, m), 7,49 (1H, m), 7,77 (1H, d), 8,83 (1H, d).

b) 8-Fluoro-4-chinolinokarboksyaldehyd

Do roztworu produktu z punktu a) (8,25 g) w dioksanie (20 ml) w 70°C wkroplono w ciągu 20 minut, roztwór ditlenku selenu w dioksanie (15 ml) i wodzie (5 ml). Mieszaninę reakcyjną ogrzewano w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin w ciągu 2,5 godzin, a następnie utrzymywano w temperaturze otoczenia w ciągu 20 godzin. Do otrzymanej mieszaniny dodano octan etylu i zawiesinę zdekantowano znad stałego metalicznego selenu. Warstwę organiczną następnie odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem i pozostałość oczyszczono metodą chromatografii kolumnowej na krzemionce z elucją mieszaniną DCM/eter dietylowy (1:1), w wyniku czego otrzymano związek tytułowy w postaci substancji stałej (3,61 g).

MS (ESI) 176 [M+H]⁺ ¹H CDCl3 7,54 (1H, m), 7,67 (1H, m), 7,83 (1H, d) z 8,82 (1H, d), 9,26 (1H, d), 10,52 (1H, s).

c) Ester etylowy kwasu 6-[(8-fluoro-4-chinolinylo)hydroksymetylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego

Do roztworu estru etylowego kwasu 1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno-[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego (1,5 g), produktu z punktu b) (1,2 g) i 1,3-dimetylo-3,4,5,6-tetrahydro-2(1H)-pirymidynonu (1,3 ml) w bezwodnym THF (20 ml) dodano świeżo wytworzonego roztworu LDA (2,4 ml 2,5 M n-BuLi, 0,92 ml diizopropyloaminy w bezwodnym THF (10 ml)) w -78°C w atmosferze azotu i otrzymaną mieszaninę mieszano w ciągu 1,5 godziny. Dodano lodowatego kwasu octowego (3 ml), mieszaninę pozostawiono do ogrzania się do temperatury pokojowej, rozcieńczono nasyconym roztworem wodorowęglanu sodu i wyekstrahowano DCM (x2), ekstrakty organiczne wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu, odsączono i odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczono metodą chromatografii kolumnowej na krzemionce z elucją mieszaniną i-heksan/octan etylu (80:20), następnie i-heksan/octan etylu (60:40), a następnie i-heksan/ /octan etylu (25:75), w wyniku czego otrzymano związek tytułowy w postaci substancji stałej (0,81 g).

MS (ESI) 472 [M+H]⁺ ¹H CDCl3 1,40 (3H, t), 1,46 (6H, d), 3,35 (3H, s), 3,76 (1H, d), 4,36 (1H, bs), 4,48 (2H, kwartet), 6,74 (1H, d), 7,44 (2H, m), 7,72 (1H, d), 7,93 (1H, d), 9,06 (1H, d).

d) Ester etylowy kwasu 6-[(8-fluoro-4-chinolinylo)metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno [2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego

Do odgazowanego roztworu produktu z punktu c) (0,8 g) w bezwodnym THF (15 ml) w atmosferze azotu dodano trietyloaminy (0,85 ml) i bezwodnika trifluorooctowego (0,4 ml). Mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze otoczenia w ciągu 2 godzin. Do mieszaniny dodano 10% palladu na węglu drzewnym (0,1 g) w atmosferze azotu, a następnie uwodorniono pod ciśnieniem 4 barów, w temperaturze otoczenia w ciągu 20 godzin. Mieszaninę przesączono przez warstwę celitu w atmosferze azotu, przemyto octanem etylu i przesącz odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem. Wytworzoną oleistą substancję stałą roztarto z eterem dietylowym:octanem etylu 95:5, odsączono w atmosferze azotu, przemyto eterem dietylowym i wysuszono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano związek tytułowy w postaci substancji stałej (0,42 g).

MS (ESI) 456 [M+H]⁺ ¹H CDCl3 1,37 (3H, t), 1,54 (6H, d), 3,37 (3H, s), 4,42 (2H, kwartet), 4,45 (1H, bs), 4,60 (2H, s), 7,38 (1H, d), 7,43 (1H, m), 7,56 (1H, m), 7,92 (1H, d), 8,95 (1H, d).

e) Sól sodowa kwasu 6-[(8-fluoro-4-chinolinylo)metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego

Do odgazowanego roztworu produktu z punktu d) (0,42 g) w THF (6 ml)/metanol (1 ml) w atmosferze azotu dodano 1 N roztworu wodorotlenku sodu (1,4 ml) i mieszaninę mieszano w temperaturze otoczenia w ciągu 72 godzin. Mieszaninę reakcyjną odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem, destylowano azeotropowo z eterem dietylowym (x2), a następnie roztarto z eterem dietylowym, odsączono i wysuszono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano związek tytułowy w postaci substancji stałej (0,36 g).

MS (ESI) 428 [M+H]⁺ ¹H DMSO 1,38 (6H, d), 4,25 (1H, bs), 4,56 (2H, s), 7,55 (2H, m), 7,63 (1H, d), 8,47 (1H, m), 8,86 (1H, d).

PL 214 682 B1

f) 6-[(8-Fluorochinolin-4-ylo)metylo]-5-{[(4S)-4-hydroksy-4-metyloizoksazolidyn-2-ylo]karbonylo}-1-izopropylo-3-metylotieno[2,3-d]pirymidyno-2,4(1H,3H)-dion

Do zawiesiny produktu z punktu e) (175 mg) w dichlorometanie (3 ml) dodano 1-hydroksybenzotriazolu (66 mg) i mieszaninę mieszano w temperaturze otoczenia w atmosferze azotu w ciągu 20 minut. Dodano chlorowodorku N-(3-dimetyloaminopropylo)-N'-etylokarbodiimidu (95 mg) i mieszaninę mieszano w ciągu 1 godziny. Dodano produktu z przykładu 1, punkt d) (70 mg) i trietyloaminy (0,07 ml), i mieszaninę mieszano w temperaturze otoczenia w atmosferze azotu w ciągu 72 godzin. Mieszaninę rozcieńczono wodą i wyekstrahowano dichlorometanem (x3), połączone ekstrakty organiczne wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu, odsączono i odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczono metodą chromatografii kolumnowej na krzemionce z elucją mieszaniną dichlorometan/metanol (98:2) i dalej oczyszczono metodą HPLC z odwróconymi fazami (95%-50% wodny roztwór 0,1% octanu amonu w acetonitrylu), w wyniku czego otrzymano związek tytułowy w postaci białej substancji stałej (45 mg).

MS (ESI) 513 [M+H]⁺ ¹H DMSO 1,16-1,35 (3H, m), 1,43 (6H, m), 3,19 (3H, m), 3,57-3,82 (4H, m), 4,37 (1H, bs), 4,60 (2H, m), 5,22-5,48 (1H, m), 7,61 (3H, m), 8,11 (1H, m), 8,91 (1H, d).

P r z y k ł a d 17

5-{[(4S)-4-Hydroksy-4-metyloizoksazolidyn-2-ylo]karbonylo}-1-izopropylo-3-metylo-6-(4-pirymidyn-2-ylobenzylo)tieno-[2,3-d]pirymidyno-2,4(1 H,3H)-dion

a) 4-(2-Pirymidynylo)benzaldehyd

Do odgazowanej zawiesiny kwasu 4-formylofenyloborowego (100 mg), 2-bromopirymidyny (107 mg) i węglanu sodu (212 mg) w mieszaninie acetonitryl (2 ml)/woda (2 ml) dodano świeżo wytworzonego tetrakis(trifenylofosfina)palladu(0) (40 mg) i mieszaninę ogrzewano w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin w atmosferze azotu, w ciągu 20 godzin. Ochłodzoną mieszaninę reakcyjną rozcieńczono wodą i wyekstrahowano octanem etylu (x2). Połączone ekstrakty organiczne wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu, odsączono i odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczono metodą chromatografii kolumnowej na krzemionce z elucją mieszaniną i-heksan/octan etylu (75:25), w wyniku czego otrzymano związek tytułowy w postaci substancji stałej (90 mg).

b) Ester etylowy kwasu 1,2,3,4-tetrahydro-6-[hydroksy[4-(2-pirymidynylo)fenylo]metylo]-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego

Wytworzono go z produktu z punktu a) sposobem opisanym w przykładzie 16 punkt c), w wyniku czego otrzymano związek tytułowy w postaci piany.

MS (ESI) 481 [M+H]⁺ ¹H CDCl3 1,36 (3H, t), 1,55 (6H, d), 3,36 (3H, s), 3,50 (1H, d), 4,39 (2H, kwartet), 4,51 (1H, bs), 6,19 (1H, d), 7,21 (1H, t), 7,60 (2H, d), 8,46 (2H, d), 8,82 (2H, d).

c) Ester etylowy kwasu 1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-diokso-6-[[4-(2-pirymidynylo)fenylo]metylo]tieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego

Roztwór produktu z etapu b) (1,37 g) w dichlorometanie (10 ml) poddano działaniu kwasu trifluorooctowego (10 ml) i trietylosilanu (10 ml). Roztwór ten następnie ogrzewano w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin w ciągu 48 godzin w atmosferze azotu. Mieszaninę pozostawiono do ochłodzenia, zatężono do sucha i oddestylowano azeotropowo z dichlorometanem. Pozostałość rozpuszczono w dichlorometanie i przemyto nasyconym roztworem węglanu sodu (x4), a następnie

PL 214 682 B1 wodą (x1), wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu, odsączono i odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość mieszano w i-heksanie w ciągu 24 godzin, odsączono i przemyto i-heksanem, w wyniku czego otrzymano substancję stałą (800 mg).

Do szybko mieszanego roztworu substancji stałej (800 mg) w acetonie (15 ml) wkroplono nasycony roztwór nadmanganianu potasu w acetonie (1 ml), aż do otrzymania ciemnobrązowej zawiesiny. Mieszaninę mieszano z dostępem powietrza w temperaturze otoczenia w ciągu 15 minut. Dodano dodatkową porcję nasyconego roztworu nadmanganianu potasu w acetonie (0,5 ml) i mieszaninę mieszano w ciągu 10 minut (powtórzono jeszcze dwukrotnie). Otrzymaną mieszaninę przesączono przez arbocel i przesącz odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem. Arbocel przeprowadzono w stan zawiesiny w acetonie, odsączono, połączono z powyższą pozostałością i odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczono metodą chromatografii kolumnowej na krzemionce z elucją mieszaniną i-heksan/octan etylu (1:1), w wyniku czego otrzymano związek tytułowy w postaci substancji stałej (400 mg).

MS (ESI) 465 [M+H]⁺ ¹H CDCl3 1,38 (3H, t), 1,55 (6H, d), 3,37 (3H, s), 4,19 (2H, s), 4,46 (2H, kwartet), 4,50 (1H, bs), 7,18 (1H, t), 7,39 (2H, d), 8,42 (2H, d), 8,78 (2H, d).

d) Monochlorowodorek kwasu 1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-diokso-6-[[4-(2-pirymidynylo)fenylo]metylo]tieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego

Do zawiesiny produktu z punktu c) (560 mg) w acetonitryIu (5 ml) dodano 2 M roztworu kwasu chlorowodorowego (5 ml) i mieszaninę ogrzewano w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin w ciągu 4 godzin. Mieszaninę pozostawiono do ochłodzenia, substancję stałą odsączono, przemyto wodą i wysuszono w piecu próżniowym w 50°C w ciągu 20 godzin, w wyniku czego otrzymano związek tytułowy w postaci substancji stałej (440 mg).

MS (ESI) 437 [M+H]⁺ ¹H DMSO 1,45 (6H, d), 3,23 (3H, s), 4,35 (2H, s), 4,44 (1H, bs), 7,45 (3H, m), 8,36 (2Η, d), 8,90 (2H, d).

e) 5-{[(4S)-4-Hydroksy-4-metyloizoksazolidyn-2-ylo]karbonylo}-1-izopropylo-3-metylo-6-(4-pirymidyn-2-ylobenzylo)tieno[2,3-d]pirymidyno-2,4(1H,3H)-dion

Wytworzono go z produktu z punktu d) sposobem opisanym w przykładzie 16 punkt f), w wyniku czego otrzymano związek tytułowy w postaci substancji stałej.

MS (ESI) 522 [M+H]⁺ ¹H DMSO 1,33-1,38 (3H, m), 1,46 (6H, m), 3,19 (3H, s), 3,64-4,15 (6H, m), 4,44 (1H, bs), 5,45 (1H, bs), 7,44 (3H, m), 8,33 (2H, d), 8,89 (2H, d).

P r z y k ł a d 18

5-[[(4S)-4-Hydroksy-4-metylo-2-izoksazolidynylo]karbonylo]-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-6-[(5-(2-pirydynylo)-2-tienyIo)metylo]tieno[2,3-d]pirymidyno-2,4-(1H,3H)-dion

a) Ester etylowy kwasu 1,2,3,4-tetrahydro-6-[hydroksy-[(5-(2-pirydynylo)-2-tienylo)metylo]-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego

Wytworzono go postępując zgodnie ze sposobem opisanym w przykładzie 15 a) z użyciem 5-(2-pirydynylo)-2-tiofenokarboksyaldehydu.

MS (ESI) 486 [M+H]⁺ ¹H DMSO 1,35 (3H, t), 1,58 (6H, d), 3,37 (3H, s), 3,42 (1Η, d), 4,40 (2H, q), 4,55 (1H, b), 6,37 (1Η, d), 7,07 (1H, d), 7,15 (1H, m), 7,45 (1H, d), 7,63 (1H, d), 7,69 (1H, td), 8,55 (1H, m).

b) Ester etylowy kwasu 1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-diokso-6-[(5-(2-pirydynylo]-2-tienylo)metylo]tieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego

PL 214 682 B1

Wytworzono go z produktu z punktu a), postępując zgodnie ze sposobem opisanym w przykładzie 15, punkt b).

MS (ESI) 470 [M+H]⁺ ¹H DMSO 1,40 (3H, t), 1,55 (6H, d), 3,37 (3H, s), 4,34 (2H, s), 4,4-4,5 (1H, b), 4,45 (2H, s, q), 6,94 (1H, d), 7,14 (1H, m), 7,43 (1H, d), 7,61 (1H, d), 7,67 (1H, td), 8,54 (1H, d).

c) Kwas 1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-diokso-6-[(5-(2-pirydynylo)-2-tienylo)metylo]tieno-[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowy

MS (ESI) 442 [M+H]⁺

d) 5-[[(4S)-4-Hydroksy-4-metylo-2-izoksazolidynylo]karbonylo]-3-metylo-1-(1-metyloetylo)6-[(5-(2-pirydynylo)-2-tienylo)metylo]tieno[2,3-d]pirymidyno-2,4-(1H,3H)-dion

Wytworzono go z produktu z punktu c) sposobem opisanym w przykładzie 15, punkt d).

MS (APCI) 540 [M+H]⁺ ¹H DMSO 1,48 (3H, s), 1,53 (6H, t), 2,32 (3H, s), 2,26 (3H, s), 3,35 (3H, s), 3,43 (1H, d), 3,86 (1H, d), 3,97 (2H, dd), 4,52 (2H, m), 5,41 (1H, s), 7,19 (1H, t), 8,77 (2H, d).

P r z y k ł a d 19

6-[(1,3-Dimetylo-1H-5-pirazolilo)metylo]-5-[[(4S)-hydroksy-4-metylo-2-izoksazolidynylo]karbonylo]-3-metylo-1-(1-metyloetylo)tieno[2,3-d]pirymidyno-2,4-(1H,3H)-dion

a) Ester etylowy kwasu 1,2,3,4-tetrahydro-6-[(1,3-dimetylo-1H-5-pirazolilo)metylo]-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego

Wytworzono go postępując zgodnie ze sposobem opisanym w przykładzie 15 a) z użyciem 1,3-dimetylopirazolo-5-karboksyaldehydu.

MS (ESI) 421 [M+H]⁺ ¹H DMSO 1,33 (3H, t), 1,58 (6H, m), 2,24 (3H, s), 3,37 (3H, s), 3,77 (3H, s), 4,35 (2H, m), 4,56 (1H, b), 6,06 (1H, s), 6,13 (1H, d).

b) Ester etylowy kwasu 1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-diokso-6-[(1,3-dimetylo-1H-5-pirazolilo)metylo]tieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego

MS (ESI) 405 [M+H]⁺ ¹H DMSO 1,39 (3H, t), 1,55 (6H, d), 2,24 (3H, s), 3,37 (3H, s), 3,72 (3H, s), 4,12 (2H, s), 4,43 (2H, q), 4,50 (1H, b), 5, 94 (1H, s).

c) Kwas 1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-diokso-6-[(1,3-dimetylo-1H-5-pirazolilo)metylo]tieno-[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowy

MS (ESI) 377 [M+H]⁺

d) 5-[[(4S)-Hydroksy-4-metylo-2-izoksazolidynylo]karbonylo]-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-[(1,3-dimetylo-1H-5-pirazolilo)metylo]tieno[2,3-d]pirymidyno-2,4-(1H,3H)-dion

MS (APCI) 462 [M+H]⁺ ¹H DMSO 1,42 (3H, s), 1,48 (6H, t), 2,08 (3Η, s), 3,18 (3Η, s), 3,29 (1H, m), 3,63 (3Η, s), 3,74 (3Η, m), 4,08 (2Η, m), 4,44 (1H, bm), 5,42 (1H, s), 5,92 (1H, s).

PL 214 682 B1

P r z y k ł a d 20

6-[(3,5-Dimetylo-4-izotiazolilo)metylo]-5-[[(4S)-4-hydroksy-4-metylo-2-izoksazolidynylo]karbonylo]-3-metylo-1-(1 -metyloetylo)tieno[2,3-d]pirymidyno-2,4-(1 H,3H)-dion

OH

a) Ester etylowy kwasu 6-[(3,5-dimetylo-4-izotiazolilo)-hydroksymetylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego

Wytworzono go sposobem opisanym w przykładzie 15, punkt a) z użyciem estru etylowego kwasu 1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego i 3,5-dimetylo-4-izotiazolokarboksyaldehydu.

MS (ESI) 438 [M+H]⁺ ¹H DMSO 1,04 (3H, t), 1,51-1,54 (6H, m), 2,25 (3H, s), 2,42 (3Η, s), 3,16 (3Η, s), 3,68-3,88 (2Η, m), 4,61 (1H, s, br), 6,01 (1H, d), 6,75 (1H, d).

b) Ester etylowy kwasu 6-[(3,5-dimetylo-4-izotiazolilo)-metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno [2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego

Wytworzono go z produktu z punktu a) sposobem opisanym w przykładzie 15, punkt b).

MS (ESI) 422 [M+H]⁺ ¹H DMSO 1,25 (3H, t), 1,45 (6H, d), 2,29 (3H, s), 2,46 (3H, s), 3,17 (3H, s), 4,07 (2H, s), 4,21 (2H, q), 4,40 (1H, s, br).

c) Kwas 6-[[(3,5-dimetylo-4-izotiazolilo)metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno [2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowy

Roztwór produktu z etapu b) (0,26 g) w acetonitrylu (10 ml) i 2,5 N kwasu chlorowodorowego (10 ml) ogrzewano w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin w ciągu 6 godzin. Mieszaninę zatężono pod próżnią, rozcieńczono wodą i wyekstrahowano do dichlorometanu, ekstrakty organiczne przemyto wodą, wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu, odsączono i odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem, w wyniku czego otrzymano związek tytułowy.

MS (ESI) 394 [M+H]⁺

d) 6-[(3,5-Dimetylo-4-izotiazolilo)metylo]-5-[[(4S)-4-hydroksy-4-metylo-2-izoksazolidynylo]karbonylo]-3-metylo-1 -(1 -metyloetylo)tieno[2,3-d]pirymidyno-2,4-(1 H,3H)-dion

Wytworzono go z produktu z punktu c) sposobem opisanym w przykładzie 10, punkt b).

MS (APCI) 479 [M+H]⁺ ¹H DMSO 1,31-1,46 (9H, m), 2,30-2,32 (3H, m), 2,47-2,48 (3H, m), 3,17-3,18 (3H, m), 3,42-4,02 (6H, m), 4,36 (1H, s, br), 5,41 (1H, d).

P r z y k ł a d 21

5-[[(4S)-4-Hydroksy-4-metylo-2-izoksazolidynylo]karbonylo]-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-6-[[1-(2-tiazolilo)-1H-pirazol-4-ilo]metylo]tieno[2,3-d]pirymidyno-2,4-(1H,3H)-dion

OH

PL 214 682 B1

a) Ester etylowy kwasu 1-(difenylometylo)-1H-pirazolo-4-karboksylowego

Zawiesinę estru etylowego kwasu 1H-pirazolo-4-karboksylowego (1,0 g), chlorku benzhydrylu (1,9 ml) i węglanu potasu (1,48 g) w bezwodnym 1-metylo-2-pirolidynonie (10 ml) ogrzewano w temperaturze 100°C w atmosferze azotu w ciągu 6 godzin. Mieszaninę rozcieńczono wodą i wyekstrahowano octanem etylu, ekstrakty organiczne przemyto wodą, wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu, odsączono i odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczono metodą chromatografii kolumnowej na krzemionce z elucją mieszaniną i-heksan/octan etylu (4:1), a następnie i-heksan/octan etylu (2:1), w wyniku czego otrzymano związek tytułowy (2,18 g).

¹H CDCl3 1,32 (3H, t), 4,27 (2H, q), 6,77 (1H, s), 7,10-7,12 (4H, m), 7,32-7,40 (10H, m), 7,74 (1H, s), 7,99 (1H, s).

b) 1-(Difenylometylo)-1H-pirazolo-4-karboksyaldehyd

Do roztworu produktu z punktu a) (2,18 g) w bezwodnym THF (40 ml) wkroplono 1,1 M roztwór wodorku glinu w THF (10 ml) w 0°C w atmosferze azotu i otrzymaną mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej w ciągu 2 godzin. Mieszaninę ostrożnie wlano do wody, zmieszano z octanem etylu i odsączono. Mieszaninę wyekstrahowano octanem etylu, ekstrakty organiczne przemyto wodą, wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu, odsączono i odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość rozpuszczono w acetonie (6 ml) i ten roztwór ochłodzono do 10°C, a następnie poddano działaniu roztworu tritlenku chromu (0,66 g) w wodzie (4 ml) i kwasie siarkowym (0,53 ml), mieszano w temperaturze pokojowej w ciągu 2 godzin, wyekstrahowano octanem etylu, ekstrakty organiczne przemyto wodą, wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu, odsączono i odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczono metodą chromatografii kolumnowej na krzemionce z elucją mieszaniną i-heksan/octan etylu (9:1), a następnie i-heksan/octan etylu (3:1), w wyniku czego otrzymano związek tytułowy (1,2 g) ¹H DMSO 7,05 (1H, s), 7,19-7,22 (4H, m), 7,32-7,42 (6H, m), 8,08 (1H, s), 9,81 (1H, s).

c) Ester etylowy kwasu 6-[[1-(difenylometylo)-1H-pirazol-4-ilo]hydroksymetylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego

Wytworzono go z produktu z punktu b) i estru etylowego kwasu 1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego sposobem opisanym w przykładzie 15, punkt a).

MS (ESI) 559 [M+H]⁺

d) Ester etylowy kwasu1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-diokso-6-(1H-pirazol-4-iIometylo)tieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego

Wytworzono go z produktu z punktu c) sposobem opisanym w przykładzie 15, punkt b).

MS (ESI) 377 [M+H]⁺ ¹H DMSO 1,28 (3H, t), 1,46 (6H, d), 3,19 (3H, s), 3,96 (2H, s), 4,30 (2H, q), 4,48 (1H, s, br), 7,51 (2H, s).

e) Kwas 1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-diokso-6-[[1-(2-tiazolilo)-1H-pirazol-4-ilometylo]tieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowy

Do roztworu produktu z etapu d) (500 mg) w acetonitrylu (2 ml) dodano 2-bromotiazolu (0,24 ml). Mieszaninę następnie naświetlono promieniowaniem mikrofalowym z mocą 200 W [] w 140°C w ciągu 20 minut. Mieszaninę ochłodzono, rozcieńczono acetonitrylem (5 ml), dodano 2,5 N HCl (5 ml) i mieszaninę ogrzewano w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin w ciągu godzin. Mieszaninę ochłodzono, wytrąconą substancję stałą odsączono i poddano rekrystalizacji z DMF, w wyniku czego otrzymano związek tytułowy (0,1 g).

MS (ESI) 432 [M+H]⁺

f) 5-[[(4S)-4-Hydroksy-4-metylo-2-izoksazolidynylo]karbonylo]-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-6-[[1-(2-tiazolilo)-1H-pirazol-4-ilo]metylo]tieno[2,3-d]pirymidyno-2,4-(1H,3H)-dion

Wytworzono go z produktu z punktu e) sposobem opisanym w przykładzie 10, punkt b).

MS (APCI) 517 [M+H]⁺ ¹H DMSO 1,31-1,48 (9H, m), 3,19-3,20 (3H, m), 3,36-4,06 (6H, m), 4,48 (1H, s, br), 5,43-5,46 (1H, m), 7,52 (1H, d), 7,63 (1H, d), 7,74-7,80 (1H, m), 8,37-8,44 (1H, m).

P r z y k ł a d 22

6-[(4-Fluorofenylo)metylo]-5-[[(4S)-4-hydroksy-4-metylo-2-izoksazolidynylo]karbonylo]-3-metylo-1-(1-metyloetylo)tieno[2,3-d]pirymidyno-2,4-(1H,3H)-dion

PL 214 682 B1

OH

F

a) Ester etylowy kwasu 6-[(4-fluorofenylo)hydroksymetylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno [2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego

Wytworzono go sposobem opisanym w przykładzie 15, punkt a) z użyciem estru etylowego kwasu1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego i 4-fluorobenzaldehydu.

MS (ESI) 421 [M+H]⁺

b) Ester etylowy kwasu 6-[(4-fluorofenylo)metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego

MS (ESI) 405 [M+H]⁺ ¹H DMSO 1,18 (3H, t), 1,45 (6H, d), 3,18 (3H, s), 4,10 (2H, s), 4,28 (2H, q), 4,43 (1H, s, br), 7,15-7,19 (2H, m), 7,29-7,33 (2H, m).

c) Kwas 6-[(4-fluorofenylo)metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowy

Wytworzono go z produktu z punktu b) sposobem opisanym w przykładzie 20 punkt c).

MS (ESI) 377 [M+H]⁺

d) 6-[(4-Fluorofenylo)metylo]-5-[[(4S)-4-hydroksy-4-metylo-2-izoksazolidynylo]karbonylo]-3-metylo-1-(1-metyloetylo)tieno[2,3-d]pirymidyno-2,4-(1H,3H)-dion

MS (APCI) 462 [M+H]⁺ ¹H DMSO 1,23-1,26 (9H, m), 3,19-3,24 (3H, m), 3,56-4,10 (6H, m), 4,45 (1H, s, br), 5,43 (1H, s), 7,15 (2H, t), 7,30-7,37 (2H, m).

P r z y k ł a d 23

5-[[(4S)-4-Hydroksy-4-metylo-2-izoksazolidynylo]karbonylo]-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-6-(1H-1,2,3-triazol-1-iIometyło)tieno[2,3-d]pirymidyno-2,4-(1H,3H)-dion

OH

a) Ester metylowy kwasu 6-(azydometylo)-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego

Do roztworu estru metylowego kwasu 6-(bromometylo)-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno [2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego (0,5 g) w acetonitrylu (4 ml) dodano roztworu azydku sodu (0,95 g) w acetonitrylu (1 ml) i wody (0,5 ml), i otrzymaną mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej w atmosferze azotu w ciągu 18 godzin. Mieszaninę rozcieńczono wodą i wyekstrahowano do octanu etylu, ekstrakty organiczne przemyto wodą, wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu, odsączono i odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem, w wyniku czego otrzymano związek tytułowy w postaci substancji stałej (0,39 g).

PL 214 682 B1

MS (ESI) 338 [M+H]⁺ ¹H CDCl3 1,63 (6H, d), 3,38 (3H, s), 3,98 (3H, s), 4,54 (2H, s), 4,68 (1H, s, br).

b) Ester metylowy kwasu 6-[(4,5-dimetylo-1H-1,2,3-triazol-1-ilo)metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego

Mieszaninę produktu z punktu a) (0,39 g), sulfotlenku fenylowo-winylowego (1,0 g) i chlorobenzenu (10 ml) ogrzewano w temperaturze 130°C w ciągu 8 godzin. Mieszaninę ochłodzono i zatężono pod próżnią. Pozostałość oczyszczono metodą chromatografii kolumnowej na krzemionce z elucją mieszaniną i-heksan/octan etylu (4:1), a następnie i-heksan/octan etylu (1:1), w wyniku czego otrzymano związek tytułowy (0,39 g).

MS (ESI) 364 [M+H]⁺ ¹H DMSO 1,48 (6H, d), 3,18 (3H, s), 3,86 (3H, s), 4,51 (1H, s, br), 5,82 (2H, s), 7,76 (1H, s), 8,13 (1H, s).

c) Kwas 6-[(4,5-dimetylo-1H-1,2,3-triazol-1-ilo)metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno [2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowy

MS (ESI) 350 [M+H]⁺

d) 5-[[(4S)-4-Hydroksy-4-metylo-2-izoksazolidynylo]karbonylo]-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-6-(1H-1,2,3-triazol-1-ilo-metylo)tieno[2,3-d]pirymidyno-2,4-(1H,3H)-dion

MS (APCI) 435 [M+H]⁺ ¹H DMSO 1,23-1,49 (9H, m), 3,18-3,19 (3H, m), 3,37-3,99 (4H, m), 4,49 (1H, s, br), 5,43-5,52 (1H, m), 5,70-5,81 (2H, m), 7,76 (1H, s), 8,07-8,18 (1H, m).

P r z y k ł a d 24

6-[(6-Chloroimidazo[1,2-a]pirydyn-3-ylo)metylo]-5-[[(4S)-4-hydroksy-4-metylo-2izoksazolidynylo]karbonylo]-3-metylo-1-(1-metyloetylo)tieno[2,3-d]pirymidyno-2,4-(1H,3H)-dion

OH

Cl

a) Ester etylowy kwasu 6-[(6-chloroimidazo[1,2-a]pirydyn-3-ylo)hydroksymetylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego

Wytworzono go z estru etylowego kwasu 1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego i 6-chloroimidazo[1,2-a]pirydyno-3-karboksyaldehydu sposobem opisanym w przykładzie 15, punkt a).

MS (ESI) 477 i 479 [M+H]⁺ ¹H DMSO 1,02 (3H, t), 1,52 (6H, dd), 3,91-3,99 (2H, m), 4,58 (1H, s, br), 6,49 (1H, d), 7,09 (1H,

d), 7,36 (1H, dd), 7,48 (1H, s), 7,67 (1H, d), 8,55 (1H, s).

b) Ester etylowy kwasu 6-[(6-chloroimidazo[1,2-a]pirydyn-3-ylo)metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego

MS (ESI) 461 i 463 [M+H]⁺ ¹H DMSO 1,18 (3H, t), 1,44 (6Η, d), 3,18 (3H, s), 4,26 (2H, q), 4,43 (1H, s, br), 4,54 (3H, s), 7,32 (1H, dd), 7,56 (1H, s), 7,65 (1H, d), 8,57 (1H, s).

c) Kwas 6-[(6-chloroimidazo[1 ,2-a]pirydyn-3-ylo)metylo]-1 ,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowy

MS (ESI) 433 i 435 [M+H]⁺

d) 6-[(6-Chloroimidazo[1,2-a]pirydyn-3-ylo)metylo]-5-[[(4S)-4-hydroksy-4-metylo-2-izoksazolidynylo]karbonylo]-3-metylo-1-(1-metyloetylo)tieno[2,3-d]pirymidyno-2,4-(1H,3H)-dion

PL 214 682 B1

MS (APCI) 518 i 520 [M+H]⁺ ¹H DMSO 1,32-1,44 (9H, m), 3,18-3,19 (3H, m), 3,64-3,83 (4H, m), 4,35-4,53 (3H, m), 5,45 -5,46 (1H, m), 7,30 (1H, dd), 7,59-7,65 (2H, m), 8,64-8,71 (1H, m).

P r z y k ł a d 25

5-[[(4S)-4-Hydroksy-4-metyloizoksazolidyn-2-ylo]karbonylo]-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-6-[[4-(2-pirydynylo)fenylo]metylo]tieno[2,3-d]pirymidyno-2,4(1H,3H)-dion

a) Ester etylowy kwasu 1,2,3,4-tetrahydro-6-[hydroksy[4-(2-pirydynylo)fenylo]metylo]-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego

Do roztworu estru etylowego kwasu 1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego (0,7 g), 4-(2-pirydylo)benzaldehydu (0,52 g) i DMPU (0,57 ml) w bezwodnym tetrahydrofuranie w atmosferze azotu w -78°C dodano diizopropyloamidku litu, świeżo wytworzonego przez dodanie n-butylolitu (1,1 ml, 2,5 M w heksanach) do roztworu diizopropyloaminy (0,46 ml) w bezwodnym tetrahydrofuranie w atmosferze azotu w 0°C i mieszanie w ciągu 20 minut. Mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze -78°C w ciągu 4 godzin, a następnie reakcję przerwano z użyciem lodowatego kwasu octowego (10 ml) i pozostawiono do osiągnięcia temperatury pokojowej. Dodano wody i mieszaninę wyekstrahowano octanem etylu (dwukrotnie). Części organiczne przemyto solanką, wysuszono nad MgSO4 i zatężono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano brązowy olej, który oczyszczono metodą chromatografii na krzemionce, z elucją mieszaniną izoheksan/octan etylu (1/1), w wyniku czego otrzymano związek tytułowy w postaci bladożółtej piany (0,47 g).

MS (ES) 480 [M+H]⁺ δ ¹H DMSO 1,15-1,23 (3H, t), 1,47-1,53 (6H, d), 3,17 (3H, s), 4,16-4,24 (2H, q), 4,55 (1H, bs), 5,97-5,98 (1H, d), 6,82-6,84 (1H, d), 7,32-7,37 (1H, m), 7,47-7,50 (2H, d), 7,84-7,96 (2H, m), 8,05 -8,08 (2H, d), 8,64-8,66 (1H, d).

b) Ester etylowy kwasu 1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-diokso-6-[[4-(2-pirydynylo)fenylo]metylo]-tieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowego

Produkt z punktu a) (0,47 g) rozpuszczono w dichlorometanie (2 ml), poddano działaniu kwasu trifluorooctowego (2 ml) i trietylosilanu (1 ml), i mieszano w temperaturze otoczenia w ciągu 18 godzin. Dichlorometan i kwas trifluorooctowy odparowano. Dodano wody i mieszaninę reakcyjną zalkalizowano z użyciem węglanu sodu, a następnie wyekstrahowano dichlorometanem (dwukrotnie). Części organiczne przemyto solanką, wysuszono nad MgSO4, zatężono pod próżnią i otrzymano białą substancję stałą, którą oczyszczono metodą chromatografii na krzemionce, z elucją mieszaniną izohe ksan/octan etylu (3/2), w wyniku czego otrzymano związek tytułowy w postaci bezbarwnego oleju, który zestalił się (0,39 g).

MS (ES) 464 [M+H]⁺ ¹H DMSO 1,23-1,28 (3H, t), 1,44-1,46 (6H, d), 3,18 (3H, s), 4,16 (2H, s), 4,27-4,31 (2H, q), 4,33 (1H, bs), 7,32-7,36 (1H, m), 7,36-7,38 (2Η, d), 7,85-7,89 (1H, t), 7,93-7,95 (1H, d), 8,04-8,06 (2H, d), 8,64-8,66 (1H, d).

PL 214 682 B1

c) Kwas 1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-diokso-6-[[4-(2-pirydynylo)fenylo]metylo]tieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowy

Wytworzono go z roztworu produktu z punktu b) (0,39 g) w acetonitrylu (15 ml), który poddano działaniu 2 M kwasu chlorowodorowego (4 ml) i ogrzewano w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin w ciągu 15 godzin. Mieszaninę zatężono do sucha. Pozostałość roztarto z wodą, odsączono i przemyto eterem, a następnie wysuszono w piecu próżniowym w 55°C, w wyniku czego otrzymano związek tytułowy w postaci białej substancji stałej (0,22 g).

MS (ES) 436 [M+H]⁺

d) 5-[[(4S)-4-Hydroksy-4-metyloizoksazolidyn-2-ylo]karbonylo]-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-6-[[4-(2-pirydynylo)fenylo]metylo]tieno[2,3-d]pirymidyno-2,4(1 H,3H)-dion

Do roztworu produktu z punktu c) (0,22 g) w dichlorometanie dodano w atmosferze azotu chlorku oksalilu (0,132 ml), a następnie 2 krople dimetyloformamidu. Mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze otoczenia w ciągu 1 godziny, a następnie zatężono do sucha. Pozostałość rozpuszczono w dichlorometanie, a następnie do roztworu dodano chlorowodorku (4S)-4-hydroksy-4-metyloizoksazolidyny (0,14 g) i trietyloaminy (0,3 ml) w dichlorometanie. Mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze pokojowej w ciągu 2 godzin. Dodano wody. Mieszaninę reakcyjną podzielono i części organiczne wysuszono nad MgSO4, a następnie zatężono pod próżnią. Pozostałość oczyszczono metodą chromatografii na krzemionce, z elucją mieszaniną 4% metanolu w dichlorometanie, a następnie ponownie octanem etylu. W końcu przeprowadzono inne oczyszczanie metodą HPLC z odwróconymi fazami, z elucją mieszaniną acetonitryl/0,2% NH3 w wodzie, w wyniku czego otrzymano związek tytułowy w postaci białej substancji stałej (0,1 g).

MS (APCI) 521,1860 [M+H]⁺ δ ¹H CDCI3 1,52-1,56 (9H, m), 3,35 (3H, s), 3,42-3,46 (1H, d), 3,86-4,01 (2H, ABq), 4,18 (2H, s), 4,52-4,56 (2H, d+bs), 5,42 (1H, s), 7,21-7,24 (1H, m), 7,34-7,42 (2H, d), 7,69-7,78 (2H, m), 7,78-7,94 (2H, d), 8,67-8,69 (1H, d).

P r z y k ł a d 26 (4S)-4-Metylo-2-[[1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-6-[[5-metylo-1-(2-pirymidynylo)-3-(trifluorometylo)-1H-pirazol-4-ilo]metylo]-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyn-5-ylo]karbonylo]-4-izoksazolidynol

Mieszaninę produktu z przykładu 10 punkt b) (279 mg), 2-bromopirymidyny (300 mg), jodku miedzi(I) (95 mg), transcykloheksanodiaminy (55 mg) i węglanu potasu (300 mg) w dioksanie (2 ml) ogrzewano w temperaturze 100°C w ciągu 16 godzin w atmosferze azotu. Mieszaninę reakcyjną zatężono do sucha i oczyszczono metodą chromatografii na krzemionce, z elucją gradientową począwszy od octanu etylu do 10% metanol/octan etylu, a następnie metodą RPHPLC, w wyniku czego otrzymano związek tytułowy w postaci białej substancji stałej (105 mg).

MS (APCI+ve) 494 [M+H]⁺ δ ¹H DMSO 120°C 1,40 (3H, s), 1,47 (6Η, d), 2,53 (3Η, s), 3,21 (3Η, s), 3,64-3,72 (3Η, m), 3,80 (1H, d), 4,07 (2Η, s), 4,46 (sep, 1Η), 7,59 (1H, t), 8,94 (2H, d).

PL 214 682 B1

P r z y k ł a d 27 (4S)-2-[[6-[[3,5-Dimetylo-1-(2-pirymidynylo)-1H-pirazol-4-ilo]metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyn-5-ylo]karbonylo]-4-etylo-4-izoksazolidynol

a) 3-Nitrobenzenosulfonian (S)-[2-etylooksiranylo]metylu

Mieszaninę 2-etyloprop-2-en-1-olu (1,5 g), sproszkowanych sit molekularnych 3A (620 mg) i (-)-D-winianu dietylu (177 μθ mieszano w dichlorometanie (35 ml) w atmosferze azotu w ciągu 24 godzin. Mieszaninę ochłodzono do -20°C i dodano tetraizopropanolan tytanu (265 μ^. Po mieszaniu w ciągu 2 godzin w -20°C dodano wodoronadtlenku kumenu (6,4 ml) i po dalszych 2 godzinach mieszaninę reakcyjną pozostawiono do ogrzania się do -5°C, a następnie przerwano przez powolne dodanie fosforynu trimetylu (3,4 ml).

Dodano następnie kolejno trietyloaminy (3,7 ml), DMAP (265 mg) i roztworu chlorku 3-nitrobenzenosulfonylu (3,95 g) w dichlorometanie (25 ml), i mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej w ciągu 3 godzin. Mieszaninę reakcyjną naniesiono na krzemionkę z elucją dichlorometanem, w wyniku czego otrzymano związek tytułowy w postaci żółtego oleju (4,8 g).

δ ¹H CDCl3 0,91 (3H, t), 1,61 (1H, seks), 1,81 (1H, seks), 2,68 (1H, d), 2,70 (1H, d), 4,09 (1H,

d), 4,31 (1H, d), 7,81 (1H, t), 8,25 (1H, ddd), 8,53 (1H, ddd), 8,77 (1H, t).

b) 2-[[(2S)-2-Etylooksiranylo]metoksy]-1H-izoindolo-1,3-(2H)-dion

Związek tytułowy wytworzono sposobem z przykładu 1, punkt a) z użyciem produktu z punktu a).

¹H CDCl3 1,04 (3H, t), 1,89 (1H, dq), 2,11 (1H, dq), 2,72 (1H, d), 2,75 (1H, d), 4,22 (1H, d), 4,25 (1H, d), 7,72-7,77 (2H, m), 7,82-7,87 (2H, m).

c) 2-[[(2R)-3-Chloro-2-hydroksy-2-etylopropylo]oksy]-1H-izoindolo-1,3-(2H)-dion

Związek tytułowy wytworzono sposobem z przykładu 1, punkt b) z użyciem produktu z punktu b).

¹H CDCl3 1,01 (3H, t), 1,71 (1H, dq), 1,75 (1H, dq), 3,70 (1H, d), 3,75 (1H, d), 4,08 (1H, d), 4,50 (1H, d), 7,75-7,80 (2H, m), 7,84-7,88 (2H, m).

d) Ester metylowy kwasu 2-[[(4S)-4-hydroksy-4-etylo-2-izoksazolidynylo]karbonylo]-benzoesowego

Związek tytułowy wytworzono sposobem z przykładu 1, punkt c) z użyciem produktu z punktu c).

¹H CDCl3 1,09 (3H, t), 1,82 (2H, q), 2,01 (1H, s), 3,59 (1H, d), 3,84 (1H, d), 3,92 (3H, s), 3,94 (1H, d), 4,32 (1H, d), 7,45 (1H, d), 7,49 (1H, t), 7,62 (1H, t), 7,99 (1H, d).

HPLC: (9010IHIP.M) kolumna 4,6 x 250 mm kromasil DMB, ee >99%

e) Chlorowodorek (4S)-4-etylo-4-izoksazolidynolu

Związek tytułowy wytworzono sposobem z przykładu 1, punkt d) z użyciem produktu z punktu d).

¹H DMSO 0,94 (3H, t), 1,66-1,79 (2H, M), 3,28 (1H, d), 3,38 (1H, d), 3,90 (1H, d), 4,05 (1H, d).

f) (4S)-2-[[6-[[3,5-Dimetylo-1-(2-pirymidynylo)-1H-pirazol-4-ilo]metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyn-5-ylo]karbonylo]-4-etylo-4-izoksazolidynol

Związek tytułowy wytworzono z produktu z przykładu 11 punkt b) z użyciem sposobu z przykładu 15, punkt d).

MS (APCI+ve) 554 [M+H]⁺

PL 214 682 B1 δ ¹H DMSO 120°C 0,94 (3H, t), 1,47 (6H, d), 1,71 (2H, q), 2,18 (3H, s), 2,52 (3H, s), 3,20 (3H, s), 3,64 (1H, m), 3,74-3,8 (3H, m), 3,89 (2H, s), 4,46 (sep, 1H), 7,38 (1H, t), 8,81 (2H, d).

P r z y k ł a d 28 (4S)-2-[[6-[[1-(2,3-Dihydro-2-okso-4-pirymidynyIo)-3,5-dimetylo-1H-pirazol-4-ilo]metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyn-5-ylo]-karbonylo]-4-metylo-4-izoksazolidynol

a) Kwas 6-[[1-(2,3-dihydro-2-okso-4-pirymidynylo)-3,5-dimetylo-1H-pirazol-4-ilo]metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyno-5-karboksylowy

Mieszaninę produktu z przykładu 2, punkt b) (400 mg), 2,4-dichloropirymidyny (160 mg) i trietyloaminy (310 μθ w acetonitrylu (50 ml) ogrzewano w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin w ciągu 2 godzin. Mieszaninę przemyto wodą i części organiczne zatężono do sucha, w wyniku czego otrzymano związek tytułowy w postaci brązowego oleju (150 mg).

δ ¹H DMSO, 1,45 (6H, d), 2,18 (3H, s), 2,57 (3H, s), 3,22 (3H, s), 4,12 (2H, s), 4,35 (s, 1H), 5,44 (1H, d), 7,34-7,41 (1H, m).

b) (4S)-2-[[6-[[1-(2,3-Dihydro-2-okso-4-pirymidynylo)-3,5-dimetylo-1H-pirazol-4-ilo]metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyn-5-ylo]karbonylo]-4-metylo-4-izoksazolidynol

Związek tytułowy wytworzono z produktu z punktu a) z użyciem sposobu z przykładu 15, punkt d).

MS (APCI+ve) 556 [M+H]⁺ δ ¹H DMSO, 120°C 1,40 (3H, s), 1,47 (6H, d), 2,17 (3H, s), 2,54 (3H, s), 3,20 (3H, s), 3,66-3,80 (4H, m), 3,88 (2H, s), 4,46 (sep, 1H), 6,13 (1H, d), 7,87 (2H, d).

P r z y k ł a d 29

5-[[(4R)-4-Hydroksy-4-metylo-2-izoksazolidynylo]karbonylo]-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-6-[[5-metylo-3-(trifluorometylo)-1H-pirazol-4-ilo]metylo]tieno[2,3-d]pirymidyno-2,4-(1H,3H)-dion

5-[[(4R)-4-Hydroksy-4-metylo-2-izoksazolidynylo]karbonylo]-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-6-[[5-metylo-3-(trifluorometyIo)-1H-pirazol-4-ilo]metylo]tieno[2,3-d]pirymidyno-2,4-(1H,3H)-dion

Do zawiesiny produktu z przykładu 10, punkt a) (0,130 mg) i chlorowodorku (4R)-4-metylo-4-izoksazolidynolu (42 mg), wytworzonego sposobem opisanym w przykładzie 1, etapy a) do d) z użyciem 3-nitrobenzenosulfonianu [(2R)-2-metylooksiran-2-ylo]metylu w bezwodnym THF (6 ml) dodano trietyloaminy (120 mg) i mieszaninę ochłodzono w łaźni z lodem. Dodano heksafluorofosforanu

PL 214 682 B1

O-(7-azabenzotriazol-1-ilo)-N,N,N',N'-tetrametylouroniowego (120 mg) i mieszaninę pozostawiono do ogrzania w trakcie mieszania w ciągu 3 godzin. Wszystkie substancje lotne usunięto pod próżnią i pozostałość poddano chromatografii (SiO2/1:1 CH2CI2-EtOAc) w celu przeprowadzenia wstępnego oczyszczenia. W wyniku dalszego oczyszczania metodą RPHPLC otrzymano związek tytułowy w postaci substancji stałej (35 mg).

MS (ESI) 516 [M+H]⁺ ¹H DMSO (120°C) 1,40 (3H, s), 1,46 (6H, d), 2,18 (3H, s), 3,20 (3H, s), 3,6-3,75 (3H, br, s + d), 3,81 (1H, d), 3,94 (2H, s), 4,5 (1H, m), 4,95-5,05 (1H, br s).

CHN stwierdzono C 47,98%, H 4,69%, N 13,48%, S 5,98%

C21H24F3N5O5.0,5H2O obliczono C 48,09%, H 4,8%, N 13,35%, S 6,11%

Dane farmakologiczne

Hamowanie proliferacji jednojądrzastych komórek krwi obwodowej stymulowanej PMA/jonomycyną

Próbę PMA/jonomycyną-stymulowanej proliferacji prowadzono w 96-studzienkowych płaskodennych płytkach do mikromiareczkowania. Związki przygotowano jako 10 mM roztwory podstawowe w dimetylosulfotlenku. Przygotowano 50-krotne rozcieńczenie tego roztworu w RPMI oraz przygotowano rozcieńczone roztwory seryjne z tego roztworu. 10 μΜ tego 50-krotnie rozcieńczonego roztworu podstawowego lub jego rozcieńczone roztwory dodano do studzienki, z uzyskaniem stężeń w próbie ₅ zaczynając od 9,5 μΜ i mniejszych. Do każdej studzienki dodano 1 x 10⁵ PBMC, z ludzkiej krwi obwodowej od jednego dawcy, w pożywce RPMI1640 uzupełnionej o 10% surowicę ludzką, 2 mM glutaminę i penicylinę/streptomycynę. Mirystynianooctan forbolu (PMA) (stężenie końcowe 0,5 ng/ml) i jonomycynę (stężenie końcowe 500 ng/ml) dodano do tych komórek w pożywce RPMI1640 uzupełnionej jak powyżej, tak, że końcowa objętość próby wyniosła 0,2 ml. Komórki inkubowano w 37°C i w wilgot₃ nej atmosferze z 5% ditlenkiem węgla w ciągu 72 godzin. Dodano H-tymidyny (0,5 μ^) w ciągu ostatnich 6 godzin inkubacji. Określono następnie poziom radioaktywności wprowadzony przez komórki, który stanowił pomiar proliferacji.

Stwierdzono, że związki z przykładów wykazują wartość IA50 mniejszą niż 1 x 10^-6 M w powyższym teście. W przypadku poniższych konkretnych związków z przykładów, związki z przykładów 5, 7 i 8 miały w powyższym teście odpowiednio wartość IA50 równą 7,4, 8,6 i 9,0.

Claims

1. Tienopirymidynodiony o wzorze (1):

w którym:

R¹ i R² niezależnie oznaczają C1-6-alkil lub C3-6-cykloalkil;

₃

4 5 4 5

Q oznacza CR⁴R⁵, gdzie R⁴ i R⁵ oznaczają atom wodoru;

Ar oznacza 5 - 10-członowy aromatyczny układ pierścieniowy, w którym co najwyżej 4 atomy w pierścieniu mogą stanowić heteroatomy niezależnie wybrane z grupy obejmującej atomy azotu i siarki, który to układ pierścieniowy jest wybrany z grupy obejmującej tienyl, ugrupowanie pirolopirydynowe, imidazolil, tiazolil, izotiazolil, pirazolil, triazolil, chinoIil, fenyl, benzotriazol, ugrupowanie pirolopirydyny, imidazopirydynyl i pirydynylopirazol, przy czym ten układ pierścieniowy jest ewentualnie podstawiony jednym lub większą liczbą podstawników niezależnie wybranych z grupy obejmującej C1-4-alkil, atom chlorowca i trichlorowco-C1-4-alkil,

PL 214 682 B1 ponadto Ar może być ewentualnie podstawiony 5 lub 6 członowym pierścieniem aromatycznym zawierającym do 2 heteroatomów niezależnie wybranych z grupy obejmującej atomy azotu i siarki, i ewentualnie podstawiony grupą okso oraz ich farmaceutycznie dopuszczalne sole.

₁

2. Tienopirymidynodion według zastrz. 1, w którym R¹ oznacza etyl, propyl, butyl lub cyklopropyl.

₂

3. Tienopirymidynodion według zastrz. 1 albo 2, w którym R² oznacza metyl.

4. Tienopirymidynodion według zastrz. 1, w którym Ar oznacza tienyl, pirazolil lub tiazolil, każdy podstawiony 2 lub 3 podstawnikami spośród C1-6-alkilu, atomu chlorowca, trifluorometylu i/lub także podstawiony 2-pirymidynylem lub 2-pirydylem.

5. Tienopirymidynodion według zastrz. 1, w którym Ar oznacza grupę o wzorze(i)

10 11 w którym R¹⁰ i R¹¹ są niezależnie wybrane z grupy obejmującej H, C1-6-alkil i chlorowco-C1-612

-alkil, a R¹² jest wybrany z grupy obejmującej H, C1-6-alkil, chlorowco-C1-6-alkil i 5- 6-członowy aromatyczny układ pierścieniowy, w którym do 2 atomów w pierścieniu mogą stanowić heteroatomy niezależnie wybrane z grupy obejmującej atomy siarki i azotu, przy czym ten pierścień jest ewentualnie podstawiony grupą okso.

10 11

6. Tienopirymidynodion według zastrz. 5, w którym R¹⁰ i R¹¹ oznaczają metyl.

7. Tienopirymidynodion według zastrz. 5 albo 6, w którym R¹² jest wybrany z grupy obejmującej H, C1-3-alkil i 5- 6-członowy aromatyczny układ pierścieniowy, w którym do 3 atomów w pierścieniu mogą stanowić heteroatomy niezależnie wybrane z grupy obejmującej atomy siarki i azotu, ewentualnie podstawione grupą okso.

8. Tienopirymidynodion o wzorze (1) jak zdefiniowano w zastrz. 1, wybrany z grupy obejmującej:

(S)-2-[[6-[(3,5-dimetylo-1H-pirazol-4-ilo)metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(2-metylopropylo)-2,4-dioksotieno [2,3-d]pirymidyn-5-ylo]karbonylo]-4-metylo-4-izoksazolidynol, (S)-2-[[6-[(3,5-dimetylo-1H-pirazol-4-ilo)metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metyło-1-(2-metyloetylo)-2,4-dioksotieno [2,3-d]pirymidyn-5-ylo]karbonylo]-4-metylo-4-izoksazolidynol,

5-[[(4S)-4-hydroksy-4-metyIo-2-izoksazolidynylo]karbonylo]-3-metylo-1-(2-metylopropylo)-6-(1H-pirolo[2,3-b]pirydyn-3-ylometylo)tieno[2,3-d]pirymidyno-2,4-(1H,3H)-dion, (4S)-4-metylo-2-[[1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-2,4-diokso-1-propylo-6-(4-chinolinylometylo)tieno[2,3-d]pirymidyn-5-ylo]karbonylo]-4-izoksazolidynol, (4S)-2-[[6-[(2,4-dichloro-5-tiazolilo)metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(2-metylopropylo)-2,4-dioksotieno-[2,3-d]pirymidyn-5-ylo]karbonylo]-4-metylo-4-izoksazolidynol, (4S)-2-[[6-[(3-bromo-2-tienylo)metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(2-metylopropylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyn-5-ylo]karbonylo]-4-metylo-4-izoksazolidynol,

5-[[(4S)-4-hydroksy-4-metylo-2-izoksazolidynylo]karbonylo]-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-6-[[5-metylo-3-(trifluoromety-lo)-1H-pirazol-4-ilo]metylo]tieno[2,3-d]pirymidyno-2,4-(1H,3H)-dion,

5-[[(4S)-4-hydroksy-4-metyloizoksazolidynylo]karbonylo]-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-6-(1H-pirolo[2,3-b]pirydyn-3-ylometylo)tieno[2,3-d]pirymidyno-2,4(1H,3H)-dion, (4S)-2-[[6-[[3,5-dimetylo-1-(4-pirydynylo)-1H-pirazol-4-ilo]metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyn-5-ylo]karbonylo]-4-metylo-4-izoksazolidynol, (4S)-2-[[6-[[3,5-dimetylo-1-(2-pirymidynylo)-1H-pirazol-4-ilo]metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyn-5-ylo]karbonylo]-4-metylo-4-izoksazolidynol,

PL 214 682 B1

5- [[(4S)-4-hydroksy-4-metylo-2-izoksazolidynylo]karbonylo]-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-6-[(1-fenylo-1H-pirazol-4-ilo)metylo]tieno[2,3-d]pirymidyno-2,4-(1H,3H)-dion,

6- [(8-fluorochinolin-4-ylo)metylo]-5-{[(4S)-4-hydroksy-4-metyloizoksazolidyn-2-ylo]karbonylo}-1 -izopropylo-3-metylotieno[2,3-d]pirymidyno-2,4(1H,3H)-dion,

5-{[(4S)-4-hydroksy-4-metyloizoksazolidyn-2-ylo]karbonylo}-1-izopropylo-3-metylo-6-(4-pirymidyn-2-ylobenzylo)tieno-[2,3-d]pirymidyno-2,4(1 H,3H)-dion,

5- [[(4S)-4-hydroksy-4-metylo-2-izoksazolidynylo]karbonylo]-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-6-[(5-(2-pirydynylo)-2-tienylo)metylo]tieno[2,3-d]pirymidyno-2,4-(1H,3H)-dion,

6- [(1,3-dimetylo-1H-5-pirazolilo)metylo]-5-[[(4S)-4-hydroksy-4-metylo-2-izoksazolidynylo]karbonylo]-3-metylo-1 -(1 -metyloetylo)tieno[2,3-d]pirymidyno-2,4-(1 H,3H)-dion,

6-[(3,5-dimetylo-4-izotiazolilo)metylo]-5-[[(4S)-4-hydroksy-4-metylo-2-izoksazolidynylo]karbonylo]-3-metylo-1 -(1 -metyloetylo)tieno[2,3-d]pirymidyno-2,4-(1 H,3H)-dion,

6- [(4-fluorofenylo)metylo]-5-[[(4S)-4-hydroksy-4-metylo-2-izoksazolidynylo]karbonylo]-3-metylo-1 -(1 -metyloetylo)tieno[2,3-d]pirymidyno-2,4-(1 H,3H)-dion,

5- [[(4S)-4-hydroksy-4-metylo-2-izoksazolidynylo]karbonylo]-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-6-(1H1,2,3-triazol-1-ilometyIo)tieno[2,3-d]pirymidyno-2,4-(1H,3H)-dion,

5-[[(4S)-4-hydroksy-4-metyloizoksazolidyn-2-ylo]karbonylo]-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-6-[[4-(2-pirydynylo)fenylo]metylo]tieno[2,3-d]pirymidyno-2,4(1H,3H)-dion, (4S)-4-metylo-2-[[1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-6-[[5-metylo-1-(2-pirymidynylo)-3-(trifluorometylo)-1H-pirazol-4-ilo]metylo]-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyn-5-ylo]karbonylo]-4-izoksazolidynol, (4S)-2-[[6-[[3,5-dimetylo-1-(2-pirymidynylo)-1H-pirazol-4-ilo]metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyn-5-ylo]karbonylo]-4-etyło-4-izoksazolidynol, (4S)-2-[[6-[[1-(2,3-dihydro-2-okso-4-pirymidynylo)-3,5-dimetylo-1H-pirazol-4-ilo]metylo]-1,2,3,4-tetrahydro-3-metylo-1-(1-metyloetylo)-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyn-5-ylo]-karbonylo]-4-metylo-4-izoksazolidynol,

9. Środek farmaceutyczny zawierający substancję czynną w połączeniu z farmaceutycznie dopuszczalnym nośnikiem, znamienny tym, że jako substancję czynną zawiera tienopirymidynodion o wzorze (1) lub jego farmaceutycznie dopuszczalną sól zdefiniowane w zastrz. 1 - 8.

10. Sposób wytwarzania tienopirymidynodionu o wzorze (1) zdefiniowanego w zastrz. 1, znamienny tym, że prowadzi się jedną z następujących reakcji:

a) związek o wzorze (10):

-30°C do 60°C.

PL 214 682 B1

b) związek o wzorze (11):

poddaje się reakcji ze związkiem o wzorze Ar-H, przy czym reakcję prowadzi się w obecności mocnej zasady, w obojętnym rozpuszczalniku i w temperaturze blisko temperatury otoczenia;

c) związek o wzorze (12):

albo

e) związek o wzorze (14) poddaje się reakcji ze związkiem R¹-L², przy czym reakcję prowadzi się w obecności łagodnej zasady, w dipolarnym aprotonowym rozpuszczalniku i w temperaturze w zakresie od temperatury otoczenia do 170°C;

a 1 2 1 2 3 gdzie L^a, L, L¹ i L² oznaczają grupy odszczepiające się, a R¹, R², R³, G, Q i Ar mają znaczenie podane w zastrz. 1 lub są ich zabezpieczonymi pochodnymi i ewentualnie po etapach a), b), c), d) lub e) wytwarza się jego farmaceutycznie dopuszczalną sól.