PL217217B1 - Zastosowanie izolowanego ludzkiego przeciwciała anty-TNFα lub jego części wiążącej antygen oraz zestaw i gotowa strzykawka - Google Patents

Zastosowanie izolowanego ludzkiego przeciwciała anty-TNFα lub jego części wiążącej antygen oraz zestaw i gotowa strzykawka

Info

Publication number
PL217217B1
PL217217B1 PL394085A PL39408502A PL217217B1 PL 217217 B1 PL217217 B1 PL 217217B1 PL 394085 A PL394085 A PL 394085A PL 39408502 A PL39408502 A PL 39408502A PL 217217 B1 PL217217 B1 PL 217217B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
antibody
seq
human
binding portion
antigen binding
Prior art date
Application number
PL394085A
Other languages
English (en)
Other versions
PL394085A1 (pl
Inventor
Joachim Kempeni
Roberta Weiss
Steven A. Fischkoff
Original Assignee
Abbott Biotech Ltd
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Family has litigation
First worldwide family litigation filed litigation Critical https://patents.darts-ip.com/?family=23144283&utm_source=google_patent&utm_medium=platform_link&utm_campaign=public_patent_search&patent=PL217217(B1) "Global patent litigation dataset” by Darts-ip is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.
Application filed by Abbott Biotech Ltd filed Critical Abbott Biotech Ltd
Publication of PL394085A1 publication Critical patent/PL394085A1/pl
Publication of PL217217B1 publication Critical patent/PL217217B1/pl

Links

Classifications

    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61K—PREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K39/00—Medicinal preparations containing antigens or antibodies
    • A61K39/395—Antibodies; Immunoglobulins; Immune serum, e.g. antilymphocytic serum
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07K—PEPTIDES
    • C07K16/00—Immunoglobulins [IG], e.g. monoclonal or polyclonal antibodies
    • C07K16/18—Immunoglobulins [IG], e.g. monoclonal or polyclonal antibodies against material from animals or humans
    • C07K16/24—Immunoglobulins [IG], e.g. monoclonal or polyclonal antibodies against material from animals or humans against cytokines, lymphokines or interferons
    • C07K16/241—Tumor Necrosis Factors
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61K—PREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K31/00—Medicinal preparations containing organic active ingredients
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61K—PREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K31/00—Medicinal preparations containing organic active ingredients
    • A61K31/33—Heterocyclic compounds
    • A61K31/395—Heterocyclic compounds having nitrogen as a ring hetero atom, e.g. guanethidine or rifamycins
    • A61K31/495—Heterocyclic compounds having nitrogen as a ring hetero atom, e.g. guanethidine or rifamycins having six-membered rings with two or more nitrogen atoms as the only ring heteroatoms, e.g. piperazine or tetrazines
    • A61K31/505—Pyrimidines; Hydrogenated pyrimidines, e.g. trimethoprim
    • A61K31/519—Pyrimidines; Hydrogenated pyrimidines, e.g. trimethoprim ortho- or peri-condensed with heterocyclic rings
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61K—PREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K38/00—Medicinal preparations containing peptides
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61K—PREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K39/00—Medicinal preparations containing antigens or antibodies
    • A61K39/395—Antibodies; Immunoglobulins; Immune serum, e.g. antilymphocytic serum
    • A61K39/39533—Antibodies; Immunoglobulins; Immune serum, e.g. antilymphocytic serum against materials from animals
    • A61K39/3955—Antibodies; Immunoglobulins; Immune serum, e.g. antilymphocytic serum against materials from animals against proteinaceous materials, e.g. enzymes, hormones, lymphokines
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61K—PREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K45/00—Medicinal preparations containing active ingredients not provided for in groups A61K31/00 - A61K41/00
    • A61K45/06—Mixtures of active ingredients without chemical characterisation, e.g. antiphlogistics and cardiaca
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61K—PREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K9/00—Medicinal preparations characterised by special physical form
    • A61K9/0012—Galenical forms characterised by the site of application
    • A61K9/0019—Injectable compositions; Intramuscular, intravenous, arterial, subcutaneous administration; Compositions to be administered through the skin in an invasive manner
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61M—DEVICES FOR INTRODUCING MEDIA INTO, OR ONTO, THE BODY; DEVICES FOR TRANSDUCING BODY MEDIA OR FOR TAKING MEDIA FROM THE BODY; DEVICES FOR PRODUCING OR ENDING SLEEP OR STUPOR
    • A61M5/00—Devices for bringing media into the body in a subcutaneous, intra-vascular or intramuscular way; Accessories therefor, e.g. filling or cleaning devices, arm-rests
    • A61M5/178—Syringes
    • A61M5/28—Syringe ampoules or carpules, i.e. ampoules or carpules provided with a needle
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P1/00—Drugs for disorders of the alimentary tract or the digestive system
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P1/00—Drugs for disorders of the alimentary tract or the digestive system
    • A61P1/04—Drugs for disorders of the alimentary tract or the digestive system for ulcers, gastritis or reflux esophagitis, e.g. antacids, inhibitors of acid secretion, mucosal protectants
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P1/00—Drugs for disorders of the alimentary tract or the digestive system
    • A61P1/16—Drugs for disorders of the alimentary tract or the digestive system for liver or gallbladder disorders, e.g. hepatoprotective agents, cholagogues, litholytics
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P11/00—Drugs for disorders of the respiratory system
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P13/00—Drugs for disorders of the urinary system
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P13/00—Drugs for disorders of the urinary system
    • A61P13/12—Drugs for disorders of the urinary system of the kidneys
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P17/00—Drugs for dermatological disorders
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P17/00—Drugs for dermatological disorders
    • A61P17/02—Drugs for dermatological disorders for treating wounds, ulcers, burns, scars, keloids, or the like
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P19/00—Drugs for skeletal disorders
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P19/00—Drugs for skeletal disorders
    • A61P19/02—Drugs for skeletal disorders for joint disorders, e.g. arthritis, arthrosis
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P19/00—Drugs for skeletal disorders
    • A61P19/06—Antigout agents, e.g. antihyperuricemic or uricosuric agents
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P19/00—Drugs for skeletal disorders
    • A61P19/08—Drugs for skeletal disorders for bone diseases, e.g. rachitism, Paget's disease
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P19/00—Drugs for skeletal disorders
    • A61P19/08—Drugs for skeletal disorders for bone diseases, e.g. rachitism, Paget's disease
    • A61P19/10—Drugs for skeletal disorders for bone diseases, e.g. rachitism, Paget's disease for osteoporosis
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P25/00—Drugs for disorders of the nervous system
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P27/00—Drugs for disorders of the senses
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P27/00—Drugs for disorders of the senses
    • A61P27/02—Ophthalmic agents
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P29/00—Non-central analgesic, antipyretic or antiinflammatory agents, e.g. antirheumatic agents; Non-steroidal antiinflammatory drugs [NSAID]
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P29/00—Non-central analgesic, antipyretic or antiinflammatory agents, e.g. antirheumatic agents; Non-steroidal antiinflammatory drugs [NSAID]
    • A61P29/02—Non-central analgesic, antipyretic or antiinflammatory agents, e.g. antirheumatic agents; Non-steroidal antiinflammatory drugs [NSAID] without antiinflammatory effect
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P3/00—Drugs for disorders of the metabolism
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P3/00—Drugs for disorders of the metabolism
    • A61P3/08—Drugs for disorders of the metabolism for glucose homeostasis
    • A61P3/10—Drugs for disorders of the metabolism for glucose homeostasis for hyperglycaemia, e.g. antidiabetics
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P31/00—Antiinfectives, i.e. antibiotics, antiseptics, chemotherapeutics
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P31/00—Antiinfectives, i.e. antibiotics, antiseptics, chemotherapeutics
    • A61P31/04—Antibacterial agents
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P31/00—Antiinfectives, i.e. antibiotics, antiseptics, chemotherapeutics
    • A61P31/12—Antivirals
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P31/00—Antiinfectives, i.e. antibiotics, antiseptics, chemotherapeutics
    • A61P31/12—Antivirals
    • A61P31/14—Antivirals for RNA viruses
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P31/00—Antiinfectives, i.e. antibiotics, antiseptics, chemotherapeutics
    • A61P31/12—Antivirals
    • A61P31/20—Antivirals for DNA viruses
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P35/00—Antineoplastic agents
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P37/00—Drugs for immunological or allergic disorders
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P37/00—Drugs for immunological or allergic disorders
    • A61P37/02—Immunomodulators
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P37/00—Drugs for immunological or allergic disorders
    • A61P37/02—Immunomodulators
    • A61P37/06—Immunosuppressants, e.g. drugs for graft rejection
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P37/00—Drugs for immunological or allergic disorders
    • A61P37/08—Antiallergic agents
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P41/00—Drugs used in surgical methods, e.g. surgery adjuvants for preventing adhesion or for vitreum substitution
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P43/00—Drugs for specific purposes, not provided for in groups A61P1/00-A61P41/00
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P7/00—Drugs for disorders of the blood or the extracellular fluid
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P7/00—Drugs for disorders of the blood or the extracellular fluid
    • A61P7/04—Antihaemorrhagics; Procoagulants; Haemostatic agents; Antifibrinolytic agents
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P9/00—Drugs for disorders of the cardiovascular system
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P9/00—Drugs for disorders of the cardiovascular system
    • A61P9/10—Drugs for disorders of the cardiovascular system for treating ischaemic or atherosclerotic diseases, e.g. antianginal drugs, coronary vasodilators, drugs for myocardial infarction, retinopathy, cerebrovascula insufficiency, renal arteriosclerosis
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07K—PEPTIDES
    • C07K16/00—Immunoglobulins [IG], e.g. monoclonal or polyclonal antibodies
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07K—PEPTIDES
    • C07K16/00—Immunoglobulins [IG], e.g. monoclonal or polyclonal antibodies
    • C07K16/18—Immunoglobulins [IG], e.g. monoclonal or polyclonal antibodies against material from animals or humans
    • C07K16/24—Immunoglobulins [IG], e.g. monoclonal or polyclonal antibodies against material from animals or humans against cytokines, lymphokines or interferons
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61K—PREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K39/00—Medicinal preparations containing antigens or antibodies
    • A61K2039/505—Medicinal preparations containing antigens or antibodies comprising antibodies
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61K—PREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K39/00—Medicinal preparations containing antigens or antibodies
    • A61K2039/54—Medicinal preparations containing antigens or antibodies characterised by the route of administration
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61K—PREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K39/00—Medicinal preparations containing antigens or antibodies
    • A61K2039/545—Medicinal preparations containing antigens or antibodies characterised by the dose, timing or administration schedule
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61K—PREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K2300/00—Mixtures or combinations of active ingredients, wherein at least one active ingredient is fully defined in groups A61K31/00 - A61K41/00
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07K—PEPTIDES
    • C07K2317/00—Immunoglobulins specific features
    • C07K2317/20—Immunoglobulins specific features characterized by taxonomic origin
    • C07K2317/21—Immunoglobulins specific features characterized by taxonomic origin from primates, e.g. man
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07K—PEPTIDES
    • C07K2317/00—Immunoglobulins specific features
    • C07K2317/50—Immunoglobulins specific features characterized by immunoglobulin fragments
    • C07K2317/52—Constant or Fc region; Isotype
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07K—PEPTIDES
    • C07K2317/00—Immunoglobulins specific features
    • C07K2317/50—Immunoglobulins specific features characterized by immunoglobulin fragments
    • C07K2317/56—Immunoglobulins specific features characterized by immunoglobulin fragments variable (Fv) region, i.e. VH and/or VL
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07K—PEPTIDES
    • C07K2317/00—Immunoglobulins specific features
    • C07K2317/50—Immunoglobulins specific features characterized by immunoglobulin fragments
    • C07K2317/56—Immunoglobulins specific features characterized by immunoglobulin fragments variable (Fv) region, i.e. VH and/or VL
    • C07K2317/565—Complementarity determining region [CDR]
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07K—PEPTIDES
    • C07K2317/00—Immunoglobulins specific features
    • C07K2317/70—Immunoglobulins specific features characterized by effect upon binding to a cell or to an antigen
    • C07K2317/76—Antagonist effect on antigen, e.g. neutralization or inhibition of binding
    • Y—GENERAL TAGGING OF NEW TECHNOLOGICAL DEVELOPMENTS; GENERAL TAGGING OF CROSS-SECTIONAL TECHNOLOGIES SPANNING OVER SEVERAL SECTIONS OF THE IPC; TECHNICAL SUBJECTS COVERED BY FORMER USPC CROSS-REFERENCE ART COLLECTIONS [XRACs] AND DIGESTS
    • Y02—TECHNOLOGIES OR APPLICATIONS FOR MITIGATION OR ADAPTATION AGAINST CLIMATE CHANGE
    • Y02A—TECHNOLOGIES FOR ADAPTATION TO CLIMATE CHANGE
    • Y02A50/00—TECHNOLOGIES FOR ADAPTATION TO CLIMATE CHANGE in human health protection, e.g. against extreme weather
    • Y02A50/30—Against vector-borne diseases, e.g. mosquito-borne, fly-borne, tick-borne or waterborne diseases whose impact is exacerbated by climate change

Landscapes

  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • Medicinal Chemistry (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • Veterinary Medicine (AREA)
  • Public Health (AREA)
  • Animal Behavior & Ethology (AREA)
  • Pharmacology & Pharmacy (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • Engineering & Computer Science (AREA)
  • Bioinformatics & Cheminformatics (AREA)
  • General Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Chemical Kinetics & Catalysis (AREA)
  • Nuclear Medicine, Radiotherapy & Molecular Imaging (AREA)
  • Immunology (AREA)
  • Epidemiology (AREA)
  • Physical Education & Sports Medicine (AREA)
  • Rheumatology (AREA)
  • Molecular Biology (AREA)
  • Proteomics, Peptides & Aminoacids (AREA)
  • Mycology (AREA)
  • Microbiology (AREA)
  • Diabetes (AREA)
  • Biochemistry (AREA)
  • Biophysics (AREA)
  • Genetics & Genomics (AREA)
  • Endocrinology (AREA)
  • Orthopedic Medicine & Surgery (AREA)
  • Hematology (AREA)
  • Virology (AREA)
  • Communicable Diseases (AREA)
  • Oncology (AREA)
  • Dermatology (AREA)
  • Urology & Nephrology (AREA)
  • Pain & Pain Management (AREA)
  • Heart & Thoracic Surgery (AREA)
  • Biomedical Technology (AREA)
  • Pulmonology (AREA)
  • Vascular Medicine (AREA)

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku są zastosowanie izolowanego ludzkiego przeciwciała anty-TNFa lub jego części wiążącej antygen do wytwarzania leku do leczenia zaburzenia jelitowego u człowieka oraz zestawy i gotowe strzykawki.
Czynnik martwicy nowotworu α (TNFα) jest cytokiną wytwarzaną przez liczne typy komórek, w tym monocyty i makrofagi, którą pierwotnie zidentyfikowano na podstawie jej zdolności do wywoływania martwicy pewnych nowotworów mysich (patrz np. Old, L. (1985) Science 230:630-632). Następnie wykazano, że czynnik określony jako kachektyna, związany z kacheksją, jest taką samą cząsteczką jak TNFa. TNFa jest jednym z czynników pośredniczących we wstrząsie (patrz np. Beutler, B. i Cerami, A. (1988) Annu. Rev. Biochem. 57:505-518; Beutler, B. i Cerami, A. (1989) Annu. Rev. Immunol. 7:625-655). Ponadto, TNFa jest zaangażowany w patofizjologię rozmaitych innych chorób i zaburzeń u człowieka, w tym posocznicy, infekcji, chorób autoimmunologicznych, odrzucenia przeszczepu i reakcji przeszczepu przeciw gospodarzowi (patrz np. Vasilli, P. (1992) Annu. Rev. Immunol. 10:411-452; Tracey, K.J. i Cerami, A. (1994) Annu. Rev. Med. 45:491-503).
Ze względu na szkodliwą rolę ludzkiego TNFa (hTNFa) w rozmaitych zaburzeniach u człowieka, stworzono strategie terapeutyczne mające na celu hamowanie lub przeciwdziałanie aktywności hTNFa. W szczególności poszukiwano przeciwciał, które wiążą i neutralizują hTNFa, jako środków hamowania aktywności hTNFa. Jednymi z pierwszych takich przeciwciał były przeciwciała monoklonalne myszy (mAb), wydzielane przez hybrydomy wytworzone z limfocytów myszy immunizowanych hTNFa (patrz np. Hahn T; i in., (1985) Proc Natl Acad Sci USA 82:3814-3818; Liang, C-M., i in. (1986) Biochem. Biophys. Res. Commun. 137:847-854; Hirai, M., i in. (1987) J. Immunol. Methods 96:57-62; Fendly, B.M., i in. (1987) Hybridoma 6:359370; Molier, A., i in. (1990) Cytokine 2:162-169; opis patentowy US nr 5231024, Moeller i in.; publikacja patentu europejskiego nr 186833 B1, Wallach, D.; publikacja europejskiego zgłoszenia patentowego nr 218868 A1, Old i in.; publikacja patentu europejskiego nr 260610 B1, Moeller, A., i in.). Chociaż te mysie przeciwciała anty-hTNFa często wykazywały wysokie powinowactwo do hTNFa (np. Kd < 10-9 M) i miały zdolność neutralizowania aktywności hTNFa, ich zastosowanie in vivo mogą ograniczać problemy związane z podawaniem przeciwciał mysich ludziom, takie jak krótki okres półtrwania w surowicy, niezdolność do wyzwalania pewnych funkcji efektorowych u ludzi i wywoływanie niepożądanej odpowiedzi immunologicznej przeciw przeciwciału mysiemu u ludzi (reakcja „ludzkiego przeciwciała przeciwmysiego” (HAMA)).
Próbując przezwyciężyć problemy związane z zastosowaniem całkowicie mysich przeciwciał u ludzi, mysie przeciwciała anty-hTNFa zmieniono metodą inżynierii genetycznej tak, aby były bardziej „podobne do ludzkich”. Wytworzono np. przeciwciała chimeryczne, w których zmienne regiony łańcuchów przeciwciała pochodzą od myszy, a stałe regiony łańcuchów przeciwciała pochodzą od człowieka (Knight, D.M, i in. (1993) Mol. Immunol. 30:1443-1453; publikacja PCT nr WO 92/16553, Daddona, P.E., i in.). Ponadto wytworzono także humanizowane przeciwciała, w których hiperzmienne domeny regionów zmiennych przeciwciał pochodzą od myszy, a reszta regionów zmiennych i regiony stałe przeciwciała pochodzą od człowieka (publikacja PCT nr WO 92/11383, Adair, J.R., i in.). Jednakże, ponieważ te chimeryczne i humanizowane przeciwciała wciąż zachowują pewne sekwencje mysie, nadal mogą wywoływać niepożądaną reakcję immunologiczną, reakcję ludzkiego przeciwciała przeciwchimerycznego (HACA), szczególnie podawane przez dłuższy czas, np. ze wskazań przewlekłych, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów (patrz np. Elliott, M.J., i in. (1994) Lancet 344:1125-1127; Elliot, M.J., i in. (1994) Lancet 344:1105-1110).
Korzystniejszym środkiem hamującym hTNFa w porównaniu z mysimi mAb lub ich pochodnymi (np. chimerycznymi lub humanizowanymi przeciwciałami) byłoby całkowicie ludzkie przeciwciało antyhTNFa, ponieważ taki środek nie powinien wywoływać reakcji HAMA, nawet stosowany przez dłuższy czas. Ludzkie monoklonalne autoprzeciwciała przeciw hTNFa wytworzono stosując techniki wytwarzania ludzkich hybrydom (Boyle, P., i in. (1993) Cell. Immunol. 152:556-568; Boyle, P., i in. (1993) Cell. Immunol. 152:569-581; publikacja europejskiego zgłoszenia patentowego, nr 614984 A2, Boyle, i in.). Jednakże wykazano, że te pochodzące z hybrydom autoprzeciwciała monoklonalne wykazywały powinowactwo do hTNFa, które było za małe, aby obliczyć je typowymi metodami, były niezdolne do wiązania rozpuszczalnego hTNFa i były niezdolne do neutralizacji cytotoksyczności wywołanej przez hTNFa (patrz Boyle, i in.; powyżej). Ponadto powodzenie techniki wytwarzania ludzkiej hybrydomy zależy od naturalnej obecności w obwodowej krwi człowieka limfocytów wytwarzających autoprzeciwciała specyficzne dla hTNFa. W pewnych badaniach wykryto autoprzeciwciała osoczowe przeciw hTPL 217 217 B1
NFa u ludzi jako pacjentów (Fomsgaard, A., i in. (1989) Scand. J. Immunol. 30:219-223; Bendtzen,
K., i in. (1990) Prog. Leukocyte Biol. 10B:447-452), natomiast w innych ich nie wykryto (Leusch, H-G., i in. (1991) J. Immunol. Methods 139:145-147).
Alternatywą dla naturalnie występujących ludzkich przeciwciał anty-hTNFa byłoby rekombinowane przeciwciało hTNFa. Opisano rekombinowane ludzkie przeciwciała, które wiążą hTNFa ze sto-7 -2 -1 sunkowo niskim powinowactwem (tj. Kd ~ 10-7 M) i dużą szybkością dysocjacji (tj. Koff ~ 10-2 s-1) (Griffiths, A. D., i in. (1993) EMBO J. 12:725-734). Jednakże, ze względu na stosunkowo szybką kinetykę dysocjacji, te przeciwciała mogą być nieodpowiednie do zastosowania terapeutycznego. Ponadto, opisano rekombinowane ludzkie przeciwciało anty-hTNFa, które nie neutralizuje aktywności hTNFa, lecz raczej wzmacnia wiązanie hTNFa do powierzchni komórek i wzmacnia internalizację hTNFa (Lidbury, A., i in. (1994) Biotechnol. Ther. 5:27-45; publikacja PCT nr WO 92/03145, Aston, R. i in.)
Opisano także rekombinowane ludzkie przeciwciała, które wiążą rozpuszcza lny hTNFa z wysokim powinowactwem i powolną kinetyką dysocjacji i które mają zdolność do neutralizowania aktywności hTNFa, w tym cytotoksyczności wywołanej przez hTNFa (in vitro i in vivo) i wywołanej przez hTNFa aktywacji komórek (patrz opis patentowy US nr 6090382). Zgodnie z typowymi protokołami, podawanie przeciwciał przeprowadza się dożylnie w odstępach tygodniowych. Cotygodniowe podawanie przeciwciał i/lub dowolnego leku może być kosztowne, niewygodne i powodować więcej działań ubocznych spowodowanych częstością podawania. Wadą podawania dożylnego jest zazwyczaj konieczność wykonywania zastrzyku przez osobę z przeszkoleniem medycznym.
Wynalazek dotyczy zastosowania izolowanego ludzkiego przeciwciała anty-TNFa lub jego części wiążącej antygen do wytwarzania leku do leczenia zaburzenia jelitowego u człowieka, przy czym lek podaje się podskórnie w trybie podawania co dwa tygodnie dla leczenia tego zaburzenia jelitowego.
Korzystne jest zastosowanie, w którym stosuje się ludzkie przeciwciało lub jego część wiążącą antygen, które odłączają się od ludzkiego TNFa ze stałą Kd równą 1 x 10-8 M lub mniejszą i stałą
-3 -1 szybkości Koff równą 1 x 10-3 s-1 lub mniejszą, obie określone metodą powierzchniowego rezonansu plazmonowego, i które neutralizują cytotoksyczność ludzkiego TNFa w standardowym teście L929 in vitro z wartością IC50 równą 1 x 10-7 M lub mniejszą.
Korzystne jest zastosowanie, w którym stosuje się ludzkie przeciwciało lub jego część wiążącą
-4 -1 antygen, które odłączają się od ludzkiego TNFa ze stałą szybkości Koff równą 5 x 10-4 s-1 lub mniejszą.
Korzystne jest zastosowanie, w którym stosuje się ludzkie przeciwciało lub jego część wiążącą
-4 -1 antygen, które odłączają się od ludzkiego TNFa ze stałą szybkości Koff równą 1 x 10-4 s-1 lub mniejszą.
Korzystne jest zastosowanie, w którym stosuje się ludzkie przeciwciało lub jego część wiążącą antygen, które neutralizują cytotoksyczność ludzkiego TNFa w standardowym teście L929 in vitro z wartością IC50 równą 1 x 10-8 M lub mniejszą.
Korzystne jest zastosowanie, w którym stosuje się ludzkie przeciwciało lub jego część wiążącą antygen, które neutralizują cytotoksyczność ludzkiego TNFa w standardowym teście L929 in vitro z wartością IC50 równą 1 x 10-9 M lub mniejszą.
Korzystne jest zastosowanie, w którym stosuje się ludzkie przeciwciało lub jego część wiążącą antygen, które neutralizują cytotoksyczność ludzkiego TNFa w standardowym teście L929 in vitro -10 z wartością IC50 równą 1 x 10-10 M lub mniejszą.
Korzystne jest zastosowanie, w którym jako ludzkie przeciwciało lub jego część wiążącą antygen stosuje się przeciwciało rekombinowane lub jego rekombinowaną część wiążącą antygen.
Wynalazek dotyczy ponadto zastosowania izolowanego ludzkiego przeciwciała anty-TNFa lub jego części wiążącej antygen do wytwarzania leku do leczenia zaburzenia jelitowego u człowieka, przy czym lek podaje się podskórnie w trybie podawania co dwa tygodnie dla leczenia tego zaburzenia jelitowego, a to ludzkie przeciwciało lub jego część wiążąca antygen mają następujące właściwości:
-3 -1
a) odłączają się od ludzkiego TNFa ze stałą szybkości Koff równą 1 x 10-3 s-1 lub mniejszą, co określa się metodą powierzchniowego rezonansu plazmonowego;
b) mają domenę CDR3 łańcucha lekkiego zawierającą sekwencję aminokwasów SEQ ID NO: 3 albo SEQ ID NO: 3 zmodyfikowaną przez pojedyncze podstawienie alaniny w pozycji 1, 4, 5, 7 lub 8 lub przez jedno do pięciu konserwatywnych podstawień aminokwasów w pozycjach 1, 3, 4, 6, 7, 8 i/lub 9; i
c) mają domenę CDR3 łańcucha ciężkiego zawierającą sekwencję aminokwasów SEQ ID NO: 4 albo SEQ ID NO: 4 zmodyfikowaną przez pojedyncze podstawienie alaniny w pozycji 2, 3, 4, 5, 6, 8, 9, 10 lub 11 lub przez jedno do pięciu konserwatywnych podstawień aminokwasów w pozycjach 2, 3, 4, 5, 6, 8, 9, 10, 11 i/lub 12.
PL 217 217 B1
Korzystne jest zastosowanie, w którym stosuje się ludzkie przeciwciało lub jego część wiążącą -4 -1 antygen, które odłączają się od ludzkiego TNFa ze stałą szybkości Koff równą 5 x 10- s- lub mniejszą.
Wynalazek dotyczy również zastosowania izolowanego ludzkiego przeciwciała anty-TNFα lub jego części wiążącej antygen do wytwarzania leku do leczenia zaburzenia jelitowego u człowieka, przy czym lek podaje się podskórnie w trybie podawania co dwa tygodnie dla leczenia tego zaburzenia jelitowego, a to ludzkie przeciwciało lub jego część wiążąca antygen mają region zmienny łańcucha lekkiego (LCVR) mający domenę CDR3 zawierającą sekwencję aminokwasów SEQ ID NO: 3, lub SEQ ED NO: 3 zmodyfikowaną przez pojedyncze podstawienie alaniny w pozycji 1, 4, 5, 7 lub 8, i mają region zmienny łańcucha ciężkiego (HCVR) mający domenę CDR3 zawierającą sekwencję aminokwasów SEQ ID NO: 4 albo SEQ ID NO: 4 zmodyfikowaną przez pojedyncze podstawienie alaniny w pozycji 2, 3, 4, 5, 6, 8, 9, 10 lub 11.
Korzystne jest zastosowanie, w którym stosuje się ludzkie przeciwciało lub jego część wiążącą antygen, których LCVR ma ponadto domenę CDR2 zawierającą sekwencję aminokwasów SEQ ID NO: 5, a HCVR ma ponadto domenę CDR2 zawierającą sekwencję aminokwasów SEQ ID NO: 6.
Korzystne jest zastosowanie, w którym stosuje się ludzkie przeciwciało lub jego część wiążącą antygen, których LCVR ma ponadto domenę CDR1 zawierającą sekwencję aminokwasów SEQ ID NO: 7, a HCVR ma domenę CDR1 zawierającą sekwencję aminokwasów SEQ ID NO: 8.
Wynalazek dotyczy również zastosowania izolowanego ludzkiego przeciwciała anty-TNFa lub jego części wiążącej antygen do wytwarzania leku do leczenia zaburzenia jelitowego u człowieka, przy czym lek podaje się podskórnie w trybie podawania co dwa tygodnie dla leczenia tego zaburzenia jelitowego, a to ludzkie przeciwciało lub jego część wiążąca antygen mają region zmienny łańcucha lekkiego (LCVR) zawierający sekwencję aminokwasów SEQ ID NO: 1 i region zmienny łańcucha ciężkiego (HCVR) zawierający sekwencję aminokwasów SEQ ID NO: 2.
Korzystne jest zastosowanie, w którym stosuje się ludzkie przeciwciało, które ma region stały łańcucha ciężkiego IgG1.
Korzystne jest zastosowanie, w którym stosuje się ludzkie przeciwciało, które ma region stały łańcucha ciężkiego IgG4.
Korzystne jest zastosowanie, w którym jako ludzkie przeciwciało stosuje się fragment Fab.
Korzystne jest zastosowanie, w którym jako ludzkie przeciwciało stosuje się jednołańcuchowy fragment Fv.
Wynalazek dotyczy również zastosowania izolowanego ludzkiego przeciwciała anty-TNFa lub jego części wiążącej antygen do wytwarzania leku do leczenia zaburzenia jelitowego u człowieka, przy czym lek podaje się podskórnie w trybie podawania co dwa tygodnie dla leczenia tego zaburzenia jelitowego, a to ludzkie przeciwciało lub jego część wiążąca antygen mają region zmienny łańcucha lekkiego (LCVR) mający domenę CDR3 zawierającą sekwencję aminokwasów wybraną z grupy obejmującej SEQ ID NO: 3, SEQ ID NO: 11, SEQ ID NO: 12, SEQ ID NO: 13, SEQ ID NO: 14, SEQ ID NO: 15, SEQ ID NO: 16, SEQ ID NO: 17, SEQ ID NO: 18, SEQ ID NO: 19, SEQ ID NO: 20, SEQ ID NO: 21, SEQ ID NO: 22, SEQ ID NO: 23, SEQ ID NO: 24, SEQ ID NO: 25, SEQ ID NO: 26 lub ma region zmienny łańcucha ciężkiego (HCVR) mający domenę CDR3 zawierającą sekwencję aminokwasów wybraną z grupy obejmującej SEQ ID NO: 4, SEQ ID NO: 27, SEQ ID NO: 28, SEQ ID NO: 29, SEQ ID NO: 30, SEQ ID NO: 31, SEQ ID NO: 32, SEQ ID NO: 33 i SEQ ID NO: 34.
Wynalazek dotyczy także zastosowania izolowanego ludzkiego przeciwciała anty-TNFa lub jego części wiążącej antygen do wytwarzania leku do leczenia zaburzenia jelitowego u człowieka, przy czym lek podaje się podskórnie w trybie podawania co dwa tygodnie dla leczenia tego zaburzenia jelitowego, a ludzkim przeciwciałem jest przeciwciało D2E7 lub jego część wiążąca antygen.
Korzystne jest zastosowanie, w którym chorobą jelit jest zapalna choroba jelit.
Korzystne jest zastosowanie, w którym zapalną chorobą jelit jest choroba Crohna lub wrzodziejące zapalenie okrężnicy.
Wynalazek dotyczy także zestawu, który zawiera preparat obejmujący:
a) kompozycję farmaceutyczną zawierającą przeciwciało anty-TNFa lub jego część wiążącą antygen i farmaceutycznie dopuszczalny nośnik; i
b) instrukcje dawkowania co dwa tygodnie kompozycji farmaceutycznej do leczenia zaburzenia jelitowego, w leczeniu której jest skuteczne to przeciwciało anty-TNFa lub jego część wiążąca antygen.
Korzystny jest zestaw, który jako przeciwciało zawiera przeciwciało lub jego część wiążącą antygen, określone powyżej.
PL 217 217 B1
Wynalazek dotyczy również gotowej strzykawki, która zawiera kompozycję farmaceutyczną zawierającą izolowane ludzkie przeciwciało anty-TNFa lub jego część wiążącą antygen do leczenia zaburzenia jelitowego i farmaceutycznie dopuszczalny nośnik.
Korzystna jest strzykawka, która jako ludzkie przeciwciało zawiera przeciwciało lub jego część wiążącą antygen, określone powyżej.
Wynalazek dotyczy także zestawu, który zawiera preparat obejmujący:
a) kompozycję farmaceutyczną zawierającą przeciwciało anty-TNFa lub jego część wiążącą antygen, metotreksat i farmaceutycznie dopuszczalny nośnik; i
b) instrukcje podawania podskórnego pacjentowi kompozycji farmaceutycznej do leczenia zaburzenia, w którym niepożądana jest aktywność TNFa, przy czym tym zaburzeniem jest zaburzenie jelitowe.
Korzystny jest zestaw, który jako przeciwciało zawiera przeciwciało lub jego część wiążącą antygen, określone powyżej.
Wynalazek dotyczy również gotowej strzykawki, która zawiera kompozycję farmaceutyczną zawierającą przeciwciało anty-TNFa i farmaceutycznie dopuszczalny nośnik.
Korzystna jest strzykawka, która jako przeciwciało zawiera przeciwciało lub jego część wiążącą antygen określone powyżej.
W niniejszym opisie omówiono sposoby dawkowania co dwa tygodnie w leczeniu zaburzeń związanych z TNFa, korzystnie drogą podskórną. Dawkowanie co dwa tygodnie ma wiele zalet w stosunku do dawkowania co tydzień, w tym, lecz nie ograniczając się do nich, mniejszą całkowitą liczbę iniekcji, mniejszą liczbę reakcji miejscowych na wstrzykiwanie (np. miejscowy ból i obrzęk), większe stosowanie się pacjenta do zaleceń (z uwagi na mniejszą częstość iniekcji) i mniejsze koszty dla pacjenta, jak również dla instytucji zapewniającej opiekę zdrowotną. Podawanie podskórne jest korzystne, ponieważ pacjent może sam podawać sobie substancję terapeutyczną, np. przeciwciało przeciw ludzkiemu TNFa, co jest dogodne zarówno dla pacjenta jak i dla instytucji zapewniającej opiekę zdrowotną.
Leczenie zaburzeń, w których aktywność TNFa jest szkodliwa obejmuje podawanie co dwa tygodnie podskórnych iniekcji przeciwciał pacjentowi. Przeciwciała korzystnie obejmują rekombinowane ludzkie przeciwciała, które specyficznie wiążą ludzki TNFa. Ponadto leczenie zaburzeń, w których aktywność TNFa jest szkodliwa obejmuje stosowanie leczenia skojarzonego, a ludzkie przeciwciała podaje się pacjentowi z innym środkiem terapeutycznym, takim jak jedno lub większa liczba dodatkowych przeciwciał, które wiążą inne cząsteczki docelowe (np. przeciwciała, które wiążą inne cytokiny lub które wiążą cząsteczki powierzchniowe komórki), jedna lub większa liczba cytokin, rozpuszczalny receptor TNFa (patrz np. publikacja PCT nr WO 94/06476) i/lub jeden lub większa liczba środków chemicznych, które hamują wytwarzanie lub aktywność hTNFa (takich jak pochodne cykloheksanoylidenu, ujawnione w publikacji PCT nr WO 93/19751), korzystnie metotreksat. Przeciwciała korzystnie obejmują rekombinowane ludzkie przeciwciała, które specyficznie wiążą ludzki TNFa. Przeciwciała do stosowania zgodnie z wynalazkiem charakteryzują się wiązaniem z hTNFa z wysokim powinowactwem i powolną kinetyką dysocjacji, i neutralizacją aktywności hTNFa, w tym wywołanej przez hTNFa cytotoksyczności (in vitro i in vivo), i wywołanej przez hTNFa aktywacji komórki. Przeciwciała mogą być pełnej długości (np. przeciwciało IgG1 lub IgG4) lub mogą obejmować tylko część wiążącą antygen (np. fragment Fab, F(ab')2, scFv lub pojedynczą domenę). Domena CDR3 łańcucha lekkiego najkorzystniejszego przeciwciała rekombinowanego do stosowania zgodnie z wynalazkiem, określonego jako D2E7, zawiera sekwencję aminokwasów SEQ ID NO: 3, a domena CDR3 jego łańcucha ciężkiego zawiera sekwencję aminokwasów SEQ ID NO: 4 (przedstawione w Załączniku B/Wykazie sekwencji). Korzystnie, region zmienny łańcucha lekkiego (LCVR) przeciwciała D2E7 zawiera sekwencję aminokwasów SEQ ID NO: 1, a region zmienny jego łańcucha ciężkiego (HCVR) zawiera sekwencję aminokwasów SEQ ID NO: 2. Te przeciwciała ujawniono w opisie patentowym US nr 6090382.
W jednym rozwiązaniu leczenie zaburzeń, w których aktywność TNFa jest szkodliwa obejmuje hamowanie aktywności ludzkiego TNFa przez podskórne podawanie co dwa tygodnie przeciwciała anty-TNFa tak, aby wyleczyć zaburzenie. Zaburzeniem zgodnie z wynalazkiem jest zaburzenie jelitowe, ale opisane tu przeciwciała mogą być przydatne również w leczeniu innych zaburzeń, takich jak choroba autoimmunologiczna (np. reumatoidalne zapalenie stawów, alergia, stwardnienie rozsiane, cukrzyca autoimmunologiczna, autoimmunologiczne zapalenie błony naczyniowej oka i zespół nerczycowy), posocznica, choroba zakaźna, proces złośliwy, odrzucenie przeszczepu lub reakcja przeszczepu przeciw gospodarzowi, zaburzenie płucne, zaburzenie kostne lub zaburzenie serca.
Leczenie zaburzeń, w których aktywność TNFa jest szkodliwa obejmuje hamowanie aktywności ludzkiego TNFa przez podskórne podawanie przeciwciała anty-TNFa i metotreksatu tak, aby wyle6
PL 217 217 B1 czyć zaburzenie. W jednym aspekcie, metotreksat podaje się razem z przeciwciałem anty-TNFa. Zgodnie z innym aspektem, metotreksat podaje się przed podaniem przeciwciała anty-TNFa. W jeszcze innym aspekcie, metotreksat podaje się po podaniu przeciwciała anty-TNFa.
Zgodnie z wynalazkiem przeciwciałem anty-TNFa stosowanym do leczenia zaburzeń, w których aktywność TNFa jest szkodliwa, jest ludzkie przeciwciało anty-TNFa. Leczenie prowadzi się przez podawanie podskórne co dwa tygodnie izolowanego ludzkiego przeciwciała lub jego części wiążącej antygen. Przeciwciało lub jego część wiążąca antygen korzystnie odłącza się od ludzkiego TNFa ze stałą Kd równą 1 x 10 -8 M lub mniejszą i stałą szybkości Koff równą 1 x 10-3 s-1 lub mniejszą, obie wartości określone są metodą powierzchniowego rezonansu plazmonowego, i neutralizuje cytotoksyczność ludzkiego TNFa w standardowym teście in vitro L929 z wartością IC50 równą 1 x 10-7 M lub mniejszą. Korzystniej, izolowane ludzkie przeciwciało, lub jego część wiążąca antygen, odłącza się
-4 -1 od ludzkiego TNFa ze stałą Koff równą 5 x 10-4 s-1 lub mniejszą, lub jeszcze korzystniej, ze stałą Koff -4 -1 równą 1 x 10-4 s-1 lub mniejszą. Korzystniej, izolowane ludzkie przeciwciało, lub jego część wiążąca antygen, neutralizuje cytotoksyczność ludzkiego TNFa w standardowym teście L929 in vitro z wartością IC50 równą 1 x 10-8 M lub mniejszą, jeszcze korzystniej z wartością IC50 równą 1 x 10-9 M lub mniejszą i jeszcze korzystniej z wartością IC50 równą 1 x 10-10 M lub mniejszą.
Można wytworzyć również zestawy obejmujące preparat zawierający kompozycję farmaceutyczną składającą się ponadto z przeciwciała anty-TNFa, metotreksatu i farmaceutycznie dopuszczalnego nośnika. Zestawy zawierają instrukcje dotyczące podskórnego podawania kompozycji farmaceutycznej w leczeniu zaburzenia, w którym korzystne jest podawanie przeciwciała anty-TNFa.
Zgodnie z wynalazkiem możliwe jest leczenie zaburzeń, w których korzystne jest podawanie przeciwciała anty-TNFa, obejmujące podawanie izolowanych ludzkich przeciwciał lub ich części wiążących antygen, które wiążą ludzki TNFa z wysokim powinowactwem, małą szybkością dysocjacji i dużą wydajnością neutralizacji tak, aby wyleczyć zaburzenie. Różne aspekty wynalazku odnoszą się do leczenia przeciwciałami i fragmentami przeciwciał, oraz ich kompozycjami farmaceutycznymi.
W celu łatwiejszego zrozumienia wynalazku poniżej podano definicje niektórych określeń.
Stosowane tu określenia „podawanie” i „dawkowanie” odnoszą się do podawania substancji (np. przeciwciała anty-TNFa) w celu osiągnięcia celu terapeutycznego (np. leczenia zaburzenia związanego z TNFa).
Stosowane tu określenia „tryb podawania co dwa tygodnie”, „dawkowanie co dwa tygodnie” i „podawanie co dwa tygodnie” odnoszą się do przebiegu w czasie podawania substancji (np. przeciwciała anty-TNFa) pacjentowi tak, aby osiągnąć cel terapeutyczny (np. leczenie zaburzenia związanego z TNFa). Tryb podawania co dwa tygodnie nie ma w zamierzeniu obejmować trybu podawania co tydzień. Korzystnie, substancję podaje się co 9-19 dni, korzystniej co 11-17 dni, jeszcze korzystniej co 13-15 dni, a najkorzystniej co 14 dni.
Stosowane tu określenie „leczenie skojarzone” odnosi się do podawania dwóch lub większej liczby substancji terapeutycznych, np. przeciwciała anty-TNFa i leku metotreksatu. Metotreksat można podawać wspólnie z, przed lub po podaniu przeciwciała anty-TNFa.
Stosowane tu określenie „ludzki TNFa” (w skrócie tu jako hTNFa, lub po prostu hTNF) ma w zamierzeniu odnosić się do ludzkiej cytokiny, która istnieje w postaci wydzielanej o masie 17 kD i postaci związanej z błoną o masie 26 kD, której biologicznie czynna postać składa się z trimeru niekowalencyjnie związanych cząsteczek o masie 17 kD. Budowę TNFa opisał ponadto np. Pennica, D., i in. (1984) Nature 312:724-729; Davis, J.M., i in. (1987) Biochemistry 26:1322-1326; i Jones, E.Y., i in. (1989) Nature 338:225-228. Określenie ludzki TNFa ma w zamierzeniu obejmować rekombinowany ludzki TNFa (rhTNFa), który można wytworzyć standardowymi metodami rekombinacyjnej ekspresji lub zakupić (R & D Systems, Numer katalogowy 210-TA, Minneapolis, MN).
Stosowane tu określenie „przeciwciało” ma w zamierzeniu odnosić się do cząsteczek immunoglobulin składających się z czterech łańcuchów polipeptydowych, dwóch łańcuchów ciężkich (H) i dwóch łańcuchów lekkich (L) połączonych ze sobą mostkami dwusiarczkowymi. Każdy łańcuch ciężki składa się z regionu zmiennego łańcucha ciężkiego (w skrócie tu jako HCVR lub VH) i regionu stałego łańcucha ciężkiego. Region stały łańcucha ciężkiego składa się z trzech domen, CH1, CH2 i CH3. Każdy łańcuch lekki składa się z regionu zmiennego łańcucha lekkiego (w skrócie tu jako LCVR lub VL) i regionu stałego łańcucha lekkiego. Region stały łańcucha lekkiego składa się z jednej domeny, CL. Regiony VH i VL można dalej podzielić na regiony hiperzmienności, określone jako regiony określające komplementarność (CDR), przeplatające się z regionami, które są bardziej zachowywane, określone jako rePL 217 217 B1 giony zrębowe (FR). Każdy VH i VL składa się z trzech CDR i czterech FR, ułożonych od końca aminowego do końca karboksylowego w następującym porządku: FR1, CDR1, FR2, CDR2, FR3, CDR3, FR4.
Stosowane tu określenie „część wiążąca antygen” przeciwciała (lub po prostu „część przeciwciała”) odnosi się do jednego lub większej liczby fragmentów przeciwciała, które zachowują zdolność do specyficznego wiązania antygenu (np. hTNFa). Wykazano, że funkcja wiązania antygenu przez przeciwciało może być pełniona przez fragmenty przeciwciała pełnej długości. Przykłady fragmentów wiążących objętych określeniem „część wiążąca antygen” przeciwciała obejmują (i) fragment Fab, jednowartościowy fragment składający się z domen VL, VH, CL i CH1; (ii) fragment F(ab')2, dwuwartościowy fragment zawierający dwa fragmenty Fab związane mostkiem dwusiarczkowym w regionie zawiasowym; (iii) fragment Fd składający się z domen VH i CH1; (iv) fragment Fv składający się z domen VL i VH pojedynczego ramienia przeciwciała, (v) fragment dAb (Ward i in., (1989) Nature 341:544-546), który składa się z domeny VH; i (vi) izolowany region określający komplementarność (CDR). Ponadto, chociaż dwie domeny fragmentu Fv, VL i VH, są kodowane przez oddzielne geny, można je połączyć, stosując metody rekombinacji, syntetyczną grupą łączącą, która umożliwia wytwarzanie ich w postaci pojedynczego łańcucha białkowego, w którym regiony VL i VH tworzą parę z wytworzeniem jednowartościowych cząsteczek (znanych jako jednołańcuchowe Fv (scFv); patrz np. Bird i in. (1988) Science 242:423-426; i Huston i in. (1988) Proc. Natl. Acad. Sci. USA 85:5879-5883). Takie jednołańcuchowe przeciwciała także w zamierzeniu są objęte określeniem „część wiążąca antygen” przeciwciała. Inne postacie jednołańcuchowych przeciwciał, takie jak przeciwciała o podwójnej swoistości (ang. diabodies) także są objęte tym określeniem. Przeciwciała o podwójnej swoistości są dwuwartościowymi, dwuspecyficznymi przeciwciałami, w których domeny VH i VL ulegają ekspresji w pojedynczym łańcuchu polipeptydowym, lecz z zastosowaniem grupy łączącej, która jest zbyt krótka, aby umożliwiać tworzenie pary pomiędzy tymi dwoma domenami na tym samym łańcuchu, tym samym wymuszając tworzenie par przez te domeny z uzupełniającymi domenami innych łańcuchów i tworząc dwa miejsca wiążące antygen (patrz np. Holliger, P., i in. (1993) Proc. Natl. Acad. Sci. USA 90:6444-6448; Poljak, R.J., i in. (1994) Structure 2:1121-1123).
Ponadto, przeciwciało lub jego część wiążąca antygen może być częścią większych cząsteczek immunoadhezyjnych, utworzonych przez kowalencyjne lub niekowalencyjne połączenie przeciwciała lub części przeciwciała z jednym lub większą liczbą innych białek lub peptydów. Przykłady takich cząsteczek immunoadhezyjnych obejmują zastosowanie regionu rdzenia streptawidyny w celu wytworzenia tetramerycznej cząsteczki scFv (Kipriyanov, S.M., i in. (1995) Human Antibodies and Hybridomas 6:93-101) i zastosowanie reszty cysteinowej, peptydu markerowego i C-końcowego znacznika poIihistydynowego w celu wytworzenia dwuwartościowych i biotynylowanych cząsteczek scFv (Kipriyanov, S.M., i in. (1994) Mol. Immunol. 31:1047-1058). Części przeciwciała, takie jak fragmenty Fab i F(ab')2, można wytworzyć z całych przeciwciał stosując typowe techniki, takie jak trawienie odpowiednio papainą lub pepsyną całych przeciwciał. Ponadto przeciwciała, części przeciwciał i cząsteczki immunoadhezyjne można otrzymać stosując opisane tu standardowe techniki rekombinacji DNA.
Stosowane tu określenie „ludzkie przeciwciało” ma w zamierzeniu obejmować przeciwciała mające regiony zmienne i stałe pochodzące od sekwencji immunoglobulin ludzkich linii zarodkowych. Opisane tu ludzkie przeciwciała mogą obejmować reszty aminokwasowe niezakodowane przez sekwencje immunoglobulin ludzkich linii zarodkowych (np. mutacje wprowadzone przez przypadkową lub miejscowo-specyficzną mutagenezę in vitro lub przez somatyczną mutację in vivo), np. w CDR, a w szczególności CDR3. Jednakże, stosowane tu określenie „ludzkie przeciwciało” nie ma w zamierzeniu obejmować przeciwciał, w których sekwencje CDR pochodzące od linii zarodkowej innego gatunku ssaka, takiego jak mysz, przeszczepiono do ludzkich sekwencji zrębowych.
Stosowane tu określenie „rekombinowane ludzkie przeciwciało” ma w zamierzeniu obejmować wszystkie ludzkie przeciwciała, które są preparowane, ulegają ekspresji, są wytwarzane lub wyodrębniane technikami rekombinacji, takie jak przeciwciała ulegające ekspresji z zastosowaniem rekombinowanego wektora ekspresyjnego, którym stransfekowano komórkę gospodarza (opisane dokładniej poniżej w Sekcji II), przeciwciała wyodrębniane z rekombinowanej, kombinatorycznej biblioteki ludzkich przeciwciał (opisane dokładniej poniżej w Sekcji III), przeciwciała wyodrębniane od zwierzęcia (np. myszy) transgenicznego pod względem ludzkich genów immunoglobulin (patrz np. Taylor, L.D., i in. (1992) Nucl. Acids Res. 20:6287-6295) lub przeciwciała preparowane, ulegające ekspresji, wytwarzane lub wyodrębniane dowolnymi innymi sposobami, które obejmują składanie sekwencji genu ludzkiej immunoglobuIiny z innymi sekwencjami DNA. W takich rekombinowanych ludzkich przeciwciałach regiony zmienne i stałe pochodzą z sekwencji immunoglobulin ludzkiej linii zarodkowej. Jed8
PL 217 217 B1 nakże w pewnych rozwiązaniach, takie rekombinowane ludzkie przeciwciała poddaje się mutagenezie in vitro (lub gdy stosuje się zwierzę transgeniczne pod względem ludzkich sekwencji Ig, mutagenezie somatycznej in vivo), a więc sekwencje aminokwasów regionów VH i VL przeciwciał rekombinowanych są sekwencjami, które podczas gdy pochodzą z i są związane z sekwencjami VH i VL ludzkiej linii zarodkowej, mogą nie występować naturalnie w repertuarze linii zarodkowej ludzkich przeciwciał in vivo.
Stosowane tu określenie „izolowane przeciwciało” ma w zamierzeniu odnosić się do przeciwciała, które jest zasadniczo wolne od innych przeciwciał o innej swoistości antygenowej (np. izolowane przeciwciało, które specyficznie wiąże hTNFa jest zasadniczo wolne od przeciwciał, które specyficznie wiążą antygeny inne niż hTNFa). Jednakże, izolowane przeciwciało, które specyficznie wiąże hTNFa, może mieć reaktywność krzyżową w stosunku do innych antygenów, takich jak cząsteczki hTNFa od innych gatunków (omówione w dalszych szczegółach poniżej). Ponadto izolowane przeciwciało może być zasadniczo wolne od innego materiału komórkowego i/lub środków chemicznych.
Stosowane tu określenie „przeciwciało neutralizujące” (lub „przeciwciało, które neutralizuje aktywność hTNFa”) ma w zamierzeniu odnosić się do przeciwciała, którego wiązanie z hTNFa powoduje hamowanie biologicznej aktywności hTNFa. To hamowanie biologicznej aktywności hTNFa można oszacować przez pomiar jednego lub większej liczby wskaźników aktywności biologicznej hTNFa, takiej jak wywołana przez hTNFa cytotoksyczność (in vitro lub in vivo), wywołana przez hTNFa aktywacja komórek i wiązanie hTNFa z receptorami hTNFa. Te wskaźniki biologicznej aktywności hTNFa można oceniać przy pomocy jednego lub większej liczby spośród kilku standardowych testów in vitro lub in vivo znanych w dziedzinie (patrz Przykład 4). Korzystnie, zdolność przeciwciała do neutralizacji aktywności hTNFa ocenia się przez hamowanie wywołanej przez hTNFa cytotoksyczności komórek L929. Jako dodatkowy lub alternatywny parametr aktywności hTNFa, można oszacować zdolność przeciwciała do hamowania wywołanej przez hTNFa ekspresji ELAM-1 na HUVEC, jako miarę wywołanej przez hTNFa aktywacji komórki.
Stosowane tu określenie „powierzchniowy rezonans plazmonowy” odnosi się do zjawiska optycznego, które umożliwia analizę w czasie rzeczywistym biospecyficznych oddziaływań przez wykrywanie zmian w stężeniach białka w obrębie macierzy będącej czujnikiem biologicznym, np. z zastosowaniem systemu BIAcore (Pharmacia Biosensor AB, Uppsala, Szwecja i Piscataway, NJ). Dokładniejszy opis podano w Przykładzie 1 i Jonsson, U., i in. (1993) Ann. Biol. Clin. 51:19-26; Jonsson, U., i in. (1991) Biotechniques 11:620-627; Johnsson, B., i in. (1995) J. Mol. Recognit. 8:125-131; i Johnnson, B., i in. (1991) Anal Biochem. 198:268-277.
Stosowane tu określenie „Koff” ma w zamierzeniu odnosić się do stałej szybkości dysocjacji przeciwciała z kompleksu przeciwciało/antygen.
Stosowane tu określenie „Kd” ma w zamierzeniu odnosić się do stałej dysocjacji dla konkretnych oddziaływań przeciwciało-antygen.
Stosowane tu określenie „cząsteczka kwasu nukleinowego” ma w zamierzeniu obejmować cząsteczki DNA i cząsteczki RNA. Cząsteczka kwasu nukleinowego może być jedno lub dwuniciowa, lecz korzystnie obejmuje DNA o nici podwójnej.
Stosowane tu określenie „izolowana cząsteczka kwasu nukleinowego”, w odniesieniu do kwasów nukleinowych kodujących przeciwciała lub części przeciwciał (np. VH, VL, CDR3), które wiążą hTNFa, ma w zamierzeniu odnosić się do cząsteczki kwasu nukleinowego, w której sekwencje nukleotydowe kodujące przeciwciało lub część przeciwciała nie zawierają innych sekwencji nukleotydowych kodujących przeciwciała lub części przeciwciał, które wiążą antygeny inne niż hTNFa, które to inne sekwencje mogą naturalnie otaczać kwas nukleinowy w DNA genomu ludzkiego. Zatem np. opisany tu izolowany kwas nukleinowy kodujący region VH przeciwciała anty-hTNFa nie zawiera żadnych innych sekwencji kodujących inne regiony VH, które łączą się z antygenami innymi niż hTNFa.
Stosowane tu określenie „wektor” ma w zamierzeniu odnosić się do cząsteczki kwasu nukleinowego zdolnej do przenoszenia innego kwasu nukleinowego, niż do którego została przyłączona. Jednym z typów wektora jest „plazmid”, który jest kolistą pętlą dwuniciowego DNA, z którym można zligować dodatkowe segmenty DNA. Innym typem wektora jest wektor wirusowy, w którym dodatkowe segmenty DNA można zligować z genomem wirusa. Pewne wektory są zdolne do autonomicznej replikacji w komórce gospodarzu, do której są wprowadzone (np. wektory bakteryjne obejmujące bakteryjny początek replikacji i episomalne wektory ssacze). Inne wektory (np. nieepisomalne wektory ssacze) mogą się integrować z genomem komórki gospodarza po wprowadzeniu do komórki gospodarza i tym samym ulegają replikacji wraz z genomem gospodarza. Ponadto pewne wektory są zdolne do kierowania ekspresją genów, z którymi zostały funkcjonalnie połączone. Takie wektory są tu opisywaPL 217 217 B1 ne jako „rekombinowane wektory ekspresyjne” (lub po prostu „wektory ekspresyjne”). Na ogół wektory ekspresyjne przydatne w technikach rekombinacji DNA występują często w postaci plazmidów. W niniejszym opisie określenia „plazmid” i „wektor” można stosować zamiennie, ponieważ plazmid jest najpowszechniej stosowaną postacią wektora. Zgodnie z wynalazkiem można jednakże stosować także inne postacie wektorów ekspresyjnych, takie jak wektory wirusowe (np. retrowirusy z defektem replikacji, adenowirusy i wirusy związane z adenowirusami), które spełniają równoważne funkcje.
Stosowane tu określenie „rekombinowana komórka gospodarz” (lub po prostu „komórka gospodarz”) ma w zamierzeniu odnosić się do komórki, do której wprowadzono rekombinowany wektor ekspresyjny. Powinno być zrozumiałe, że takie określenia mają w zamierzeniu odnosić się nie tylko do pojedynczej komórki gospodarza, lecz do potomstwa takiej komórki. Ponieważ w kolejnych pokoleniach mogą wystąpić pewne modyfikacje z powodu mutacji albo wpływów środowiskowych, takie potomstwo może właściwie nie być identyczne z macierzystą komórką, lecz wciąż mieści się w zakresie stosowanego tu określenia „komórka gospodarz”.
Różne aspekty według wynalazku opisano bardziej szczegółowo w kolejnych akapitach.
I. Ludzkie przeciwciała, które wiążą ludzki TNFa
Zgodnie z wynalazkiem możliwe są sposoby leczenia, w których korzystne jest podawanie przeciwciała anty-TNFa. Te sposoby obejmują podawanie podskórne co dwa tygodnie izolowanych ludzkich przeciwciał lub ich części wiążących antygen, które wiążą ludzki TNFa z wysokim powinowactwem, małą szybkością dysocjacji i dużą zdolnością neutralizacji. Korzystnie opisane tu ludzkie przeciwciała są rekombinowanymi, neutralizującymi ludzkimi przeciwciałami anty-hTNFa. Najkorzystniejsze opisane tu rekombinowane, neutralizujące przeciwciało jest tu określane jako D2E7 (sekwencję aminokwasów regionu VL D2E7 pokazano w SEQ ID NO: 1; sekwencję aminokwasów regionu VH D2E7 pokazano w SEQ ID NO: 2). Właściwości D2E7 opisał Salfeld i in., w opisie patentowym US nr 6090382.
W pewnym aspekcie, możliwe są sposoby leczenia zaburzeń, w których korzystne jest podawanie przeciwciała anty-TNFa. Te sposoby leczenia obejmują podawanie podskórne co dwa tygodnie przeciwciał D2E7 i części przeciwciał, przeciwciał i części przeciwciał spokrewnionych z D2E7, i innych ludzkich przeciwciał i części przeciwciał o właściwościach równoważnych z D2E7, takich jak wysokie powinowactwo wiązania do hTNFa ze słabą kinetyką dysocjacji i dużą zdolnością neutralizacji. W jednym rozwiązaniu, do leczenia stosuje się izolowane ludzkie przeciwciało lub jego część wiążącą antygen, które odłączają się od ludzkiego TNFa ze stałą Kd równą 1 x 10-8 M lub mniejszą i stałą szybkości Koff równą 1 x 10-3 s-1 lub mniejszą, obie określone metodą powierzchniowego rezonansu plazmonowego, i neutralizują cytotoksyczność ludzkiego TNFa w standardowym teście L929 in vitro z wartością IC50 równą 1 x 10-7 M lub mniejszą. Korzystniej izolowane ludzkie przeciwciało lub jego część wiążąca antygen odłącza się od ludzkiego TNFa ze
-4 -1 -4 -1 stałą Koff równą 5 x 10-4 s-1 lub mniejszą, lub jeszcze korzystniej, ze stałą Koff równą 1 x 10-4 s-1 lub mniejszą. Korzystniej izolowane ludzkie przeciwciało lub jego część wiążąca antygen neutralizuje cytotoksyczność ludzkiego TNFa w standardowym teście L929 in vitro z wartością IC50 równą 1 x 10-8 M lub mniejszą, jeszcze korzystniej z wartością IC50 równą 1 x 10-9 M lub mniejszą i jeszcze korzystniej z wartością IC50 -10 równą 1 x 10-10 M lub mniejszą. W korzystnym rozwiązaniu przeciwciałem jest izolowane ludzkie przeciwciało rekombinowane lub jego część wiążąca antygen.
W dziedzinie dobrze wiadomo, że domeny CDR3 łańcucha ciężkiego i lekkiego przeciwciała odgrywają ważną rolę w specyficzności/powinowactwie wiązania przeciwciała w stosunku do antygenu. Zgodnie z tym, według innego aspektu, zgodnie z wynalazkiem możliwe jest leczenie zaburzeń, w których korzystne jest podawanie przeciwciała anty-TNFa, przez podawanie podskórne ludzkich przeciwciał, które mają powolną kinetykę dysocjacji dla połączenia z hTNFa i które obejmują domeny CDR3 łańcucha lekkiego i ciężkiego, które strukturalnie są identyczne lub spokrewnione z domenami D2E7. Pozycję 9 domeny CDR3 VL D2E7 może zajmować Ala lub Thr bez zasadniczego wpływu na Koff. Zgodnie z tym, motyw konsensusowy dla domeny CDR3 VL D2E7 zawiera sekwencję aminokwasów: Q-R-Y-N-R-A-P-Y-(T/A) (SEQ ID NO: 3). Ponadto pozycję 12 domeny CDR3 VH D2E7 może zajmować Tyr lub Asn, bez zasadniczego wpływu na Koff. Zgodnie z tym motyw konsensusowy dla CDR3 VH D2E7 zawiera sekwencję aminokwasów: V-S-Y-L-S-T-A-S-S-L-D-(Y/N) (SEQ ID NO: 4). Ponadto, jak pokazano w Przykładzie 2, domena CDR3 łańcucha ciężkiego i lekkiego D2E7 może podlegać podstawieniu pojedynczą resztą alaninową (w pozycji 1, 4, 5, 7 lub 8 w obrębie CDR3 VL lub w pozycji 2, 3, 4, 5, 6, 8, 9, 10 lub 11 w obrębie CDR3 VH) bez zasadniczego wpływu na Koff. Ponadto dla fachowca będzie oczywiste, że przy podatności domen CDR3 VL i VH D2E7 na podstawienia przez alaninę, podstawienie innych aminokwasów w obrębie domeny CDR3 może być możliwe przy zachowaniu nadal małej stałej szybkości dysocjacji przeciwciała, w szczególności podstawienia kon10
PL 217 217 B1 serwatywnymi aminokwasami. Stosowane tu określenie „podstawienie konserwatywnym aminokwasem” oznacza takie podstawienie, w którym jedną resztę aminokwasową zastępuje się inną resztą aminokwasową o podobnym łańcuchu bocznym. Rodziny reszt aminokwasowych o podobnych łańcuchach bocznych są znane w dziedzinie i obejmują zasadowe łańcuchy boczne (np. lizyna, arginina, histydyna), kwasowe łańcuchy boczne (np. kwas asparaginowy, kwas glutaminowy), nienaładowane polarne łańcuchy boczne (np. glicyna, asparagina, glutamina, seryna, treonina, tyrozyna, cysteina), niepolarne łańcuchy boczne (np. alanina, walina, leucyna, izoleucyna, prolina, fenyloalanina, metionina, tryptofan), beta-rozgałęzione łańcuchy boczne (np. treonina, walina, izoleucyna) i aromatyczne łańcuchy boczne (np. tyrozyna, fenyloalanina, tryptofan, histydyna). Korzystnie wprowadza się nie więcej niż jedno do pięciu konserwatywnych podstawień aminokwasów w obrębie domen CDR3 VL i/lub VH D2E7. Korzystniej wprowadza się nie więcej niż jedno do trzech konserwatywnych podstawień aminokwasów w obrębie domen CDR3 VL i/lub VH D2E7. Ponadto konserwatywne podstawienia aminokwasów nie powinny być wprowadzane w pozycjach aminokwasów krytycznych dla wiązania z hTNFa. Pozycje 2 i 5 CDR3 VL D2E7 i pozycje 1 i 7 CDR3 VH D2E7 okazują się być krytyczne dla oddziaływania z hTNFa, a więc korzystnie nie wprowadza się konserwatywnych podstawień aminokwasów w tych pozycjach (chociaż podstawienie alaniny w pozycji 5 CDR3 VL D2E7 jest dopuszczalne, co opisano powyżej) (patrz opis patentowy US nr 6090382) .
Zgodnie z tym, w innym rozwiązaniu, zgodnie z wynalazkiem możliwe jest leczenie zaburzeń, w których korzystne jest podawanie przeciwciała anty-TNFa przez podawanie podskórne co dwa tygodnie izolowanego ludzkiego przeciwciała lub jego części wiążącej antygen. Przeciwciało lub jego część wiążąca antygen korzystnie ma następujące właściwości:
-3 -1
a) odłącza się od ludzkiego TNFa ze stałą szybkości Koff równą 1 x 10-3 s-1 lub mniejszą, co określa się metodą powierzchniowego rezonansu plazmonowego;
b) ma domenę CDR3 łańcucha lekkiego zawierającą sekwencję aminokwasów SEQ ID NO: 3 lub SEQ ID NO: 3 zmodyfikowaną przez pojedyncze podstawienie alaniny w pozycji 1, 4, 5, 7 lub 8 lub przez jedno do pięciu konserwatywnych podstawień aminokwasów w pozycjach 1, 3, 4, 6, 7, 8 i/lub 9;
c) ma domenę CDR3 łańcucha ciężkiego zawierającą sekwencję aminokwasów SEQ ID NO: 4 lub SEQ ID NO: 4 zmodyfikowaną przez pojedyncze podstawienie alaniny w pozycji 2, 3, 4, 5, 6, 8, 9, 10 lub 11 lub przez jedno do pięciu konserwatywnych podstawień aminokwasów w pozycjach 2, 3, 4, 5, 6, 8, 9, 10, 11 i/lub 12.
Korzystniej przeciwciało lub jego część wiążąca antygen odłącza się od ludzkiego TNFa ze sta-4 -1 łą Koff równą 5 x 10-4 s-1 lub mniejszą. Jeszcze korzystniej przeciwciało lub jego część wiążąca anty-4 -1 gen, odłącza się od ludzkiego TNFa ze stałą Koff równą 1 x 10-4 s-1 lub mniejszą.
W jeszcze innym rozwiązaniu, zgodnie z wynalazkiem możliwe jest leczenie zaburzeń, w których korzystne jest podawanie przeciwciała anty-TNFa przez podawanie podskórne co dwa tygodnie izolowanego ludzkiego przeciwciała lub jego części wiążącej antygen. Przeciwciało lub jego część wiążąca antygen korzystnie ma region zmienny łańcucha lekkiego (LCVR) obejmujący domenę CDR3 zawierającą sekwencję aminokwasów SEQ ID NO: 3 lub SEQ ID NO: 3 zmodyfikowaną przez pojedyncze podstawienie alaniny w pozycji 1, 4, 5, 7 lub 8, i region zmienny łańcucha ciężkiego (HCVR) obejmujący domenę CDR3 zawierającą sekwencję aminokwasów SEQ ID NO: 4 lub SEQ ID NO: 4 zmodyfikowaną przez pojedyncze podstawienie alaniny w pozycji 2, 3, 4, 5, 6, 8, 9, 10 lub 11. Ko rzystnie, LCVR obejmuje ponadto domenę CDR2 zawierającą sekwencję aminokwasów SEQ ID NO: 5 (tj. CDR2 VL D2E7) i HCVR obejmuje ponadto domenę CDR2 zawierającą sekwencję aminokwasów SEQ ID NO: 6 (tj. CDR2 VH D2E7). Jeszcze korzystniej LCVR obejmuje ponadto domenę CDR1 zawierającą sekwencję aminokwasów SEQ ID NO: 7 (tj. CDR1 VL D2E7) i HCVR obejmuje domenę CDR1 zawierającą sekwencję aminokwasów SEQ ID NO: 8 (tj. CDR1 VH D2E7). Regiony zrębowe dla VL korzystnie pochodzą z rodziny ludzkiej linii zarodkowej VKI, korzystniej z genu Vk ludzkiej linii zarodkowej A20 i najkorzystniej z sekwencji zrębowych VL D2E7 pokazanych na Figurach 1A i 1B opisu patentowego US nr 6090382. Regiony zrębowe dla VH korzystnie pochodzą z rodziny ludzkiej linii zarodkowej VH3, korzystniej z genu VH ludzkiej linii zarodkowej DP-31 i najkorzystniej z sekwencji zrębowych VH D2E7 pokazanych na Figurach 2A i 2B opisu patentowego US nr 6090382.
W jeszcze innym rozwiązaniu, zgodnie z wynalazkiem możliwe jest leczenie zaburzeń, w których korzystne jest podawanie przeciwciała anty-TNFa, przez podskórne podawanie co dwa tygodnie izolowanego ludzkiego przeciwciała, lub jego części wiążącej antygen. Przeciwciało lub jego część wiążąca antygen korzystnie ma region zmienny łańcucha lekkiego (LCVR) zawierający sekwencję aminokwasów SEQ ID NO: 1 (tj. VL D2E7) i region zmienny łańcucha ciężkiego (HCVR) obejmujący
PL 217 217 B1 sekwencję aminokwasów SEQ ID NO: 2 (tj. VH D2E7). W pewnych rozwiązaniach, przeciwciało ma taki region stały łańcucha ciężkiego jak region stały IgG1, IgG2, IgG3, IgG4, IgA, IgE, IgM lub IgD. Korzystnie region stały łańcucha ciężkiego stanowi region stały łańcucha ciężkiego IgG1 lub region stały łańcucha ciężkiego IgG4. Ponadto przeciwciało może obejmować region stały łańcucha lekkiego albo region stały łańcucha lekkiego kappa lub region stały łańcucha lekkiego lambda. Korzystnie przeciwciało ma region stały łańcucha lekkiego kappa. Alternatywnie część przeciwciała może obejmować np. fragment Fab lub jednołańcuchowy fragment Fv.
Przydatne może być również przeciwciało lub jego część wiążąca antygen, które zawierają domenę CDR3 VL i VH pokrewną D2E7, np. przeciwciała lub ich części wiążące antygen z regionem zmiennym łańcucha lekkiego (LCVR), który obejmuje domenę CDR3 zawierającą sekwencję aminokwasów wybraną z grupy obejmującej SEQ ID NO: 3, SEQ ID NO: 11, SEQ ID NO: 12, SEQ ID NO: 13, SEQ ID NO: 14, SEQ ID NO: 15, SEQ ID NO: 16, SEQ ID NO: 17, SEQ ID NO: 18, SEQ ID NO: 19, SEQ ID NO: 20, SEQ ID NO: 21, SEQ ID NO: 22, SEQ ID NO: 23, SEQ ID NO: 24, SEQ ID NO: 25 i SEQ ID NO: 26 lub z regionem zmiennym łańcucha ciężkiego (HCVR), który obejmuje domenę CDR3 zawierającą sekwencję aminokwasów wybraną z grupy obejmującej SEQ ID NO: 4, SEQ ID NO: 27, SEQ ID NO: 28, SEQ ID NO: 29, SEQ ID NO: 30, SEQ ID NO: 31, SEQ ID NO: 32, SEQ ID NO: 33, SEQ ID NO: 34 i SEQ ID NO: 35.
Opisane tu przeciwciało lub część przeciwciała mogą być zmodyfikowane lub połączone z inną cząsteczką funkcyjną (np. innym peptydem lub białkiem). Zgodnie z tym, opisane tu przeciwciała i części przeciwciał mają w zamierzeniu obejmować przekształcone w pochodne i inaczej zmodyfikowane postacie ludzkich przeciwciał anty-hTNFa opisanych w tym opisie, obejmujących cząsteczki immunoadhezyjne. Przykładowo opisane tu przeciwciało lub część przeciwciała mogą być funkcjonalnie połączone (przez sprzęganie chemiczne, fuzję genetyczną, połączenie niekowalencyjne lub inaczej) z jedną lub większą liczbą jednostek cząsteczkowych, takich jak inne przeciwciało (np. dwuspecyficzne przeciwciało lub przeciwciało o podwójnej swoistości), środek wykrywalny, środek cytotoksyczny, środek farmaceutyczny i/lub białko lub peptyd, który może pośredniczyć w łączeniu przeciwciała lub części przeciwciała z inną cząsteczką (taką jak region rdzenia streptawidyny lub marker polihistydynowy).
Jeden typ przekształconego w pochodną przeciwciała wytwarza się przez sieciowanie dwóch lub większej liczby przeciwciał (takiego samego typu lub różnych typów, np. w celu stworzenia przeciwciał dwuspecyficznych). Odpowiednie środki sieciujące obejmują te, które są heterobifunkcyjne, mają dwie w odmienny sposób reaktywne grupy oddzielone odpowiednią grupą dystansującą (np.
ester m-maleimidobenzoilo-N-hydroksysukcynimidowy) lub homobifunkcyjne (np. suberynian disukcynimidylu). Takie grupy łączące są dostępne z firmy Pierce Chemical Company, Rockford, IL.
Przydatne środki wykrywalne, z którymi można połączyć opisane tu przeciwciało łub część przeciwciała obejmują związki fluorescencyjne. Przykładowe wykrywalne środki fluorescencyjne obejmują fluoresceinę, izotiocyjanian fluoresceiny, rodaminę, chlorek 5-dimetyloamino-1-naftalenosulfonylu fikoerytrynę itp. Przeciwciało może także być zmodyfikowane przez związanie z wykrywalnymi enzymami, takimi jak zasadowa fosfataza, peroksydaza chrzanowa, oksydaza glukozowa itp. Gdy przeciwciało modyfikuje się przez związanie z wykrywalnym enzymem, wówczas wykrywa się je przez dodanie dodatkowych reagentów, które enzym wykorzystuje do wytworzenia wykrywalnego produktu reakcji. Przykładowo gdy jako środek wykrywalny stosuje się peroksydazę chrzanową, dodanie nadtlenku wodoru i diaminobenzydyny prowadzi do otrzymania barwnego produktu reakcji, który można wykrywać. Przeciwciało można także zmodyfikować przez połączenie z biotyną i wykrywać przez pośredni pomiar wiązania awidyny lub streptawidyny.
II. Ekspresja przeciwciał
Przeciwciało łub część przeciwciała do stosowania zgodnie z wynalazkiem można wytworzyć przez rekombinacyjną ekspresję genów łańcucha lekkiego i ciężkiego immunoglobuliny w komórce gospodarzu. Aby uzyskać rekombinacyjną ekspresję przeciwciała, komórkę gospodarza transfekuje się jednym lub większą liczbą rekombinowanych wektorów ekspresyjnych przenoszących fragmenty DNA kodujące łańcuchy lekkie i ciężkie przeciwciała tak, aby łańcuchy lekkie i ciężkie ulegały ekspresji w komórce gospodarzu i korzystnie były wydzielane do pożywki, w której hoduje się komórki gospodarzy, z której to pożywki przeciwciała można odzyskać. W celu uzyskania genów łańcucha ciężkiego i lekkiego przeciwciała, wbudowania tych genów do rekombinowanych wektorów ekspresyjnych i wprowadzenia wektorów do komórek gospodarzy stosuje się standardowe metodologie rekombinacji DNA, takie jak opisane przez Sambrook, Fritsch i Maniatis (red.). Molecular Cloning; A Laboratory Manual, wydanie drugie. Cold Spring Harbor, N.Y., (1989), Ausubel, F.M. i in. (red.) Current Protocols
PL 217 217 B1 in Molecular Biology, Greene Publishing Associates, (1989) i w opisie patentowym US nr 4816397 autorstwa Bossa i in.
W celu uzyskania ekspresji D2E7 lub przeciwciała spokrewnionego z D2E7, najpierw otrzymuje się fragmenty DNA kodujące regiony zmienne łańcucha lekkiego i ciężkiego. Te fragmenty DNA można otrzymać przez amplifikację i modyfikację sekwencji zmiennych łańcucha lekkiego i ciężkiego linii zarodkowej stosując łańcuchową reakcję polimerazy (PCR). Sekwencje DNA linii zarodkowej dla genów regionu zmiennego ludzkiego łańcucha ciężkiego i lekkiego są znane w dziedzinie (patrz np. baza danych sekwencji ludzkiej linii zarodkowej „Vbase”; patrz także Kabat, E.A., i in. (1991) Sequences of Proteins of Immunological Interest, wydanie piąte, U.S. Department of Health and Human Service, publikacja NIH nr 913242; Tomlinson, I.M., i in. (1992) „The Repertoire of Human Germline VH Sequences Reveals about Fifty Groups of VH Segments with Different Hypervariable Loops” J. Mol. Biol. 227:776-798; i Cox, J.P.L. i in. (1994) „A Directory of Human Germ-line V78 Segments Reveals a Strong Bias in their Usage” Eur. J. Immunol. 24:827-836). W celu uzyskania fragmentu DNA kodującego region zmienny łańcucha ciężkiego D2E7 lub przeciwciała spokrewnionego z D2E7 amplifikuje się gen należący do rodziny VH3 genów VH ludzkiej linii zarodkowej standardową PCR. Najkorzystniej amplifikuje się sekwencję DP-31 VH linii zarodkowej. W celu uzyskania fragmentu DNA kodującego region zmienny łańcucha lekkiego D2E7 lub przeciwciała spokrewnionego z D2E7, amplifikuje się gen z rodziny VKI genów VL ludzkiej linii zarodkowej standardową PCR. Najkorzystniej amplifikuje się sekwencję VL A20 linii zarodkowej. Startery do PCR odpowiednie do zastosowania w amplifikowaniu sekwencji VH DP-31 linii zarodkowej i VL A20 linii zarodkowej można zaprojektować na bazie sekwencji nukleotydowych ujawnionych w odsyłaczach literaturowych cytowanych powyżej, stosując standardowe metody.
Po uzyskaniu fragmentów VH i VL linii zarodkowej, te sekwencje można zmutować tak, aby kodowały sekwencje aminokwasów D2E7 lub spokrewnione z D2E7 ujawnione w tym opisie. Sekwencje aminokwasów zakodowane przez sekwencje DNA VH i VL linii zarodkowej porównuje się najpierw sekwencjami aminokwasów VH i VL D2E7 lub spokrewnionymi z D2E7, aby zidentyfikować reszty aminokwasowe w sekwencji D2E7 lub spokrewnionej z D2E7, które różnią się od linii zarodkowej. Następnie, odpowiednie nukleotydy sekwencji DNA linii zarodkowej poddaje się takiej mutacji, aby zmutowana sekwencja linii zarodkowej kodowała sekwencję aminokwasów D2E7 lub spokrewnioną z D2E7, stosując kod genetyczny w celu określenia, jakich zmian nukleotydowych należy dokonać. Mutagenezę sekwencji linii zarodkowej prowadzi się standardowymi metodami, takimi jak mutageneza z zastosowaniem PCR (w której zmutowane nukleotydy wprowadza się do starterów PCR tak, aby produkt PCR zawierał mutacje) lub mutageneza ukierunkowana.
Po otrzymaniu fragmentów DNA kodujących segmenty VH i VL D2E7 lub spokrewnione z D2E7 (przez amplifikację i mutagenezę genów VH i VL linii zarodkowej, jak opisano powyżej), można następnie manipulować tymi fragmentami DNA z zastosowaniem standardowych technik rekombinacji DNA, np. w celu przekształcenia genów regionu zmiennego w geny pełnej długości łańcucha przeciwciała, w geny fragmentu Fab lub w gen scFv. W tych manipulacjach VL- lub VH-kodujący fragment DNA jest czynnościowo związany z innym fragmentem DNA kodującym inne białko, takie jak region stały przeciwciała lub elastyczna grupa łącząca. Stosowane tu określenie „funkcjonalnie połączony” ma w tym kontekście w zamierzeniu oznaczać, że te dwa fragmenty DNA są tak połączone, aby sekwencje aminokwasów zakodowane przez te dwa fragmenty DNA pozostawały w ramce odczytu.
Izolowany DNA kodujący region VH można przekształcić w pełnej długości gen łańcucha ciężkiego przez funkcjonalne połączenie DNA kodującego VH z inną cząsteczką DNA kodującą regiony stałe łańcucha ciężkiego (CH1, CH2 i CH3). Sekwencje ludzkich genów regionu stałego łańcucha ciężkiego są znane w dziedzinie (patrz np. Kabat, E.A., i in. (1991) Sequences of Proteins of Immunological Interest, wydanie piąte, U.S. Department of Health and Human Service, publikacja NIH nr 91-3242) i fragmenty DNA obejmujące te regiony można otrzymać standardową amplifikacją PCR. Region stały łańcucha ciężkiego może obejmować region stały IgG1, IgG2, IgG3, IgG4, IgA, IgE, IgM lub IgD, lecz najkorzystniej oznacza region stały IgG1 lub IgG4. Dla genu łańcucha ciężkiego fragmentu Fab, DNA kodujący VH może być funkcjonalnie połączony z inną cząsteczką DNA kodującą tylko region stały CH1 łańcucha ciężkiego.
Izolowany DNA kodujący region VL można przekształcić w pełnej długości gen łańcucha lekkiego (jak również gen łańcucha lekkiego Fab) przez funkcjonalne połączenie DNA kodującego VL z inną cząsteczką DNA kodującą region stały łańcucha lekkiego CL. Sekwencje regionu stałego łańcucha lekkiego ludzkich genów są znane w dziedzinie (patrz np. Kabat, E.A., i in. (1991) Sequences of Proteins of Immunological Interest, wydanie piąte, U.S. Department of Health and Human Service, publiPL 217 217 B1 kacja NIH nr 91-3242) i fragmenty DNA obejmujące te regiony można otrzymać standardową amplifikacją PCR. Region stały łańcucha lekkiego może obejmować region stały kappa lub lambda, lecz najkorzystniej stanowi region stały kappa.
W celu stworzenia genu scFv, fragmenty DNA kodujące VH i VL funkcjonalnie łączy się z innym fragmentem kodującym elastyczną grupę łączącą, np. kodującym sekwencję aminokwasów (Gly4-Ser)3, tak aby sekwencje VH i VL mogły ulec ekspresji jako przylegające białko jednołańcuchowe, z regionami VL i VH połączonymi elastyczną grupą łączącą (patrz np. Bird i in. (1988) Science 242:423-426; Huston i in. (1988) Proc. Natl. Acad. Sci. USA 85:5879-5883; McCafferty i in., Nature (1990) 348:552-554).
W celu uzyskania ekspresji przeciwciał lub części przeciwciał do stosowania zgodnie z wynalazkiem DNA kodujące częściowe lub pełnej długości łańcuchy lekkie i ciężkie, otrzymane jak opisano powyżej, wprowadza się do wektorów ekspresyjnych tak, aby geny były funkcjonalnie połączone z sekwencjami kontrolującymi transkrypcję i translację. W tym kontekście, określenie „funkcjonalnie połączony” ma w zamierzeniu oznaczać, że gen przeciwciała liguje się z wektorem tak, aby sekwencje kontrolujące transkrypcję i translację w obrębie wektora spełniały swoją funkcję regulowania transkrypcji i translacji genu przeciwciała. Wektor ekspresyjny i sekwencje kontrolujące ekspresję wybiera się tak, aby były zgodne ze stosowaną komórką gospodarzem, w której zachodzi ekspresja. Gen łańcucha lekkiego przeciwciała i gen łańcucha ciężkiego przeciwciała można wprowadzić do oddzielnego wektora lub, bardziej typowo, oba geny wprowadza się do tego samego wektora ekspresyjnego. Geny przeciwciała wprowadza się do wektora ekspresyjnego standardowymi metodami (np. Iigacji komplementarnych miejsc restrykcyjnych na fragmencie genu przeciwciała i wektorze, lub ligacji tępych końców, jeśli nie występują miejsca restrykcyjne). Przed wprowadzeniem sekwencji łańcucha lekkiego lub ciężkiego D2E7 lub spokrewnionych z D2E7, wektor ekspresyjny może już zawierać sekwencje regionu stałego przeciwciała. Przykładowo jeden ze sposobów przekształcania sekwencji VH i VL D2E7 lub spokrewnionych z D2E7 w pełnej długości geny przeciwciała polega na wprowadzeniu ich do wektorów ekspresyjnych już kodujących odpowiednio regiony stałe łańcucha ciężkiego i regiony stałe łańcucha lekkiego, tak aby segment VH został funkcjonalnie połączony z segmentem(-ami) CH w obrębie wektora i segment VL został funkcjonalnie połączony z segmentem CL w obrębie wektora. Ponadto lub alternatywnie, rekombinowany wektor ekspresyjny może kodować peptyd sygnałowy, który ułatwia wydzielanie łańcucha przeciwciała z komórki gospodarza. Gen łańcucha przeciwciała można wklonować do wektora tak, aby peptyd sygnałowy został połączony w ramce odczytu do końca aminowego genu łańcucha przeciwciała. Peptyd sygnałowy może obejmować peptyd sygnałowy immunoglobuliny lub heterologiczny peptyd sygnałowy (tj. peptyd sygnałowy z białka nie będącego immunoglobuliną).
Oprócz genów łańcucha przeciwciała, opisane tu rekombinowane wektory ekspresyjne przenoszą sekwencje regulatorowe, które kontrolują ekspresję genów łańcucha przeciwciała w komórce gospodarza. Stosowane tu określenie „sekwencja regulatorowa” ma w zamierzeniu obejmować promotory, wzmacniacze i inne elementy kontrolujące ekspresję (np. sygnały poliadenylacji), które kontrolują transkrypcję lub translację genów łańcucha przeciwciała. Takie sekwencje regulatorowe opisał np. Goeddel; Gene Expression Technology; Methods in EnzymoIogy 185, Academic Press, San Diego, CA (1990). Dla fachowców w dziedzinie powinno być oczywiste, że projekt wektora ekspresyjnego, obejmujący wybór sekwencji regulatorowych może zależeć od takich czynników jak wybór komórki gospodarza, która ma być transformowana, pożądany poziom ekspresji białka itp. Korzystne sekwencje regulatorowe dla ekspresji komórki gospodarza pochodzącej od ssaka obejmują elementy wirusowe, które kierują wysokimi poziomami ekspresji białka w komórkach ssaka, takie jak promotory i/lub wzmacniacze pochodzące od cytomegalowirusa (CMV) (takie jak promotor/wzmacniacz CMV), wirusa Simian 40 (SV40) (takie jak promotor/wzmacniacz SV4 0), adenowirusa, (np. główny późny promotor adenowirusowy (Ad-MLP)) i wirusa poliomy. Szczegółowy opis wirusowych elementów regulatorowych i ich sekwencji zamieszczono np. w opisach patentowych US nr 5168062, Stinski, nr 4510245, Bell i in. i nr 4968615, Schaffner i in.
Oprócz genów łańcucha przeciwciała i sekwencji regulatorowych, opisane tu rekombinowane wektory ekspresyjne mogą przenosić dodatkowe sekwencje, takie jak sekwencje, które regulują replikację wektora w komórkach gospodarzach (np. miejsca początku replikacji) i selekcyjne geny markerowe. Selekcyjny gen markerowy ułatwia selekcję komórek gospodarzy, do których wprowadzono wektor (patrz np. opisy patentowe US nr 4399216, 4634665 i 5179017, wszystkie Axel i in.). Przykładowo typowo selekcyjny gen marker nadaje komórce gospodarzowi, do której wprowadzono wektor, oporność na leki, takie jak G418, hygromycyna lub metotreksat. Korzystne selekcyjne geny markero14
PL 217 217 B1 we obejmują gen reduktazy dihydrofolianowej (DHFR) (do zastosowania w komórkach gospodarzach dhfr- z selekcją/amplifikacją z użyciem metotreksatu) i gen neo (dla selekcji z użyciem G418).
Do ekspresji łańcuchów lekkich i ciężkich, wektorem(ami) ekspresyjnym(-i) kodującym(-i) łańcuchy ciężkie i lekkie transfekuje się komórkę gospodarza standardowymi technikami. Różne formy określenia „transfekcja” mają w zamierzeniu obejmować rozmaite techniki powszechnie stosowane do wprowadzania egzogennego DNA do prokariotycznej lub eukariotycznej komórki gospodarza, np. elektroporację, wytrącanie fosforanem wapnia, transfekcję DEAE-dekstranem itp. Chociaż jest teoretycznie możliwe uzyskanie ekspresji przeciwciał do stosowania zgodnie z wynalazkiem w prokariotycznych lub eukariotycznych komórkach gospodarzach, najkorzystniejsza jest ekspresja przeciwciał w komórkach eukariotycznych, a najkorzystniej komórkach gospodarzach pochodzących od ssaka, ponieważ istnieje większe prawdopodobieństwo, że takie komórki eukariotyczne, a w szczególności komórki ssaka, a nie komórki prokariotyczne, złożą i wydzielą właściwie zwinięte i immunologicznie czynne przeciwciało. Opisano, że prokariotyczna ekspresja genów przeciwciał nie prowadzi do skutecznego wytwarzania dużych ilości aktywnego przeciwciała (Boss, M. A. i Drewno, C. R. (1985) Immunology Today 6:12-13).
Korzystne komórki gospodarze pochodzące od ssaka do ekspresji rekombinowanych przeciwciał do stosowania zgodnie z wynalazkiem obejmują komórki jajnika chomika chińskiego (komórki CHO) (obejmujące komórki CHO dhfr-, opisane przez UrIaub i Chasin, (1980) Proc. Natl. Acad. Sci. USA 77:42164220, stosowane markerem selekcyjnym DHFR, np. opisanym przez R. J. Kaufman i P.A. Sharp (1982) Mol. Biol. 159:601-621), komórki szpiczaka NS0, komórki COS i komórki SP2. Gdy rekombinowane wektory ekspresyjne kodujące geny przeciwciał wprowadza się do komórek gospodarzy pochodzących od ssaka, przeciwciała wytwarza się, hodując komórki gospodarzy przez okres czasu wystarczający do ekspresji przeciwciał w komórkach gospodarzach lub korzystniej wydzielania przeciwciał do pożywki hodowlanej, w której hoduje się komórki gospodarzy. Przeciwciała można odzyskać z pożywki hodowlanej stosując standardowe metody oczyszczania białka.
Komórki gospodarzy można także stosować w celu wytworzenia części nienaruszonych przeciwciał, takich jak fragmenty Fab lub cząsteczki scFv. Zrozumiałe będzie, że możliwe są również zmiany powyższej procedury. Przykładowo może być pożądane transfekowanie komórki gospodarza DNA kodującym albo łańcuch lekki albo łańcuch ciężki (lecz nie obydwa) przeciwciała do stosowania zgodnie z wynalazkiem. Można także stosować technikę rekombinacji DNA w celu usunięcia części lub całego DNA kodującego łańcuchy lekkie i/lub ciężkie, które nie jest konieczne dla wiązania hTNFa. Przeciwciała do stosowania zgodnie z wynalazkiem obejmują także cząsteczki ulegające ekspresji z takich obciętych cząsteczek DNA. Ponadto, można wytwarzać przeciwciała bifunkcyjne, w których jeden łańcuch ciężki i jeden lekki stanowią przeciwciało do stosowania zgodnie z wynalazkiem i drugi łańcuch ciężki i lekki są specyficzne dla antygenu innego niż hTNFa, przez sieciowanie przeciwciała do stosowania zgodnie z wynalazkiem z drugim przeciwciałem standardowymi metodami sieciowania chemicznego.
W korzystnym układzie rekombinacyjnej ekspresji przeciwciała lub jego części wiążącej antygen do stosowania zgodnie z wynalazkiem, rekombinowany wektor ekspresyjny kodujący zarówno łańcuch ciężki przeciwciała jak i łańcuch lekki przeciwciała wprowadza się do komórek dhfr-CHO metodą transfekcji, w której pośredniczy fosforan wapnia. W obrębie rekombinowanego wektora ekspresyjnego, wszystkie geny łańcucha ciężkiego i lekkiego przeciwciała są funkcjonalnie połączone z elementami regulatorowymi: wzmacniaczem CMV/promotorem AdMLP aby prowadzić do uzyskania wysokich poziomów transkrypcji genów. Rekombinowany wektor ekspresyjny przenosi także gen DHFR, który umożliwia selekcję komórek CHO, które zostały stransfekowane wektorem, z zastosowaniem selekcji/amplifikacji z użyciem metotreksatu. Wyselekcjonowane stransformowane komórki gospodarze hoduje się aby umożliwić ekspresję łańcuchów ciężkich i lekkich przeciwciała i nienaruszone przeciwciało odzyskuje się z pożywki hodowlanej. W celu przygotowania rekombinowanego wektora ekspresyjnego, transfekowania komórek gospodarzy, selekcji transformantów, hodowli komórek gospodarzy i odzyskania przeciwciała z pożywki hodowlanej stosuje się standardowe techniki biologii molekularnej.
III. Wybór rekombinowanych ludzkich przeciwciał
Rekombinowane ludzkie przeciwciała do stosowania zgodnie z wynalazkiem oprócz D2E7 lub jego części wiążącej antygen, lub przeciwciała spokrewnione z D2E7 ujawnione w tym opisie można wyodrębnić przez przeszukiwanie rekombinowanej kombinatorycznej biblioteki przeciwciał, korzystnie biblioteki prezentacji fagowej scFv, wytworzonej z zastosowaniem ludzkiego cDNA dla VL i VH otrzymanego z mRNA pochodzącego z limfocytów ludzkich. Metodologie wytwarzania i przeszukiwania
PL 217 217 B1 takich bibliotek są znane w dziedzinie. Oprócz dostępnych w handlu zestawów do wytwarzania bibliotek prezentacji fagowej (np. Pharmacia Recombinant Phage Antibody System, numer katalogowy 27-9400-01; i zestaw do prezentacji fagowej Stratagene Surf/ZAPTM, nr katalogowy 240612), przykłady metod i reagentów szczególnie odpowiednie do stosowania w wytwarzaniu i przeszukiwaniu prezentacji bibliotek przeciwciał można znaleźć np. w opisie patentowym US nr 5223409, Ladner i in.; publikacji PCT nr WO 92/18619, Kang i in.; publikacji PCT nr WO 91/17271, Dower i in.; publikacji PCT nr WO 92/20791, Winter i in.; publikacji PCT nr WO 92/15679, Markland i in.; publikacji PCT nr WO 93/01288, Breitling i in.; publikacji PCT nr WO 92/01047, McCafferty i in.; publikacji PCT nr WO 92/09690, Garrard i in.; Fuchs i in. (1991) Bio/Technology 9:1370-1372; Hay i in. (1992) Hum Antibod Hybridomas 3:81-85; Huse i in. (1989) Science 246:1275-1281; McCafferty i in.; Nature (1990) 348:552-554; Griffiths i in. (1993) EMBO J 12:725-734; Hawkins i in. (1992) J. Mol. Biol. 226:889-896; Clackson i in. (1991) Nature 352:624-628; Gram i in. (1992) PNAS 89:35763580; Garrard i in. (1991) Bio/Technology 9:1373-1377; Hoogenboom i in. (1991) Nuc. Acid Res. 19:4133-4137; oraz Barbas i in. (1991) PNAS 88:7978-7982.
W korzystnym rozwiązaniu, aby wyizolować ludzkie przeciwciała o wysokim powinowactwie i małej stałej szybkości dysocjacji dla hTNFa, najpierw stosuje się mysie przeciwciało anty-hTNFa o wysokim powinowactwie i małej stałej szybkości odłączania dla hTNFa (np. MAK 195, dla którego hybrydoma ma numer depozytu ECACC 87 050801), aby wyselekcjonować sekwencje ludzkiego łańcucha ciężkiego i lekkiego o podobnej aktywności wiązania wobec hTNFa, stosując metody imprintingu epitopowego opisane w publikacji PCT nr WO 93/06213, Hoogenboom i in.. Biblioteki przeciwciał stosowane w tej metodzie obejmują korzystnie biblioteki scFv wytworzone i przeszukiwane w sposób opisany w publikacji PCT nr WO 92/01047, McCafferty i in.; McCafferty i in., Nature (1990) 348:552-554; i Griffiths i in., (1993) EMBO J 12:725-734. Biblioteki przeciwciał scFv korzystnie przeszukuje się stosując jako antygen rekombinowany ludzki TNFa.
Po wyselekcjonowaniu początkowych ludzkich segmentów VL i VH, przeprowadza się doświadczenia „mix and match”, w których różne pary początkowo wyselekcjonowanych segmentów VL i VH przeszukuje się pod względem wiązania hTNFa, aby wyselekcjonować korzystne połączenia par VL/VH. Ponadto, aby jeszcze bardziej zwiększyć powinowactwo i/lub zmniejszyć stałą szybkości dysocjacji dla wiązania hTNFa, segmenty VL i VH korzystnych(-ej) par(-y) VL/VH można losowo zmutować, korzystnie w obrębie regionu CDR3 VH i/lub VL, w procesie analogicznym do procesu mutacji somatycznej in vivo odpowiedzialnej za dojrzewanie powinowactwa przeciwciał podczas naturalnej odpowiedzi immunologicznej. To dojrzewanie powinowactwa in vitro można osiągnąć przez zamplifikowanie regionów VH i VL z zastosowaniem starterów PCR komplementarnych odpowiednio do CDR3 VH lub CDR3 VL, które to startery zostały „najeżone” przypadkową mieszaniną czterech zasad nukleotydowych w niektórych pozycjach tak, aby uzyskane produkty PCR kodowały segmenty VH i VL, do których wprowadzono przypadkowe mutacje do regionu VH i/lub VL CDR3. Te losowo zmutowane segmenty VH i VL można ponownie przeszukiwać pod względem wiązania z hTNFa i można wyselekcjonować sekwencje, które wykazują wysokie powinowactwo i małą szybkość dysocjacji dla wiązania hTNFa.
Po przeszukaniu i wyodrębnieniu przeciwciała anty-hTNFa do stosowania zgodnie z wynalazkiem z rekombinowanej biblioteki prezentacji immunoglobulin, kwas nukleinowy kodujący wyselekcjonowane przeciwciało można odzyskać z upakowania prezentacyjnego (np. z genomu faga) i subklonować do innych wektorów ekspresyjnych standardowymi technikami rekombinacji DNA. Jeśli to pożądane, kwas nukleinowy można poddawać dalszym manipulacjom w celu stworzenia innych postaci przeciwciał do stosowania zgodnie z wynalazkiem (np. związanych z kwasem nukleinowym kodującym dodatkowe domeny immunoglobulin, takie jak dodatkowe regiony stałe). W celu uzyskania ekspresji rekombinowanego ludzkiego przeciwciała wyodrębnionego przez przeszukiwanie kombinatorycznej biblioteki, DNA kodujący przeciwciało klonuje się do rekombinowanego wektora ekspresyjnego i wprowadza do komórek gospodarzy pochodzących od ssaka, jak opisano bardziej szczegółowo w Sekcji II powyżej.
IV. Kompozycje farmaceutyczne i ich podawanie
Przeciwciała i części przeciwciał do stosowania zgodnie z wynalazkiem można wprowadzać do kompozycji farmaceutycznych odpowiednich do podawania pacjentowi w sposobach ujawnionych w tym opisie, np. do podawania podskórnego co dwa tygodnie. Typowo, kompozycja farmaceutyczna zawiera przeciwciało (lub część przeciwciała) do stosowania zgodnie z wynalazkiem i/lub metotreksat oraz farmaceutycznie dopuszczalny nośnik. Stosowane tu określenie „farmaceutycznie dopuszczalny
PL 217 217 B1 nośnik” obejmuje dowolne i wszystkie rozpuszczalniki, ośrodki dyspersyjne, otoczki, środki przeciwbakteryjne i przeciwgrzybicze, środki izotoniczne i opóźniające wchłanianie itp., które są zgodne fizjologicznie i odpowiednie do podawania pacjentowi w sposobach ujawnionych w tym opisie. Przykłady farmaceutycznie dopuszczalnych nośników obejmują jeden lub większa liczbę składników wybranych z grupy obejmującej wodę, sól fizjologiczną, sól fizjologiczną buforowaną fosforanami, dekstrozę, glicerol, etanol itp., jak również ich połączenia. W wielu przypadkach kompozycja korzystniej zawiera środki izotoniczne, np. cukry, polialkohole takie jak mannitol, sorbitol lub chlorek sodu. Farmaceutycznie dopuszczalne nośniki mogą ponadto zawierać niewielkie ilości substancji pomocniczych takich jak środki zwilżające lub emulgujące, środki konserwujące lub bufory, które przedłużają dopuszczalny okres przechowywania lub zwiększają skuteczność przeciwciała lub części przeciwciała.
Opisane tu kompozycje mogą występować w rozmaitych postaciach. Obejmują one np. ciekłe, półstałe i stałe postacie dawkowania, takie jak ciekłe roztwory (np. roztwory do wstrzykiwania i do wlewów), dyspersje lub zawiesiny, tabletki, pigułki, proszki, liposomy i czopki. Korzystna postać zależy od zamierzonego sposobu podawania i zastosowania terapeutycznego. Typowe korzystne kompozycje występują w postaci roztworów do wstrzykiwania lub do wlewów, takich jak kompozycje podobne do stosowanych w biernym uodparnianiu ludzi innymi przeciwciałami. Korzystny jest pozajelitowy sposób podawania (np. dożylnie, podskórnie, dootrzewnowo, domięśniowo). W korzystnym rozwiązaniu, przeciwciało podaje się w dożylnym wlewie lub zastrzyku. W innym korzystnym rozwiązaniu, przeciwciało podaje się w zastrzyku domięśniowym. W szczególnie korzystnym rozwiązaniu, przeciwciało podaje się w zastrzyku podskórnym (np. w zastrzyku podskórnym co dwa tygodnie).
Kompozycje terapeutyczne typowo muszą być sterylne i trwałe w warunkach wytwarzania i przechowywania. Kompozycję można formułować w postaci roztworu, mikroemulsji, dyspersji, liposomów lub innych uporządkowanych struktur odpowiednich do dużych stężeń substancji czynnej. Sterylne roztwory do wstrzykiwania można wytworzyć wprowadzając związek czynny (tj. przeciwciało lub część przeciwciała) w wymaganej ilości do odpowiedniego rozpuszczalnika z jednym lub z połączeniem składników wymienionych powyżej, jak jest to wymagane, a następnie poddając jałowieniu przez filtrację. Na ogół, dyspersje wytwarza się wprowadzając związek czynny do sterylnego rozczynnika, który zawiera podstawowy ośrodek dyspersyjny i inne wymagane składniki spośród wymienionych powyżej. W przypadku sterylnych proszków do otrzymywania sterylnych roztworów do wstrzykiwania, korzystnymi metodami przygotowywania są suszenie próżniowe i liofilizacja, w wyniku których otrzymuje się proszek składnika czynnego z dowolnym dod atkowym pożądanym składnikiem z uprzednio wyjałowionego przez filtrację roztworu. Właściwą płynność roztworu można utrzymać np. przez zastosowanie otoczki, np. z lecytyny, przez utrzymanie wymaganego wymiaru cząstek w przypadku dyspersji i przez zastosowanie surfaktantów. Przedłużone wchłanianie kompozycji do wstrzykiwania można uzyskać przez włączanie do kompozycji środka, który opóźnia absorpcję, np. soli monostearynianowych i żelatyny.
Opisane tu przeciwciała i części przeciwciał można podawać rozmaitymi metodami znanymi w tej dziedzinie, chociaż dla wielu zastosowań terapeutycznych drogą/sposobem podawania zgodną z wynalazkiem jest zastrzyk podskórny. Jak wiadomo fachowcom w tej dziedzinie droga i/lub sposób podawania będą się zmieniać zależnie od pożądanych wyników. W pewnych rozwiązaniach, związek czynny można połączyć z nośnikiem, który będzie chronił związek przed gwałtownym uwalnianiem, tak jak w preparacie o kontrolowanym uwalnianiu, w tym implantach, układach transdermalnych i układach dostarczania w mikrokapsułkach. Można także stosować biodegradowalne, zgodne biologicznie polimery, takie jak octan etylenowinylu, glikol polietylenowy (PEG), polibezwodniki, poli(kwas glikolowy), kolagen, poliortoestry i poli(kwas mlekowy). Wiele metod otrzymywania takich preparatów zostało opatentowanych lub jest znanych fachowcom w tej dziedzinie. Patrz, np. Sustained and Controlled Release Drug Delivery Systems, J.R. Robinson, wyd. Marcel Dekker, Inc., Nowy Jork, 1978.
W pewnych rozwiązaniach, opisane tu przeciwciało lub część przeciwciała można podawać doustnie, np. z obojętnym rozcieńczalnikiem lub przyswajalnym jadalnym nośnikiem. Związek (i inne składniki, jeśli to pożądane) może także być zamknięty w kapsułce żelatynowej o twardej lub miękkiej powłoce, sprasowany w tabletki lub wprowadzony bezpośrednio do diety pacjenta. W celu doustnego podawania terapeutycznego, związki można wprowadzać z rozczynnikami i stosować w postaci tabletek do połykania, tabletek podpoliczkowych, kołaczyków, kapsułek, eliksirów, zawiesin, syropów, opłatków itp. Do podawania opisanego tu związku inaczej niż pozajelitowo, może być konieczne powleczenie związku lub stosowanie związku łącznie z materiałem zapobiegającym jego inaktywacji.
PL 217 217 B1
Do kompozycji można także wprowadzać dodatkowe związki czynne. W pewnych rozwiązaniach, przeciwciało lub część przeciwciała do stosowania zgodnie z wynalazkiem formułuje się wspólnie z i/lub podaje się wspólnie z jednym lub większą liczbą dodatkowych środków terapeutycznych. Przykładowo przeciwciało anty-hTNFa lub część przeciwciała do stosowania zgodnie z wynalazkiem można formułować wspólnie z i/lub podawać wspólnie z metotreksatem, jednym lub większą liczbą dodatkowych przeciwciał, które wiążą inne cząsteczki docelowe (np. przeciwciałami, które wiążą inne cytokiny lub które wiążą cząsteczki powierzchniowe komórek), jedną lub większą liczbą cytokin, rozpuszczalnym receptorem TNFa (patrz np. publikacja PCT nr WO 94/06476) i/lub jednym lub większą liczbą środków chemicznych, które hamują wytwarzanie lub aktywność hTNFa (takich jak pochodne cykloheksanoylidenu ujawnione w publikacji PCT nr 93/19751). Ponadto, jedno lub większą liczbę opisanych tu przeciwciał można stosować w połączeniu z dwoma lub większą liczbą powyższych środków terapeutycznych. W takich terapiach skojarzonych można korzystnie stosować niższe dawki podawanych środków terapeutycznych, unikając w ten sposób możliwych efektów toksycznych lub powikłań związanych z różnymi monoterapiami. Zastosowanie opisanych tu przeciwciał lub części przeciwciał w połączeniu z innymi środkami terapeutycznymi omówiono dodatkowo w Sekcji IV.
Przykłady środków terapeutycznych stosowanych w reumatoidalnym zapaleniu stawów, z którymi można połączyć przeciwciało lub część przeciwciała do stosowania zgodnie z wynalazkiem, obejmują takie jak: niesteroidowy(-e) lek(-i) przeciwzapalny(-e) (NLPZ); przeciwzapalny(-e) lek(-i) hamujący(-e) cytokiny (CSAID); CDP-571/BAY-10-3356 (humanizowane przeciwciało anty-TNFa; Celltech/Bayer); cA2 (chimeryczne przeciwciało anty-TNFa; Centocor); 75 kdTNFR-IgG (75 kD białko fuzyjne receptora IgG TNF; Immunex; patrz np. Arthritis & Rheumatism (1994) tom 37, S295; J. Invest. Med. (1996) tom 44, 235A); 55 kdTNFR-IgG (białko fuzyjne receptora TNF-IgG, o masie 55 kD; Hoffmann-LaRoche); IDEC-CE9.1/SB 210396 (przeciwciało anty-CD z małą wstawką białka naczelnych, nie powodujące spadku liczby komórek T; IDEC/SmithKline; patrz np. Arthritis & Rheumatism (1995) tom 38, S185); DAB 486-IL-2 i/lub DAB 389-IL-2 (białka fuzyjne IL-2; Seragen; patrz np. Arthritis & Rheumatism (1993) tom 36, 1223); Anty-Tac (humanizowane anty-IL-2Ra; Protein Design Labs/Roche); IL-4 (cytokina przeciwzapalna; DNAX/Schering); IL-10 (SCH 52000; rekombinowana IL-10, cytokina przeciwzapalna; DNAX/Schering); IL-4; agoniści IL-10 i/lub IL-4 (np. przeciwciała agonistyczne); IL-1RA (antagonista receptora IL-1; Synergen/Amgen); TNFbp/s-TNFR (rozpuszczalne białko wiążące TNF; patrz np. Arthritis & Rheumatism (1996) tom 39, nr 9 (suplement), S284; Amer. J. Physiol. Heart and Circulatory Physiology (1995) tom 268, str. 37-42); R973401 (inhibitor fosfodiesterazy typu IV; patrz np. Arthritis & Rheumatism (1996) tom 39, nr 9 (suplement), S282); MK966 (inhibitor COX-2; patrz np. Arthritis & Rheumatism (1996) tom 39, nr 9 (suplement), S81); Iloprost (patrz np. Arthritis & Rheumatism (1996) tom 39, nr 9 (suplement), S82); metotreksat; talidomid (patrz np. Arthritis & Rheumatism (1996) tom 39, nr 9 (suplement), S282) i leki spokrewnione z talidomidem (np. Celgen); Ieflunomid (lek przeciwzapalny i inhibitor cytokiny; patrz np. Arthritis & Rheumatism (1996) tom 39, nr 9 (suplement), S131; Inflammation Research (1996) tom 45, str. 103-107); kwas traneksamowy (inhibitor aktywacji plazminogenu; patrz np. Arthritis & Rheumatism (1996) tom 39, nr 9 (suplement), S284); T-614 (inhibitor cytokiny; patrz np. Arthritis & Rheumatism (1996) tom 39, nr 9 (suplement), S282); prostaglandyna E1 (patrz np. Arthritis & Rheumatism (1996) tom 39, nr 9 (suplement), S282); Tenidap (niesteroidowy lek przeciwzapalny; patrz np. Arthritis & Rheumatism (1996) tom 39, nr 9 (suplement), S280); naproksen (niesteroidowy lek przeciwzapalny; patrz np. Neuro Report (1996) tom 7, str. 1209-1213); meloksykam (niesteroidowy lek przeciwzapalny); ibuprofen (niesteroidowy lek przeciwzapalny); piroksykam (niesteroidowy lek przeciwzapalny); diklofenak (niesteroidowy lek przeciwzapalny); indometacyna (niesteroidowy lek przeciwzapalny); sulfasalazyna (patrz np. Arthritis & Rheumatism (1996) tom 39, nr 9 (suplement), S281); azatiopryna (patrz np. Arthritis & Rheumatism (1996) tom 39, nr 9 (suplement), S281); inhibitor ICE (inhibitor enzymu konwertującego enzym interleukinę 1β); inhibitor zap-70 i/lub lck (inhibitor kinazy tyrozynowej zap-70 lub lek); inhibitor VEGF i/lub inhibitor VEGF-R (inhibitory czynnika wzrostu komórek nabłonka naczyń lub receptora czynnika wzrostu komórek nabłonka naczyń; inhibitory angiogenezy); kortykosterydowe leki przeciwzapalne (np. SB203580); inhibitory konwertazy TNF; przeciwciała anty-IL-12; interleukina-11 (patrz np. Arthritis & Rheumatism (1996) tom 39, nr 9 (suplement), S296); interleukina-13 (patrz np. Arthritis & Rheumatism (1996) tom 39, nr 9 (suplement), S308); inhibitory interleukiny-17 (patrz np. Arthritis & Rheumatism (1996) tom 39, nr 9 (suplement), S120); złoto; penicylamina; chlorochina; hydroksychlorochina; chlorambucyl; cyklofosfamid; cyklosporyna; radioterapia całkowita układu chłonnego; globulina antytymocytarna; przeciwciała anty-CD4; toksyny CD5; doustnie podawane
PL 217 217 B1 peptydy i kolagen; sól disodowa lobenzaritu; środki regulujące cytokinę (CRA) HP228 i HP466 (Houghten Pharmaceuticals, Inc.); antysensowne dla ICAM-1 fosforotioniany oligodeoksynukleotydów (ISIS 2302; Isis Pharmaceuticals, Inc.); rozpuszczalny receptor 1 dopełniacza (TP10; T Cell Sciences, Inc.); prednizon; orgoteina; polisiarczan glikozaminoglikanu; minocyklina; przeciwciała anty-IL2R; lipidy ze zwierząt morskich i roślin (kwasy tłuszczowe z ryb i nasion roślin; patrz np. DeLuca i in. (1995) Rheum. Dis. Clin. North Am. 21:759-777); auranofina; fenylbutazon; kwas meklofenamowy; kwas flufenamowy; dożylna globulina odpornościowa; zileuton; kwas mykofenolowy (RS-61443); takrolimus (FK-506); syrolimus (rapamycyna); amipriloza (terafektyna); kladrybina (2-chlorodeoksyadenozyna); i azarybina.
Przykłady środków terapeutycznych stosowanych w chorobie zapalnej jelit, z którymi można połączyć przeciwciało lub część przeciwciała do stosowania zgodnie z wynalazkiem, obejmują takie jak: budezonid; czynnik wzrostu naskórka; kortykosteroidy; cyklosporyna, sulfasalazyna; aminosalicylany;
6-merkaptopuryna; azatiopryna; metronidazol; inhibitory Iipooksygenazy; mesalazyna; olsalazyna; balsalazide; przeciwutleniacze; inhibitory tromboksanu; antagoniści receptora IL-1; przeciwciała monoklonalne anty-IL- 1β; przeciwciała monoklonalne anty-IL-6; czynniki wzrostu; inhibitory elastazy; związki pirydynyloimidazolowe; CDP-571/BAY-10-3356 (humanizowane przeciwciało anty-TNFa; Celltech/Bayer); cA2 (chimeryczne przeciwciało anty-TNFa; Centocor); 75 kdTNFR-IgG (białko fuzyjne receptor TNF-IgG, o masie 75 kD; Immunex; patrz np. Arthritis & Rheumatism (1994) tom 37, S295; J. Invest. Med. (1996) tom 44, 235A); 55 kdTNFR-IgG (białko fuzyjne receptor TNF-IgG, o masie 55 kD; Hoffmann-LaRoche); interleukina-10 (SCH 52000; Schering Plough); IL-4; agoniści IL-10 i/lub IL-4 (np. przeciwciała agonistyczne); interleukina-11; sprzężone z glukuronidem lub dekstranem proleki prednizolonu, deksametazonu lub budezonidu; antysensowne dla ICAM-1 tiofosforany oligodeoksynukleotydów (ISIS 2302; Isis Pharmaceuticals, Inc.); rozpuszczalny receptor 1 dopełniacza (TP10; T Cell Sciences, Inc.); mesalazyna o powolnym uwalnianiu; metotreksat; antagoniści czynnika aktywującego płytki krwi (PAF); cyprofIoksacyna; i lignokaina.
Przykłady środków terapeutycznych stosowanych w stwardnieniu rozsianym, z którymi można połączyć przeciwciało lub część przeciwciała do stosowania zgodnie z wynalazkiem, obejmują takie jak: kortykosteroidy; prednizolon; metyloprednizoIon; azatiopryna; cyklofosfamid; cyklosporyna; metotreksat; 4-aminopirydyna; tyzanidyna; interferon-ji1a (Avonex™. Biogen); interferonów (Betaseron™; Chiron/Berlex); Kopolimer 1 (Cop-1; Copaxone™. Teva Pharmaceutical Industries, Inc.); tlen hyperbaryczny; immunoglobulina dożylna; kladrybina; CDP571/BAY-10-3356 (humanizowane przeciwciało anty-TNFa; Celltech/Bayer); cA2 (chimeryczne przeciwciało anty-TNFa; Centocor); 75 kdTNFR-IgG (białko fuzyjne receptor TNF-IgG, o masie 75 kD; Immunex; patrz np. Arthritis & Rheumatism (1994) tom 37, S295; J. Invest. Med. (1996) tom 44, 235A); 55 kdTNFR-IgG (białko fuzyjne receptor TNF-IgG, o masie 55 kD; Hoffmann-LaRoche); IL-10; IL-4; i agoniści IL-10 i/lub IL-4 (np. przeciwciała agonistyczne).
Przykłady środków terapeutycznych stosowanych w posocznicy, z którymi można połączyć przeciwciało lub część przeciwciała do stosowania zgodnie z wynalazkiem, obejmują takie jak: hipertoniczne roztwory soli; antybiotyki; dożylna gamma globulina; ciągła hemofiltracja; karbapenemy (np. meropenem) antagoniści takich cytokin jak TNFa, IL- 1β, IL-6 i/lub IL-8 CDP-571/BAY-10-3356 (humanizowane przeciwciało anty-TNFa Celltech/Bayer); cA2 (chimeryczne przeciwciało anty-TNFa Centocor); 75 kdTNFR-IgG (białko fuzyjne receptor TNF-IgG, o masie 75 kD; Immunex; patrz np. Arthritis & Rheumatism (1994) tom 37, S295; J. Invest. Med. (1996) tom 44, 235A); 55 kdTNFR-IgG (białko fuzyjne receptor TNF-IgG, o masie 55 kD; Hoffmann-LaRoche); śodki regulujące cytokinę (CRA) HP228 i HP466 (Houghten Pharmaceuticals, Inc.); SK&F 107647 (peptyd małocząsteczkowy; SmithKline Beecham); czterowartościowy guanylohydrazon CNI-1493 (Picower Institute); inhibitor szlaku czynnika tkankowego (TFPI; Chiron); PHP (chemicznie zmodyfikowana hemoglobina; APEX Bioscience); związki chelatujące i chelaty żelaza, obejmujące kompleks kwas dietylenotriaminopentaoctowy - żelazo (III) (DTPA żelazo (III); Molichem Medicines); lizofilina (syntetyczna małocząsteczkowa metyloksantyna; Cel Therapeutics, Inc.); PGG-Glikan (wodny rozpuszczalny β1,3-glikan; Alfa-Beta Technology); apolipoproteina A1 roztworzona w lipidach; chiralne kwasy hydroksamowe (syntetyczne środki przeciwbakteryjne, które hamują biosyntezę lipidu A); przeciwciała anty-endotoksynowe; E5531 (syntetyczny antagonista lipidu A; Eisai America, Inc.); rBPl21 (rekombinowany N-końcowy fragment ludzkiego białka bakteriobójczego/zwiększającego przepuszczalność); i syntetyczne peptydy anty-endotoksynowe (SAEP; BiosYnth Research Laboratories).
Przykłady środków terapeutycznych stosowanych w zespole niewydolności oddechowej dorosłych (ARDS), z którymi można połączyć przeciwciało lub część przeciwciała do stosowania zgodnie
PL 217 217 B1 z wynalazkiem, obejmują takie jak: przeciwciała anty-IL-8; terapia substytucyjna surfaktantu; CDP571/BAY-10-3356 (humanizowane przeciwciało anty-TNFa; Celltech/Bayer); cA2 (chimeryczne przeciwciało anty-TNFa; Centocor); 75 kdTNFRIgG (białko fuzyjne receptor TNF-IgG, o masie 75 kD; Immunex; patrz np. Arthritis & Rheumatism (1994) tom 37, S295; J. Invest. Med. (1996) tom 44, 235A); i 55 kdTNFR-IgG (białko fuzyjne receptor TNF-IgG, o masie 55 kD; Hoffmann-LaRoche).
Opisane tu kompozycje farmaceutyczne mogą zawierać „terapeutycznie skuteczną ilość” lub „profilaktycznie skuteczną ilość” przeciwciała lub części przeciwciała do stosowania zgodnie z wynalazkiem. Określenie „terapeutycznie skuteczna ilość” odnosi się do ilości skutecznej, w dawkach i przez wymagane okresy czasu, do osiągnięcia pożądanego efektu terapeutycznego. Terapeutycznie skuteczna ilość przeciwciała lub części przeciwciała może zmieniać się zależnie od czynników takich jak stan chorobowy, wiek, płeć i masa ciała osobnika oraz zdolność przeciwciała lub części przeciwciała do wywoływania pożądanej odpowiedzi u tego osobnika. Terapeutycznie skuteczna ilość oznacza także taką, w której nad dowolnymi toksycznymi lub szkodliwymi działaniami przeciwciała lub części przeciwciała przeważają działania korzystne terapeutycznie. Określenie „profilaktycznie skuteczna ilość” odnosi się do ilości skutecznej, w dawkach i przez wymagane okresy czasu, do osiągania pożądanego efektu profilaktycznego. Typowo, ponieważ dawkę profilaktyczną stosuje się u pacjentów przed lub we wcześniejszym stadium choroby, profilaktycznie skuteczna ilość będzie mniejsza niż terapeutycznie skuteczna ilość.
Tryby dawkowania można tak dostosować, aby zapewnić optymalną pożądaną odpowiedź (np. odpowiedź terapeutyczną lub profilaktyczną). Przykładowo można podawać pojedynczy bolus, można podawać kilka podzielonych dawek w czasie lub dawkę można proporcjonalnie zmniejszyć lub zwiększyć zgodnie ze wskazaniami terapeutycznymi. Szczególnie korzystne jest formułowanie kompozycji pozajelitowych w jednostkowe postacie dawkowania dla łatwości podawania i jednolitości dawkowania. Stosowana tu jednostkowa postać dawkowania obejmuje fizycznie oddzielne jednostki stosowane jako dawki jednostkowe dla leczonych ssaków jako pacjentów; przy czym każda jednostka zawiera wstępnie określoną ilość związku czynnego zapewniającą pożądany efekt terapeutyczny w połączeniu z wymaganym nośnikiem farmaceutycznym. Rodzaj jednostkowych postaci dawkowania jest podyktowany przez i bezpośrednio zależny od (a) wyjątkowych właściwości związku czynnego i konkretnego efektu terapeutycznego lub profilaktycznego, który ma być osiągnięty, i (b) ograniczeń właściwych dla komponowania takiego związku czynnego do leczenia związanych z wrażliwością pacjentów.
Przykładowy zakres terapeutycznie lub profilaktycznie skutecznej ilości opisanego tu przeciwciała lub części przeciwciała wynosi 10-100 mg, korzystniej 20-80 mg i najkorzystniej około 40 mg. Należy zauważyć, że wartości dawkowania mogą się zmieniać zależnie od typu i stanu zaawansowania stanu chorobowego, który ma być złagodzony. Ponadto należy zrozumieć, że dla dowolnego poszczególnego pacjenta, specyficzne tryby podawania należy dostosowywać w czasie według indywidualnych potrzeb i profesjonalnego osądu osoby podającej lub nadzorującej podawanie kompozycji, oraz że zakresy dawkowania przedstawione w tym opisie są tylko przykładowe i nie mają w zamierzeniu ograniczać praktycznego stosowania opisanych tu kompozycji.
V. Zastosowania przeciwciał
Wiedząc o ich zdolności do wiązania hTNFa, przeciwciała anty-hTNFa lub ich części można stosować do wykrywania hTNFa (np. w próbce biologicznej, takiej jak surowica lub osocze), stosując typowy test immunologiczny, taki jak test immunoenzymatyczny (ELISA), test radioimmunologiczny (RIA) lub immunohistochemia tkankowa. Możliwy jest zatem sposób wykrywania hTNFa w próbce biologicznej obejmujący kontaktowanie próbki biologicznej z opisanymi tu przeciwciałem lub częścią przeciwciała i wykrywanie albo przeciwciała (lub części przeciwciała) związanego z hTNFa albo niezwiązanego przeciwciała (lub części przeciwciała), aby tym samym wykryć hTNFa w próbce biologicznej. Przeciwciało jest bezpośrednio lub pośrednio znakowane wykrywalną substancją w celu ułatwienia wykrywania związanego lub niezwiązanego przeciwciała. Odpowiednie wykrywalne substancje obejmują różne enzymy, grupy prostetyczne, materiały fluorescencyjne, materiały Iuminescencyjne i substancje radioaktywne. Przykłady odpowiednich enzymów obejmują takie jak peroksydaza chrzanowa, fosfataza zasadowa, β-galaktozydaza lub acetylocholinesteraza; przykłady odpowiednich kompleksów grup prostetycznych obejmują kompleksy streptawidyna/biotyna i awidyna/biotyna; przykłady odpowiednich materiałów fluorescencyjnych obejmują takie jak umbeliferon, fluoresceina, izotiocyjanian fIuoresceiny, rodamina, dichlorotriazynyloaminofluoresceina, chlorek dansylu lub fikoerytryna; przykładem materiału luminescencyjnego jest luminol; a przykłady odpowiednich substancji radioaktywnych obejmują 125I, 131I, 35S lub 3H.
PL 217 217 B1
Alternatywnie do znakowania przeciwciała, hTNFa można oznaczać w płynach biologicznych metodą kompetycyjnego testu immunologicznego, w którym stosuje się wzorce rhTNFa znakowane wykrywalną substancją i nieznakowane przeciwciało anty-hTNFa. W tym teście, próbkę biologiczną, znakowane wzorce rhTNFa i przeciwciało anty-hTNFa łączy się i określa się ilość znakowanego wzorca rhTNFa związanego z nieznakowanym przeciwciałem. Ilość hTNFa w próbce biologicznej jest odwrotnie proporcjonalna do ilości znakowanego wzorca hTNFa związanego z przeciwciałem anty-hTNFa.
Opisane tu przeciwciało D2E7 także można stosować do wykrywania TNFa od gatunków innych niż ludzie, w szczególności TNFa od naczelnych (np. szympans, pawian, marmozeta, makak jawajski i rezus), świni i myszy, ponieważ D2E7 może wiązać każdy z tych TNFa.
Opisane tu przeciwciała i części przeciwciał są zdolne do neutralizacji aktywności hTNFa zarówno in vitro jak i in vivo (patrz opis patentowy US nr 6090382). Ponadto, przynajmniej niektóre opisane tu przeciwciała, takie jak D2E7, mogą neutralizować aktywność hTNFa od innych gatunków. Zgodnie z tym, opisane tu przeciwciała i części przeciwciał można stosować do hamowania aktywności hTNFa, np. w hodowli komórkowej zawierającej hTNFa, u osobników ludzkich lub u osobników innych ssaków mających TNFa, z którymi przeciwciało reaguje krzyżowo (np. szympans, pawian, marmozeta, makak jawajski i rezus, świnia lub mysz). Możliwy jest zatem sposób hamowania aktywności TNFa obejmujący kontaktowanie TNFa z przeciwciałem lub częścią przeciwciała tak, aby hamowana była aktywność TNFa. Korzystnie, TNFa jest ludzkim TNFa. Przykładowo w hodowli komórkowej zawierającej lub prawdopodobnie zawierającej TNFa do pożywki hodowlanej można dodać przeciwciało lub część przeciwciała w celu hamowania aktywności hTNFa w hodowli.
W korzystnym rozwiązaniu, możliwe jest leczenie zaburzeń, w których korzystne jest podawanie przeciwciała anty-TNFa, obejmujące podskórne podawanie pacjentowi co dwa tygodnie przeciwciała lub części przeciwciała tak, aby wyleczyć zaburzenie. W szczególnie korzystnym rozwiązaniu, przeciwciało podaje się podskórnie raz na dwa tygodnie. W innym szczególnie korzystnym rozwiązaniu, przeciwciało podaje się podskórnie przed, podczas lub po podaniu metotreksatu. Korzystnie, osobnikiem jest człowiek. Alternatywnie, osobnikiem może być ssak, u którego ulega ekspresji TNFa, z którym opisane tu przeciwciało reaguje krzyżowo. Ponadto osobnikiem może być ssak, do którego organizmu wprowadzono hTNFa (np. przez podawanie hTNFa lub przez ekspresję transgenicznego genu hTNFa). Opisane tu przeciwciało można podawać człowiekowi dla celów terapeutycznych (omówionych dodatkowo poniżej). Ponadto, opisane tu przeciwciało można podawać ssakowi nie będącemu człowiekiem, u którego ulega ekspresji TNFa, z którym przeciwciało reaguje krzyżowo (np. ssak naczelny, świnia lub mysz) dla celów weterynaryjnych lub w ramach zwierzęcego modelu choroby ludzkiej. Biorąc pod uwagę ten drugi przypadek, takie modele zwierzęce mogą być przydatne do oceny terapeutycznej skuteczności opisanych tu przeciwciał (np. badanie dawek i przebiegów czasowych podawania).
Stosowane tu określenie „zaburzenie, w którym korzystne jest podawanie przeciwciała antyTNFa” ma w zamierzeniu obejmować choroby i inne zaburzenia, w których wykazano, że obecność TNFa u osobnika cierpiącego na zaburzenie jest lub jest podejrzewana jako odpowiedzialna za patofizjologię zaburzenia albo jest czynnikiem, który przyczynia się do zaostrzenia zaburzenia, lub gdzie wykazano, że inne przeciwciało anty-TNFa lub jego biologicznie czynna część jest z powodzeniem stosowana do leczenia choroby. Zgodnie z tym, zaburzenie, w którym aktywność TNFa jest szkodliwa obejmuje zaburzenie, w którym oczekuje się, że hamowanie aktywności TNFa złagodzi objawy i/lub postęp zaburzenia. Takie zaburzenia można zidentyfikować np. przez zwiększenie stężenia TNFa w płynie biologicznym osobnika cierpiącego na zaburzenie (np. zwiększenie stężenia TNFa w surowicy, osoczu, płynie maziowym itp. osobnika), które można wykrywać stosując np. przeciwciało antyTNFa jak opisano powyżej. Istnieją liczne przykłady zaburzeń, w których aktywność TNFa jest szkodliwa. Zgodnie z wynalazkiem przeciwciało stosuje się do leczenia zaburzeń jelitowych
G. Zaburzenia jelitowe
Czynnik martwicy nowotworu jest zaangażowany w patofizjologię zapalnych zaburzeń jelitowych (patrz np. Tracy, K.J., i in. (1986) Science 234: 470-474; Sun, X-M., i in. (1988) J. Clin. Invest. 81: 1328-1331; MacDonald, T.T., i in. (1990) Clin. Exp. Immunol. 81:301-305). Chimeryczne mysie przeciwciała anty-hTNFa poddano badaniom klinicznym pod względem leczenia choroby Crohna (van Dullemen, H. M., i in. (1995) Gastroenterology 109: 129-135). Ludzkie przeciwciała i części przeciwciał zgodnie z wynalazkiem można zatem stosować do leczenia zaburzeń jelitowych, takich jak idiopatyczna choroba zapalna jelit, która obejmuje dwa zespoły, chorobę Crohna i zapalenie okrężnicy wrzodziejące.
PL 217 217 B1
Zastosowanie opisanych tu przeciwciał i części przeciwciał w leczeniu innych specyficznych zaburzeń omówiono dodatkowo poniżej.
B. Posocznica
Czynnik martwicy nowotworu ma ustaloną rolę w patofizjologii posocznicy, z efektami biologicznymi, które obejmują niedociśnienie, supresję mięśnia sercowego, przecieki naczyniowe, martwicę narządów, stymulację uwalniania toksycznych drugorzędowych mediatorów i aktywację kaskady krzepnięcia (patrz np. Tracey, K.J. i Cerami, A. (1994) Annu. Rev. Med. 45:491-503; Russell, D i Thompson, R.C. (1993) Curr. Opin. Biotech. 4:714-721). Zgodnie z tym, opisane tu ludzkie przeciwciała, i części przeciwciał, można stosować do leczenia posocznicy w jej dowolnych okolicznościach klinicznych, obejmujących wstrząs septyczny, wstrząs endotoksynowy, posocznicę wywołaną przez bakterie Gram-ujemne i zespół wstrząsu toksycznego.
Ponadto, do leczenia posocznicy, opisane tu przeciwciało anty-hTNFa lub część przeciwciała można podawać wspólnie z jednym lub większą liczbą dodatkowych środków terapeutycznych, które mogą dodatkowo złagodzić posocznicę, takich jak inhibitor interleukiny-1 (taki jak ujawniony w publikacjach PCT nr WO 92/16221 i WO 92/17583), cytokina interleukina-6 (patrz np. publikacje PCT nr WO 93/11793) lub antagonista czynnika aktywującego płytki krwi (patrz np. publikacja europejskiego zgłoszenia patentowego EP 374510).
Ponadto, w korzystnym rozwiązaniu, opisane tu przeciwciało anty-TNFa lub część przeciwciała podaje się człowiekowi należącemu do podgrupy pacjentów z posocznicą mających stężenie IL-6 w surowicy lub osoczu powyżej 500 pg/ml, a korzystniej 1000 pg/ml, w czasie leczenia (patrz publikacja PCT nr WO 95/20978, Daum, L., i in.).
C. Choroby autoimmunologiczne
Czynnik martwicy nowotworu jest zaangażowany w patofizjologię rozmaitych chorób autoimmunologicznych. Przykładowo TNFa jest zaangażowany w aktywowanie zapalenia tkanki i wywoływanie zniszczenia stawów w reumatoidalnym zapaleniu stawów (patrz np. Tracey i Cerami, powyżej; Arend, W.P. i Dayer, J-M. (1995) Arth. Rheum. 38:151-160; Fava, R.A., i in. (1993) Clin. Exp. Immunol. 94:261-266). TNFa bierze także udział we wspomaganie śmierci komórek wysepek i pośredniczeniu w powstawaniu oporności na insulinę w cukrzycy (patrz np. Tracey i Cerami, powyżej; publikacja PCT nr WO 94/08609). TNFa bierze także udział w pośredniczeniu w cytotoksyczności wobec oligodendrocytów i indukcji płytek zapalnych w stwardnieniu rozsianym (patrz np. Tracey i Cerami, powyżej). Chimeryczne i humanizowane mysie przeciwciała anty-hTNFa poddano badaniom klinicznym pod względem leczenia reumatoidalnego zapalenia stawów (patrz np. Elliott, M.J., i in. (1994) Lancet 344:1125-1127; Elliot, M.J., i in. (1994) Lancet 344:1105-1110; Rankin, E.C., i in. (1995) Br. J. Rheumatol. 34:334-342).
Opisane tu ludzkie przeciwciała i części przeciwciał można stosować do leczenia chorób autoimmunologicznych, w szczególności związanych z zapaleniem, obejmujących reumatoidalne zapalenie stawów, reumatoidalne zapalenie kręgosłupa, zapalenie kości i stawów i dnawe zapalenie stawów, alergię, stwardnienie rozsiane, cukrzycę autoimmunologiczną, autoimmunologiczne zapalenie błony naczyniowej oka i zespół nerczycowy. Typowo przeciwciało lub część przeciwciała podaje się ogólnoustrojowo, chociaż w pewnych zaburzeniach, miejscowe podawanie przeciwciała lub części przeciwciała do miejsca zapalenia może być korzystne (np. miejscowe podawanie do stawów w reumatoidalnym zapaleniu stawów lub miejscowe zastosowanie na wrzody w cukrzycy, pojedynczo lub w połączeniu z pochodną cykloheksanoylidenu, jak opisano w publikacji PCT nr WO 93/19751).
D. Choroby zakaźne
Czynnik martwicy nowotworu bierze udział w pośredniczeniu w efektach biologicznych obserwowanych w rozmaitych chorobach zakaźnych. Przykładowo TNFa bierze udział w pośredniczeniu w zapaleniu mózgu i zakrzepicy naczyń włosowatych i zawale w malarii (patrz np. Tracey i Cerami, powyżej). TNFa bierze także udział w pośredniczeniu w zapaleniu mózgu, indukowaniu przerwania bariery krew-mózg, wywoływaniu zespołu wstrząsu septycznego i aktywowaniu zawału żylnego w zapaleniu opon mózgowych (patrz np. Tracey i Cerami, powyżej). TNFa bierze także udział w indukowaniu kacheksji, stymulowaniu proliferacji wirusa i pośredniczeniu w uszkodzeniu układu ośrodkowego nerwowego w zespole nabytego niedoboru odporności (AIDS) (patrz np. Tracey i Cerami, powyżej). Zgodnie z tym, opisane tu przeciwciała i części przeciwciał można stosować w leczeniu chorób zakaźnych, obejmujących bakteryjne zapalenie opon mózgowych (patrz np. europejskie zgłoszenie patentowe nr EP 585705), powikłania mózgowe w malarii, AIDS i kompleks związany z AIDS (ARC) (patrz np. publikacja europejskiego zgłoszenia patentowego nr EP 230574), jak również infekcję cytomegalowirusem wtórną do transplantacji (patrz np. Fietze, E., i in. (1994) Transplantion 58:67522
PL 217 217 B1
-680). Opisane tu przeciwciała i części przeciwciał można także stosować do złagodzenia objawów związanych z chorobami zakaźnymi, obejmującymi gorączkę i bóle mięśniowe spowodowane infekcją (taką jak grypa) i kacheksję wtórną do infekcji (np. wtórną do AIDS lub ARC).
E. Transplantacja
Czynnik martwicy nowotworu jest kluczowym mediatorem odrzucenia alloprzeszczepu i reakcji przeszczepu przeciw gospodarzowi (GVHD) i bierze udział w pośredniczeniu szkodliwej reakcji, którą obserwuje się gdy przeciwciało szczura OKT3, ukierunkowane przeciw kompleksowi receptora CD3 komórek T, stosuje się do hamowania odrzucenia przeszczepów nerek (patrz np., Tracey i Cerami, powyżej; Eason, J.D., i in. (1995) Transplantion 59:300-305; Suthanthiran, M. i Strom, T.B. (1994) New Engl. J. Med. 331:365-375). Zgodnie z tym, opisane tu przeciwciała i części przeciwciał można stosować do hamowania odrzucenia przeszczepu, w tym odrzucenia przeszczepów alogenicznych i ksenogenicznych i do hamowania GVHD. Chociaż przeciwciało lub część przeciwciała można stosować pojedynczo, korzystniej stosuje się je w połączeniu z jednym lub większą liczbą innych środków, które hamują odpowiedź immunologiczną przeciw przeszczepowi alogenicznemu lub hamują GVHD. Przykładowo w jednym rozwiązaniu, opisane tu przeciwciało lub część przeciwciała stosuje się w połączeniu z 0KT3 do hamowania reakcji wywołanych przez OKT3. W innym rozwiązaniu, opisane tu przeciwciało lub część przeciwciała stosuje się w połączeniu z jednym lub większą liczbą przeciwciał ukierunkowanych na inne cząsteczki docelowe zaangażowane w regulowanie odpowiedzi immunologicznej, takie jak cząsteczki powierzchniowe komórki CD25 (receptor-a interleukiny-2), CD11a (LFA-1), CD54 (ICAM-1), CD4, CD45, CD28/CTLA4, CD80 (B7-1) i/lub CD86 (B7-2). W jeszcze innym rozwiązaniu, opisane tu przeciwciało lub część przeciwciała stosuje się w połączeniu z jednym lub większą liczbą ogólnych środków immunosupresyjnych, takich jak cyklosporyna A lub FK506.
F. Proces złośliwy
Czynnik martwicy nowotworu jest zaangażowany w indukowanie kacheksji, stymulowanie rozrostu guza, wzmaganie potencjału przerzutowego i pośredniczenie w cytotoksyczności w procesach złośliwych (patrz np. Tracey i Cerami, powyżej). Zgodnie z tym, opisane tu przeciwciała i części przeciwciał można stosować w leczeniu procesów złośliwych, do hamowania wzrostu nowotworu lub przerzutu i/lub do łagodzenia kacheksji wtórnej do procesu złośliwego. Przeciwciało lub część przeciwciała można podawać ogólnoustrojowo lub miejscowo w miejsce występowania guza.
G. Zaburzenia płucne
Czynnik martwicy nowotworu jest zaangażowany w patofizjologię zespołu zaburzeń oddechowych dorosłych, w tym stymulowanie aktywacji leukocytów śródbłonka, kierowanie cytotoksyczności na pneumocyty i indukowanie przecieków naczyniowych (patrz np. Tracey i Cerami, powyżej). Zgodnie z tym, opisane tu przeciwciała i części przeciwciał można stosować do leczenia różnych zaburzeń płuc, obejmujących zespół zaburzeń oddechowych dorosłych (patrz np. publikacja PCT nr WO 91/04054), płuco wstrząsowe, przewlekłą chorobę zapalną płuc, sarkoidozę płuc, zwłóknienie płuc i pylicę krzemową. Przeciwciało lub część przeciwciała można podawać ogólnoustrojowo lub miejscowo na powierzchnię płuc, np. jako aerozol.
H. Zaburzenia serca
Opisane tu przeciwciała i części przeciwciał można także stosować do leczenia różnych zaburzeń serca, obejmujących niedokrwienie serca (patrz np. europejskie zgłoszenie patentowe nr EP 453898) i niewydolność serca (osłabienie mięśnia sercowego) (patrz np. publikacja PCT nr WO 94/20139).
I. Inne
Opisane tu przeciwciała i części przeciwciał można także stosować do leczenia różnych innych zaburzeń, w których aktywność TNFa jest szkodliwa. Przykłady innych chorób i zaburzeń, w których patofizjologię jest zaangażowana aktywność TNFa, a więc które można leczyć stosując przeciwciało lub część przeciwciała, obejmują zapalne choroby kości i resorpcję kości (patrz np. Bertolini, D.R., i in. (1986) Nature 319:516-518; Konig, A., i in. (1988) J. Bone Miner. Res. 3:621-627; Lerner, U.H. i Ohlin, A. (1993) J. Bone Miner. Res. 8:147-155; i Shankar, G. i Stern, P.H. (1993) Bone 14:871-876), zapalenie wątroby, obejmujące alkoholowe zapalenie wątroby (patrz np. McClain, C.J. i Cohen, D.A. (1989) Hepatology 9:349-351; Felver, M.E., i in. (1990) Alcohol. Clin. Exp. Res. 14:255-259; i Hansen, J., i in. (1994) Hepatology 20:461-474) i wirusowe zapalenie wątroby (Sheron, N., i in. (1991) J. Hepatol. 12:241-245; i Hussain, M.J., i in. (1994) J. Clin. Pathol. 47:1112-1115), zaburzenia krzepniecia (patrz np. van der Poll, T., i in. (1990) N. Engl. J. Med. 322:1622-1627; i van der Poll, T., i in. (1991) Prog. Clin. Biol. Res. 367:55-60), oparzenia (patrz np. Giroir, B.P., i in. (1994) Am. J. Physiol. 267:H118-124; i Liu, X.S., i in. (1994) Burns 20:40-44), uszkodzenie reperfuzyjne (patrz np. Scales, W.E., i in. (1994) Am. J. Physiol. 267:01122-1127; Serrick, C.,
PL 217 217 B1 i in. (1994) Transplantion 58:1158-1162; i Yao, Y.M., i in. (1995) Resuscitation 29:157-168), powstawanie keloidu (patrz np. McCauley, R.L., i in. (1992) J. Clin. Immunol. 12:300-308), powstawanie tkanki bliznowatej i gorączkę.
Niniejszy wynalazek opisano w odniesieniu do następujących figur.
Fig. 1A i 1B obrazują odpowiedzi American College of Rheumatology 20 (ACR20) i ACR50 dotyczące pacjentów cierpiących na reumatoidalne zapalenie stawów (RA) po podaniu podskórnym przeciwciała D2E7 co tydzień przez ogółem dwanaście tygodni (1A), lub podawaniu podskórnym przeciwciała D2E7 i metotreksatu co drugi tydzień (1B) przez ogółem dwadzieścia cztery tygodnie. Te dane wskazują, że podawanie co drugi tydzień jest równie skuteczne jak podawanie co tydzień.
Fig. 2 przedstawia odpowiedzi ACR20, ACR50, i ACR70 dotyczące pacjentów cierpiących na RA po podskórnym podawaniu przeciwciała D2E7 i metotreksatu co drugi tydzień przez dwadzieścia cztery tygodnie.
Fig. 3A i 3B obrazują zmiany w czasie liczby tkliwych stawów (3A) i liczby obrzękniętych stawów (3B) w ciągu dwudziestu czterech tygodni u pacjentów cierpiących na RA po podawaniu podskórnym D2E7 i metotreksatu co drugi tydzień przez dwadzieścia cztery tygodnie.
Fig. 4 przedstawia wyniki uzyskane z krótkiej ankiety zdrowotnej (SF-36) pacjentów cierpiących na RA po podawaniu podskórnym przeciwciała D2E7 i metotreksatu co drugi tydzień przez dwadzieścia cztery tygodnie. RP, znaczenie fizyczne; PF, funkcja fizyczna; BP, ból cielesny; GH, ogólny stan zdrowia; V, witalność; SE, funkcjonowanie społeczne; RE, stan emocjonalny; i MH, zdrowie psychiczne.
Fig. 5 przedstawia odsetek osób dających odpowiedź ACR po pojedynczej dożylnej iniekcji przeciwciała D2E7 i metotreksatu u pacjentów cierpiących na RA.
Niniejszy wynalazek zilustrowano ponadto następującymi przykładami.
P r z y k ł a d 1
Leczenie przeciwciałem anty-TNFa
Skuteczność D2E7 po podaniu podskórnym (s.c.)
W tym badaniu, dwudziestu czterech pacjentów z aktywnym RA traktowano tygodniowymi dawkami 0,5 mg/kg D2E7 (n=18) lub placebo (n=6) metodą zastrzyku s.c. przez trzy miesiące. Średni czas trwania choroby u pacjentów biorących udział w tym badaniu wynosił 10,1 lat, wynik punktacji aktywności choroby (DAS) wynosił 4,87 i otrzymywali średnio 3,4 DMARD (leki przeciwreumatyczne modyfikujące chorobę) przed włączeniem do badania; ponownie odzwierciedlające znaczną aktywność choroby. Pacjenci odpowiadający na leczenie kontynuowali leczenie otwarte przeciwciałem D2E7, podczas gdy pacjentom, którzy nie odpowiedzieli na leczenie dawką 0,5 mg/kg lub którzy utracili odpowiedź w zakresie DAS przy dawce 0,5 mg/kg, zwiększono dawkę do 1 mg/kg w iniekcji s.c. po dwunastym tygodniu badania.
Pierwsi włączeni pacjenci otrzymali do sześćdziesięciu iniekcji, a więc byli leczeni lekiem badanym przez sześćdziesiąt tygodni. Skuteczność dawkowania s.c. była podobna do iniekcji dożylnych. Aż do 78% pacjentów osiągnęło odpowiedź DAS i ACR20 w czasie pierwszych tygodni leczenia. Podskórne podawanie D2E7 w dawce 0,5 mg/kg/tydzień zmniejszyło liczbę obrzękniętych stawów (SWJ) o 54%, liczbę tkliwych stawów (TJC) o 61% i CRP O 39% w czasie dwunastu tygodni w porównaniu z wartościami wyjściowymi, podczas gdy w grupie placebo wszystkie parametry wzrosły. Po zakończeniu okresu tego badania kontrolowanego przez placebo, pacjenci kontynuowali leczenie przez aż do czternastu miesięcy z utrzymującą się skutecznością. Te wyniki wskazują zatem, że podskórne podawanie D2E7 w dawce 0,5 mg/kg/tydzień może być bezpiecznie stosowane przez samych pacjentów z dobrą tolerancją miejscową.
Podawanie D2E7 i metotreksatu
W tym badaniu, pacjenci otrzymali s.c. lub dożylnie (i.v.) placebo lub D2E7 w dawce 1 mg/kg, oprócz przyjmowanego przez nich leczenia (metotreksatem) MTX. Do badania włączono pięćdziesięciu czterech pacjentów i osiemnastu pacjentów otrzymało i.v. D2E7 i s.c. placebo, osiemnastu pacjentów otrzymało i.v. placebo i s.c. D2E7, a osiemnastu pacjentów otrzymało placebo i.v. i s.c. Pacjenci otrzymali drugą dawkę tuż po utracie statusu odpowiedzi w ramach ślepej próby, nie wcześniej niż cztery tygodnie po pierwszej dawce. Następnie, wszyscy pacjenci otrzymali w sposób otwarty iniekcje s.c. D2E7 co dwa tygodnie.
Demograficzna charakterystyka populacji badanej w tym badaniu obejmowała średni czas trwania RA równy 11,1 lat, wcześniejszą ekspozycję na średnio 3,6 DMARD (inne niż MTX), i średnią DAS w chwili rozpoczęcia badania równą 4,81. W dniu dwudziestym dziewiątym, 72% pacjentów leczonych i.v. D2E7 i 44% pacjentów leczonych s.c. D2E7 osiągnęło odpowiedź według kryteriów DAS, w po24
PL 217 217 B1 równaniu z tylko 28% pacjentów leczonych placebo (przedstawionych na Fig. 5). Spośród osób odpowiadających na leczenie w tym badaniu, 28% pacjentów leczonych placebo utrzymywało odpowiedź ACR20 aż do dnia 29, w porównaniu z 72% pacjentów leczonych i.v. D2E7 i 67% pacjentów leczonych s.c. D2E7, którzy utrzymywali odpowiedzi przez od jednego do trzech miesięcy.
P r z y k ł a d 2
Dawka na całkowitą masę ciała podawanego podskórnie przeciwciała anty-TNFa
Podawanie podskórne D2E7 co tydzień
Do tego badania włączono dwieście osiemdziesięciu czterech pacjentów z RA i zaprojektowano je w celu określenia optymalnej dawki na całkowitą masę ciała podskórnie podawanego D2E7. Pacjentów zrandomizowano do otrzymywania 20, 40 lub 80 mg D2E7 lub placebo tygodniowo przez dwanaście tygodni, po którym to czasie pacjentów leczonych placebo przestawiono w ramach ślepej próby na 40 mg D2E7/tydzień.
W przybliżeniu 49% pacjentów osiągnęło ACR20 przy dawce 20 mg, 55% pacjentów osiągnęło ACR20 przy dawce 40 mg, i 54% pacjentów osiągnęło ACR20 przy dawce 80 mg, podczas gdy tylko 10% pacjentów otrzymujących placebo osiągnęło ACR20 (przedstawiono na Fig. 1A). W przybliżeniu 23% pacjentów osiągnęło ACR50 przy dawce 20 mg, 27% pacjentów osiągnęło ACR50 przy dawce 40 mg i 20% pacjentów osiągnęło ACR50 przy dawce 80 mg, i tylko 2% pacjentów otrzymujący placebo osiągnęło ACR50. Te dane ilustrują, że podskórne podawanie D2E7, szczególnie w dawce 40 mg/tydzień wytwarza dobrą odpowiedź.
P r z y k ł a d 3
Podawanie podskórne co dwa tygodnie przeciwciała anty-TNFa, podawanie podskórne co dwa tygodnie D2E7
Badano efekty kliniczne, bezpieczeństwo, immunogenność i tolerancję u pacjentów RA z częściowymi odpowiedziami na MTX po podskórnych (s.c.) iniekcjach placebo lub D2E7 na kilku poziomach dawkowania co drugi tydzień przez aż do dwudziestu czterech tygodni w połączeniu z kontynuowanym leczeniem MTX.
Projekt badania
Przeprowadzono kontrolowane przez placebo, podwójnie ślepe, randomizowane, wieloośrodkowe badanie u pacjentów z RA, u których wystąpiła niewystarczająca skuteczność lub tolerancja na MTX. Podczas przebiegu próby, pacjenci kontynuowali leczenie na stałej dawce MTX z zakresem dawek wyspecyfikowanym w kryteriach włączenia opisanych poniżej.
To badanie składało się z dwóch części:
1) „okres pozbywania się z ustroju uprzednio stosowanego leku przed podaniem innego” równy cztery tygodnie przed podaniem pierwszej dawki leku, podczas którego wycofano DMARD (oprócz MTX); i
2) „okres kontrolowany przez placebo”, podczas którego pacjentów losowo przyporządkowano do jednej spośród czterech kohort obejmujących sześćdziesięciu siedmiu pacjentów, mających otrzymywać placebo, 20, 40 lub 80 mg D2E7 (jako dawka na całkowitą masę ciała) podawane co drugi tydzień s.c. przez do 24 tygodni. Każdą dawkę leku badanego podawano jako dwie iniekcje s.c. w ilości 1,6 ml każda. Pierwszą dawkę pacjent otrzymywał od personelu medycznego jako część szkolenia pacjenta. Kolejne dawki były stosowane przez samych pacjentów w ośrodku badawczym pod bezpośrednią obserwacją wyszkolonego personelu przez pierwsze cztery tygodnie. Następnie, dawki były podawane poza ośrodkiem badawczym przez pacjenta, wyszkoloną osobę wskazaną przez pacjenta lub przez personel medyczny. Lek przez cztery lub pięć tygodni wydawano po każdej ocenie klinicznej. Pacjentów badano seryjnie w tygodniu pierwszym, drugim, trzecim, czwartym, szóstym, ósmym, dwunastym, szesnastym, dwudziestym i dwudziestym czwartym badania, przy czym badanie stawów przeprowadzał nie znający przypisania grup lekarz oceniający, niezależny od lekarza prowadzącego.
Do tego badania włączono dwustu siedemdziesięciu jeden pacjentów z RA. Populacja badania była reprezentatywna dla populacji ze średnio ciężkim do ciężkiego RA w Ameryce Północnej: w przybliżeniu 70% pacjentów płci żeńskiej, i w przeważającej mierze w wieku powyżej czterdziestu lat. Populację dobrano stosując wstępnie określone kryteria włączenia i wykluczania, znane fachowcom w dziedzinie, np. pacjent musi mieć zdiagnozowane RA według kryteriów określonych przez American College of Rheumatology (ACR) poprawionych w 1987 roku (przedstawionych w Załączniku A).
Wyniki
Z Fig. 1B i 2-4 wynika, że podskórne leczenie D2E7 co dwa tygodnie połączone z metotreksatem znacznie lepiej niż placebo zmniejszało oznaki i objawy RA w ciągu dwudziestu czterech tygodni. WszystPL 217 217 B1 kie trzy dawki D2E7 były w sposób statystycznie istotny bardziej skuteczne niż placebo podawane co tydzień. Ponadto, D2E7 w dawce 40 mg i 80 mg miało lepszą skuteczność niż w dawce 20 mg.
Załącznik A
Definicja RA według ACR
Kryteria i funkcje schematu klasyfikacji z roku 1987 dla reumatoidalnego zapalenia stawów (RA)
Kryterium Definicja
1. Zapalenie 3 lub większej liczby obszarów stawów Co najmniej 3 obszary stawów jednocześnie wykazywały obrzęk tkanek miękkich lub płyn (nie tylko przerost kostny) według obserwacji lekarza. 14 możliwych obszarów stawów oznacza prawy lub lewy PIP, MDP, nadgarstek, łokieć, kolano, kostkę i stawy MTP.
2. Zapalenie stawów ręki Nadgarstek MCP MCP lub nadgarstek MCP i nadgarstek Obrzęk tkanek miękkich lub płyn (nie tylko przerost kostny) wyszczególnionego obszaru według obserwacji lekarza. Tam gdzie wyszczególniono 2 obszary, musiały one być objęte chorobą jednocześnie.
3. Symetryczny obrzęk (zapalenie stawów) Jednoczesne objęcie chorobą tych samych obszarów stawów (jak zdefiniowano w 1 po obu stronach ciała (obustronne objęcie chorobą PIP, MCP lub MTP jest dopuszczalne mimo braku bezwzględnej symetrii)
4. Czynnik reumatoidalny w surowicy Wykazanie nieprawidłowych ilości czynnika reumatoidalnego w surowicy dowolną metodą, dla której wynik jest dodatni u <5% zdrowych pacjentów kontrolnych
5. Zmiany radiograficzne w reumatoidalnym zapaleniu stawów Zmiany radiograficzne typowe dla reumatoidalnego zapalenia stawów na tylnoprzednich radiogramach ręki i nadgarstka, które muszą obejmować nadżerki lub oczywiste odwapnienie kości zlokalizowane w lub najbardziej wyraźne sąsiadująco do objętych stawów (same zmiany jak w zapaleniu kości i stawów nie kwalifikują się)
Pacjenta określa się jako chorego na RA jeśli mieści się w 1 z 5 podzestawów RA wyszczególnionych w Tabeli 7 i ma kliniczną diagnozę RA postawioną przez swojego lekarza. Kryteria 1, 2 i 3 muszą być obecne przez co najmniej 6 tygodni. Arthritis and Rheumatism, tom 31, nr 3 (marzec 1988)
PL 217 217 B1
Lista sekwencji <110> Abbott Laboratories (Bertnuda) Ltd.iin.
<120> Sposoby podawania przeciwciał anty-TNFa <130 BBI-168PC <140> PCT/US02/17790 <141> 2002-06-05 <15Q> 60/296961 <151> 2001-06-08 <160> 37 <170 FastSEO for Windows Version 4.0 <210> 1 <211> 107 <212> PRT <213> sekwencja sztuczna <220>
<223> zmutowane przeciwciało ludzkie <220 <223> zmutowane przeciwciało ludzkie <400> 1
Asp Ile Gin Met Thr Gin Ser Pro Ser Ser Leu Ser 10 Ala Ser Val 15 Gly
1 s
Asp Arg Val Thr Ile Thr Cys Arg Ala Ser Gin Gly Ile Arg Asn Tyr
20 25 30
Leu Ala Trp Tyr Gin Gin Lys Pro Gly Lys Ala Pro Lys Leu Leu ile
35 40 45
Tyr Ala Ala Ser Thr Leu Gin Ser Gly Val Pro Ser Arg Phe Ser Gly
50 55 60
Ser Gly Ser Gly Thr Asp Phe Thr Leu Thr Ile Ser Ser Leu Gin Pro
65 70 75 80
Glu Asp Val Ala Thr Tyr Tyr cys Gin Arg Tyr Asn Arg Ala Pro Tyr
85 90 95
Thr Phe Gly Glu Gly Thr Lys Val Glu Ile Lys
100 105
<210 2 <2ll> 121 <212> PRT <213> Sekwencja sztuczna <220 <223> zmutowane przeciwciało ludzkie <400> 2
Glu Val Gin Leu Val Glu Ser Gly Gly Gly Leu Val Gin Pro Gly Arg
1 5 10 15
Ser Leu Arg Leu Ser Cys Ala Ala Ser Gly Phe Thr Phe Asp Asp Tyr
20 25 30
Ala Met His Trp Val Arg Gin Ala Pro Gly Lys Gly Leu Glu Trp Val
PL 217 217 B1
35 40 45
Ser Ala Ile Thr Trp Asn Ser Gly His Ile Asp Tyr Ala Asp Ser Val
50 55 60
Glu Gly Arg Phe Thr Ile Ser Arg Asp Asn Ala Lys Asn Ser Leu Tyr
65 70 75 so
Leu Gin Met Asn Ser Leu Arg Ala Glu Asp Thr Ala Val Tyr Tyr Cys
85 90 95
Ala Łys val Ser Tyr Leu Ser Thr Ala Ser Ser Leu ASp Tyr Trp Gly
100 105 110
Gin Gly Thr Leu Val Thr Val Ser Ser
115 120
<210> 3 <211> 9 <212> PRT <213> Sekwencja sztuczna <22O>
<223> zmutowane przeciwciało ludzkie <22O>
<221> ODMIANA <222> <91 <223> Xaa · Thr lub Ala <400> 3
Gin Arg Tyr Asn Arg Ala Pro Tyr Xaa 1 S <210> 4 <2łl> 12 <212> PRT <213> Sekwencja sztuczna <220>
<223> zmutowane przeciwciało Ludzkie <220>
<22l> ODMIANA <222> (12) <223> Xaa <= Tyr lub Asn <400> 4
Val Ser Tyr Leu Ser Thr Ala Ser Ser Leu Asp Xaa 15 10 <210 5 <211> 7 <212> PRT <213> Sekwencja sztuczna <220>
<223> zmutowane przeciwciało ludzkie <400> 5
Ala Ala Ser Thr Leu Gin Ser 1 5
PL 217 217 B1 <210> 6 <211> 1?
<212> PRT <213> Sekwencja sztuczna <220>
<223> zmutowane przeciwciało ludzkie <400> $
Ala Ile Thr Trp Asn Sec Gly His Ile Asp Tyr Ala Asp Ser Val Glu 15 10 15
Gly <210> 7 <211> 11 <212> PRT <213> Sekwencja sztuczna <220>
<22 3> zmutowane przeciwciało ludzkie <4O0> 7
Arg Ala Ser Gin Gly Ile Arg Asn Tyr Leu Ala
10 <2l0> 8 <211> 5 <212> PRT <213> Sekwencja sztuczna <220>
<22 3> zmutowane przeciwciało ludzkie <400> e .
Asp Tyr Ala Met His
5 <210> 9 <211> 107 <212> PRT <213;» Sekwencja sztuczna <220>
<223> zmutowane przeciwciało ludzkie <400> 9
Asp Ile Gin Met The Gin Sey Pro Ser Ser Łeu Ser Ala Ser Ile Gly
1 5 10 15
Asp Arg Val Thr Ile Thr Cys Arg Ala Ser Gin Gly Ile Arg Asn Tyr
20 25 30
Leu Ala Trp Tyr Gin Gin' Łys Pro Gly Lys Ala Pro Łys Leo Leu Ile
35 40 45
Tyr Ala Ala Ser Thr Leu Gin Ser Gly Val Pro Ser Arg Phe Ser Gly
50 55 60
Ser Gly Ser Gly Thr Asp Phe Thr Leu Thr Ile Ser Ser Leu Giń Pro
65 70 75 80
PL 217 217 B1
Gin Asp Val Ala The Tyr Tyr Cys Gin Łys Tyr Asn Ser Ala Pro Tyr 85 90 95
Ala Phe Gly Gin Gly Thr Lys Val Glu Ile Łys 100 105 <210> 10 <21ł> 121 <212> PAT <213> Sekwencja sztuczna <220>
<223> zmutowane przeciwciało ludzkie <400> 10
Gin Val Gin Łeu tfai Glu Ser Gly Gly Gly Łeu Val Gin Pro Gly Arg
1 5 10 15
Ser Leu Arg Łeu Ser Cys Ala Ala Ser Gly Phe Thr Phe Asp Asp Tyr
20 25 30
Ala Met His Trp Val Arg Gin Ala Pro Gly Lys Gly Łeu Asp Trp Val
35 40 45
Ser Ala Ile Thr Trp Asn Ser Gly His Ile Asp Tyr Ala Asp Ser Val
50 55 60
Gly Gly Arg Phe Ala Val Ser Arg Asp Asn Ala Łys Asn Ala Leu Tyr
65 70 75 80
Łeu Gin Met Asn Ser Leu Arg Pro Glu Asp Thr Ala Val Tyr Tyr Cys
85 90 95
Thr Łys Ala Ser Tyr Leu Ser Thr Ser Ser Ser Łeu Asp Asn Trp Gly
100 105 110
Gin Gly Thr Łea Val Thr Val Ser Ser
115 120
<2l0> 11 <2ll> 9 <212> PRT <2l3> Sekwencja sztuczna <220>
<223> zmutowane przeciwciało ludzkie <400> 11
Gin Łys Tyr Asn Ser Ala Pro Tyr Ala 1 5 <210» 12 <211> 9 <212> PRT <213> Sekwencja sztuczna <220» <223» zmutowane przeciwciało ludzkie <400» 12
Gin Lys Tyr Asn Arg Ala Pro Tyr Ala 1 5 <210> 13 <211> 9
PL 217 217 B1 <212> PAT <213> Sekwencja sztuczna <220>
<223> zmutowane przeciwciało ludzkie <400> 13
Gin Lys Tyr Gin Arg Ala Pro Tyr Thr 1 5 <210 14 <211> 9 <212> PRT <213? Sekwencja sztuczna <220 <223> zmutowane przeciwciało ludzkie <400 14
Gin Lys Tyr Ser Ser Ala Pro Tyr Thr 1 5 <210> 15 <211> 9 <2l2> PRT <213? Sekwencja sztuczna <220 <223> zmutowane przeciwciało ludzkie <400> 15
Gin Lys Tyr Asn Ser Ala Pro Tyr Thr 1 5 <210 16 <211> 9 <212> PAT <213> Sekwencja sztuczna <220>
<223> zmutowane przeciwciało ludzkie <400? 16
Gin Lys Tyr Asn Arg Ala Pro Tyr Thr 1 5 <210 1?
<211> 9 <212> PRT <213> Sekwencja sztuczna <220>
<223> zmutowane przeciwciało ludzkie <400 13
Gin Lys Tyr Asn Ser Ala Pro Tyr Tyr 1 5
PL 217 217 B1
<210> 16 <211> 9 <212> PRT <213> Sekwencja sztuczna
<220>
<223> zmutowane przeciwciało ludzkie
<400> 16
Gin Lys Tyr Asn Ser Ala Pro Tyr Asn 1 5 <210> n <211> 9 <212> PAT <213> Sekwencja sztuczna <220>
<223> zmutowane przeciwciało ludzkie <400> 19
Gin Lys Tyr Thr Ser Ala Pro Tyr Thr 1 S <210> 20 <211> 9 <212> PAT <213> sekwencja sztuczna <220>
<22 3> zmutowane przeciwciało ludzkie <400> 20
Gin lys Tyr Asn Arg Ala Pro Tyr Asn 1 5 ' <210> 21 <211> 9 <212> PRT <213> Sekwencja sztuczna <220>
<223> zmutowane przeciwciało ludzkie <400> 21
Gin Lys Tyr Asn Ser Ala Ala Tyr Ser 1 5 <210> 22 <211> 9 <212> PRT <213> Sekwencja sztuczna <220>
<223> zmutowane przeciwciało ludzkie
PL 217 217 B1 <400> 22
Gin Gin Tyr Asn Ser Ala Pro Asp Thr l 5 <210 23 <211> 9 <212> PAT <213> Sekwencja sztuczna <22O>
<223> zmutowane przeciwciało ludzkie <40G> 23
Gin Lys Tyr Asn Ser Asp Pro Tyr Thr 1 5 <210 24 <211> 9 <212> PRT <213> Sekwencja sztuczna <220 <223> zmutowane przeciwciało ludzkie <400> 24
Gin Lys Tyr Ile Ser Ala Pro Tyr Thr 1 5 <210 25 <211> 9 <212> PRT <213> sekwencja sztuczna <220 <223> zmutowane przeciwciało ludzkie <40G> 25
Gin Lys Tyr Asn Arg Pro Pro Tyr Thr 1 5 <210> 26 <211> 9 <212> PR?
<213> Sekwencja sztuczna <220 <223> zmutowane przeciwciało ludzkie <40O 26
Gin Arg Tyr Asn Arg Ala Pro Tyr Ala 1 5 <210 2? <210 12 <212> PR?
PL 217 217 B1 <2l3> Sekwencja sztuczna <220>
<223> zmutowane przeciwciało ludzkie <400 27
Ala Ser Tyr Leu Ser Thr Ser Ser Ser Leu Asp Asn 15 10 <210> 28 <211> 12 <212> PRT <213> Sekwencja sztuczna <220>
<223> zmutowane przeciwciało ludzkie <400> 28
Ala Ser Tyr Leu Ser Thr Ser Ser Ser Leu Asp Lys 15 10 <210 29 <211> 12 <212> PAT <213> Sekwencja sztuczna <220 <223> zmutowane przeciwciało ludzkie <400 29
Ala Ser Tyr Leu Ser Thr Ser Ser Ser Leu Asp Tyr 15 10 <21O> 30 <211> 12 <212> PRT <213> Sekwencja sztuczna <220>
<223> zmutowane przeciwciało ludzkie <400> 30
Ala ser Tyr Leu Ser Thr Ser Ser Sar Leu Asp Asp 15 10 <210> 31 <211> 12 <212> PRT <213> Sekwencja sztuczna <220 <223> zmutowane przeciwciało ludzkie <400> 31
Ala Ser Tyr Leu Ser Thr Ser Phe Ser Leu Asp Tyr 15 10
PL 217 217 B1 <2lO> 32 <211> 12 <212> PRT <213> Sekwencja sztuczna <220 <223? zmutowane przeciwciało ludzkie <400> 32
Ala Ser Tyr Leu Ser Thr Ser Ser Ser Leu His Tyr 1 $ 10 <210 33 <211> 12 <212> PRT <213> Sekwencja sztuczna <220 <223? zmutowane przeciwciało ludzkie <400 33
Ala Ser Phe Leu Ser Thr Ser Ser Ser Leu Glu Tyr 15 10 <2ł0> 34 <211? 12 <212> PRT <213> Sekwencja sztuczna <220?
<223> zmutowane przeciwciało ludzkie <400? 34
Ala Ser Tyr Leu Ser Thr Ala Ser Ser Leu Glu Tyr 15 10 <210 35 <211> 12 <212> PRT <213? Sekwencja sztuczna <220 <223> zmutowane przeciwciało ludzkie <400 35
Val Ser Tyr Łeu Ser Thr Ala Ser Ser Leu ftsp Asn 15 10 <210> 36 <211> 321 <212> DNA <213? Sekwencja sztuczna <220?
<223> zmutowane przeciwciało ludzkie
PL 217 217 B1 <400 36 gacatccaga tgacccagtc tccatcctcc ctgtctgcat ctgtagggga cagagtcacc 60 atcacttgtc gggcaagtca gggcątcaga aattacttag cctggtatca gcaaaaacca 120 gggaaagccc ctaagctcct gatctatgęt gcatccactt tgcaatcagg ggtcccatct 180 cggttcagtg gcagtggatc tgggacsgat ttcactctca ccaccagcag cctacagcct 240 gaagatgttg caacttatta ctgtcaaagg tataaccgtg caccgtatac ttttggccag 300 gggaccaagg tggaaatcaa a 321 <210> 37 <211> 363 <212> DNA <213>sekwencja sztuczna <220 <223>zmutowane przeciwciało ludzkie <400 37 gaggtgcagc tggtggagtc tgggggaggc ttggtacagc ccggcaggtc cctgagactc 60 tcctgtgcgg cctctggatt cacctttgat gattatgcca tgeactgggt ccggcaagct 120 ccagggaagg gcctggaatg ggtetcagct atcacttgga atagtggtca catagactat 180 gcggactctg tggagggccg attcaccatc tccagagaca acgceaagąa ctccctgtat 240 ctgcaaatga acagtctgag agctgaggat acggccgtat attactgtgc gaaagtcteg 300 taccttagca ccgcgtcctc ccttgactat tggggccaag gtaccctggt caccgtctcg 360 agt 363

Claims (30)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Zastosowanie izolowanego ludzkiego przeciwciała anty-TNFa lub jego części wiążącej antygen do wytwarzania leku do leczenia zaburzenia jelitowego u człowieka, przy czym lek podaje się podskórnie w trybie podawania co dwa tygodnie dla leczenia tego zaburzenia jelitowego.
  2. 2. Zastosowanie według zastrz. 1, w którym stosuje się ludzkie przeciwciało lub jego część wiążącą antygen, które odłączają się od ludzkiego TNFa ze stałą Kd równą 1 x 10-8 M lub mniejszą i stałą szyb-3 -1 kości Koff równą 1 x 10-3 s-1 lub mniejszą, obie określone metodą powierzchniowego rezonansu plazmonowego, i które neutralizują cytotoksyczność ludzkiego TNFa w standardowym teście L929 in vitro z wartością IC50 równą 1 x 10-7 M lub mniejszą.
  3. 3. Zastosowanie według zastrz. 1, w którym stosuje się ludzkie przeciwciało lub jego część wiążą-4 -1 cą antygen, które odłączają się od ludzkiego TNFa ze stałą szybkości Koff równą 5 x 10-4 s-1 lub mniejszą.
  4. 4. Zastosowanie według zastrz. 1, w którym stosuje się ludzkie przeciwciało lub jego część wiążą-4 -1 cą antygen, które odłączają się od ludzkiego TNFa ze stałą szybkości Koff równą 1 x 10-4 s-1 lub mniejszą.
  5. 5. Zastosowanie według zastrz. 1, w którym stosuje się ludzkie przeciwciało lub jego część wiążącą antygen, które neutralizują cytotoksyczność ludzkiego TNFa w standardowym teście L929 in vitro z wartością IC50 równą 1 x 10-8 M lub mniejszą.
  6. 6. Zastosowanie według zastrz. 1, w którym stosuje się ludzkie przeciwciało lub jego część wiążącą antygen, które neutralizują cytotoksyczność ludzkiego TNFa w standardowym teście L929 in vitro z wartością IC50 równą 1 x 10-9 M lub mniejszą.
  7. 7. Zastosowanie według zastrz. 1, w którym stosuje się ludzkie przeciwciało lub jego część wiążącą antygen, które neutralizują cytotoksyczność ludzkiego TNFa w standardowym teście L929 in vitro z wartością IC50 równą 1 x 10-10 M lub mniejszą.
  8. 8. Zastosowanie według zastrz. 1, w którym jako ludzkie przeciwciało lub jego część wiążącą antygen stosuje się przeciwciało rekombinowane lub jego rekombinowaną część wiążącą antygen.
  9. 9. Zastosowanie izolowanego ludzkiego przeciwciała anty-TNFa lub jego części wiążącej antygen do wytwarzania leku do leczenia zaburzenia jelitowego u człowieka, przy czym lek podaje się podskórnie w trybie podawania co dwa tygodnie dla leczenia tego zaburzenia jelitowego, a to ludzkie przeciwciało lub jego część wiążąca antygen mają następujące właściwości :
    -3 -1
    a) odłączają się od ludzkiego TNFa ze stałą szybkości Koff równą 1 x 10-3 s-1 lub mniejszą, co określa się metodą powierzchniowego rezonansu plazmonowego;
    b) mają domenę CDR3 łańcucha lekkiego zawierającą sekwencję aminokwasów SEQ ID NO: 3 albo SEQ ID NO: 3 zmodyfikowaną przez pojedyncze podstawienie alaniny w pozycji 1, 4, 5, 7 lub 8 lub przez jedno do pięciu konserwatywnych podstawień aminokwasów w pozycjach 1, 3, 4, 6, 7, 8 i/lub 9; i
    c) mają domenę CDR3 łańcucha ciężkiego zawierającą sekwencję aminokwasów SEQ ID NO: 4 albo SEQ ID NO: 4 zmodyfikowaną przez pojedyncze podstawienie alaniny w pozycji 2, 3, 4, 5, 6, 8, 9, 10 lub 11 lub przez jedno do pięciu konserwatywnych podstawień aminokwasów w pozycjach 2, 3, 4, 5, 6, 8, 9, 10, 11 i/lub 12.
  10. 10. Zastosowanie według zastrz. 9, w którym stosuje się ludzkie przeciwciało lub jego część wiążą-4 -1 cą antygen, które odłączają się od ludzkiego TNFa ze stałą szybkości Koff równą 5 x 10-4 s-1 lub mniejszą.
  11. 11. Zastosowanie izolowanego ludzkiego przeciwciała anty-TNFa lub jego części wiążącej antygen do wytwarzania leku do leczenia zaburzenia jelitowego u człowieka, przy czym lek podaje się podskórnie w trybie podawania co dwa tygodnie dla leczenia tego zaburzenia jelitowego, a to ludzkie przeciwciało lub jego część wiążąca antygen mają region zmienny łańcucha lekkiego (LCVR) mający domenę CDR3 zawierającą sekwencję aminokwasów SEQ ID NO: 3, albo SEQ ED NO: 3 zmodyfikowaną przez pojedyncze podstawienie alaniny w pozycji 1, 4, 5, 7 lub 8, i mają region zmienny łańcucha ciężkiego (HCVR) mający domenę CDR3 zawierającą sekwencję aminokwasów SEQ ID NO: 4 albo SEQ ID NO: 4 zmodyfikowaną przez pojedyncze podstawienie alaniny w pozycji 2, 3, 4, 5, 6, 8, 9, 10 lub 11.
  12. 12. Zastosowanie według zastrz. 11, w którym stosuje się ludzkie przeciwciało lub jego część wiążącą antygen, których LCVR ma ponadto domenę CDR2 zawierającą sekwencję aminokwasów SEQ ID NO: 5, a HCVR ma ponadto domenę CDR2 zawierającą sekwencję aminokwasów SEQ ID NO: 6.
  13. 13. Zastosowanie według zastrz. 11, w którym stosuje się ludzkie przeciwciało lub jego część wiążącą antygen, których LCVR ma ponadto domenę CDR1 zawierającą sekwencję aminokwasów SEQ ID NO: 7, a HCVR ma domenę CDR1 zawierającą sekwencję aminokwasów SEQ ID NO: 8.
  14. 14. Zastosowanie izolowanego ludzkiego przeciwciała anty-TNFa lub jego części wiążącej antygen do wytwarzania leku do leczenia zaburzenia jelitowego u człowieka, przy czym lek podaje się
    PL 217 217 B1 podskórnie w trybie podawania co dwa tygodnie dla leczenia tego zaburzenia jelitowego, a to ludzkie przeciwciało lub jego część wiążąca antygen mają region zmienny łańcucha lekkiego (LCVR) zawierający sekwencję aminokwasów SEQ ID NO: 1 i region zmienny łańcucha ciężkiego (HCVR) zawierający sekwencję aminokwasów SEQ ID NO: 2.
  15. 15. Zastosowanie według zastrz. 14, w którym stosuje się ludzkie przeciwciało, które ma region stały łańcucha ciężkiego IgG1.
  16. 16. Zastosowanie według zastrz. 14, w którym stosuje się ludzkie przeciwciało, które ma region stały łańcucha ciężkiego IgG4.
  17. 17. Zastosowanie według zastrz. 14, w którym jako ludzkie przeciwciało stosuje się fragment Fab.
  18. 18. Zastosowanie według zastrz. 14, w którym jako ludzkie przeciwciało stosuje się jednołańcuchowy fragment Fv.
  19. 19. Zastosowanie izolowanego ludzkiego przeciwciała anty-TNFa lub jego części wiążącej antygen do wytwarzania leku do leczenia zaburzenia jelitowego u człowieka, przy czym lek podaje się podskórnie w trybie podawania co dwa tygodnie dla leczenia tego zaburzenia jelitowego, a to ludzkie przeciwciało lub jego część wiążąca antygen mają region zmienny łańcucha lekkiego (LCVR) mający domenę CDR3 zawierającą sekwencję aminokwasów wybraną z grupy obejmującej SEQ ID NO: 3, SEQ ID NO: 11, SEQ ID NO: 12, SEQ ID NO: 13, SEQ ID NO: 14, SEQ ID NO: 15, SEQ ID NO: 16, SEQ ID NO: 17, SEQ ID NO: 18, SEQ ID NO: 19, SEQ ID NO: 20, SEQ ID NO: 21, SEQ ID NO: 22, SEQ ID NO: 23, SEQ ID NO: 24, SEQ ID NO: 25, SEQ ID NO: 26 lub ma region zmienny łańcucha ciężkiego (HCVR) mający domenę CDR3 zawierającą sekwencję aminokwasów wybraną z grupy obejmującej SEQ ID NO: 4, SEQ ID NO: 27, SEQ ID NO: 28, SEQ ID NO: 29, SEQ ID NO: 30, SEQ ID NO: 31, SEQ ID NO: 32, SEQ ID NO: 33 i SEQ ID NO: 34.
  20. 20. Zastosowanie izolowanego ludzkiego przeciwciała anty-TNFa lub jego części wiążącej antygen do wytwarzania leku do leczenia zaburzenia jelitowego u człowieka, przy czym lek podaje się podskórnie w trybie podawania co dwa tygodnie dla leczenia tego zaburzenia jelitowego, a ludzkim przeciwciałem jest przeciwciało D2E7 lub jego część wiążąca antygen.
  21. 21. Zastosowanie według zastrz. 1-20, w którym chorobą jelit jest zapalna choroba jelit.
  22. 22. Zastosowanie według zastrz. 21, w którym zapalną chorobą jelit jest choroba Crohna lub wrzodziejące zapalenie okrężnicy.
  23. 23. Zestaw, znamienny tym, że zawiera preparat obejmujący:
    a) kompozycję farmaceutyczną zawierającą przeciwciało anty-TNFa lub jego część wiążącą antygen i farmaceutycznie dopuszczalny nośnik; i
    b) instrukcje dawkowania co dwa tygodnie kompozycji farmaceutycznej do leczenia zaburzenia jelitowego, w leczeniu którego jest skuteczne to przeciwciało anty-TNFa lub jego część wiążąca antygen.
  24. 24. Zestaw według zastrz. 23, znamienny tym, że jako przeciwciało zawiera przeciwciało lub jego część wiążącą antygen, określone w zastrz. 2-20.
  25. 25. Gotowa strzykawka, znamienna tym, że zawiera kompozycję farmaceutyczną zawierającą izolowane ludzkie przeciwciało anty-TNFa lub jego część wiążącą antygen do leczenia zaburzenia jelitowego i farmaceutycznie dopuszczalny nośnik.
  26. 26. Strzykawka według zastrz. 25, znamienna tym, że jako ludzkie przeciwciało zawiera przeciwciało lub jego część wiążącą antygen, określone w zastrz. 2-20.
  27. 27. Zestaw, znamienny tym, że zawiera preparat obejmujący:
    a) kompozycję farmaceutyczną zawierającą przeciwciało anty-TNFa lub jego część wiążącą antygen, metotreksat i farmaceutycznie dopuszczalny nośnik; i
    b) instrukcje podawania podskórnego pacjentowi kompozycji farmaceutycznej do leczenia zaburzenia, w którym niepożądana jest aktywność TNFa, przy czym tym zaburzeniem jest zaburzenie jelitowe.
  28. 28. Zestaw według zastrz. 27, znamienny tym, że jako przeciwciało zawiera przeciwciało lub jego część wiążącą antygen, określone w zastrz. 2-20.
  29. 29. Gotowa strzykawka, znamienna tym, że zawiera kompozycję farmaceutyczną zawierającą przeciwciało anty-TNFa, i farmaceutycznie dopuszczalny nośnik.
  30. 30. Strzykawka według zastrz. 29, znamienna tym, że jako przeciwciało zawiera przeciwciało lub jego część wiążącą antygen określone w zastrz. 2-20.
PL394085A 2001-06-08 2002-06-05 Zastosowanie izolowanego ludzkiego przeciwciała anty-TNFα lub jego części wiążącej antygen oraz zestaw i gotowa strzykawka PL217217B1 (pl)

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
US29696101P 2001-06-08 2001-06-08

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL394085A1 PL394085A1 (pl) 2011-07-04
PL217217B1 true PL217217B1 (pl) 2014-06-30

Family

ID=23144283

Family Applications (4)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL394085A PL217217B1 (pl) 2001-06-08 2002-06-05 Zastosowanie izolowanego ludzkiego przeciwciała anty-TNFα lub jego części wiążącej antygen oraz zestaw i gotowa strzykawka
PL399491A PL217666B1 (pl) 2001-06-08 2002-06-05 Zastosowanie izolowanego ludzkiego przeciwciała anty-TNFα lub jego części wiążącej antygen
PL366694A PL215861B1 (pl) 2001-06-08 2002-06-05 Zastosowanie izolowanego ludzkiego przeciwciala anty-TNFalpha lub jego czesci wiazacej antygen oraz gotowa strzykawka
PL399548A PL217702B1 (pl) 2001-06-08 2002-06-05 Gotowa strzykawka zawierająca przeciwciała anty-TNFα

Family Applications After (3)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL399491A PL217666B1 (pl) 2001-06-08 2002-06-05 Zastosowanie izolowanego ludzkiego przeciwciała anty-TNFα lub jego części wiążącej antygen
PL366694A PL215861B1 (pl) 2001-06-08 2002-06-05 Zastosowanie izolowanego ludzkiego przeciwciala anty-TNFalpha lub jego czesci wiazacej antygen oraz gotowa strzykawka
PL399548A PL217702B1 (pl) 2001-06-08 2002-06-05 Gotowa strzykawka zawierająca przeciwciała anty-TNFα

Country Status (32)

Country Link
US (16) US8889135B2 (pl)
EP (6) EP2364731A3 (pl)
JP (7) JP2005517629A (pl)
KR (8) KR101497363B1 (pl)
CN (5) CN103495165A (pl)
AR (3) AR034429A1 (pl)
AU (1) AU2002314922C1 (pl)
BG (2) BG66459B1 (pl)
BR (1) BR0206289A (pl)
CA (3) CA2385745C (pl)
CL (1) CL2012000856A1 (pl)
CY (1) CY1120540T1 (pl)
CZ (1) CZ309160B6 (pl)
DK (2) DK2940044T3 (pl)
EC (1) ECSP034867A (pl)
ES (2) ES2612436T3 (pl)
HU (1) HU230947B1 (pl)
IL (4) IL158831A0 (pl)
LT (1) LT2940044T (pl)
MX (2) MXPA03011316A (pl)
NO (2) NO334490B1 (pl)
NZ (6) NZ529574A (pl)
PE (2) PE20030065A1 (pl)
PH (3) PH12013500297A1 (pl)
PL (4) PL217217B1 (pl)
PT (2) PT2940044T (pl)
SA (1) SA02230384B1 (pl)
SI (2) SI2940044T1 (pl)
SK (1) SK288509B6 (pl)
TW (1) TWI473622B (pl)
WO (1) WO2002100330A2 (pl)
ZA (1) ZA200308861B (pl)

Families Citing this family (122)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
US6090382A (en) 1996-02-09 2000-07-18 Basf Aktiengesellschaft Human antibodies that bind human TNFα
DE122004000004I1 (de) * 1996-02-09 2004-08-12 Abott Biotechnology Ltd Humane Antikörper welche an Humanen TNFalpha binden.
CA2385745C (en) 2001-06-08 2015-02-17 Abbott Laboratories (Bermuda) Ltd. Methods of administering anti-tnf.alpha. antibodies
US20030206898A1 (en) * 2002-04-26 2003-11-06 Steven Fischkoff Use of anti-TNFalpha antibodies and another drug
US20040009172A1 (en) * 2002-04-26 2004-01-15 Steven Fischkoff Use of anti-TNFalpha antibodies and another drug
AR040603A1 (es) * 2002-07-19 2005-04-13 Abbott Lab S A El uso de un anticuerpo anti-tnfalfa neutralizador de alta afinidad en la fabricacion de un medicamento y conjunto de elementos
US20090280065A1 (en) * 2006-04-10 2009-11-12 Willian Mary K Uses and Compositions for Treatment of Psoriasis
US20040033228A1 (en) 2002-08-16 2004-02-19 Hans-Juergen Krause Formulation of human antibodies for treating TNF-alpha associated disorders
MY150740A (en) * 2002-10-24 2014-02-28 Abbvie Biotechnology Ltd Low dose methods for treating disorders in which tnf? activity is detrimental
WO2004087730A2 (en) * 2003-03-27 2004-10-14 The Johns Hopkins University Method for producing diverse libraries of encoded polymers
US8273347B2 (en) * 2003-05-13 2012-09-25 Depuy Spine, Inc. Autologous treatment of degenerated disc with cells
US7344716B2 (en) * 2003-05-13 2008-03-18 Depuy Spine, Inc. Transdiscal administration of specific inhibitors of pro-inflammatory cytokines
US7892563B2 (en) * 2003-05-20 2011-02-22 Wyeth Holdings Corporation Methods for treatment of severe acute respiratory syndrome (SARS)
US8361467B2 (en) * 2003-07-30 2013-01-29 Depuy Spine, Inc. Trans-capsular administration of high specificity cytokine inhibitors into orthopedic joints
US8895540B2 (en) * 2003-11-26 2014-11-25 DePuy Synthes Products, LLC Local intraosseous administration of bone forming agents and anti-resorptive agents, and devices therefor
AU2011218744B2 (en) * 2004-04-09 2012-09-20 Abbvie Biotechnology Ltd Multiple-variable dose regimen for treating TNFalpha-related disorders
TWI439284B (zh) * 2004-04-09 2014-06-01 Abbvie Biotechnology Ltd 用於治療ＴＮＦα相關失調症之多重可變劑量療法
GB0414054D0 (en) 2004-06-23 2004-07-28 Owen Mumford Ltd Improvements relating to automatic injection devices
WO2006014477A1 (en) * 2004-07-06 2006-02-09 Bioren, Inc. HIGH AFFINITY ANTI-TNF-α ANTIBODIES AND METHOD
EP1807111A4 (en) * 2004-10-08 2009-05-27 Abbott Biotech Ltd SYNCYTIAL RESPIRATORY VIRUS INFECTION (RSV)
US20060253100A1 (en) 2004-10-22 2006-11-09 Medtronic, Inc. Systems and Methods to Treat Pain Locally
JP5129122B2 (ja) 2005-04-26 2013-01-23 トリオン ファーマ ゲーエムベーハー 癌治療のための抗体およびグルココルチコイドの組み合わせ
AU2012254978C1 (en) * 2005-05-16 2017-06-01 Abbvie Biotechnology Ltd Use of TNF inhibitor for treatment of erosive polyarthritis
AU2006246721B2 (en) 2005-05-16 2012-12-13 Abbvie Biotechnology Ltd Use of TNF inhibitor for treatment of erosive polyarthritis
US20070041905A1 (en) * 2005-08-19 2007-02-22 Hoffman Rebecca S Method of treating depression using a TNF-alpha antibody
CA2626804A1 (en) 2005-11-01 2007-08-09 Abbott Biotechnology Ltd. Methods and compositions for diagnosing ankylosing spondylitis using biomarkers
WO2007110219A1 (en) * 2006-03-27 2007-10-04 Ablynx N.V. Medical delivery device for therapeutic proteins based on single domain antibodies
CA3086149A1 (en) 2006-04-04 2007-10-11 Singulex, Inc. Highly sensitive system and methods for analysis of troponin
MX2008012896A (es) 2006-04-05 2008-10-14 Abbott Biotech Ltd Purificacion de anticuerpos.
WO2007120651A2 (en) * 2006-04-10 2007-10-25 Abbott Biotechnology Ltd. Uses and compositions for treatment of juvenile rheumatoid arthritis
WO2007120656A2 (en) * 2006-04-10 2007-10-25 Abbott Biotechnology Ltd. Uses and compositions for treatment of rheumatoid arthritis
EP2666472A3 (en) 2006-04-10 2014-04-02 Abbott Biotechnology Ltd Uses and compositions for treatment of psoriatic arthritis
US9605064B2 (en) 2006-04-10 2017-03-28 Abbvie Biotechnology Ltd Methods and compositions for treatment of skin disorders
US20090317399A1 (en) * 2006-04-10 2009-12-24 Pollack Paul F Uses and compositions for treatment of CROHN'S disease
EP2708242A3 (en) 2006-04-10 2014-03-26 Abbott Biotechnology Ltd Uses and compositions for treatment of ankylosing spondylitis
CA2564435A1 (en) 2006-04-10 2007-10-10 Abbott Biotechnology Ltd. Methods for monitoring and treating intestinal disorders
WO2007120626A2 (en) 2006-04-10 2007-10-25 Abbott Biotechnology Ltd. Uses and compositions for treatment of ankylosing spondylitis
US20080131374A1 (en) * 2006-04-19 2008-06-05 Medich John R Uses and compositions for treatment of rheumatoid arthritis
CN101426514A (zh) * 2006-04-25 2009-05-06 英特塞尔股份公司 Hcv疫苗
US20080311043A1 (en) * 2006-06-08 2008-12-18 Hoffman Rebecca S Uses and compositions for treatment of psoriatic arthritis
US20100021451A1 (en) 2006-06-08 2010-01-28 Wong Robert L Uses and compositions for treatment of ankylosing spondylitis
CN103316402A (zh) 2006-06-30 2013-09-25 艾伯维生物技术有限公司 自动注射装置
NZ576133A (en) 2006-10-27 2012-10-26 Abbott Biotech Ltd Crystalline anti-htnfalpha antibodies
WO2008150491A2 (en) * 2007-05-31 2008-12-11 Abbott Laboratories BIOMARKERS PREDICTIVE OF THE RESPONSIVENESS TO TNFα INHIBITORS IN AUTOIMMUNE DISORDERS
WO2008154543A2 (en) 2007-06-11 2008-12-18 Abbott Biotechnology Ltd. Methods for treating juvenile idiopathic arthritis
EP2173380A4 (en) * 2007-07-13 2011-08-31 Abbott Biotech Ltd METHOD AND COMPOSITIONS FOR PULMONARY ADMINISTRATION OF A TNFa HEMMER
WO2009020654A1 (en) 2007-08-08 2009-02-12 Abbott Laboratories Compositions and methods for crystallizing antibodies
NZ622583A (en) 2007-11-30 2015-08-28 Abbvie Biotechnology Ltd Protein formulations and methods of making same
US8883146B2 (en) 2007-11-30 2014-11-11 Abbvie Inc. Protein formulations and methods of making same
US8986696B2 (en) 2007-12-21 2015-03-24 Depuy Mitek, Inc. Trans-capsular administration of p38 map kinase inhibitors into orthopedic joints
PL2808343T3 (pl) 2007-12-26 2019-11-29 Xencor Inc Warianty Fc ze zmienionym wiązaniem do FcRn
CN101965514A (zh) * 2008-01-03 2011-02-02 艾博特生物技术有限公司 预测化合物在治疗银屑病中的长期功效
BRPI0907186A2 (pt) 2008-01-15 2015-07-14 Abbott Gmbh & Co Kg Composições proteicas pulverizadas e métodos para sua produção
US20100040630A1 (en) * 2008-03-24 2010-02-18 Aake Elden Methods and compositions for treating bone loss
USRE48948E1 (en) 2008-04-18 2022-03-01 Warsaw Orthopedic, Inc. Clonidine compounds in a biodegradable polymer
US20100239632A1 (en) 2009-03-23 2010-09-23 Warsaw Orthopedic, Inc. Drug depots for treatment of pain and inflammation in sinus and nasal cavities or cardiac tissue
CA2758964A1 (en) 2009-04-16 2010-10-21 Abbott Biotherapeutics Corp. Anti-tnf-.alpha. antibodies and their uses
CN102458517B (zh) 2009-04-29 2014-07-23 阿布维生物技术有限公司 自动注射装置
NZ600069A (en) 2009-12-15 2015-02-27 Abbvie Biotechnology Ltd Improved firing button for automatic injection device
JP2013514388A (ja) 2009-12-16 2013-04-25 フィリップ ボッシュ， 間質性膀胱炎の処置の方法
JO3417B1 (ar) 2010-01-08 2019-10-20 Regeneron Pharma الصيغ المستقرة التي تحتوي على الأجسام المضادة لمضاد مستقبل( interleukin-6 (il-6r
EP2531613A2 (en) 2010-02-02 2012-12-12 Abbott Biotechnology Ltd. Methods and compositions for predicting responsiveness to treatment with tnf-alpha inhibitor
NZ702172A (en) 2010-04-21 2016-03-31 Abbvie Biotechnology Ltd Wearable automatic injection device for controlled delivery of therapeutic agents
US20110287018A1 (en) 2010-05-19 2011-11-24 Philip Bosch Methods of Treating Interstitial Cystitis
HUE039740T2 (hu) 2010-06-03 2019-01-28 Abbvie Biotechnology Ltd Alkalmazások és készítmények hidradenitis suppurativa (HS) kezelésére
AR083495A1 (es) 2010-10-22 2013-02-27 Esbatech Alcon Biomed Res Unit Anticuerpos estables y solubles
AU2011325974B2 (en) 2010-11-11 2016-10-27 Abbvie Biotechnology Ltd. Improved high concentration anti-TNFalpha antibody liquid formulations
EP3187216B1 (en) 2011-01-24 2019-08-21 AbbVie Biotechnology Ltd. Automatic injection devices having overmolded gripping surfaces
EP2702077A2 (en) 2011-04-27 2014-03-05 AbbVie Inc. Methods for controlling the galactosylation profile of recombinantly-expressed proteins
US10040855B2 (en) * 2011-05-02 2018-08-07 Millennium Pharmaceuticals, Inc. Formulation for anti-α4β7 antibody
KR102103036B1 (ko) 2011-06-13 2020-04-22 압제노믹스 코오페라티에프 유.에이. 항-ｐｓｇｌ-１ 항체 및 그의 용도
US8795357B2 (en) 2011-07-15 2014-08-05 Edwards Lifesciences Corporation Perivalvular sealing for transcatheter heart valve
HK1202628A1 (en) 2011-11-30 2015-10-02 Abbvie Deutschland Gmbh & Co Kg Methods and compositions for determining responsiveness to treatment with a tnf-alpha inhibitor
US9067990B2 (en) 2013-03-14 2015-06-30 Abbvie, Inc. Protein purification using displacement chromatography
US9505833B2 (en) 2012-04-20 2016-11-29 Abbvie Inc. Human antibodies that bind human TNF-alpha and methods of preparing the same
US9334319B2 (en) 2012-04-20 2016-05-10 Abbvie Inc. Low acidic species compositions
US9181572B2 (en) 2012-04-20 2015-11-10 Abbvie, Inc. Methods to modulate lysine variant distribution
WO2013176754A1 (en) 2012-05-24 2013-11-28 Abbvie Inc. Novel purification of antibodies using hydrophobic interaction chromatography
HK1211981A1 (en) 2012-09-02 2016-06-03 Abbvie Inc. Methods to control protein heterogeneity
US9512214B2 (en) 2012-09-02 2016-12-06 Abbvie, Inc. Methods to control protein heterogeneity
AU2013312300A1 (en) 2012-09-07 2015-04-16 Coherus Biosciences, Inc. Stable aqueous formulations of adalimumab
US9017687B1 (en) 2013-10-18 2015-04-28 Abbvie, Inc. Low acidic species compositions and methods for producing and using the same using displacement chromatography
WO2014159579A1 (en) 2013-03-14 2014-10-02 Abbvie Inc. MUTATED ANTI-TNFα ANTIBODIES AND METHODS OF THEIR USE
WO2014151878A2 (en) 2013-03-14 2014-09-25 Abbvie Inc. Methods for modulating protein glycosylation profiles of recombinant protein therapeutics using monosaccharides and oligosacharides
WO2015051293A2 (en) 2013-10-04 2015-04-09 Abbvie, Inc. Use of metal ions for modulation of protein glycosylation profiles of recombinant proteins
WO2015057910A1 (en) 2013-10-16 2015-04-23 Oncobiologics, Inc. Buffer formulations for enhanced antibody stability
US9085618B2 (en) 2013-10-18 2015-07-21 Abbvie, Inc. Low acidic species compositions and methods for producing and using the same
US9181337B2 (en) 2013-10-18 2015-11-10 Abbvie, Inc. Modulated lysine variant species compositions and methods for producing and using the same
US8946395B1 (en) 2013-10-18 2015-02-03 Abbvie Inc. Purification of proteins using hydrophobic interaction chromatography
US20150139988A1 (en) 2013-11-15 2015-05-21 Abbvie, Inc. Glycoengineered binding protein compositions
US9763992B2 (en) 2014-02-13 2017-09-19 Father Flanagan's Boys' Home Treatment of noise induced hearing loss
GB201407852D0 (en) * 2014-05-02 2014-06-18 Iontas Ltd Preparation of libraries od protein variants expressed in eukaryotic cells and use for selecting binding molecules
CA2949236C (en) 2014-05-15 2023-06-13 Incube Labs, Llc Pharmaceutical compositions and methods for fabrication of solid masses comprising polypeptides and/or proteins
US10689460B2 (en) 2014-05-15 2020-06-23 Incube Labs, Llc PCSK9 antibody preparations for delivery into a lumen of the intestinal tract using a swallowable drug delivery device
US11548940B2 (en) 2014-05-15 2023-01-10 Rani Therapeutics, Llc Anti-interleukin antibody preparations for delivery into a lumen of the intestinal tract using a swallowable drug delivery device
EP3145951A1 (en) 2014-06-24 2017-03-29 InSight Biopharmaceuticals Ltd. Methods of purifying antibodies
AU2015298263B2 (en) 2014-07-31 2020-05-14 Anji Pharmaceuticals, Inc. ApoE mimetic peptides and higher potency to clear plasma cholesterol
CN104382977A (zh) * 2014-11-17 2015-03-04 昆明朗盛生物科技有限公司 一种女性专用的玛咖组合物
EP3237000A1 (en) 2014-12-23 2017-11-01 Pfizer Inc Stable aqueous antibody formulation for anti tnf alpha antibodies
US10696735B2 (en) 2015-01-21 2020-06-30 Outlook Therapeutics, Inc. Modulation of charge variants in a monoclonal antibody composition
EP3078675A1 (en) 2015-04-10 2016-10-12 Ares Trading S.A. Induction dosing regimen for the treatment of tnf alpha mediated disorders
AU2016257813B2 (en) 2015-05-01 2021-05-13 Rani Therapeutics, Llc Pharmaceutical compositions and methods for fabrication of solid masses comprising polypeptides and/or proteins
US11229702B1 (en) 2015-10-28 2022-01-25 Coherus Biosciences, Inc. High concentration formulations of adalimumab
US10988543B2 (en) 2015-11-11 2021-04-27 Opi Vi—Ip Holdco Llc Humanized anti-tumor necrosis factor alpha receptor 2 (anti-TNFR2) antibodies and methods of use thereof to elicit an immune response against a tumor
EP3411401A1 (en) 2016-02-03 2018-12-12 Oncobiologics, Inc. Buffer formulations for enhanced antibody stability
TWI819435B (zh) * 2016-03-07 2023-10-21 法商賽諾菲生物技術公司 用於治療類風濕性關節炎之組成物及方法
US11071782B2 (en) 2016-04-20 2021-07-27 Coherus Biosciences, Inc. Method of filling a container with no headspace
SG10202001787QA (en) 2016-06-02 2020-04-29 Abbvie Inc Glucocorticoid receptor agonist and immunoconjugates thereof
EP3824906A1 (en) 2016-12-21 2021-05-26 Amgen Inc. Anti-tnf alpha antibody formulations
KR20190024572A (ko) * 2017-08-30 2019-03-08 (주)셀트리온 TNFα 관련 질환을 치료하기 위한 피하 투여 요법
EP3456739A1 (en) * 2017-09-19 2019-03-20 Tillotts Pharma Ag Use of anti-tnfalpha antibodies for treating wounds
CA3082356A1 (en) 2017-12-01 2019-06-06 Abbvie Inc. Glucocorticoid receptor agonist and immunoconjugates thereof
CN112955222A (zh) 2018-08-29 2021-06-11 里珍纳龙药品有限公司 用于治疗患有类风湿性关节炎的个体的方法和组合物
TW202521583A (zh) 2019-01-31 2025-06-01 法商賽諾菲生物技術公司 用於治療幼年原發性關節炎之組成物及方法
AR118191A1 (es) * 2019-02-28 2021-09-22 Celltrion Inc MÉTODOS PARA EL TRATAMIENTO DE ENFERMEDADES RELACIONADAS CON TNFa
JP2022525332A (ja) * 2019-03-14 2022-05-12 ビオンド バイオロジクス リミテッド 免疫抑制の方法
MA55760A (fr) 2019-04-24 2022-03-02 Regeneron Pharma Procédés de diagnostic et de traitement de la polyarthrite rhumatoïde
JP2022534794A (ja) 2019-06-04 2022-08-03 サノフィ・バイオテクノロジー 関節リウマチを有する対象における疼痛を治療するための組成物および方法
TWI841810B (zh) * 2020-01-24 2024-05-11 日商西斯美股份有限公司 提升抗體對抗原之親和性的方法及其用途
US20230091156A1 (en) * 2021-09-14 2023-03-23 Mayo Foundation For Medical Education And Research Methods and materials for assessing and treating arthritis
TW202509220A (zh) * 2023-06-26 2025-03-01 美商旗艦先鋒創新有限責任（Ｖｉｉ）公司 經工程化之瘧原蟲及相關方法
KR20250031013A (ko) * 2023-08-23 2025-03-06 (주)셀트리온 TNFα 관련 질환을 치료하는 방법

Family Cites Families (123)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
US5179017A (en) 1980-02-25 1993-01-12 The Trustees Of Columbia University In The City Of New York Processes for inserting DNA into eucaryotic cells and for producing proteinaceous materials
US4634665A (en) 1980-02-25 1987-01-06 The Trustees Of Columbia University In The City Of New York Processes for inserting DNA into eucaryotic cells and for producing proteinaceous materials
US4399216A (en) 1980-02-25 1983-08-16 The Trustees Of Columbia University Processes for inserting DNA into eucaryotic cells and for producing proteinaceous materials
CA1208546A (en) 1981-09-08 1986-07-29 Anthony Cerami Lipoprotein lipase suppression by endotoxin-induced mediator (shock assay)
US4510245A (en) 1982-11-18 1985-04-09 Chiron Corporation Adenovirus promoter system
GB8308235D0 (en) 1983-03-25 1983-05-05 Celltech Ltd Polypeptides
US5672347A (en) 1984-07-05 1997-09-30 Genentech, Inc. Tumor necrosis factor antagonists and their use
IL73883A (en) 1984-12-20 1990-12-23 Yeda Res & Dev Monoclonal antibodies against tnf-alpha,hybridomas producing them and method for the purification of tnf-alpha
US5168062A (en) 1985-01-30 1992-12-01 University Of Iowa Research Foundation Transfer vectors and microorganisms containing human cytomegalovirus immediate-early promoter-regulatory DNA sequence
EP0613006A1 (en) 1985-08-16 1994-08-31 The Rockefeller University Antibodies to cachectin and immunoassays
US4870163A (en) 1985-08-29 1989-09-26 New York Blood Center, Inc. Preparation of pure human tumor necrosis factor and hybridomas producing monoclonal antibodies to human tumor necrosis factor
US5246714A (en) 1985-10-11 1993-09-21 Aktiebolaget Hassle Drug preparation
GB8528234D0 (en) 1985-11-15 1985-12-18 Wyeth John & Brother Ltd Heterocyclic compounds
US4968615A (en) 1985-12-18 1990-11-06 Ciba-Geigy Corporation Deoxyribonucleic acid segment from a virus
EP0230574A3 (en) 1986-01-31 1989-03-22 Yale University Pharmaceutical compositions against infections caused by lav/htlv iii virus and the use thereof
DE3631229A1 (de) 1986-09-13 1988-03-24 Basf Ag Monoklonale antikoerper gegen humanen tumornekrosefaktor (tnf) und deren verwendung
JP2638652B2 (ja) 1988-07-18 1997-08-06 カイロン・コーポレーション カケクチンと反応するモノクロナール抗体
US5223409A (en) 1988-09-02 1993-06-29 Protein Engineering Corp. Directed evolution of novel binding proteins
DE68914244T2 (de) 1988-10-24 1994-10-27 Otsuka Pharma Co Ltd Monoklonaler Antikörper.
EP0374510B1 (en) 1988-12-19 1997-01-15 American Cyanamid Company Products for the treatment of endotoxic shock in a mammal
JP3443119B2 (ja) 1989-08-07 2003-09-02 ペプテック リミテッド 腫瘍壊死因子結合リガンド
FR2651130B1 (fr) 1989-08-23 1991-12-13 Roussel Uclaf Sequence d'oligonucleotides anti-sens, anti-arn message du tnf alpha, procede de preparation, application a titre de medicaments et compositions pharmaceutiques.
GB8921123D0 (en) 1989-09-19 1989-11-08 Millar Ann B Treatment of ards
GB8928874D0 (en) 1989-12-21 1990-02-28 Celltech Ltd Humanised antibodies
US5859205A (en) 1989-12-21 1999-01-12 Celltech Limited Humanised antibodies
US6075181A (en) * 1990-01-12 2000-06-13 Abgenix, Inc. Human antibodies derived from immunized xenomice
US5945098A (en) 1990-02-01 1999-08-31 Baxter International Inc. Stable intravenously-administrable immune globulin preparation
DE4037604A1 (de) 1990-04-25 1991-10-31 Bayer Ag Verwendung von anti-tnf-antikoerpern als arzneimittel bei der behandlung von ischaemien und deren folgen
US5427908A (en) 1990-05-01 1995-06-27 Affymax Technologies N.V. Recombinant library screening methods
GB9014932D0 (en) 1990-07-05 1990-08-22 Celltech Ltd Recombinant dna product and method
JPH06508511A (ja) 1990-07-10 1994-09-29 ケンブリッジ　アンティボディー　テクノロジー　リミティド 特異的な結合ペアーの構成員の製造方法
GB9015198D0 (en) 1990-07-10 1990-08-29 Brien Caroline J O Binding substance
CA2090401A1 (en) 1990-08-27 1992-02-28 Deborah A. Rathjen Method of treating viral infection
DE69129154T2 (de) 1990-12-03 1998-08-20 Genentech, Inc., South San Francisco, Calif. Verfahren zur anreicherung von proteinvarianten mit geänderten bindungseigenschaften
US5994510A (en) 1990-12-21 1999-11-30 Celltech Therapeutics Limited Recombinant antibodies specific for TNFα
GB9109645D0 (en) 1991-05-03 1991-06-26 Celltech Ltd Recombinant antibodies
GB2279077B (en) 1990-12-21 1995-06-14 Celltech Ltd Therapeutic compositions comprising recombinant antibodies specific for the TNFalpha
GB9028123D0 (en) 1990-12-28 1991-02-13 Erba Carlo Spa Monoclonal antibodies against human tumor necrosis factor alpha
DE69233769D1 (de) 1991-03-01 2009-09-24 Dyax Corp Chimäres Protein mit Mikroprotein mit zwei oder mehr Disulfidbindungen und Ausgestaltungen davon
DE69233069T2 (de) 1991-03-15 2003-11-27 Amgen Inc., Thousand Oaks Pegylation von polypeptiden
US6277969B1 (en) 1991-03-18 2001-08-21 New York University Anti-TNF antibodies and peptides of human tumor necrosis factor
US20060246073A1 (en) 1991-03-18 2006-11-02 Knight David M Anti-TNF antibodies and peptides of human tumor necrosis factor
US20040120952A1 (en) 2000-08-07 2004-06-24 Centocor, Inc Anti-TNF antibodies and peptides of human tumor necrosis factor
US5698195A (en) 1991-03-18 1997-12-16 New York University Medical Center Methods of treating rheumatoid arthritis using chimeric anti-TNF antibodies
EP1097945B1 (en) 1991-03-18 2007-07-04 New York University Monoclonal and chimeric antibody specific for human tumor necrosis factor
US20070298040A1 (en) 1991-03-18 2007-12-27 Centocor, Inc. Methods of treating seronegative arthropathy with anti-TNF antibodies
ATE171471T1 (de) 1991-03-29 1998-10-15 Immunex Corp Isolierte virale proteine als cytokinantagonisten
ATE414768T1 (de) 1991-04-10 2008-12-15 Scripps Research Inst Bibliotheken heterodimerer rezeptoren mittels phagemiden
EP0940468A1 (en) * 1991-06-14 1999-09-08 Genentech, Inc. Humanized antibody variable domain
DE4122599C2 (de) 1991-07-08 1993-11-11 Deutsches Krebsforsch Phagemid zum Screenen von Antikörpern
ATE181571T1 (de) 1991-09-23 1999-07-15 Medical Res Council Methoden zur herstellung humanisierter antikörper
AU3244693A (en) 1991-12-17 1993-07-19 Schering Corporation Use of the combination of anti-tumor necrosis factor plus interleukin-6 to treat septic shock
US5195967A (en) * 1992-02-18 1993-03-23 Nakao Naomi L Anticlotting device and method for use with IV catheters
US5605923A (en) 1992-04-02 1997-02-25 Smithkline Beecham Corporation Compounds useful for treating inflammatory diseases and inhibiting production of tumor necrosis factor
EP0585705B1 (en) 1992-08-28 1998-11-04 Bayer Corporation Use of monoclonal antibodies to TNF to treat bacterial meningitis
JPH07504203A (ja) 1992-09-15 1995-05-11 イミュネックス・コーポレーション 腫瘍壊死因子アンタゴニストを用いるｔｎｆ−依存性炎症の治療方法
US6270766B1 (en) 1992-10-08 2001-08-07 The Kennedy Institute Of Rheumatology Anti-TNF antibodies and methotrexate in the treatment of arthritis and crohn's disease
WO1994008609A1 (en) 1992-10-15 1994-04-28 Dana-Farber Cancer Institute, Inc. TREATMENT OF INSULIN RESISTANCE IN OBESITY LINKED TYPE II DIABETES USING ANTAGONISTS TO TNF-α FUNCTION
DE69427928T3 (de) 1993-03-05 2012-05-10 Bayer Healthcare Llc Humane monoklonale anti-TNF alpha Antikörper
DE4307508A1 (de) 1993-03-10 1994-09-15 Knoll Ag Verwendung von anti-TNF-Antikörpern als Arzneimittel bei der Behandlung von Herzinsuffizienz (Herzmuskelschwäche)
ATE183513T1 (de) 1993-06-03 1999-09-15 Therapeutic Antibodies Inc Herstellung von antikörperfragmenten
US5500227A (en) 1993-11-23 1996-03-19 Euro-Celtique, S.A. Immediate release tablet cores of insoluble drugs having sustained-release coating
EP0659766A1 (en) 1993-11-23 1995-06-28 Schering-Plough Human monoclonal antibodies against human cytokines and methods of making and using such antibodies
NZ278607A (en) 1994-02-07 1999-05-28 Knoll Ag Use of tnf antagonists for treating disorders involving elevated serum levels of il-6 wherein the serum levels are 500pg/ml or above
WO1995023813A1 (en) 1994-03-04 1995-09-08 Merck & Co., Inc. In vitro antibody affinity maturation using alanine scanning mutagenesis
ZA955642B (en) 1994-07-07 1997-05-06 Ortho Pharma Corp Lyophilized imaging agent formulation
PT1516628E (pt) 1995-07-27 2013-09-24 Genentech Inc Formulação de proteína liofilizada isotónica estável
US6267958B1 (en) * 1995-07-27 2001-07-31 Genentech, Inc. Protein formulation
US6090382A (en) 1996-02-09 2000-07-18 Basf Aktiengesellschaft Human antibodies that bind human TNFα
DE122004000004I1 (de) * 1996-02-09 2004-08-12 Abott Biotechnology Ltd Humane Antikörper welche an Humanen TNFalpha binden.
GB9610992D0 (en) * 1996-05-24 1996-07-31 Glaxo Group Ltd Concentrated antibody preparation
JP2000516594A (ja) 1996-07-26 2000-12-12 スミスクライン・ビーチャム・コーポレイション 免疫細胞介在全身性疾患の改良された治療法
DK0999853T3 (da) 1997-06-13 2003-04-22 Genentech Inc Stabiliseret antostofformulering
US6171586B1 (en) 1997-06-13 2001-01-09 Genentech, Inc. Antibody formulation
US5971953A (en) * 1998-01-09 1999-10-26 Bachynsky; Nicholas Dual chamber syringe apparatus
TR200103054T2 (tr) 1998-06-15 2002-06-21 Sepracor Inc. Apne,bulimi ve başka bozuklukların tedavi edilmesi için optik açıdan saf (+)-norsisapridin kullanımı
JP3889197B2 (ja) * 1999-02-22 2007-03-07 中外製薬株式会社 プランジャロッド付きシリンジ製剤の製造方法及びその組付装置
US6419944B2 (en) 1999-02-24 2002-07-16 Edward L. Tobinick Cytokine antagonists for the treatment of localized disorders
US6537549B2 (en) 1999-02-24 2003-03-25 Edward L. Tobinick Cytokine antagonists for the treatment of localized disorders
US6015557A (en) 1999-02-24 2000-01-18 Tobinick; Edward L. Tumor necrosis factor antagonists for the treatment of neurological disorders
US6423321B2 (en) 1999-02-24 2002-07-23 Edward L. Tobinick Cytokine antagonists for the treatment of sensorineural hearing loss
AU756677B2 (en) 1999-03-02 2003-01-23 Centocor Inc. Anti-TNFalpha antibodies in therapy of asthma
EP1041072B1 (en) 1999-03-31 2003-07-16 Pfizer Products Inc. Dioxocyclopentyl hydroxamic acids
SE9901366D0 (sv) * 1999-04-16 1999-04-16 Pharmacia & Upjohn Ab Injector device and method for its operation
CA2371427A1 (en) 1999-04-28 2000-11-09 Yamanouchi Pharmaceutical Co., Ltd. Parenteral pharmaceutical composition containing humanized monoclonal antibody fragment and stabilizing method thereof
US6502867B2 (en) 1999-06-16 2003-01-07 United States Pipe & Foundry Flanged pipe fitting
EP1189628A1 (en) 1999-06-24 2002-03-27 Pharmacia Corporation Combination of tumor necrosis factor (tnf) antagonists and cox-2 inhibitors for the treatment of inflammation
ATE389414T1 (de) * 1999-09-08 2008-04-15 Chugai Pharmaceutical Co Ltd Stabile proteinlösung abgefüllt in einem behältnis aus hydrophobem harz und eine methode zur stabilisierung derselben
AU3082401A (en) 1999-11-24 2001-06-04 Centocor Inc. Therapy of psoriasis
WO2001047554A1 (fr) 1999-12-28 2001-07-05 Chugai Seiyaku Kabushiki Kaisha Compositions d'anticorps stables et preparations pour injection
GB0013810D0 (en) 2000-06-06 2000-07-26 Celltech Chiroscience Ltd Biological products
US20050249735A1 (en) 2000-08-07 2005-11-10 Centocor, Inc. Methods of treating ankylosing spondylitis using anti-TNF antibodies and peptides of human tumor necrosis factor
US20060018907A1 (en) 2000-08-07 2006-01-26 Centocor, Inc. Anti-TNF antibodies and peptides of human tumor necrosis factor
UA81743C2 (uk) 2000-08-07 2008-02-11 Центокор, Инк. МОНОКЛОНАЛЬНЕ АНТИТІЛО ЛЮДИНИ, ЩО СПЕЦИФІЧНО ЗВ'ЯЗУЄТЬСЯ З ФАКТОРОМ НЕКРОЗУ ПУХЛИН АЛЬФА (ФНПα), ФАРМАЦЕВТИЧНА КОМПОЗИЦІЯ, ЩО ЙОГО МІСТИТЬ, ТА СПОСІБ ЛІКУВАННЯ РЕВМАТОЇДНОГО АРТРИТУ
US20030012786A1 (en) 2001-05-25 2003-01-16 Teoh Leah S. Use of anti-TNF antibodies as drugs in treating septic disorders of anemic patients
CA2385745C (en) 2001-06-08 2015-02-17 Abbott Laboratories (Bermuda) Ltd. Methods of administering anti-tnf.alpha. antibodies
PL217752B1 (pl) * 2001-08-23 2014-08-29 Genmab As Izolowane ludzkie przeciwciało monoklonalne wobec IL-15 lub jego fragment wiążący antygen i związane z nimi hybrydoma, kompozycja farmaceutyczna oraz zastosowania medyczne
US20030161828A1 (en) 2002-02-19 2003-08-28 Abbott Gmbh & Co. Kg Use of TNF antagonists as drugs for the treatment of patients with an inflammatory reaction and without suffering from total organ failure
CN1305905C (zh) 2002-03-22 2007-03-21 Aprogen株式会社 人源化抗体及其制备方法
US20040009172A1 (en) 2002-04-26 2004-01-15 Steven Fischkoff Use of anti-TNFalpha antibodies and another drug
AR040603A1 (es) 2002-07-19 2005-04-13 Abbott Lab S A El uso de un anticuerpo anti-tnfalfa neutralizador de alta afinidad en la fabricacion de un medicamento y conjunto de elementos
US20090280065A1 (en) 2006-04-10 2009-11-12 Willian Mary K Uses and Compositions for Treatment of Psoriasis
US7226426B2 (en) 2002-07-25 2007-06-05 Thomson Paul E Apparatus and method for the detection and quantification of joint and tissue inflammation
US20040033228A1 (en) 2002-08-16 2004-02-19 Hans-Juergen Krause Formulation of human antibodies for treating TNF-alpha associated disorders
MY150740A (en) 2002-10-24 2014-02-28 Abbvie Biotechnology Ltd Low dose methods for treating disorders in which tnf? activity is detrimental
TWI439284B (zh) 2004-04-09 2014-06-01 Abbvie Biotechnology Ltd 用於治療ＴＮＦα相關失調症之多重可變劑量療法
EP1807111A4 (en) 2004-10-08 2009-05-27 Abbott Biotech Ltd SYNCYTIAL RESPIRATORY VIRUS INFECTION (RSV)
AU2006246721B2 (en) 2005-05-16 2012-12-13 Abbvie Biotechnology Ltd Use of TNF inhibitor for treatment of erosive polyarthritis
US20070041905A1 (en) 2005-08-19 2007-02-22 Hoffman Rebecca S Method of treating depression using a TNF-alpha antibody
CA2626804A1 (en) 2005-11-01 2007-08-09 Abbott Biotechnology Ltd. Methods and compositions for diagnosing ankylosing spondylitis using biomarkers
MX2008012896A (es) 2006-04-05 2008-10-14 Abbott Biotech Ltd Purificacion de anticuerpos.
US9605064B2 (en) 2006-04-10 2017-03-28 Abbvie Biotechnology Ltd Methods and compositions for treatment of skin disorders
CN103316402A (zh) 2006-06-30 2013-09-25 艾伯维生物技术有限公司 自动注射装置
NZ576133A (en) 2006-10-27 2012-10-26 Abbott Biotech Ltd Crystalline anti-htnfalpha antibodies
WO2009020654A1 (en) 2007-08-08 2009-02-12 Abbott Laboratories Compositions and methods for crystallizing antibodies
WO2014152463A1 (en) 2013-03-15 2014-09-25 Cyberheart, Inc. Apparatus and method for real-time tracking of tissue structures
CN102458517B (zh) 2009-04-29 2014-07-23 阿布维生物技术有限公司 自动注射装置
RU2560701C2 (ru) 2009-05-04 2015-08-20 Эббви Байотекнолоджи Лтд. Стабильные композиции с высокими концентрациями белков антител человека против tnf-альфа
CN102167741B (zh) 2010-02-25 2014-05-14 上海百迈博制药有限公司 一种全人源抗TNF-α单克隆抗体、其制备方法及用途
HUE039740T2 (hu) 2010-06-03 2019-01-28 Abbvie Biotechnology Ltd Alkalmazások és készítmények hidradenitis suppurativa (HS) kezelésére
GB201112429D0 (en) 2011-07-19 2011-08-31 Glaxo Group Ltd Antigen-binding proteins with increased FcRn binding
JP6274421B2 (ja) 2013-03-22 2018-02-07 キヤノンメディカルシステムズ株式会社 超音波診断装置及びその制御プログラム
KR102197477B1 (ko) 2014-07-04 2020-12-31 주식회사 유풍 모자

Also Published As

Publication number Publication date
EP1406656B1 (en) 2013-01-09
EP2940044B8 (en) 2017-01-18
NO20035426L (no) 2004-02-03
US20130004507A1 (en) 2013-01-03
HK1065471A1 (en) 2005-02-25
HUP0600688A3 (en) 2012-09-28
IL222495A (en) 2015-03-31
EP1406656A2 (en) 2004-04-14
EP2324851A1 (en) 2011-05-25
CN105412922A (zh) 2016-03-23
US20150071945A1 (en) 2015-03-12
MXPA03011316A (es) 2004-12-06
US20150175691A1 (en) 2015-06-25
KR101282807B1 (ko) 2013-07-05
BG111719A (bg) 2014-06-30
NZ560792A (en) 2009-09-25
PL394085A1 (pl) 2011-07-04
IL212419A (en) 2015-03-31
US8911737B2 (en) 2014-12-16
PH12013500866B1 (en) 2016-02-22
US20120177596A1 (en) 2012-07-12
EP2940044A1 (en) 2015-11-04
KR101715028B1 (ko) 2017-03-10
CA2385745C (en) 2015-02-17
US20150023982A1 (en) 2015-01-22
AR034429A1 (es) 2004-02-25
IL212419A0 (en) 2011-06-30
KR101142825B1 (ko) 2012-05-08
CA2385745A1 (en) 2002-12-08
CA2868614A1 (en) 2002-12-08
TWI473622B (zh) 2015-02-21
CA2817619A1 (en) 2002-12-08
BG108514A (en) 2005-04-30
ES2612436T3 (es) 2017-05-16
PL399491A1 (pl) 2012-10-08
US20150246968A1 (en) 2015-09-03
BG66936B1 (bg) 2019-08-15
NO334490B1 (no) 2014-03-17
EP2940044B1 (en) 2016-11-16
PL399548A1 (pl) 2012-11-05
TW201332570A (zh) 2013-08-16
SA02230384B1 (ar) 2009-08-19
US9546212B2 (en) 2017-01-17
US20200181252A1 (en) 2020-06-11
US9073987B2 (en) 2015-07-07
PT2940044T (pt) 2017-01-12
KR20090035746A (ko) 2009-04-10
SK288509B6 (sk) 2017-11-03
AU2002314922B2 (en) 2008-05-15
SI2940044T1 (sl) 2017-03-31
PH12013500865B1 (en) 2018-06-27
US20140271637A1 (en) 2014-09-18
US20150017175A1 (en) 2015-01-15
PH12013500865A1 (en) 2016-02-01
PL217666B1 (pl) 2014-08-29
NO20035426D0 (no) 2003-12-05
US8992926B2 (en) 2015-03-31
EP2364731A9 (en) 2012-06-20
PL217702B1 (pl) 2014-08-29
KR101497363B1 (ko) 2015-03-03
PH12013500866A1 (en) 2016-02-22
US8889135B2 (en) 2014-11-18
BR0206289A (pt) 2004-11-30
EP2359855A2 (en) 2011-08-24
US20150079101A1 (en) 2015-03-19
SI1406656T1 (sl) 2013-04-30
AR090099A2 (es) 2014-10-22
NO20120288L (no) 2004-02-03
NZ596878A (en) 2013-07-26
CY1120540T1 (el) 2019-07-10
AR077572A2 (es) 2011-09-07
JP2012184242A (ja) 2012-09-27
JP2005517629A (ja) 2005-06-16
JP2009167193A (ja) 2009-07-30
CN101574520A (zh) 2009-11-11
NZ586063A (en) 2012-02-24
CN103110944A (zh) 2013-05-22
NZ529574A (en) 2006-05-26
MX341001B (es) 2016-08-03
LT2940044T (lt) 2017-01-10
KR20040030661A (ko) 2004-04-09
US20140186368A1 (en) 2014-07-03
BG66459B1 (bg) 2014-10-31
KR20080089681A (ko) 2008-10-07
PH12013500297A1 (en) 2015-09-07
ES2400458T3 (es) 2013-04-10
JP6302529B2 (ja) 2018-03-28
EP2364731A3 (en) 2011-11-02
EP2364731A2 (en) 2011-09-14
DK2940044T3 (en) 2017-02-20
JP5832952B2 (ja) 2015-12-16
KR20100075698A (ko) 2010-07-02
AU2002314922C1 (en) 2017-11-09
HU230947B1 (hu) 2019-05-28
CN103495165A (zh) 2014-01-08
WO2002100330A9 (en) 2007-06-21
EP3190124A1 (en) 2017-07-12
ZA200308861B (en) 2004-09-13
JP2015003922A (ja) 2015-01-08
EP2359855A9 (en) 2012-06-20
CN1638796A (zh) 2005-07-13
NO343721B1 (no) 2019-05-20
NZ545649A (en) 2009-04-30
US9017680B2 (en) 2015-04-28
KR20140012210A (ko) 2014-01-29
PT1406656E (pt) 2013-03-25
JP2013100311A (ja) 2013-05-23
PE20030065A1 (es) 2003-02-12
PE20160999A1 (es) 2016-10-08
US8974790B2 (en) 2015-03-10
IL158831A (en) 2014-06-30
US20150071939A1 (en) 2015-03-12
PL366694A1 (pl) 2005-02-07
JP6074462B2 (ja) 2017-02-01
CL2012000856A1 (es) 2012-09-14
JP2015166389A (ja) 2015-09-24
EP2359855A3 (en) 2011-11-02
WO2002100330A2 (en) 2002-12-19
US20030235585A1 (en) 2003-12-25
HUP0600688A2 (en) 2006-11-28
CZ200420A3 (cs) 2005-01-12
ECSP034867A (es) 2004-01-28
CZ309160B6 (cs) 2022-03-30
US20140322232A1 (en) 2014-10-30
SK16462003A3 (sk) 2004-08-03
WO2002100330A3 (en) 2004-02-12
KR20120139851A (ko) 2012-12-27
KR20110039505A (ko) 2011-04-18
US20160280777A1 (en) 2016-09-29
DK1406656T3 (da) 2013-04-15
PL215861B1 (pl) 2014-02-28
JP2017031213A (ja) 2017-02-09
IL158831A0 (en) 2004-05-12
EP1406656A4 (en) 2006-05-24
NZ573478A (en) 2011-02-25
US20150165023A1 (en) 2015-06-18
KR20160096222A (ko) 2016-08-12

Similar Documents

Publication Publication Date Title
US20200181252A1 (en) Methods of administering anti-tnfalpha antibodies
PL193499B1 (pl) Izolowane ludzkie przeciwciało, rekombinowane ludzkie przeciwciało, kompozycja farmaceutyczna, sposób hamowania aktywności ludzkiego TNFalfa in vitro, zastosowanie tych izolowanych ludzkich przeciwciał i izolowany kwas nukleinowy
AU2002314922A1 (en) Methods of administering anti-TNFalpha antibodies
AU2008202001B2 (en) Methods of administering anti-TNFalpha antibodies
AU2011218743B2 (en) Methods of administering anti-TNFalpha antibodies
AU2013204357B2 (en) Methods of administering anti-TNFalpha antibodies

Legal Events

Date Code Title Description
RECP Rectifications of patent specification