PL218163B1 - Układ zmiany położenia samonośnego fotela komunikacji zbiorowej - Google Patents

Abstract

Sposób zmiany położenia fotela polega na tym, że jednoczesne przesunięcie elementów jezdnych współpracujących z prowadnicami (2) o kształcie podłużnym poprzez układ wspomagania (3) zmienia położenie fotela samonośnego z przesunięciem do przodu z zachowaniem nienaruszalności obszaru z tyłu fotela. Układ zmiany położenia fotela polega na tym, że posiada elementy jezdne i układ współpracujących prowadnic (2) o kształcie podłużnym, przy czym prowadnice te (2) oraz elementy jezdne umieszczone są w konstrukcji ramy nośnej albo w samonośnym fotelu oraz posiada mechanizm ustalania położenia (3) dla wybranej pozycji.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest układ zmiany położenia samonośnego fotela komunikacji zbiorowej przeznaczonego zwłaszcza dla wagonów kolejowych.

Znane są fotele komunikacji zbiorowej z możliwością zmiany położenia: oparcia, oparcia i siedziska z pozycji przeznaczonej do siedzenia do pozycji odpoczynkowej. W fotelach tych podczas przemieszczania, oparcie fotela oraz jego siedzisko przesuwane są do przodu często nie zachowując wymagań ergonomii. Znane są fotele komunikacji zbiorowej, w których siedzisko i oparcie może być przesuwane i odchylane przez mechanizmy dźwigniowe, sprężynowe lub dźwigniowo-zapadkowe ze sprężyną powrotną.

Celem wynalazku jest układ zmiany położenia samonośnego wyprofilowanego kompozytowego fotela o stałych, optymalnych parametrach ergonomicznych przeznaczonego dla komunikacji zbiorowej.

Układ zmiany położenia fotela według wynalazku charakteryzuje się tym, że posiada elementy jezdne i układ współpracujących prowadnic o kształcie podłużnym, przy czym prowadnice oraz elementy jezdne umieszczone są w konstrukcji ramy nośnej albo w samonośnym fotelu oraz posiada mechanizm ustalania położenia dla wybranej pozycji fotela, przy zachowaniu nienaruszalności obszaru z tyłu fotela.

W rozwiązaniu według wynalazku zmiana położenia samonośnego fotela następuje pod wpływem zwolnienia układu wspomagania i/lub pod wpływem ciężaru pasażera, który siadając powoduje jednoczesne przesunięcie elementów jezdnych współpracujących z prowadnicami o kształcie podłużnym i z układem wspomagania i wpływa bezpośrednio na zmianę położenie fotela samonośnego, który przesuwając się do przodu zachowuje nienaruszalność obszaru z tyłu fotela.

Rozwiązanie według wynalazku dotyczy fotela zwłaszcza do komunikacji kolejowej w zabudowie przedziałowej i bezprzedziałowej ze zmiennym pozycjonowaniem pozycji pasażera przy zachowaniu stałych, optymalnych parametrów ergonomii. W rozwiązaniu układ prowadnic elementu jezdnego może być elementem konstrukcji ramy nośnej lub samonośnego fotela. Analogicznie elementy jezdne mogą być umiejscowione w fotelu lub w ramie nośnej. Układ wspomagania przemieszczania fotela jest wyposażony w możliwość wyboru dowolnego pośredniego położenia fotela pomiędzy położeniami skrajnymi.

Część jezdna może być w postaci „wózka”, na którym osadzony jest na stałe fotel, lub też być jego integralną częścią. Podobnie jest w przypadku gdy rzecz dotyczy prowadnic na stałe związanych z samym fotelem lub poprzez zintegrowany z fotelem „wózek” zaopatrzony w prowadnice.

W rozwiązaniu według wynalazku kształt prowadnic korzystnie prostych, zapewnia zmiany położenia fotela i wynikającej zmianie położenia oparcia nie naruszającego obszaru z tyłu fotela, w całym zakresie ruchu, obejmującym położenia skrajne. Umożliwia także wybór dogodnej pozycji dla pasażera przy zachowaniu przyjętych przepisami parametrów ergonomii.

Przemieszczenie elementów jezdnych po prowadnicach odbywa się jednocześnie i warunkuje pozycję fotela w pełnym zakresie ruchu pomiędzy położeniami skrajnymi.

Zastosowane w rozwiązaniu według wynalazku prowadnice współpracujące z elementami jezdnymi mogą wykorzystywać ruch posuwisty, toczny oraz ruch obrotowy i posuwisty wynikający ze współpracy listwy zębatej z odpowiadającym kołem.

Fotel, jak w zgłoszeniu przeznaczony jest do zabudowy w dowolnych modułach korzystnie jedno i wielomiejscowych: w wagonach przedziałowych, oraz w zabudowie rzędowej o dowolnej liczbie miejsc w wagonach bezprzedziałowych także w układzie face to face i back to back.

Jako struktury nośne kompletnych foteli wykorzystuje się ramy z możliwością zabudowy modułów foteli, jedno i wielomiejscowych, na wagonie: w podłogach, lub ścianach, lub w układzie mieszanym.

Struktura fotela posiada konstrukcję w postaci samonośnego, wyprofilowanego kompozytu korzystnie zaopatrzonego w układ tapicerski o ustalonych, optymalnych parametrach ergonomicznych i zapewnia łączenie fotela z konstrukcją ram nośnych z możliwością zmiany położenia fotela w ustalonym zakresie. Wykorzystywany jest niezależny dla każdego fotela system jezdny, w którym współdziałają prowadnice z elementami jezdnymi oraz z układem wspomagania zapewniającym wybór i umiejscowienie fotela w optymalnej pozycji dla siedzącego pasażera. Dla oferowanego rozwiązania zachowane są zgodnie z regulacjami branżowymi wymogi dotyczące zakresów zmian ergonomii fotela przeznaczonego dla komunikacji zbiorowej. Cechą charakterystyczną rozwiązania jest to, że przy możliwych zmianach pozycji fotela zmiana położenia oparcia nie narusza obszaru

PL 218 163 B1 z tylu fotela. Jest to szczególnie ważne w zabudowie przedziałowej lub bezprzedziałowej przy ustawieniu foteli back to back.

W rozwiązaniu według wynalazku struktura samonośna fotela stanowi układ kompozytowy z lub bez dodatkowych ram, z lub bez tapicerki w tym wandaloodpornej. Układ zmiany położenia fotela wykorzystuje współpracujący ze sobą system prowadnic i elementów jezdnych. W rozwiązaniu stosowany jest układ wspomagania wraz ze sterowaniem przez pasażera zmiany położenia fotela. Układ wspomagający może być w postaci sprężyn gazowych, siłowników hydraulicznych, serwomechanizmów, napędów liniowych, śrubowych, posuwisto - obrotowych, lub sprężyn konwencjonalnych.

Układ prowadnic i elementu jezdnego może być wymiennie przypisany do konstrukcji ramy nośnej lub bezpośrednio do fotela. Do przemieszczania samonośnego fotela komunikacji zbiorowej przewidziano uruchomienie układu wspomagania przez pasażera, powodujące zmianę położenia fotela z pozycji siedzącej do odpoczynkowej, relaksacyjnej i odwrotnie.

Rozwiązanie według wynalazku przedstawiono w przykładzie wykonania nie ograniczającym stosowania oraz na rysunku, na których Fig. 1 przedstawia samonośny fotel mocowany do podłogi, w pozycji do siedzenia, Fig. 2 przedstawia samonośny fotel po zmianie położenia, w pozycji odpoczynkowej, Fig. 3 przedstawia samonośny fotel na ramie (4) w pozycji do odpoczynkowej (1B), Fig. 4 przedstawia samonośny fotel pokazujący zmianę położenia fotela z pozycji siedzącej (1A) do pozycji odpoczynkowej (1B).

P r z y k ł a d 1

Strukturę konstrukcyjną fotela (1) stanowi samonośny materiał kompozytowy o wyprofilowanych ergonomicznie kształtach z pokryciem tapicerskim w tym wandaloodpornym oraz z wyposażeniem dodatkowym w postaci uchwytów, wieszaków, podłokietników. Fotel samonośny (1) mocowany jest do układu wózka wyposażonego w elementy jezdne współpracujące z prowadnicami (2) umiejscowionymi w ramie nośnej (4) fotela. Ramę nośną dla foteli stanowi konstrukcja metalowa umożliwiająca mocowanie foteli do pudła wagonu. Dla fotela z regulacją położenia i wyboru optymalnej pozycji siedzącej przez pasażera w układzie ram nośnych instalowany jest mechanizm wspomagający (3) zmiany położenia w postaci siłownika pneumatycznego wraz z hamulcem ciernym i sterowaniem, które umożliwiają zmianę położenia i ustalanie wybranej pozycji. Uruchomienie układu wspomagania (3) powoduje przesunięcie wzdłuż prowadnic w ramie nośnej (4), wózka z zamocowanym fotelem (1). Ruch fotela umożliwia bezstopniową zmianę pozycji pasażera w przyjętym zakresie; od standardowej pozycji podróżnej do pozycji relaksacyjnej bez naruszania przestrzeni „z tyłu” fotela, co jest szczególnie istotne w zabudowie przedziałowej lub ustawieniu foteli w układzie back to back. Przyjęte parametry ergonomii w prezentowanym rozwiązaniu w pełni mieszczą się w określonych zakresach wartości dla foteli komunikacyjnych niezależnie od przyjętego położenia fotela.

P r z y k ł a d 2

Fotel samonośny (1) posiada zamontowane na stałe w obudowie fotela podłużne prowadnice (2), w których przemieszczają się elementy jezdne umieszczone w ramie (4) mocowanej do ściany wagonu. Uruchomienie przez pasażera wspomagania (3) poprzez zastosowanie serwomechanizmu powoduje przesunięcie elementów jezdnych w prowadnicach podłużnych (2) i przemieszczenie się fotela do przodu uzyskując pozycję relaksacyjną, lub przy ruchu wstecz zajęcie standardowej pozycji podróżnej.

Claims (1)

1. Układ zmiany położenia samonośnego fotela komunikacji zbiorowej z zastosowaniem prowadnic i układu wspomagania, znamienny tym, że posiada elementy jezdne i układ współpracujących prowadnic (2) o kształcie podłużnym, przy czym te prowadnice (2) oraz elementy jezdne umieszczone są w konstrukcji ramy nośnej albo w samonośnym fotelu oraz posiada mechanizm ustalania położenia (3) dla wybranej pozycji fotela przy zachowaniu nienaruszalności obszaru z tyłu fotela.