PL219394B1 - Sposób wytwarzania poli(estro-węglanów)metodą bezfosgenową - Google Patents

Sposób wytwarzania poli(estro-węglanów)metodą bezfosgenową

Info

Publication number
PL219394B1
PL219394B1 PL400931A PL40093112A PL219394B1 PL 219394 B1 PL219394 B1 PL 219394B1 PL 400931 A PL400931 A PL 400931A PL 40093112 A PL40093112 A PL 40093112A PL 219394 B1 PL219394 B1 PL 219394B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
mol
carbonate
instead
ester
poly
Prior art date
Application number
PL400931A
Other languages
English (en)
Other versions
PL400931A1 (pl
Inventor
Gabriel Rokicki
Magdalena Mazurek
Karolina Tomczyk
Tomasz Bruliński
Paweł Parzuchowski
Zbigniew Florjańczyk
Original Assignee
Politechnika Warszawska
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Politechnika Warszawska filed Critical Politechnika Warszawska
Priority to PL400931A priority Critical patent/PL219394B1/pl
Publication of PL400931A1 publication Critical patent/PL400931A1/pl
Publication of PL219394B1 publication Critical patent/PL219394B1/pl

Links

Landscapes

  • Polyesters Or Polycarbonates (AREA)

Abstract

Sposób wytwarzania poli(estro-węglanów) polega na tym, że węglan dimetylu poddaje się reakcji z α,ω-diolem, w obecności katalizatora transestryfikacji, przy czym stosuje się 7-10-krotny nadmiar molowy węglanu di metylu. Otrzymany bis(metylowęglan)alkilenu poddaje się reakcji z estrem dimetylowym lub dietylowym kwasu dikarboksylowego lub ich mieszaniną w stosunku molowym od 1:9,5 do 9,5:1 i α,ω-diolem w stosunku molowym od 1,5:1-2:1 do sumy moli obu składników kwasowych, przy czym reakcję polikondensacji prowadzi się najpierw w temperaturze 150-200°C, w przepływie azotu pod normalnym ciśnieniem, a następnie po odebraniu powyżej 95% teoretycznej ilości metanolu lub etanolu lub ich mieszaniny, pod zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze nieprzekraczającej 220°C.

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania poli(estro-węglanów) dwuetapową metodą bezfosgenową z wykorzystaniem węglanu dimetylu jako źródła wiązań węglanowych. Wytworzone poli(estro-węglany) mogą być stosowane jako biodegradowalne materiały charakteryzujące się ograniczoną szybkością degradacji regulowaną zawartością jednostek węglanowych. Poli(estro-węglany) o małej masie molowej z terminalnymi grupami hydroksylowymi mogą być stosowane w produkcji elastomerów poliuretanowych.
Alifatyczne poli(estro-węglany) ze względu na biozgodność i podatność na biodegradację znalazły zastosowanie m.in. w medycynie jako resorbowalne nici chirurgiczne i rusztowania tkankowe. Mogą być wykorzystane również do produkcji biodegradowalnych materiałów opakowaniowych. Otrzymuje się je najczęściej metodą kopolimeryzacji węglanu trimetylenu z cyklicznymi estrami takimi jak epsilon-kaprolakton, glikolid i L,L-laktyd.
Znany z publikacji Pospiecha i in. w BioMacromolecules 6, 439, 2005 sposób syntezy kopoli(estro-węglanu) polega kopolimeryzacji L,L-laktydu z węglanem trimetylenu w obecności cyklicznego inicjatora dwufunkcyjnego 2,2-dibutylo-2-stanna-1,3-oksepanu. Otrzymane kopolimery charakteryzują się budową triblokową. Kricheldorf i Rost w pracy opublikowanej w Macromolecules 38, 8220, 2005 zastosowali do terpolimeryzacji L,L-laktydu, epsilon-kaprolaktonu i węglanu trimetylenu jako inicjator heksenian bizmutu(III), a Yang i in. opisali sposób otrzymywania poli(estro-węglanu) polegający na kopolimeryzacji węglanu trimetylenu z D,L-laktydem w obecności mleczanu cynku(II).
Znane są również sposoby otrzymywania poli(estro-węglanów) z użyciem innych sześcioczłonowych węglanów cyklicznych. Xu, Liu i Zhuo w swojej pracy opublikowanej w J. Appl. Polym. Sci. 101, 1988, 2006 opisali kopolimeryzację D,L-laktydu z cyklicznym węglanem posiadającym sztywny podstawnik: 9-fenylo-2,4,8,10-tetraspiro[5,5]undekan-3-on prowadzoną w obecności oktanianu cyny(II). Wolinski i in. do koplimeryzacji z epsilon-kaprolaktonem zastosowali cykliczny węglan sześcioczłonowy z grupą benzyloksy: 5-benzyloksy-1,3-dioksan-2-on, co zostało opisane w Macromolecules 40, 7065, 2007. Zhu i in. do kopolimeryzacji z D,L-laktydem zastosowali podstawiony sześcioczłonowy węglan cykliczny - 5-metylo-5-metoksykarbonylo-1,3-dioksan-2-on (Eur. Polym. J. 45,1868, 2009).
Inny rodzaj cyklicznego węglanu sześcioczłonowego stosowany do kopolimeryzacji znany jest z publikacji Weisera, Zawaneha i Putama w Biomacromolecules 12, 977, 2011. Autorzy zastosowali 5,5-dimetoksy-1,3-dioksan-2-on w kopolimeryzacji z D,L-laktydem katalizowanej przez oktanian cyny(II).
Yank i in. opisali w Biomacromolecules 5, 2258, 2004 możliwość otrzymywania poli(estrowęglanów) metodą mieszaną, najpierw przez polikondensację otrzymywali poli(bursztynian tetrametylenu), a następnie stosując go jako makroinicjator polimeryzowali różne cykliczne węglany sześcioczłonowe, takie jak węglan trimetylenu, węglan neopentylu, czy 5-benzyloksy-1,3-dioksan-2-on.
Znane są też sposoby wytwarzania poli(estro-węglanów) metodą polikondensacji z wykorzystaniem fosgenu i jego pochodnych takich jak bischloromrówczany. Vincenzi i in. opisali w Macromol. Biosci. 1, 164, 2001. Zamiast fosgenu Okada, Yokoe i Aoi stosowali jako źródło wiązań węglanowych węglan difenylu oraz sebacynian difenylu, co opisali w J. Appl. Polym. Sci. 86, 872, 2002.
Z europejskiego opisu patentowego EP 1277779 B1 z roku 2004 i opisu patentowego US 6667381 z roku 2003 znany jest sposób otrzymywania alifatycznych poli(estro-węglanów) z oligoestrów kwasu bursztynowego i maleinowego z 1,4-butanodiolem w reakcji z węglanem difenylu katalizowanej typowymi katalizatorami reakcji transestryfikacji.
Poli(estro-węglany) alifatyczne można otrzymać na drodze polikondensaji enzymatycznej. Opisany w Macromolecules, 41, 2008, 4671 przez Jinga i in. poli(bursztyniano-co-węglan tetrametylenu) o różnym stosunku jednostek węglanowych do bursztynianowych otrzymywany był z węglanu dietylu, bursztynianu dietylu i 1,4-butanodiolu w dwuetapowej reakcji katalizowanej enzymem CALB. Ciężary cząsteczkowe polimerów wahały się od 14000 do 59400. Największy ciężar cząsteczkowy otrzymano przy stosunku molowym węglanu dietylu do bursztynianu dietylu 1 do 1. Niestety synteza polimeru jest długotrwała, przez co proces jest mało ekonomiczny. Pierwszy etap reakcji prowadzono w temperaturze 0 - 100°C pod ciśnieniem 600 mmHg przez 18 - 24 h. Następnie zmniejszono ciśnienie do 1 - 5 mmHg i kontynuowano reakcję w tych warunkach przez kolejne 24 - 60 h. Stosowanie tak niskiej temperatury prowadzenia procesu związane jest z dużą lotnością węglanu dietylu.
Poli(estro-węglany) aromatyczne otrzymywane są z wykorzystaniem fosgenu, węglanu difenylu lub mieszanego węglanu metylowofenylowego. Znany jest z opisu patentowego US 4194038 z roku 1980 sposób otrzymywania poli(estro-węglanów) aromatycznych z bisfenolu A, kwasu tereftalowego
PL 219 394 B1 i fosgenu. Otrzymany polimer charakteryzował się wytrzymałością na rozciąganie równą 26,9 MPa.
Podobnie z fosgenu i soli disodowej kwasu tereftalowego lub izoftalowego w reakcji prowadzonej na granicy faz, jak opisano w patencie europejskim EP 0040315 B1 z roku 1984 otrzymano poli(estro-węglany) aromatyczne.
Z opisu patentowego US 5066766 z roku 1991 znany jest sposób otrzymywania poli(estro-węglanów) aromatycznych w reakcji bisfenolu A, tereftalanu dimetylu i węglanu metylofenylowego. Proces polikondensacji prowadzony był w obecności tetraizopropoksy-tytanu(IV) w temperaturze 250°C w przepływie azotu przez 3 h i przez 5 min w 350°C pod obniżonym ciśnieniem 0,2 tora. Otrzymany polimer charakteryzował się lepkością istotną równą 0,63.
Przedstawione wyżej sposoby otrzymywania poli(estro-węglanów) bazujące na kopolimeryzacji węglanu trimetylenu lub jego pochodnych wymagają stosowania drogiego monomeru, jakim jest węglan trimetylenu, który otrzymuje się z użyciem pochodnej fosgenu, jakim jest chloromrówczan etylu. W metodzie tej również generowane są stechiometryczne ilości chlorków. Podobnie kondensacyjne sposoby otrzymywania poli(estro-węglanów) wymagają użycia silnie toksycznego fosgenu jako źródła grup węglanowych, poza tym w procesie syntezy polimeru tworzy się stechiometryczna ilość uciążliwych dla środowiska chlorków. Zastosowanie do reakcji węglanu difenylu lub węglanu metylowofenylowego wiąże się z kolei z użyciem fosgenu na etapie syntezy monomerów węglanowych. Użycie węglanu dietylu do syntezy poli(estro-węglanów), ze względu na jego niską temperaturę wrzenia, wymaga długotrwałej kilkudziesięciogodzinnej polikondensacji w relatywnie niskiej temperaturze nieprzekraczającej 100°C.
Sposób według wynalazku pozwala na uniknięcie wyżej wymienionych trudności, a dodatkowo umożliwia łatwą kontrolę zawartości jednostek węglanowych w poli(estro-węglanie). Polimery otrzymane sposobem według wynalazku charakteryzują się wyjątkowo jasną barwą i nie posiadają w swojej strukturze ugrupowań eterowych.
Sposób wytwarzania poli(estro-węglanów) metodą bezfosgenową z użyciem węglanu dimetylu jako źródła wiązań estrowych, według wynalazku prowadzi się w dwóch etapach. Na pierwszym etapie węglan dimetylu poddaje się reakcji z α,ω-diolem, w obecności katalizatora transestryfikacji, w celu otrzymania bis(metylowęglanu)alkilenu, przy czym stosuje się 7-10-krotny nadmiar molowy węglanu dimetylu. Na drugim etapie bis(metylowęglan)alkilenu poddaje się reakcji z estrem dimetylowym lub dietylowym kwasu dikarboksylowego lub ich mieszaniną w stosunku molowym od 1:9,5 do 9,5:1 i α,ω-diolem w stosunku molowym od 1,5:1-2:1 do sumy moli obu składników kwasowych. Reakcję polikondensacji prowadzi się najpierw w temperaturze 150 - 200°C, w przepływie azotu pod normalnym ciśnieniem, a następnie po odebraniu powyżej 95% teoretycznej ilości metanolu lub etanolu lub ich mieszaniny, pod zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze nieprzekraczającej 220°C.
Jako ester dimetylowy lub dietylowy kwasu dikarboksylowego stosuje się ester kwasu: tereftalowego, izoftalowego, bursztynowego, adypinowego, sebacynowego, maleinowego, fumarowego lub ich mieszaniny.
Jako diol stosuje się 1,4-butanodiol, 1,5-pentanodiol, 1,6-heksanodiol, 1,9-nonanodiol, 1,10-dekanodiol, 1,12-dodekanodiol lub ich mieszaniny.
Jako katalizator transestryfikacji stosuje się katalizator cynowy lub tytanowy, najkorzystniej oktanian cyny(II), tlenek dibutylocyny(IV), tetrabutoksytytan(IV), tetraizopropoksytytan(IV).
Reakcję węglan dimetylu z α,ω-diolem kontroluje się poprzez pomiar współczynnika załamania światła destylatu i prowadzi ją do momentu, w którym nie obserwuje się metanolu w destylacie. Stosując duży nadmiar molowy węglanu dimetylu otrzymuje się głównie biswęglan zawierający do 20% wyższych homologów. Zawartość wyższych homologów łatwo określić metodą spektrofotometryczną i nie przeszkadzają one w dalszych etapach syntezy. Otrzymany produkt ma postać ciała stałego, co pozwala prowadzić proces polikondensacji w wysokiej temperaturze w sposób kontrolowany bez strat monomeru węglanowego.
Metoda według wynalazku pozwała na otrzymanie produktu niezawierającego eterowych fragmentów w strukturze, co w znaczący sposób poprawia ich właściwości mechaniczne oraz odporność na czynniki utleniające oraz hydrolizę. Produkty otrzymane według wynalazku zawierają do 5% mniejszą zawartość jednostek węglanowych od wynikającej ze wsadu, co wskazuje na niewielki stopień dekarboksylacji grup węglanowych w czasie procesu. Ponadto produkty charakteryzują się jasną barwą, a metoda pozwala na łatwą kontrolę zawartości jednostek węglanowych.
Sposób według wynalazku został bliżej przedstawiony w przykładach stosowania.
PL 219 394 B1
P r z y k ł a d 1
Syntezę poli(tereftalanu-co-węglanu tetrametylenu) przeprowadzono dwuetapowo. Na pierw3 szym etapie w reaktorze pojemności 10 dm3 zaopatrzonym w termometr, kolumnę Vigroux (długość 120 cm) oraz chłodnicę destylacyjną umieszczono 529,00 g (5,8700 mol) 1,4-butanodiolu, 4232,40 g (46,9850 mol) węglanu dimetylu oraz 1,92 g (5,87 mmol) tetrabutoksytytanu jako katalizatora. Mieszaninę ogrzewano w temperaturze wrzenia przez 2 godziny, a następnie powoli oddestylowywano tworzący się w wyniku reakcji metanol. Postęp reakcji kontrolowano mierząc współczynnik załamania światła destylatu. Reakcję prowadzono do momentu zaprzestania wydzielania się metanolu. Nadmiar węglanu dimetylu oddestylowano w temperaturze 110°C, najpierw pod normalnym, a następnie pod zmniejszonym ciśnieniem. Otrzymano 1057,0 g bis(metylowęglanu)tetrametylenu w postaci białego ciała stałego o ciężarze cząsteczkowym 220, zawierającego 16% wyższych homologów. Na drugim 3 etapie w kolbie trójszyjnej pojemności 100 cm3 zaopatrzonej w mieszadło magnetyczne, termometr, króciec dopływu azotu oraz chłodnicę destylacyjną umieszczono 21,72 g (0,0987 mola) bis(metylowęglanu)tetrametylenu, 22,00 g (0,1133 mola) tereftalanu dimetylu, 28,02 g (0,3108 mola)
1,4-butanodiolu oraz 0,07 g (0,0002 mola) tetrabutoksytytanu. Reakcję prowadzono w temperaturze 160 - 200°C przez 5 godzin, do momentu odebrania ponad 95% teoretycznej ilości metanolu. Następnie podłączono pompę próżniową i przez około godzinę obniżano ciśnienie do 0,1 mbara i podnosząc temperaturę mieszaniny reakcyjnej do 220°C i kontynuując reakcję w tych warunkach przez dalsze 2 godziny. Otrzymano 45,7 g poli(tereftalanu-co-węglanu tetrametylenu) w postaci białego ciała stałego o ciężarze cząsteczkowym 15 000, zawierającego 47%mol. jednostek węglanowych.
Otrzymany alifatyczno-aromatyczny poli(estro-węglan) charakteryzował się dużą elastycznością i wytrzymałością mechaniczną - wytrzymałość na rozciąganie 37 MPa, a wydłużenie przy zerwaniu 700%.
P r z y k ł a d 2
Do syntezy poli(tereftalanu-co-węglanu tetrametylenu) wykorzystano bis(metylowęglan)tetra-metylenu otrzymany w reakcji opisanej w przykładzie 1. Drugi etap reakcji przeprowadzono analogicznie do opisanej w przykładzie 1, z tym że użyto 9,09 g (0,0468 mol) zamiast 22,00 g (0,1133 mola) tereftalanu dimetylu, 41,18 g (0,1872 mol) zamiast 21,72 g (0,0987 mola) bis(metylowęglanu)-tetrametylenu oraz 31,63 g (0,3509 mol) zamiast 28,02 g (0,3108 mola) 1,4-butanodiolu. Otrzymano
58,6 g poli(estro-węglanu) w postaci białego ciała stałego o ciężarze cząsteczkowym 2160 zawierającego 87%mol. jednostek węglanowych.
P r z y k ł a d 3
Do syntezy poli(bursztynianu-co-tereftalanu-co-węglanu tetrametylenu) wykorzystano bis(metylowęglan)tetrametylenu otrzymany sposobem opisanym w przykładzie 1. Drugi etap syntezy prowadzony był analogicznie do tej opisanej w przykładzie 1, z tym że do reakcji użyto 9,72 g (0,0442 mola) zamiast 21,72 g (0,0987 mola) bis(metylowęglanu)tetrametylenu, 2,86 g (0,0147 mol) zamiast 22,00 g (0,1133 mola) tereftalanu dimetylu, 11,94 g (0,1325 mol) zamiast 28,02 g (0,3108 mola) 1,4-butanodiolu, 0,03 g (0,0001 mol) zamiast 0,07 g (0,0002 mola) tetrabutoksytytanu oraz dodatkowo 4,30 g (0,0295 mol) bursztynianu dimetylu. Otrzymano 16,9 g poli(estro-węglanu)w postaci białego ciała stałego o ciężarze cząsteczkowym 1410 zawierającego 64%mol. jednostek węglanowych, 13%mol. jednostek tereftalowych i 23%mol. jednostek bursztynianowych.
P r z y k ł a d 4
Do syntezy poli(bursztynianu-co-węglanu tetrametylenu) wykorzystano bis(metylowęglan)tetrametylenu otrzymamy w reakcji opisanej w przykładzie 1. Drugi etap syntezy prowadzony był analogicznie do tej opisanej w przykładzie 1, z tym że do reakcji użyto 15,35 g (0,1050 mol) bursztynianu dimetylu zamiast 22,00 g (0,1133 mola) tereftalanu dimetylu, 34,65 g (0,1575 mol) zamiast 21,72 g (0,0987 mola) bis(metylowęglanu)tetrametylenu oraz 35,49 g (0,3938 mol) zamiast 28,02 g (0,3108 mola) butanodiolu. Otrzymano 46,1 g produktu w postaci białego ciała stałego o ciężarze cząsteczkowym 3655 zawierającego 75%mol. jednostek węglanowych.
P r z y k ł a d 5
Do syntezy poli(adypinianu-co-węglanu tetrametylenu) wykorzystano bis(metylowęglan)tetra-metylenu otrzymany w reakcji opisanej w przykładzie 1. Drugi etap syntezy prowadzony był analogicznie do tej opisanej w przykładzie 1, z tym że do reakcji użyto 11,00 g (0,0500 mola) zamiast 21,72 g (0,0987 mola) bis(metylowęglanu)tetrametylenu, 4,36 g (0,0250 mol) adypinianu dimetylu zamiast 22,00 g (0,1133 mola) tereftalanu dimetylu oraz 6,75 g (0,0749 mol) zamiast 28,02 g (0,3108 mola) butanodiolu oraz 0,02 g (0,0001 mola) zamiast 0,07 g (0,0002 mola) tetrabutoksytytanu. Otrzymano
PL 219 394 B1
12,25 g poli(estro-węglanu) w postaci białego ciała stałego o ciężarze cząsteczkowym 2385 zawierającego 80%mol. grup węglanowych.
P r z y k ł a d 6
Do syntezy poli(sebacynianu-co-węglanu tetrametylenu) wykorzystano bis(metylowęglan)tetrametylenu otrzymany w reakcji opisanej w przykładzie 1. Drugi etap syntezy prowadzono analogicznie do opisanej w przykładzie 1, z tym że do reakcji użyto 8,80 g (0,0400 mol) zamiast 21,72 g (0,0987 mola) bis(metylowęglanu)tetrametylenu, 5,16 g (0,0200 mol) sebacynianu dietylu zamiast 22,00 g (0,1133 mola) tereftalanu dimetylu, 5,41 g (0,0600 mol) zamiast 28,02 g (0,3108 mola) 1,4-butanodiolu oraz 0,02 g (0,0001 mol) zamiast 0,07 g (0,0002 mola) tetrabutoksytytanu. Otrzymano 11,8 g produktu w postaci kremowego ciała stałego o ciężarze cząsteczkowym 1560 zawierającego 76%mol. grup węglanowych.
P r z y k ł a d 7
Syntezę poli(tereftalanu-co-węglanu pentametylenu) przeprowadzono analogicznie do opisanej w przykładzie 1, z tym że na pierwszym etapie reakcji użyto 182,05 g (1,7505 mol) pentanodiolu zamiast 529,00 g (5,8700 mol) 1,4-butanodiolu, 1576,85 g (17,5050 mol) zamiast 4232,40 g (46,9850 mol) węglanu dimetylu oraz 1,11 g (1,75 mmol) tetraizopropoksytytanu(IV) zamiast 1,92 g (5,87 mmol) tetrabutoksytytanu. Otrzymano 353,1 g bis(metylowęglanu)pentametylenu, w postaci cieczy o jasnożółtym zabarwieniu o ciężarze cząsteczkowym 230, zawierającej 11% wyższych homologów. Drugi etap syntezy prowadzony był analogicznie do tej opisanej w przykładzie 1, z tym że do reakcji użyto 9,48 g (0,0412 mol) bis(metylowęglanu)pentametylenu zamiast 21,72 g (0,0987 mola) bis(metylowęglanu)tetrametylenu, 2,00 g (0,0103 mola) zamiast 22,00 g (0,1133 mola) tereftalanu dimetylu, 8,03 g (0,0772 mola) 1,5-pentanodiolu zamiast 28,02 g (0,3108 mola) 1,4-butanodiolu oraz 0,02 g (0,0001 mol) zamiast 0,07 g (0,0002 mola) tetrabutoksytytanu. Otrzymano 12,7 g poli(estro-węglanu) w postaci woskowatego kremowego ciała stałego o ciężarze cząsteczkowym 1710 zawierającego 78%mol. jednostek węglanowych.
P r z y k ł a d 8
Do syntezy poli(tereftalanu-co-węglanu tetrametylenu-co-pentametylenu) wykorzystano bis-(metylowęglan)tetrametylenu otrzymany sposobem opisanym w przykładzie 1. Drugi etap syntezy prowadzony był analogicznie do tej opisanej w przykładzie 1, z tym że do reakcji użyto 9,06 g (0,0412 mol) zamiast 21,72 g (0,0987 mola) bis(metylowęglanu)tetrametylenu, 2,00 g (0,0103 mola) zamiast 22,00 g (0,1133 mola) tereftalanu dimetylu, 8,03 g (0,0772 mola) 1,5-pentanodiolu zamiast 28,02 g (0,3108 mola)
1,4-butanodiolu oraz 0,02 g (0,0001 mol) zamiast 0,07 g (0,0002 mola) tetrabutoksytytanu. Otrzymano 12,1 g poli(estro-węglanu) w postaci bezbarwnej cieczy o dużej lepkości i ciężarze cząsteczkowym 4180 zawierającej 88%mol. jednostek węglanowych.
P r z y k ł a d 9
Do syntezy poli(bursztynianu-co-węglanu pentametylenu) wykorzystano bis(metylowęglan)-pentametylenu otrzymany w reakcji opisanej w przykładzie 7. Drugi etap syntezy prowadzony był analogicznie do tej opisanej w przykładzie 7, z tym że do reakcji użyto, 3,00 g (0,0205 mola) bursztynianu dimetylu zamiast 2,00 g (0,0103 mola) tereftalanu dimetylu, 9,44 g (0,0411 mola) zamiast 9,48 g (0,0412 mola) bis(metylowęglanu)pentametylenu, 9,61 g (0,0924 mola) zamiast 8,03 g (0,0772 mola)
1,5-pentanodiolu. Otrzymano 13,1 g poli(estro-węglanu) w postaci woskowatego brązowego ciała stałego i ciężarze cząsteczkowym 1220 zawierającego 79%mol. jednostek węglanowych.
P r z y k ł a d 10
Syntezę poli(tereftalanu-co-węglanu heksametylenu) przeprowadzono analogicznie do opisanej w przykładzie 1, z tym że na pierwszym etapie reakcji użyto 206,56 g (1,7505 mol) heksanodiolu zamiast 529,00 g (5,8700 mol) 1,4-butanodiolu, 1576,85 g (17,5050 mol) zamiast 4232,40 g (46,9850 mol) węglanu dimetylu oraz 0,41 g (1,75 mmola) tlenku dibutylocyny(IV) zamiast 1,92 g (5,87 mmola) tetrabutoksytytanu. Otrzymano 379,1 g produktu w postaci białego ciała stałego o ciężarze cząsteczkowym 245, zawierającego 8% wyższych homologów. Drugi etap syntezy prowadzony był analogicznie do tej opisanej w przykładzie 1, z tym że do reakcji użyto 10,06 g (0,0411 mola) bis(metylowęglanu)-heksametylenu zamiast 21,72 g (0,0987 mola) bis(metylowęglanu)tetrametylenu, 3,08 g (0,0158 mol) zamiast 22,00 g (0,1133 mola) tereftalanu dimetylu, 10,90 g (0,0924 mola) 1,6-heksanodiolu zamiast 28,02 g (0,3108 mola)
1,4-butanodiolu oraz 0,02 g (0,0001 mola) zamiast 0,07 g (0,0002 mola) tetrabutoksytytanu. Otrzymano 15,8 g poli(estro-węglanu) w postaci białego ciała stałego i ciężarze cząsteczkowym 1455 zawierającego 83%mol. jednostek węglanowych.
PL 219 394 B1
P r z y k ł a d 11
Do syntezy poli(adypinianu-co-bursztynianu-co-węglanu tetrametylenu) wykorzystano bis(metylowęglan)tetrametylenu otrzymany w reakcji opisanej w przykładzie 1. Drugi etap syntezy prowadzony był analogicznie do tej opisanej w przykładzie 1, z tym że do reakcji użyto 10,99 g (0,0500 mol) zamiast 21,72 g (0,0987 mola) bis(metylowęglanu)tetrametylenu, 4,36 g (0,0250 mol) adypinianu dimetylu zamiast 22,00 g (0,1133 mola) tereftalanu dimetylu, 10,13 g (0,1124 mol) zamiast 28,02 g (0,3108 mola)
1,4-butanodiolu, 0,03 g (0,0002 mol) zamiast 0,07 g (0,0002 mola) tetrabutoksytytanu oraz 3,65 g (0,0250 mol) bursztynianu dimetylu. Otrzymano 19,10 g produktu w postaci lepkiej cieczy o barwie jasnożółtej, o ciężarze cząsteczkowym 3200 zawierającego 67%mol. grup węglanowych, 18%mol. grup bursztynianowych oraz 15%mol. grup adypinowych.
P r z y k ł a d 12
Do syntezy poli(bursztynianu-co-maleinianu-co-węglanu tetrametylenu) wykorzystano bis(metylowęglan)tetrametylenu otrzymany w reakcji opisanej w przykładzie 1. Drugi etap syntezy prowadzony był analogicznie do tej opisanej w przykładzie 1, z tym że do reakcji użyto 4,40 g (0,0200 mol) zamiast 21,72 g (0,0987 mola) bis(metylowęglanu)tetrametylenu, 3,44 g (0,0200 mol) maleinianu dietylu zamiast 22,00 g (0,1133 mola) tereftalanu dimetylu, 8,11 g (0,0900 mol) zamiast 28,02 g (0,3108 mola)
1,4-butanodiolu, 0,02 g (0,0001 mol) zamiast 0,07 g (0,0002 mola) tetrabutoksytytanu oraz 2,92 g (0,0200 mol) bursztynianu dimetylu. Otrzymano 11,46 g poli(estro-węglanu) w postaci lepkiej cieczy o jasnobrązowej barwie i ciężarze cząsteczkowym 830, zawierającego 55%mol. grup węglanowych, 26%mol. grup bursztynianowych, 15%mol. grup maleinowych i 4%mol. grup fumarowych.
P r z y k ł a d 13
Syntezę poli(bursztynianu-co-węglanu dekametylenu) przeprowadzono analogicznie doopisanej w przykładzie 1, z tym że na pierwszym etapie reakcji użyto 220,27 g (1,2640 mol) 1,10-dekanodiolu zamiast 529,00 g (5,8700 mol) 1,4-butanodiolu, 1138,61 g (12,6400 mol) zamiast 4232,40 g (46,9850 mol) węglanu dimetylu oraz 0,51 g (1,26 mmol) oktanianu cyny(II) zamiast 1,92 g (5,87 mmol) tetrabutoksytytanu. Otrzymano 353,1 g bis(metylowęglanu)dekametylenu, w postaci białego ciała stałego o ciężarze cząsteczkowym 299, zawierającego 4% wyższych homologów. Drugi etap syntezy prowadzony był analogicznie do tej opisanej w przykładzie 1, z tym że do reakcji użyto 5,98 g (0,0200 mol) bis(metylowęglanu)dekametylenu zamiast 21,72 g (0,0987 mola) bis(metylowęglanu)tetrametylenu, 2,92 g (0,0200 mola) bursztynianu dimetylu zamiast g (0,1133 mola) tereftalanu dimetylu, 10,46 g (0,0600 mola) 1,10-dekanodiolu zamiast 28,02 g (0,3108 mola) 1,4-butanodiolu oraz 0,02 g (0,0001 mol) zamiast 0,07 g (0,0002 mola) tetrabutoksytytanu. Otrzymano 10,34 g poli(estro-węglanu) w postaci białego ciała stałego o ciężarze cząsteczkowym 1170 zawierającego 76%mol. jednostek węglanowych.
P r z y k ł a d 14
Syntezę poli(bursztynianu-co-węglanu dodekametylenu) przeprowadzono analogicznie do opisanej w przykładzie 1, z tym że na pierwszym etapie reakcji użyto 50,06 g (0,2475 mol) 1,12-dodekanodiolu zamiast 529,00 g (5,8700 mol) 1,4-butanodiolu, 222,95 g (2,4750 mol) zamiast 4232,40 g (4,9850 mol) węglanu dimetylu oraz 0,80g (2,45 mmol) oktanianu cyny(II) zamiast 1,92 g (5,87 mmol) tetrabutoksytytanu. Otrzymano 74,9 g bis(metylowęglanu)dodekametylenu, w postaci białego ciała stałego o ciężarze cząsteczkowym 321, zawierającego 10% wyższych homologów. Drugi etap syntezy prowadzony był analogicznie do tej opisanej w przykładzie 1, z tym że do reakcji użyto 6,42 g (0,0200 mol) bis(metyłowęglanu)dodekametylenu zamiast 21,72 g (0,0987 mola) bis(metylowęglanu)-tetrametylenu, 2,92 g (0,0200 mola) bursztynianu dimetylu zamiast g (0,1133 mola) tereftalanu dimetylu, 12,12 g (0,0600 mola) 1,12-dodekanodiolu zamiast 28,02 g (0,3108 mola) 1,4-butanodiolu oraz 0,02 g (0,0001 mol) zamiast 0,07 g (0,0002 mola) tetrabutoksytytanu. Otrzymano 12,54 g poli(estrowęglanu) w postaci białego ciała stałego o ciężarze cząsteczkowym 1240 zawierającego 63%mol. jednostek węglanowych.
P r z y k ł a d 15
Syntezę poli(tereftalanu-co-węglanu nonametylenu) przeprowadzono analogicznie do opisanej w przykładzie 1, z tym że na pierwszym etapie reakcji użyto 39,67 g (0,2475 mol) 1,9-nonanodiolu zamiast 529,00 g (5,8700 mol) 1,4-butanodiolu, 222,95 g (2,4750 mol) 46,9850 zamiast 4232,40 g (46,9850 mol) węglanu dimetylu oraz 0,83 g (0,25 mmol) zamiast 1,92 g (5,87 mmol) tetrabutoksytytanu. Otrzymano 68,9 g bis(metylowęglanu)nonametylenu, w postaci białego ciała stałego o ciężarze cząsteczkowym 287, zawierającego 7% wyższych homologów. Drugi etap syntezy prowadzony był analogicznie do tej opisanej w przykładzie 1, z tym że do reakcji użyto 5,75 g (0,0200 mol) bis(metylowęglanu)nonametylenu zamiast 21,72 g (0,0987 mola) bis(metylowęglanu)tetrametylenu,
PL 219 394 B1
3,88 g (0,0200 mola) zamiast g (0,1133 mola) tereftalanu dimetylu, 9,61 g (0,0600 mola) 1,9-nonanodiolu zamiast 28,02 g (0,3108 mola) 1,4-butanodiolu oraz 0,02 g (0,0001 mol) zamiast 0,07 g (0,0002 mola) tetrabutoksytytanu. Otrzymano 13,7 g poli(estro-węglanu) w postaci białego ciała stałego o ciężarze cząsteczkowym 1740 zawierającego 62%mol. jednostek węglanowych.

Claims (5)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Sposób wytwarzania poli(estro-węglanów) z użyciem węglanu dimetylu, estrów kwasów dikarboksylowych oraz dioli, znamienny tym, że węglan dimetylu poddaje się reakcji z α,ω-diolem, w obecności katalizatora transestryfikacji, przy czym stosuje się 7-10-krotny nadmiar molowy węglanu dimetylu, po czym otrzymany bis(metylowęglan)alkilenu poddaje się reakcji z estrem dimetylowym lub dietylowym kwasu dikarboksylowego lub ich mieszaniną w stosunku molowym od 1:9,5 do 9,5:1 i α,ω-diolem w stosunku molowym od 1,5:1-2:1 do sumy moli obu składników kwasowych, przy czym reakcję polikondensacji prowadzi się najpierw w temperaturze 150 - 200°C, w przepływie azotu pod normalnym ciśnieniem, a następnie po odebraniu powyżej 95% teoretycznej ilości metanolu lub etanolu lub ich mieszaniny, pod zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze nieprzekraczającej 220°C.
  2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako ester dimetylowy lub dietylowy kwasu dikarboksylowego stosuje się ester kwasu: tereftalowego, izoftalowego, bursztynowego, adypinowego, sebacynowego, maleinowego, fumarowego lub ich mieszaninę.
  3. 3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako diol stosuje się 1,4-butanodiol, 1,5-pentanodiol, 1,6-heksanodiol, 1,9-nonanodiol, 1,10-dekanodiol, 1,12-dodekanodiol lub ich mieszaniny.
  4. 4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako katalizator transestryfikacji stosuje się katalizator cynowy lub tytanowy.
  5. 5. Sposób według zastrz. 1 albo 4, znamienny tym, że jako katalizator transestryfikacji stosuje się oktanian cyny(II), tlenek dibutylocyny(IV), tetrabutoksytytan(IV), tetraizopropoksytytan(IV).
PL400931A 2012-09-26 2012-09-26 Sposób wytwarzania poli(estro-węglanów)metodą bezfosgenową PL219394B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL400931A PL219394B1 (pl) 2012-09-26 2012-09-26 Sposób wytwarzania poli(estro-węglanów)metodą bezfosgenową

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL400931A PL219394B1 (pl) 2012-09-26 2012-09-26 Sposób wytwarzania poli(estro-węglanów)metodą bezfosgenową

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL400931A1 PL400931A1 (pl) 2014-03-31
PL219394B1 true PL219394B1 (pl) 2015-04-30

Family

ID=50350312

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL400931A PL219394B1 (pl) 2012-09-26 2012-09-26 Sposób wytwarzania poli(estro-węglanów)metodą bezfosgenową

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL219394B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL400931A1 (pl) 2014-03-31

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Kricheldorf et al. Bismuth (III) n-hexanoate and tin (II) 2-ethylhexanoate initiated copolymerizations of ε-caprolactone and l-lactide
Deschamps et al. Poly (ethylene oxide)/poly (butylene terephthalate) segmented block copolymers: the effect of copolymer composition on physical properties and degradation behavior
Lin et al. Homo-and block copolymerizations of ε-decalactone with L-lactide catalyzed by lanthanum compounds
CN101643542B (zh) 一种高分子量的脂肪族聚碳酸酯的制备方法
Pepic et al. Synthesis and characterization of biodegradable aliphatic copolyesters with poly (ethylene oxide) soft segments
Arrington et al. Photo-and biodegradable thermoplastic elastomers: combining ketone-containing polybutadiene with polylactide using ring-opening polymerization and ring-opening metathesis polymerization
ZA200007439B (en) Biomedical polyurethane, its preparation and use.
JP4584622B2 (ja) 脂肪族オリゴカーボネートポリオールの調製用触媒としてのイッテルビウム(iii)アセチルアセトネート
Jaffredo et al. Benzyl β-malolactonate polymers: a long story with recent advances
CN115746275B (zh) 一种聚丁二酸/对苯二甲酸丁二醇酯共聚物及其制备方法
KR20200062615A (ko) 고분자량의 지방족 카보네이트 및 방향족 에스테르 공중합체 제조방법
JP5530490B2 (ja) 透明共重合ポリエステル、透明共重合ポリエステルの調製方法、および、透明共重合ポリエステルを含んでなる物品
PL219394B1 (pl) Sposób wytwarzania poli(estro-węglanów)metodą bezfosgenową
JP6821963B2 (ja) ジオール化合物、該ジオール化合物から製造されるポリカーボネート樹脂、ポリカーボネートポリオール樹脂、ポリエステル樹脂、ポリエステルポリオール樹脂及びポリウレタン樹脂
WO2014144414A1 (en) Diketopiperazine containing copolymers and preparation methods
KR20140026677A (ko) 생분해성 폴리에스테르 공중합체 수지의 제조방법
EP2647656A2 (en) Bioresorbable and biocompatible thermoplastic elastomer having a shape memory, particularly for biomedical applications and a process for their preparation
US20180334535A1 (en) Process for the Preparation of Defined Functional Lactic Acid Oligomers
PL222348B1 (pl) Sposób wytwarzania poli(estro-węglanów) z węglanów alkilenów
PL222347B1 (pl) Sposób wytwarzania poli(estro-węglanów) z węglanów alkilenów
Izadi-Vasafi et al. A novel biodegradable polyurethane based on hydroxylated polylactic acid and tung oil mixtures. I. Synthesis, physicochemical and biodegradability characterization
EP3464483A1 (en) Polymer and other compounds functionalized with terminal 1,1-disubstituted alkene monomer(s) and methods thereof
Little Synthesis and characterisation of glycolic acid-based copolymers for biodegradable plastic packaging
Zhang et al. Chemozymatic synthesis and characterization of H-shaped triblock copolymer
KR101395357B1 (ko) 폴리락트산-폴리실록산 공중합체 및 그 제조 방법