PL222348B1 - Sposób wytwarzania poli(estro-węglanów) z węglanów alkilenów - Google Patents

Sposób wytwarzania poli(estro-węglanów) z węglanów alkilenów

Info

Publication number
PL222348B1
PL222348B1 PL400933A PL40093312A PL222348B1 PL 222348 B1 PL222348 B1 PL 222348B1 PL 400933 A PL400933 A PL 400933A PL 40093312 A PL40093312 A PL 40093312A PL 222348 B1 PL222348 B1 PL 222348B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
ester
carbonates
carbonate
temperature
poly
Prior art date
Application number
PL400933A
Other languages
English (en)
Other versions
PL400933A1 (pl
Inventor
Gabriel Rokicki
Magdalena Mazurek
Paweł Parzuchowski
Zbigniew Florjańczyk
Andrzej Plichta
Original Assignee
Politechnika Warszawska
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Politechnika Warszawska filed Critical Politechnika Warszawska
Priority to PL400933A priority Critical patent/PL222348B1/pl
Publication of PL400933A1 publication Critical patent/PL400933A1/pl
Publication of PL222348B1 publication Critical patent/PL222348B1/pl

Links

Landscapes

  • Polyesters Or Polycarbonates (AREA)
  • Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)

Abstract

Sposób wytwarzania poli(estro-węglanów) polega na tym, że węglan etylenu lub propylenu poddaje się reakcji z α,ω-diolem lub z mieszaninami dioli użytych w stosunku molowym od 1:2,6 do 1:21,5 w obecności katalizatora transestryfikacji, w rozpuszczalniku azeotropującym, usuwając glikol etylenowy lub glikol 1,2-propylenowy ze środowiska reakcji. Następnie pod normalnym ciśnieniem oddestylowuje się rozpuszczalnik azeotropujący w temperaturze do 200°C, dodaje się ester dimetylowy lub dietylowy kwasu dikarboksylowego lub ich mieszaninę w stosunku molowym do jednostki powtarzalnej otrzymanego oligowęglanu wynoszącym od 19:1 do 1:19 i prowadzi się reakcję polikondensacji najpierw w temperaturze od 150 do 200°C, w przepływie azotu pod normalnym ciśnieniem. Z kolei po odebraniu powyżej 95% teoretycznej ilości metanolu, stopniowo obniżając ciśnienie, w czasie od 0,5 do 5 godzin, do zakresu od 1 do 0,1 mbara i podnosząc stopniowo temperaturę, w czasie od 0,5 do 5 godzin, do zakresu od 200 do 220°C.

Description

(12) OPIS PATENTOWY (19) PL (11) 222348 (13) B1 (21) Numer zgłoszenia: 400933 (51) Int.Cl.
C08G 63/64 (2006.01) C08G 64/30 (2006.01) (22) Data zgłoszenia: 26.09.2012 (54) Sposób wytwarzania poli(estro-węglanów) z węglanów alkilenów
(73) Uprawniony z patentu: POLITECHNIKA WARSZAWSKA, Warszawa, PL
(43) Zgłoszenie ogłoszono: 31.03.2014 BUP 07/14 (72) Twórca(y) wynalazku:
(45) O udzieleniu patentu ogłoszono: GABRIEL ROKICKI, Warszawa, PL MAGDALENA MAZUREK, Warszawa, PL PAWEŁ PARZUCHOWSKI, Warszawa, PL ZBIGNIEW FLORJAŃCZYK, Piastów, PL
29.07.2016 WUP 07/16 ANDRZEJ PLICHTA, Warszawa, PL
(74) Pełnomocnik: rzecz. pat. Grażyna Padee
PL 222 348 B1
Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania poli(estro-węglanów) dwuetapową metodą bezfosgenową z wykorzystaniem węglanów alkilenów jako źródła wiązań węglanowych. Wytworzone poli(estro-węglany) mogą być stosowane jako biodegradowalne materiały charakteryzujące się ograniczoną szybkością degradacji regulowaną zawartością jednostek węglanowych. Poli(estro-węglany) o małej masie molowej z terminalnymi grupami hydroksylowymi mogą być stosowane w produkcji elastomerów poliuretanowych.
Alifatyczne poli(estro-węglany) ze względu na biozgodność i podatność na biodegradację znalazły zastosowanie m.in. w medycynie jako resorbowalne nici chirurgiczne i rusztowania tkankowe. Mogą być wykorzystane również do produkcji biodegradowalnych materiałów opakowaniowych. Otrzymuje się je najczęściej metodą kopolimeryzacji węglanu trimetylenu z cyklicznymi est rami takimi jak epsilon-kaprolakton, glikolid i L,L-laktyd.
Znany z publikacji Pospiecha i in. w Biomacromolecules 6, 439, 2005 sposób syntezy kopoli(estro-węglanu) polega na kopolimeryzacji L,L-laktydu z węglanem trimetylenu w obecności cyklicznego inicjatora dwufunkcyjnego 2,2-dibutylo-2-stanna-1,3-oksepanu. Otrzymane kopolimery charakteryzują się budową triblokową. Kricheldorf i Rost w pracy opublikowanej w Macromolecules 38, 8220, 2005 zastosowali do terpolimeryzacji L,L-laktydu, ε-kaprolaktonu i węglanu trimetylenu jako inicjator heksanian bizmutu(III), a Yang i in. opisali sposób otrzymywania poli(estro-węglanu) polegający na kopolimeryzacji węglanu trimetylenu z D,L-laktydem w obecności mleczanu cynku(II).
Znane są również sposoby otrzymywania poli(estro-węglanów) z użyciem innych sześcioczłonowych węglanów cyklicznych. Xu, Liu i Zhuo w swojej pracy opublikowanej w J. Appl. Polym. Sci. 101, 1988, 2006 opisali kopolimeryzację D,L-laktydu z cyklicznym węglanem posiadającym sztywny podstawnik: 9-fenylo-2,4,8,10-tetraspiro[5,5]undekan-3-on prowadzoną w obecności oktanianu cyny(II). Wolinski i in. do koplimeryzacji z ε-kaprolaktonem zastosowali cykliczny węglan sześcioczłonowy z grupą benzyloksy: 5-benzyloksy-1,3-dioksan-2-on, co zostało opisane w Macromolecules 40, 7065, 2007. Zhu i in. do kopolimeryzacji z D,L-laktydem zastosowali podstawiony sześcioczłonowy węglan cykliczny - 5-metylo-5-metoksykarbonylo-1,3-dioksan-2-on (Eur. Polym. J. 45, 1868, 2009).
Inny rodzaj cyklicznego węglanu sześcioczłonowego stosowany do kopolimeryzacji znany jest z publikacji Weisera, Zawaneha i Putama w Biomacromolecules 12, 977, 2011. Autorzy zastosowali
5,5-dimetoksy-1,3-dioksan-2-on w kopolimeryzacji z D,L-laktydem katalizowanej przez oktanian cyny(II).
Yank i in. opisali w Biomacromolecules 5, 2258, 2004 możliwość otrzymywania poli(estro-węglanów) metodą mieszaną, najpierw metodą polikondensacji otrzymywali poli(bursztynian tetram etylenu), a następnie stosując go jako makroinicjator polimeryzowali różne cykliczne węglany sześcioczłonowe takie jak węglan trimetylenu, węglan neopentylu, czy 5 -benzyloksy-1,3-dioksan-2-on.
Znane są też sposoby wytwarzania poli(estro-węglanów) metodą polikondensacji z wykorzystaniem fosgenu i jego pochodnych takich jak bischloromrówczany. Kopolimery te Vincenzi i in. opisali w Macromol. Biosci. 1, 164, 2001. Zamiast fosgenu Okada, Yokoe i Aoi stosowali jako źródło wiązań węglanowych węglan difenylu oraz sebacynian difenylu, co opisali w J. Appl. Polym. Sci. 86, 872, 2002.
Z europejskiego opisu patentowego EP 1277779 B1 z roku 2004 i opisu patentowego US 6667381 z roku 2003 znany jest sposób otrzymywania alifatycznych poli(estro-węglanów) z oligoestrów kwasu bursztynowego i maleinowego z 1,4-butanodiolem w reakcji z węglanem difenylu katalizowanej typowymi katalizatorami reakcji transestryfikacji.
Poli(estro-węglany) alifatyczne można otrzymać na drodze polikondensacji enzymatycznej. Opisany w Macromolecules, 41, 2008, 4671 przez Jinga i in. poli(bursztyniano-co-węglan tetrametylenu) o różnym stosunku jednostek węglanowych do bursztynianowych otrzymywany był z węglanu dietylu, bursztynianu dietylu i 1,4-butanodiolu w dwuetapowej reakcji katalizowanej enzymem CALB. Ciężary cząsteczkowe polimerów wahały się od 14000 do 59400. Największy ciężar cząsteczkowy otrzymano przy stosunku molowym węglanu dietylu do bursztynianu dietylu 1 do 1. Niestety synteza polimeru jest długotrwała, przez co proces jest mało ekonomiczny. Pierwszy etap reakcji prowadzono w temperaturze 50-100°C pod ciśnieniem 600 mm Hg przez 18-24 h. Następnie zmniejszono ciśnienie do 1-5 mm Hg i kontynuowano reakcję w tych warunkach przez kolejne 24-60 h. Stosowanie tak niskiej temperatury prowadzenia procesu związane jest z dużą lotnością węglanu dietylu.
Poli(estro-węglany) aromatyczne otrzymywane są z wykorzystaniem fosgenu, węglanu difenylu lub mieszanego węglanu metylowofenylowego. Znany jest z opisu patentowego US 4194038 z roku
PL 222 348 B1
1980 sposób otrzymywania poli(estro-węglanów) aromatycznych z bisfenolu A, kwasu tereftalowego i fosgenu. Otrzymany polimer charakteryzował się wytrzymałością na rozciąganie równą 26,9 MPa. Podobnie, z fosgenu i soli disodowej kwasu tereftalowego lub izoftalowego w reakcji prowadzonej na granicy faz, jak opisano w patencie europejskim EP 0040315 B1 z roku 1984 otrzymano poli(estro-węglany) aromatyczne.
Z opisu patentowego US 5066766 z roku 1991 znany jest sposób otrzymywania poli(estro-węglanów) aromatycznych w reakcji bisfenolu A, tereftalanu dimetylu i węglanu metylofenylowego. Proces polikondensacji prowadzony był w obecności tetra/zopropoksytytanu(IV) w temperaturze 250°C w przepływie azotu przez 3 h i przez 5 min w 350°C pod obniżonym ciśnieniem 0,2 tora. Otrzymany polimer charakteryzował się lepkością istotną równą 0,63.
Przedstawione wyżej sposoby otrzymywania poli(estro-węglanów) bazujące na kopolimeryzacji węglanu trimetylenu lub jego pochodnych wymagają stosowania drogiego monomeru jakim jest węglan trimetylenu, który otrzymuje się z użyciem pochodnej fosgenu - chloromrówczanu etylu. W metodzie tej generowane są stechiometryczne ilości uciążliwych dla środowiska chlorków. Zastosowanie do reakcji węglanu difenylu lub węglanu metylowofenylowego wiąże się z kolei z użyciem fosgenu na etapie syntezy monomerów węglanowych. Bezpośrednie użycie węglanu dietylu do syntezy poli(estro-węglanów), ze względu na jego niską temperaturę wrzenia, wymaga długotrwałej kilkudziesięciog odzinnej polikondensacji w relatywnie niskiej temperaturze nieprzekraczającej 100°C.
Sposób według wynalazku pozwala na uniknięcie wyżej wymienionych trudności. Polimery otrzymane sposobem według wynalazku charakteryzują się wyjątkowo jasną barwą.
Sposób wytwarzania poli(estro-węglanów) metodą z użyciem węglanów alkilenów, takich jak węglan etylenu lub węglan propylenu jako źródła wiązań estrowych, charakteryzuje się tym, że na pierwszym etapie otrzymuje się oligowęglan w reakcji węglanu etylenu lub propylenu z α,ω-diolem lub z mieszaninami dioli użytych w stosunku molowym od 1:2,6 do 1:21,5 w obecności katalizatora transestryfikacji. Reakcję prowadzi się stosując rozpuszczalnik azeotropujący pozwalający usuwać produkt uboczny, glikol etylenowy lub 1,2-propylenowy, ze środowiska reakcji. Następnie pod normalnym ciśnieniem oddestylowuje się rozpuszczalnik azeotropujący w temperaturze do 200°C, dodaje ester dimetylowy lub dietylowy kwasu dikarboksylowego lub ich mieszaninę w stosunku molowym do jednostki powtarzalnej oligowęglanu wynoszącym od 19:1 do 1:19 i prowadzi się reakcję polikondensacji najpierw w temperaturze od 150 do 200°C, w przepływie azotu pod normalnym ciśnieniem, a następnie po odebraniu powyżej 95% teoretycznej ilości metanolu, stopniowo obniżając ciśnienie, w czasie od 0,5 do 5 godzin, do zakresu od 1 do 0,1 mbara i podnosząc stopniowo temperaturę, w czasie od 0,5 do 5 godzin, do zakresu od 200 do 220°C.
Jako ester dimetylowy lub dietylowy kwasu dikarboksylowego stosuje się estry kwasów: adypinowego, bursztynowego, sebacynowego, fumarowego, maleinowego, tereftalowego, izoftalowego lub ich mieszany.
Jako α,ω-diol korzystnie stosuje się 1,4-butanodiol, 1,5-pentanodiol, 1,6-heksanodiol, 1,9-nonanodiol, 1,10-dekanodiol, 1,12-dodekanodiol lub ich mieszaniny.
Jako katalizator transestryfikacji korzystnie stosuje się katalizator cynowy lub tytanowy, najkorzystniej oktanian cyny(II), tlenek dibutylocyny(IV), tetrabutoksytytan(IV), tetraizopropoksytytan(IV), dilaurynian dibutylocyny.
Reakcję węglanu alkilenu z diolem prowadzi się w temperaturze 155-180°C, aż do momentu zaniku pasma absorpcji 1790 cm- charakterystycznego dla grupy karbonylowej pięcioczłonowego węglanu cyklicznego w widmie IR mieszaniny reakcyjnej.
Sposób według wynalazku pozwala na otrzymywanie poli(estro-węglanów) z taniego monomeru, jakim jest węglan propylenu lub etylenu - zarówno węglan propylenu, jak węglan etylenu można otrzymywać w sposób łatwy i tani używając dwutlenku węgla i tlenu propylenu lub etylenu jako substratów. Monomery węglanowe są nietoksyczne, co więcej do ich syntezy nie jest konieczne zastosowanie toksycznych surowców, takich jak fosgen czy jego pochodnych. Proces przebiega w krótkim czasie i pozwala na otrzymanie łańcuchów polimerowych zawierających końcowe grupy hydroksylowe, dzięki czemu produkty mogą być stosowane w dalszych reakcjach, np. do syntezy poliuretanów. Otrzymywane produkty charakteryzują się jasną barwą.
Sposób według wynalazku został bliżej przedstawiony w przykładach stosowania.
P r z y k ł a d 1
W celu otrzymania poli(bursztynianu-co-tereftalanu-co-węglanu tetrametylenu) na pierwszym etapie przeprowadzono reakcję 12,96 g (0,1269 mol) węglanu propylenu z 42,64 g (0,4731 mol)
PL 222 348 B1
1,4-butanodiolu w obecności 0,08 g (0,0002 mol) oktanianu cyny(II) jako katalizatora oraz 90 cm heptanu jako rozpuszczalnika azeotropującego. Reakcję prowadzono w okrągłodennej kolbie trójszyjnej o pojemności 250 cm zaopatrzonej w mieszadło magnetyczne, termometr i kolumnę destylacyjną z nasadką azeotropową, utrzymując temperaturę w kolbie w zakresie 165-170°C. Destylat będący mieszaniną glikolu propylenowego, 1,4-butanodiolu oraz węglanu propylenu z n-heptanem zbierano w nasadce azeotropowej, w której tworzyły się dwie warstwy: dolna zawierająca glikol 1,2-propylenowy i górna zawierająca heptan. Reakcję transestryfikacji prowadzono przez 10 h. Otrzymano 4,8 g oligo(węglanu tetrametylenu) w postaci białego ciała stałego o ciężarze cząsteczk owym 233. Następnie nasadkę azeotropową zamieniono na chłodnicę destylacyjną i do kolby dodano 4,00 g (0,0206 mol) tereftalanu dimetylu i dodatkowo 6,02 g (0,0412 mol) bursztynianu dimetylu i kontynuowano reakcję w temperaturze 180°C przez 5 h pod ciśnieniem atmosferycznym. Przez kolejne 3 godziny stopniowo zmniejszano ciśnienie do 0,5 mbara i zwiększano temperaturę do 220°C. Otrzymano 14,0 g poli(estro-węglanu) w postaci białego woskowatego ciała stałego o ciężarze cząsteczkowym 2325 zawierającego 25% mol. grup węglanowych, 26% mol. grup tereftalowych i 49% mol. grup bursztynianowych.
P r z y k ł a d 2
Syntezę poli(bursztynianu-co-węglanu dekametylenu) przeprowadzono analogicznie jak w przykładzie 1, z tym że na pierwszym etapie reakcji użyto 19,05 g (0,1095 mol) 1,10- dekanodiolu zamiast 59,80 g (0,6636 mol) 1,4-butanodiolu, 3,98 g (0,0390 mol) zamiast 65,05 g (0,6372 mol) węglanu propylenu oraz 0,11 g (0,0003 mol) tetrabutoksytytanu zamiast 0,08 g (0,0002 mol) oktanianu cyny(II) i otrzymano 4,0 g produktu w postaci oligo(węglanu dekametylenu), białego ciała stałego o ciężarze cząsteczkowym 690. Drugi etap reakcji także przeprowadzono analogicznie do opisanej w przykładzie 1, z tym że do kolby dodano 5,85 g (0,0400 mol) bursztynianu dimetylu zamiast 4,47 g (0,0230 mol) ter eftalanu dimetylu. Otrzymano 10,34 g poli(estro-węglanu) w postaci białego ciała stałego o ciężarze cząsteczkowym 940 zawierającego 30% mol. grup węglanowych.

Claims (5)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Sposób wytwarzania poli(estro-węglanów) metodą z użyciem węglanów alkilenów, kwasów dikarboksylowych lub ich estrów oraz dioli, znamienny tym, że węglan etylenu lub propylenu poddaje się reakcji z α,ω-diolem lub z mieszaninami dioli użytych w stosunku molowym od 1:2,6 do 1:21,5 w obecności katalizatora transestryfikacji, w rozpuszczalniku azeotropującym, usuwając glikol etyl enowy lub glikol 1,2-propylenowy ze środowiska reakcji, a następnie pod normalnym ciśnieniem oddestylowuje się rozpuszczalnik azeotropujący w temperaturze do 200°C, dodaje się ester dimetylowy lub dietylowy kwasu dikarboksylowego lub ich mieszaninę w stosunku molowym do jednostki powtarzalnej otrzymanego oligowęglanu wynoszącym od 19:1 do 1:19 i prowadzi się reakcję polikondensacji najpierw w temperaturze od 150 do 200°C, w przepływie azotu pod normalnym ciśnieniem, a następnie po odebraniu powyżej 95% teoretycznej ilości metanolu, stopniowo obniżając ciśnienie, w czasie od 0,5 do 5 godzin, do zakresu od 1 do 0,1 mbara i podnosząc stopniowo temperaturę, w czasie od 0,5 do 5 godzin, do zakresu od 200 do 220°C.
  2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako ester kwasu dikarboksylowego stosuje się ester kwasu: adypinowego, bursztynowego, sebacynowego, fumarowego, maleinowego, tereftalowego, izoftalowego lub ich mieszaninę.
  3. 3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako α,ω-diol stosuje się 1,4-butanodiol,
    1,5-pentanodiol, 1,6-heksanodiol, 1,9-nonanodiol, 1,10-dekanodiol, 1,12- dodekanodiol lub ich mieszaninę.
  4. 4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako katalizator transestryfikacji stosuje się katalizator cynowy lub tytanowy.
  5. 5. Sposób według zastrz. 1 albo 4, znamienny tym, że jako katalizator transestryfikacji stosuje się: oktanian cyny(II), tlenek dibutylocyny(IV), tetrabutoksytytan(IV), tetraizopropoksytytan(IV), dilaurynian dibutylocyny.
PL400933A 2012-09-26 2012-09-26 Sposób wytwarzania poli(estro-węglanów) z węglanów alkilenów PL222348B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL400933A PL222348B1 (pl) 2012-09-26 2012-09-26 Sposób wytwarzania poli(estro-węglanów) z węglanów alkilenów

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL400933A PL222348B1 (pl) 2012-09-26 2012-09-26 Sposób wytwarzania poli(estro-węglanów) z węglanów alkilenów

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL400933A1 PL400933A1 (pl) 2014-03-31
PL222348B1 true PL222348B1 (pl) 2016-07-29

Family

ID=50350313

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL400933A PL222348B1 (pl) 2012-09-26 2012-09-26 Sposób wytwarzania poli(estro-węglanów) z węglanów alkilenów

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL222348B1 (pl)

Families Citing this family (1)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
CN112194783B (zh) * 2020-10-26 2022-04-22 中国科学院青岛生物能源与过程研究所 一种有机碱协同Ti/Si复合材料催化制备高分子量聚丁二醇碳酸酯的方法

Also Published As

Publication number Publication date
PL400933A1 (pl) 2014-03-31

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Singh et al. Structure‐processing‐property relationship of poly (glycolic acid) for drug delivery systems 1: synthesis and catalysis
Rowe et al. Hydrolytic degradation of bio-based polyesters: Effect of pH and time
Kricheldorf et al. Bismuth (III) n-hexanoate and tin (II) 2-ethylhexanoate initiated copolymerizations of ε-caprolactone and l-lactide
US6784273B1 (en) Biomedical polyurethane, its preparation and use
Martin Vaca et al. O-carboxyanhydrides: useful tools for the preparation of well-defined functionalized polyesters
Gruszka et al. In situ versus isolated zinc catalysts in the selective synthesis of homo and multi-block polyesters
ES2383493T3 (es) Método para la fabricación de polilactida estable
Shaver et al. Tacticity control in the synthesis of poly (lactic acid) polymer stars with dipentaerythritol cores
JP4584622B2 (ja) 脂肪族オリゴカーボネートポリオールの調製用触媒としてのイッテルビウム(iii)アセチルアセトネート
Pepic et al. Synthesis and characterization of biodegradable aliphatic copolyesters with poly (ethylene oxide) soft segments
CN101684173A (zh) 一种可生物降解的共聚酯及其制备方法
Jiang et al. Lipase-catalyzed synthesis of aliphatic polyesters via copolymerization of lactide with diesters and diols
EP2698394A1 (en) Poly(2-hydroxyalkanoic acid) and method of its manufacture
JP3775423B2 (ja) ポリ乳酸系共重合体
PL222348B1 (pl) Sposób wytwarzania poli(estro-węglanów) z węglanów alkilenów
PL222347B1 (pl) Sposób wytwarzania poli(estro-węglanów) z węglanów alkilenów
KR20210052763A (ko) 언하이드로헥시톨계 폴리카보네이트 디올을 함유한 열가소성 폴리에테르 에스테르 엘라스토머 및 이의 제조 방법
US20090247710A1 (en) Method for manufacturing stable polylactide
EP2647656A2 (en) Bioresorbable and biocompatible thermoplastic elastomer having a shape memory, particularly for biomedical applications and a process for their preparation
Izadi-Vasafi et al. A novel biodegradable polyurethane based on hydroxylated polylactic acid and tung oil mixtures. I. Synthesis, physicochemical and biodegradability characterization
Cherian et al. Synthetic biopolymers
Little Synthesis and characterisation of glycolic acid-based copolymers for biodegradable plastic packaging
ES2699800T3 (es) Procedimiento para la preparación de oligómeros de ácido láctico funcionales definidos
PL219394B1 (pl) Sposób wytwarzania poli(estro-węglanów)metodą bezfosgenową
KR102589197B1 (ko) 무수당 알코올계 폴리카보네이트 디올을 포함하는 생분해성 공중합 폴리에스테르 수지 및 이의 제조 방법, 및 이를 포함하는 성형품