PL219597B1 - Zamknięcie toreb lub worków na kurz - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest zamknięcie toreb lub worków na kurz, przeznaczonych do odkurzaczy.

Z polskiego opisu ochronnego wzoru użytkowego do prawa ochronnego numer 58961 znane jest rozwiązanie, w którym zamknięcie jest wykonane z elastycznego, na przykład sztywnego materiału papierowego. Zamknięcie składa się z części nośnej i skrzydełka zamykającego, przechodzących w siebie wzajemnie na linii przejściowej. Część nośna ma otwór, którego wielkość odpowiada wielkości otworu wlotowego w płytce głównej. Na części nośnej, naprzeciw linii przejściowej, znajduje się wycięcie, którego wielkość odpowiada wielkości analogicznego wycięcia w płytce głównej. Część nośna jest, patrząc w kierunku skrzydełka zamykającego, szersza niż skrzydełko zamykające. Powierzchnie te można wykorzystać jako powierzchnie łączące pomiędzy częścią nośną i płytką główną. W skrzydełku zamykającym, w obszarze zakończenia części nośnej, znajduje się linia zagięcia. Pomiędzy linią przejściową i linią zagięcia część nośna i skrzydełko zamykające są oddzielone od siebie, skierowanymi wzdłuż zamknięcia nacięciami, przy czym odstęp między nacięciami odpowiada szerokości skrzydełka zamykającego. W skrzydełku zamykającym znajduje się otwór, który jest nieznacznie większy niż otwór w części nośnej i otwór wlotowy w płytce głównej. Jego odległość od linii zagięcia odpowiada odległości otworu w części nośnej od linii zagięcia. Na końcu skrzydełka zamykającego znajduje się, skierowana na zewnątrz strzałka. Podczas operacji zamykania worka skrzydełko zamykające ujmuje się w obszarze strzałki i ciągnie w kierunku tej strzałki aż do momentu, gdy otwór wlotowy w płytce głównej zostanie zamknięty, przy czym linia przejściowa ogranicza drogę ciągnięcia. W rozwiązaniu tym elementami ustalającymi położenie worka względem obudowy odkurzacza są biegnące po prostych krawędzie boków płytki.

Z polskiego opisu patentowego numer 167701 znana jest płytka, w której elementami ustalającymi położenie worka względem obudowy odkurzacza są skrzydełka biegnące wzdłuż prostych krawędzi boków płytki.

Znane są również rozwiązania płytek, w których elementami ustalającymi położenie worka względem obudowy odkurzacza są rowki biegnące prostopadle do prostych odcinków krawędzi boków płytki. Różnorodność rozwiązań elementów ustalających płytki względem korpusu obudowy odkurzacza powoduje, że najczęściej każdy typ odkurzacza jest wyposażony w worek z otworem zamykanym inną płytką. Okoliczność ta implikuje utrudnienia zarówno dla osób eksploatujących odkurzacze jak i w procesach dystrybucji i produkcji worków.

Celem wynalazku jest rozwiązanie umożliwiające wykorzystywanie worka zamykanego taką samą płytką w różnych typach odkurzaczy.

Istotą wynalazku polega na tym, że arkusz wierzchni ma liniowe przewężenia grubości materiału, biegnące od krawędzi długiej skrzydełka drugiego w stronę otworu, przy czym końce liniowych przewężeń grubości materiału łączy linia zagięcia tworząca rodzaj zawiasu, ponadto arkusz spodni ma wcięcie, biegnące w stronę otworu, po krzywej, której końce znajdują się na krawędzi długiej skrzydełka drugiego, poza tym wcięcie wypełnia język stanowiący fragment powierzchni arkusza wierzchniego, natomiast kryza przysłania część powierzchni otworów współosiowych, ponadto po rozłożeniu zamknięcia, krawędź powierzchni arkusza wierzchniego, leżąca po stronie skrzydełka drugiego, między końcami liniowych przewężeń grubości materiału, stanowi linię gięcia zatyczki, jaką tworzy fragment powierzchni arkusza wierzchniego obejmujący powierzchnie ograniczoną liniowymi przewężeniami grubości materiału i linią zagięcia oraz powierzchnia języka, poza tym szerokość zatyczki jest większa od średnicy otworu w kryzie, przy czym naprzeciw krawędzi długiej skrzydełka drugiego wychodzi skrzydełko trzecie, oddzielone od pozostałej części arkusza wierzchniego linowym przewężeniem grubości materiału. Według innej cechy wynalazku w bokach arkusza wierzchniego oraz arkusza spodniego, usytuowanych po stronie skrzydełek drugich znajdują się co najmniej dwie pary nacięć.

Rozwiązanie według wynalazku umożliwia wykorzystywanie worka z jednym rodzajem zamknięcia w różnych typach odkurzaczy.

Przedmiot wynalazku zostanie bliżej wyjaśniony w przykładzie realizacji, przedstawionym na rysunku, na którym fig. 1 jest widokiem górnej strony zamknięcia z otwartym otworem wlotowym, fig. 2 widokiem zamknięcia z boku, a fig. 3 jest widokiem od spodu zamknięcia otwartym otworem wlotowym, ponadto fig. 4 przedstawia widok górnej strony rozłożonego zamknięcia z zamkniętym otworem wlotowym.

PL 219 597 B1

Zamknięcie tworzą połączone ze sobą wykonane ze sztywnego materiału arkusz wierzchni A oraz arkusz spodni B wraz wykonaną z materiału sprężystego kryzą C. Przed rozłożeniem zamknięcia, krawędzie powierzchni arkusza wierzchniego A oraz krawędź jego otworu 1 pokrywają się odpowiednio z krawędziami powierzchni arkusza spodniego B i krawędzią jego otworu Γ, poza tym krawędzie zewnętrzne powierzchni arkusza wierzchniego A oraz arkusza spodniego B tworzą prostokąt, przy czym z dwóch naprzeciwległych boków tego prostokąta wychodzą skrzydełka pierwsze 2 i 21, natomiast z trzeciego boku tego prostokąta wychodzą skrzydełka drugie 3 i 31. Arkusz wierzchni A ma liniowe przewężenia grubości materiału 4, biegnące od krawędzi długiej skrzydełka drugiego 3 w stronę otworu 1. Końce liniowych przewężeń grubości materiału 4 łączy linia zagięcia 5 tworząca rodzaj zawiasu. Arkusz spodni B ma wcięcie 6, biegnące w stronę otworu Γ, po krzywej, której końce znajdują się na krawędzi długiej skrzydełka drugiego 31. Wcięcie 6 wypełnia język 7 stanowiący fragment powierzchni arkusza wierzchniego A. Kryza C jest usytuowana centralnie w zamknięciu oddzielając w tym obrębie arkusz wierzchni A od arkusza spodniego B, przy czym kryza C przysłania część powierzchni otworów współosiowych 1 i Γ. W bokach arkusza wierzchniego A oraz arkusza spodniego B, usytuowanych po stronie skrzydełek drugich 3 i 31 znajdują się dwie pary nacięć 8 i 81. Z powierzchni arkusza wierzchniego A, leżącej naprzeciw krawędzi długiej skrzydełka drugiego 2 wychodzi skrzydełko trzecie 9 oddzielone od pozostałej części arkusza wierzchniego A linowym przewężeniem grubości materiału 10. Po rozłożeniu zamknięcia, krawędź powierzchni arkusza wierzchniego A, leżąca po stronie skrzydełka drugiego 3, między końcami liniowych przewężeń grubości materiału 4, stanowi linię gięcia 11 zatyczki 12 jaką tworzy fragment powierzchni arkusza wierzchniego A obejmujący powierzchnie ograniczoną liniowymi przewężeniami grubości materiału 4 i linia zagięcia 5 oraz powierzchnia języka 7. Szerokość zatyczki 12 jest większa od średnicy otworu 13 w kryzie C. Powierzchnia rozłożonej zatyczki 12 przysłania otwór 13 w kryzie C.

Claims (2)

1. Zamknięcie toreb lub worków na kurz, zawierające połączone ze sobą, wykonane ze sztywnego materiału arkusz wierzchni oraz arkusz spodni wraz wykonaną z materiału sprężystego kryzą, przy czym przed rozłożeniem zamknięcia, krawędzie powierzchni arkusza wierzchniego oraz krawędź jego otworu pokrywają się odpowiednio z krawędziami powierzchni arkusza spodniego i krawędzią jego otworu, poza tym krawędzie zewnętrzne powierzchni arkusza wierzchniego oraz arkusza spodniego tworzą prostokąt, przy czym z dwóch naprzeciwległych boków tego prostokąta wychodzą skrzydełka pierwsze, natomiast z trzeciego boku tego prostokąta wychodzą skrzydełka drugie, znamienne tym, że arkusz wierzchni (A) ma liniowe przewężenia grubości materiału (4), biegnące od krawędzi długiej skrzydełka drugiego (3) w stronę otworu (1), przy czym końce liniowych przewężeń grubości materiału (4) łączy linia zagięcia (5) tworząca rodzaj zawiasu, ponadto arkusz spodni (B) ma wcięcie (6), biegnące w stronę otworu (11), po krzywej, której końce znajdują się na krawędzi długiej skrzydełka drugiego (31), poza tym wcięcie (6) wypełnia język (7) stanowiący fragment powierzchni arkusza wierzchniego (A), natomiast kryza (C przysłania część powierzchni otworów współosiowych (1) i (11), ponadto po rozłożeniu zamknięcia, krawędź powierzchni arkusza wierzchniego (A), leżąca po stronie skrzydełka drugiego (3), między końcami liniowych przewężeń grubości materiału (4), stanowi linię gięcia (11) zatyczki (12) jaką tworzy fragment powierzchni arkusza wierzchniego (A) obejmujący powierzchnie ograniczoną liniowymi przewężeniami grubości materiału (4) i linią zagięcia (5) oraz powierzchnia języka (7), poza tym szerokość zatyczki (12) jest większa od średnicy otworu (13) w kryzie (C), przy czym powierzchnia rozłożonej zatyczki (12) przysłania otwór (13) w kryzie (C), ponadto z powierzchni arkusza wierzchniego (A), leżącej naprzeciw krawędzi długiej skrzydełka drugiego (2) wychodzi skrzydełko trzecie (9) oddzielone od pozostałej części arkusza wierzchniego (A) linowym przewężeniem grubości materiału (10).

2. Zamknięcie według zastrz. 1, znamienne tym, że w bokach arkusza wierzchniego (A) oraz arkusza spodniego (B), usytuowanych po stronie skrzydełek drugich (3) i (31) znajdują się co najmniej dwie pary nacięć (8) i (81).