PL223220B1 - Sposób wytwarzania elementów meblowych z uszlachetnionymi powłokami - Google Patents

Abstract

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania elementów meblowych z uszlachetnionymi powłokami, w którym z płyty MDF wyfrezowuje się formatki na numerycznych centrach frezarsko-wiertarskich, w technologii nesting, natomiast po wycięciu formatki prowadzi się jej formatyzowanie i oklejanie. Okleinę z folii PCV, przeznaczoną do oklejania wąskich płaszczyzn, dobiera się tak, aby kolor powierzchni jej lica był zharmonizowany z kolorem lakieru lub emalii pozostałych powierzchni elementu, następnie w trakcie oklejania wąskich płaszczyzn, które prowadzi się na środkach oklejarskich, na których na miejsca kontaktu wąskich płaszczyzn z okleiną z folii PCV, oddziałowuje się termicznie z jednoczesnym wywieraniem nacisku aż do momentu uzyskania założonej siły przylegania. Przed zabiegiem, polegającym na dostarczaniu ciepła z jednoczesnym wywieraniem nacisku, mającym miejsce w trakcie operacji oklejania wąskich płaszczyzn, na okleinę z folii PCV nakłada się klej poliolefinowy. Po oklejeniu i utwardzeniu, wykonuje się w nim otwory konstrukcyjno-montażowe, a następnie prowadzi się szlifowanie matujące szerokich płaszczyzn, po którym na element nakłada się podkładowe środki emalierskie, po czym prowadzi się utwardzanie lub sezonowanie podkładowych środków emalierskich, po którym wykonuje się szlifowanie międzyoperacyjne na środkach szlifierskich, po czym nakłada się nawierzchniowe środki emalierskie, poddając je utwardzeniu lub sezonowaniu, a następnie prowadzi się matowanie powierzchni oraz wycinanie wad i wtrąceń, następnie prowadzi się dopolerowanie krawędzi i promieni przejść powierzchni, a następnie poleruje się powierzchnie główne na polerkach, wspomagając polerowanie pastami płynnymi, półpłynnymi lub stałymi, przy czym polerowanie prowadzi się aż do uzyskania powierzchni pozbawionej rys, skaz i zafałdowań.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania elementów meblowych z uszlachetnionymi powłokami.

Z opisu do polskiego zgłoszenia wynalazku P.391915 znany jest sposób, w którym z surowej lub laminowanej płyty wiórowej, albo z płyty MDF, HDF lub innej drewnopochodnej wycina się element o żądanych wymiarach klasycznymi środkami panelowymi, albo wyfrezowuje się go diamentowymi środkami palcowymi na numerycznych centrach frezarsko-wiertarskich CNC w technologii nesting, a następnie na środkach oklejarskich prowadzi się oklejanie szerokich i wąskich płaszczyzn po naniesieniu topliwego kleju EVA lub PU na okleinę naturalną, papierową lub na okleinę z folii PCV, PU, ABS, PP, akryluxu lub PMMA, po czym dociska się ją i utwardza klej, a następnie powierzchnie po ddaje się szlifowaniu matującemu na środkach szlifierskich, po czym aplikuje się na nie lakier podkładowy, który utwardza się lub sezonuje, a po nim prowadzi się jego szlifowanie matujące oraz prowadzi się oklejanie obrzeża i na tak przygotowane powierzchnie aplikuje się lakier nawierzchniowy, poddaje się go sezonowaniu, a po jego utwardzeniu prowadzi się jego matowanie oraz wycinanie wad i wtrąceń, a po uzupełnieniu i utwardzeniu uzupełnień prowadzi się dopolerowywanie krawędzi i promieni przejścia, a następnie, poleruje powierzchnie szerokie pastami półpłynnymi lub twardymi albo na s ucho. Ponadto po wycięciu elementów prowadzi się ich formatyzowanie i oklejanie na środkach formatyzersko-oklejarskich jedno i/lub dwustronnych przy oklejaniu powierzchni i obrzeży prostoliniowych, po czym prowadzi się oklejanie obrzeży krzywoliniowych na numerycznych środkach oklejarskich CNC, po dobraniu dla danej powierzchni i obrzeża środków klejowych i jego rodzaju, zależnego od założonego stanu powierzchnia matowa, półpołyskowa, czy wysokopołyskowa i przewidywanego dopolerowywania i polerowania narożników i spodniej części elementu, a po oklejeniu i utwardzeniu kleju, przesuwa się go do numerycznych środków wiertarsko-frezarskich, na których wykonuje się w nim otwory konstrukcyjno-montażowe, a po ich wykonaniu, element przesuwa się do taśmowych środków szlifierskich, które wykonują jego szlifowanie matujące środkami ściernymi o granulacji od 180 do 320 i z prędkością skrawania od 6 do 18 m/sec, po którym na element nakłada się podkładowe środki lakiernicze lub emalierskie, korzystnie PU, UV, wodne UV, poliestrowe lub akrylowe, aplikując je w ilości od 30 do 250 g/m , a po jego utwardzeniu lub sezonowaniu prowadzi się szlifowanie międzyoperacyjne na taśmowych środkach szlifierskich, za pomocą którego przygotowuje się powierzc hnię pod wysoki połysk, co realizowane jest środkami ściernymi, korzystnie mającymi granulację zawartą w przedziale od 320 do 1500, prowadząc szlifowanie z prędkością skrawania, korzystnie w zakresie od 6 do 15 m/sec, po którym ręcznymi środkami szlifierskimi obrabia się element w celu odkrycia kr awędzi obrzeża i sprawdzenia jakości połączenia okleiny obrzeża z powierzchnią boczną płyty oraz wykrycia ubytków między nimi, zaś w przypadku ich wystąpienia, ubytki uzupełnia się a po ich utwardzeniu element kieruje się do lakierni, w której dobiera się sposób aplikacji, po określeniu optymalnych parametrów nanoszenia, korzystnie przy nanoszeniu lakieru nawierzchniowego takich samych jak przy aplikacji warstwy podkładowej lakieru, po czym lakier utwardza się, usuwa folię ochronną z obrzeża i doszlifowuje się element na progach, aż do uzyskania wysokiego połysku, po czym usuwa się ewentualne wtrącenia, poprzez całopowierzchniowe i/lub miejscowe matowanie i doszlifowywanie ich taśmowymi środkami szlifierskimi i/lub wirowymi, korzystnie o granulacji zawartej w przedziale od 1200 do 2500, a po tym prowadzi się polerowanie krawędzi taśmowymi środkami filcowymi i/lub tarczami polerskimi pokrytymi półpłynnymi lub stałymi pastrini, prowadząc polerowanie przy prędkości skrawania taśm w zakresie od 10 do 20 m/sec po czym prowadzi się polerowanie powierzchni głównych na polerkach od dwu do dwunastowałowych i/lub polerkami karuzelowymi, natomiast polerowanie mniejszych elementów wykonuje się na szlifierkach taśmowych z pasem filcowym, wspomagając polerowanie pastami płynnymi, półpłynnymi lub stałymi i prowadząc polerowanie aż do uzyskania lustrzanej powierzchni, pozbawionej rys, skaz i zafalowań, a potem na szerokich powierzchniach prowadzi się ich brylantowanie, poprzez nakładanie specjalnych płynów nabłyszczających, po którym na specjalnych środkach foliujących elementy pokrywa się folią odporną na zarysowania, a gotowy element jest przesuwany na stanowisko montażu.

W meblach eksploatowanych w warunkach dużej wilgotności oprócz wymogów estetycznych, ukierunkowanych również na minimalizację nitki klejowej, elementom meblowym z uszlachetnionymi powłokami stawia się przede wszystkim wymóg bardzo wysokiej odporności na działanie wilgoci, a także dużej odporności na działanie wysokiej temperatury. Badania wykazały, że odporność elementów meblowych, wykonanych zgodnie z wszystkimi rozwiązaniami przedstawionymi w opisie do

PL 223 220 B1 polskiego zgłoszenia wynalazku P.391915, na działanie wilgoci jest niezadowalająca. Ponieważ pod wpływem działania wilgoci pojawiają się spęcznienia i pofalowania powierzchni elementów, które w obrębie krawędzi i przejść płaszczyzn w powierzchnie krzywoliniowe widoczne są nawet nieuzbrojonym okiem. Stosowanie rozwiązań przedstawionych w opisie do polskiego zgłoszenia wynalazku P.391915 pozwala na uzyskanie elementów meblowych o odporności na działanie temperatury nie przekraczającej 80°C.

Celem wynalazku jest opracowanie i wdrożenie sposobu wytwarzania elementów meblowych cechujących się bardzo wysoką wilgocioodpornością oraz zwiększoną odpornością termiczną.

Istota sposobu, w którym według wynalazku z surowej lub laminowanej płyty wiórowej, albo z płyty MDF, HDF, albo innej drewnopochodnej, wycina się element o żądanych wymiarach klasycznymi środkami do cięcia, którymi wycina się formatki lub elementy, albo wyfrezowuje się je na numerycznych centrach frezarsko-wiertarskich, w technologii nesting, natomiast po wycięciu elementu prowadzi się jego formatyzowanie i oklejanie, zaś po oklejeniu i utwardzeniu, element przemieszcza się do środków wiertarskich, na których wykonuje się w nim otwory konstrukcyjno-montażowe, a następnie prowadzi się szlifowanie matujące szerokich płaszczyzn, po którym na element nakłada się podkładowe środki lakiernicze lub emalierskie, po czym prowadzi się utwardzanie lub sezonowanie podkładowych środków lakierniczych lub emalierskich, po którym wykonuje się szlifowanie międzyoperacyjne na środkach szlifierskich, po czym nakłada się nawierzchniowe środki lakiernicze lub emalierskie, poddając je utwardzeniu lub sezonowaniu, a następnie prowadzi się matowanie powierzchni oraz wycinanie wad i wtrąceń, następnie prowadzi się dopolerowanie krawędzi i promieni przejść powierzchni, a następnie poleruje się powierzchnie główne, na polerkach, natomiast polerowanie mniejszych elementów wykonuje się na szlifierkach taśmowych z użyciem pasa filcowego, wspomagając polerowanie pastami płynnymi, półpłynnymi lub stałymi, przy czym polerowanie prowadzi się aż do uzyskania powierzchni pozbawionej rys, skaz i zafałdowań, po czym na szerokich powierzchniach prowadzi się brylantowanie, poprzez nakładanie i polerowanie specjalnymi płynami nabłyszczającymi, po którym gotowy element przemieszcza się na stanowisko montażowe, charakteryzuje się tym, że okleinę papierową lub sztuczną lub okleinę z folii PCV, PU, ABS, PP, alcrylux lub PMMA, przeznaczoną do oklejania wąskich płaszczyzn i/lub wąskich powierzchni krzywoliniowych, dobiera się tak aby kolor powierzchni jej lica był zharmonizowany z kolorem lakieru lub emalii pozostałych powierzchni elementu, następnie w trakcie oklejania wąskich płaszczyzn i/lub wąskich powierzchni krzywoliniowych, które prowadzi się na środkach oklejarskich, na których na miejsca kontaktu wąskich płas zczyzn lub wąskich powierzchni krzywoliniowych z okleiną papierową lub sztuczną okleinę z folii PCV, PU, ABS, PP, alcryluxu lub PMMA oddziałowuje się termicznie z jednoczesnym wywieraniem nacisku, aż do momentu uzyskania założonej siły przylegania. Według innej, korzystnej cechy wynalazku przed zabiegiem polegającym na dostarczaniu ciepła z jednoczesnym wywieraniem nacisku, mającym miejsce w trakcie operacji oklejania wąskich płaszczyzn i/lub wąskich powierzchni krzywoliniowych, na okleinę papierową lub sztuczną lub okleinę z folii PCV, PU, ABS, PP, alcrylux lub PMMA albo na powierzchnie wąskich płaszczyzn lub wąskie powierzchnie krzywoliniowe nakłada się klej polipropylenowy PP lub klej poliolefinowy. Według kolejnej, korzystnej cechy wynalazku na powierzchnię okleiny papierowej lub sztucznej lub okleiny z folii PCV, PU, ABS, PP, alcryluxu lub PMMA nakłada się warstwę substancji łączącej, przeznaczonej do aktywacji laserowej, natomiast w trakcie oklejania na miejsca kontaktu wąskich płaszczyzn lub wąskich powierzchni krzywoliniowych z warstwą substancji łączącej nałożonej na okleinie papierowej lub sztucznej, okleinie z folii PCV, PU, ABS, PP, alcrylux lub PMMA oddziałowuje się termicznie za pomocą urządzenia laserowego.

Stosowanie sposobu według wynalazku umożliwia wytwarzanie elementów meblowych o wys okich walorach estetycznych, które eksploatowane w warunkach bardzo dużej wilgotności nie wykazują żadnych spęcznień i pofalowań powierzchni w obrębie krawędzi i przejść płaszczyzn w powierzchnie krzywoliniowe. Odporność termiczna elementów otrzymanych zgodnie z wynalazkiem sięga 120°C.

Przedmiot wynalazku zostanie bliżej objaśniony za pomocą jego przykładowych realizacji.

P r z y k ł a d 1

Sposób wytwarzania elementów meblowych z uszlachetnionymi powłokami, w którym według przykładowej realizacji wynalazku z surowej lub laminowanej płyty wiórowej, albo z płyty MDF, HDF, albo innej drewnopochodnej, wycina się element o żądanych wymiarach klasycznymi środkami do cięcia, którymi wycina się elementy, a po wycięciu elementu prowadzi się jego formatyzowanie i oklejanie. Okleinę sztuczną, przeznaczoną do oklejania wąskich płaszczyzn i wąskich powierzchni krzywoliniowych, dobiera się tak aby kolor powierzchni jej lica był zharmonizowany z kolorem lakieru lub

PL 223 220 B1 emalii pozostałych powierzchni elementu, następnie w trakcie oklejania wąskich płaszczyzn i wąskich powierzchni krzywoliniowych, które prowadzi się na środkach oklejarskich, na których na miejsca kontaktu wąskich płaszczyzn lub wąskich powierzchni krzywoliniowych z okleiną sztuczną oddziałowuje się termicznie z jednoczesnym wywieraniem nacisku, aż do momentu uzyskania założonej siły przyl egania. Przed zabiegiem polegającym na dostarczaniu ciepła z jednoczesnym wywieraniem nacisku, mającym miejsce w trakcie operacji oklejania wąskich płaszczyzn i wąskich powierzchni krzywoliniowych, na powierzchnie wąskich płaszczyzn i na wąskie powierzchnie krzywoliniowe nakłada się klej polipropylenowy PP.

Po oklejeniu i utwardzeniu, element przemieszcza się do środków wiertarskich, na których w ykonuje się w nim otwory konstrukcyjno-montażowe, a następnie prowadzi się szlifowanie matujące szerokich płaszczyzn, po którym na element nakłada się podkładowe środki lakiernicze, po czym prowadzi się utwardzanie lub sezonowanie podkładowych środków lakierniczych, po którym wykonuje się szlifowanie międzyoperacyjne na środkach szlifierskich, po czym nakłada się nawierzchniowe środki lakiernicze, poddając je utwardzeniu lub sezonowaniu, a następnie prowadzi się matowanie powierzchni oraz wycinanie wad i wtrąceń, następnie prowadzi się dopolerowanie krawędzi i promieni przejść powierzchni, a następnie poleruje się powierzchnie główne na polerkach, natomiast polerow anie mniejszych elementów wykonuje się na szlifierkach taśmowych z użyciem pasa filcowego, wspomagając polerowanie pastami płynnymi, półpłynnymi, przy czym polerowanie prowadzi się aż do uzyskania powierzchni pozbawionej rys, skaz i zafałdowań, po czym na szerokich po wierzchniach prowadzi się brylantowanie, poprzez nakładanie i polerowanie specjalnymi płynami nabłyszczającymi, po którym gotowy element przemieszcza się na stanowisko montażowe.

P r z y k ł a d 2

Sposób wytwarzania elementów meblowych z uszlachetnionymi powłokami, w którym według kolejnej, przykładowej realizacji wynalazku z płyty MDF wyfrezowuje się formatki na numerycznych centrach frezarsko-wiertarskich, w technologii nesting, natomiast po wycięciu formatki prowadzi się jej formatyzowanie i oklejanie. Okleinę z folii PCV, przeznaczoną do oklejania wąskich płaszczyzn, dobiera się tak aby kolor powierzchni jej lica był zharmonizowany z kolorem lakieru lub emalii pozostałych powierzchni elementu, następnie w trakcie oklejania wąskich płaszczyzn, które prowadzi się na środkach oklejarskich, na których na miejsca kontaktu wąskich płaszczyzn z okleiną z folii PCV oddziałowuje się termicznie z jednoczesnym wywieraniem nacisku, aż do momentu uzyskania założonej siły przylegania. Przed zabiegiem polegającym na dostarczaniu ciepła z jednoczesnym wywieraniem nacisku, mającym miejsce w trakcie operacji oklejania wąskich płaszczyzn, na okleinę z folii PCV nakłada się klej poliolefinowy. Po oklejeniu i utwardzeniu, element przemieszcza się do środków wiertarskich, na których wykonuje się w nim otwory konstrukcyjno-montażowe, a następnie prowadzi się szlifowanie matujące szerokich płaszczyzn, po którym na element nakłada się podkładowe środki emalierskie, po czym prowadzi się utwardzanie lub sezonowanie podkładowych środków emalierskich, po którym wykonuje się szlifowanie międzyoperacyjne na środkach szlifierskich, po czym nakłada się nawierzchniowe środki emalierskie, poddając je utwardzeniu lub sezonowaniu, a następnie prowadzi się matowanie powierzchni oraz wycinanie wad i wtrąceń, następnie prowadzi się dopolerowanie krawędzi i promieni przejść powierzchni, a następnie poleruje się powierzchnie główne na polerkach wspomagając polerowanie pastami płynnymi, półpłynnymi lub stałymi, przy czym polerowanie prowadzi się aż do uzyskania powierzchni pozbawionej rys, skaz i zafałdowań, po czym na szerokich powierzchniach prowadzi się brylantowanie, poprzez nakładanie i polerowanie specjalnymi płynami nabłyszczającymi, po którym gotowy element przemieszcza się na stanowisko montażowe.

P r z y k ł a d 3

Sposób wytwarzania elementów meblowych z uszlachetnionymi powłokami, w którym według kolejnej, przykładowej realizacji wynalazku z płyty MDF wyfrezowuje się formatki na numerycznych centrach frezarsko-wiertarskich, w technologii nesting, natomiast po wycięciu formatki prowadzi się jej formatyzowanie i oklejanie. Okleinę z tworzywa PMMA, przeznaczoną do oklejania wąskich płas zczyzn, dobiera się tak aby kolor powierzchni jej lica był zharmonizowany z kolorem lakieru lub emalii pozostałych powierzchni elementu. Na powierzchnię okleiny z tworzywa PMMA nakłada się warstwę substancji łączącej, przeznaczonej do aktywacji laserowej. Następnie w trakcie oklejania wąskich płaszczyzn, które prowadzi się na środkach oklejarskich, na których na miejsca kontaktu wąskich płaszczyzn z okleiną z tworzywa PMMA oddziałowuje się termicznie za pomocą urządzenia laserowego z jednoczesnym wywieraniem nacisku, aż do momentu uzyskania założonej siły przylegania. Po oklejeniu i utwardzeniu, element przemieszcza się do środków wiertarskich, na których wykonuje się

PL 223 220 B1 w nim otwory konstrukcyjno-montażowe, a następnie prowadzi się szlifowanie matujące szerokich płaszczyzn, po którym na element nakłada się podkładowe środki emalierskie, po czym prowadzi się utwardzanie lub sezonowanie podkładowych środków emalierskich, po którym wykonuje się szlifowanie międzyoperacyjne na środkach szlifierskich, po czym nakłada się nawierzchniowe środki emalierskie, poddając je utwardzeniu lub sezonowaniu, a następnie prowadzi się matowanie powierzchni oraz wycinanie wad i wtrąceń, następnie prowadzi się dopolerowanie krawędzi i promieni przejść powierzchni, a następnie poleruje się powierzchnie główne na polerkach wspomagając polerowanie pastami płynnymi, półpłynnymi lub stałymi, przy czym polerowanie prowadzi się aż do uzyskania powierzchni pozbawionej rys, skaz i zafałdowań, po czym na szerokich powierzchniach prowadzi się brylantowanie, poprzez nakładanie i polerowanie specjalnymi płynami nabłyszczającymi, po którym gotowy element przemieszcza się na stanowisko montażowe.

Claims (3)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób wytwarzania elementów meblowych z uszlachetnionymi powłokami, w którym z surowej lub laminowanej płyty wiórowej, albo z płyty MDF, HDF albo innej drewnopochodnej, wycina się element o żądanych wymiarach klasycznymi środkami do cięcia, którymi wycina się formatki lub elementy, albo wyfrezowuje się je na numerycznych centrach frezarsko-wiertarskich, w technologii nesting, natomiast po wycięciu elementu prowadzi się jego formatyzowanie i oklejanie, zaś po oklejeniu i utwardzeniu, element przemieszcza się do środków wiertarskich, na których wykonuje się w nim otwory konstrukcyjno-montażowe, a następnie prowadzi się szlifowanie matujące szerokich płaszczyzn, po którym na element nakłada się podkładowe środki lakiernicze lub emalierskie, po czym prowadzi się utwardzanie lub sezonowanie podkładowych środków lakierniczych lub emalierskich, po którym wykonuje się szlifowanie międzyoperacyjne na środkach szlifierskich, po czym nakłada się nawierzchniowe środki lakiernicze lub emalierskie, poddając je utwardzeniu lub sezonowaniu, a następnie prowadzi się matowanie powierzchni oraz wycinanie wad i wtrąceń, następnie prowadzi się dopolerowanie krawędzi i promieni przejść powierzchni, a następnie poleruje się powierzchnie główne na polerkach, natomiast polerowanie mniejszych elementów wykonuje się na szlifierkach taśmowych z użyciem pasa filcowego, wspomagając polerowanie pastami płynnymi, półpłynnymi lub stałymi, przy czym polerowanie prowadzi się aż do uzyskania powierzchni pozbawionej rys, skaz i zafałdowań, po czym na szerokich powierzchniach prowadzi się brylantowanie, poprzez nakładanie i polerowanie specjalnymi płynami nabłyszczającymi, po którym gotowy element przemieszcza się na stanowisko montażowe, znamienny tym, że okleinę papierową lub sztuczną, lub okleinę z folii PCV, PU, ABS, PP, alcryluxu lub PMMA, przeznaczoną do oklejania wąskich płaszczyzn i/lub wąskich powierzchni krzywoliniowych, dobiera się tak aby kolor powierzchni jej lica był zharmonizowany z kolorem lakieru lub emalii pozostałych powierzchni elementu, następnie w trakcie oklejania wąskich płaszczyzn i/lub wąskich powierzchni krzywoliniowych, które prowadzi się na środkach oklejarskich, na których na miejsca kontaktu wąskich płaszczyzn lub wąskich powierzchni krzywoliniowych z okleiną papierową lub sztuczną okleiną z folii PCV, PU, ABS, PP, alcryluxu lub PMMA oddziałowuje się termicznie z jednoczesnym wywieraniem nacisku, aż do momentu uzyskania założonej siły przylegania.
2. 2. Sposób wytwarzania elementów meblowych z uszlachetnionymi powłokami, według zastrz. 1, znamienny tym, że przed zabiegiem polegającym na dostarczaniu ciepła z jednoczesnym wywieraniem nacisku, mającym miejsce w trakcie operacji oklejania wąskich płaszczyzn i/lub wąskich powierzchni krzywoliniowych, na okleinę papierową lub sztuczną, lub okleinę z folii PCV, PU, ABS, PP, alcryluxu lub PMMA albo na powierzchnie wąskich płaszczyzn lub wąskie powierzchnie krzywoliniowe nakłada się klej polipropylenowy PP lub klej poliolefinowy.
3. 3. Sposób wytwarzania elementów meblowych z uszlachetnionymi powłokami, według zastrz. 1, znamienny tym, że na powierzchnię okleiny papierowej lub sztucznej, lub okleiny z folii PCV, PU, ABS, PP, alcryluxu lub PMMA nakłada się warstwę substancji łączącej, przeznaczonej do aktywacji laserowej, natomiast w trakcie oklejania na miejsca kontaktu wąskich płaszczyzn lub wąskich powierzchni krzywoliniowych z warstwą substancji łączącej nałożonej na okleinie papierowej lub sztucznej, okleinie z folii PCV, PU, ABS, PP, alcrylux lub PMMA oddziałowuje się termicznie za pomocą urządzenia laserowego.