PL228011B1 - Sposób otrzymywania i krystalizacji kwasów diacylowinowych - Google Patents

Sposób otrzymywania i krystalizacji kwasów diacylowinowych

Info

Publication number
PL228011B1
PL228011B1 PL415316A PL41531615A PL228011B1 PL 228011 B1 PL228011 B1 PL 228011B1 PL 415316 A PL415316 A PL 415316A PL 41531615 A PL41531615 A PL 41531615A PL 228011 B1 PL228011 B1 PL 228011B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
temperature
cooled
water
diacyltartaric
crystallization
Prior art date
Application number
PL415316A
Other languages
English (en)
Other versions
PL415316A1 (pl
Inventor
Ludwik Synoradzki
Halina Hajmowicz
Krzysztof Zawada
Paweł Żuk
Paweł Zuk
Anna Jerzak
Jerzy Wisialski
Paweł Ruśkowski
Paweł Ruskowski
Original Assignee
Politechnika Warszawska
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Politechnika Warszawska filed Critical Politechnika Warszawska
Priority to PL415316A priority Critical patent/PL228011B1/pl
Publication of PL415316A1 publication Critical patent/PL415316A1/pl
Publication of PL228011B1 publication Critical patent/PL228011B1/pl

Links

Landscapes

  • Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest sposób otrzymywania kwasów diacylowinowych przez hydrolizę odpowiednich bezwodników diacylowinowych w wodzie. Hydrolizę prowadzi się z dodatkiem rozpuszczalnego w wodzie środka emulgująco - dyspergującego, w ilości 0,2 ÷ 5 g/kg bezwodnika diacylowinowego, tak aby stężenie środka w środowisku reakcji wynosiło 0,01 ÷ 2% masowych, przy czym hydrolizę prowadzi się w temperaturze 80 - 100°C przez 10 ÷ 60 minut, po czym, jeśli kwas krystalizuje w postaci hydratu, mieszaninę w postaci emulsji chłodzi się do temperatury krystalizacji i utrzymuje się tę temperaturę co najmniej przez 10 minut, do wykrystalizowania osadu, po czym zawiesinę osadu chłodzi się z szybkością 0,5 - 1°C/minutę do osiągnięcia 48 - 40°C, a następnie osad chłodzi się z szybkością 3 ÷ 5°C/minutę do temperatury 30 - 18°C, a jeśli kwas nie tworzy hydratu, mieszaninę chłodzi się i filtruje. Wynalazek obejmuje samodzielny proces krystalizacji.

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób otrzymywania i krystalizacji kwasów diacylowinowych. Kwas winowy i jego związki, a szczególnie pochodne diacylowe, są szeroko wykorzystywane w syntezie organicznej i odgrywają bardzo ważną rolę w syntezie związków optycznie czynnych. Najszerzej, w tym także w skali przemysłowej, wykorzystuje się je do rozdziału mieszanin racemicznych amin, aminokwasów, alkoholi oraz innych związków o charakterze zasadowym i nie tylko. Są one używane jako czynniki rozdzielające lub derywatyzujące oraz w chiralnych materiałach chromatograficznych jako dodatki chiralne lub matrycujące [L. Synoradzki, U. Bernaś, P. Ruśkowski, Tartaric acid and its O-acyl derivatives. Part 2. Application of Tartaric Acid and of O-Acyl Tartaric Acids and Anhydrides. Resolution of Racemates, Org. Prep. Proc. Int., 2008, 40, 163-200].
Podstawową metodą otrzymywania kwasów diacylowinowych jest hydroliza odpowiednich bezwodników diacylowinowych. Kwasy diacylowinowe mają różne właściwości. Zarówno kwasy, jak i bezwodniki są trudno rozpuszczalne w wodzie. Niektóre kwasy (np. dibenzoilo i ditoluoilowinowe KDBW i KDTW) krystalizują w postaci monohydratów z emulsji fazy niemieszającej się z wodą, która łatwo ulega przechłodzeniu i zbrylaniu, inne (np. dianizoilowinowy KDAW) nie tworzą fazy ciekłej i hydratów, a od razu z osadu bezwodnika przechodzą w osad kwasu, który jest niezwilżalny wodą, lekki, pełzający, pieniący.
Jedną ze znanych metod hydrolizę bezwodników diacylowinowych przeprowadzano w acetonie z wodą [N. Huh, C. M. Thompson, Tetrahedron, 51, 5935 (1995)] lub w wodzie, najczęściej w temperaturze wrzenia, w ciągu 0,5-1 h, bez lub z dodatkiem rozpuszczalnika niemieszającego się z wodą, który ułatwiał wydzielanie kwasów [S. Nakai, H. Sato, T. Fujino, JP Patent 6166683, 1992 (EP Patent 600714, 1993); Chem. Abstr., 121, 108498]. Jako rozpuszczalnik stosowano benzen, toluen, ksylen i chlorobenzen. Produkty otrzymywano w postaci bardzo drobnego, talkowatego osadu, trudnego w filtracji, suszeniu i w transporcie. Dodatek rozpuszczalnika ułatwiał wydzielenie, ale stosowane w tym celu rozpuszczalniki są lotne, łatwopalne, mają silny zapach, są szkodliwe i stwarzają zagrożenie wybuchem. Ponadto rozpuszczalnik organiczny może powodować obniżenie wydajności procesu i dodatkowo sprawia problemy z zagospodarowaniem ścieków.
Mezei i inni [HU22147] przeprowadzili hydrolizę bezwodnika dibenzoilowinowego do odpowiedniego kwasu w dichlorometanie, z małą ilością wody, pod ciśnieniem 0,15-0,5 MPa.
Najbardziej pożądane z punktu widzenia technologicznego i ochrony środowiska jest prowadzenie hydrolizy bezwodników diacylowinowych w wodzie, w temperaturze około 100°C. Woda jest tanim i ekologicznym medium reakcyjnym, mieszanina poreakcyjna jest wolna od rozpuszczalników organicznych, produkt końcowy krystalizuje z wody. Jednak problemem w przypadku hydrolizy w wodzie jest powstawanie kwasów w postaci niemieszającego się z wodą, ciekłego monohydratu lub zawiesiny osadu niezwilżanego wodą. Przykładowo, kwas dibenzoilowinowy i kwas ditoluoilowinowy krystalizują w postaci monohydratu z fazy ciekłego monohydratu i sprawne przeprowadzenie procesu wymaga specjalnego rozwiązania technicznego, ponieważ ciekłe monohydraty mają tendencję do przechładzania i gwałtownej krystalizacji w całej masie. Krystaliczne hydraty w trakcie krystalizacji z wody mają tendencję do adhezji głównie do stali do mieszadła i do ścian reaktora. Z kolei osad bezwodnika dianizoilowinowego w warunkach hydrolizy w wodzie przechodzi w osad kwasu dianizoilowinowego bez tworzenia ciekłego hydratu. Proces wymaga specyficznych warunków, bowiem substrat i produkt są źle zwilżane wodą, zwłaszcza powstający osad pieni się, pełza po ściankach reaktora i mieszadła.
Ponadto, podczas hydrolizy wiązania bezwodnikowego hydrolizie ulegają częściowo także grupy acylowe, co obniża wydajność produktu w wyniku powstawania łatwo rozpuszczalnych w wodzie kwasów monoacylowinowego i winowego oraz źle rozpuszczalnego odpowiedniego kwasu karboks ylowego, który współkrystalizuje z produktem i zanieczyszcza go.
Aby wyeliminować powyższe komplikacje możliwe jest przeprowadzenie hydrolizy w niższej temperaturze (35-7°C), w wodzie z dodatkiem acetonu (5-50%), w którym np. KDBW rozpuszcza się. Metoda ta pozwoliła na otrzymanie kwasu dibenzoilowinowego bez produktów ubocznych, ale z niską wydajnością (60%) [L. Duhamel, J.-C. Plaquevent, Org. Prep. Proced. Int., 14, 347 (1982)].
Ponadto różne właściwości poszczególnych kwasów diacylowinowych wymagają specjalnych rozwiązań technologicznych i technicznych, a w konsekwencji problemem jest opracowanie metody wspólnej dla całej grupy związków.
PL 228 011 B1
Sposób według wynalazku rozwiązuje wyżej opisane problemy hydrolizy bezwodników i wydzielania kwasów diacylowinowych w wodzie dzięki zastosowaniu środka pomocniczego emulgująco-dyspergującego. Pozwala on podtrzymać zarówno emulsję, jak i zawiesinę.
Sposób otrzymywania kwasów diacylowinowych według wynalazku charakteryzuje się tym, że prowadzi się hydrolizę bezwodnika diacylowinowego w wodzie z dodatkiem rozpuszczalnego w wodzie środka emulgująco-dyspergującego w ilości 0,2-5 g/kg bezwodnika, tak aby stężenie tego środka w środowisku reakcji wynosiło 0,01-0,2% masowych. Hydrolizę prowadzi się w temperaturze 80-100°C, przez 10-60 minut, po czym, jeśli kwas krystalizuje w postaci hydratu, mieszaninę w postaci emulsji chłodzi się do temperatury krystalizacji i utrzymuje się tę temperaturę co najm niej przez 10 minut, do wykrystalizowania osadu, po czym zawiesinę osadu chłodzi się z szybkością 0,5-1 °C/minutę do osiągnięcia 48-40°C, a następnie osad chłodzi się z szybkością 3-5°C/minutę do temperatury 30-18°C, a jeśli kwas nie tworzy hydratu, mieszaninę chłodzi się i filtruje.
Korzystnie jako środek emulgująco-dyspergujący stosuje się obojętne surfaktanty niejonowe typu O/W (HLB około 8), kopolimery blokowe tlenku propylenu i etylenu o masie cząsteczkowej 2000-3000 g/mol, estry kwasów tłuszczowych i sorbitanu o masie cząsteczkowej 800-1350 g/mol lub etoksylowane alkohole tłuszczowe o masie 500-2000 g/mol, dobrze rozpuszczalne w wodzie.
Korzystnie do hydrolizy stosuje się 1-5 kg wody na 1 kg bezwodnika diacylowinowego.
Korzystnie podczas krystalizacji hydratów z emulsji stosuje się 2-3-krotne zaszczepianie kryształami odpowiedniego monohydratu kwasu diacylowinowego, w temperaturze bliskiej temperatury krystalizacji tego monohydratu. Wielkość jednej zaszczepki wynosi 0,5-1% wag. bezwodnika diacylowinowego.
W przypadku, gdy do reakcji hydrolizy wprowadza się bezwodnik zawierający pozostałości ro zpuszczalnika z procesu wytwarzania bezwodnika, zazwyczaj toluen, rozpuszczalnik ten oddestylowuje się ze środowiska reakcji w postaci azeotropu z wodą, opcjonalnie pod obniżonym ciśnieniem, w temperaturze niższej niż temperatura reakcji hydrolizy.
Otrzymany osad o zawartości wody 20-35% jest bardzo dobrze filtrowalny. Osad KDBW suszy się do zawartości wody poniżej 5% wag. w temperaturze 50°C, a osad KDTW i KDAW do zawartości wody poniżej 1% w temperaturze 70-80°C.
Sposób według wynalazku może także być zastosowany do krystalizacji kwasów diacylowinowych otrzymanych w procesach hydrolizy przeprowadzonych metodą inną niż w obecnym wynalazku.
Sposób krystalizacji kwasów diacylowinowych według wynalazku charakteryzuje się tym, że krystalizację kwasów w postaci hydratów z emulsji prowadzi się z wody z dodatkiem rozpuszczalnego w wodzie środka emulgująco-dyspergującego w ilości 0,2-5 g/1 kg kwasu, tak aby stężenie środka w środowisku reakcji wynosiło 0,01-0,2% masowych, przy czym, jeśli kwas krystalizuje w postaci hydratu mieszaninę w postaci emulsji chłodzi się do temperatury krystalizacji i utrzymuje się tę temperaturę co najmniej przez 10 minut, do wykrystalizowania osadu, po czym zawiesinę osadu chłodzi się z szybkością 0,5-1°C/minutę do osiągnięcia 48-40°C, a następnie osad chłodzi się z szybkością 3-5°C/minutę do temperatury 30-18°C, a jeśli kwas nie tworzy hydratu, mieszaninę chłodzi się i filtruje.
Dodatek środka emulgująco-dyspergującego zastosowany w procesie hydrolizy i krystalizacji poprawia zwilżalność bezwodników, utrzymuje emulsję ciekłych hydratów (KDBW lub KDTW) w wodzie i pozwala otrzymać produkty w postaci równomiernych granulek oraz powoduje zwilżalność i podtrzymuje dyspersję stałego (KDAW), przez co eliminuje pienienie i ułatwia krystalizację. Granulki produktu są łatwe do filtracji, suszenia i przesypywania, co jest ważne w przypadku transportu pneumatycznego. Czynnikami podtrzymującymi emulsję i mającymi wpływ na wielkość granulek są: burzliwe mieszanie, stosunek woda/faza ciekłego monohydratu oraz ilość emulgatora, która jest ograniczona, tak aby nie zanieczyszczał produktu. Ważnym czynnikiem jest czas przebywania w temperaturze krystalizacji i szybkość chłodzenia.
Sposób według wynalazku pozwala na prowadzenie procesu hydrolizy w wodzie w temperaturze o 7-10°C niższej niż w znanych procesach, dzięki czemu nie obserwuje się produktów reakcji następczych.
Sposób według wynalazku umożliwia uzyskanie kwasów diacylowinowych o wysokiej czystości z bardzo dobrą wydajnością. Sposób jest technologicznie przystosowany do skali przemysłowej.
Sposób według wynalazku został bliżej przedstawiony w przykładach.
P r z y k ł a d 1
Otrzymywanie kwasu dibenzoilowinowego
Do kolby trójszyjnej pojemności 250 mL wprowadzono 50 mL wody, 0,0125 g kopolimeru blokowego tlenku etylenu i propylenu o nazwie handlowej Rokopol 30 P27 i 25 g BDBW. Włączono mieszanie
PL 228 011 B1 (mieszadło łopatkowe, 320 obr./min) i utrzymywano mieszaninę w temperaturze 90°C przez 20 minut. Następnie z szybkością 3-5°C/minutę schłodzono do temperatury 56°C, utrzymywano temperaturę 56-54°C przez 20 minut, wprowadzając zaszczepki (2 porcje po 0,5 g). Następnie schłodzono do temperatury 46-44°C w ciągu 10 min. Utwardzony osad w roztworze wodnym schłodzono z szybk ością 3-5°C/min do 25°C. Produkt przefiltrowano w temperaturze pokojowej (37,9 g, zaw. wody 28%) i wysuszono w temperaturze 50°C przez 3 h w suszarce owiewowej. Otrzymano 27,3 g KDBW-H2O (granulki 2-8 mm) z wydajnością 98,7%.
P r z y k ł a d 2
Otrzymywanie kwasu dibenzoilowinowego
Do kolby trójszyjnej pojemności 250 mL wprowadzono 50 mL wody, 0,0125 g Rokopolu 30 P27 i 27,5 g BDBW o zawartości toluenu 10% (wilgotny z nuczy). Włączono mieszanie (mieszadło łopatkowe, 320 obr./min) i podczas doprowadzania mieszaniny do temperatury 80-90°C oddestylowano toluen w postaci azeotropu z wodą. Następnie utrzymywano temperaturę 90°C przez 20 min, po czym z szybkością 3-5°C/min, schłodzono do temperatury 56°C. Dalej postępowano jak w Przykładzie 1. Otrzymano 26,2 g KDBW-H2O (wyd. 95%).
P r z y k ł a d 3
Otrzymywanie kwasu dibenzoilowinowego
Do kolby trójszyjnej pojemności 250 mL wprowadzono 50 mL wody, 0,0125 g Rokopolu 30 P27 i wsypano 27,5 g BDBW o zawartości toluenu 10% (wilgotny z nuczy). Włączono mieszanie (mieszadło łopatkowe, 320 obr./min), doprowadzono mieszaninę do temperatury 50°C i włączono próżnię nie przerywając ogrzewania. Oddestylowano toluen w postaci azeotropu stopniowo obniżając ciśnienie 700-50 hPa (10-15 min). Dalej postępowano jak w Przykładzie 1. Otrzymano 26,2 g KDBW-H2O (wyd. 95%).
P r z y k ł a d 4
Otrzymywanie kwasu dibenzoilowinowego
Do kolby trójszyjnej pojemności 2 mL wprowadzono 900 mL wody, 0,2 g Rokopolu 30 P27 i 300 g BDBW. Włączono mieszanie (mieszadło łopatkowe, 320 obr./min) i utrzymywano temperaturę 90°C przez 20 min. Dalej postępowano jak w Przykładzie 1. Po odfiltrowaniu produkt (442 g, zaw. wody 28%). Po wysuszeniu otrzymano 318 g KDBW-H2O (wyd. 96%).
P r z y k ł a d 5
Otrzymywanie kwasu dibenzoilowinowego
Do rektora szklanego pojemności 100 L wprowadzono 45 L wody, 30 g Rokopolu 30 P27 i 15 kg BDBW. Włączono mieszanie (mieszadło kotwiczne 250 obr./min i ogrzewanie parowe wężownicą z KO) i utrzymywano temperaturę 90°C przez 30 min. Następnie z szybkością 3-5°C/min, schłodzono do temperatury 56°C. Dalej postępowano jak w Przykładzie 1. Otrzymano KDBW w postaci małych granulek (ok. 3 mm). Osad odfiltrowano, przemyto 2 razy po 15 L wody (22,3 kg, zaw. wody 28%) i wysuszono w temperaturze 50°C przez 12 h. Otrzymano 16,1 kg KDBW-H2O (wyd. 97%).
P r z y k ł a d 6
Krystalizacja kwasu dibenzoilowinowego
Do reaktora szklanego poj. 20 L załadowano 5 kg KDBW-H2O, 14 L wody i 10 g Rokopolu 30 P27 rozpuszczonego w 1 L wody. Mieszaninę, mieszając, doprowadzono do temperatury 85°C i do całkowitego zolejenia osadu. Jednolitą emulsję przetransportowano za pomocą próżni do reaktora krystalizacji (reaktor emaliowany, poj. 30 dm z mieszadłem turbinowym z KO o mocy 0,5 kW i obrotach 1600 min- , z płaszczem grzejno-chłodzącym i termoparą z wyświetlaczem temperatury co 0,1°C). Temperatura wody w płaszczu wynosiła 50°C i była regulowana za pomocą termostatu. Mieszaninę doprowadzono do temperatury 56°C i dodano zaszczepkę 100 g KDBW-H2O. Następnie w ciągu 15 minut obniżono temperaturę do 54,5°C ponownie zaszczepiono 100 g KDBW-H2O. Temperaturę w termostacie ustalono na 53°C (obserwowano krystalizację, wzrost temperatury do 56,2°C przez ok. 30 min). Następnie schłodzono z szybkością 1°C/min do 45°C przez 25 minut i z szybkością 3-5°C/min do 30°C. Mieszaninę przefiltrowano i wysuszono j.w. Otrzymano produkt w postaci granulek (KDBW-H2O, 2-8 mm) z wydajnością 97%.
P r z y k ł a d 7
Otrzymywanie kwasu ditoluoilowinowego
Do kolby trójszyjnej pojemności 250 mL wprowadzono 60 mL wody, 0,015 g Rokopolu 30 P27 i 20 g BDTW. Włączono mieszanie (mieszadło łopatkowe, 320 obr./min) i utrzymywano mieszaninę w temperaturze 90°C przez 20 min. Następnie z szybkością 3-5°C/min schłodzono do temperatury 74°C, utrzymywano temperaturę 74-70°C przez 20 min, wprowadzając zaszczepki (3 porcje 0,5 g).
PL 228 011 B1
Następnie schłodzono do temperatury 46-44°C w ciągu ok. 30 minut. Utwardzony osad w roztworze wodnym schłodzono z szybkością 3-5°C/min do 25°C. Produkt przefiltrowano w temperaturze pokojowej (23,2 g, zaw. wody 16%) i wysuszono w temperaturze 50°C przez 3 h w suszarce owiewowej. Otrzymano 20,0 g KDTW (wyd. 95,5%).
P r z y k ł a d 8
Otrzymywanie kwasu dianizoilowinowego
Do kolby trójszyjnej pojemności 250 mL wprowadzono 100 mL wody, 0,025 g Rokopolu 30 P27 i 20 g BDAW. Włączono mieszanie (mieszadło łopatkowe, 320 obr./min) i utrzymywano mieszaninę w temperaturze 90°C przez 20 min. Następnie schłodzono do temperatury 25°C w ciągu ok. 1 h. Produkt przefiltrowano w temperaturze pokojowej, przemyto 2 x 20 mL wody (25,7 g, zaw. wody 30%) i wysuszono w temperaturze 70°C przez 3 h w suszarce owiewowej. Otrzymano 19,8 g KDAW (wyd. 95%).

Claims (8)

1. Sposób otrzymywania kwasów diacylowinowych przez hydrolizę odpowiednich bezwodników diacylowinowych w wodzie, znamienny tym, że hydrolizę prowadzi się z dodatkiem rozpuszczalnego w wodzie środka emulguj ąco-dyspergującego, w ilości 0,2-5 g/kg bezwodnika diacylowinowego, tak aby stężenie środka w środowisku reakcji wynosiło 0,01-0,2% masowych, przy czym hydrolizę prowadzi się w temperaturze 80-100°C przez 10-60 minut, po czym, jeśli kwas krystalizuje w postaci hydratu, mieszaninę w postaci emulsji chłodzi się do temperatury krystalizacji i utrzymuje się tę temperaturę co najmniej przez 10 minut, do wykrystalizowania osadu, po czym zawiesinę osadu chłodzi się z szybkością 0,5-1°C/minutę do osiągnięcia 48-40°C, a następnie osad chłodzi się z szybkością 3-5°C/minutę do temperatury 30-18°C, a jeśli kwas nie tworzy hydratu, mieszaninę chłodzi się i filtruje.
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako środek emulgująco-dyspergujący stosuje się obojętne surfaktanty niejonowe typu O/W, kopolimery blokowe tlenku propylenu i etylenu o masie cząsteczkowej 2000-3000 g/mol, estry kwasów tłuszczowych i sorbitanu o masie cząsteczkowej 800-1350 g/mol lub etoksylowane alkohole tłuszczowe o masie 500-2000 g/mol.
3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że do hydrolizy stosuje się 1-5 kg wody na 1 kg bezwodnika diacylowinowego.
4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że podczas krystalizacji hydratów z emulsji stosuje się 2-3-krotne zaszczepianie kryształami odpowiedniego monohydratu kwasu diacylowinowego, w temperaturze bliskiej temperatury krystalizacji tego monohydratu.
5. Sposób według zastrz. 4, znamienny tym, że wielkość jednej zaszczepki wynosi 0,5-1% wag. bezwodnika diacylowinowego.
6. Sposób krystalizacji kwasów diacylowinowych z wody, znamienny tym, że krystalizację prowadzi się z dodatkiem rozpuszczalnego w wodzie środka emulgująco-dyspergującego, którym jest kopolimer tlenku etylenu i tlenku propylenu w ilości 0,2-5 g/1 kg kwasu, tak aby stężenie środka w środowisku reakcji wynosiło 0,01-0,2% masowych, przy czym, jeśli kwas krystalizuje w postaci hydratu mieszaninę w postaci emulsji chłodzi się do temperatury krystalizacji i utrzymuje się tę temperaturę co najmniej przez 10 minut, do wykrystalizowania osadu, po czym zawiesinę osadu chłodzi się z szybkością 0,5-1°C/minutę do osiągnięcia 48-40°C, a następnie osad chłodzi się z szybkością 3-5°C/minutę do temperatury 30-18°C, a jeśli kwas nie tworzy hydratu, mieszaninę chłodzi się i filtruje.
7. Sposób według zastrz. 6, znamienny tym, że jako środek emulgująco-dyspergujący stosuje się obojętne surfaktanty niejonowe typu O/W, kopolimery blokowe tlenku propylenu i etylenu o masie cząsteczkowej 2000-3000 g/mol, estry kwasów tłuszczowych i sorbitanu o masie cząsteczkowej 800-1350 g/mol lub etoksylowane alkohole tłuszczowe o masie 500-2000 g/mol.
8. Sposób według zastrz. 6, znamienny tym, że podczas krystalizacji hydratów z emulsji stosuje się 2-3-krotne zaszczepianie kryształami odpowiedniego monohydratu kwasu diacylowinowego, w temperaturze bliskiej temperatury krystalizacji tego monohydratu.
PL415316A 2015-12-15 2015-12-15 Sposób otrzymywania i krystalizacji kwasów diacylowinowych PL228011B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL415316A PL228011B1 (pl) 2015-12-15 2015-12-15 Sposób otrzymywania i krystalizacji kwasów diacylowinowych

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL415316A PL228011B1 (pl) 2015-12-15 2015-12-15 Sposób otrzymywania i krystalizacji kwasów diacylowinowych

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL415316A1 PL415316A1 (pl) 2017-06-19
PL228011B1 true PL228011B1 (pl) 2018-02-28

Family

ID=59061583

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL415316A PL228011B1 (pl) 2015-12-15 2015-12-15 Sposób otrzymywania i krystalizacji kwasów diacylowinowych

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL228011B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL415316A1 (pl) 2017-06-19

Similar Documents

Publication Publication Date Title
EP3728187B1 (en) Process for preparing a powdery organic peroxide formulation
KR950006391B1 (ko) 3,3´-디클로로벤지딘 디하이드로클로라이드의 연속 제조방법
EP3519388B1 (en) Process for preparation of boscalid anhydrate form i and boscalid anhydrate form ii
JPH07188141A (ja) アセトアセタリールアミド
CN106187855B (zh) 一种使用深共晶溶剂制备2-芳基吲哚类化合物的方法
CN107250109A (zh) 用于制备粉末状的过氧化月桂酰的方法
PL230933B1 (pl) Sposób krystalizacji monohydratów kwasów diacylowinowych
PL230932B1 (pl) Sposób wytwarzania kwasów diacylowinowych metodą ciągłą
JPH05262691A (ja) フマル酸の製造方法
IL23031A (en) Process for the manufacture of quaternary ammonium sulfonates
CN106045930A (zh) 一种氯化三苯基四氮唑的制备方法
CN115298166B (zh) 制备dtea盐酸盐的方法
JP2964671B2 (ja) ビス(3,5−ジブロモ−4−ジブロモプロポキシフェニル)プロパンの分離回収法
US2653947A (en) Process for preparing the n-carboxyphenylalanine anhydrides
RU2045516C1 (ru) Способ получения смесей изомеров циперметрина
US2858202A (en) Aspartic acid derivatives
JPH02218643A (ja) 芳香族メタ‐またはパラ‐ヒドロキシカルボン酸とジオキサンとの付加物およびその製造方法
JP2003238522A (ja) 粗スルホン酸無水物の精製方法及びスルホン酸無水物
JP4132272B2 (ja) アシルオキシ安息香酸の製造法
CN117551036A (zh) 一种2-(3,4-二甲基-1h-吡唑-1-基)琥珀酸的精制方法
US2530334A (en) Hydrolysis of steroid semicarbazones
TWI361184B (en) Process for preparing dicarboxylic acid-dicarboalkoxy cyclobutanes and their use
JP6214156B2 (ja) メタクリル酸の精製方法
JPH02255666A (ja) フエニルオキシジアゾリルアニリンの製造方法
US8038975B2 (en) Process for preparing crystalline hydroxylamine-O-sulfonic acid