PL228989B1 - Sposób otrzymywania bezwodnego renianu(VII) miedzi(II) - Google Patents

Sposób otrzymywania bezwodnego renianu(VII) miedzi(II)

Info

Publication number
PL228989B1
PL228989B1 PL419868A PL41986816A PL228989B1 PL 228989 B1 PL228989 B1 PL 228989B1 PL 419868 A PL419868 A PL 419868A PL 41986816 A PL41986816 A PL 41986816A PL 228989 B1 PL228989 B1 PL 228989B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
solution
copper
ion exchanger
elution
bed
Prior art date
Application number
PL419868A
Other languages
English (en)
Other versions
PL419868A1 (pl
Inventor
Katarzyna Leszczyńska-Sejda
Grzegorz Benke
Mateusz Ciszewski
Michał Drzazga
Joanna Malarz
Grażyna Machelska
Krystyna Witman
Stanisław Krompiec
Agata Szłapa-Kula
Sławomir Kula
Original Assignee
Inst Metali Niezelaznych W Gliwicach
Univ Slaski
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Inst Metali Niezelaznych W Gliwicach, Univ Slaski filed Critical Inst Metali Niezelaznych W Gliwicach
Priority to PL419868A priority Critical patent/PL228989B1/pl
Publication of PL419868A1 publication Critical patent/PL419868A1/pl
Publication of PL228989B1 publication Critical patent/PL228989B1/pl

Links

Landscapes

  • Manufacture And Refinement Of Metals (AREA)
  • Solid-Sorbent Or Filter-Aiding Compositions (AREA)
  • Catalysts (AREA)
  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)

Description

(21) Numer zgłoszenia: 419868 C01G 47/00 (2006.01)
Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (22) Data zgłoszenia: 16.12.2016 (54)
Sposób otrzymywania bezwodnego renianu(VII) miedzi(ll)
(73) Uprawniony z patentu: INSTYTUT METALI NIEŻELAZNYCH W GLIWICACH, Gliwice, PL UNIWERSYTET ŚLĄSKI W KATOWICACH, Katowice, PL
(43) Zgłoszenie ogłoszono:
17.07.2017 BUP 15/17 (72) Twórca(y) wynalazku: KATARZYNA LESZCZYŃSKA-SEJDA, Zabrze, PL GRZEGORZ BENKE, Gliwice, PL
(45) O udzieleniu patentu ogłoszono: MATEUSZ CISZEWSKI, Katowice, PL
30.05.2018 WUP 05/18 MICHAŁ DRZAZGA, Sosnowiec, PL JOANNA MALARZ, Bielsko-Biała, PL GRAŻYNA MACHELSKA, Gliwice, PL KRYSTYNA WITMAN, Gliwice, PL STANISŁAW KROMPIEC, Gliwice, PL AGATA SZŁAPA-KULA, Sosnowiec, PL SŁAWOMIR KULA, Sosnowiec, PL
σ>
co σ>
co
CM
CM
Ω.
PL 228 989 B1
Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest sposób otrzymywania bezwodnego renianu(VII) miedzi(II) stosowanego zwłaszcza do otrzymywania homogenicznych i heterogenicznych katalizatorów renowych wielu reakcji organicznych, jak również do wytwarzania proszków stopowych CuRe.
W literaturze nie ma wiele doniesień na temat otrzymywania i właściwości renianu(VII) miedzi(II). Pierwsze informacje na temat otrzymywanie renianu(VII) miedzi(II) opisali w 1931 r. H.V.A. Briscoe. P.L. Robinson i A.J. Rudge. Autorzy tego artykułu opisali otrzymywanie renianu(VII) miedzi(II) przez zmieszanie kwasu renowego(VII), uzyskanego w wyniku rozpuszczenia tlenku renu(VII) w wodzie, z węglanem miedzi(II). W rezultacie odparowywania otrzymali jasnoniebieskie kryształy pięciowodnego renianu(VII) miedzi(II), które po wysuszeniu w eksykatorze, nad wyprażonym chlorkiem wapnia, przekształcone zostały w formę czterowodną. Forma bezwodna, charakteryzująca się białą barwą z delikatnym zielonym odcieniem, została otrzymana w wyniku suszenia kryształów w zakresie temperatury wynoszącej od 115 do 120°C. W 1951 r. W.T. Smith jr i G.E. Maxwell zasugerowali, że do otrzymania różnych renianów(VII), w tym miedzi(II), można wykorzystać reakcję roztworu kwasu renowego(VII) z wodorotlenkiem, tlenkiem lub węglanem odpowiedniego metalu. W 1977 r. L.L. Zajceva i współpracownicy otrzymali czterowodny renian(VII) miedzi(II) poprzez dodanie 30% nadmiaru tlenku miedzi(II) do kwasu renowego(VII). Nieprzereagowany tlenek został oddzielony od roztworu przez filtrację, a z przesączu po odparowaniu otrzymano kryształy Cu(ReO4)2. W 1997 r. C. Mujica i współpracownicy zastosowali odwrotną procedurę, tj. wkraplanie kwasu renowego(VII) do wodnej zawiesiny tlenku miedzi(II). W literaturze znane jest zastosowanie metody jonowymiennej do otrzymywania wysokiej czystości renianów(VII) metali, takich jak: nikiel, kobalt, z polskich zgłoszeń patentowych odpowiednio P.403583 i P.403584. Autorom nie są znane doniesienia na temat zastosowanie metody wymiany jonowej do otrzymywania bezwodnego renianu(VII) miedzi(II).
Istotą wynalazku jest sposób otrzymywania bezwodnego renianu(VII) miedzi(II) przy użyciu kompleksowej metody polegającej na: sorpcji jonów miedzi(II) z wodnych roztworów, elucji zasorbowanych jonów miedzi(II) kwaśnymi roztworami zawierającymi ren oraz zatężaniu, wydzielaniu, oczyszczaniu i suszeniu, jak również zagospodarowaniu wszelkich roztworów odpadowych. Sposób pozwala na wytwarzanie z wysoką wydajnością bezwodnego renianu(VII) miedzi(II) o ustabilizowanych parametrach, bez strat cennych metali, czyli renu i miedzi. Otrzymywany bezwodny renian(VII) miedzi(II) stanowi substrat zarówno do syntezy katalizatorów renowych. jak i do wytwarzania proszków Cu-Re.
Sposób wytwarzania bezwodnego renianu(VII) miedzi(II) składający się z: sorpcji jonów miedzi(II) z wodnych roztworów, elucji zasorbowanych w jonicie jonów miedzi(II) kwaśnymi roztworami zawierającymi ren oraz zatężania, wydzielania, oczyszczania i suszenia uzyskiwanego związku, charakteryzuje się tym, że klarowne wodne roztwory azotanowe, zawierające korzystnie powyżej 0,2 g/dm3 Cu, przepuszcza się przez złoże umieszczone w kolumnie jonitowej korzystnie w postaci silnie kwaśnej żywicy kationowymiennej w formie wodorowej. W kolumnie jonitowej złoże umieszcza się tak, aby stosunek jego wysokości do średnicy kolumny wynosił korzystnie powyżej 8,5. Sorpcję prowadzi się, w kierunku z góry na dół, w temperaturze pokojowej, tak, aby zasorbowana ilość miedzi w jonicie, kierowanym do etapu elucji wynosiła powyżej 0,02 g miedzi korzystnie 0,04 g miedzi na 1,0 g żywicy, stosując czas kontaktu roztworu ze złożem jonitu w zakresie do 120 minut, korzystnie poniżej 60 minut. Jonit po sorpcji przemywa się wodą, w kierunku z góry na dół, używając na każdy 1,0 dm3 jonitu powyżej 1,0 dm3 wody zdemineralizowanej korzystnie 1,5 dm3, tak aby wody myjące kontaktowały się ze złożem jonitu do 45 minut. Korzystnie w sposobie roztwór powstały z mycia po sorpcji łączy się z roztworem powstałym po sorpcji i kieruje do zagospodarowania znanymi sposobami. Odmytą kolumnę ze złożem zasorbowanym miedzią na założonym poziomie, kieruje się do etapu elucji, który prowadzi się, korzystnie wodnymi kwaśnymi roztworami zawierającymi ren, o stężeniu renu wynoszącym najkorzystniej powyżej 200 g/dm3, stosując na każdy 1,0 g miedzi zasorbowanej w jonicie 6,0-30,0 g Re, korzystnie 18,0 g Re, korzystnie z dodatkiem kwasu azotowego(V), w takiej ilości aby stężenie HNO3 w roztworze eluującym nie przekroczyło 15%, najkorzystniej 5%, oraz z dodatkiem nadtlenku wodoru, w takiej ilości aby stężenie H2O2 w roztworze eluującym nie przekroczyło 10%. Elucję prowadzi się, w kierunku z góry do dołu, tak, że roztwór eluujący kontaktuje się ze złożem jonitu powyżej 90 minut. Korzystnie w sposobie roztwór powstały po elucji zbiera się w dwóch porcjach, pierwszą stanowiącą korzystnie do jednej objętości złoża łączy się z roztworami powstającymi z oczyszczania i zawraca do etapu przygotowania czynnika eluującego, a drugą, stanowiącą od jednej do sześciu objętości złoża, korzystnie dwie objętości złoża łączy się z roztworami powstającymi po myciu po elucji i kieruje do neutralizacji. Wyeluowane złoże
PL 228 989 B1 jonitu przemywa się wodą zdemineralizowaną, stosując na każdy 1,0 dm3 jonitu 2,0-5,0 dm3, korzystnie 3,0 dm3 wody, tak aby roztwór kontaktował się ze złożem jonitu > 45 minut. Do roztworu powstałego z mycia po elucji, zebranego w jednej porcji, po połączeniu z drugą porcją roztworu po elucji dodaje się tlenek i/lub wodorotlenek miedzi (II), w postaci przesyconego roztworu lub wodnej zawiesiny, korzystnie w ilości stechiometrycznej do ilości nadmiarowego renu. Operację tę prowadzi się w temperaturze, która korzystnie nie przekracza 80°C, najkorzystniej do przereagowania dodawanych związków miedzi(II), czyli do momentu uzyskania pH w zakresie od 3,5 do 7,2. Roztwór po neutralizacji filtruje się korzystnie na gorąco od zanieczyszczeń stałych. Operację zatężania roztworu powstałego po neutralizacji prowadzi się w temperaturze, która korzystnie nie przekracza 80°C, intensywnie mieszając, korzystnie w sposobie do sucha. Powstały osad kolejno oczyszcza się dwuetapowo, tj.: przemywa się wodą zdemineralizowaną z 1,0-30,0% dodatkiem nadtlenku wodoru, o temperaturze < 10°C, korzystnie 5°C, stosując na każdy 1,0 g osadu 0,5-15,0 cm3 wody, korzystnie 1,0 cm3 i kolejno przemywa się bezwodnym acetonem, korzystnie w temperaturze < 10°C, stosując na każdy 1,0 g osadu 0,2-4,5 cm3 acetonu korzystnie 0,6 cm3. Powstały po oczyszczaniu wodny roztwór, korzystnie łączy się z pierwszą porcją rozt woru powstałego po elucji korzystnie w sposobie zawraca się do przygotowania czynnika eluującego. Osad po oczyszczeniu suszy się, w temperaturze 90-130°C, korzystnie 127°C do momentu uzyskania stałej masy uzyskując w ten sposób bezwodny renian(VII) miedzi(II) o stechiometrycznym składzie tj. 11,2% Cu i 66,0% Re i < 100 ppm zanieczyszczeń.
Sposób według wynalazku został przedstawiony w poniższych przykładach wykonania.
P r z y k ł a d I. 152,0 g trójwodnego azotanu(V) miedzi(II) rozpuszczono w 8,0 dm3 wody, uzyskując 8,2 dm3 klarownego roztworu zawierającego 5,13 g/dm3 Cu. Powstały klarowny roztwór skierowano do etapu sorpcji jonów miedzi(II). Zastosowano złoże silnie kwaśnego kationitu o objętości 1,0 dm3. Złoże umieszczono w kolumnie o średnicy 5,0 cm. Azotanowy roztwór zawierający 42,01 g Cu przepuszczono przez kolumnę, kontrolując stężenie miedzi w roztworze po sorpcji. Sorpcję prowadzono, w temperaturze pokojowej, w kierunku z góry na dół, z natężeniem przepływu wynoszącym 10,0 dm3/h, do momentu osiągnięcia stężenia miedzi na poziomie 0,02 g/dm3. Po sorpcji uzyskano 8,3 dm3 roztworu zawierającego 0,03 g/dm3 Cu. Jonit po sorpcji myto wodą zdemineralizowaną, w kierunku z góry na dół, z tym samym natężeniem przepływu, które zastosowano w trakcie sorpcji. Do mycia jonitu zastosowano 2,0 dm3 wody zdemineralizowanej. Po myciu zebrano 2,1 dm3 roztworu zawierającego 0,04 g/dm3 miedzi. Roztwór powstały po sorpcji połączono z roztworem powstałym po myciu po sorpcji, uzyskując roztwór o objętości 10,3 dm3 zawierający 0,03 g/dm3 Cu i skierowano do zagospodarowania znanymi sposobami. Odmyty po sorpcji jonit eluowano stosując 3,0 dm3 7,5% roztworu kwasu azotowego(V) zawierającego 250,0 g/dm3 Re. Elucję jonów miedzi(II) prowadzono, w temperaturze pokojowej, przepuszczając czynnik eluujący w kierunku z góry na dół, z natężeniem przepływu równym 1,5 dm3/h. Wyciek po elucji zbierano w dwóch porcjach, pierwszej o objętości 1,0 dm3 zawierającą 2,00 g/dm3 Cu i 26,00 g/dm3 Re i drugą właściwą o objętości 2,0 dm3 zawierającą 18,00 g/dm3 Cu i 337,00 g/dm3 Re. Po elucji żywicę wymyto wodą zdemineralizowaną, o objętości 3,0 dm3, z natężeniem przepływu wynoszącym 4,5 dm3/h. Wyciek po myciu po elucji o objętości 3,1 dm3, zawierający 0,32 g/dm3 Cu i 16,10 g/dm3 Re, połączono z drugą porcją roztworu powstałego po elucji i skierowano do etapu neutralizacji. Do tak przygotowanego roztworu o objętości 5,1 dm3 zawierającego 7,23 g/dm3 Cu i 141,90 g/dm3 Re dodano 108,0 g CuO i intensywnie mieszano, w temperaturze 75°C, do uzyskania pH wynoszącego 5,2. Kolejno roztwór odfiltrowano na gorąco i przy intensywnym mieszaniu, odparowano w temperaturze 75°C. Uzyskany osad przemyto 1,0 dm3 wody w temperaturze 5°C i kolejno 0,6 dm3 acetonu w tej samej temperaturze. Wydzielony renian(VII) miedzi(II) suszono w temperaturze 127°C przez 1 godzinę. W konsekwencji przeprowadzonych działań otrzymano 1089,40 g bezwodnego renianu(VII) miedzi(II), który zawierał: 11,2% Cu; 66,0% Re oraz <2 ppm Bi; <3 ppm Zn; <2 ppm As; <10 ppm Ni; <3 ppm Mg; <5 ppm Al; <5 ppm Mo; <5 ppm Pb; <10 ppm K; < 10 ppm Na; <5 ppm Ca; <3 ppm Fe; <10 ppm jonów amonowych i <15 ppm jonów azotanowych.
P r z y k ł a d II. 152,0 g trójwodnego azotanu(V) miedzi(II) rozpuszczono w 8,0 dm3 wody, uzyskując 8,2 dm3 klarownego roztworu zawierającego 5,13 g/dm3 Cu. Powstały klarowny roztwór skierowano do etapu sorpcji jonów miedzi(II). Zastosowano złoże silnie kwaśnego kationitu o objętości 1,0 dm3. Złoże umieszczono w kolumnie o średnicy 5,0 cm. Azotanowy roztwór zawierający 42,01 g Cu przepuszczono przez kolumnę, kontrolując stężenie miedzi w roztworze po sorpcji. Sorpcję prowadzono, w temperaturze pokojowej, w kierunku z góry na dół, z natężeniem przepływu wynoszącym 10,0 dm3/h, do momentu osiągnięcia stężenia miedzi na poziomie 0,02 g/dm3. Po sorpcji uzyskano
PL 228 989 B1
8,3 dm3 roztworu zawierającego 0,03 g/dm3 Cu. Jonit po sorpcji myto wodą zdemineralizowaną, w kierunku z góry na dół, z tym samym natężeniem przepływu, które zastosowano w trakcie sorpcji. Do mycia jonitu zastosowano 2,0 dm3 wody zdemineralizowanej. Po myciu zebrano 2,1 dm3 roztworu zawierającego 0,04 g/dm3 miedzi. Roztwór powstały po sorpcji połączono z roztworem powstałym po myciu po sorpcji, uzyskując roztwór o objętości 10,3 dm3 zawierający 0,03 g/dm3 Cu i skierowano do zagospodarowania znanymi sposobami. Odmyty po sorpcji jonit eluowano stosując 3,0 dm3 7,5% roztworu kwasu azotowego(V) zawierającego 250,0 g/dm3 Re. Elucję jonów miedzi(II) prowadzono, w temperaturze pokojowej, przepuszczając czynnik eluujący w kierunku z góry na dół, z natężeniem przepływu równym 1,5 dm3/h. Wyciek po elucji zbierano w dwóch porcjach, pierwszej o objętości 1,0 dm3 zawierającą 2,00 g/dm3 Cu i 26,00 g/dm3 Re i drugą właściwą o objętości 2,0 dm3 zawierającą 18,00 g/dm3 Cu i 337,00 g/dm3 Re. Po elucji żywicę wymyto wodą zdemineralizowaną, o objętości 3,0 dm3, z natężeniem przepływu wynoszącym 4,5 dm3/h. Wyciek po myciu po elucji o objętości 3,1 dm3, zawierający 0,32 g/dm3 Cu i 16,10 g/dm3 Re, połączono z drugą porcją roztworu powstałego po elucji i skierowano do etapu neutralizacji. Do tak przygotowanego roztworu o objętości 5,1 dm3 zawierającego 7,23 g/dm3 Cu i 141,90 g/dm3 Re dodano 80,0 g CuO i 30,0 g Cu(OH)2 intensywnie mieszano, w temperaturze 75°C, do uzyskania pH wynoszącego 5,1. Kolejno roztwór odfiltrowano na gorąco i przy intensywnym mieszaniu, odparowano w temperaturze 74°C. Uzyskany osad przemyto 1,0 dm3 wody w temperaturze 5°C i kolejno 0,6 dm3 acetonu w tej samej temperaturze. Wydzielony renian(VII) miedzi(II) suszono w temperaturze 126°C przez 90 minut. W konsekwencji przeprowadzonych działań otrzymano 1082,0 g bezwodnego renianu(VII) miedzi(II), który zawierał: 11,2% Cu; 66,0% Re oraz <2 ppm Bi; <3 ppm Zn; <2 ppm As; <10 ppm Ni; <3 ppm Mg; <5 ppm Al; 9 ppm Mo; <5 ppm Pb; <10 ppm K; <10 ppm Na; <5 ppm Ca; <3 ppm Fe; <10 ppm jonów amonowych i 10 ppm jonów azotanowych.
P r z y k ł a d III. 152,0 g trójwodnego azotanu(V) miedzi(II) rozpuszczono w 8,0 dm3 wody, uzyskując 8,5 dm3 klarownego roztworu zawierającego 4,95 g/dm3 Cu. Powstały klarowny roztwór skierowano do etapu sorpcji jonów miedzi(II). Zastosowano złoże silnie kwaśnego kationitu o objętości
I, 0 dm3. Złoże umieszczono w kolumnie o średnicy 5,0 cm. Azotanowy roztwór zawierający 42,07 g Cu przepuszczono przez kolumnę, kontrolując stężenie miedzi w roztworze po sorpcji. Sorpcję prowadzono, w temperaturze pokojowej, w kierunku z góry na dół, z natężeniem przepływu wynoszącym
II, 0 dm3/h, do momentu osiągnięcia stężenia miedzi na poziomie 0,02 g/dm3. Po sorpcji uzyskano 8,7 dm3 roztworu zawierającego 0,02 g/dm3 Cu. Jonit po sorpcji myto wodą zdemineralizowaną, w kierunku z góry na dół, z tym samym natężeniem przepływu, które zastosowano w trakcie sorpcji. Do mycia jonitu zastosowano 2,5 dm3 wody zdemineralizowanej. Po myciu zebrano 2,6 dm3 roztworu zawierającego 0,02 g/dm3 miedzi. Roztwór powstały po sorpcji połączono z roztworem powstałym po myciu po sorpcji, uzyskując roztwór o objętości 11,3 dm3 zawierający 0,02 g/dm3 Cu i skierowano do zagospodarowania znanymi sposobami. Odmyty po sorpcji jonit eluowano stosując 3,0 dm3 7,5% roztworu kwasu azotowego(V) zawierającego 250,0 g/dm3 Re oraz 0,6 g/dm3 Cu i 5,0% nadtlenku wodoru. Elucję jonów miedzi(II) prowadzono, w temperaturze pokojowej, przepuszczając czynnik eluujący w kierunku z góry na dół, z natężeniem przepływu równym 1,0 dm3/h. Wyciek po elucji zbierano w dwóch porcjach, pierwszej o objętości 1,0 dm3 zawierającą 2,50 g/dm3 Cu i 25,00 g/dm3 Re i drugą właściwą o objętości 2,0 dm3 zawierającą 18,05 g/dm3 Cu i 337,50 g/dm3 Re. Po elucji żywicę wymyto wodą zdemineralizowaną, o objętości 3,0 dm3, z natężeniem przepływu wynoszącym 5,0 dm3/h. Wyciek po myciu po elucji o objętości 3,0 dm3, zawierający 0,33 g/dm3 Cu i 16,60 g/dm3 Re, połączono z drugą porcją roztworu powstałego po elucji i skierowano do etapu neutralizacji. Do tak przygotowanego roztworu o objętości 5,0 dm3 zawierającego 7,41 g/dm3 Cu i 144,9 g/dm3 Re dodano 133,0 g Cu(OH)2 i intensywnie mieszano, w temperaturze 75°C, do uzyskania pH wynoszącego 5,4. Kolejno roztwór odfiltrowano na gorąco i przy intensywnym mieszaniu, odparowano w temperaturze 70°C. Uzyskany osad przemyto 1,0 dm3 wody w temperaturze 5°C i kolejno 0,8 dm3 acetonu w tej samej temperaturze. Wydzielony renian(VII) miedzi(II) suszono w temperaturze 95°C przez 2 godziny. W konsekwencji przeprowadzonych działań otrzymano 1093,20 g bezwodnego renianu(VII) miedzi(II), który zawierał: 11,2% Cu; 66,0% Re oraz <2 ppm Bi; <3 ppm Zn; 2 ppm As; <10 ppm Ni; <3 ppm Mg; <5 ppm Al; <5 ppm Mo; <5 ppm Pb; <10 ppm K; <10 ppm Na; <5 ppm Ca; <3 ppm Fe; <10 ppm jonów amonowych i <15 ppm jonów azotanowych.
PL 228 989 B1

Claims (6)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Sposób otrzymywania bezwodnego renianu(VII) miedzi(II), znamienny tym, że klarowne wodne roztwory azotanowe, zawierające korzystnie powyżej 0,2 g/dm3 Cu, przepuszcza się przez złoże umieszczone w kolumnie jonitowej korzystnie w postaci silnie kwaśnej żywicy kationowymiennej w formie wodorowej i sorpcję prowadzi się w kierunku z góry na dół w temperaturze pokojowej, tak, aby zasorbowana ilość miedzi w jonicie, kierowanym do etapu elucji wynosiła powyżej 0,02 g miedzi korzystnie 0,04 g miedzi na 1,0 g żywicy, stosując czas kontaktu roztworu ze złożem jonitu w zakresie do 120 minut, korzystnie poniżej 60 minut, i taką zasorbowany jonit przemywa się wodą w kierunku z góry na dół, używając na każdy 1,0 dm3 jonitu powyżej 1,0 dm3 wody korzystnie 1,5 dm3, stosując czas kontaktu wody ze złożem jonitu do 45 minut, odmytą kolumnę ze złożem zasorbowanym miedzią na założonym poziomie, kieruje się do etapu elucji, który prowadzi się wodnymi roztworami kwasu renowego (VII) o stężeniu korzystnie powyżej 200,00 g/dm3, stosując na każdy 1,0 g miedzi zasorbowanej w jonicie 6,0-30,0 g Re, korzystnie 18,0 g Re, korzystnie z kwasem azotowym(V), w takiej ilości aby stężenie HNO3 w roztworze eluującym nie przekroczyło 15%, korzystnie 5% i dodatkiem nadtlenku wodoru, w takiej ilości aby stężenie H2O2 w roztworze eluującym nie przekroczyło 10%, a następnie elucję prowadzi się, w kierunku z góry do dołu, tak że roztwór eluujący kontaktuje się ze złożem jonitu powyżej 90 minut, i wyeluowane złoże jonitu przemywa się wodą stosując na każdy 1,0 dm3 jonitu 2,0-5,0 dm3, korzystnie 3,0 dm3 wody, tak aby roztwór kontaktował się ze złożem jonitu > 45 minut, i tak powstały roztwór zbiera się w jednej porcji i łączy się z drugą porcją roztworu po elucji i dodaje się tlenek i/lub wodorotlenek miedzi(II), w postaci przesyconego roztworu lub wodnej zawiesiny, korzystnie w ilości stechiometrycznej do ilości nadmiarowego renu w temperaturze nie przekraczającej 80°C, aż do przereagowania wodorotlenku miedzi, czyli do momentu uzyskania pH wynoszącego 5,2, a następnie roztwór filtruje się na gorąco, zatęża, a powstały osad oczyszcza korzystnie dwuetapowo, suszy w temperaturze 90-130°C, korzystnie 127°C aż do momentu uzyskania stałej masy.
  2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w kolumnie jonitowej złoże umieszcza się tak, aby stosunek jego wysokości do średnicy kolumny wynosił korzystnie powyżej 8,5.
  3. 3. Sposób według zastrz. 1 lub 2, znamienny tym, że zatężanie prowadzi się, po neutralizacji maksymalnie w temperaturze 80°C, przy intensywnym mieszaniu do sucha.
  4. 4. Sposób według zastrz. od 1 do 3, znamienny tym, że roztwór pozostały po sorpcji i roztwór powstały z mycia po sorpcji łączy się i kolejno kieruje się do zagospodarowania znanymi sposobami.
  5. 5. Sposób według zastrz. od 1 do 4, znamienny tym, że roztwór powstały z mycia po elucji łączy się z drugą porcją roztworu z elucji i kieruje do etapu neutralizacji, a pierwszą porcję roztworu z elucji łączy się z wodnym roztworem powstałym po oczyszczeniu i zawraca do przygotowania czynnika eluującego.
  6. 6. Sposób według zastrz. od 1 do 5, znamienny tym, że wydzielony renian(VII) miedzi(II) oczyszcza się dwuetapowo wodą z 1,0-30,0% dodatkiem nadtlenku wodom, o temperaturze < 10°C, korzystnie 5°C, stosując na każdy 1,0 g osadu 0,5-15,0 cm3 wody, korzystnie 1,0 cm3 i przemywa bezwodnym acetonem, korzystnie w temperaturze < 10°C, stosując korzystnie na każdy 1,0 g osadu 0,2-4,5 cm3 acetonu najkorzystniej 0,6 cm3.
PL419868A 2016-12-16 2016-12-16 Sposób otrzymywania bezwodnego renianu(VII) miedzi(II) PL228989B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL419868A PL228989B1 (pl) 2016-12-16 2016-12-16 Sposób otrzymywania bezwodnego renianu(VII) miedzi(II)

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL419868A PL228989B1 (pl) 2016-12-16 2016-12-16 Sposób otrzymywania bezwodnego renianu(VII) miedzi(II)

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL419868A1 PL419868A1 (pl) 2017-07-17
PL228989B1 true PL228989B1 (pl) 2018-05-30

Family

ID=59298062

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL419868A PL228989B1 (pl) 2016-12-16 2016-12-16 Sposób otrzymywania bezwodnego renianu(VII) miedzi(II)

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL228989B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL419868A1 (pl) 2017-07-17

Similar Documents

Publication Publication Date Title
da Silveira Salla et al. Enhanced catalytic performance of CuFeS2 chalcogenide prepared by microwave-assisted route for photo-Fenton oxidation of emerging pollutant in water
CN108373140A (zh) 一种从硫酸盐溶液中脱除氟的方法
CN101535186A (zh) 钼工业氧化物的精制
JP5336932B2 (ja) 水質浄化材料、水質浄化方法、リン酸肥料前駆体及びリン酸肥料前駆体の製造方法
KR20120024637A (ko) 폐액으로부터의 인산염 효용가치를 회복시키는 방법
CN104755639B (zh) 银回收方法和由此制备的银产物
US9982322B2 (en) Solvent-free syntheses of silver products produced thereby
JP4566463B2 (ja) 無電解ニッケルめっき老化液の処理方法
PL228989B1 (pl) Sposób otrzymywania bezwodnego renianu(VII) miedzi(II)
US3353950A (en) Process for the production of finely particulate high purity copper powder
FI82023B (fi) Foerfarande foer framstaellning av kopparhydroxid.
EP0997436B1 (en) Process for preparing usable products from an impure ferric sulfate solution
CN105271126A (zh) 一种碘酸盐的制备方法
CN102992387A (zh) 一种高效除去铜盐中铁离子杂质的方法
CN111717930A (zh) 一种基于含铜蚀刻废液生产碱式碳酸铜的方法
PL223066B1 (pl) Sposób produkcji bezwodnego renianu (VII) niklu (II)
JP3981318B2 (ja) 無電解ニッケルめっき老化液の処理方法
JP2000169116A (ja) セレンの選択的浸出回収方法
JP5113315B2 (ja) 農作物のミネラル補給剤およびその製造方法
PL228988B1 (pl) Sposób wytwarzania bezwodnego renianu(VII) cezu
CN103086419B (zh) 一种湿法制备氧化锌的方法
CN101016169A (zh) 铵盐循环法高纯碳酸锰生产技术
PL228982B1 (pl) Sposób wytwarzania bezwodnego renianu(VII) rubidu
JP3724179B2 (ja) コバルト水溶液からのアルカリ土類金属の分離方法
RU2735921C1 (ru) Способ получения оксофумарата висмута