PL229855B1 - Sposób podnoszenia pojazdów - Google Patents

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest metoda podnoszenia pojazdów, zwłaszcza samochodów ciężarowych w ratownictwie drogowym, które uległy wywróceniu lub zostały unieruchomione wskutek uszkodzenia oraz osprzęt umożliwiający podnoszenie pojazdów przy użyciu dźwigu. Ustrój (1) nośny osprzętu (2) podnośnego zawiera dwucięgnowe zawiesie (3) pasowe połączone z ramą (4) podwozia (5) pojazdu (6), poprzez dwa poprzeczne wsporniki (7), mające na obu końcach zaczepy (8) dla związania z zawiesiem (3), osadzone pod podłużnicami (9) ramy (4) przy użyciu złączy (10) gwintowych. Górny koniec zawiesia (3) wyposażony jest w ucho (11) dla połączenia z dźwigiem (12).

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób podnoszenia pojazdów zwłaszcza ciężarowych w ratownictwie drogowym, które uległy wywróceniu lub zostały unieruchomione wskutek uszkodzenia oraz osprzęt umożliwiający podnoszenie pojazdów przy użyciu dźwigu, a w szczególności żurawia samojezdnego z wysięgnikiem teleskopowym o odpowiednim udźwigu i wysięgu.

Znany jest sposób podnoszenia pojazdów kołowych przedstawiony w opisie polskiego zgłoszenia wynalazku oznaczonego numerem P.406436, gdzie podłużnice ramy podwozia podnoszonego pojazdu związane są z osprzętem podnośnym usytuowanym jednostronnie względem poprzecznego obrysu pojazdu dla połączenia z dźwigiem przy czym każdy osprzęt podnośny posiada ustrój nośny wyposażony w złącza dla związania z ramą podwozia oraz w złącze dla połączenia z dźwigiem. Zaletą, takiego sposobu podnoszenia pojazdów w ratownictwie drogowym jest możliwość szybkiej i skutecznej interwencji pod warunkiem dysponowania odpowiednim żurawiem oraz środkiem transportu dla przewozu osprzętu podnośnego.

W przypadku podnoszenia cięższych pojazdów utrudnienie stanowić może znaczny gabaryt oraz masa własna osprzętu podnośnego, którego ustrój nośny wykonany jest jako sztywny ustrój stalowy.

Celem wynalazku jest uproszczenie budowy oraz zmniejszenie masy własnej osprzętu podnośnego jak również ograniczenie czasu potrzebnego na przygotowanie pojazdu do podnoszenia.

W rozwiązaniu według wynalazku wywrócony pojazd podnoszony jest dwucięgnowym zawiesiem pasowym osprzętu podnośnego wsuniętym pod pojazd dzięki zastosowaniu podnośników przy czym zawiesie połączone jest z ramą podwozia pojazdu poprzez dwa poprzeczne wsporniki mające na obu końcach zaczepy dla związania z zawiesiem, osadzone pod podłużnicami ramy przy użyciu złączy. Górny koniec zawiesia wyposażony jest w ucho dla połączenia z dźwigiem, natomiast dolne końce obu cięgien w hak dla związania ze wspornikiem. Wspornik wykonany jest z dwóch ceowników, których końce wyposażone są w sworzeń zaczepu haka zawiesia zaś pomiędzy nimi osadzone są śruby złącza gwintowego. Wywrócony pojazd podnoszony jest zawiesiem wsuniętym pod pojazd dzięki zastosowaniu podnośników w postaci poduszek powietrznych. Unieruchomiony pojazd podnoszony jest dwoma symetrycznie osadzonymi zawiesiami, których górne końce połączone są z dźwigiem poprzez trawersę zawieszoną na szerokości pojazdu. Zawiesia osadzone są w płaszczyźnie poprzecznej przechodzącej przez środek masy podnoszonego pojazdu. Na ostrych krawędziach nadwozia podnoszonego pojazdu osadzone są, ochronne narożniki zabezpieczające zawiesia.

Zaletą tego sposobu podnoszenia pojazdów w ratownictwie drogowym jest możliwość szybkiej i skutecznej interwencji z wykorzystaniem ogólnie dostępnych środków technicznych jak zawiesia i trawersa, pod warunkiem dysponowania odpowiednim żurawiem samojezdnym.

Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, gdzie fig. 1 przedstawia wywrócony pojazd z osprzętem podnośnym w widoku z tyłu, fig. 2 przedstawia podniesiony pojazd z osprzętem podnośnym w widoku z tyłu, fig. 3 przedstawia pojazd z osprzętem podnośnym i trawersą przygotowany do podnoszenia w widoku z boku, fig. 4 - ten sam pojazd w widoku z tyłu, natomiast fig. 5 przedstawia złącza pomiędzy zawiesiem, wspornikiem i ramą podwozia w półwidoku i półprzekroju.

Ustrój 1 nośny osprzętu 2 podnośnego zawiera dwucięgnowe zawiesie 3 pasowe połączone z rama 4 podwozia 5 pojazdu 6 poprzez dwa poprzeczne wsporniki 7 mające na obu końcach zaczepy 8 dla związania z zawiesiem 3, osadzone pod podłużnicami 9 ramy 4 przy użyciu złączy 13. Wywrócony pojazd 6 podnoszony jest zawiesiem 3 pasowym osprzętu 2 podnośnego wsuniętym pod pojazd 6 dzięki zastosowaniu podnośników. Górny koniec zawiesia 3 wyposażony jest w ucho 11 dla połączenia z dźwigiem 12 natomiast dolne końce obu cięgien 13 w hak 14 dla związania ze wspornikiem 7. Wspornik 7 wykonany jest z dwóch ceowników, których końce wyposażone są w sworzeń 15 zaczepu 8 haka 14 zawiesia 3 zaś pomiędzy nimi osadzone są śruby 16 złącza 10 gwintowego. Wywrócony pojazd 6 podnoszony jest zawiesiem 3 wsuniętym pod pojazd 6 dzięki zastosowaniu podnośników w postaci poduszek 17 powietrznych. Unieruchomiony pojazd 6 podnoszony jest dwoma symetrycznie osadzonymi zawiesiami 3 których górne końce połączone są z dźwigiem 12 poprzez trawersę 18 zawieszoną na szerokości pojazdu 6. Zawiesia 3 osadzone są w płaszczyźnie poprzecznej przechodzącej przez środek masy podnoszonego pojazdu 3. Na ostrych krawędziach nadwozia podnoszonego pojazdu 6 osadzone są ochronne narożniki 19 zabezpieczające zawiesia 3. Ustrój 1 nośny osprzętu 2 podnośnego zawierać może zawiesie 3 dwucięgnowe, inne od pasowego.

Claims (8)

1. Sposób podnoszenia pojazdów zwłaszcza wywróconych samochodów ciężarowych, przy pomocy dźwigu, którego hak podnoszenia połączony jest poprzez trawersę z osprzętem podnośnym oraz z podnoszonym pojazdem którego podłużnice ramy związane są z osprzętem podnośnym usytuowanym jednostronnie względem poprzecznego obrysu pojazdu dla połączenia z dźwigiem, przy czym osprzęt podnośny posiada ustrój nośny wyposażony w złącza dla połączenia z dźwigiem oraz w złącza dla związania z ramą podwozia, znamienny tym, że wywrócony pojazd |6| podnoszony jest dwucięgnowym zawiesiem |3| pasowym osprzętu |2| podnośnego wsuniętym pod pojazd |6| dzięki zastosowaniu podnośników przy czym zawiesie |3| połączone jest z ramą |4| podwozia |5| pojazdu |6| poprzez dwa poprzeczne wsporniki |7| mające na obu końcach zaczepy |8| dla związania z zawiesiem |3|, osadzone pod podłużnicami |9| ramy |4| przy użyciu złączy |10|.

2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że górny koniec zawiesia |3| wyposażony jest w ucho |111 dla połączenia z dźwigiem |12| natomiast dolne końce obu cięgien |13| w hak |14| dla związania ze wspornikiem |7|.

3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że wspornik |7| wykonany jest z dwóch ceowników, których końce wyposażone są w sworzeń |15| zaczepu |8| haka |14| zawiesia |3| zaś pomiędzy nimi osadzone są śruby złącza |10| gwintowego.

4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że zastosowane podnośniki mają postać poduszek |17| powietrznych.

5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że unieruchomiony pojazd |6| podnoszony jest dwoma symetrycznie osadzonymi zawiesiami |3|, których górne końce połączone są z dźwigiem |12| poprzez trawersę |18| na szerokości pojazdu |6|.

6. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiesia |3| osadzone są w płaszczyźnie poprzecznej przechodzącej przez środek masy podnoszonego pojazdu |6|.

7. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że na ostrych krawędziach nadwozia podnoszonego pojazdu |6| osadzone są ochronne narożniki |19| zabezpieczające zawiesia |3|.

8. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że ustrój |1| nośny osprzętu |2| podnośnego zawiera zawiesie |3| dwucięgnowe, inne od pasowego.