PL230214B1 - Nanokompozyt polimerowy i sposób jego wytwarzania - Google Patents

Nanokompozyt polimerowy i sposób jego wytwarzania

Info

Publication number
PL230214B1
PL230214B1 PL408315A PL40831514A PL230214B1 PL 230214 B1 PL230214 B1 PL 230214B1 PL 408315 A PL408315 A PL 408315A PL 40831514 A PL40831514 A PL 40831514A PL 230214 B1 PL230214 B1 PL 230214B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
nanofiller
extruder
zone
polymer matrix
solvent
Prior art date
Application number
PL408315A
Other languages
English (en)
Other versions
PL408315A1 (pl
Inventor
Anna Czerniecka
Marek Pyda
Iwona ZARZYKA
Iwona Zarzyka
Original Assignee
Politechnika Rzeszowska Im Ignacego Lukasiewicza
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Politechnika Rzeszowska Im Ignacego Lukasiewicza filed Critical Politechnika Rzeszowska Im Ignacego Lukasiewicza
Priority to PL408315A priority Critical patent/PL230214B1/pl
Publication of PL408315A1 publication Critical patent/PL408315A1/pl
Publication of PL230214B1 publication Critical patent/PL230214B1/pl

Links

Landscapes

  • Compositions Of Macromolecular Compounds (AREA)
  • Silicates, Zeolites, And Molecular Sieves (AREA)
  • Biological Depolymerization Polymers (AREA)

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest nanokompozyt polimerowy i sposób jego wytwarzania.
Poli(3-hydroksymaślan) (P3HB) jest biodegradowalnym, termoplastycznym poliestrem alifatycznym, wytwarzanym przez bakterie z tanich surowców odnawialnych. Ma on jednak wady, takie jak sztywność, kruchość, a przede wszystkim niską stabilność termiczną, nieznacznie tylko wyższą od jego temperatury topnienia, co ogranicza wykorzystanie P3HB w szerszym zakresie komercyjnym.
Jednym ze sposobów poprawy tej właściwości jest synteza kopolimerów kwasu 3-hydroksymasłowego z udziałem innych hydroksykwasów alifatycznych, na przykład z udziałem kwasu 3-hydroksypentanowego, co pokazano w publikacjach: S. N. Lee, Μ. Y. Lee, W. H. Park, Thermal stabilization of poly(3-hydroxybutyrate) by poly(glycidyl methacrylate), J. Appl. Polym. Sci., 83 (2002), pp. 2945-2952 oraz R. Lehrle, R. Williams, C. French, T. Hammond, Thermal and Mathanolysis of Poly(p-hydroxybutyrate): Random Scission Assessed by Statistical Analysis of Molecular Weight Distributions, Macrom., 28 (1995), pp. 4408-4414.
Innym sposobem jest przygotowywanie mieszalnych blend P3HB z innymi biodegradowalnymi polimerami o pożądanych właściwościach (publikacja S. N. Lee, Μ. Y. Lee, W. H. Park, Thermal stabilization of poly(3-hydroxybutyrate) by poly(glycidylmethacrylate), J. Appl. Polym. Sci., 83 (2002), pp. 2945-2952) lub dodatek odpowiedniego plastyfikatora (publikacja: I. Janigova, I. Lacik, I. Chodak, Thermal degradation of plasticized poly(3-hydroxybutyrate) investigated by DSC, Polym. Degrad. Stab., 77 (2002), pp. 35-41).
Ponadto otrzymywane są również kopolimery blokowe oparte na P3HB i na przykład poli(glikolu etylenowym), co ujawniono w publikacji: G. Li, Y. Liu, D. Li, L. Zhang, K. Xu, A comparative study on structure-property elucidation of P3HB and PEG-based Błock polyurethanes, J. Biomed. Mater. Res. A, 100A (2012), pp.2319-2329.
Alternatywą do wyżej wymienionych konwencjonalnych metod zwiększania termostabilności P3HB może być wytwarzanie nanokompozytów z udziałem tego polimeru. Nanokompozyty polimerowe są powszechnie wytwarzane poprzez połączenie matrycy polimerowej z napełniaczem. Istotne jest, aby jeden ze składników posiadał, co najmniej jeden wymiar (to jest długość, szerokość lub grubość) w skali nanometrycznej. Nanobiokompozyty są bardzo obiecującymi materiałami, ponieważ wykazują lepsze właściwości przy jednoczesnym zachowaniu biodegradowalności materiału oraz jego ekonietoksyczności, co pokazano w publikacji: P. Bordes, E. Pollet, L. Averous, Nano-biocomposites: biodegradable polyester/nanoclay Systems, Próg. Polym. Sci., 34 (2009), pp. 125-155.
Wykazano, że dodatek kilku procent nanonapełniacza (zwykle od 1 do 5% masowych) skutkuje otrzymaniem nanokompozytów o polepszonych właściwościach termicznych oraz mechanicznych w stosunku do wyjściowego polimeru (publikacja: D. S. Achilias, Μ. M. Karabela, I. D. Sideridou, Thermal degradation of light-cured dimethacrylate resins Part I. Isoconversional kinetic analysis, Thermochim. Acta, 472 (2008), pp. 74-83).
Komercyjnie, najważniejszym rodzajem nanokompozytów polimerowych są te produkowane z udziałem mineralnych glinek warstwowych (glinokrzemianów warstwowych), a zwłaszcza montmorylonitu, który jest materiałem naturalnym, ekonomicznym i przyjaznym dla środowiska. Jest on zwykle modyfikowany chemicznie w celu zapewnienia kompatybilności montmorylonitu z matrycą polimerową, co ujawniono w publikacjach: A. Lesczyńska, J. Njuguna, K. Pielichowski, J. Banerjee, Polymer/montmorillonite nanocomposites with improved thermal properties. Part I. Factors influencing thermal stability improvement. Thermochim. Acta, 453 (2007), pp. 75-96 oraz J. Pagacz, K. Pielichowski, Preparation and Characterization of PVC/Montmorillonite Nanocomposites - A Review. J. Vinyl Addit. Technol., 15 (2009), pp. 61-76.
W publikacjach: M. Erceg, T. Kovacic, S. Perinovic, Kinetic analysis of the non-isothermal degradation of poly(3-hydroxybutyrate) nanocomposites, Thermochim. Acta, 476 (2008), pp. 44-50 oraz M. Erceg, T. Kovacic, I. Klaric, Thermal degradation and kinetic analysis of poly(3-hydroxybutyrate)/organoclay nanocomposites, MacromoL Symp., 267 (2008), pp. 57-62, ujawniono wyniki badań dotyczące otrzymywania nanokompozytów z P3HB i handlowego, organicznie modyfikowanego montmorylonitu - Cloisite 25A i 30B poprzez interkalacje w roztworze, których strukturę potwierdzono za pomocą FT-IR. Wprawdzie prowadzono badania dotyczące otrzymywania nanokompozytów z udziałem P3HB i Cloisite® 30B, ale sposobem interkalacji w roztworze. Struktura uzyskiwanych materiałów jest potwierdzona
PL230 214B1 tylko za pomocą spektroskopii FT-IR. Sposób ten nie pozwala na otrzymanie nanokompozytu, co potwierdzono powtarzając opisane badania, a spektroskopia FT-IR nie jest odpowiednim narzędziem badawczym potwierdzającym nanostrukturę.
Z kolei w publikacji: D. S. Achilias, E. Panayotidou, I. Zuburtikudis, Thermal degradation kinetics and isoconversional analysis of biodegradable poly(3-hydroxybutyrate)/organomodified montmorillonite nanocomposites, Thermochimica Acta, 514, (2011), pp. 58-66, ujawniono badania termicznego rozkładu nanokompozytu uzyskanego za pomocą wytłaczarki na bazie P3HB i montmorylonitu modyfikowanego oktadecyloaminą.
Uzyskano i zbadano pod kątem właściwości mechanicznych oraz biodegradowalności również nanokompozyty na matrycy P3HB z udziałem skrobi (publikacja: A. M. Ismail, M. A. B. Gamal, Water resistance, mechanical properties and biodegradability of poly(3-hydroxybutyrate)/starch composites, J. Appl. Polym. Sci., 115 (2010), pp. 2813-2819) oraz kenafu lub włókniny (publikacja: N. Graupner, J. Mussig, A comparison of the mechanical characteristics of kenaf and lyocell fiber reinforced poly(lactic acid) (PLA) and poly(3-hydroxybutyrate) (PHB) composites, Composites P. A, 42 (2011), pp. 2010-2019).
Podobnie został scharakteryzowany nanokompozyt otrzymany z kopolimeru kwasu 3-hydroksymasłowego i kwasu 3-hydroksypentanowego oraz organofilowego montmorylonitu, otrzymany sposobem interkalacji w roztworze (publikacja: S. Wang, C. Song, G. Chen, T. Guo, J. Liu, B. Zhang, S. Takeuchi, Characteristics and biodegradation properties of poly(3-hydroxybutyrate-co-3-hydroxyvalerate)/organophilic montmorillonite (PHBV/OMMT) nanocomposite, Polym. Degr. Stab., 87 (2005), pp. 69-76).
Badania nanokompozytów uzyskiwanych z udziałem innego, popularnego polimeru biodegradowalnego - polilaktydu i organicznie modyfikowanego montmorylonitu (Cloisite® 20A, Cloisite® 25A, Cloisite® 30B), opisane w publikacji: M. Pluta, M. A. Paul, M. Alexandre, P. Dubois, Plasticized Polylactide/clay nanocomposites. I. The role of filier content and its Surface organo-modification on the physic-chemical properties, J. Polym. Sci.: Part B Polym. Phys., 44 (2006), pp. 299-311, wykazały, że największy wpływ na poprawę właściwości polilaktydu stwierdzono w wypadku organicznie modyfikowanego montmorylonitu Cloisite® 30B (publikacja: M. Pluta, J.K. Jeszka, G. boiteux, Polylactide/montmorillonite nanocomposites: structure, dielectric, viscoelastic and thermal properties, Macromolecular nanotechnology, 43 (2007), pp. 2819-2835).
Z publikacji Sung T. Lim i inni pt.: „Preparation and characterization of microbial biodegradable poly(3-hydroxybutyrate)/organoclay nanocomposite” Journal Materials Science Letters 22, 2003, 299-302, znany jest sposób otrzymywania kompozytów o strukturze interkalowanej z matrycą poli(3-hydroksymaślanu) i nanonapełniaczem Cloisite® 25A w ilości 3, 6 albo 9% masowych. Kompozyty te są wytwarzane metodą intekalacji w roztworze. P3HB rozpuszcza się w chloroformie użyciem autoklawu mieszając obydwa składniki przez 150 min pod ciśnieniem 0,5 MPa w temperaturze 150°C. Cloisite® 25A dysperguje się w 0,2 dm3 chloroformu przez dwa dni. Zawiesinę Cloisite® 25A i rozwór P3HB łączy się i miesza przez dwa dni, a następnie odparowuje się chloroform.
Przedstawiony w publikacji A. Botana i inni pt.: „Effect of modified montmorillonite on biodegradable PHB nanocomposites”, Applied Clay Science 47, 263-270, sposób dotyczy wytwarzania kompozytów z matrycą P3HB i napełniaczem Cloisite® 30B w ilości 5% mas.. W sposobie tym, stosuje się interkalację z użyciem mieszalnika Brabender Plasticorder, który pracuje w temperaturze 165°C, przy szybkości mieszania 50 obr/min przez 10 i 30 minut. Cloisite® 30B nie jest wcześniej dyspergowany, a jedynie wysuszony po zakupie, przed przetwarzaniem.
Z publikacji Pralay Maiti i inni pt.: „New Biodegradable Polyhydeoxybutyrate/Layered Silicate Nanocomposites”, Biomacromolecules, 8, 3393-3400 (2007) znany jest kompozyt z P3HB i napełniacza, którym jest montmorylonit modyfikowany organicznie, przy czym do modyfikacji stosuje się dimetylooktadecyloaminę lub jony dimetyloditalowoamoniowe. W sposobie otrzymywania kompozytu pastylki z P3HB rozdrabnia się do postaci proszku, miesza z modyfikowanym organicznie montmorylonitem i wytłacza się w wytłaczarce dwuślimakowej w temperaturze 180°C, przy obrotach ślimaków 100 na minutę pod poduszką azotu. Obecność azotu zapobiega degradacji termicznej materiału, a otrzymany kompozyt ma strukturę interkalowaną. Otrzymany nanokompozyt wykazuje większą termoodpomość i szybszą biodegradację. W sposobie tym stosuje się mineralny glinokrzemian warstwowy - montmorylonit modyfikowany za pomocą dimetylooktadecyloaminy lub jonów dimetyloditalowoamoniowych.
Znany jest, na przykład z publikacji opisu patentowego PL211265B1 nanonapełniacz o nazwie handlowej CLOISITE® 30B z mineralnego - glinokrzemianu warstwowego, który jest montmorylonitem modyfikowanym za pomocą czwartorzędowej soli amoniowej - chlorku bis(2-hydroksyetylo)metylotallowoamoniowego, użytej w ilości 90 meq/100 g glinki.
PL230 214B1
Nanokompozyt polimerowy zawierający nanonapełniacz z mineralnego glinokrzemianu warstwowego rozproszony w matrycy polimerowej, według wynalazku charakteryzuje się tym, że matryca polimerowa jest w postaci poli(3-hydroksymaślanu), a nanonapełniacz jest montmorylonitem modyfikowanym za pomocą czwartorzędowej soli amoniowej - chlorku bis(2-hydroksyetylo)metylotallowoamoniowego, użytej w ilości 90 meq/100 g glinki (o nazwie handlowej CLOISITE® 30B), przy czym nanokompozyt ma strukturę mieszaną - interkalowaną i eksfoliowaną lub strukturę eksfoliowaną, a ponadto udział nanonapełniacza w matrycy polimerowej wynosi od 1 do 3% masowych, korzystnie 1% masowy.
Sposób wytwarzania nanokompozytu polimerowego, według wynalazku charakteryzuje się tym, że w pierwszym etapie nanonapełniacz dysperguje się w rozpuszczalniku, po czym odsącza i suszy do stałej masy, zaś w drugim etapie mieszaninę matrycy polimerowej i nanonapełniacza homogenizuje się, a następnie homogeniczną mieszaninę wytłacza się na wytłaczarce, przy czym w drugim etapie jako wytłaczarkę stosuje się wytłaczarkę dwuślimakową, a w pierwszym etapie w procesie dyspergowania nanonapełniacza jako rozpuszczalnik stosuje się wodę lub chloroform lub glikol dietylenowy.
Korzystnie dyspergowanie nanonapełniacza wodą prowadzi się przy jego stosunku masowym do wody jak 1:200.
Dalsze korzyści w postaci polepszenia struktury nanokompozytu są uzyskiwane, jeżeli w drugim etapie wytłaczanie prowadzi się przy obrotach wytłaczarki 40 obrotów/min z temperaturami poszczególnych stref wytłaczarki ustawionymi na wielkość: zasobnik 70°C, I strefa 150°C, II strefa 170°C, III strefa 170°C, głowica 170°C.
W innym wykonaniu w pierwszym etapie zarówno nanonapełniacz jak i matrycę polimerową dysperguje się w rozpuszczalniku, po czym ich mieszaninę odsącza i suszy do stałej masy, przy czym w pierwszym etapie w procesie dyspergowania jako rozpuszczalnik stosuje się chloroform, przy stosunku masowym mieszaniny nanonapełniacza i matrycy polimerowej do rozpuszczalnika jak 1:400, zaś w drugim etapie wytłaczanie prowadzi się przy obrotach wytłaczarki 100 obrotów/min z temperaturami poszczególnych stref wytłaczarki ustawionymi na wielkości: zasobnik 70°C, I strefa 150°C, II strefa 170°C, III strefa 170°C, głowica 170°C albo też w pierwszym etapie w procesie dyspergowania jako rozpuszczalnik stosuje się glikol dietylenowy, przy stosunku masowym mieszaniny nanonapełniacza i matrycy polimerowej do rozpuszczalnika jak 1:400, zaś w drugim etapie wytłaczanie prowadzi się przy obrotach wytłaczarki 25 obrotów/min z temperaturami poszczególnych stref wytłaczarki ustawionymi na wielkości: zasobnik 70°C, I strefa 150°C, II strefa 175°C, III strefa 175°C, głowica 175°C.
Kolejne korzyści w postaci polepszenia struktury nanokompozytu uzyskuje się, jeśli w pierwszym etapie dyspergowanie prowadzi się ultradźwiękami o częstotliwości 37 Hz przez czas niemniejszy od 30 minut, a także w pierwszym etapie suszenie do stałej masy po dyspergowaniu prowadzi się w suszarce próżniowej w temperaturze 40°C pod ciśnieniem niewiększym od 0,09 MPa, a ponadto stosuje się udział nanonapełniacza w matrycy polimerowej o wielkości od 1 do 3% masowych, korzystnie 1% masowy.
Zgodnie z wynalazkiem opracowano nanokompozyt polimerowy, sposób jego wytwarzania i jego zastosowanie, a mianowicie nanokompozyt polimerowy na bazie poli(3-hydroksymaślanu) i nanonapełniacza z mineralnego glinokrzemianu warstwowego, zwłaszcza w postaci komercyjnej glinki organicznej o nazwie handlowej CLOISITE® 30B, w szczególności kompozyt polimerowy o mieszanej - interkalowanej i eksfoliowanej albo eksfoliowanej strukturze, wytwarzany z użyciem wytłaczarki dwuślimakowej.
Otrzymanie nanokompozytu polimerowego z poli(3-hydroksymaślanu) i glinki organicznej CLOISITE® 30B ma na celu poprawę właściwości termicznych i mechanicznych polimeru oraz zwiększenie jego biodegradowalności. Eksfoliowaną struktura pozwala osiągnąć możliwie najlepsze właściwości mechaniczne oraz fizykochemiczne nanokompozytu polimerowego. Ponadto otrzymanie nanokompozytów polimerowych z poli(3-hydroksymaślanu) i modyfikowanego organicznie mineralnego glinokrzemianu warstwowego zwiększa atrakcyjność poli(3-hydroksymaślanu) jako biodegradowalnego materiału, zwłaszcza w zastosowaniach jako substancji pomocniczych w produkcji leków, na przykład jako surowca do produkcji jednorazowych opakowań leków.
W sposobie według wynalazku w celu otrzymania nanokompozytów polimerowych z poli(3-hydroksymaślanu) i modyfikowanego organicznie mineralnego glinokrzemianu warstwowego, dysperguje się ich jednocześnie w chloroformie lub glikolu dietylenowym, a po odparowaniu rozpuszczalnika homogeniczną mieszaninę wytłacza się w wytłaczarce dwuślimakowej.
W innym wykonaniu sposobu modyfikowany organicznie mineralny glinokrzemian warstwowy najpierw dysperguje się w rozpuszczalniku w postaci wody, chloroformu lub glikolu dietylenowego, a następnie miesza z matrycą polimerową, po czym homogeniczną mieszaninę wytłacza się w wytłaczarce.
PL230 214B1
Przedmiot wynalazku jest bliżej wyjaśniony w przykładach wykonania, nie ograniczających jego zakresu ochrony.
Przykład 1
Nanokompozyt polimerowy zawierający nanonapełniacz rozproszony w matrycy polimerowej, w którym matryca polimerowa jest w postaci poli(3-hydroksymaślanu), a nanonapełniacz jest z mineralnego glinokrzemianu warstwowego w postaci komercyjnej glinki organicznej o nazwie handlowej CLOISITE® 30B, wytworzono w ten sposób, że komercyjną glinkę organiczną CLOISITE® 30B dyspergowano w wodzie, przy jej stosunku masowym dowody jak 1:200, za pomocą ultradźwięków o częstotliwości 37 Hz w czasie 30 minut, po czym odsączano i suszono do stałej masy w suszarce próżniowej w temperaturze 40°C, pod ciśnieniem 0,09 MPa. Następnie mieszaninę nanonapełniacza z poli(3-hydroksymaślanem) homogenizowano, przy zawartości komercyjnej glinki organicznej CLOISITE® 30B w poli(3-hydroksymaślanie) wynoszącej kolejno 1,2 1 3% masowych. Zhomogenizowaną mieszaninę wprowadzano do wytłaczarki pracującej z prędkością 40 obrotów/min. Poszczególne strefy były utrzymywane w temperaturze: zasobnik 70°C, I strefa 150°C, II strefa 170°C, III strefa 170°C, głowica 170°C. W zależności od ilości wprowadzanego nanonapełniacza w matrycę polimerową, otrzymywano strukturę mieszaną - interkalowaną i eksfoliowaną lub eksfoliowaną, co potwierdzano za pomocą dyfrakcji rentgenowskiej (SAXS).
Przykład 2
Nanokompozyt polimerowyjak w przykładzie nr 1, otrzymano w ten sposób, że komercyjną glinkę organiczną CLOISITE® 30B i poli(3-hydroksymaślan) dyspergowano w rozpuszczalniku w postaci chloroformu, przy stosunku masowym ich mieszaniny do rozpuszczalnika równym 1:400, za pomocą ultradźwięków o częstotliwości 37 Hz w czasie 30 minut. Mieszaninę odsączano, suszono do stałej masy w suszarce próżniowej w temperaturze 40°C, pod ciśnieniem 0,09 MPa i homogenizowano. Zawartość komercyjnej glinki organicznej CLOISITE® 30B w poli(3-hydroksymaślanie) wynosiła kolejno 1,2 1 3% masowych. Po uzyskaniu homogenicznej mieszanki przeprowadzano proces wytłaczania w wytłaczarce dwuślimakowej, której poszczególne strefy pracowały w temperaturze: zasobnik 70°C, I strefa 150°C, II strefa 170°C, III strefa 170°C, głowica 170°C, przy jej prędkości równej 100 obrotów/min. Wzależności od ilości wprowadzanego nanonapełniacza w matrycę polimerową, otrzymano strukturę mieszaną - interkalowaną i eksfoliowaną albo eksfoliowaną, co potwierdzano za pomocą dyfrakcji rentgenowskiej (SAXS).
Przykład 3
Nanokompozyt polimerowyjak w przykładzie nr 1, otrzymano w ten sposób, że komercyjną glinkę organiczną CLOISITE® 30B i poli(3-hydroksymaślan) dyspergowano w rozpuszczalniku w postaci glikolu dietylenowego, przy stosunku masowym ich mieszaniny do rozpuszczalnika równym 1:400, za pomocą ultradźwięków o częstotliwości 37 Hz w czasie 30 minut. Mieszaninę odsączano, przemywano kilkakrotnie wodą i suszono do stałej masy w suszarce próżniowej w temperaturze 40°C, pod ciśnieniem 0,09 MPa. Następnie mieszaninę komercyjnej glinki organicznej CLOISITE® 30B z poli(3-hydroksymaślanem) homogenizowano, przy zawartości komercyjnej glinki organicznej CLOISITE® 30B w poli(3— -hydroksymaślanie) wynoszącej kolejno 1,2 1 3% masowych. Po uzyskaniu homogenicznej mieszanki przeprowadzano proces wytłaczania w wytłaczarce dwuślimakowej, której poszczególne strefy pracowały w temperaturze: zasobnik 70°C, I strefa 150°C, II strefa 175°C, III strefa 175°C, głowica 175°C, przy zastosowaniu 25 obrotów/min. Niezależnie od ilości wprowadzanego nanonapełniacza otrzymano nanokompozyt o strukturze mieszanej - interkalowanej i eksfoliowanej.
Nanokompozyt polimerowy znajduje zastosowanie jako tworzywo o lepszych właściwościach termicznych niż sam poli(3-hydroksymaślan) oraz lepszej od niego biodegradowalności.

Claims (12)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Nanokompozyt polimerowy zawierający nanonapełniacz z mineralnego glinokrzemianu warstwowego rozproszony w matrycy polimerowej, znamienny tym, że matryca polimerowa jest w postaci poli(3-hydroksymaślanu), a nanonapełniacz jest montmorylonitem modyfikowanym za pomocą czwartorzędowej soli amoniowej - chlorku bis(2-hydroksyetylo)metylotallowoamoniowego, użytej w ilości 90 meq/100 g glinki (o nazwie handlowej CLOISITE® 30B), przy czym
    PL230 214B1 nanokompozyt ma strukturę mieszaną - interkalowaną i eksfoliowaną lub strukturę eksfoliowaną, a ponadto udział nanonapełniacza w matrycy polimerowej wynosi od 1 do 3% masowych, korzystnie 1% masowych.
  2. 2. Sposób wytwarzania nanokompozytu polimerowego określonego w zastrz. 1 znamienny tym, że w pierwszym etapie co najmniej nanonapełniacz dysperguje się w rozpuszczalniku, po czym odsącza i suszy do stałej masy, zaś w drugim etapie mieszaninę matrycy polimerowej i nanonapełniacza homogenizuje się, a następnie homogeniczną mieszaninę wytłacza się na wytłaczarce, przy czym w drugim etapie jako wytłaczarkę stosuje się wytłaczarkę dwuślimakową, a w pierwszym etapie w procesie dyspergowania nanonapełniacza jako rozpuszczalnik stosuje się wodę lub chloroform lub glikol dietylenowy.
  3. 3. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że dyspergowanie nanonapełniacza wodą prowadzi się przy jego stosunku masowym do wody jak 1:200.
  4. 4. Sposób według zastrz. 3, znamienny tym, że w drugim etapie wytłaczanie prowadzi się przy obrotach wytłaczarki 40 obrotów/min z temperaturami poszczególnych stref wytłaczarki ustawionymi na wielkość: zasobnik 70°C, I strefa 150°C, II strefa 170°C, III strefa 170°C, głowica 170°C.
  5. 5. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że w pierwszym etapie zarówno nanonapełniacz jak i matrycę polimerową dysperguje się w rozpuszczalniku, po czym ich mieszaninę odsącza i suszy do stałej masy.
  6. 6. Sposób według zastrz. 5, znamienny tym, że w pierwszym etapie w procesie dyspergowania jako rozpuszczalnik stosuje się chloroform, przy stosunku masowym mieszaniny nanonapełniacza i matrycy polimerowej do rozpuszczalnika jak 1:400.
  7. 7. Sposób według zastrz. 6, znamienny tym, że w drugim etapie wytłaczanie prowadzi się przy obrotach wytłaczarki 100 obrotów/min z temperaturami poszczególnych stref wytłaczarki ustawionymi na wielkości: zasobnik 70°C, I strefa 150°C, II strefa 170°C, III strefa 170°C, głowica 170°C.
  8. 8. Sposób według zastrz. 5, znamienny tym, że w pierwszym etapie w procesie dyspergowania jako rozpuszczalnik stosuje się glikol dietylenowy, przy stosunku masowym mieszaniny nanonapełniacza i matrycy polimerowej do rozpuszczalnika jak 1:400.
  9. 9. Sposób według zastrz. 8, znamienny tym, że w drugim etapie wytłaczanie prowadzi się przy obrotach wytłaczarki 25 obrotów/min z temperaturami poszczególnych stref wytłaczarki ustawionymi na wielkości: zasobnik 70°C, I strefa 150°C, II strefa 175°C, III strefa 175°C, głowica 175°C.
  10. 10. Sposób według zastrz. 2 albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7, albo 8, albo 9, znamienny tym, że w pierwszym etapie dyspergowanie prowadzi się ultradźwiękami o częstotliwości 37 Hz przez czas niemniejszy od 30 minut.
  11. 11. Sposób według zastrz. 2 albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7, albo 8, albo 9, albo 10, znamienny tym, że w pierwszym etapie suszenie do stałej masy po dyspergowaniu prowadzi się w suszarce próżniowej w temperaturze 40°C pod ciśnieniem niewiększym od 0,09 MPa.
  12. 12. Sposób według zastrz. 2 albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7, albo 8, albo 9, albo 10, albo 11, znamienny tym, że stosuje się udział nanonapełniacza w matrycy polimerowej o wielkości od 1 do 3% masowych, korzystnie 1% masowych.
PL408315A 2014-06-16 2014-06-16 Nanokompozyt polimerowy i sposób jego wytwarzania PL230214B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL408315A PL230214B1 (pl) 2014-06-16 2014-06-16 Nanokompozyt polimerowy i sposób jego wytwarzania

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL408315A PL230214B1 (pl) 2014-06-16 2014-06-16 Nanokompozyt polimerowy i sposób jego wytwarzania

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL408315A1 PL408315A1 (pl) 2015-12-21
PL230214B1 true PL230214B1 (pl) 2018-10-31

Family

ID=54887868

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL408315A PL230214B1 (pl) 2014-06-16 2014-06-16 Nanokompozyt polimerowy i sposób jego wytwarzania

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL230214B1 (pl)

Cited By (2)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
PL442444A1 (pl) * 2022-10-04 2024-04-08 Politechnika Rzeszowska im. Ignacego Łukasiewicza Biokompozyt polimerowy na osnowie kwasu poli(3-hydroksymasłowego), sposób wytwarzania tego biokompozytu oraz jego zastosowanie
PL447204A1 (pl) * 2023-12-21 2025-06-23 Politechnika Rzeszowska im. Ignacego Łukasiewicza Nanokompozyt polimerowy oraz sposób wytwarzania nanokompozytu polimerowego

Cited By (4)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
PL442444A1 (pl) * 2022-10-04 2024-04-08 Politechnika Rzeszowska im. Ignacego Łukasiewicza Biokompozyt polimerowy na osnowie kwasu poli(3-hydroksymasłowego), sposób wytwarzania tego biokompozytu oraz jego zastosowanie
PL247041B1 (pl) * 2022-10-04 2025-04-28 Politechnika Rzeszowska Im Ignacego Lukasiewicza Biokompozyt polimerowy na osnowie kwasu poli(3-hydroksymasłowego), sposób wytwarzania tego biokompozytu oraz jego zastosowanie
PL447204A1 (pl) * 2023-12-21 2025-06-23 Politechnika Rzeszowska im. Ignacego Łukasiewicza Nanokompozyt polimerowy oraz sposób wytwarzania nanokompozytu polimerowego
PL249063B1 (pl) * 2023-12-21 2026-02-23 Lubelska Polt Nanokompozyt polimerowy oraz sposób wytwarzania nanokompozytu polimerowego

Also Published As

Publication number Publication date
PL408315A1 (pl) 2015-12-21

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Banerjee et al. An overview of the recent advances in polylactide‐based sustainable nanocomposites
Liu et al. Enhanced mechanical and biodegradable properties of PBAT/lignin composites via silane grafting and reactive extrusion
Muiruri et al. Highly biodegradable and tough polylactic acid–cellulose nanocrystal composite
Paul et al. Effect of green plasticizer on the performance of microcrystalline cellulose/polylactic acid biocomposites
He et al. Strong and tough polylactic acid based composites enabled by simultaneous reinforcement and interfacial compatibilization of microfibrillated cellulose
Wei et al. Performance of high lignin content cellulose nanocrystals in poly (lactic acid)
Moustafa et al. PLA/PBAT bionanocomposites with antimicrobial natural rosin for green packaging
Goffin et al. Polyester-grafted cellulose nanowhiskers: a new approach for tuning the microstructure of immiscible polyester blends
Sung et al. Development of polylactic acid nanocomposite films reinforced with cellulose nanocrystals derived from coffee silverskin
Darie et al. Effect of nanoclay hydrophilicity on the poly (lactic acid)/clay nanocomposites properties
Yu et al. Green nanocomposites based on functionalized cellulose nanocrystals: a study on the relationship between interfacial interaction and property enhancement
Pracella et al. Morphology and properties tuning of PLA/cellulose nanocrystals bio-nanocomposites by means of reactive functionalization and blending with PVAc
Avolio et al. PLA-based plasticized nanocomposites: Effect of polymer/plasticizer/filler interactions on the time evolution of properties
Kumar et al. Effect of glycidyl methacrylate (GMA) on the thermal, mechanical and morphological property of biodegradable PLA/PBAT blend and its nanocomposites
Cai et al. Enhancing the mechanical properties of PBAT/thermoplastic starch (TPS) biodegradable composite films through a dynamic vulcanization process
Yu et al. Reinforcing properties of bacterial polyester with different cellulose nanocrystals via modulating hydrogen bonds
Mohapatra et al. Study of thermo-mechanical and morphological behaviour of biodegradable PLA/PBAT/layered silicate blend nanocomposites
Iyer et al. Sustainable green hybrids of polyolefins and lignin yield major improvements in mechanical properties when prepared via solid-state shear pulverization
Arias et al. Homocomposites of polylactide (PLA) with induced interfacial stereocomplex crystallites
US20130289170A1 (en) Method for fibrillating cellulose, cellulose nanofiber, masterbatch, and resin composition
Xu et al. Graphene oxide-driven design of strong and flexible biopolymer barrier films: From smart crystallization control to affordable engineering
Pracella et al. Polyhydroxyalkanoate nanocomposites with cellulose nanocrystals as biodegradable coating and packaging materials
Cailloux et al. Melt-processing of cellulose nanofibril/polylactide bionanocomposites via a sustainable polyethylene glycol-based carrier system
dos Santos et al. Development of biopolymer/cellulose/silica nanostructured hybrid materials and their characterization by NMR relaxometry
Zembouai et al. Combined effects of Sepiolite and Cloisite 30B on morphology and properties of poly (3-hydroxybutyrate-co-3-hydroxyvalerate)/polylactide blends