PL230709B1 - Sposob i zestaw do zaladunku otworow strzelniczych - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób i zestaw do załadunku otworów strzelniczych, znajdujący zastosowanie w górnictwie podziemnym lub odkrywkowym, zwłaszcza do zdalnego ładowania zapalników i materiału wybuchowego w otworach strzelniczych.

Znany jest z polskiego opisu patentowego nr 206315 sposób załadunku otworów strzelniczych polegający na tym, że materiał wybuchowy ładowany jest poprzez wąż załadowczy na końcówce którego mechanicznie osadzany jest pozycjoner zaopatrzony w zapalnik z rurką detonacyjną. Do osadzania pozycjonera wykorzystywane są: centralizator w postaci cylindrycznej przelotowej tulei - usytuowany na wysięgniku maszyny górniczej, pneumatyczna linia dosyłowa - której wylot osadzony jest w ścianie bocznej centralizatora, napęd węża załadowczego. Proces osadzania pozycjonera polega na tym, że kolejno: wąż załadowczy wycofuje się do wnętrza centralizatora tak by nie zasłaniał wylotu pneumatycznej linii dosyłowej, do centralizatora za pomocą pneumatycznej linii dosyłowej wprowadza się pozycjoner, uruchamia się napęd węża załadowczego i utrzymuje się posuw aż końcówka węża załadowczego osadzi się w gnieździe osadczym pozycjonera, następnie centralizator ustawia się za pomocą manipulatora na wprost wlotu do otworu strzelniczego, uruchamia się napęd węża załadowczego i wprowadza się wąż załadowczy w głąb otworu strzelniczego aż do osiągnięcia przez pozycjoner jego dna w trakcie tej operacji w otworze osadza się rurkę detonacyjną której jeden koniec umocowany jest w zapalniku drugi zaś pozostaje na zewnątrz otworu wewnątrz pneumatycznej linii dosyłowej. W pierwszej fazie tego procesu materiałem wybuchowym wypycha się pozycjoner zaopatrzony w zapalnik, przez co osadza się go na dnie otworu strzelniczego, w dalszej fazie ładowania materiału wybuchowego jednocześnie stopniowo, w miarę wypełniana przestrzeni otworu strzelniczego materiałem wybuchowym, wycofuje się z niego wąż załadowczy. Operację ładowania materiału wybuchowego wstrzymuje się z chwilą całkowitego wycofywania węża załadowczego z otworu, a wąż załadowczy zatrzymuje się gdy odsłoni wylot pneumatycznej linii dosyłowej po czym, mechanicznie - poprzez centralizator - wyprowadza się końcówkę rurki detonacyjnej z pneumatycznej linii dosyłowej w związku z czym swobodny koniec rurki detonacyjnej usytuuje się na zewnątrz otworu strzelniczego. W celu załadowania kolejnego otworu czynności powyższe powtarza się.

Wadą tego sposobu jest to, że w zastosowaniach przemysłowych, w których roboty strzałowe stanowią podstawową metodę urabiania skał, przebieg procesu detonacji jest zbyt wolny z czym wiąże się niezadowalająca efektywność procesu urabiania.

Znany jest z polskiego opisu patentowego nr 206315 zestaw do załadunku otworów strzelniczych składający się z: manipulatora z wysięgnikiem, kolektora - który stanowi trójnik zaopatrzony w końcówkę wlotową pneumatycznej linii dosyłowej, końcówkę wlotową węża załadowczego oraz końcówkę wylotową centralizatora przy czym centralizator ma postać cylindrycznej przelotowej tulei, pneumatycznej linii dosyłowej, podajnika materiału wybuchowego. Kolektor zaopatrzony jest: w blokator centralizatora przeznaczony do zamykania wylotu centralizatora w czasie przesyłania zapalnika, w system pozycjonujący korzystnie wizyjno - pozycjonujący - przeznaczony do naprowadzania centralizatora na otwór strzałowy, oraz w system wysuwu rurki detonacyjnej przeznaczony do wysuwu rurki detonacyjnej z pneumatycznej linii dosyłowej. Kolektor wraz z wyposażeniem osadzony jest na głowicy manipulatora. Pneumatyczna linia dosyłowa zawiera: elastyczny przewód pneumatyczny z jednej strony połączony z końcówką wlotową pneumatycznej linii dosyłowej z drugiej zaś zaopatrzony w komorę - zamek przeznaczoną do osadzania pozycjonera z zapalnikiem oraz w zawór ze złączem przeznaczonym do wprowadzania sprężonego powietrza. Podajnik materiału wybuchowego zawiera wąż załadowczy, agregat tłoczący, napęd węża załadowczego, korzystnie nawijak przeznaczony do magazynowania węża załadowczego. Wąż załadowczy jednym końcem osadzony jest suwliwie w końcówce wlotowej węża załadowczego skąd poprowadzony jest poprzez prowadnice osadzone na wysięgniku, oraz napęd węża załadowczego, a także korzystnie przez nawijak, do wylotu agregatu tłoczącego materiał wybuchowy. Komora do osadzania podajnika z zapalnikiem, oraz elementy sterujące wszystkimi funkcjami zestawu usytuowane są poza strefą niebezpieczną. Korzystnie zestaw do ładowania otworów strzelniczych usytuowany jest na samojezdnej maszynie górniczej a elementy sterownicze usytuowane są w kabinie operatora. Wadą tego zestawu jest to, że nie jest zaopatrzony w urządzenie przeznaczone do podawania detonatora do otworu strzelniczego.

Sposób załadunku otworów strzelniczych według wynalazku polega na tym, że materiał wybuchowy ładowany jest poprzez wąż załadowczy na końcówce którego mechanicznie kolejno osadzane są nośnik detonatora i znany pozycjoner zaopatrzony w zapalnik z rurką detonacyjną. Nośnik detonatora

PL 230 709 B1 wykorzystywany w procesie stanowi korpus w postaci obrotowej bryły, który zaopatrzony jest w przelotowe gniazdo przeznaczone do osadzania pojemnika z materiałem detonującym albo w zamkniętą komorę usytuowaną w korpusie detonatora przeznaczoną do umieszczenia materiału detonującego przy czym nośnik detonatora z jednej strony zaopatrzony jest w wewnętrzne gniazdo przeznaczone do osadzania na końcówce węża załadowczego a z drugiej w prowadnik, którego zarys powierzchni zewnętrznej jest przystający do zarysu wewnętrznej powierzchni gniazda osadczego pozycjonera. Proces osadzania - na końcówce węża załadowczego nośnika detonatora i pozycjonera - prowadzony jest w centralizatorze w postaci cylindrycznej przelotowej tulei - usytuowanej na wysięgniku maszyny górniczej przy czym pozycjoner umieszczany jest w centralizatorze poprzez pneumatyczną linię dosyłową - której wylot osadzony jest w ścianie bocznej centralizatora zaś nośnik detonatora umieszczany jest w centralizatorze poprzez podajnik nośników detonatora, którego wylot usytuowany jest w ścianie bocznej centralizatora przed wlotem pneumatycznej linii dosyłowej. Proces osadzania pozycjonera polega na tym, że kolejno: wąż załadowczy wycofuje się do wnętrza centralizatora tak by nie zasłaniał wylotu podajnika nośników detonatora następnie do centralizatora wprowadza się pozycjoner i nośnik detonatora po czym uruchamia się napęd węża załadowczego i utrzymuje się jego posuw aż końcówka węża załadowczego osadzi się w wewnętrznym gnieździe nośnika detonatora a prowadnik nośnika detonatora w gnieździe osadczym pozycjonera, po czym centralizator ustawia się za pomocą manipulatora na wprost wlotu do otworu strzelniczego, i ponownie uruchamia się napęd węża załadowczego w wyniku czego wprowadza się wąż załadowczy w głąb otworu strzelniczego aż do osiągnięcia przez pozycjoner jego dna - w trakcie tej operacji w otworze osadza się rurkę detonacyjną której jeden koniec umocowany jest w zapalniku drugi zaś pozostaje wewnątrz pneumatycznej linii dosyłowej. Po zakończeniu operacji wprowadzania węża załadowczego - poprzez kanał wewnętrzny węża załadowczego - do otworu strzelniczego ładuje się materiał wybuchowy - w pierwszej fazie tego procesu materiałem wybuchowym wypycha się nośnik detonatora i pozycjoner, przez co osadza się je na dnie otworu strzelniczego. Jednocześnie w trakcie ładowania materiału wybuchowego, stopniowo (w miarę wypełniana przestrzeni otworu strzelniczego materiałem wybuchowym) wycofuje się wąż załadowczy. Operację ładowania materiału wybuchowego wstrzymuje się najpóźniej z chwilą całkowitego wycofywania węża załadowczego z otworu strzelniczego, a wąż załadowczy zatrzymuje się gdy odsłoni wlot pneumatycznej linii dosyłowej po czym, mechanicznie - poprzez centralizator - wyprowadza się końcówkę rurki detonacyjnej z pneumatycznej linii dosyłowej w związku z czym swobodny koniec rurki detonacyjnej usytuuje się na zewnątrz otworu strzelniczego. W celu załadowania kolejnego otworu czynności powyższe odpowiednio powtarza się.

Inny sposób załadunku otworów strzelniczych polega na tym, że materiał wybuchowy ładowany jest poprzez wąż załadowczy na końcówce którego mechanicznie osadzany jest pozycjoner zaopatrzony w zapalnik z rurką detonacyjną, przy czym pozycjoner wykorzystywany w procesie stanowi korpus w postaci wydrążonego walca, w którym z jednej strony znajduje się komora wewnętrzna stanowiąca gniazdo osadcze przeznaczone do wprowadzania - w trakcie procesu ładowania otworów strzelniczych - końcówki węża załadowczego. W części czołowej pozycjonera usytuowane są: gniazdo pozycjonujące w którym osadzony jest zapalnik z rurką detonacyjną oraz gniazdo przelotowe w którym osadzony jest pojemnik z materiałem detonującym. W innym rozwiązaniu w części czołowej pozycjonera usytuowane jest gniazdo pozycjonujące w którym osadzony jest zapalnik z rurką detonacyjną przy czym wewnątrz korpusu pozycjonera utworzona jest zamknięta komora, wewnątrz, której umieszczony jest materiał detonujący. Proces osadzania - na końcówce węża załadowczego pozycjonera - prowadzony jest w centralizatorze w postaci cylindrycznej przelotowej tulei - usytuowanej na wysięgniku maszyny górniczej przy czym pozycjoner umieszczany jest w centralizatorze poprzez pneumatyczną linię dosyłową - której wylot osadzony jest w ścianie bocznej centralizatora. Proces osadzania pozycjonera polega na tym, że kolejno: wąż załadowczy wycofuje się do wnętrza centralizatora tak by nie zasłaniał wylotu pneumatycznej linii dosyłowej następnie do centralizatora wprowadza się pozycjoner, uruchamia się napęd węża załadowczego i utrzymuje się jego posuw aż końcówka węża załadowczego osadzi się w gnieździe osadczym pozycjonera, po czym centralizator ustawia się za pomocą manipulatora na wprost wlotu do otworu strzelniczego, i ponownie uruchamia się napęd węża załadowczego w wyniku czego wprowadza się wąż załadowczy w głąb otworu strzelniczego aż do osiągnięcia przez pozycjoner jego dna - w trakcie tej operacji w otworze osadza się rurkę detonacyjną, której jeden koniec umocowany jest w zapalniku drugi zaś pozostaje wewnątrz pneumatycznej linii dosyłowej. Po zakończeniu operacji wprowadzania węża załadowczego do otworu strzelniczego, rozpoczyna się operację ładowania materiału wybuchowego polegającą na tym, że poprzez kanał wewnętrzny węża załadowczego, do

PL 230 709 B1 otworu strzelniczego, wprowadza się materiał wybuchowy przy czym, w pierwszej fazie wprowadzania materiału wypycha się - materiałem wybuchowym pozycjoner z osadzonym w nim zapalnikiem, a w kolejnej fazie wprowadzania materiału wybuchowego jednocześnie stopniowo, w miarę wypełniana przestrzeni otworu strzelniczego materiałem wybuchowym, wycofuje się wąż załadowczy przy czym operację ładowania materiału wybuchowego wstrzymuje się najpóźniej z chwilą całkowitego wycofywania węza załadowczego z otworu, a wąż załadowczy zatrzymuje się gdy odsłoni wlot pneumatycznej linii dosyłowej po czym, mechanicznie - poprzez centralizator - wyprowadza się końcówkę rurki detonacyjnej z pneumatycznej linii dosyłowej na zewnątrz otworu strzelniczego. W celu załadowanie kolejnego otworu czynności powyższe odpowiednio powtarza się.

Zestaw do załadunku otworów strzelniczych według wynalazku składa się z: manipulatora manipulatora z wysięgnikiem; kolektora - który stanowi czwórnik zaopatrzony w centralizator w postaci cylindrycznej przelotowej tulei do którego poprzez ścianę boczną wprowadzona jest końcówka wlotowa pneumatycznej linii dosyłowej oraz końcówka wlotowa podajnika nośników detonatora przy czym, jedna strona centralizatora stanowi końcówkę wlotową węża załadowczego a druga końcówkę wylotową centralizatora; pneumatycznej linii dosyłowej; podajnika materiału wybuchowego.

Podajnik nośników detonatora zawiera pojemnik w postaci graniastosłupa, którego przekrój poprzeczny ma zarys przekroju podłużnego nośnika detonatora. Jeden koniec pojemnika jest otwarty a jego wylot przylega do ściany bocznej centralizatora drugi jest zamknięty pokrywą. Wewnątrz pojemnika suwliwie osadzony jest popychacz nośników detonatora. Jedna ściana popychacza zwrócona jest w kierunku centralizatora druga połączona jest z elementem napędowym popychacza. Przestrzeń podajnika przed popychaczem wypełniana jest szeregiem nośników detonatora, ostatni w szeregu nośnik oparty jest o ścianę boczną centralizatora. Napęd popychacza wzdłuż pojemnika realizowany jest w znany sposób np. za pomocą siłownika hydraulicznego albo pneumatycznego, sprężyną itp. Kolektor wyposażony jest w system pozycjonujący, korzystnie wizyjno-pozycjonujący, przeznaczony do naprowadzenia centralizatora na otwór strzałowy oraz w system wysuwu rurki detonacyjnej przeznaczony do wysuwu rurki detonacyjnej z pneumatycznej linii dosyłowej. Kolektor wraz z wyposażeniem osadzony jest na głowicy manipulatora. Pneumatyczna linia dosyłowa zawiera: elastyczny przewód pneumatyczny z jednej strony połączony z końcówką wlotową pneumatycznej linii dosyłowej z drugiej zaś zaopatrzony w komorę - zamek - przeznaczoną do osadzania pozycjonera z zapalnikiem oraz w zawór ze złączem przeznaczonym do wprowadzania sprężonego powietrza. Podajnik materiału wybuchowego zawiera agregat tłoczący wąż załadowczy, napęd węża załadowczego, korzystnie nawijak przeznaczony do magazynowania węża załadowczego. Wąż załadowczy jednym końcem osadzony jest suwliwie w końcówce wlotowej centralizatora skąd poprowadzony jest poprzez prowadnice osadzone na wysięgniku, oraz napęd węża załadowczego, a także korzystnie przez nawijak, do wylotu agregatu tłoczącego materiał wybuchowy. Korzystnie zestaw do ładowania otworów strzelniczych usytuowany jest na samojezdnej maszynie górniczej, a elementy sterownicze usytuowane są w kabinie operatora.

Zestaw według wynalazku jest bliżej wyjaśniony na rysunku schematycznym na którym fig. 1 przedstawia usytuowanie zestawu na samojezdnej maszynie, fig. 2 - widok manipulatora, fig. 3 - kolektor, fig. 4 - pozycjoner z zapalnikiem i pojemnikiem z materiałem detonującym, fig. 5 - pozycjoner z pojemnikiem z materiałom detonującym i zapalnikiem osadzonym w korku zamykającym, fig. 6 - pozycjoner z zapalnikiem osadzonym w części czołowej pozycjonera i materiałem detonującym umieszczonym w zamkniętej komorze w korpusie pozycjonera, fig. 7 - nośnik detonatora z materiałem detonującym umieszczonym w pojemniku osadzonym w przelotowym gnieździe, fig. 8 - nośnik detonatora z materiałem detonującym umieszczonym w zamkniętej komorze korpusu.

Zestaw do załadunku otworów strzelniczych w przykładowym wykonaniu składa się z: manipulatora 100 z wysięgnikiem 200, kolektora 300 z podajnikiem nośników detonatora 301, pneumatycznej linii dosyłowej 303, podajnika materiału wybuchowego 306. Kolektor 300 zawiera centralizator 300a w postaci przelotowej rury której jeden wlot stanowi końcówkę wlotową węża załadowczego 300b a drugi końcówkę wylotową centralizatora 300c, do centralizatora poprzez jego boczną ścianę wprowadzona jest końcówka wlotowa pneumatycznej linii dosyłowej 300d i końcówka wlotowa podajnika nośników detonatora 300e. Kolektor 300 wraz z podajnikiem nośników detonatora 301 osadzony jest na głowicy manipulatora 101 a wyposażony jest w system wizyjno-pozycjonujący 305. Podajnik materiału wybuchowego 306 zawiera wąż załadowczy 306b, agregat tłoczący 306a, napęd węża załadowczego 306c, prowadnice 306d węża załadowczego oraz nawijak 306e przeznaczony do magazynowania węża załadowczego 306b. Wąż załadowczy 306b jednym końcem osadzony jest suwliwie w końcówce wlotowej centralizatora 300b skąd poprowadzony jest poprzez prowadnice 306d osadzone na wysięgniku

PL 230 709 B1

200, oraz napęd węża załadowczego 306c, do wylotu agregatu tłoczącego 306a materiał wybuchowy. Podajnik nośników detonatora 301 zawiera pojemnik 301a w postaci graniastosłupa, którego przekrój poprzeczny ma zarys przekroju podłużnego nośnika detonatora. Podajnik nośników detonatora 301 połączony jest z centralizatorem 300a. Wewnątrz podajnika nośników detonatora 301 suwliwie osadzony jest popychacz nośników 301 b. Jedna ściana popychacza 301 b zwrócona jest w kierunku centralizatora 300a, druga połączona jest z elementem napędowym popychacza 301c. Przestrzeń magazynka przed popychaczem wypełniana jest szeregiem nośników detonatora 302, ostatni w szeregu pozycjoner oparty jest o ścianę boczną centralizatora 300a. Napęd popychacza wzdłuż podajnika nośników detonatora 301 realizowany jest za pomocą sprężyny 301c. Zestaw do ładowania otworów strzelniczych usytuowany jest na samojezdnej maszynie górniczej, a elementy sterownicze usytuowane są w kabinie operatora.

Cykl załadunku jednego otworu strzelniczego materiałem wybuchowym sposobem w którym w procesie wykorzystywany jest nośnik detonatora i pozycjoner z zapalnikiem polega na wykonaniu kolejno następujących czynności:

• załadować podajnik nośników detonatora 301, • sprawdzić położenie węża załadowczego 306b i w razie potrzeby przesunąć go tak by końcówka węża załadowczego znalazła się w położeniu początkowym tzn. przed podajnikiem nośników detonatora 301, • wprowadzić pozycjoner 304 - poprzez pneumatyczną linię dosyłową 303 - do centralizatora 300a, • wprowadzić nośnik detonatora 302 zawierający albo pojemnik z materiałem detonującym 302b, albo zamkniętą komorę z materiałem detonującym 400, do centralizatora 300a, • włączyć napęd 306c węża załadowczego 306b, • wprowadzić końcówkę wlotową węża załadowczego 306b do wewnętrznego gniazda 302e nośnika detonatora 302, • wprowadzić prowadnik 302f w gniazdo osadcze 304f pozycjonera 304, • wyłączyć napęd 306c węża załadowczego 306b, • za pomocą systemu wizyjno-pozycjonującego 305 ustawić końcówkę wylotową centralizatora 300c na wprost otworu strzelniczego, • włączyć napęd węża załadowczego 306c i rozpocząć wprowadzanie węża załadowczego 306b w głąb otworu strzelniczego, • zakończyć operację wprowadzenia węża załadowczego 306b w momencie osiągnięcia (przez pozycjoner) dna otworu strzelniczego, • wyłączyć napęd węża załadowczego 306c, • rozpocząć podawanie materiału wybuchowego - w efekcie rozpoczęcia tłoczenia pozycjoner 304 wraz z nośnikiem detonatora 302 pozostaje na dnie otworu - jednocześnie stopniowo wycofywać wąż załadowczy 306c, • przed bezpośrednim wysunięciem węża załadowczego 306c z otworu strzelniczego wyłączyć podawanie materiału wybuchowego, • wycofać wąż załadowczy 306c do centralizatora 300a i zatrzymać go w położeniu początkowym, • Wyprowadzić końcówkę rurki detonacyjnej 304e z pneumatycznej linii dosyłowej 303 za pomocą systemu wysuwu rurki detonacyjnej.

Ta operacja kończy proces załadunku pojedynczego otworu strzelniczego. Zestaw jest gotowy do ładowania kolejnego otworu.

W procesie wykorzystane są: nośnik detonatora 302 i pozycjoner 304. Nośnik detonatora 302 ma postać korpusu nośnika 302a zawierającego pojemnik na materiał detonujący 302b osadzony w przelotowym gnieździe 302c pokazany na fig. 7 albo korpus nośnika 302a zaopatrzony w zamkniętą komorę 302 pokazany na fig. 8.

Pozycjoner 304 zawiera korpus 304a zaopatrzony w gniazdo osadcze 304b, gniazdo pozycjonujące 304c w którym osadzony jest zapalnik 304d z rurką detonacyjną 304e oraz w przelotowe 304f w którym osadzony jest pojemnik 304g zawierający materiał detonujący 400 jak pokazano na fig. 4. W innym rozwiązaniu pozycjoner 304 zaopatrzony jest w gniazdo przelotowe 304f w którym osadzony jest pojemnik 304g zawierający materiał detonujący 400 przy czym pojemnik 304g zaopatrzony jest w korek zamykający 304h w którym osadzony jest zapalnik 304d z rurką detonacyjną 304e jak pokazano na fig 5. W jeszcze innym rozwiązaniu w części czołowej pozycjonera 304 usytuowane jest gniazdo

PL 230 709 B1 pozycjonujące 304c w którym osadzony jest zapalnik 304d z rurką detonacyjną 304e przy czym wewnątrz korpusu pozycjonera 304a utworzona jest zamknięta komora 304i, wewnątrz, której umieszczony jest materiał detonujący 400 jak pokazano na fig. 6.

Claims (8)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób załadunku otworów strzelniczych polegający na tym, że do wnętrza centralizatora mechanicznie za pomocą pneumatycznej linii podającej wprowadza się pozycjoner zawierający zapalnik zaopatrzony w rurkę detonacyjną, a następnie za pomocą węża załadowczego wprowadza się go w głąb wcześniej wywierconego otworu strzelniczego aż do osiągnięcia jego dna przy czym jednocześnie - w trakcie operacji wprowadzania węża załadowczego w głąb otworu - w otworze strzelniczym osadza się rurkę detonacyjną, następnie - po zakończeniu operacji wprowadzania węża załadowczego do otworu strzelniczego, rozpoczyna się operację ładowania materiału wybuchowego polegającą na tym, że poprzez kanał wewnętrzny węża załadowczego, do otworu strzelniczego, wprowadza się materiał wybuchowy przy czym, w pierwszej fazie wprowadzania materiału wybuchowego wypycha się - materiałem wybuchowym - pozycjoner z osadzonym w nim zapalnikiem, a w kolejnej fazie wprowadzania materiału wybuchowego jednocześnie stopniowo, w miarę wypełniana przestrzeni otworu strzelniczego materiałem wybuchowym, wycofuje się wąż załadowczy przy czym operację ładowania materiału wybuchowego wstrzymuje się najpóźniej z chwilą całkowitego wycofywania węża załadowczego z otworu a wąż załadowczy zatrzymuje się gdy odsłoni wlot pneumatycznej linii dosyłowej po czym, mechanicznie - poprzez centralizator - wyprowadza się końcówkę rurki detonacyjnej z pneumatycznej linii dosyłowej na zewnątrz otworu strzelniczego, znamienny tym, że po wprowadzeniu do centralizatora (300a) pozycjonera (304) wycofuje się do wnętrza centralizatora (300a) wąż załadowczy (306b) tak by odsłonił wylot podajnika nośników detonatora (301) a następnie do centralizatora (300a) wprowadza się nośnik detonatora (302) po czym uruchamia się napęd (306c) węża załadowczego (306b) i utrzymuje się jego posuw aż kolejno końcówka węża załadowczego (306b) osadzi się w wewnętrznym gnieździe (302e) nośnika detonatora (302) a prowadnik (302f) nośnika detonatora (302) w gnieździe osadczym pozycjonera (304b), po czym centralizator (300a) ustawia się za pomocą manipulatora (100) na wprost wlotu do otworu strzelniczego, i ponownie uruchamia się napęd węża załadowczego - kontynuuje się proces załadunku.
2. 2. Sposób załadunku według zastrz. 1, znamienny tym, że jako nośnik detonujący stosowany jest korpus nośnika (302a) zawierający pojemnik na materiał detonujący (302b) osadzony w przelotowym gnieździe (302c).
3. 3. Sposób załadunku według zastrz. 1, znamienny tym, że jako nośnik detonujący stosowany jest korpus nośnika (302a) zaopatrzony w zamkniętą komorę (302d).
4. 4. Sposób załadunku otworów strzelniczych polegający na tym, że do wnętrza centralizatora mechanicznie za pomocą pneumatycznej linii dosyłowej wprowadza się pozycjoner zawierający zapalnik zaopatrzony w rurkę detonacyjną, a następnie w gniazdo osadcze pozycjonera mechanicznie - wprowadza się, końcówkę węża załadowczego po czym - tak zaopatrzony wąż załadowczy wprowadza się w głąb wcześniej wywierconego otworu strzelniczego aż do osiągnięcia jego dna przy czym jednocześnie, w trakcie operacji wprowad zania, w otworze osadza się rurkę detonacyjną, następnie po zakończeniu operacji wprowadzania węża załadowczego do otworu strzelniczego, rozpoczyna się operację ładowania materiału wybuchowego polegającą na tym, że poprzez kanał wewnętrzny węża załadowczego, do otworu strzelniczego, wprowadza się materiał wybuchowy przy czym, w pierwszej fazie wprowadzania materiału wypycha się - materiałem wybuchowym pozycjoner z osadzonym w nim zapalnikiem, a w kolejnej fazie wprowadzania materiału wybuchowego jednocześnie stopniowo, w miarę wypełniana przestrzeni otworu strzelniczego materiałem wybuchowym, wycofuje się wąż załadowczy przy czym operację ładowania materiału wybuchowego wstrzymuje się najpóźniej z chwilą całkowitego wycofywania węza załadowczego z otworu, a wąż załadowczy zatrzymuje się gdy odsłoni wlot pneumatycznej linii dosyłowej po czym, mechanicznie - poprzez centralizator - wyprowadza się końcówkę rurki detonacyjnej z pneumatycznej linii dosyłowej

   PL 230 709 B1 na zewnątrz otworu strzelniczego, znamienny tym, że pozycjoner (304) zaopatrzony jest w materiał detonujący (400).
5. 5. Sposób załadunku według zastrz. 4, znamienny tym, że pozycjoner (304) zaopatrzony jest w gniazdo przelotowe (304f) w którym osadzony jest pojemnik (304g) zawierający materiał detonujący (400).
6. 6. Sposób załadunku według zastrz. 4, znamienny tym, że pozycjoner (304) zaopatrzony jest w gniazdo przelotowe (304f) w którym osadzony jest pojemnik (304g) zawierający materiał detonujący (400) przy czym pojemnik (304g) zaopatrzony jest w korek zamykający (304h) w którym osadzony jest zapalnik (304d) z rurką detonacyjną (304e).
7. 7. Zestaw do załadunku otworów strzelniczych składający się z: manipulatora z wysięgnikiem, centralizatora, systemu pozycjonującego, korzystnie wizyjno-pozycjonującego, podajnika materiału wybuchowego zawierającego wąż załadowczy, agregat tłoczący, napęd węża załadowczego oraz, korzystnie nawijak węża załadowczego, przy czym wąż załadowczy jednym końcem osadzony jest suwliwie w końcówce wlotowej centralizatora skąd poprowadzony jest poprzez prowadnice osadzone na wysięgniku, oraz napęd węża załadowczego, a także korzystnie przez nawijak, do wylotu agregatu tłoczącego materiału wybuchowego, a ponadto, korzystnie zestaw do ładowania otworów strzelniczych usytuowany jest na samojezdnej maszynie górniczej, zaś elementy sterownicze usytuowane są w kabinie operatora, znamienny tym, że wyposażony jest w podajnik nośników detonatora (301) a ponadto zawiera kolektor (300) który stanowi czwórnik zaopatrzony w centralizator (301a) w postaci cylindrycznej przelotowej tulei do którego poprzez ścianę boczną wprowadzona jest końcówka wlotowa pneumatycznej linii dosyłowej (300d) oraz końcówka wlotowa podajnika nośników detonatora (301) przy czym, jedna strona centralizatora (300a) stanowi końcówkę wlotową (300b) węża załadowczego a druga końcówkę wylotową centralizatora (300c).
8. 8. Zestaw do załadunku otworów według zastrz. 7, znamienny tym, że podajnik nośników detonatora (301) zawiera pojemnik (301 a) w postaci graniastosłupa, którego przekrój poprzeczny ma zarys przekroju podłużnego nośnika detonatora (302) przy czym jeden koniec pojemnika (301a) jest otwarty a jego wylot przylega do ściany bocznej centralizatora (300a) zaś drugi jest zamknięty pokrywą, a ponadto wewnątrz pojemnika (301a) suwliwie osadzony jest popychacz nośników detonatora (301b), którego jedna ściana zwrócona jest w kierunku centralizatora (300a) druga połączona jest z elementem napędowym popychacza (301 c), który korzystnie ma postać sprężyny.