PL231124B1 - Tiogermanany oraz sposób syntezy tiogermananów - Google Patents

Tiogermanany oraz sposób syntezy tiogermananów

Info

Publication number
PL231124B1
PL231124B1 PL411935A PL41193515A PL231124B1 PL 231124 B1 PL231124 B1 PL 231124B1 PL 411935 A PL411935 A PL 411935A PL 41193515 A PL41193515 A PL 41193515A PL 231124 B1 PL231124 B1 PL 231124B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
reaction
catalyst
germanate
nmr
solvent
Prior art date
Application number
PL411935A
Other languages
English (en)
Other versions
PL411935A1 (pl
Inventor
Grzegorz HRECZYCHO
Grzegorz Hreczycho
Krzysztof Kuciński
Piotr Pawluć
Original Assignee
Univ Im Adama Mickiewicza W Poznaniu
Uniwersytet Im Adama Mickiewicza W Poznaniu
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Univ Im Adama Mickiewicza W Poznaniu, Uniwersytet Im Adama Mickiewicza W Poznaniu filed Critical Univ Im Adama Mickiewicza W Poznaniu
Priority to PL411935A priority Critical patent/PL231124B1/pl
Publication of PL411935A1 publication Critical patent/PL411935A1/pl
Publication of PL231124B1 publication Critical patent/PL231124B1/pl

Links

Landscapes

  • Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku są nowe tiogermanany zawierające wiązanie german-siarka (Ge-S) oraz nowy sposób katalitycznej syntezy tiogermananów zawierających wiązanie Ge-S.
Związki germanoorganiczne zawierające w swej strukturze bezpośrednie połączenie atomów germanu i siarki, stosowane są m.in. w syntezie klasterów bimetalicznych, które są później wykorzystywane jako katalizatory.
Znanych jest kilka metod otrzymywania związków siarko-germanoorganicznych zawierających wiązanie Ge-S.
Hooton (K.A. Hooton, A.L. Allred, Inorganic Chemistry 1965, 4, 671-678) ujawnił sposób otrzymywania tiogermananów polegający na reakcji substytucji nukleofilowej pomiędzy trimetylobromogermananem lub trifenylobromogermananem, a metanotiolem, w obecności pirydyny, jako akceptora protonu. Jako produkty reakcji otrzymano trimetylo(metylotio)germanan oraztrifenylo(metylotio)germanan. Reakcja przebiega dość szybko. Produktem ubocznym obu reakcji jest bromek pirydynowy.
Anderson (H.H. Anderson, Journal of Organie Chemistry 1956, 21, 869-870) ujawnił sposób otrzymywania tiogermananów polegający na reakcji pomiędzy heksametylodigermoksanem lub octanem trietylogermanu, a fiołami (m.in. benzenotiol, 3-metylobenzenotiol, 2-metylobenzenotiol, benzylotiol, 2-aminobenzenotiol, heksanotiol, heptanotiol). Reakcja przebiega z wydajnością rzędu 25-90% i powstają w niej produkty uboczne, trudne do rozdzielenia od produktu głównego. Autor wskazuje również konieczność zastosowania wyłącznie tioli o temperaturze wrzenia wyższej od temperatury wrzenia kwasu octowego. W niektórych przypadkach reakcja przebiega wyłącznie po podgrzaniu układu reakcyjnego do temperatury 100°C.
Comasseto (J.V. Comasseto, A.S. Guarezemini. Science of Synthesis 2008, 39, 421) opisał sposób otrzymywania tiogermananów polegający na reakcji pomiędzy tetrakis(metanotiolano)glinianu litu, a trimetylobromogermananem. Reakcja przebiega z dobrą wydajnością. Niestety zastosowanie tetrakis(metanotiolano)glinianu litu wymaga prowadzenia reakcji w temperaturze -45°C.
Dotychczas znane metody charakteryzują się zazwyczaj niską lub średnią wydajnością. Wielu reakcjom towarzyszy tworzenie produktów ubocznych, trudnych do rozdzielenia od produktu głównego. Niektóre z metod wymagają stosowania podwyższonej temperatury, a inne znacznie obniżonej temperatury, co wiąże się z koniecznością stosowania specjalistycznej aparatury.
Celem wynalazku było otrzymanie nowych tiogermananów zawierających wiązanie Ge-S oraz opracowanie nowej wydajnej metody syntezy tiogermananów zawierających wiązanie Ge-S.
Przedmiotem wynalazku są nowe tiogermanany zawierające wiązanie Ge-S o ogólnym wzorze 1,
Aj-Ge-SR Ł i (I) w którym:
- R oznacza cykloheksyl lub fenyl podstawiony atomem halogenu;
- R-ι, R2, R3 są takie same lub różne i oznaczają: proste grupy alkilowe Ci-s.
W drugim aspekcie przedmiotem wynalazku jest sposób syntezy tiogermananów zawierających wiązanie Ge-S o ogólnym wzorze 1,
R,-Ge-SR Ł i (i) w którym:
- R oznacza grupy alkilowe Ci-s, cykloheksyl, benzyl, fenyl lub fenyl podstawiony atomem halogenu lub grupą alkilową C1-3;
- R1, R2, R3 są takie same lub różne i oznaczają: proste grupy alkilowe Ci-s; polegający na reakcji pomiędzy tiolem o ogólnym wzorze 2,
R-SH (2)
PL231 124 Β1 w którym:
- R oznacza grupy alkilowe C1-8, cykloheksyl, benzyl, fenyl lub fenyl podstawiony atomem halogenu lub grupą alkilową C1-3;
a nienasyconym związkiem germanu o ogólnym wzorze 3,
w którym R1, R2 i R3 mają wyżej podane znaczenie;
w obecności, jako katalizatora reakcji, triflatów metali [X(OTf)3] o ogólnym wzorze 4, o
w którym:
-X oznacza kation skandu, indu, iterbu lub bizmutu.
Katalizator stosuje się w ilości nie mniejszej niż 0,005 mola katalizatora na 1 mol germananu. Korzystnie w ilości od 0,005 do 0,035 mola katalizatora na 1 mol germananu. Najkorzystniejsze jest stosowanie katalizatora w ilości od 0,019 do 0,021 mola katalizatora na 1 mol germananu.
Reakcję, według wynalazku, prowadzi się w środowisku polarnych rozpuszczalników aromatycznych, eterowych lub nitrylowych. Korzystne jest prowadzenie reakcji w rozpuszczalnikach wybranych z grupy: benzen, toluen, fluorobenzen, chlorobenzen i acetonitryl. W szczególności korzystne jest prowadzenie reakcji w acetonitrylu.
Reakcja przebiega przy dowolnym stosunku molowym germananu do tiolu, ale ze względu na przykry zapach tioli, korzystnym jest prowadzenie reakcji przy stosunku molowym germanan-tiol 1-1,2.
Reakcja według wynalazku przebiega niezależnie od temperatury mieszaniny reakcyjnej, jednakże korzystne jest prowadzenie procesu w temperaturze pokojowej.
Sposób syntezy tiogermananów według wynalazku polega na wprowadzeniu do reaktora nienasyconego związku germanu o wzorze 3, rozpuszczalnika, tiolu oraz katalizatora, przy czym korzystne jest dodawanie katalizatora jako ostatniego. Biorąc pod uwagę właściwości stosowanych związków germanoorganicznych korzystne jest prowadzenie reakcji w odwodnionym rozpuszczalniku, w atmosferze gazu obojętnego np. argonu. W celu przyspieszenia reakcji mieszaninę reakcyjną można mieszać. Czas trwania syntezy wynosi od 20 minut do 1 godziny.
Surowy produkt oczyszcza się znanymi metodami z katalizatora, produktów ubocznych oraz pozostałości nieprzereagowanych reagentów. Korzystną metodą oczyszczania surowego produktu jest jego ekstrakcja z mieszaniny poreakcyjnej heksanem.
Stosowanie, w sposobie według wynalazku, triflatów metali, jako katalizatorów reakcji umożliwia syntezę pożądanych produktów z wysoką wydajnością. W praktyce stosuje się niewielkie ilości katalizatora (2% mol). Najkorzystniejsze jest stosowanie triflatu skandu, gdyż reakcja w jego obecności przebiega z najwyższą wydajnością i w najkrótszym czasie. Dodatkowymi zaletami sposobu według wynalazku są łagodne warunki (25°C) oraz krótki czas przebiegu reakcji (20 minut - 1 godzina).
Sposób według wynalazku, w odróżnieniu do dotychczas znanych, charakteryzuje się krótkim czasem prowadzenia procesu (20 minut - 1 godzina), łagodnymi warunkami (25°C) oraz umożliwia, przez dobór odpowiednich germananów oraz tioli, na zsyntezowanie dowolnie zaprojektowanych produktów sprzęgania german-siarka o ogólnym wzorze 1, z wysokimi wydajnościami dochodzącymi do 95% wydajności teoretycznej. Wydajności uzyskiwanych wg wynalazku tiogermananów są około 5-10% wyższe od uzyskiwanych przez Hootona.
Nowe związki ujawnione w niniejszym wynalazku mogą być stosowane jako substraty w reakcjach substytucji z użyciem aromatycznych jodków i bromków, co umożliwia zsyntezowanie asymetrycznych sulfidów. Sulfidy są wykorzystywane m.in. w środkach grzybobójczych i owadobójczych.
PL 231 124 B1
Wynalazek ilustrują poniższe przykłady. Strukturę otrzymanego związku germanoorganicznego zawierającego siarkę potwierdzono przy użyciu technik: gazowej chromatografii połączonej ze spektrometrem masowym (GC-MS, spektrometr Varian Saturn 2100T) i spektroskopii jądrowego rezonansu magnetycznego (NMR, Bruker Avance III HD NanoBay).
P r z y k ł a d I
W jednoszyjnej kolbie kulistej o pojemności 10 ml, zaopatrzonej w mieszadełko umieszczono: 2 ml acetonitrylu, 0,020 g (9,25x10-5 mol) (2-metyloalIilo)trietylogermananu, oraz 0,016 g (1,1x10-4 mol) p-chlorobenzenotiolu. Do tak przygotowanego roztworu dodano 0,0009 g (1,8x10-6 mol) trifluorometanosulfonianu skandu. Układ mieszano przez 20 minut w temperaturze 25°C. Po zakończeniu reakcji odparowano rozpuszczalnik i pozostałości tiolu, a następnie wykonano ekstrakcję surowego produktu przy użyciu heksanu. Surowy produkt wraz z heksanem przeniesiono do nowej kolby, a następnie odparowano rozpuszczalnik pod zmniejszonym ciśnieniem otrzymując główny produkt reakcji. Uzyskano 0,03 g czystego trietylo[(p-chlorofenylo)tio]germananu, co stanowiło 91% wydajności teoretycznej. Strukturę produktu potwierdzono za pomocą spektrometrii mas oraz spektroskopii NMR.
1H NMR (400 MHz, C6D6): δ (ppm) = 0,79 (m, 6H), 0,96 (m, 9H), 6,92 (m, 2H), 7,22 (m, 2H).
13C NMR (101 MHz, C6D6): δ (ppm) = 7,5; 8,4; 128,6; 132,4; 132,5; 136,3.
MS (El) m/z (rel. int.): 304 (10% M+), 275 (100, (M-C2H5)+), 247 (15), 217 (10), 161 (20), 133 (25), 105 (15).
P r z y k ł a d II
W jednoszyjnej kolbie kulistej o pojemności 10 ml, zaopatrzonej w mieszadełko umieszczono: 2 ml acetonitrylu, 0,020 g (9,25x10-5 mol) (2-metyloallilo)trietylogermananu, oraz 0,013 g (1,1x10-4 mol) cykloheksylotiolu. Do tak przygotowanego roztworu dodano 0,0009 g (1,8x10-6 mol) trifluorometanosulfonianu skandu. Układ mieszano przez 20 minut w temperaturze 25°C. Po zakończeniu reakcji odparowano rozpuszczalnik i pozostałości tiolu, a następnie wykonano ekstrakcję surowego produktu przy użyciu heksanu. Surowy produkt wraz z heksanem przeniesiono do nowej kolby, a następnie odparowano rozpuszczalnik pod zmniejszonym ciśnieniem otrzymując główny produkt reakcji. Uzyskano 0,024 g czystego trietylo(cykloheksylotio)germananu, co stanowiło 93% wydajności teoretycznej. Strukturę produktu potwierdzono za pomocą spektrometrii mas oraz spektroskopii NMR.
1H NMR (400 MHz, C6D6): δ (ppm) = 0,92 (m, 6H), 1,09 (m, 9H), 1,19 (m, 3H), 1,40 (m, 1H), 1,53 (m, 2H), 1,68 (m, 2H), 2,00 (m, 2H), 2,75 (m, 1H).
13C NMR (101 MHz, C6D6): δ (ppm) = 7,7; 8,7; 25,5; 26,3; 38,3; 40,1.
MS (El) m/z (rel. int.): 247 (100%, (M-C2H5)+), 161 (30), 137 (20), 105 (15), 55 (30).
P r z y k ł a d III
W jednoszyjnej kolbie kulistej o pojemności 10 ml, zaopatrzonej w mieszadełko umieszczono: 2 ml acetonitrylu, 0,020 g (9,25x10-5 mol) (2-metyloallilo)trietylogermananu, oraz 0,015 g (1,1x10-4 mol) p-metoksybenzenotiolu. Do tak przygotowanego roztworu dodano 0,0009 g (1,8x10-6 mol) trifluorometanosulfonianu skandu. Układ mieszano przez 20 minut w temperaturze 25°C. Po zakończeniu reakcji odparowano rozpuszczalnik i pozostałości tiolu, a następnie wykonano ekstrakcję surowego produktu przy użyciu heksanu. Surowy produkt wraz z heksanem przeniesiono do nowej kolby, a następnie odparowano rozpuszczalnik pod zmniejszonym ciśnieniem otrzymując główny produkt reakcji. Uzyskano 0,026 g czystego trietylo[(p-metoksyfenylo)tio]germananu, co stanowiło 95% wydajności teoretycznej. Strukturę produktu potwierdzono za pomocą spektrometrii mas oraz spektroskopii NMR.
1H NMR (400 MHz, C6D6): δ (ppm) = 0,88 (m, 6H), 1,04 (m, 9H), 6,62 (m, 2H), 7,45 (m, 2H).
13C NMR (101 MHz, C6D6): δ (ppm) = 7,4; 8,5; 54,4; 114,3; 114,6; 123,6; 132,3; 136,4; 158,9.
MS (El) m/z (rel. int.): 300 (30% M+), 271 (100 (M-C2H5)+), 256 (10), 213 (15), 133 (25), 109 (40), 77 (20).
P r z y k ł a d IV
W jednoszyjnej kolbie kulistej o pojemności 10 ml, zaopatrzonej w mieszadełko umieszczono: 2 ml acetonitrylu, 0,020 g (9,25x10-5 mol) (2-metyloallilo)trietylogermananu, oraz 0,012 g (1,1x10-4 mol) benzenotiolu. Do tak przygotowanego roztworu dodano 0,0009 g (1,8x10-6 mol) trifluorometanosulfonianu skandu. Układ mieszano przez 20 minut w temperaturze 25°C. Po zakończeniu reakcji odparowano rozpuszczalnik i pozostałości tiolu, a następnie wykonano ekstrakcję surowego produktu przy użyciu heksanu. Surowy produkt wraz z heksanem przeniesiono do nowej kolby, a następnie odparowano rozpuszczalnik pod zmniejszonym ciśnieniem otrzymując główny produkt reakcji. Uzyskano 0,023 g czystego trietylo(fenylotio)germananu, co stanowiło 92% wydajności teoretycznej. Strukturę produktu potwierdzono za pomocą spektrometrii mas oraz spektroskopii NMR.
PL 231 124 B1 1H NMR (400 MHz, CeDe): δ (ppm) = 0,86 (m, 6H), 1,00 (m, 9H), 6,96 (m, 3H), 7,52 (m, 2H).
13C NMR (101 MHz, C6D6): δ (ppm) = 7,5; 8,4; 126,2; 128,5; 133,9; 135,1.
MS (El) m/z (rel. int.): 267 (10% M+), 241 (100 (M-C2H5)+), 213 (100), 183 (12), 159 (17), 133 (15), 103 (10), 77 (25).
P r z y k ł a d V
W jednoszyjnej kolbie kulistej o pojemności 10 ml, zaopatrzonej w mieszadełko umieszczono: 2 ml acetonitrylu, 0,020 g (9,25x10-5 mol) (2-metyloallilo)trietylogermananu, oraz 0,011 g (1,1x10-4 mol) 3-metylobutanotiolu. Do tak przygotowanego roztworu dodano 0,0009 g (1,8x10-6 mol) trifluorometanosulfonianu skandu. Układ mieszano przez 20 minut w temperaturze 25°C. Po zakończeniu reakcji odparowano rozpuszczalnik i pozostałości tiolu, a następnie wykonano ekstrakcję surowego produktu przy użyciu heksanu. Surowy produkt wraz z heksanem przeniesiono do nowej kolby, a następnie odparowano rozpuszczalnik pod zmniejszonym ciśnieniem otrzymując główny produkt reakcji. Uzyskano 0,022 g czystego trietylo[(3-metylobutylo)tio]germananu, co stanowiło 91% wydajności teoretycznej. Strukturę produktu potwierdzono za pomocą spektrometrii mas oraz spektroskopii NMR.
1H NMR (400 MHz, C6D6): δ (ppm) = 0,89 (m, 6H), 1,02 (m, 9H), 2,03 (s, 3H), 6,80 (d, J = 7,6, 1H), 6,95 (t, J = 7,6 Hz, 1H), 7,39 (d, J = 7,7 Hz, 1H), 7,42 (s, 1H).
13C NMR (101 MHz, C6D6): δ (ppm) = 7,2; 8,6; 22,0; 24,3; 27,0; 42,8.
MS (El) m/z (rel. int.): 235 (100%, (M-C2H5)+), 149 (40), 133 (25), 103 (20), 71 (15).
P r z y k ł a d VI
W jednoszyjnej kolbie kulistej o pojemności 10 ml, zaopatrzonej w mieszadełko umieszczono: 2 ml acetonitrylu, 0,020 g (9,25x10-5 mol) (2-metyloaIliIo)trietylogermananu, oraz 0,014 g (1,1x10-4 mol) p-fluorobenzenotiolu. Do tak przygotowanego roztworu dodano 0,0009 g (1,8x10-6 mol) trifluorometanosulfonianu skandu. Układ mieszano przez 20 minut w temperaturze 25°C. Po zakończeniu reakcji odparowano rozpuszczalnik i pozostałości tiolu, a następnie wykonano ekstrakcję surowego produktu przy użyciu heksanu. Surowy produkt wraz z heksanem przeniesiono do nowej kolby, a następnie odparowano rozpuszczalnik pod zmniejszonym ciśnieniem otrzymując główny produkt reakcji. Uzyskano 0,025 g czystego trietylo[(p-fluorofenylo)tio]germananu, co stanowiło 93% wydajności teoretycznej. Strukturę produktu potwierdzono za pomocą spektrometrii mas oraz spektroskopii NMR.
1H NMR (400 MHz, C6D6): δ (ppm) = 0,80 (m, 6H), 0,97 (m, 9H), 6,62 (m, 2H), 7,27 (m, 2H).
13C NMR (101 MHz, C6D6): δ (ppm) = 7,6; 8,4; 115,5 (d, J = 21,6 Hz); 128,6 (d, J = 3,4 Hz); 136,7 (d, J = 7,8 Hz); 162,0 (d, J = 245,6 Hz).
MS (El) m/z (rel. int.): 288 (10% M+), 259 (100, (M-C2H5)+), 231 (25), 201 (15), 161 (15), 133 (30), 103 (20), 75 (15).
P r z y k ł a d VII
W jednoszyjnej kolbie kulistej o pojemności 10 ml, zaopatrzonej w mieszadełko umieszczono: 2 ml acetonitrylu, 0,020 g (9,25x10-5 mol) (2-metyloallilo)trietylogermananu, oraz 0,014 g (1,1x10-4 mol) o-fluorobenzenotiolu. Do tak przygotowanego roztworu dodano 0,0009 g (1,8x10-6 mol) trifluorometanosulfonianu skandu. Układ mieszano przez 20 minut w temperaturze 25°C. Po zakończeniu reakcji odparowano rozpuszczalnik i pozostałości tiolu, a następnie wykonano ekstrakcję surowego produktu przy użyciu heksanu. Surowy produkt wraz z heksanem przeniesiono do nowej kolby, a następnie odparowano rozpuszczalnik pod zmniejszonym ciśnieniem otrzymując główny produkt reakcji. Uzyskano 0,024 g czystego trietylo[(o-fluorofenylo)tio]germananu, co stanowiło 92% wydajności teoretycznej. Strukturę produktu potwierdzono za pomocą spektrometrii mas oraz spektroskopii NMR.
1H NMR (400 MHz, C6D6): δ (ppm) = 0,90 (m, 6H), 1,00 (m, 9H), 6,62 (m, 1H), 6,75 (m, 2H); 7,44 (m, 1H).
13C NMR (101 MHz, C6D6): δ (ppm) = 7,8; 8,3; 115,5 (d, J = 24 Hz); 121,0 (d, J = 19,9 Hz); 123,8 (d, J = 3,9 Hz); 128,2 (d, J = 7,6 Hz); 137,8; 163,7 (d, J = 243,6 Hz).
MS (El) m/z (rel. int.): 259 (100, (M-C2H5)+), 231 (15), 183 (10), 133 (5), 105 (12), 93 (7).
P r z y k ł a d VIII
W jednoszyjnej kolbie kulistej o pojemności 10 ml, zaopatrzonej w mieszadełko umieszczono: 2 ml acetonitrylu, 0,020 g (9,25x10-5 mol) (2-metyloallilo)trietylogermananu, oraz 0,0136 g (1,1x10-4 mol) 3-metylobenzenotiolu. Do tak przygotowanego roztworu dodano 0,0009 g (1,8x10-6 mol) trifluorometanosulfonianu skandu. Układ mieszano przez 20 minut w temperaturze 25°C. Po zakończeniu reakcji odparowano rozpuszczalnik i pozostałości tiolu, a następnie wykonano ekstrakcję surowego produktu przy użyciu heksanu. Surowy produkt wraz z heksanem przeniesiono do nowej kolby, a następnie odparowano rozpuszczalnik pod zmniejszonym ciśnieniem otrzymując główny produkt reakcji. Uzyskano
PL 231 124 B1
0,025 g czystego trietylo[(3-metylofenylo)tio]germananu, co stanowiło 95% wydajności teoretycznej. Strukturę produktu potwierdzono za pomocą spektrometrii mas oraz spektroskopii NMR.
1H NMR (400 MHz, CeDe): δ (ppm) = 0,89 (m, 6H), 1,02 (m, 9H), 2,03 (s, 3H), 6,80 (d, J = 7,6 Hz, 1H), 6,95 (t, J = 7,6 Hz, 1H), 7,39 (d, J = 7,7 Hz, 1H), 7,42 (s, 1H).
13C NMR (101 MHz, C6D6): δ (ppm) = 7,6; 8,5; 20,8; 127,0; 128,3; 132,2; 133,5; 135,8; 138,0.
MS (El) m/z (rel. int.): 284 (5% M+), 255 (100, (M-C2H5)+), 227 (5), 197 (10), 133 (15), 103 (10), 91 (25), 65 (10).
P r z y k ł a d IX
W jednoszyjnej kolbie kulistej o pojemności 10 ml, zaopatrzonej w mieszadełko umieszczono: 2 ml acetonitrylu, 0,020 g (9,25x10-5 mol) (2-metyloallilo)trietylogermananu, oraz 0,0136 g (1,1x10-4 mol) benzylotiolu. Do tak przygotowanego roztworu dodano 0,0009 g (1,8x10-6 mol) trifluorometanosulfonianu skandu. Układ mieszano przez 20 minut w temperaturze 25°C. Po zakończeniu reakcji odparowano rozpuszczalnik i pozostałości tiolu, a następnie wykonano ekstrakcję surowego produktu przy użyciu heksanu. Surowy produkt wraz z heksanem przeniesiono do nowej kolby, a następnie odparowano rozpuszczalnik pod zmniejszonym ciśnieniem otrzymując główny produkt reakcji. Uzyskano 0,024 g czystego trietylo(benzylotio)germananu, co stanowiło 92% wydajności teoretycznej. Strukturę produktu potwierdzono za pomocą spektrometrii mas oraz spektroskopii NMR.
1H NMR (400 MHz, C6D6): δ (ppm) = 0,89 (m, 6H), 1,02 (m, 9H), 2,03 (s, 3H), 6,80 (d, J = 7,6 Hz, 1H), 6,95 (t, J = 7,6 Hz, 1H), 7,39 (d, J = 7,7 Hz, 1H), 7,42 (s, 1H).
13C NMR (101 MHz, C6D6): δ (ppm) = 7,6; 8,5; 20,8; 127,0; 128,3; 132,2; 133,5; 135,8; 138,0.
MS (El) m/z (rel. int.): 284 (5% M+), 255 (100, (M-CgH5)+), 227 (5), 197 (10), 133 (15), 103 (10), 91 (25), 65 (10).
P r z y k ł a d X
W jednoszyjnej kolbie kulistej o pojemności 10 ml, zaopatrzonej w mieszadełko umieszczono: 2 ml acetonitrylu, 0,020 g (6,66x10-5 mol) (2-metyloaIlilo)tributylogermananu, oraz 0,023 g (7,99x10-5 mol) benzylotiolu. Do tak przygotowanego roztworu dodano 0,0006 g (1,3x10-6 mol) trifluorometanosulfonianu skandu. Układ mieszano przez 20 minut w temperaturze 25°C. Po zakończeniu reakcji odparowano rozpuszczalnik i pozostałości tiolu, a następnie wykonano ekstrakcję surowego produktu przy użyciu heksanu. Surowy produkt wraz z heksanem przeniesiono do nowej kolby, a następnie odparowano rozpuszczalnik pod zmniejszonym ciśnieniem otrzymując główny produkt reakcji. Uzyskano 0,022 g czystego tributylo(benzylotio)germananu, co stanowiło 89% wydajności teoretycznej. Strukturę produktu potwierdzono za pomocą spektrometrii mas oraz spektroskopii NMR.
1H NMR (400 MHz, C6D6): δ (ppm) = 0,87 (m, 9H), 0,94 (m, 6H), 1,31 (m, 6H), 1,44 (m, 6H), 3,68 (s, 3H), 7,03 (m, 1H), 7,12 (m, 2H), 7,36 (m, 2H).
13C NMR (101 MHz, C6D6): δ (ppm) = 13,6; 15,6; 26,2; 27,1; 30,9; 126,5; 128,2; 128,6; 141,8.
MS (El) m/z (rel. int.): 311 (75%, (M-C4Hg)+), 255 (100), 199 (20), 189 (15), 91 (90), 65 (20).
P r z y k ł a d XI
W jednoszyjnej kolbie kulistej o pojemności 10 ml, zaopatrzonej w mieszadełko umieszczono: 2 ml acetonitrylu, 0,020 g (6,66x10-5 mol) (2-metyloaIlilo)tributylogermananu, oraz 0,009 g (7,99x10-5 mol) benzenotiolu. Do tak przygotowanego roztworu dodano 0,0006 g (1,3x10-6 mol) trifluorometanosulfonianu skandu. Układ mieszano przez 20 minut w temperaturze 25°C. Po zakończeniu reakcji odparowano rozpuszczalnik i pozostałości tiolu, a następnie wykonano ekstrakcję surowego produktu przy użyciu heksanu. Surowy produkt wraz z heksanem przeniesiono do nowej kolby, a następnie odparowano rozpuszczalnik pod zmniejszonym ciśnieniem otrzymując główny produkt reakcji. Uzyskano 0,022 g czystego tributylo(fenylotio)germananu, co stanowiło 94% wydajności teoretycznej. Strukturę produktu potwierdzono za pomocą spektrometrii mas oraz spektroskopii NMR.
1H NMR (400 MHz, C6D6): δ (ppm) = 0,86 (t, J = 7,3 Hz, 9H), 0,99 (m, 6H), 1,28 (m, 6H), 1,44 (m, 6H), 6,97 (m, 3H), 7,57 (m, 2H).
13C NMR (101 MHz, C6D6): δ (ppm) = 13,5; 16,0; 26,1; 26,9; 126,2; 128,5; 134,1; 135,2.
MS (El) m/z (rel. int.): 297 (100%, (M-C4Hg)+), 241 (30), 189 (60), 131 (20), 79 (95).
P r z y k ł a d XII
W jednoszyjnej kolbie kulistej o pojemności 10 ml, zaopatrzonej w mieszadełko umieszczono: 2 ml acetonitrylu, 0,020 g (6,66x10-5 mol) (2-metyloallilo)tributylogermananu, oraz 0,0093 g (7,99x10-5 mol) cykloheksylotiolu. Do tak przygotowanego roztworu dodano 0,0006 g (1,3x10-6 mol) trifluorometanosulfonianu skandu. Układ mieszano przez 20 minut w temperaturze 25°C. Po zakończeniu reakcji odparowano rozpuszczalnik i pozostałości tiolu, a następnie wykonano ekstrakcję surowego produktu
PL231 124 Β1 przy użyciu heksanu. Surowy produkt wraz z heksanem przeniesiono do nowej kolby, a następnie odparowano rozpuszczalnik pod zmniejszonym ciśnieniem otrzymując główny produkt reakcji. Uzyskano 0,022 g czystego tributylo(cykloheksylotio)germananu, co stanowiło 91% wydajności teoretycznej. Strukturę produktu potwierdzono za pomocą spektrometrii mas oraz spektroskopii NMR.
1H NMR (400 MHz, CeDe): δ (ppm) = 0,91 (t, J= 7,3 Hz, 9H), 1,04 (m, 6H), 1,20 (m, 3H), 1,35 (m, 6H), 1,41 (m, 1H), 1,51 (m, 6H), 1,58 (m, 2H), 1,71 (m, 2H), 2,05 (m, 2H), 2,83 (m, 1H).
13C NMR (101 MHz, CeDe): δ (ppm) = 13,6; 16,2; 25,5; 26,3; 26,5; 27,2; 38,3; 40,3.
MS (El) m/z (rei. int.): 361 (5%, M+) 303 (100, (M-C4H9)+), 247 (20), 189 (25), 165 (35), 131 (20), 55 (45).
Przykład XIII
W jednoszyjnej kolbie kulistej o pojemności 10 ml, zaopatrzonej w mieszadełko umieszczono: 2 ml acetonitrylu, 0,020 g (6,66x10 5 mol) (2-metyloallilo)tributylogermananu, oraz 0,011 g (7,99x10 5 mol) p-metoksybenzenotiolu. Do tak przygotowanego roztworu dodano 0,0006 g (1,3x10 6 mol) trifluorometanosulfonianu skandu. Układ mieszano przez 20 minut w temperaturze 25°C. Po zakończeniu reakcji odparowano rozpuszczalnik i pozostałości tiolu, a następnie wykonano ekstrakcję surowego produktu przy użyciu heksanu. Surowy produkt wraz z heksanem przeniesiono do nowej kolby, a następnie odparowano rozpuszczalnik pod zmniejszonym ciśnieniem otrzymując główny produkt reakcji. Uzyskano 0,0225 g czystego tributylo[(p-metoksyfenylo)tio]germananu, co stanowiło 88% wydajności teoretycznej. Strukturę produktu potwierdzono za pomocą spektrometrii mas oraz spektroskopii NMR.
1H NMR (400 MHz, CeDe): δ (ppm) = 0,86 (m, 9H), 1,00 (m, 6H), 1,29 (m, 6H), 1,48 (m, 6H), 3,21 (s, 3H), 6,65 (m, 2H), 7,50 (m, 2H).
13C NMR (101 MHz, CeDe): δ (ppm) = 13,6; 15,9; 26,2; 27,0; 54,4; 114,3; 123,9; 136,5; 158,9.
MS (El) m/z (rei. int.): 384 (90%, M+) 327 (100, (M-C4H9)+), 271 (60), 189 (50), 131 (40), 109 (90), 57 (60).

Claims (6)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Tiogermanany o ogólnym wzorze 1,
    Rj-Ge-SR R3 (O w którym:
    - R oznacza cykloheksyl lub fenyl podstawiony atomem halogenu;
    - R-ι, R2, R3 są takie same lub różne i oznaczają: proste grupy alkilowe Ci-s.
  2. 2. Sposób syntezy tiogermananów zawierających wiązanie Ge-S o ogólnym wzorze 1, Rl
    Hj-Ge-SR R3 (O w którym:
    - R oznacza grupy alkilowe Ci-s, cykloheksyl, benzyl, fenyl lub fenyl podstawiony atomem halogenu lub grupą alkilową C1-3;
    - R1, R2, R3 są takie same lub różne i oznaczają: proste grupy alkilowe Ci-s;
    znamienny tym, że polega na reakcji pomiędzy fiołem o ogólnym wzorze 2,
    R-SH (2) w którym R oznacza grupy alkilowe C1-8, cykloheksyl, benzyl, fenyl lub fenyl podstawiony atomem halogenu lub grupą alkilową C1-3;
    PL231 124 Β1 a nienasyconym związkiem germanu o ogólnym wzorze 3, (3) w którym R-ι, R2 i R3 mają wyżej podane znaczenie; w obecności triflatów metali [X(OTf)3] o ogólnym wzorze 4,
    F O
    F O (4) w którym X oznacza kation skandu, indu, iterbu lub bizmutu;
    pełniącego rolę katalizatora, przy czym reakcje prowadzi się w polarnym rozpuszczalniku aromatycznym, eterowym lub nitrylowym.
  3. 3. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że jako katalizator stosuje się triflat skandu,
  4. 4. Sposób według zastrz. 2 albo 3, znamienny tym, że katalizator stosuje się w ilości nie mniejszej niż 0,005 mola katalizatora na 1 mol germananu.
  5. 5. Sposób według zastrz. 4, znamienny tym, że katalizator stosuje się w ilości od 0,005 do 0,035 mola katalizatora na 1 mol germananu.
  6. 6. Sposób według zastrz. 4, znamienny tym, że katalizator stosuje się w ilości od 0,019 do 0,021 mola katalizatora na 1 mol germananu.
PL411935A 2015-04-14 2015-04-14 Tiogermanany oraz sposób syntezy tiogermananów PL231124B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL411935A PL231124B1 (pl) 2015-04-14 2015-04-14 Tiogermanany oraz sposób syntezy tiogermananów

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL411935A PL231124B1 (pl) 2015-04-14 2015-04-14 Tiogermanany oraz sposób syntezy tiogermananów

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL411935A1 PL411935A1 (pl) 2016-10-24
PL231124B1 true PL231124B1 (pl) 2019-01-31

Family

ID=57821591

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL411935A PL231124B1 (pl) 2015-04-14 2015-04-14 Tiogermanany oraz sposób syntezy tiogermananów

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL231124B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL411935A1 (pl) 2016-10-24

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Rodygin et al. Calcium carbide as a convenient acetylene source in the synthesis of unsaturated sulfides, promising functionalized monomers
JP7065638B2 (ja) イミダゾリウム塩及びその製造方法
Li et al. Facile synthesis of sulfenyl-substituted isocoumarins, heterocycle-fused pyrones and 3-(inden-1-ylidene) isobenzofuranones by FeCl3-promoted regioselective annulation of o-(1-alkynyl) benzoates and o-(1-alkynyl) heterocyclic carboxylates with disulfides
JP2014062076A (ja) メチレンジスルホニルクロライド化合物、メチレンジスルホン酸化合物およびメチレンジスルホネート化合物の製造方法
PL231124B1 (pl) Tiogermanany oraz sposób syntezy tiogermananów
JP6894445B2 (ja) アミノチオールエステル化合物およびその塩の製造方法
JP4170091B2 (ja) 3位置換ベンゾトリフルオリドの選択的な脱プロトン化及び官能化の方法
PL230831B1 (pl) Ditiogermanany oraz sposób otrzymywania ditiogermananów
JP5186115B2 (ja) 2‐置換ベンジル‐3,3‐ジフルオロアクリル酸エステル誘導体及びそれらの製造方法
EP3190139B1 (en) Method for preparing an aromatic sulfide or salt thereof
CN1368947A (zh) 酰化1,3-二羰基化合物的制备方法
EP1150949B1 (en) Synthesis of mercapto-benzaldehydes
CN105622544B (zh) 一种n-磺酰基-3,4-二氢-2h-1,4-噻嗪的合成方法
JP5818073B2 (ja) O−エチルS−n−プロピル(E)−[2−(シアノイミノ)−3−エチルイミダゾリジン−1−イル]ホスホノチオアートの製造方法
EP3230271B1 (en) Process for the preparation of 4-phenyldibenzothiophene
KR20200095741A (ko) 아실옥시벤젠술포네이트 화합물의 제조방법
JP2009114077A (ja) アルキルカルボニルチオ置換アルカンの製造方法
KR101210428B1 (ko) 신규한 엔올 포스페이트 유도체 및 알카인으로부터 금촉매를 이용한 이의 제조방법
BR112019008372B1 (pt) Processo para preparação de compostos pesticidas
JP5751569B2 (ja) 超原子価臭素体、及びシリル芳香族スルホナート化合物の製造方法
JP5040261B2 (ja) (置換プロピルスルファニル)−アルキルアルコールの製造方法
JPH0318617B2 (pl)
EP0010856A1 (en) Halogenated hydrocarbons and a method for their preparation
JP2021527705A (ja) ボルチオキセチンおよびボルチオキセチン中間体を調製するためのワンポット有機擬触媒c−h活性化手法
JP2005194251A (ja) ニトロベンゼン類の製造方法