Najdluzszy cias trwania patentu do 21 listopada 1949 r.W uzupelnieniu i ulepszeniu sposobu, opisanego w patencie Nr 20769, stwierdzo¬ no, ze mozna calkowicie uniknac strat a- monjaku przy topieniu i przeróbce stopu azotanu amonowego z weglanem wapnio¬ wym w razie zastosowania zakwaszonego azotanu amonowego. Stwierdzono, ze na- ogól prawie zawsze dodatek topników, wy¬ mienionych w patencie Nr 20769, powodu¬ je pogorszenie sie wlasciwosci higroskopij- nych gotowego produktu, W celu uniknie¬ cia tego nalezy oprócz topników dodawac do stopu takiej substancji, która, reagujac po pewnym czasie z dodanym uprzednio topnikiem* daje w rezultacie zwiazek nie¬ rozpuszczalny w wodzie, wskutek czego pogarszajace dzialanie dodanego uprzed¬ nio topnika zostaje unieszkodliwione.Dzieki dodaniu do mieszaniny, zawie¬ rajacej: azotan amonowy, zwiazków, skla¬ dajacych sie z jednej strony z topników, opisanych juz w patencie Nr 20769, a z drugiej strony ze zwiazków, tworzacych z topnikiem1 po rozpyleniu stopu ciala nie¬ rozpuszczalne w wodzie, unieszkodliwia sie topnik, a jednoczesnie powoduje powsta¬ wanie rozdrobnionego osadu, który zwiek¬ sza mechaniczna wytrzymalosc ziarn na- *) Wlascicielka patentu oswiadczyla, ze wynalazca jest Inz. Tadeusz Rabek.wozu, twardosc i spoistosc, w niczem nie pjgaw*ajac latwosci rozpuszczania sie w \^cU% or^z zmniejsza higroskopijnosc go- JM^%$ pr^dttktu ponizej higroskopijnosci mieszaniny, skladajacej sie tylko z azota¬ nu amonowego i weglanu, czy tez fosfora¬ nu wapniowego. Dodawanie topnika i ciala, unieszkodliwiajacego topnik, nalezy pro- iysanietór^teo^spospb, aby oba ciala, maja¬ ce nastepnie wytworzyc osad nierozpu¬ szczalny, zostaly zmieszane ze soba na krótko przed ostetecznem przerobieniem stopu, poza tern topnika mozna dodawac do jednego ze skladników mieszaniny, a zwiazku, stracajacego topnik, do drugiego.Stwierdzono równiez, ze dodatek kwasu do azotanu amonowego dziala w charakterze topnika, a cial, zobojetniajacych dzialanie kwasu, podwyzszajacego higroskopijnosc, nalezy w takim przypadku dodawac do nierozpuszczalnej czesci stopu, w tym przy¬ padku do weglanu lub fosforanu wapnio¬ wego.Przyklad. Do zakwaszonego azotanu amonowego dodaje sie od 0,5 do 15% azo¬ tanu wapniowego, poczem dosypuje sie goracego sproszkowanego weglanu wapnio¬ wego lub fosforanu wapniowego, zawiera¬ jacego równowazna lub wieksza ilosc roz¬ puszczalnej w stopie soli kwasu siarkowe¬ go, fosforowego, szczawiowego lub weglo¬ wego. Stop powinien zawierac tyle wody, aby utworzyc z soli wapniowej, naprzyklad w przypadku stosowania siarczanów, przez podwójna wymiane GaSO± . 2H20. W przy¬ padku wytwarzania innej nierozpuszczal¬ nej soli wapniowej obecnosc wody nie jest konieczna. Mozna równiez przygotowac stop w taki sposób, aby stopiony azotan amonowy zawieral odrazu odpowiednia ilosc wolnego kwasu, dajacego z solami wapnia zwiazki nierozpuszczalne, naprzy¬ klad kwasu siarkowego lub fosforowego; mozna wówczas zmniejszyc lub nawet zu- Druk L. pelnie nie stosowac dodatku soli wymie¬ nionych kwasów do weglanu lub fosforanu wapniowegp. PL PL