PL232837B1 - Forma wtryskowa oraz sposób produkcji trzpienia rozpierającego - Google Patents

Abstract

Forma wtryskowa, charakteryzuje się tym, że korpus wtryskarki (1) składa się z korpusu lewego wtryskarki (1A) oraz korpusu prawego wtryskarki (1B), przy czym pomiędzy korpusem lewym wtryskarki (1A) a korpusem prawym wtryskarki (1B) znajduje się forma (F), zakończona od góry otworem (O), przy czym przez otwór (O) wykłada się do wnętrza formy (F) rdzeń (5), ponadto korpus lewy wtryskarki (1A) wyposażony jest w elementy magnetyczne chwytające, natomiast korpus prawy wtryskarki (1B) wyposażony jest w elementy dociskające, przy czym drugi koniec elementów dociskających połączony jest trwale ze sprężynami dociskającymi. Sposób produkcji trzpienia rozpierającego, wykorzystujący korpus wtryskarki oraz wtrysk tworzywa, polega na tym, że w pierwszym etapie korpus lewy wtryskarki (1A) oraz korpus prawy wtryskarki (1B) są od siebie oddalone, tworząc pomiędzy sobą szczelinę, następnie wprowadza się rdzeń (5), który przytrzymywany jest przez elementy magnetyczne chwytające, które umieszczone są w korpusie lewym wtryskarki (1A), w drugim etapie zbliża się do siebie korpus wtryskarki lewy (1A) i korpus wtryskarki prawy (1B), aż do szczelnego zamknięcia się formy (F), wewnątrz której uprzednio umieszczony jest rdzeń (5), w trzecim etapie po zamknięciu korpusu wtryskarki (1) dociska się rdzeń (5) do gniazda formy (F) za pomocą elementów dociskających, których siłę docisku wymusza się poprzez sprężyny dociskowe w czwartym etapie poprzez otwór (O), wykonany w korpusie wtryskarki (1) wprowadza się rozgrzane tworzywo równomiernie do formy (F), w piątym etapie studzi się tworzywo, którym zalana jest forma (F) z rdzeniem (5), w szóstym etapie po zastygnięciu tworzywa w formie (F) korpus wtryskarki (1) otwiera się, oddzielając od siebie korpus wtryskarki lewy (1A) i korpus wtryskarki prawy (1B), a następnie wyjmuje się gotowy trzpień (T), przy czym z wnętrza trzpienia (T) wyjmuje się rdzeń (5).

Description

Przedmiotem wynalazku jest forma wtryskowa zwłaszcza do produkcji trzpienia rozpierającego.

Z polskiego opisu patentowego nr PL167 822 znany jest kołek rozporowy. Kołek rozporowy stanowi odcinek profilu, mającego trzy, symetrycznie rozmieszczone względem osi beleczki rozpierające, które połączone są ze sobą wzdłużnymi, sprężystymi łącznikami umożliwiającymi zmianę wzajemnego położenia beleczek rozpierających względem siebie.

Z polskiego opisu patentowego nr PL 164 398 znany jest kołek rozprężny. Kołek rozprężny charakteryzuje się tym, że obwodowe żebra wsporcze mają postać zwojów śruby tworzących elementy rozprężne. Poszczególne zwoje uzwojenia śruby mają wzajemny odstęp i są połączone cienkościennym, w stosunku do żeber wsporczych, łamliwym płaszczem, tworząc pomiędzy zwojami uzwojenia śruby obwodowy przebiegający spiralnie na zewnątrz rowek, którego podstawą jest płaszcz. Podczas umieszczenia w otworze, żebra wsporcze są utrzymywane w swoim położe niu przez cienki płaszcz, natomiast w płaszczu pomiędzy zwojami uzwojenia śrubowego zostają ukształtowane podłużne szczeliny.

Z polskiego opisu patentowego nr PL 167 709 znany jest kołek rozporowy z tworzywa sztucznego. Kołek według wynalazku w swojej środkowej części trzpienia zamkniętej stopką zawiera segmenty rozpierające, utworzone przez szczeliny wzdłużne. W stopce śruba osadcza może nacinać sobie gwint, dzięki czemu jest możliwe osiowe naprężanie, powodujące wyboczenie segmentów do pustej przestrzeni. Na segmentach rozpierających trzpienia kołka są umieszczone na zewnątrz osiowe rowki zabezpieczające przed przekręceniem, a segmenty rozpierające trzpienia kołka posiadają wystające na zewnątrz żebra pierścieniowe w kształcie zębów piły.

Z polskiego opisu patentowego nr PL 168 508 znany jest kołek. Kołek z cylindryczną tuleją, która ma rozprężny obszar końcowy i w której można umieścić element rozprężny w postaci pręta charakteryzuje się tym, że tuleja ma boczne wybrania, przy czym w każdym jest umieszczon y element klinowy, który jest osadzony wychylnie na tulei. Element klinowy można wkręcać w zasadzie całkowicie do wnętrza zarysu zewnętrznego tulei.

Z polskiego opisu patentowego nr PL 173 433 znany jest kołek rozporowy. Proponuje się kołek rozporowy, który ma rozdzieloną wzdłużnie strefę rozporową. Półtrzpień, który stanowi połowę strefy rozporowej, jest połączony w strefie połączenia z rozciągającą się do otworu kołka tuleją trzpieniową za pomocą połączenia na jaskółczy ogon lub innymi elementami połączeniowymi. Drugi półtrzpień strefy rozporowej może stanowić jedną część wraz z tuleją trzpieniową.

Z polskiego opisu patentowego nr PL 177 787 znany jest kołek rozprężny z tworzywa sztucznego. Proponowany jest kołek rozprężny z tworzywa sztucznego, z wychodzącą od przedniego końca i biegnącą na części jego długości szczeliną, który dla wprowadzenia śruby mocującej zawiera wychodzący od tylnego końca kołka kanał podłużny, który za odcinkiem walcowym, odpowiadającym w przybliżeniu średnicy zewnętrznej śruby, przechodzi w zwężenie. Aby uzyskać dobre prowadzenie podłużne śruby mocującej podczas jej wkręcania w kołek rozprężny, przekrój poprzeczny zwężenia ma od odcinka walcowego kształt rombu. Wielkość kąta rombu w płaszczyźnie szczeliny pozostaje stała na całej długości zwężenia w przybliżeniu odpowiednio do średnicy odcinka walcowego, natomiast wielkość kąta prostopadle do płaszczyzny szczeliny maleje w kierunku przedniego końca kołka rozprężnego.

Z polskiego opisu patentowego nr PL 196 248 znany jest kołek z tworzywa sztucznego. Przedmiotem wynalazku jest kołek z tworzywa sztucznego z tuleją z tworzywa sztucznego, w którą wkręcona jest śruba rozporowa. Śrubowy gwint ma kształt zębów piły, aby przy poszerzaniu wywierconego otworu osiągnąć dużą siłę zakotwienia, przy czym dłuższe i bardziej płaskie zbocze gwintu jest skierowane w stronę tylnego końca śruby rozporowej. Przy poszerzaniu wywierconego otworu gwint w kształcie zębów piły powoduje dodatkowe rozpieranie kołka z tworzywa sztucznego, gdy śruba rozporowa jest obciążana w kierunku wyciągania.

Z polskiego opisu patentowego nr PL 199 037 znany jest dybel rozporowy i sposób mocowania płyt termoizolacyjnych na murze za pomocą dybla rozporowego. Przedmiotem wynalazku jest dybel rozporowy z główką, posiadającą płytkę dociskową oraz z łączącym się z główką trzpieniem rurkowym do wprowadzenia elementu rozpierającego, przy czym trzpień rurkowy ma co najmniej jeden odcinek rozporowy, posiadający co najmniej jedno żeberko wzdłużne między dwoma rozcięciami i dwa rozpierane promieniowo języczki, gdzie żeberko wzdłużne jest oddzielone rozcięciem od języczka oraz jest połączone odpowiednim mostkiem z rozpieranymi promieniowo języczkami i przy czym mostki są tak

PL 232 837 B1 rozmieszczone naprzemiennie w kierunku wzdłużnym odcinka rozporowego, albo są tak zwymiarowane, że żeberko wzdłużne podczas wprowadzania elementu rozpierającego może odkształcać się w postaci linii falistej.

Z polskiego opisu patentowego nr PL 202 619 znany jest kołek do mocowania na pustych i litych elementach budowlanych. Kołek ma rozciągające się w kierunku wzdłużnym ramiona rozporowe, połączone ze sobą cienkimi, mającymi pofałdowanie w kierunku obwodowym, błonkami, poprzerywanymi kilkoma, rozmieszczonymi spiralnie, szczelinami.

Z polskiego opisu patentowego nr PL 217 814 znany jest kołek rozporowy, ramowy. Przedmiotem wynalazku jest kołek rozporowy, ramowy, którego koszulkę, wykonaną z tworzywa sztucznego, stanowi tulejka podzielona w części co najmniej jedną, a optymalnie dwoma wzdłużnymi, sfalowanymi szczelinami. Głębokie zakola, utworzone przez sfalowaną szczelinę, wycinają w bryle koszulki głębokie wypusty, przy czym za każdym z wypustów wykonane są zagłębienia. W górnej części koszulki znajduje się kołnierz, zaś pod nim obwodowe pierścienie, z których trzy najwyżej położone przedzielone są wzdłużnymi płetwami. Na powierzchni kołka rozporowego, ramowego wykonane są klinujące zęby. Z bryły koszulki wyprowadzone są klinujące płetwy. Dolna część koszulki ma kształt ściętego stożka, w którym wykonana jest prosta szczelina względnie który podzielony jest prostą szczeliną, przechodzącą w górze w sfalowaną szczelinę.

Z międzynarodowego opisu patentowego nr WO2012038216 znany jest kołek rozporowy. Wynalazek dotyczy kołka rozporowego do dociskania do wydrążonego cylindrycznego gniazda, przy czym kołek ten jest w kształcie tulei, i obejmuje, na jego obwodzie, co najmniej jedną szczeliną, która jest ciągła w podłużnym kierunku kołka i za pomocą którego kołek może być elastycznie odkształcany w kierunku promieniowym. Promieniowa elastyczność trzpienia ustalającego jest zmienna w kierunku wzdłużnego każdego z elementów.

Z międzynarodowego opisu patentowego nr WO9013751 znany jest ciężki kołek rozporowy. Kołek ma sworzeń kotwiący, który jest wkręcony wzdłuż co najmniej jednej części jej długości. Wydłużony element blokujący jest zamontowany na końcu sworznia, tak aby mógł być zamocowany we wnęce między dwoma wspornikami podłużnymi równoległymi, połączonymi na swoim końcu oddalonym od elementu blokującego, za pomocą mostka w taki sposób, że może obracać się pomiędzy położeniem wkładki i przylegać do trzpienia kotwy, a położeniem blokującym być prostopadle do sworznia kotwiącego. Gwintowany przedni koniec trzpienia kotwy jest wkręcony w gwintowany otwór w mostku. Element blokujący jest przesuwany przez gwintowany otwór na osi środkowej, która w położeniu zablokowanym jest w jednej płaszczyźnie wzdłużnie do osi trzpienia kotwy.

Forma wtryskowa według wynalazku charakteryzuje się tym, że korpus wtryskarki składa się z korpusu lewego wtryskarki oraz korpusu prawego wtryskarki, przy czym pomiędzy korpusem lewym wtryskarki, a korpusem prawym wtryskarki znajduje się forma, zakończona od góry otworem, przy czym przez otwór wykłada się do wnętrza formy rdzeń, ponadto korpus lewy wtryskarki wyposażony jest w elementy magnetyczne chwytające, natomiast korpus prawy wtryskarki wyposażony jest w elementy dociskające, przy czym drugi koniec elementów dociskających połączony jest trwale z sprężynami dociskającymi.

Rdzeń jest elementem metalowym.

Korpus prawy wtryskarki wyposażony jest w co najmniej jeden element dociskający korzystnie pięć, oraz co najmniej jedną sprężynę dociskową korzystnie pięć, współpracującą z elementem dociskającym.

Korpus lewy wtryskarki wyposażony jest wzdłużnie punktowo w elementy magnetyczne chwytające. Korpus lewy wtryskarki i/lub korpus prawy wtryskarki wyposażony jest wzdłużnie punktowo w elementy magnetyczne chwytające.

Sposób według wynalazku polega na tym, że w pierwszym etapie korpus lewy wtryskarki oraz korpus prawy wtryskarki są od siebie oddalone, tworząc pomiędzy sobą szczelinę, następnie wprowadza się rdzeń, który przytrzymywany jest przez elementy magnetyczne chwytające, które umieszczone są w korpusie lewym wtryskarki, w drugim etapie zbliża się do siebie korpus wtryskarki lewy i korpus wtryskarki prawy, aż do szczelnego zamknięcia się formy, wewnątrz której uprzednio umieszczony jest rdzeń, w trzecim etapie po zamknięciu korpusu wtryskarki dociska się rdzeń do gniazda formy za pomocą elementów dociskających, których siłę docisku wymusza się poprzez sprężyny dociskowe, w czwartym etapie poprzez otwór, wykonany w korpusie wtryskarki wprowadza się rozgrzane tworzywo równomiernie do formy, w piątym etapie studzi się tworzywo, którym zalana jest forma z rdzeniem,

PL 232 837 B1 w szóstym etapie po zastygnięciu tworzywa w formie korpus wtryskarki otwiera się, oddzielając od siebie korpus wtryskarki lewy i korpus wtryskarki prawy, a następnie wyjmuje się gotowy trzpień, przy czym z wnętrza trzpienia wyjmuje się rdzeń.

Zaletą rozwiązania według wynalazku jest możliwość otrzymywania wyrobów w jednym procesie i wyeliminowanie dodatkowych operacji, a także poprawa wytrzymałości i sztywności gotowego elementu.

Kolejną zaletą rozwiązania według wynalazku jest poprawa jakości wyrobów (uszczelnienie, izolacja, estetyka, trwałość) oraz uproszczenie konstrukcji wyrobów.

Dodatkową zaletą rozwiązania według wynalazku jest skrócenie cyklu produkcyjnego wyrobów jak również uzyskanie nowych funkcji użytkowych (mniejsza przenikalność cieplna, wzrost sztywności elementu rozpierającego).

Przedmiot wynalazku przedstawiono w przykładach wykonania na rysunku na którym:

Fig. 1. Przedstawia zamkniętą formę wtryskową z włożonym do formy rdzeniem.

Fig. 2. Przedstawia otwartą formę wtryskową z podtrzymywanym rdzeniem.

Fig. 3. Przedstawia gotowy trzpień rozpierający.

P r z y k ł a d 1 (Forma)

Korpus wtryskarki (1) składa się z korpusu lewego wtryskarki (1A) oraz korpusu prawego wtryskarki (1B), przy czym pomiędzy korpusem lewym wtryskarki (1A), a korpusem prawym wtryskarki (1B) znajduje się forma (F), zakończona od góry otworem (O), przy czym przez otwór (O) wykłada się do wnętrza formy (F) rdzeń (5), ponadto korpus lewy wtryskarki (1A) wyposażony jest w elementy magnetyczne chwytające (2), natomiast korpus prawy wtryskarki (1B) wyposażony jest w elementy dociskające (3), przy czym drugi koniec elementów dociskających (3) połączony jest trwale z sprężynami dociskającymi (4).

P r z y k ł a d 2 (Sposób)

W pierwszym etapie korpus lewy wtryskarki (1A) oraz korpus prawy wtryskarki (1B) są od siebie oddalone, tworząc pomiędzy sobą szczelinę, następnie wprowadza się rdzeń (5), który przytrzymywany jest przez elementy magnetyczne chwytające (2), które umieszczone są w korpusie lewym wtryskarki (1A) w drugim etapie szczelnie zbliża się do siebie korpus wtryskarki lewy (1A) i korpus wtryskarki prawy (1B) co powoduje szczelne zamknięcie się formy (F), wewnątrz której umieszczony jest rdzeń (5), w trzecim etapie po zamknięciu korpusu wtryskarki (1) elementy dociskające (3), których siłę docisku wymusza się poprzez sprężyny dociskowe (4), dociskają rdzeń (5) do gniazda formy (F), w czwartym etapie poprzez otwór (O), wykonany w korpusie wtryskarki (1) wprowadza się równomiernie rozgrzane tworzywo do formy (F), dzięki czemu równomiernie wypełnia się formę (F) tworzywem oraz umieszczony w niej rdzeń (5), w piątym etapie studzi się tworzywo, którym zalana jest forma (F) i umieszczony w niej rdzeń (5), w szóstym etapie po zastygnięciu tworzywa w formie (F) korpus wtryskarki (1) otwiera się, oddzielając od siebie korpus wtryskarki lewy (1A) i korpus wtryskarki prawy (1B), w siódmym etapie wyjmuje się, pokonując siłę przyciągania pochodzącą od elementów magnetycznych chwytających (2), gotowy trzpień (T) z korpusu lewego wtryskarki (1A) w ostatnim etapie z wnętrza trzpienia (T) wyjmuje się rdzeń (5).

Korpus lewy wtryskarki (1A) i korpus prawy wtryskarki (1B) dociskane są do siebie z siłą 800 KN. Tworzywo wtryskiwane jest poprzez otwór (O) do wnętrza formy (F) pod ciśnieniem 183 MPa. P r z y k ł a d 3 (Sposób - rodzaj wtryskiwanego tworzywa)

W pierwszym etapie korpus lewy wtryskarki (1A) oraz korpus prawy wtryskarki (1B) są od siebie oddalone, tworząc pomiędzy sobą szczelinę, następnie wprowadza się rdzeń (5), który przytrzymywany jest przez elementy magnetyczne chwytające (2), które umieszczone są w korpusie lewym wtryskarki (1A), w drugim etapie szczelnie zbliża się do siebie korpus wtryskarki lewy (1A) i korpus wtryskarki prawy (1B) co powoduje szczelne zamknięcie się formy (F), wewnątrz której umieszczony jest rdzeń (5), w trzecim etapie po zamknięciu korpusu wtryskarki (1) elementy dociskające (3), których siłę docisku wymusza się poprzez sprężyny dociskowe (4), dociskają rdzeń (5) do gniazda formy (F), w czwartym etapie poprzez otwór (O), wykonany w korpusie wtryskarki (1) wprowadza się równomiernie rozgrzane tworzywo do formy (F), dzięki czemu równomiernie wypełnia się formę (F) tworzywem oraz umieszczony w niej rdzeń (5), w piątym etapie studzi się tworzywo, którym zalana jest forma (F) i umieszczony w niej rdzeń (5), w szóstym etapie po zastygnięciu tworzywa w formie (F) korpus wtryskarki (1) otwiera się, oddzielając od siebie korpus wtryskarki lewy (1A) i korpus wtryskarki prawy (1B), w siódmym etapie wyjmuje się, pokonując siłę przyciągania pochodzącą od elementów magnetycznych chwytających (2), gotowy trzpień (T) z korpusu lewego wtryskarki (1A), w ostatnim etapie z wnętrza trzpienia (T) wyjmuje się rdzeń (5).

PL 232 837 B1

Tworzywo dostarcza się z magazynu półproduktów i poddaje się suszeniu.

Do obtrysku używa się tworzywa Pa 6 z 30% zawartością GF, zgodnie z procedurą przetwórstwa poliamidów, zawartość wilgoci w przetwarzanym tworzywie nie może być większa niż 0,1%, aby uzyskać taką wilgotność używa się suszarki molekularnej.

Zastrzeżenia patentowe

Claims (6)

1. Forma wtryskowa wykorzystująca korpus wtryskarki, znamienna tym, że korpus wtryskarki składa się z korpusu lewego wtryskarki (1A) oraz korpusu prawego wtryskarki (1B), przy czym pomiędzy korpusem lewym wtryskarki (1A), a korpusem prawym wtryskarki (1B) znajduje się forma (F), zakończona od góry otworem (O), przy czym przez otwór (O) wykłada się do wnętrza formy (F) rdzeń (5), ponadto korpus lewy wtryskarki (1A) wyposażony jest w elementy magnetyczne chwytające (2), natomiast korpus prawy wtryskarki (1B) wyposażony jest w elementy dociskające (3), przy czym drugi koniec elementów dociskających (3) połączony jest trwale z sprężynami dociskającymi (4).

2. Forma według zastrz. 1, znamienna tym, że rdzeń (5) jest elementem metalowym.

3. Forma według zastrz. 1, znamienna tym, że korpus prawy wtryskarki (1B) wyposażony jest w co najmniej jeden element dociskający (3) korzystnie pięć, oraz co najmniej jedną sprężynę dociskową (4) korzystnie pięć, współpracującą z elementem dociskającym (3).

4. Forma według zastrz. 1, znamienna tym, że korpus lewy wtryskarki (1A) wyposażony jest wzdłużnie punktowo w elementy magnetyczne chwytające (2).

5. Forma według zastrz. 1, znamienna tym, że korpus lewy wtryskarki (1A) i/lub korpus prawy wtryskarki (1B) wyposażony jest wzdłużnie punktowo w elementy magnetyczne chwytające

6. Sposób produkcji trzpienia rozpierającego, wykorzystujący korpus wtryskarki oraz wtrysk tworzywa, polega na tym, że w pierwszym etapie korpus lewy wtryskarki (1A) oraz korpus prawy wtryskarki (1B) są od siebie oddalone, tworząc pomiędzy sobą szczelinę, następnie wprowadza się rdzeń (5), który przytrzymywany jest przez elementy magnetyczne chwytające (2), które umieszczone są w korpusie lewym wtryskarki (1A), w drugim etapie zbliża się do siebie korpus wtryskarki lewy (1A) i korpus wtryskarki prawy (1B), aż do szczelnego zamknięcia się formy (F), wewnątrz której uprzednio umieszczony jest rdzeń (5), w trzecim etapie po zamknięciu korpusu wtryskarki (1) dociska się rdzeń (5) do gniazda formy (F) za pomocą elementów dociskających (3), których siłę docisku wymusza się poprzez sprężyny dociskowe (4), w czwartym etapie poprzez otwór (O), wykonany w korpusie wtryskarki (1) wprowadza się rozgrzane tworzywo równomiernie do formy (F), w piątym etapie studzi się tworzywo, którym zalana jest forma (F) z rdzeniem (5), w szóstym etapie po zastygnięciu tworzywa w formie (F) korpus wtryskarki (1) otwiera się, oddzielając od siebie korpus wtryskarki lewy (1A) i korpus wtryskarki prawy (1B), a następnie wyjmuje się gotowy trzpień (T), przy czym z wnętrza trzpienia (T) wyjmuje się rdzeń (5).