PL233188B1 - Mieszanka cierna pasa polerskiego oraz sposób jej wytwarzania - Google Patents

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest mieszanka cierna pasa polerskiego oraz sposób wytwarzania tej mieszanki, mające zastosowanie przy produkcji materiałów polerskich powierzchni metalowych. Mieszanka cierna pasa polerskiego, zawierająca poliol, izocyjanian, oraz dodatki wypełniające takie jak korek, kruszone kolby kukurydzy, łupiny orzecha włoskiego, proszek diamentowy, charakteryzuje się tym, że zawiera od 40 do 43% wagowych poliolu, od 17 do 19% wagowych izocyjanianu oraz do 1% wagowego katalizatora aminowego, do 1% wagowego katalizatora cynowego, nadto od 6 do 8% wagowych rozdrobnionego korka, od 21 do 24% wagowych kruszonych łupin orzecha włoskiego, do 0,5% wagowego proszku diamentowego, oraz od 8 do 10% wagowych kruszonych kolb kukurydzy. Sposób wytwarzania pasa polerskiego, w pojemniku z mieszadłem rotacyjnym, kształtowanego wedle zadanej formy, charakteryzuje się tym, że do od 40 do 43% wagowych poliolu dodaje się do 1% wagowego katalizatora aminowego i do 1% wagowego katalizatora cynowego, równocześnie miesza się uzyskany roztwór przez czas od półtorej do dwóch minut, kolejno do roztworu dodaje się do 0,5% wagowych proszku diamentowego, od 8 do 10% wagowych kruszonych kolb kukurydzy i od 21 do 24% wagowych kruszonych łupin orzecha włoskiego, równocześnie miesza się uzyskaną zawiesinę przez czas od półtorej do dwóch minut, następnie dodaje się od 17 do 19% wagowych izocyjanianu i od 6 do 8% wagowych korka kruszonego, równocześnie miesza się uzyskaną zawiesinę przez czas od 45 do 50 sekund. Uzyskaną zawiesinę wlewa się do formy z podkładem z włókna lnianego, umieszcza się w piecu i wygrzewa w temperaturze 60°C przez 24 h.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest mieszanka cierna pasa polerskiego oraz sposób wytwarzania tej mieszanki, mające zastosowanie przy produkcji materiałów polerskich powierzchni metalowych.

Dotychczas znane mieszaniny stosowane do polerowania materiałów wykonane są z bazowych materiałów, elastycznych tworzyw sztucznych i naturalnych o różnej twardości, zależnej od zastosowanych domieszek i wypełniaczy. Pasy polerskie wykonuje się także z filcu polerskiego na bardzo mocnym podkładzie z płótna.

Z opisu zgłoszeniowego wynalazku za numerem WO2006049656 pod tytułem „Pas polerski”, znane jest rozwiązanie dotyczące pasa polerskiego, który zawiera poliuretanowy materiał, mocznik, przy czym co najmniej część materiału zawiera komórki, które są co najmniej częściowo wypełnione gazem. W jednym z korzystnych wariantów materiał zawiera grupę hydroksylową wybraną z grupy obejmującej polieteropoliole, poliole poliestrowe, poliole poliwęglanowe, poliole polikaprolaktonu i ich mieszaniny.

Następnie z opisu amerykańskiego wynalazku US2003003309, pod tytułem „Sposób wytwarzania powleczonego materiału ściernego pasa”, znane jest rozwiązanie, które obejmuje klej do stosowania przy łączeniu ściernych połączeń pasów zawierający zablokowany izocyjanian, system uretanowy. Środek blokowania może zawierać fenole, oksymy, kaprolaktam, poliol, alkohole i malonian dietylu. Klej może być usieciowany z aminą lub alkoholem. Powlekana taśma ścierna jest ukształtowana przez dołączenie wielu cząstek ściernych do pierwszej powierzchni warstwy podkładowej. Powłokę zaklejającą osadza się na cząstki ścierne w celu utworzenia powlekanego materiału ściernego. Powleczony materiał ścierny jest cięty w celu utworzenia taśmy mającej pierwszy koniec i drugi koniec. Końce taśmy łączy się ze spoiwa zawierającego zablokowany izocyjanian, system uretanowy.

Z kolei z opisu kanadyjskiego wynalazku CA2823350 pod tytułem „Taśma cierna i materiał do jej wytwarzania”, znane jest rozwiązanie, które zawiera podłoże z folii, z włókien umieszczonych na głównej powierzchni podłoża folii i spoiwa lub kleju umieszczonych na głównej powierzchni podłoża warstwy. Spoiwo lub klej zawiera utwardzacz uretanowy zawierający izocyjanianowy środek sieciujący oraz składnik poliolowy.

Natomiast z opisu wynalazku za numerem WO2013151946 pod tytułem „Sposób wytwarzania tarczy polerującej”, znane jest rozwiązanie, które zawiera obrotowy cylinder o osi centralnej. Cylinder zamyka się w przestrzeni wewnętrznej prekursora polimeru. Obracanie się walca jest prowadzone aż do utwardzenia polimeru. Sposób może obejmować tworzenie, co najmniej dwóch różnych warstw w tarczy polerującej przez odlewanie i utwardzanie kolejno przynajmniej dwóch różnych prekursorów polimerowych.

Do produkcji materiałów ciernych stosuje się różnego rodzaju dodatki, w tym łupiny orzecha, zmielone kolby kukurydzy, ziarna piasku o różnej gramaturze i inne materiały, których zastosowanie zależy od pożądanej twardości materiału ciernego, jego przeznaczenia.

Celem rozwiązania wedle wynalazku jest opracowanie elastycznej mieszanki polerującej, której skład jest optymalny dla procesów technologicznych, zawierającej maksymalną ilość wypełniaczy i materiałów ciernych, przy ilości, których znane rozwiązania szybko erodują i następuje proces łamania się materiału, oraz degradacji jego właściwości ciernych.

Mieszanka cierna pasa polerskiego, zawierająca poliol, izocyjanian, oraz dodatki wypełniające takie jak korek, kruszone kolby kukurydzy, łupiny orzecha włoskiego, proszek diamentowy, charakteryzuje się tym, że zawiera od 40 do 43% wagowych poliolu, od 17 do 19% wagowych izocyjanianu oraz do 1% wagowego katalizatora aminowego, do 1% wagowego katalizatora cynowego, nadto od 6 do 8% wagowych rozdrobnionego korka, od 21 do 24% wagowych kruszonych łupin orzecha włoskiego, do 0,5% wagowego proszku diamentowego, oraz od 8 do 10% wagowych kruszonych kolb kukurydzy.

Sposób wytwarzania pasa polerskiego, w pojemniku z mieszadłem rotacyjnym, kształtowanego wedle zadanej formy, charakteryzuje się tym, że od 40 do 43% wagowych poliolu dodaje się do 1% wagowego katalizatora aminowego i do 1% wagowego katalizatora cynowego, równocześnie miesza się uzyskany roztwór przez czas od półtorej do dwóch minut, kolejno do roztworu dodaje się do 0,5% wagowych proszku diamentowego, od 8 do 10% wagowych kruszonych kolb kukurydzy i od 21 do 24% wagowych kruszonych łupin orzecha włoskiego, równocześnie miesza się uzyskaną zawiesinę przez czas od półtorej do dwóch minut, następnie dodaje się od 17 do 19% wagowych izocyjanianu i od 6 do 8% wagowych korka kruszonego, równocześnie miesza się uzyskaną zawiesinę przez czas od czterdziestu pięciu sekund do pięćdziesięciu pięciu sekund, kolejno uzyskaną zawiesinę wyle

PL 233 188 B1 wa się do formy z podkładem z włókna lnianego i umieszcza się w piecu i wygrzewa się w temperaturze do 65°C przez czas dwudziestu czterech godzin.

Korzystnie, częstotliwość mieszania jest większa przy łączeniu roztworu z izocyjanianem i korkiem kruszonym.

Przedmiot wynalazku został przedstawiony w przykładzie wykonania na załączonym rysunku, na którym przedstawiono schemat blokowy procesu wedle sposobu.

Uzyskany materiał polerski wedle rozwiązania cechuje duża elastyczność oraz wytrzymałość, a także właściwości cierne, których parametry użytkowe są zachowane przez dłuższy czas użytkowania niż ma to miejsce w materiałach polerskich znanych dotychczas.

Mieszanka cierna pasa polerskiego zawiera 41,53725% wagowych poliolu, 18,59877% wagowych izocyjanianu oraz 0,06231% wagowych katalizatora aminowego, 0,06231% wagowych katalizatora cynowego, 7,43951% wagowych rozdrobnionego korka, 22,93848% wagowych kruszonych łupin orzecha włoskiego, 0,30998% wagowych proszku diamentowego, 9,05140% wagowych kruszonych kolb kukurydzy.

Sposób wytwarzania pasa polerskiego, w pojemniku z mieszadłem rotacyjnym, kształtowanego wedle zadanej formy, charakteryzuje się tym, że w pojemniku 10-litrowym dodaje się 670 gram poliolu, kolejno dodaje się 1,005 grama katalizatora aminowego i 1,05 grama katalizatora cynowego, równocześnie miesza się uzyskany roztwór przez czas od półtorej do dwóch minut, kolejno do roztworu dodaje się 5 gram proszku diamentowego, 146 gram kruszonych kolb kukurydzy i 370 gram kruszonych łupin orzecha włoskiego, równocześnie miesza się uzyskaną zawiesinę przez czas od półtorej do dwóch minut, następnie dodaje się 300 gram izocyjanianu i 120 gram korka kruszonego, równocześnie miesza się uzyskaną zawiesinę przez czas od czterdziestu pięciu sekund do pięćdziesięciu pięciu sekund. Częstotliwość mieszania jest większa przy łączeniu roztworu z izocyjanianem i korkiem kruszonym. Uzyskaną zawiesinę wylewa się do formy z podkładem z włókna lnianego i umieszcza się w piecu i wygrzewa się w temperaturze do 65°C przez czas dwudziestu czterech godzin.

Claims (3)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Mieszanka cierna pasa polerskiego, zawierająca poliol, izocyjanian, oraz dodatki wypełniające takie jak korek, kruszone kolby kukurydzy, łupiny orzecha włoskiego, proszek diamentowy, znamienna tym, że zawiera od 40 do 43% wagowych poliolu, od 17 do 19% wagowych izocyjanianu oraz do 1% wagowego katalizatora aminowego, do 1% wagowego katalizatora cynowego, nadto od 6 do 8% wagowych rozdrobnionego korka, od 21 do 24% wagowych kruszonych łupin orzecha włoskiego, do 0,5% wagowego proszku diamentowego, oraz od 8 do 10% wagowych kruszonych kolb kukurydzy.
2. 2. Sposób wytwarzania pasa polerskiego, w pojemniku z mieszadłem rotacyjnym, kształtowanego wedle zadanej formy, znamienny tym, że od 40 do 43% wagowych poliolu dodaje się do 1% wagowego katalizatora aminowego i do 1% wagowego katalizatora cynowego, równocześnie miesza się uzyskany roztwór przez czas od półtorej do dwóch minut, kolejno do roztworu dodaje się do 0,5% wagowych proszku diamentowego, od 8 do 10% wagowych kruszonych kolb kukurydzy i od 21 do 24% wagowych kruszonych łupin orzecha włoskiego, równocześnie miesza się uzyskaną zawiesinę przez czas od półtorej do dwóch minut, następnie dodaje się od 17 do 19% wagowych izocyjanianu i od 6 do 8% wagowych korka kruszonego, równocześnie miesza się uzyskaną zawiesinę przez czas od czterdziestu pięciu sekund do pięćdziesięciu pięciu sekund, kolejno uzyskaną zawiesinę wylewa się do formy z podkładem z włókna lnianego i umieszcza się w piecu i wygrzewa się w temperaturze do 65°C przez czas dwudziestu czterech godzin.
3. 3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że częstotliwość mieszania jest większa przy łączeniu roztworu z izocyjanianem i korkiem kruszonym.