PL233460B1

PL233460B1 - Mieszanka cierna pasa polerskiego oraz sposób jej wytwarzania

Info

Publication number: PL233460B1
Application number: PL421977A
Authority: PL
Inventors: Marcin Przestrzelski
Original assignee: Yest Polska Spolka Z Ograniczona Odpowiedzialnoscia
Priority date: 2017-06-21
Filing date: 2017-06-21
Publication date: 2019-10-31
Also published as: PL421977A1

Abstract

Przedmiotem wynalazku jest mieszanka cierna pasa polerskiego oraz sposób wytwarzania tej mieszanki, mające zastosowanie przy produkcji materiałów polerskich powierzchni metalowych. Mieszanka cierna pasa polerskiego, zawierająca poliol, izocyjanian, oraz dodatki wypełniające, charakteryzuje się tym, że zawiera od 28 do 32% wagowych poliolu, od 6 do 6,5% wagowych izocyjanianu oraz do 0,5% wagowego katalizatora aminowego, do 0,5% wagowego katalizatora cynowego, nadto od 3 do 3,5% wagowych mikrosfery suchej, od 3 do 4% wagowych włókna bazaltowego, od 38 do 40% wagowego elektrokorundu szlachetnego, oraz od 8 do 10% wagowych węglika krzemu. Sposób wytwarzania pasa polerskiego, w pojemniku z mieszadłem rotacyjnym, kształtowanego wedle zadanej formy, charakteryzuje się tym, że do od 28 do 32% wagowych poliolu dodaje się do 0,5% wagowego katalizatora aminowego i do 0,5% wagowego katalizatora cynowego, równocześnie miesza się uzyskany roztwór przez czas od półtorej do dwóch minut. Kolejno do roztworu dodaje się od 3 do 4% wagowych włókna bazaltowego, od 3 do 3,5% wagowych mikrosfery suchej i od 38 do 40% wagowych elektrokorundu szlachetnego, równocześnie miesza się uzyskaną zawiesinę przez czas od półtorej do dwóch minut, następnie dodaje się od 6 do 6,5% wagowych izocyjanianu i od 8 do 10% wagowych zielonego węglika krzemu, równocześnie miesza się uzyskaną zawiesinę przez czas od czterdziestu pięciu sekund do pięćdziesięciu pięciu sekund. Następnie uzyskaną zawiesinę wylewa się do formy z podkładem z włókna lnianego i umieszcza się w piecu i wygrzewa się w temperaturze do 65°C przez czas dwudziestu czterech godzin.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest mieszanka cierna pasa polerskiego oraz sposób wytwarzania tej mieszanki, mające zastosowanie przy produkcji materiałów polerskich powierzchni metalowych.

Dotychczas znane mieszaniny stosowanych do polerowania materiałów wykonane są z bazowych materiałów, elastycznych tworzyw sztucznych i naturalnych o różnej twardości, zależnej od zastosowanych domieszek i wypełniaczy. Pasy polerskie wykonuje się także z filcu polerskiego na bardzo mocnym podkładzie z płótna.

Z opisu zgłoszeniowego wynalazku za numerem WO2006049656 pod tytułem „Pas polerski”, znane jest rozwiązanie dotyczące pasa polerskiego, który zawiera poliuretanowy materiał, mocznik, przy czym co najmniej część materiału zawiera komórki, które są co najmniej częściowo wypełnione gazem. W jednym z korzystnych wariantów materiał zawiera grupę hydroksylową wybraną z grupy obejmującej polieteropoliole, poliole poliestrowe, poliole poliwęglanowe, poliole polikaprolaktonu i ich mieszaniny.

Następnie z opisu amerykańskiego wynalazku US2003003309, pod tytułem „Sposób wytwarzania powleczonego materiału ściernego pasa”, znane jest rozwiązanie, które obejmuje klej do stosowania przy łączeniu ściernych połączeń pasów zawierający zablokowany izocyjanian, system uretanowy. Środek blokowania może zawierać fenole, oksymy, kaprolaktam, poliol, alkohole i malonian dietylu. Klej może być usieciowany z aminą lub alkoholem. Powlekana taśma ścierna jest ukształtowana przez dołączenie wiele cząstek ściernych do pierwszej powierzchni warstwy podkładowej. Powłokę zaklejającą osadza się na cząstki ścierne w celu utworzenia powlekanego materiału ściernego. Powleczony materiał ścierny jest cięty w celu utworzenia taśmy mający pierwszy koniec i drugi koniec. Końce taśmy łączy się ze spoiwa zawierającego zablokowany izocyjanian, system y uretanowe.

Z kolei z opisu kanadyjskiego wynalazku CA2823350 pod tytułem „Taśma cierna i materiał do jej wytwarzania”, znane jest rozwiązanie, które zawiera podłoże z folii, z włókien umieszczonych na głównej powierzchni podłoża folii i spoiwa lub kleju umieszczoną na głównej powierzchni podłoża warstwy. Spoiwo lub klej zawiera utwardzacz uretanowy zawierający izocyjanianowy środek sieciujący oraz składnik poliolowy.

Natomiast z opisu wynalazku za numerem WO2013151946 pod tytułem „Sposób wytwarzania tarczy polerującej”, znane jest rozwiązanie, które zawiera obrotowy cylinder o osi centralnej. Cylinder zamyka się w przestrzeni wewnętrznej prekursora polimeru. Obracanie się walca jest prowadzone aż do utwardzenia polimeru. Sposób może obejmować tworzenie, co najmniej dwóch różnych warstw w tarczy polerującej przez odlewanie i utwardzanie kolejno przynajmniej dwóch różnych prekursorów polimerowych.

Celem rozwiązania wedle wynalazku jest opracowanie elastycznej mieszanki polerującej, której skład jest optymalny dla procesów technologicznych, zawierającej maksymalną ilość wypełniaczy i materiałów ciernych, przy ilości, których znane rozwiązania szybko erodują i następuje proces łamania się materiału, oraz degradacji jego właściwości ciernych.

Mieszanka cierna pasa polerskiego, zawierająca poliol, izocyjanian, oraz dodatki wypełniające, charakteryzuje się tym, że zawiera od 28 do 32% wagowych poliolu, od 6 do 6,5% wagowych izocyjanianu oraz do 0,5% wagowego katalizatora aminowego, do 0,5% wagowego katalizatora cynowego, nadto od 3 do 3,5% wagowych mikrosfery suchej, od 3 do 4% wagowych włókna bazaltowego, od 38 do 40% wagowego elektrokorundu szlachetnego, oraz od 8 do 10% wagowych węglika krze mu.

Korzystnie, że włókno bazaltowe to paski o długości do 6 mm.

Sposób wytwarzania pasa polerskiego, w pojemniku z mieszadłem rotacyjnym, kształtowanego wedle zadanej formy, charakteryzuje się tym, że do od 28 do 32% wagowych poliolu dodaje się do 0,5% wagowego katalizatora aminowego i do 0,5% wagowego katalizatora cynowego, równocześnie miesza się uzyskany roztwór przez czas od półtorej do dwóch minut, kolejno do roztworu dodaje się od 3 do 4% wagowych włókna bazaltowego, od 3 do 3,5% wagowych mikrosfery suchej i od 38 do 40% wagowych elektrokorundu szlachetnego, równocześnie miesza się uzyskaną zawiesinę przez czas od półtorej do dwóch minut, następnie dodaje się od 6 do 6,5% wagowych izocyjanianu i od 8 do 10% wagowych zielonego węglika krzemu, równocześnie miesza się uzyskaną zawiesinę przez czas od czterdziestu pięciu sekund do pięćdziesięciu pięciu sekund, kolejno uzyskaną zawiesinę wylewa się do formy z podkładem z włókna lnianego i umieszcza się w piecu i wygrzewa się w temperaturze do 65°C przez cza s dwudziestu czterech godzin.

PL 233 460 B1

Korzystnie, częstotliwość mieszania jest większa przy łączeniu roztworu z izocyjanianem i zielonym węglikiem krzemu.

Przedmiot wynalazku został przedstawiony w przykładzie wykonania na załączonym rysunku, na którym przedstawiono schemat blokowy procesu wedle sposobu.

Uzyskany materiał polerski wedle rozwiązania cechuje duża elastyczność oraz wytrzymałość, a także właściwości cierne, których parametry użytkowe są zachowane przez dłuższy czas użytkowania niż ma to miejsce w materiałach polerskich znanych dotychczas.

Mieszanka cierna pasa polerskiego, zawiera 30,071% wagowych poliolu, 6,283% wagowych izocyjanianu oraz 0,044511% wagowych katalizatora aminowego, 0,04511% wagowych katalizatora cynowego, nadto 3,366% wagowych mikrosfery suchej, 3,590% wagowych włókna bazaltowego, 39,048% wagowego elektrokorundu szlachetnego, oraz od 9,0514% wagowych węglika krzemu.

Sposób wytwarzania pasa polerskiego, w pojemniku z mieszadłem rotacyjnym, kształtowanego wedle zadanej formy, charakteryzuje się tym, że w pojemniku 10 litrowym dodaje się 670 gram poliolu, następnie dodaje się 1,005 grama katalizatora aminowego i 1,005 grama katalizatora cynowego, równocześnie miesza się uzyskany roztwór przez czas od półtorej do dwóch minut, kolejno do roztw oru dodaje się 80 gram włókna bazaltowego, 75 gram mikrosfery suchej i 870 gram wagowych elektrokorundu szlachetnego, równocześnie miesza się uzyskaną zawiesinę przez czas od półtorej do dwóch minut, następnie dodaje się 140 gram izocyjanianu i 870 gram wagowych zielonego węglika krzemu, równocześnie miesza się uzyskaną zawiesinę przez czas od czterdziestu pięciu sekund do pięćdziesięciu pięciu sekund, kolejno uzyskaną zawiesinę wylewa się do formy z podkładem z włókna lnianego i umieszcza się w piecu i wygrzewa się w temperaturze do 65°C przez czas dwudziestu czterech godzin. Częstotliwość mieszania jest większa przy łączeniu roztworu z izocyjanianem i zielonym węglikiem krzemu.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Mieszanka cierna pasa polerskiego, zawierająca poliol, izocyjanian, oraz dodatki wypełniające, znamienna tym, że zawiera od 28 do 32% wagowych poliolu, od 6 do 6,5% wagowych izocyjanianu oraz do 0,5% wagowego katalizatora aminowego, do 0,5% wagowego katalizatora cynowego, nadto od 3 do 3,5% wagowych mikrosfery suchej, od 3 do 4% wagowych włókna bazaltowego, od 38 do 40% wagowego elektrokorundu szlachetnego, oraz od 8 do 10% wagowych węglika krzemu.
2. Mieszanka, według zastrz. 1 znamienna tym, że włókno bazaltowe to paski o długości do 6 mm.
3. Sposób wytwarzania pasa polerskiego, w pojemniku z mieszadłem rotacyjnym, kształtowanego wedle zadanej formy, znamienny tym, że do od 28 do 32% wagowych poliolu dodaje się do 0,5% wagowego katalizatora aminowego i do 0,5% wagowego katalizatora cynowego, równocześnie miesza się uzyskany roztwór przez czas od półtorej do dwóch minut, kolejno do roztworu dodaje się od 3 do 4% wagowych włókna bazaltowego, od 3 do 3,5% wagowych mikrosfery suchej i od 38 do 40% wagowych elektrokorundu szlachetnego, równocześnie miesza się uzyskaną zawiesinę przez czas od półtorej do dwóch minut, następnie dodaje się od 6 do 6,5% wagowych izocyjanianu i od 8 do 10% wagowych zielonego węglika krzemu, równocześnie miesza się uzyskaną zawiesinę przez czas od czterdziestu pięciu sekund do pięćdziesięciu pięciu sekund, kolejno uzyskaną zawiesinę wylewa się do formy z podkładem z włókna lnianego i umieszcza się w piecu i wygrzewa się w temperaturze do 65°C przez czas dwudziestu czterech godzin.
4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że częstotliwość mieszania jest większa przy łączeniu roztworu z izocyjanianem i zielonym węglikiem krzemu.