PL236800B1 - Kondensator elektrochemiczny - Google Patents

Kondensator elektrochemiczny Download PDF

Info

Publication number
PL236800B1
PL236800B1 PL413471A PL41347115A PL236800B1 PL 236800 B1 PL236800 B1 PL 236800B1 PL 413471 A PL413471 A PL 413471A PL 41347115 A PL41347115 A PL 41347115A PL 236800 B1 PL236800 B1 PL 236800B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
electrochemical
electrolyte
mol
capacitor
carbon
Prior art date
Application number
PL413471A
Other languages
English (en)
Other versions
PL413471A1 (pl
Inventor
Krzysztof Fic
Elżbieta FRĄCKOWIAK
Elżbieta Frąckowiak
Original Assignee
Politechnika Poznanska
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Politechnika Poznanska filed Critical Politechnika Poznanska
Priority to PL413471A priority Critical patent/PL236800B1/pl
Publication of PL413471A1 publication Critical patent/PL413471A1/pl
Publication of PL236800B1 publication Critical patent/PL236800B1/pl

Links

Classifications

    • YGENERAL TAGGING OF NEW TECHNOLOGICAL DEVELOPMENTS; GENERAL TAGGING OF CROSS-SECTIONAL TECHNOLOGIES SPANNING OVER SEVERAL SECTIONS OF THE IPC; TECHNICAL SUBJECTS COVERED BY FORMER USPC CROSS-REFERENCE ART COLLECTIONS [XRACs] AND DIGESTS
    • Y02TECHNOLOGIES OR APPLICATIONS FOR MITIGATION OR ADAPTATION AGAINST CLIMATE CHANGE
    • Y02EREDUCTION OF GREENHOUSE GAS [GHG] EMISSIONS, RELATED TO ENERGY GENERATION, TRANSMISSION OR DISTRIBUTION
    • Y02E60/00Enabling technologies; Technologies with a potential or indirect contribution to GHG emissions mitigation
    • Y02E60/13Energy storage using capacitors

Landscapes

  • Electric Double-Layer Capacitors Or The Like (AREA)
  • Secondary Cells (AREA)

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest kondensator elektrochemiczny, składający się z dwóch porowatych elektrod węglowych o rozwiniętej powierzchni, pracujących w roztworze jonów bromkowych (Br-) lub bromianowych (BrOs-), mający zastosowanie jako urządzenie do magazynowania energii.
Kondensatory elektrochemiczne, nazywane również superkondensatorami czy kondensatorami podwójnej warstwy elektrycznej służą do odwracalnego gromadzenia energii. Proces ten zachodzi przede wszystkim dzięki ładowaniu i wyładowaniu podwójnej warstwy elektrycznej, utworzonej na granicy faz elektroda/elektrolit. Ponieważ obie fazy naładowane są przeciwnie, stanowić one mogą okładki kondensatora. Odległość między nimi wynosi około 1 nm (grubość monowarstwy jonów), stąd pojemności kondensatorów elektrochemicznych są wielokrotnie wyższe aniżeli ich tradycyjnych, elektrostatycznych odpowiedników. Z aplikacyjnego punktu widzenia, superkondensatory znajdują zastosowanie wszędzie tam, gdzie wymagana jest wysoka moc i relatywnie wysoka energia - w pojazdach o napędzie hybrydowym (HEV) dostarczają piku mocy podczas rozruchu czy pokonywania wzniesień, odzyskując ją podczas hamowania, w dźwigach i żurawiach dostarczają mocy podczas unoszenia ładunku, a odzyskują ją podczas ich opuszczania (John R. Miller, Patrice Simon „Electrochemical Capacitors for Energy Management”, Science 321 (2008) 651-652); doskonale sprawdzają się również jako urządzenia wspomagające pracę typowych chemicznych źródeł prądu jak np. ogniw litowo-jonowych czy niklowo-wodorkowych, które znajdują zastosowanie w większości urządzeń mobilnych, a są wrażliwe i ulegają zniszczeniu podczas obciążania dużymi wartościami prądu (np. podczas uruchamiania komputera czy błysku lampy w aparacie fotograficznym); w tym przypadku kondensatory pełnią funkcję ochronną i przedłużają żywotność ogniw.
Ładowanie i wyładowanie podwójnej warstwy elektrycznej jest procesem czysto elektrostatycznym. Pojemność tej warstwy jest ściśle zależna od powierzchni granicy faz e lektroda/elektrolit, zatem uzasadnione jest stosowanie materiałów węglowych o rozwiniętej powierzchni właściwej (często powyżej 1000 m2/g) jako podstawowego materiału elektrodowego [Elżbieta Frąckowiak, Franęois Beguin „Electrochemical storage of energy in carbon nanotubes and nanostructured carbons” Carbon 40 (2002) 1775-1787; Elżbieta Frąckowiak „Carbon materials for supercapacitor application” Physical Chemistry Chemical Physics 9 (2007) 1774-1785]. W przypadku kondensatorów elektrochemicznych oprócz typowego ładowania elektrostatycznego, możliwe jest również wykorzystanie ładunku pochodzącego z reakcji chemicznej przebiegającej ze zmianą stopnia utlenienia reagentów czyli reakcji redoks. Procesy takie, zwane faradajowskimi, wielokrotnie zwiększają (do rzędu tysięcy faradów na gram materiału elektrodowego) pojemność kondensatora. Materiałami elektrodowymi, które bywają najczęściej wykorzystywane jako źródło pseudopojemności są tlenki metali przejściowych, np. MnO2, FesO4, InO2, SnO2, V2O5 czy też RuO2, jakkolwiek cena tych związków (zwłaszcza w przypadku rutenu czy indu) nie pozwala na powszechną ich aplikację. Kompromisem, który pozwala wykorzystać pożądane cechy pseudopojemnościowe danego tlenku i jednocześnie obniżyć koszt produkcji jest wytwarzanie materiałów o charakterze kompozytowym typu materiał węglowy-tlenek metalu przejściowego, jak np. w patencie US 7572542 „Nanocarbon composite structure having ruthenium oxide trapped therein” Naoi, Katsuhiko czy też w opisie US 2010055568 A1 „Transition metal oxides/multiwalled carbon nanotube nanocomposite and method for manufacturing the same” Kim; Dong W. (KR), Lee; Du H. (KR), Kang; Jin G. (KR), Choi; Kyoung J. (KR), Park; Jae G. (KR). Inną metodą pozwalającą na wykorzystanie zjawiska pseudopojemności przy zachowaniu relatywnie niskiego kosztu jest zestawienie układu w sposób asymetryczny, charakteryzujący się tym, że elektroda dodatnia i ujemna wytworzone są z różnych materiałów. Koncepcja taka stanowi przedmiot kilkudziesięciu zgłoszeń patentowych i kilku udzielonych zastrzeżeń patentowych na całym świecie, np. US 2010134954 A1 „Asymmetric electrochemical super capacitor and method of manufacture thereof Lipka; Stephen M. (Parkland, FL), Miller; John R. (Shaker Heights, OH), Xiao; Tongsan D. (Willington, CT), Reisner; David E. (Bristol, CT) czy US 20090225498 A1 „ Asymmetric hybrid capacitor using metal oxide materials for positive and negative electrodes” Lee; Eun S.; (Seoul, KR); Ahn; Kyun Y.; (Gyeonggi-do, KR); Kim; Kwang B.; (Seoul, KR); Nam; Kyung W.; (Seoul, KR); Ma; Sang B.; (Seoul, KR); Yoon; Won S.; (Seoul, KR).
Efekt pseudopojemności można również uzyskać stosując materiały węglowe wzbogacone tzw. heteroatomami takimi jak tlen czy azot, a uzyskuje się go dzięki procesom redoks grup funkcyjnych oraz lokalnym zmianom struktury elektronowej w matrycy węglowej dotowanej heteroatomem. Zjawisko to zostało opisane między innymi w publikacji: Denisa Hulicova, Masaya Kodama, Hiroaki Hatori „Electrochemical Performance of Nitrogen-Enriched Carbons in Aqueous and Non-Aqueous Supercapacitors”
PL 236 800 Β1
Chemistry of Materials 18 (2006) 2318-2326, w której opisane zostały przedstawione właściwości pojemnościowe węgla aktywnego wzbogaconego azotem; wzbogacenie tym samym heteroatomem kompozytów węglowych z nanorurkami opisano w publikacji: Grzegorz Lota, Katarzyna Lota, Elżbieta Frąckowiak „Nanotubes based composites rich in nitrogen for supercapacitor application” Electrochemistry Communications 9 (2007) 1828-1832.
Innowacyjnym podejściem jest wykorzystanie zjawiska pseudopojemności, której źródłem jest roztwór elektrolitu, nie zaś materiał elektrodowy. Do tego celu używa się roztworów, w których pod wpływem polaryzacji zachodzą wspomniane reakcje redoks. Jak dotychczas, w doniesieniach naukowych na ten temat pojawiają się głównie wodne roztwory jodków [Grzegorz Lota, Elżbieta Frąckowiak „Striking capacitance of carbon/iodide interface” Electrochemistry Communications 11 (2009) 87-90], Elektroda węglowa kondensatora pracująca w roztworze jodku metalu alkalicznego stanowi również przedmiot ochrony patentowej [Elżbieta Frąckowiak, Grzegorz Lota, John R. Miller „Kondensator elektrochemiczny pracujący w roztworze jodku” PL-215046 zdn. 28.10.2008 r.].
Kondensator elektrochemiczny pracujący w roztworze jodków został udoskonalony poprzez sprzężenie pary redoks jodek/jod z parą wanadyl/wanad (III), dzięki czemu uzyskano większe wartości pojemności i energii, jak również ograniczono samowyładowanie i poprawiono trwałość cykliczną [Krzysztof Fic, Grzegorz Lota, Elżbieta Frąckowiak „Kondensator elektrochemiczny” PL 214963 zdn. 26.03.2012 oraz Elżbieta Frąckowiak, Krzysztof Fic, Mikołaj Meller, Grzegorz Lota: „Electrochemistry Serving People and Naturę: High-Energy Ecocapacitors based on Redox-Active Electrolytes” ChemSusChem 5 (2012) 1181-1185], Koncepcja roztworów wykazujących aktywność redoks jako elektrolitów kondensatora elektrochemicznego jest nadal bardzo interesująca i stanowi przedmiot ochrony patentowej i zgłoszeń patentowych kolejnych rozwiązań [P.398366 - Elżbieta Frąckowiak, Grzegorz Lota, Krzysztof Fic, Mikołaj Meller: „Kondensator elektrochemiczny pracujący w roztworach dihydroksybenzenów i jonów wanadu”, P.398367 - Elżbieta Frąckowiak, Grzegorz Lota, Krzysztof Fic, Mikołaj Meller: „Kondensator elektrochemiczny pracujący w roztworach dihydroksybenzenów”, P.398370 - Elżbieta Frąckowiak, Grzegorz Lota, Krzysztof Fic, Mikołaj Meller: Kondensator elektrochemiczny pracujący w roztworach dihydroksybenzenów i jodków metalu alkalicznego],
Brom w postaci jonowej, zarówno jako prosty jon bromkowy Br jak również polibromkowy Br3 _ czy bromianowy BrO3- wykazał również aktywność redoks w środowisku wodnym, korelując z wartościami termodynamicznymi [Marcel Pourbaix, Atlas d'Equilibres Electrochimiques, Gauthier-Villars, Paris (1963)].
Br ' <-> Br + e’( aq
2Br' <-» Br. + 2e’G) zd.q (3)
Brq <-> 3Br\ + 2e óZd.C|
Br, + 2H?O θ 2BrO + 4H+ +2e‘0) zdq z
Br ' + 2OH' θ 2BrO' + 4H?O +2e'0)
Niestety, ze względu na uwarunkowania termodynamiczne, prosty jon bromkowy nie wykazuje znacznej aktywności redoks w środowisku wodnym, ponieważ potencjał jego utleniania do bromu jest w bardzo wysoki i konkuruje z elektrochemiczną reakcją rozkładu wody. Z kolei jony BrO- oraz BrO3- są na tyle stabilne, że ich redukcja jest w środowisku wodnym inhibitowana i konkuruje z elektrochemiczną reakcją wydzielania wodoru. W związku z tym w rozwiązaniu wg wynalazku sprzężono dwie pary redoks, tj. bromek/brom oraz brom/bromian w odpowiednich stosunkach stężeń, uzyskując tym samym elektrolit wykazujący znaczną aktywność redoks. Co istotne, taki elektrolit pod wpływem polaryzacji może ulegać dodatkowym reakcjom syn-i dysproporcjonowania, dostarczając dodatkowej pojemności.
PL 236 800 Β1
Βγ2 + 2ΟΗ' θ Br' + BrO' + Η2Ο(
BrO + 4ΟΗ' θ BrO3‘ + 2Η2Ο + 4e’(7)
BrO/ + 5Br” + 6H+ θ 3Br2 + 3H2O(
Warto zauważyć, że w rozwiązaniu wg wynalazku P.398365 Krzysztof Fic, Elżbieta Frąckowiak, Grzegorz Lota, Mikołaj Meller: „Kondensator elektrochemiczny pracujący w roztworach dihydroksybenzenów i jonów bromkowych” sprzężono jon bromkowy z inną parą redoks, tj. chinon/hydrochinon, uzyskując stabilny układ redoks, zapewniający wysokie wartości pojemności i energii. W obecnym rozwiązaniu, układ zawiera wyłącznie aniony jednego pierwiastka, a obie elektrody pracują w tym samym elektrolicie, co znacznie upraszcza proces produkcji kondensatora elektrochemicznego.
Z amerykańskiego opisu patentowego US4713731 A znany jest kondensator, którego elektrolit zawiera dodatek bromku (ogólnie anionu halogenkowego), który pełni w tym układzie konkretną rolę, tj. ograniczenie prądu upływu. Istota tego rozwiązanie zmierzała do tego żeby kondensator nie wyładowywał się szybko po naładowaniu.
W przypadku wynalazku obecność bromków, w optymalnie określonym zachowaniem warunków pH i stężenia, ma na celu zwiększenie pojemności (poprzez reakcje redoks) oraz zwiększenie maksymalnego napięcia pracy, dzięki temu, że część ładunku poświęcana jest na reakcję redoks halogenku, a nie dekompozycję elektrolitu.
Istotą wynalazku jest kondensator elektrochemiczny składający się z elektrody dodatniej i ujemnej wykonanych z materiału węglowego o rozwiniętej powierzchni właściwej co najmniej 200 m2/g usytuowanych w elektrolicie, którym jest roztwór zawierający jony bromkowe o stężeniu 0.01 mol/L - 5 mol/L, korzystnie 1 mol/L lub jony bromianowe o stężeniu 0.01 mol/L - 2 mol/L, korzystnie 0.05 mol/L. Przy czym pH elektrolitu zawiera się w granicach 3.75 - 12.65, korzystnie 4.66. Nadto elektrolity każdej z elektrod oddzielone są separatorami i membraną.
Dzięki zastosowaniu kondensatora według wynalazku uzyskano następujące efekty techniczno-użytkowe:
• bardzo dobra propagacja ładunku, w zakresie częstotliwości prądu wyładowania od 1 mHz do 10 Hz i przy amplitudzie napięcia ±5 mV;
• niskie prądy upływu (ok. 72 mA/g);
• powolny proces samowyładowania (brak zaniku napięcia po 24 godzinach w obwodzie zamkniętym, bez polaryzacji);
• wysoka żywotność i zachowanie pojemności w trakcie pracy cyklicznej (zaledwie 12% spadek pojemności po 5000 cyklach ładowania/wyładowania prądem o gęstości 2 A/g;
• bardzo dobra odwracalność procesu ładowania/wyładowania, sięgająca nawet 98% • oba roztwory są roztworami wodnymi i nietoksycznymi, są zatem przyjazne środowisku;
• w przeciwieństwie do elektrolitów organicznych, roztwory wodne nie wymagają atmosfery ochronnej/inertnej podczas montażu urządzenia, co znacznie ułatwia proces produkcji;
• neutralne pH elektrolitów pozwala na szeroki dobór kolektorów prądowych, co znacznie obniża koszt produkcji.
Wynalazek został uwidoczniony na rysunku na którym fig. 1 przedstawia schemat ideowy kondensatora.
Kondensator elektrochemiczny składa się z elektrody dodatniej 3 i ujemnej 4 usytuowanych w elektrolicie 1 i 2, charakteryzujący się tym, że elektroda dodatnia 3 i ujemna 4 wykonane są z materiału węglowego o rozwiniętej powierzchni właściwej co najmniej 200 m2/g, przy czym elektroda dodatnia 4 i ujemna 3 usytuowane są w elektrolicie 1 i 2, którym jest roztwór zawierający jony bromkowe o stężeniu 0.01 mol/L-5 mol/L, korzystnie 1 mol/L lub jony bromianowe o stężeniu 0.01 mol/L-2 mol/L, korzystnie 0.05 mol/L. pH elektrolitu powinno zawierać się w granicach 3.75 - 12.65, korzystnie 4.66.
Dobór stężeń oraz wartości pH został wyznaczony eksperymentalnie.
Niniejszy wynalazek polega na wykorzystaniu potencjału elektrochemicznego roztworu bromku metalu alkalicznego sprzężonego z drugą parą redoks. Elektrody 3 i 4 kondensatora pracują w tym samym elektrolicie 1 i 2, jednak oddzielone są od siebie separatorami 5 i membraną 6. Zastosowanie membrany pozwala dwóm parom redoks, tj. bromek/brom oraz brom/bromian pracować niezależnie
PL 236 800 B1 i w efekcie oznacza efektywne wykorzystanie dwóch aktywnych elektrochemicznie układów redoks i osiągnięcie wysokiej wartości pojemności oraz energii i mocy (schemat ideowy - fig. 1).
Wartości pojemności tak skonstruowanego kondensatora kształtują się w zakresie 270-865 F/g (pojemność wyrażona w odniesieniu do masy elektrody), w zależności od wartości gęstości prądu wyładowania w zakresie 10 A/g do 0.5 A/g. Dla porównania, pojemność wyznaczona została w oparciu o inne niż stałoprądowa metody elektrochemiczne - woltamperometrię cykliczną (w zakresie prędkości skanowania od 1 mV/s do 20 mV/s) oraz elektrochemiczną spektroskopię impedancyjną (w zakresie częstotliwości od 100 kHz do 1 mHz). Zbliżone wyniki uzyskano dla wszystkich technik pomiarowych. Woltamperometria cykliczna wykazała jednoznacznie silny udział pseudopojemności pochodzącej od reakcji redoks. Obserwowany spadek pojemności wraz ze wzrostem prędkości skanowania jednoznacznie dowodzi, że zachodzące procesy mają charakter faradajowski, ponieważ ze względu na ich powolny charakter, zmniejsza się ich udział w ogólnej wartości pojemności przy większych prędkościach przesuwu potencjału; dla prędkości 1 mV/s pojemność wynosi 865 F/g, zaś dla 20 mV/s, która wyklucza praktycznie możliwość zajścia powolnej reakcji z wymianą elektronu, wynosi ona 270 F/g. Podobna tendencja obserwowana była w przypadku galwanostatycznego ładowania i wyładowania kondensatora - wzrost gęstości prądu wyładowania powodował drastyczny spadek pojemności; z 656 F/g dla łagodnego reżimu 500 mA/g do 200 F/g dla obciążenia prądem o gęstości 10 A/g. Elektrochemiczna spektroskopia impedancyjna potwierdza tendencję uzyskaną dla dwóch poprzednich technik - dla niewielkiej częstotliwości prądu wyładowania 1 mHz uzyskano pojemność 811 F/g, natomiast dla częstotliwości 1 Hz pojemność wynosiła już 178 F/g.
Bardzo dobra wartość pojemności kondensatora stanowi jego zaletę, jednakże głównym celem wynalazku było uzyskanie relatywnie dużych wartości gromadzonej/uwalnianej energii, rzędu 21 Wh/kg przy napięciu pracy 1.8 V, co jest wartością rzadko obserwowaną w przypadku urządzeń pracujących w środowisku wodnym; typowa wartość energii kondensatorów pracujących na bazie elektrolitów wodnych zawiera się bowiem w przedziale 3-10 Wh/kg.
Wynalazek ilustrują poniższe przykłady:
P r z y k ł a d I
Elektrody kondensatora elektrochemicznego wykonano z węgla aktywnego, którego powierzchnia rzeczywista wynosiła 1865 m2/g, natomiast średni rozmiar porów wynosi 0.7 nm. Zawartość pierwiastkowego węgla w próbce wynosiła 95.2 wt%. Tabletki o średnicy 10 mm i grubości ok. 0.7 mm uzyskano przez sprasowanie w prasie hydraulicznej mieszaniny: 85% wag. materiału węglowego, 10% wag. środka wiążącego (PTFE) oraz 5% wag. sadzy. Następnie tak przygotowane elektrody przeniesiono do fiolek zawierających roztwory elektrolitu. Elektrody umieszczono w wodnym, bezbarwnym roztworze bromku potasu o stężeniu 1 mol/L oraz bromianu potasu o stężeniu 0.05 mol/L. Fiolki zamknięto i pozostawiono na 24 godziny. Po tym czasie nasączono elektrolitem separatory (Whatman GF/F) i wraz z elektrodami przeniesiono je do naczynia elektrochemicznego, w którym dodatkowo oddzielono je membraną zapewniającą przepływ ładunku, a uniemożliwiającą mieszanie się elektrolitów (Nafion® 117).
Tak skonstruowany kondensator poddano testom elektrochemicznym: woltamperometrii cyklicznej (1-20 mV/s), galwanostatycznemu ładowania/wyładowaniu (500 mA/g - 10 A/g) oraz elektrochemicznej spektroskopii impedancyjnej (1 mHz-100 kHz).
P r z y k ł a d II
Elektrody kondensatora elektrochemicznego wykonano z węgla aktywnego, którego powierzchnia rzeczywista wynosiła 1865 m2/g, natomiast średni rozmiar porów wynosi 0.7 nm. Zawartość pierwiastkowego węgla w próbce wynosiła 95.2 wt%. Tabletki o średnicy 10 mm i grubości ok. 0.7 mm uzyskano przez sprasowanie w prasie hydraulicznej mieszaniny: 85% wag. materiału węglowego, 10% wag. środka wiążącego (PTFE) oraz 5% wag. sadzy. Następnie tak przygotowane elektrody przeniesiono do fiolek zawierających roztwory elektrolitu. Elektrody umieszczono w wodnym, bezbarwnym roztworze bromku potasu o stężeniu 1 mol/L. Fiolki zamknięto i pozostawiono na 24 godziny. Po tym czasie nasączono elektrolitem separatory (Whatman GF/F) i wraz z elektrodami przeniesiono je do naczynia elektrochemicznego, w którym dodatkowo oddzielono je membraną zapewniającą przepływ ładunku, a uniemożliwiającą mieszanie się elektrolitów (Nafion® 117).
Tak skonstruowany kondensator poddano testom elektrochemicznym: woltamperometrii cyklicznej (1-20 mV/s), galwanostatycznemu ładowania/wyładowaniu (500 mA/g - 10 A/g) oraz elektrochemicznej spektroskopii impedancyjnej (1 mHz-100 kHz).
PL 236 800 B1
P r z y k ł a d III
Elektrody kondensatora elektrochemicznego wykonano z węgla aktywnego, którego powierzchnia rzeczywista wynosiła 1865 m2/g, natomiast średni rozmiar porów wynosi 0.7 nm. Zawartość pierwiastkowego węgla w próbce wynosiła 95.2 wt%. Tabletki o średnicy 10 mm i grubości ok. 0.7 mm uzyskano przez sprasowanie w prasie hydraulicznej mieszaniny: 85% wag. materiału węglowego, 10% wag. środka wiążącego (PTFE) oraz 5% wag. sadzy. Następnie tak przygotowane elektrody przeniesiono do fiolek zawierających roztwory elektrolitu. Elektrody umieszczono w wodnym, bezbarwnym roztworze bromianu potasu o stężeniu 0.5 mol/L. Fiolki zamknięto i pozostawiono na 24 godziny. Po tym czasie nasączono elektrolitem separatory (Whatman GF/F) i wraz z elektrodami przeniesiono je do naczynia elektrochemicznego, w którym dodatkowo oddzielono je membraną zapewniającą przepływ ładunku, a uniemożliwiającą mieszanie się elektrolitów (Nafion® 117).
Tak skonstruowany kondensator poddano testom elektrochemicznym: woltamperometrii cyklicznej (1-20 mV/s), galwanostatycznemu ładowania/wyładowaniu (500 mA/g - 10 A/g) oraz elektrochemicznej spektroskopii impedancyjnej (1 mHz -100 kHz).

Claims (1)

  1. Zastrzeżenie patentowe
    1. Kondensator elektrochemiczny składający się z elektrody dodatniej i ujemnej wykonanych z materiału węglowego o rozwiniętej powierzchni właściwej co najmniej 200 m2/g usytuowanych w elektrolicie, znamienny tym, że elektrolitem (1) (2) jest roztwór zawierający jony bromkowe o stężeniu 0.01 mol/L - 5 mol/L, korzystnie 1 mol/L lub jony bromianowe o stężeniu 0.01 mol/L - 2 mol/L, korzystnie 0.05 mol/L, przy czym pH elektrolitu zawiera się w granicach 3.75 - 12.65, korzystnie 4.66, a elektrolit (1) (2) każdej z elektrod (3) (4) oddzielone są separatorami (5) i membraną (6).
PL413471A 2015-08-06 2015-08-06 Kondensator elektrochemiczny PL236800B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL413471A PL236800B1 (pl) 2015-08-06 2015-08-06 Kondensator elektrochemiczny

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL413471A PL236800B1 (pl) 2015-08-06 2015-08-06 Kondensator elektrochemiczny

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL413471A1 PL413471A1 (pl) 2017-02-13
PL236800B1 true PL236800B1 (pl) 2021-02-22

Family

ID=57965457

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL413471A PL236800B1 (pl) 2015-08-06 2015-08-06 Kondensator elektrochemiczny

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL236800B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL413471A1 (pl) 2017-02-13

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Yin et al. Electrochemical zinc ion capacitors: fundamentals, materials, and systems
Chen et al. A flexible solid-state zinc ion hybrid supercapacitor based on co-polymer derived hollow carbon spheres
US11069487B2 (en) Methods, devices and systems for activated carbon supercapacitors with macroporous electrodes
US20130244100A1 (en) Iron phosphates: negative electrode materials for aqueous rechargeable sodium ion energy storage devices
KR20200018598A (ko) 수용성 전기화학적 에너지 저장 장치용 전극 및 전해질
Wang et al. Electrochemical injection oxygen vacancies in layered Ca2Mn3O8 for boosting zinc-ion storage
US20130257389A1 (en) Supercapacitor with Hexacyanometallate Cathode, Activated Carbone Anode, and Aqueous Electrolyte
Yadav et al. Rechargeable iron-ion (Fe-ion) batteries: recent progress, challenges, and perspectives
CN105742076A (zh) 一种以正钒酸锂为负极活性物质的碱金属离子电容器
Que et al. Hierarchical hydrogen titanate nanowire arrays/anatase TiO2 heterostructures as binder-free anodes for Li-ion capacitors
JP2008269824A (ja) 電気化学セル
Wang et al. Aqueous Li-ion cells with superior cycling performance using multi-channeled polyaniline/Fe 2 O 3 nanotube anodes
TWI498931B (zh) 儲能元件
JP2017183591A (ja) 蓄電デバイス用炭素材料及び電極並びに蓄電デバイス
JP2012089823A (ja) リチウムイオンキャパシタ及びその製造方法
PL236800B1 (pl) Kondensator elektrochemiczny
US9443664B2 (en) Supercapacitor with metal cyanometallate anode and carbonaceous cathode
JP2015103602A (ja) リチウムイオンキャパシタ
Wang et al. A binder-free δ-MnO 2@ reduced graphene oxide composite film as a bi-functional electrode for aqueous rechargeable sodium-ion batteries and hybrid capacitive deionization
WO2015174043A1 (en) Supercapacitor with metal cyanometallate anode and carbonaceous cathode
PL226082B1 (pl) Kondensator elektrochemiczny pracujacy w oscylacyjnym ukladzie redoks
JP2015103603A (ja) リチウムイオンキャパシタ
PL214963B1 (pl) Kondensator elektrochemiczny
Debnath et al. Boosting Aqueous Zn‐Ion Battery Performances with Mg‐Vanadate Positive and Cu‐Metal Organic Framework Negative Electrodes in Inorganic Gel Electrolyte
PL223517B1 (pl) Kondensator elektrochemiczny operujący w roztworze cieczy jonowej zawierającej anion jodkowy