PL236860B1 - Sposób otrzymywania N-(1-pirenylo)ferrocenokarboksyamidu i sposób otrzymywania N,N’-bis(1-pirenylo)-1,1’-ferrocenodikarboksyamidu - Google Patents

Sposób otrzymywania N-(1-pirenylo)ferrocenokarboksyamidu i sposób otrzymywania N,N’-bis(1-pirenylo)-1,1’-ferrocenodikarboksyamidu Download PDF

Info

Publication number
PL236860B1
PL236860B1 PL427495A PL42749518A PL236860B1 PL 236860 B1 PL236860 B1 PL 236860B1 PL 427495 A PL427495 A PL 427495A PL 42749518 A PL42749518 A PL 42749518A PL 236860 B1 PL236860 B1 PL 236860B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
acid
ferrocene
formula
methylene chloride
carbodiimide
Prior art date
Application number
PL427495A
Other languages
English (en)
Other versions
PL427495A1 (pl
Inventor
Artur Kasprzak
Kristina Fateyeva
Original Assignee
Politechnika Warszawska
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Politechnika Warszawska filed Critical Politechnika Warszawska
Priority to PL427495A priority Critical patent/PL236860B1/pl
Publication of PL427495A1 publication Critical patent/PL427495A1/pl
Publication of PL236860B1 publication Critical patent/PL236860B1/pl

Links

Landscapes

  • Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest sposób otrzymywania N-(l-pirenylo)ferrocenokarboksyamidu o wzorze 1 i sposób otrzymywania N, N’-bis(1-pirenylo)-1,1’-ferrocenodikarboksyamidu o wzorze 2, będących pirenowymi pochodnymi odpowiednio kwasu ferrocenokarboksylowego lub kwasu 1,1’-ferrocenodikarboksylowego, związków znajdujących zastosowanie w sensorach elektrochemicznych.
W literaturze chemicznej opisany jest proces otrzymywania pirenowych pochodnych kwasu ferrocenokarboksylowego lub kwasu 1,1’-ferrocenodikarboksylowego. Metoda polega na dwuetapowej reakcji pomiędzy 1-pirenylometyloaminą a chlorkiem kwasu ferrocenokarboksylowego lub dichlorkiem kwasu 1,1’-ferrocenodikarboksylowego w obecności trietyloaminy (Zhou, L; Fan, X.-T.; Xu, Y.-D.; Cao, Q.-Y. New J. Chem. 2015, 39, 8087-8092). Główną niedogodność tej metody stanowi potrzeba użycia do reakcji chlorku kwasu ferrocenokarboksylowego lub dichlorku kwasu 1,1’-ferrocenodikarboksylowego. W pierwszym etapie przeprowadza się syntezę chlorku kwasu ferrocenokarboksylowego lub dichlorku kwasu 1,1’-ferrocenodkarboksylowego działając na kwas ferrocenokarboksylowy lub kwas 1,1’-ferrocenodikarboksylowy chlorkiem tionylu, chlorkiem oksalilu lub pentachlorkiem fosforu, najczęściej w chlorku metylenu (Shirin, Z.; Thompson, J.; Liable-Sands, L.; Yap, G. P. A.; Rheingold, A. L.; Borovik, A. S. J. Chem. Soc., Dalton Trans. 2002, 1714-1720; Lau, H. H.; Hart, H. J. Org. Chem. 1959, 24, 280281; Kuo, L.-J.; Liao, J.-H.; Chen, C.-T.; Huang, C.-H.; Chen, C.-S.; Fang, J.-M. Org. Lett. 2003, 5, 1821-1824). Wydajność reakcji waha się pomiędzy 40 a 60%. Reakcję należy prowadzić w obniżonej temperaturze (0-5°C). Konieczność ta powoduje, że w pierwszym etapie syntezy należy stosować dodatkowe oprzyrządowanie pozwalające na utrzymanie niskiej temperatury w reaktorze. Dodatkowo, chlorek tionylu, chlorek oksalilu czy pentachlorek fosforu to reagenty niebezpieczne i wysoce toksyczne (m.in. wrażliwość na wilgoć, wydzielanie chlorowodoru, toksyczne opary; patrz karty charakterystyki na stronie Sigma-Aldrich dla produktów o numerze CAS: 10026-13-8, 79-37-8, 7719-09-7). Co więcej, etap syntezy związany z przygotowaniem chlorku kwasu ferrocenokarboksylowego lub dichlorku kwasu 1,1’-ferrocenodikarboksylowego obniża sumaryczną wydajność reakcji otrzymywania pirenowych pochodnych kwasu ferrocenokarboksylowego lub kwasu 1,1’-ferrocenodikarboksylowego, jak również zwiększa ilość generowanego odpadu organicznego. W innej metodzie opisanej w literaturze chlorek kwasu ferrocenokarboksylowego poddaje się reakcji z sulfonamidowymi pochodnymi pirenu, otrzymując pirenowe pochodne kwasu ferrocenokarboksylowego (Shuhua, S.; Wenting, H.; Hongfang, G.; Honglan, Q.; Liping, D. Spectrochim. Acta A 2017, 184, 30-37). Niedogodności tej metody stanowią: (1) konieczność otrzymywania sulfonamidowych pochodnych pirenu w paroetapowych procesach, konieczność otrzymania chlorku kwasu ferrocenokarboksylowego, (2) niska sumaryczna wydajność reakcji otrzymywania docelowych związków. Dodatkowo, w wyniku procesu generowane są duże ilości niebezpiecznych odpadów organicznych.
W literaturze chemicznej opisane są procesy otrzymywania ferrocenokarboksyamidów (Tsou, Y.M.; Anson, F. C. J. Phys. Chem. 1985, 89, 3818-3823; Kraatz, H.-B.; Lusztyk, J.; Enright, G. D. Inorg. Chem. 1997, 36, 2400-2405; Auzias, M.; Gueniat, J.; Therrien, B.; Suss-Fink, G.; Renfrew, A. K.; Dyson, P. J. J. Organomet. Chem. 2009, 694, 855-861; Sheehy, M. J.; Gallagher, J. F.; Yamashita, M.; Ida, Y.; White-Colangelo, J.; Johnson, J.; Orlando, R.; Kenny, P. T. M. J. Organomet. Chem. 2004, 689, 15111520; Beilstein, A. E.; Grinstaff, M. W. J. Organomet. Chem. 2001, 637-639, 398-406). W reakcjach tych kwas ferrocenokarboksylowy poddaje się reakcji z odpowiednią aminą pierwszorzędową w obecności karbodiimidu. Najczęściej stosowanym karbodiimidem jest N, N’-dicykloheksylokarbodiimid. Wady tej metody stanowią: (1) czasochłonne i trudne oddzielanie ferrocenokarboksyamidu od N, N’-dicykloheksylomocznika, powstającego ubocznie z N,N’-dicykloheksylokarbodiimidu na etapie otrzymywania aktywnego estru kwasu ferrocenokarboksylowego, (2) konieczność dodatkowych etapów oczyszczania produktu (odsączanie mieszaniny poreakcyjnej lub/i ekstrakcja). Dodatkowo, najczęściej etap akt ywacji kwasu ferrocenokarboksylowego za pomocą N, N’-dicykloheksylokarbodiimidu należy prowadzić w obniżonej temperaturze (0°C). W syntezie należy zatem stosować dodatkowe oprzyrządowanie pozwalające na utrzymanie niskiej temperatury w reaktorze.
PL 236 860 Β1
Nieoczekiwanie okazało się, że /V-(1-pirenylo)ferrocenokarboksyamid o wzorze 1
Wzór 1 można otrzymać w procesie jednoetapowym, bez konieczności przygotowania chlorku kwasu ferrocenokarboksylowego oraz bez konieczności odsączania mieszaniny poreakcyjnej. Kwas ferrocenokarboksylowy poddaje się reakcji z 1-aminopirenem użytym w ilości 1,25 ekwiwalenta w stosunku do kwasu, w obecności karbodiimidu oraz 4-(dimetyloamino)pirydyny w rozpuszczalniku aprotonowym. Reakcję prowadzi się w temperaturze pokojowej. Produkt reakcji wyodrębnia się metodą chromatografii kolumnowej na żelu krzemionkowym stosując jako eluent chlorek metylenu.
Jako rozpuszczalnik aprotonowy korzystnie stosuje się chlorek metylenu.
Jako karbodiimid korzystnie stosuje się chlorowodorek /V-(3-dimetyloaminopropylo)-/V-etylokarbodiimidu.
Λ/,Λ/-bis(1 -pirenylo)-1,1 ’-ferrocenodikarboksyamid o wzorze 2
Wzór 2 można otrzymać w procesie jednoetapowym, bez konieczności przygotowania dichlorku kwasu 1,1’-ferrocenodikarboksylowego oraz bez konieczności odsączania mieszaniny poreakcyjnej. Kwas 1,1’-ferrocenodikarboksylowy poddaje się reakcji z 1-aminopirenem użytym w ilości 2,50 ekwiwalenta w stosunku do kwasu, w obecności karbodiimidu oraz 4-(dimetyloamino)pirydyny w rozpuszczalniku aprotonowym. Reakcję prowadzi się w temperaturze pokojowej. Produkt reakcji wyodrębnia się metodą chromatografii kolumnowej na żelu krzemionkowym stosując jako eluent chlorek metylenu.
Jako rozpuszczalnik aprotonowy korzystnie stosuje się chlorek metylenu.
PL 236 860 Β1
Jako karbodiimid korzystnie stosuje się chlorowodorek /V-(3-dimetyloaminopropylo)-/V-etylokarbodiimidu.
Sposób według wynalazku został przedstawiony w przykładach.
Przykład 1. Kwas ferrocenokarboksylowy (23,1 mg, 0,10 mmol, 1 eq) zawiesza się w suchym chlorku metylenu (2 mL). Dodaje się chlorowodorek /V-(3-dimetyloaminopropylo)-/V-etylokarbodiimidu (38,4 mg, 0,20 mmol, 2 eq) i otrzymany roztwór miesza w atmosferze argonu w temperaturze pokojowej przez 15 minut. Do mieszaniny dodaje się powoli roztwór 1-aminopirenu (27,2 mg, 0,125 mmol, 1,25 eq) i 4-(dimetyloamino)pirydyny (3,1 mg, 0,025 mmol, 0,25 eq) w suchym chlorku metylenu (3 mL). Zawartość kolby miesza się w atmosferze argonu w temperaturze pokojowej przez 24 godziny. Lotne składniki oddestylowuje się pod zmniejszonym ciśnieniem. Produkt reakcji wyodrębnia się na kolumnie chromatograficznej na żelu krzemionkowym stosując jako eluent chlorek metylenu. Otrzymuje się 32,2 mg (75%) /V-(1-pirenylo)ferrocenokarboksyamidu (wzór 1).
1H NMR (DMSO-d6, 500 MHz, ppm), δΗ 10.12 (s, 1H), 8.34-8.08 (m, 9H), 5.16-5.15 (t, 2H), 4.534.52 (t, 2H), 4.37 (s, 5H) 13C NMR (DMSO-d6, 125 MHz, ppm), 5c 169.10, 131.92,130.79, 130.50, 128.71,127.26, 127.09, 126.78, 126.40, 125.58, 125.40, 125.27, 125.03, 124.88, 124.40, 123.86, 122.84, 76.11, 70.61 (2C), 69.52 (5C), 68.82 (2C)
FT-IR (KBr, cm1), v1635, 1595, 1555, 1500, 1485, 1375, 1280, 1150, 1110, 845, 710
HRMS (ESI): obliczono dla wzoru: C27H2oFeNO [M+H]+ = 430,0811, oznaczono: m/z 430,0812
Przykład 2. Kwas 1,1’-ferrocenodikarboksylowy (27,4 mg, 0,10 mmol, 1 eq) zawiesza się w suchym chlorku metylenu (2 mL). Dodaje się chlorowodorek /V-(3-dimetyloaminopropylo)-/V-etylokarbodiimidu (76,7 mg, 0,40 mmol, 4 eq) i otrzymany roztwór miesza się w atmosferze argonu w temperaturze pokojowej przez 15 minut. Do mieszaniny dodaje się powoli roztwór 1-aminopirenu (54,3 mg, 0,25 mmol, 2,50 eq) i 4-(dimetyloamino)pirydyny (6,2 mg, 0,05 mmol, 0,05 eq) w suchym chlorku metylenu (3 mL). Zawartość kolby miesza się w atmosferze argonu w temperaturze pokojowej przez 24 godziny. Lotne składniki oddestylowuje się pod zmniejszonym ciśnieniem. Produkt reakcji wyodrębnia się na kolumnie chromatograficznej na żelu krzemionkowym stosując jako eluent chlorek metylenu. Otrzymuje się 47,1 mg (70%) /V,/V-bis(1-pirenylo)-1,1’-ferrocenodikarboksyamidu (wzór 2).
1H NMR (DMSO-d6, 500 MHz, ppm), δΗ 10.29 (s, 2H), 8.34-8.05 (m, 18H), 5.29-5.28 (t, 4H), 4.724.71 (t, 4H) 13C NMR (DMSO-d6, 125 MHz, ppm), δο 168.42 (2C), 131.78 (2C), 130.73 (2C), 130.45 (2C), 128.71 (2C), 127.20 (2C), 127.10 (2C), 126.75 (2C), 126.33 (2C), 125.47 (2C), 125.34 (2C), 125.19 (2C), 124.94 (2C), 124.78 (2C), 124.32 (2C), 123.79 (2C), 122.96 (2C), 77.73 (2C), 72.24 (4C), 70.38 (4C)
FT-IR (KBr, cm1), v1645, 1596, 1535, 1510, 1495, 1304, 1270, 1185, 1140, 820, 705
HRMS (ESI): obliczono dla wzoru C44H29FeN2O2 [M+H]+ = 672,1573, oznaczono: m/z 673,1566.

Claims (6)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Sposób otrzymywania /V-(1-pirenylo)ferrocenokarboksyamidu o wzorze 1
    Wzór 1
    PL 236 860 Β1 znamienny tym, że kwas ferrocenokarboksylowy poddaje się reakcji z 1-aminopirenem użytym w ilości 1,25 ekwiwalenta w stosunku do kwasu, w obecności karbodiimidu oraz 4-(dimetyloamino)pirydyny w rozpuszczalniku aprotonowym w temperaturze pokojowej a produkt reakcji wyodrębnia się metodą chromatografii kolumnowej na żelu krzemionkowym stosując jako eluent chlorek metylenu.
  2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako rozpuszczalnik aprotonowy stosuje się chlorek metylenu.
  3. 3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako karbodiimid stosuje się chlorowodorek /V-(3-dimetyloaminopropylo)-/V-etylokarbodiimidu.
  4. 4. Sposób otrzymywania /V,/V-bis(1-pirenylo)-1,1 ’-ferrocenodikarboksyamidu o wzorze 2
    Wzór 2 znamienny tym, że kwas 1,1’-ferrocenodikarboksylowy poddaje się reakcji z 1-aminopirenem użytym w ilości 2,50 ekwiwalenta w stosunku do kwasu, w obecności karbodiimidu oraz 4-(dimetyloamino)pirydyny w rozpuszczalniku aprotonowym w temperaturze pokojowej a produkt reakcji wyodrębnia się metodą chromatografii kolumnowej na żelu krzemionkowym stosując jako eluent chlorek metylenu.
  5. 5. Sposób według zastrz. 4, znamienny tym, że jako rozpuszczalnik aprotonowy stosuje się chlorek metylenu.
  6. 6. Sposób według zastrz. 4, znamienny tym, że jako karbodiimid stosuje się chlorowodorek /V-(3-dimetyloaminopropylo)-/V-etylokarbodiimidu.
PL427495A 2018-10-22 2018-10-22 Sposób otrzymywania N-(1-pirenylo)ferrocenokarboksyamidu i sposób otrzymywania N,N’-bis(1-pirenylo)-1,1’-ferrocenodikarboksyamidu PL236860B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL427495A PL236860B1 (pl) 2018-10-22 2018-10-22 Sposób otrzymywania N-(1-pirenylo)ferrocenokarboksyamidu i sposób otrzymywania N,N’-bis(1-pirenylo)-1,1’-ferrocenodikarboksyamidu

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL427495A PL236860B1 (pl) 2018-10-22 2018-10-22 Sposób otrzymywania N-(1-pirenylo)ferrocenokarboksyamidu i sposób otrzymywania N,N’-bis(1-pirenylo)-1,1’-ferrocenodikarboksyamidu

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL427495A1 PL427495A1 (pl) 2020-05-04
PL236860B1 true PL236860B1 (pl) 2021-02-22

Family

ID=70466950

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL427495A PL236860B1 (pl) 2018-10-22 2018-10-22 Sposób otrzymywania N-(1-pirenylo)ferrocenokarboksyamidu i sposób otrzymywania N,N’-bis(1-pirenylo)-1,1’-ferrocenodikarboksyamidu

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL236860B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL427495A1 (pl) 2020-05-04

Similar Documents

Publication Publication Date Title
García-Álvarez et al. Thiazolyl-phosphine hydrochloride salts: effective auxiliary ligands for ruthenium-catalyzed nitrile hydration reactions and related amide bond forming processes in water
Kaboudin et al. β-Cyclodextrin as an efficient catalyst for the one-pot synthesis of 1-aminophosphonic esters in water
JP2005515258A5 (pl)
JP2010511017A (ja) ルテニウムを主成分とした触媒錯体、およびオレフィンメタセシスのための前記錯体の使用
Pietruszka et al. Laccase-catalyzed 3-Arylation of 3-Substituted Oxindoles.
Eymur et al. Direct enantioselective aldol reactions catalyzed by calix [4] arene-based L-proline derivatives in the water
JP2021113234A (ja) N−メチル−n−ニトロソ化合物を使用したオレフィンのシクロプロパン化のためのプロセス
PL236860B1 (pl) Sposób otrzymywania N-(1-pirenylo)ferrocenokarboksyamidu i sposób otrzymywania N,N’-bis(1-pirenylo)-1,1’-ferrocenodikarboksyamidu
Stoikov et al. p-tert-Butyl thiacalix [4] arenes functionalized at the lower rim by o-, m-, p-amido and o-, m-, p-(amidomethyl) pyridine fragments as receptors for α-hydroxy-and dicarboxylic acids
Chimiak et al. Lysine analogues of siderophores
Paleček et al. A practical synthesis of Rho-Kinase inhibitor Y-27632 and fluoro derivatives and their evaluation in human pluripotent stem cells
CA2563269A1 (en) Process for producing cyclic n-hydroxy imide compounds
El‐Dahshan et al. Efficient access to peptidyl ketones and peptidyl diketones via C‐alkylations and C‐acylations of polymer‐supported phosphorus ylides followed by hydrolytic and/or oxidative cleavage
US20130289272A1 (en) Methods for producing 1,5,7-triazabicyclo[4.4.0]dec-5-ene by reaction of a disubstituted carbodiimide and dipropylene triamine
PL238249B1 (pl) Sposób otrzymywania N-(4-aminofenylo)ferrocenokarboksyamidu
Ghanei-Nasab et al. Synthesis and anti-acetylcholinesterase activity of N-[(indolyl) ethyl)-coumarin-yloxy)] alkanamides
Balaguer-Garcia et al. In Search of Radical Transformations from Metal Enolates. Direct Reactions of N-Acyl-1, 3-oxazolidin-2-ones with TEMPO Catalyzed by Copper (II) Acetate
CN105130807B (zh) 一种α‑酮酸酯的合成方法
Lataifeh Ferrocenoyl conjugates of hydroxyl group containing side chain amino acids: Synthesis, electrochemical study and reactivity toward electrophiles
Li et al. A new and direct approach to functionalized biaryl α-ketophosphonic acids via aqueous Suzuki coupling on solid support
Nelson et al. Enantiomerically divergent pathways in Tsuji-Trost reactions: exploiting the structural differences between β-acyloxy-o-(diphenylphosphino) benzamides and β-amido-o-(diphenylphosphino) benzoates
KR101554539B1 (ko) 금속이 배제된 호기성 산화 아민화 반응을 이용한 아마이드 화합물의 제조방법
Chandra et al. Design, synthesis and inhibition activity of a novel cyclic enediyne amino acid conjugates against MPtpA
Jena et al. Non-benzenoid N-aryl oxalamide: synthesis of troponyl-oxalamide peptides by Pd (ii)-catalyzed C (sp 3)–H functionalization of glycinamides
Valizadeh et al. A facile and efficient [bmim] N 3 catalyzed direct oxidative esterification of arylaldehydes with alcohols