PL236897B1

PL236897B1 - Kompozycja masy do produkcji kostki lub płyt brukowych z naniesioną powierzchniowo miką płatkową i sposób jej nakładania do form

Info

Publication number: PL236897B1
Application number: PL423994A
Authority: PL
Inventors: Andrzej Buchcik; Przemysław Wójcicki; Tomasz Maciocha
Original assignee: Bruk Spolka Z Ograniczona Odpowiedzialnoscia
Priority date: 2017-12-21
Filing date: 2017-12-21
Publication date: 2021-02-22
Also published as: PL423994A1

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest kompozycja masy do produkcji kostki lub płyt brukowych z naniesioną powierzchniowo miką płatkową, zwierającą piasek, cement, mikę i plastyfikator HA oraz wodę. Kompozycja ta charakteryzuje się tym że na warstwę ścieralną na 0,4 m3 przypada 520 kg piasku 0,2 żółtego; 80 kg bazaltu 1 - 3; 176 kg cementu CEM I 42,5; 50 kg piasku kwarcowego z zawartością drobnych kryształów miki tzw. Glimersandu; oraz wody w ilości zapewniającej osiągnięcie współczynnika wodno - cementowego równego 0,36. Przedmiotem zgłoszenia jest także sposób nakładania do form masy do produkcji kostki lub płyt brukowych z naniesioną powierzchniowo miką płatkową, który polega na tym, że najpierw następuje wypełnienie formy na kostkę lub płytę brukową betonem konstrukcyjnym wg standardowego składu, po czym następuje wstępne zagęszczenie, a następnie po wymieszaniu masę kompozycji w postaci betonu licowego w formie wilgotnej przetransportowuje się do gniazda zasypu wibroprasy i wówczas szuflada z zamocowanym zasobnikiem mieląco - dozującym zasypuje formę betonem licowym, na warstwę betonu konstrukcyjnego, a podczas powrotu szuflady przy uruchomionym zasobniku mieląco - dozującym wypełnionym miką płatkową następuje ułożenie trzeciej warstwy w ilości 5 g na miki na 1m2 powierzchni warstwy licowej.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest kompozycja do produkcji kostki lub płyt brukowych z naniesioną powierzchniowo miką płatkową i sposób jej nakładania do form w wyniku czego uzyskuje się powierzchnię kostki o zwiększonych własnościach odblaskowych z elementami połyskującymi, mieniącymi się w świetle słonecznym.

Znana jest z opisu zgłoszenia wynalazku P.387785 zasypka kostki brukowej, sposób wytwarzania i stosowania. Wynalazek ten przedstawia zasypkę ekologiczną do spoinowania głównie kostki brukowej i sposób wytwarzania tej zasypki z udziałem rozcieńczonych żywic epoksydowych cellosolvami, z zastosowaniem wypełniaczy najczęściej w postaci łamanych minerałów. Sposób otrzymywania zasypki polega na tym, że sporządza się roztwory żywic epoksydowych rozcieńczonych pochodnymi tlenku etylenu (lub i propylenu) i alkoholi głównie pierwszorzędowych używając 5-30 części wagowych etylocellosolvu na 100 g części wagowych żywicy oraz 5-15 części wagowych wody na tę ilość żywicy podczas przygotowywania zasypki do spoinowania.

Z kolei US 20070216058 ujawnia sposób produkcji kostek brukowych o warstwowej strukturze. Kostka brukowa jest wytwarzana przez dwuwarstwową koncepcję, która jest poddawana procesom, które powodują strukturalną integrację warstw. Proces i kompozycja pozwalają na masową produkcję bloków mających niezależne topografie topowe, które emulują powierzchnie oryginalnych kostek brukowych i porównywalną siłę.

Znane jest również rozwiązanie z polskiego patentu PL 179097, w którym mieszanka wiążąca na bazie cementu drobnoziarnistego do wytwarzania zawiesiny cementowej do wypełniania i/lub wtłaczania zwłaszcza do porów i pustych przestrzeni luźnych skał klastycznych albo pustych przestrzeni i/lub pęknięć w skałach lub betonowych elementach budowlanych i tym podobnych, w postaci gotowej, wymagającej jedynie zarobienia wodą, suchej mieszanki, charakteryzuje tym, że zawiera drobnoziarnistą mączkę klinkierową lub drobnoziarnistą mączkę z piasku hutniczego lub ich mieszaninę oraz domieszki, korzystnie takie jak bentonit, tras, kwas krzemowy o wysokim stopniu dyspersji lub inne podobne znane domieszki, oraz środki pomocnicze, zwłaszcza takie jak środki upłynniające, środki opóźniające twardnienie, środki przyspieszające twardnienie, środki zatrzymujące wodę lub inne podobne znane środki pomocnicze, przy czym jednorodna sucha mieszanka charakteryzuje się rozkładem ziaren o wartościach przesiewu d95 < 24 gm i d50 < 7 gm.

Znany jest z opisu patentowego PL223533B1 sposób wytwarzania kostki brukowej o zwiększonej odporności na ścieranie i zwiększonej odporności na działania atmosferyczne polegający na przygotowaniu mieszanki betonowej warstwy konstrukcyjnej oraz mieszanki betonowej warstwy wierzchniej, zwibroprasowaniu w formach i poddaniu procesowi dojrzewania, charakteryzujący się tym, że mieszankę betonową warstwy konstrukcyjnej o składzie: wody w ilości 104 dcm³/m³, cementu CEM II A-V 42,5 R w ilości 83,9 dcm³/m³, popiołu lotnego w ilości 35,5 dcm³/m³, piasku o granulacji od 0 do 2 mm w ilości 363,4 dcm³/m³, grys o granulacji od 2 do 8 mm w ilości 313,3 dcm³/m³ oraz zawartość powietrza w ilości 32,0 dcm³/m³, poddaje się wymieszaniu i zwibrowaniu w formie kształtującej kostkę siłą udaru wibracji około 150 kN przy sile docisku stempla około 120 kN dla wielkości blatów produkcyjnych wynoszących 1400x1100 mm i powierzchni roboczej wynoszącej 1300x1050 mm oraz wysokości wyrobu 65 mm, po czym nakłada warstwę zewnętrzną o wysokości od 0,5 do 3 cm mieszaniny betonowej o składzie: wody w ilości 144 dcm³/m³, cementu CEM II A-V 42,5 R w ilości 129,0 dcm³/m³, zeolitu w ilości 27,3 dcm³/m³, piasku o granulacji od 0 do 2 mm w ilości 584,7 dcm³/m³ oraz zawartość powietrza w ilości 32,0 dcm³/m³, poddaje się wymieszaniu i zwibrowaniu w formie kształtującej kostkę w czasie 30 sekund, po czym poddaje procesowi dojrzewania w czasie 7 dni w komorze dojrzewalniczej, przy czym przez pierwsze dwa dni o wilgotności 70 do 75%, pozostałe 5 dni w wilgotności 40% w temperaturze 18-22°C i odkłada na pole odkładcze.

Patent PL205094 opisuje wynalazek którego przedmiotem wynalazku jest płyta, której korpus zawiera środek wiążący zawierający cement portlandzki, klinkier sulfoglinowy i źródło siarczanu wapniowego, przy czym środek wiążący zawiera wagowo od 30 do 80% cementu portlandzkiego, od 20 do 70% klinkieru sulfoglinowego, od 5 do 20% źródła siarczanu wapniowego i od 0,4 do 7% co najmniej jednego pomocniczego środka plastyfikującego zmniejszającego ilość wody albo superplastyfikatora silnie zmniejszającego ilość wody. Płyta zawiera lekkie granulaty w takiej ilości, aby gęstość końcowa była bliska 1, rzędu od 0,8 do 1,5.

Znany z opisu zgłoszenia patentowego P.414310 jest sposób wytwarzania prefabrykatów betonowych o charakterze nanostrukturalnym, który charakteryzuje się tym, że do mieszanki o zawartości

PL 236 897 B1 procentowej na m³, stanowiącej 3,5% cementu CEM II/B-M (S-V) 32,5 R, 5,0% cementu CEM IV/B (V) 32,5 R - LH/NA, 2-3% popiołu krzemionkowego, 43-47% kruszywa drobnego o frakcji 0-2, 30-35% kruszywa grubego o frakcji 2-8, 12-15% kruszywa grubego o frakcji 8-16, 2,6% wody zarobowej dodaje się 0,04-0,050% domieszki chemicznej nanostrukturalnej, po czym miesza jednorodnie przeciwbieżnie, przy czym czas mieszania jednego zarobu wynosi od 20 do 25 sekund, w temperaturze od 5 do 20°C. W pierwszej fazie mieszania dozowane jest kruszywo składające się z trzech frakcji kruszywa 0-2, 2-8 oraz 8-16, następnie dozuje cement CEM II/B-M (S-V) 32,5 R z wodą, po czym cement CEM IV/B (V) 32,5 R - LH/NA wraz z popiołem krzemionkowym i dodaną na końcu domieszką nanostrukturalną. Po ich wymieszaniu przetransportowuje się je do gniazda zasypu wibroprasy i układa w formie przy płynnej sile wibracji 220 kN oraz częstotliwości 50 Hz przy zmniejszonej energii docisku stempla wynoszącej 130 bar/150 kN, po czym zawibrowany i ukształtowany wyrób transportuje do komory klimatycznej i poddaje procesowi hydratacji, dojrzewania i wiązania przez 10 do 12 h w temperaturze od 25 do 28°C i wilgotności powietrza od 75 do 85%, następnie w ciągu 6 do 8 godzin dojrzewania zmniejsza się wilgotność do 60% uzyskując wytrzymałość wczesną stanowiącą 80% wytrzymałości właściwej, zaś po upływie 16 do 20 h układa na zafoliowane później palety i poddaje dojrzewaniu na placu składowym przez 28 dni do uzyskania wymaganej wytrzymałości.

Jednakże zaobserwowano, że wymienione znane powierzchnie brukowe są drogie, co mimo zapewnienia korzyści ekologicznej, źle wpływa na decyzję o zastosowaniu lub nie takiej powierzchni brukowej, ze względu na koszt surowców potrzebnych do otrzymania powierzchni brukowej.

Oferowana przez innych producentów kostka brukowa nie jest rozwiązaniem zadowalającym, gdyż efekt połysku jest niewielki. Należy dodawać do warstwy ścieralnej dużą ilość piasku zawierającego połyskujące drobinki (tzw. „glimersand” tj. piasek kwarcowy z zawartością drobnych kryształów miki) w ilości co najmniej 600 kg/m³, gdyż dodanie mniejszych ilości powoduje, że efekt ten jest zaledwie widoczny. Powyższe rozwiązanie z tego powodu jest nieekonomiczne.

Przedmiotem wynalazku jest kompozycja masy do przygotowania betonu warstwy licowej do produkcji trójwarstwowych kostek lub płyt brukowych.

Celem rozwiązania według wynalazku jest opracowanie takiej kompozycji masy do produkcji kostki lub płyt brukowych z naniesioną powierzchniowo miką płatkową i sposobu jej nakładania do form, który zapewni oczekiwany efekt odblaskowy w produkcie finalnym bez konieczności ponoszenia przy tym dodatkowych nakładów finansowych.

Cel ten osiągnięto dzięki kompozycji zdefiniowanej w przykładzie wykonania i sposobie nanoszenia warstwy miki na powierzchnię kostki lub płyty brukowej.

Istotą wynalazku jest kompozycja masy do produkcji kostki lub płyt brukowych z naniesioną powierzchniowo miką płatkową i sposób nakładania masy do form w wyniku czego otrzymuje się trójwarstwowy produkt w postaci kostki lub płyty brukowej o zwiększonym połysku. Opracowane rozwiązanie według wynalazku pozwala uzyskać zdecydowanie lepszy efekt wizualny przy niewielkiej ilości zastosowanego glimersandu, to jest tylko 125 kg/m³ do warstwy ścieralnej kostki brukowej, przy czym główny efekt uzyskano w trzeciej warstwie, dozując krystaliczną mikę w płatkach na powierzchnię kostki lub płyty brukowej.

Zgodna z wynalazkiem kompozycja masy warstwy licowej do produkcji kostki lub płyt brukowych z naniesioną powierzchniowo miką płatkową składa się z następującej receptury na warstwę ścieralną na 0,4 m³:

Piasek 0,2 żółty 520 kg

Bazalt 1-3 80 kg

Glimersand 50 kg

Cement CEM 142,5 176 kg

Po zmieszaniu kompozycji z wodą w ilości do osiągnięcia współczynnika wodno-cementowego równego 0,36 uzyskuje się masę tzw. beton licowy do produkcji kostki lub płyt brukowych.

Sposób nakładania masy kompozycji według wynalazku do form polega na tym, że w wibroprasie wyposażonej w dwie szuflady zasypowe następuje wypełnienie formy na kostkę lub płytę brukową najpierw betonem konstrukcyjnym według standardowego składu poprzez najechanie szuflady na formę. Po czym następuje wstępne zagęszczenie. Następnie po wymieszaniu kompozycję według wynalazku w postaci betonu licowego w formie wilgotnej przetransportowuje się do gniazda zasypu wibroprasy i wówczas szuflada z zamocowanym zasobnikiem mieląco-dozującym zasypuje formę betonem licowym, na warstwę betonu konstrukcyjnego. Podczas powrotu szuflady poza formę zostaje uruchomiony zasobnik mieląco-dozujący wypełniony miką płatkową a potem w drodze powrotnej następuje ułożenie

PL 236 897 B1 trzeciej warstwy w ilości 5 g miki na 1 m² powierzchni warstwy licowej. Po czym następuje zagęszczenie właściwe warstwy konstrukcyjnej, licowej oraz zmielonej miki. Intensywność dozowania miki regulować można poprzez zmianę prędkości obrotowej młynka i szybkości poruszania się szuflady zasypowej.

Zastosowanie kompozycji masy według wynalazku do przygotowania betonu warstwy licowej do produkcji kostki lub płyt brukowych wyklucza popełnienie jakiegokolwiek błędu podczas wagowego lub objętościowego dozowania składników. Zbędne staje się również utrzymywanie wymaganej do tej pory kolejności mieszania składników, której nieprzestrzeganie prowadziłoby do znacznych zmian jakościowych. Zgodny z wynalazkiem sposób nanoszenia trzeciej powierzchniowej warstwy miki o uprzednio ustalonym stopniu rozdrobnienia i rozkładzie na powierzchni, zapewnia uzyskanie oczekiwanego efektu odblaskowego na produkcie finalnym.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Kompozycja masy do produkcji kostki lub płyt brukowych z naniesioną powierzchniowo miką płatkową zawierająca piasek, cement, mikę i plastyfikator HA oraz wodę, znamienna tym, że na warstwę ścieralną na 0,4 m³ przypada 520 kg piasku 0,2 żółtego; 80 kg bazaltu 1-3; 176 kg cementu CEM I 42,5; 50 kg piasku kwarcowego z zawartością drobnych kryształów miki tzw. Glimersandu; 1,2 kg, oraz wody w ilości zapewniającej osiągnięcie współczynnika wodno-cementowego równego 0,36.
2. Sposób nakładania do form masy do produkcji kostki lub płyt brukowych z naniesioną powierzchniowo miką płatkową, znamienny tym, że najpierw następuje wypełnienie formy na kostkę lub płytę brukową betonem konstrukcyjnym według standardowego składu, po czym następuje wstępne zagęszczenie, a następnie po wymieszaniu masę kompozycji w postaci betonu licowego w formie wilgotnej przetransportowuje się do gniazda zasypu wibroprasy i wówczas szuflada z zamocowanym zasobnikiem mieląco-dozującym zasypuje formę betonem licowym, na warstwę betonu konstrukcyjnego, a podczas powrotu szuflady przy uruchomionym zasobniku mieląco-dozującym wypełnionym miką płatkową następuje ułożenie trzeciej warstwy w ilości 5 g miki na 1 m² powierzchni warstwy licowej.