PL237764B1 - Steroidowa sól imidazoliowa, sposoby jej wytwarzania oraz jej zastosowania - Google Patents

Steroidowa sól imidazoliowa, sposoby jej wytwarzania oraz jej zastosowania Download PDF

Info

Publication number
PL237764B1
PL237764B1 PL426111A PL42611118A PL237764B1 PL 237764 B1 PL237764 B1 PL 237764B1 PL 426111 A PL426111 A PL 426111A PL 42611118 A PL42611118 A PL 42611118A PL 237764 B1 PL237764 B1 PL 237764B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
formula
steroid
imidazolium salt
preparation
imidazole
Prior art date
Application number
PL426111A
Other languages
English (en)
Other versions
PL426111A1 (pl
Inventor
Agnieszka Hryniewicka
Jacek Witold Morzycki
Tomasz Hauschild
Marta Malinowska
Original Assignee
Univ W Bialymstoku
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Univ W Bialymstoku filed Critical Univ W Bialymstoku
Priority to PL426111A priority Critical patent/PL237764B1/pl
Publication of PL426111A1 publication Critical patent/PL426111A1/pl
Publication of PL237764B1 publication Critical patent/PL237764B1/pl

Links

Landscapes

  • Steroid Compounds (AREA)

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest steroidowa sól imidazoliowa o wzorze 1, w którym grupa R1 oznaczona jest wzorem 1a, a grupa R2 oznaczona jest wzorem 1b. Przy czym, w miejscu grupy R2 wystąpić może też H lub alkil, zaś występujący w obu wzorach (1a i 1b) skrót St oznacza C19-steroid. Natomiast n jest liczbą całkowitą od 1 do 3, a X oznacza przeciwjon. Ponadto, przedmiotem zgłoszenia są również sposoby wytwarzania steroidowej soli imidazoliowej o wzorze 1 określonym powyżej oraz jej zastosowania jako środka bakteriobójczego i środka przeciwgrzybiczego.

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest steroidowa sól imidazoliowa, a także sposoby jej wytwarzania i jej zastosowania jako substancji aktywnej w preparatach o właściwościach bakteriobójczych i grzybobójczych.
Sole imidazoliowe są pochodnymi imidazolu, w których obydwa atomy azotu są podstawione grupami alkilowymi lub arylowymi (S. N. Riduan, Y. Zhang, Chem. Soc. Rev. 2013, 42, 9055-9070). Są to związki często wykorzystywane w syntezie organicznej m.in. jako ciecze jonowe (Y. G. Zhang, J. Y. G. Chan, Energy Environ. Sci. 2010, 3, 408-417) lub prekursory N-heterocyklicznych karbenów (N. Marion, S. Diez-Gonzalez, S. P. Nolan, Angew. Chem. Int. Ed. 2007, 46, 2988-3000). Niesymetrycznie podstawione sole mogą być otrzymywane poprzez deprotonowanie imidazolu silną zasadą i reakcję powstałego anionu amidkowego z halogenkiem alkilowym, arylowym lub benzylowym w celu utworzenia 1-podstawionego imidazolu. Drugie alkilowanie z odpowiednim halogenkiem pozwala na otrzymanie pożądanej soli (J. S. Wilkes, J. A. Levisky, R. A. Wilson, C. L. Hussey, Inorg. Chem. 1982, 21,1263-1264). Symetrycznie podstawione sole imidazoliowe mogą być otrzymywane z diimin pochodnych glioksalu w wyniku reakcji z aldehydami (A. J. Arduengo, R. Krafczyk, R. Schmutzler, H. A. Craig, J. R. Goerlich, W. J. Marshall, M. Unverzagt, Tetrahedron 1999, 55, 14523-14534).
Sole imidazoliowe wykazują szerokie spektrum aktywności biologicznych. Na uwagę zasługuje ich działanie przeciwbakteryjne, związane z tym, że w fizjologicznym pH kationowe sole są elektrostatycznie przyciągane przez naładowaną ujemnie ścianę komórkową bakterii, która zawiera 70% grup fosfatydyloetanoloaminowych. Hydrofobowe fragmenty soli niszczą błonę komórkową, prowadząc do wycieku substancji wewnątrzkomórkowych i ostatecznie do śmierci komórki (S. N. Riduan, Y. Zhang, Chem. Soc. Rev. 2013, 42, 9055-9070).
Do tej pory otrzymano wiele soli imidazoliowych charakteryzujących się różnoraką aktywnością biologiczną. Opisane sole:
- wykazują aktywność przeciwbakteryjną i przeciwgrzybiczą (D. Demberelnyamba, K.-S. Kim, S. Choi, S.-Y. Park, H. Lee, C.-J. Kim, I.-D. Yoo, Bioorg. Med. Chem. 2004, 12, 853-857, J. Pernak, K. Sobaszkiewicz, I. Mirska, Green Chem. 2003, 5, 52-56; J. Pernak, I. Goc, I. Mirska, Green Chem. 2004, 6, 323-329; M. T. Garcia, I. Ribosa, L. Perez, A. Manresa, F. Comelles, Langmuir 2013, 29, 2536-2545, S. Morrissey, B. Pegot, D. Coleman, M. T. Garcia, D. Ferguson, B. Quilty N. Gathergood, Green Chem. 2009, 11, 475-483; R. T. W. Huang, K. C. Peng, H. N. Shih, G. H. Lin, T. F. Chang, S. J. Hsu, T. S. T. Hsu, L J. B. Lin, Soft Matter 2011,7, 8392-8400, P, Borowiecki, M. Milner-Krawczyk, D. Brzezińska, M. Wielechowska, J. Plenkiewicz, Eur. J. Org. Chem. 2013, 712-720, D. Coleman, M. Śpulak, M, T. Garcia, N, Gathergood, Green Chem. 2012, 14, 1350-1356, D. Hodyna, V. Kovalishyn, S. Rogalsky, V. Blagodatnyi, K. Petko, L. Metelytsia, Chem. Biol. Drug Des. 2016, 88, 422-433, A. Reinhardt, M. Horn, J. P. Schmauck, A. Brohl, R. Giernoth, C. Oelkrug, A. Schubert, I. Neundorf, Bioconjug. Chem. 2014, 25, 2166-2174, US20140212374A1, US3991202A, US3911133A, US7638636B2, EP0632040A1, CA1049535A, EP0392326A1, EP0072623A1, CA1155853A, EP0829478A3, PL186744B1);
- wykazują aktywność przeciwnowotworową (X. D. Yang, X. H. Zeng, Y. L. Zhang, C. Qing, W. J. Song, L. Li, H. B. Zhang, Bioorg. Med. Chem. Lett. 2009, 19,1892-1895, X. H. Zeng, X. D. Yang, Y. L. Zhang, C. Qing, H. B. Zhang, Bioorg. Med. Chem. Lett. 2010, 20, 1844-1847, W. J. Song, X. D. Yang, X. H. Zeng, X. L. Xu, G. L. Zhang, H. B. Zhang, RSC Adv. 2012, 2, 4612-4615, F. P. Ballistreri, V. Barresi, P. Benedetti, G. Caltabinao, C. G. Fortuna, M. L. Longo, G. Musumarra, Bioorg. Med. Chem. 2004, 12, 1689-1695, C. G. Fortuna, V. Barresi, G. Berellini, G. Mussumarra, Bioorg. Med. Chem. 2008, 16, 4150-4159, C. G. Fortuna, V. Barresi, G. Musumurra, Bioorg. Med. Chem. 2010, 18, 4516-4523, S. V. Malhotra, V. Kumar, Bioorg. Med. Chem. Lett. 2012, 20, 581-585, B. Gopalan, Z. Ke, C. Zhang, Y. Kng, N.-A. Suhaimi, S. N. Riduan, Y. G. Zhang, L. Zhuo, Lab. Invest, 2011, 91,744-751, N. K. Kaushik, P. Attri, N. Kaushik, E. H. Choi, Molecules 17, 13727-13739);
- wykazują aktywność antyoksydacyjną i działanie przeciwzapalne (L. Zhao, C. Zhang, L. Zhuo, Y. G. Zhang, J. Y. Ying, J. Am. Chem. Soc. 2008, 130, 12586-12587, Y. Fu, Y. Zhou, S. Zheng, A. Chen, Lab. Invest. 2006, 86, 697-709, C. Zhang, Z. Ding, N.-A. Mohamed Suhaimi, Y. L. Kng, Y. G. Zhang, L. Zhuo, Free Radical Res. 2009, 43, 899-912,
PL 237 764 B1
Z. Ding, Y. L. Kng, H. Yang, Z. Ke, L. Zhuo, Lab. Invest. 2011, 91, 752-763, N.-A. M. Suhaimi, L. Zhuo, Dig. Liver Dis. 2012, 44, 665-673); oraz
- znajdują zastosowanie w bioinżynierii jako systemy dostarczania leków i genów (W. Dobbs, B. Heinrich, C. Bourgogne, B. Donnio, E. Terazzi, M. E. Bonnet, F. Stock, P. Erbacher, A. L. Bolcato-Bellemin, L. Douce, J. Am. Chem. Soc. 2009, 131, 13338-13346, Q.-D. Huang, G.-X. Zhong, Y. Zhang, J. Ren, Y. Fu, J. Zhang, W. Zhu, X.-Q. Yu, PLoS One 2011,6, e23134, Q.-D. Huang, W.-J. Ou, H. Chen, Z.-H. Feng, J.-Y. Wang, J. Zhang, W. Zhu, X.-Q. Yu, Eur. J. Pharm. Biopharm. 2011, 78, 326-335, Q. D. Huang, H. Chen, L. H. Zhou, J. Huang, J. Wu, Chem. Biol. Drug Des. 2008, 71, 224-229, Y. Zhang, X. Chen, J. Lan, J. You, L. Chen, Chem. Biol. Drug Des. 2009, 74, 282-288) oraz jako biosensory (N. Ahmed, B. Shirinfar, I. Geronimo, K. S. Kim, Org. Lett. 2011, 13, 5476-5479, Z. Xu, N. J. Singh, S. K. Kim, D. R. Spring, K. S. Kim, J. Yoon, Chem. Eur. J. 2011, 17, 1163-1170, B. Shirinfar, N. Ahmed, Y. S. Park, G.-S. Cho, I. S. Youn, J.-K. Han, H. G. Nam, K. S. Kim, J. Am. Chem. Soc. 2013, 135, 90-93, H. N. Kim, J. Lim, H. N. Lee, J. W. Ryu, M. J. Kim, J. Lee, D.-U. Lee, Y. Kim, S.-J. Kim, K. D. Lee, H.-S. Lee, J. Yoon, Org. Lett. 2011, 13, 1314-1317, H. N. Kim, E.-H. Lee, Z. Xe, H.-E. Kim, H.-S. Lee, J.-H. Lee, J. Yoon, Biomaterials 2012, 33, 2282-2288).
Znanych jest niewiele połączeń imidazolu ze steroidem. Opisano między innymi:
- pochodną pregnanolonu podstawioną imidazolem w pozycji C-21 i jej sól oraz sposób jej syntezy (F. F. Wong, C.-Y. Chen, T.-H. Chen, J.-J. Huang, H.-P. Fang, M.-Y. Yeh, Steroids 2006, 71, 77-82);
- pochodną pregnanolonu podstawioną imidazolem w pozycji C-21 o aktywności cytotoksycznej (A. V. Silva-Ortiz, E. Bratoeff, T. Ramirez-Apan, Y. Heuze, J. Soriano, I. Moreno, M. Bravo, L. Bautista, M. Cabeza, Bioorg. Med. Chem. 2017, 25, 1600-1607), i wykazującą neuroaktywność (EP2168585A1);
- steroid podstawiony imidazolem w pozycji C-16 oraz jego sól i badanie jego efektu cytotoksycznego (R. Bansal, S. Guleria, S. Thota, S. L. Bodhankar, M. R. Patwardhan, C. Zimmer, R. W. Hartmann, A. L. Harvey, Steroids 2012, 77, 621-629), a także jego zastosowanie jako leku blokującego przewodnictwo nerwowo-mięśniowe (H. Hu, Z. Rao, M. Feng, Z, Wu, J. Xu, H. Chen, P. Liu, Y. Xiao, X. Hong, X. Hu, X. Ke, Steroids 2015, 96, 103-114);
- steroid podstawiony imidazolem w pozycji C-3 i badanie jego właściwości antybakteryjnych (P. Saikia, P. P. Kaishap, J. Goswami, A. K. Singh, H. P. D. Boruah, S. Gogoi, R. C. Boruah, Steroids 2014, 84, 36-45);
- steroid podstawiony imidazolem w pozycji C-3 i jego sól oraz badanie jego właściwości przeciwnowotworowych (CN100425621C);
- steroid podstawiony imidazolem w łańcuchu bocznym w pozycji C-3 poprzez wiązanie amidowe oraz badanie jego zastosowania jako odczynnika do testów radioimmunologicznych (DE2720809A1);
- steroid podstawiony imidazolem w pozycji C-17 jako potencjalny inhibitor 17a-liazy (V. C. O. Njar, G. T. Klus, A. M. H. Brodie, Bioorg. Med. Chem. Lett. 1996, 6, 2777-2782, US9018198B2);
- pochodną kwasu deoksycholowego podstawioną cząsteczkami imidazolu w pozycjach C-3 i C-12 przez wiązania estrowe jako receptor dla rozpoznawania jonów fluorkowych (M. Chahar, P. S. Pandey, Tetrahedron 2008, 64, 6488-6493); oraz
- pochodną androstanu podstawioną imidazolem w pozycjach C-4a lub C-43 oraz jej syntezę (X. Ke, H. Hu, K. Zhang, W. Xu, Q. Zhu, L. Wu, X. Hu, Chem. Commun. 2009, 1037-1039). Nie są znane sole imidazoliowe na bazie steroidów wykazujące aktywność przeciwbakteryjną i przeciwgrzybiczą. Ze względu na duże znaczenie środków o wyżej wymienionych właściwościach, uzasadnione jest poszukiwanie nowych substancji, które działałyby przeciwmikroustrojowo przy niewielkich stężeniach. Steroidy pełnią w organizmie człowieka ważne funkcje, dlatego też sole zawierające w swojej budowie części steroidowe wydają się być wartościowymi substancjami.
PL 237 764 Β1
Przedmiotem wynalazku jest steroidowa sól imidazoliowa o wzorze 1
w którym
Ri oznacza st
R2 oznacza H, Ci-Ce alkil lub ’
St oznacza pochodne androstanu, n oznacza liczbę całkowitą od 1 do 3 oraz
X oznacza przeciwjon wybrany z grupy obejmującej Cl, Br lub I.
Przedmiotem wynalazku jest również sposób wytwarzania steroidowej soli imidazoliowej o wzorze 1
R^N 'N-R2 wzór 1 w którym
Ri oznacza S*
R2 oznacza H lub Ci-Ce alkil,
St oznacza pochodne androstanu, n oznacza liczbę całkowitą od 1 do 3 oraz
X oznacza przeciwjon wybrany z grupy obejmującej Cl, Br lub I, obejmujący następujące etapy:
a) reakcję imidazolu z wodorkiem metalu alkalicznego, w wyniku której wytwarzany jest jon amidkowy, który to jon amidkowy poddawany jest następnie reakcji z halogenkiem steroidowym o wzorze 2:
St wzór 2 w którym symbole mają podane powyżej znaczenia, w wyniku której wytwarzany jest /V-podstawiony steroidem imidazol o wzorze 3:
St wzór 3 w którym symbole mają podane powyżej znaczenia, przy czym reakcję pomiędzy wytworzonym jonem amidkowym i halogenkiem steroidowym o wzorze 2 prowadzi się w temperaturze w zakresie od 15 do 25°C przy stosunku molowym imidazolu do halogenku steroidowego o wzorze 2 w zakresie od 1:1 do 5:1, oraz
b) reakcję /V-podstawionego steroidem imidazolu o wzorze 3 otrzymanego w etapie a) z kwasem halogenowodorowym (HX) lub halogenkiem alkilowym lub mieszaniną halogenku alkilowego i halogenku metalu alkalicznego, w wyniku której wytwarzana jest steroidowa sól imidazoliowa o wzorze 1.
PL 237 764 Β1
Korzystnie, reakcję w etapie a) pomiędzy imidazolem i wodorkiem metalu alkalicznego prowadzi się w temperaturze w zakresie od 0 do 25°C, a korzystniej w temperaturze w zakresie od 15 do 25°C.
Korzystnie, reakcję w etapie a) pomiędzy imidazolem i wodorkiem metalu alkalicznego prowadzi się przez okres czasu od 30 minut do 1 godziny, a korzystniej przez 30 minut.
Korzystnie, wodorkiem metalu alkalicznego jest wodorek sodu.
Korzystnie, reakcję w etapie a) pomiędzy wytworzonym jonem amidkowym i halogenkiem steroidowym o wzorze 2 prowadzi się przez okres czasu od 10 do 24 godzin, a korzystniej przez 16 godzin.
Korzystnie, reakcje w etapie a) pomiędzy imidazolem i wodorkiem metalu alkalicznego oraz pomiędzy wytworzonym jonem amidkowym i halogenkiem steroidowym o wzorze 2 prowadzi się w rozpuszczalniku aprotycznym, korzystnie w tetrahydrofuranie.
Korzystnie, stosunek molowy imidazolu do halogenku steroidowego o wzorze 2 w etapie a) wynosi 5:1.
Korzystnie, reakcję w etapie b) prowadzi się w temperaturze w zakresie od 15 do 60°C, a korzystniej w temperaturze w zakresie od 15 do 25°C.
Korzystnie, reakcję w etapie b) prowadzi się przez okres czasu od 30 minut do 48 godzin, a korzystniej przez 48 godzin.
Korzystnie, reakcję w etapie b) prowadzi się w rozpuszczalniku.
Korzystnie, rozpuszczalnikiem jest metanol lub chlorek metylenu.
Korzystnie, rozpuszczalnikiem jest halogenek alkilowy stosowany jako substrat reakcji.
Korzystnie, stosunek /V-podstawionego steroidem imidazolu o wzorze 3 do halogenku alkilowego lub do kwasu halogenowodorowego (HX) w etapie b) jest w zakresie od 1:9 do 1:123.
Korzystnie, stosunek /V-podstawionego steroidem imidazolu o wzorze 3 do halogenku metalu alkalicznego w przypadku stosowania mieszaniny halogenku alkilowego i halogenku metalu alkalicznego jest w zakresie od 1:1,2 do 1:3, a korzystniej wynosi on 1:2.
Ponadto, przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania steroidowej soli imidazoliowej o wzorze 1
R,-N xN-R2 wzór 1 w którym
Ϋ*
Ri oznacza St st
R2 oznacza ’
St oznacza pochodne androstanu, n oznacza liczbę całkowitą od 1 do 3 oraz
X oznacza przeciwjon wybrany z grupy obejmującej Cl, Br lub I, obejmujący reakcję imidazolu z wodorkiem metalu alkalicznego, w wyniku której wytwarzany jest jon amidkowy, który to jon amidkowy poddawany jest następnie reakcji z halogenkiem steroidowym o wzorze 2 st wzór 2 w którym symbole mają powyżej podane znaczenia, w wyniku której wytwarzana jest steroidowa sól imidazoliowa o wzorze 1, przy czym reakcję pomiędzy wytworzonym jonem amidkowym i halogenkiem steroidowym o wzorze 2 prowadzi się w temperaturze w zakresie od 15 do 66°C przy stosunku molowym imidazolu do halogenku steroidowego o wzorze 2 w zakresie od 1:2 do 1:3.
PL 237 764 Β1
Korzystnie, reakcję pomiędzy imidazolem i wodorkiem metalu alkalicznego prowadzi się w temperaturze w zakresie od 0 do 25°C, a korzystniej w temperaturze w zakresie od 15 do 25°C.
Korzystnie, reakcję pomiędzy imidazolem i wodorkiem metalu alkalicznego prowadzi się przez okres czasu od 30 minut do 1 godziny, a korzystniej przez 30 minut.
Korzystnie, wodorkiem metalu alkalicznego jest wodorek sodu.
Korzystnie, reakcję pomiędzy wytworzonym jonem amidkowym i halogenkiem steroidowym o wzorze 2 prowadzi się w temperaturze 66°C.
Korzystnie, reakcję pomiędzy wytworzonym jonem amidkowym i halogenkiem steroidowym o wzorze 2 prowadzi się przez okres czasu od 10 godzin do 16 godzin, a korzystniej przez 16 godzin.
Korzystnie, reakcje pomiędzy imidazolem i wodorkiem metalu alkalicznego oraz pomiędzy wytworzonym jonem amidkowym i halogenkiem steroidowym o wzorze 2 prowadzi się w rozpuszczalniku aprotycznym, korzystnie w tetrahydrofuranie.
Korzystnie, stosunek pomiędzy imidazolem a halogenkiem steroidowym o wzorze 2 wynosi 1:2.
Przedmiotem wynalazku jest również steroidowa sól imidazoliowa o wzorze 1 określonym powyżej, do zastosowania jako środek bakteriobójczy oraz jako środek przeciwgrzybiczy.
Prezentowane sole wykazując działanie przeciwbakteryjne, zwłaszcza w odniesieniu do szczepów Gram(+) (Staphylococcus aureus i Bacillus cereuś) oraz przeciwgrzybicze (Candida albicanś), mogą stanowić więc alternatywę dla handlowych antybiotyków stosowanych w antybiotykoterapii i środków ochrony roślin.
Stosowane w opisie określenie „temperatura pokojowa” oznacza temperaturę mieszczącą się w zakresie od 15 do 25°C.
Jak wskazano powyżej n oznacza liczbę całkowitą od 1 do 3 i wskazuje na liczbę grup metylenowych w łańcuchu bocznym.
Skrót „HX” oznacza kwas halogenowodorowy, w którym X oznacza chlor, brom lub jod.
Określenie „halogenek alkilowy” oznacza halogenek alkilowy, w którym alkil zawiera od 1 do 6 atomów węgla, a jego przykłady obejmują na przykład jodek metylu, jodek etylu, bromek pentylu, bromek heksylu, itd.
Określenie „Ci-Ce alkil” oznacza alkil zawierający od 1 do 6 atomów węgla, a jego przykłady obejmują metyl, etyl, pentyl, heksyl, itd.
Określenie „przeciwjon” oznacza anion występujący w soli. Przykłady przeciwjonu obejmują aniony chlorkowe (Cl ), bromkowe (Br), jodkowe (I ), azydkowe (N3) itd.
THF oznacza tetrahydrofuran.
Sól imidazoliowa o wzorze 1, w którym R2 oznacza atom wodoru albo alkil, otrzymywana jest z odpowiednich halogenków steroidowych o wzorze 2 przez produkt pośredni - imidazol /V-podstawiony steroidem o wzorze 3.
W pierwszej kolejności otrzymywany jest /V-podstawiony steroidem imidazol wzorze 3 jako produkt pośredni. Reakcję prowadzi się pomiędzy halogenkiem steroidowym o wzorze 2 i anionem amidkowym generowanym in situ z imidazolu i wodorku metalu alkalicznego, np. wodorku sodu.
/V-podstawiony steroidem imidazol o wzorze 3 poddawany jest następnie reakcji z kwasem halogenowodorowym (HX), w przypadku gdy R2 we wzorze 1 oznacza atom wodoru, lub z odpowiednim handlowo dostępnym halogenkiem alkilowym lub mieszaniną halogenku alkilowego i halogenku metalu alkalicznego, w przypadku gdy R2 we wzorze 1 oznacza alkil. Halogenek alkilowy jest stosowany jako reagent lub jako reagent i jednocześnie rozpuszczalnik bez dodatku innego rozpuszczalnika w przypadku rozpuszczalnych w nim substratów. W innych przypadkach dodaje się rozpuszczalnik np. taki jak chlorek metylenu lub metanol. Reakcję zabezpiecza się przed dostępem światła.
Sól imidazoliowa o wzorze 1, w którym R2 oznacza St jest syntezowana również za pomocą reakcji halogenku steroidowego o wzorze 2 z anionem amidkowym generowanym in situ z imidazolu i wodorku metalu alkalicznego. Jednakże w tym przypadku reakcja nie przebiega przez produkt pośredni, tj. /V-podstawiony steroidem imidazol o wzorze 3. Reakcję prowadzi się w rozpuszczalniku, korzystnie w THF i zabezpiecza się ją przed dostępem światła.
Sposób oczyszczania obu otrzymanych soli polega na odparowaniu rozpuszczalnika na wyparce, rozpuszczeniu suchej pozostałości w niewielkiej ilości chlorku metylenu, wytrąceniu soli eterem dietylowym i odsączeniu pod zmniejszonym ciśnieniem.
PL 237 764 Β1
Sposób wytwarzania /V-podstawionych steroidem imidazoli będących produktem pośrednim w syntezie soli imidazoliowej według wynalazku ilustrują następujące przykłady:
Przykład 1. Otrzymywanie 24-(/V-imidazolo)-53-cholan-3a-olu z 3a-hydroksy-24-jodo-53-cholanu
P \ l6 \_/
HO
Do roztworu imidazolu (144 mg, 2.1 mmol) w bezwodnym THF (3 ml) dodano wodorek sodu (84 mg, 60% zawiesiny NaH w oleju mineralnym, 2.1 mmol). Anion amidkowy generowano przez 30 minut w temperaturze pokojowej. Po tym czasie dodano roztwór 3a-hydroksy-24-jodo-53-cholanu (200 mg, 0.42 mmol) w THF (5 ml). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 16 godzin w temperaturze pokojowej. Po tym czasie dodano wodę (20 ml) i mieszaninę reakcyjną ekstrahowano chlorkiem metylenu (3x15 ml). Warstwę organiczną przemyto solanką (2x15 ml) oraz wodą (15 ml), osuszono nad bezwodnym siarczanem(VI) sodu, odsączono i odparowano. Otrzymano biały osad z ilościową wydajnością (175 mg).
W innym przykładzie wykonania powyższej reakcji, anion amidkowy generowano 1 godzinę w temperaturze 0°C stosując imidazol (86 mg, 1.26 mmol) oraz NaH (50 mg; 60% zawiesina, 1.26 mmol), a po dodaniu 3a-hydroksy-24-jodo-53-cholanu (200 mg, 0.42 mmol) mieszaninę reakcyjną mieszano przez 24 godziny w temperaturze pokojowej uzyskując produkt z 67% wydajnością (116 mg).
24-(N-imidazolo)-5p-cholan-3a-ol (LA): T.t. = 163-165°C; IR (ATR)v = 3104, 2927, 2852,1 506, 1445, 1363, 1067 cm1; 1H NMR (400 MHz, CDCb, 25°C,TMS) δ 7.48 (s, 1H), 7.05 (s, 1H), 6.91 (s, 1H), 3.83 (m, 2H), 3.62 (m, 1H), 0.91 (s, 3H), 0.89 (d, J = 6.6 Hz, 3H), 0.63 (s, 3H) ppm; 13C NMR (100 MHz, CDCb) δ 137.0 (CH), 129.2 (CH), 118.7 (CH), 71.6 (CH), 56.4 (CH), 55.9 (CH), 47.5 (CH2), 42.7 (C), 42.0 (CH), 40.3 (CH), 40.1 (CH2), 36.4 (CH2), 35.8 (CH), 35.3 (CH), 34.5 (C), 32.7 (CH2), 30.5 (CH2), 29.6 (CH2), 28.2 (CH2), 27.6 (CH2), 27.1 (CH2), 26.4 (CH2), 24.1 (CH2), 23.3 (CH3), 20.8 (CH2), 18.5 (CH3), 12.0 (CH3) ppm; ESI-MS m/z: 413 (MH+).
Przykład 2. Otrzymywanie 22-(/V-imidazolo)-23,24-dinorchol-4-en-3-onu z 22-jodo-23,24-dinorchol-4-en-3-onu
Do roztworu imidazolu (155 mg, 2.3 mmol) w bezwodnym THF (3 ml) dodano wodorek sodu (92 mg, 60% zawiesiny NaH w oleju mineralnym, 2.3 mmol). Anion amidkowy generowano przez 30 minut w temperaturze pokojowej. Po tym czasie dodano roztwór 22-jodo-23,24-dinorchol-4-en-3-onu (200 mg, 0.45 mmol) w THF (5 ml). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 16 godzin w temperaturze pokojowej. Po tym czasie dodano wodę (20 ml) i mieszaninę reakcyjną ekstrahowano chlorkiem metylenu (3x15 ml). Warstwę organiczną przemyto solanką (2x15 ml) oraz wodą (15 ml), osuszono nad bezwodnym siarczanem(VI) sodu, odsączono i odparowano. Produkt oczyszczono chromatograficznie (heksan - octan etylu, 1:1 - odzyskany nieprzereagowany substrat, następnie chlorek metylenu - metanol, 12:1) uzyskując białe ciało stałe z 53% wydajnością (91 mg).
W innym przykładzie wykonania powyższej reakcji, anion amidkowy generowano 45 minut w temperaturze 0°C stosując imidazol (31 mg, 0.45 mmol) oraz NaH (18 mg; 60% zawiesina, 0.45 mmol), a po dodaniu 22-jodo-23,24-dinorchol-4-en-3-onu (200 mg, 0.45 mmol) mieszaninę reakcyjną mieszano przez 10 godzin w temperaturze pokojowej uzyskując produkt z 40% wydajnością (69 mg).
PL 237 764 B1
22-( N -imidazolo)-23,24-dinorchol-4-en-3-on (KC): T.t. = 176-177°C; IR (ATR) v = 2935, 2864, 1668, 1614, 1506, 1445, 1378, 1228 cm-1; 1H NMR (400 MHz, CDCI3, 25°C, TMS) δ 7.41 (s, 1H), 7.03 (s, 1H), 6.86 (s, 1H), 5.71 (s, 1H), 4.00 (dd, J = 13.8, 3.6 Hz, 1H), 3.52 (dd, J = 13.8, 9.3 Hz, 1H), 1.17 (s, 3H), 0.84 (d, J = 6.6 Hz, 3H), 0.75 (s, 3H) ppm; 13C NMR (100 MHz, CDCb) δ 199.4 (C), 171.1 (C), 137.7 (CH), 129.2 (CH), 123.8 (CH), 119.3 (CH), 55.5 (CH), 53.6 (CH2), 53.5 (CH), 52.7 (CH), 42.6 (C), 39.3 (CH2), 38.5 (CH), 38.4 (C), 35.6 (CH2), 35.5 (CH), 33.9 (CH2), 32.8 (CH2), 31.9 (CH2), 28.2 (CH2), 24.2 (CH2), 20.9 (CH2), 17.3 (CH3), 16.9 (CH3), 11.9 (CH3) ppm; ESI-MS m/z: 381 (MH+).
Sposób wytwarzania soli imidazoliowej podstawionej cząsteczką steroidu, według wynalazku, ilustrują następujące przykłady:
P r z y k ł a d 3. Otrzymywanie jodku N-(3a-hydroksy-53-cholan-24-ylo)-N ’-metyloimidazoliowego z 24-N-imidazolo)-53-cholan-3a-olu
Do roztworu 24-( N-imidazolo)-53-cholan-3a-olu (50 mg, 0.12 mmol) w bezwodnym chlorku metylenu (1 ml) dodano jodek metylu (0.5 ml, 8 mmol) w atmosferze argonu. Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 48 godzin w temperaturze pokojowej zabezpieczając ją przed dostępem światła. Następnie odparowano rozpuszczalnik i nadmiar jodku metylu, pozostałość rozpuszczono w chlorku metylenu (2 ml), a powstałą sól wytrącono eterem dietylowym (10 ml) i odsączono. Proces oczyszczania przez rozpuszczanie w CH2CI2 i strącanie eterem powtórzono jeszcze dwukrotnie. Otrzymano sól imidazoliową z 83% wydajnością (55 mg).
W innym przykładzie wykonania, powyższą reakcję prowadzono przez 24 godziny w temperaturze 40°C uzyskując produkt z 78% wydajnością (52 mg).
Jodek N-(3a-hydroksy-5p-cholan-24-ylo)- N ’-metyloimidazoliowy (LA_Me): T.t. = 179-181°C; IR (ATR) v = 3342, 2927, 2861, 1555, 1444, 1370, 1156, 1031 cm-1; 1H NMR (400 MHz, CDCI3, 25°C, TMS) δ 10.12 (s, 1H), 7.44 (s, 1H), 7.34 (s, 1H), 4.29 (brs, 2H), 4.13 (s, 3H), 3.62 (m, 1H), 0.93 (d, J = 6.6 Hz, 3H), 0.91 (s, 3H), 0.63 (s, 3H) ppm; 13C NMR (100 MHz, CDCI3) δ 136.6 (CH), 123.7 (CH), 122.0 (CH), 71.6 (CH), 56.3 (CH), 55.7 (CH), 50.6 (CH2), 42.6 (C), 41.9 (CH), 40.3 (CH), 40.0 (CH2), 37.1 (CH3), 36.3 (CH2), 35.7 (CH), 35.3 (CH), 34.4 (C), 32.2 (CH2), 30.4 (CH2), 30.3 (CH2), 28.3 (CH2), 27.1 (CH2), 27.0 (CH2), 26.3 (CH2), 24.1 (CH2), 23.3 (CH3), 20.7 (CH2), 18.6 (CH3), 12.0 (CH3) ppm; ESI-MS m/z: 427 (M-I+).
P r z y k ł a d 4. Otrzymywanie jodku N-(3a-hydroksy-53-cholan-24-ylo)-N ’-etyloimidazoliowego z 24-( N- imidazolo)-53-cholan-3a-olu
Do roztworu 24-( N-imidazolo)-53-cholan-3a-olu (50 mg, 0.12 mmol) w bezwodnym chlorku metylenu (1 ml) dodano jodek etylu (0.5 ml, 6.3 mmol) w atmosferze argonu. Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 48 godzin w temperaturze pokojowej zabezpieczając ją przed dostępem światła. Następnie odparowano rozpuszczalnik i nadmiar jodku etylu, pozostałość rozpuszczono w chlorku metylenu (2 ml), a powstałą sól wytrącono eterem dietylowym (10 ml) i odsączono. Proces oczyszczania przez rozpuszczanie w CH2CI2 i strącanie eterem powtórzono jeszcze dwukrotnie. Otrzymano sól imidazoliową z 64% wydajnością (44 mg).
Jodek N-(3a-hydroksy-5p-cholan-24-ylo)-N ’-etyloimidazoliowy (LA_Et): T.t. = 176-178°C; IR (ATR) v = 3380, 2920, 2858, 1561,1444, 1378,1166,1035 cm-1; 1H NMR (400 MHz, CDCI3, 25°C, TMS) δ 10.14 (s, 1H), 7.56 (s, 1H), 7.44 (s, 1H), 4.45 (d, J = 6.6 Hz, 2H), 4.30 (brs, 2H), 3.62 (brs, 1H), 1.63 (brs, 3H), 0.90 (brs, 6H), 0.62 (s, 3H) ppm; 13C NMR (100 MHz, CDCI3) δ 136.1 (CH), 122.0 (2CH), 71.6 (CH), 56.4 (CH), 55.7 (CH), 50.5 (CH2), 45.4 (CH2), 42.6 (C), 42.0 (CH), 40.3 (CH), 40.0 (CH2), 36.3 (CH2), 35.7 (CH), 35.3 (CH), 34.5 (C), 32.2 (CH2), 30.5 (CH2), 30.4 (CH2), 28.3 (CH2), 27.1 (CH2), 27.0 (CH2), 26.3 (CH2), 24.1 (CH2), 23.3 (CH3), 20.7 (CH2), 18.6 (CH3), 15.7 (CH3), 12.0 (CH3) ppm; ESI-MS m/z: 441 (M-I+).
P r z y k ł a d 5. Otrzymywanie jodku N-(3a-hydroksy-53-cholan-24-ylo)-N’-pentyloimidazoliowego z 24-( N-imidazolo)-53-cholan-3a-olu
Do roztworu 24-( N- imidazolo)-53-cholan-3a-olu (50 mg, 0.12 mmol) w bezwodnym chlorku metylenu ( 1 ml) dodano bromek pentylu (0.5 ml, 4 mmol) oraz jodek sodu (36 mg, 0.24 mmol) w atmosferze argonu. Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 48 godzin w temperaturze pokojowej zabezpieczając ją przed dostępem światła. Następnie mieszaninę reakcyjną oddzielono od nieorganicznego osadu, a przesącz odparowano. Suchą pozostałość rozpuszczono w chlorku metylenu (2 ml), a powstałą sól wytrącono eterem dietylowym (10 ml) i odsączono. Proces oczyszczania przez rozpuszczanie w CH2Cl2 i strącanie eterem powtórzono jeszcze dwukrotnie. Otrzymano sól imidazoliową z 48% wydajnością (35 mg).
PL 237 764 B1
W innym przykładzie wykonania, powyższą reakcję prowadzono z zastosowaniem 24-( N-imidazolo)-53-cholan-3a-olu (50 mg, 0.12 mmol), bromku pentylu (0.5 ml, 4 mmol) oraz jodku sodu (22 mg, 0.14 mmol) w bezwodnym chlorku metylenu (1 ml) przez 24 godziny w temperaturze 60°C uzyskując produkt z 30% wydajnością (22 mg).
Jodek N-(3a-hydroksy-5p-cholan-24-ylo)-N’-pentyloimidazoliowy (LA_Pen): T.t. = 144°C (z rozkładem); IR (ATR) v = 3324, 2925, 2859, 1561, 1448, 1374, 1161, 1037 cm-1; 1H NMR (400 MHz, CDCI3, 2°C, TMS) δ 10.37 (s, 1H), 7.43 (s, 1H), 7.40 (s, 1H), 4.35 (m, 4H), 3.61 (brs, 1H), 0.89 (brs, 6H), 0.61 (s, 3H) ppm; 13C NMR (100 MHz, CDCI3) δ 137.2 (CH), 121.9 (CH), 121.7 (CH), 71.6 (CH), 56.4 (CH), 55.8 (CH), 50.4 (CH2), 50.0 (CH2), 42.6 (C), 42.0 (CH), 40.3 (CH), 40.1 (CH2), 36.3 (CH2), 35.7 (CH), 35.29 (CH), 35.27 (CH2), 34.5 (C), 32.2 (CH2), 30.4 (CH2), 30.0 (CH2), 28.3 (CH2), 28.2 (CH2), 27.1 (CH2), 27.0 (CH2), 26.3 (CH2), 24.1 (CH2), 23.3 (CH3), 22.0 (CH2), 20.7 (CH2), 18.5 (CH3), 13.8 (CH3), 12.0 (CH3) ppm; ESI-MS m/z: 483 (M-I+).
P r z y k ł a d 6. Otrzymywanie jodku N-(3a-hydroksy-53-cholan-24-ylo)-N’-heksyloimidazoliowego z 24-( N-imidazolo)-53-cholan-3a-olu
Do roztworu 24-( N- imidazolo)-53-cholan-3a-olu (50 mg, 0.12 mmol) w bezwodnym chlorku metylenu (1 ml) dodano bromek heksylu (0.5 ml, 3.6 mmol) oraz jodek sodu (36 mg, 0.24 mmol) w atmosferze argonu. Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 48 godzin w temperaturze pokojowej zabezpieczając przed dostępem światła. Następnie mieszaninę reakcyjną oddzielono od nieorganicznego osadu, a przesącz odparowano. Suchą pozostałość rozpuszczono w chlorku metylenu (2 ml), a powstałą sól wytrącono eterem dietylowym (10 ml) i odsączono. Proces oczyszczania przez rozpuszczanie w CH2Cl2 i strącanie eterem powtórzono jeszcze dwukrotnie. Otrzymano sól imidazoliową z 43% wydajnością (32 mg).
W innym przykładzie wykonania, powyższą reakcję prowadzono z zastosowaniem 24-( N-imidazolo)-53-cholan-3a-olu (50 mg, 0.12 mmol), bromku heksylu (0.5 ml, 3.6 mmol) oraz jodku sodu (54 mg, 0.36 mmol) w bezwodnym chlorku metylenu (1 ml) przez 24 godziny w temperaturze 60°C uzyskując produkt z 28% wydajnością (21 mg).
Jodek N-(3a-hydroksy-5p-cholan-24-ylo)-N ’-heksyloimidazoliowy (LA_Hex): T.t. = 122°C (z rozkładem); IR (ATR) v = 3320, 2924, 2860, 1562, 1441,1368, 1152 cm-1; 1H NMR (400 MHz, CDCI3, 25°C, TMS) δ 10.44 (s, 1H), 7.40 (s, 1H), 7.38 (s, 1H), 4.37 (m, 4H), 3.62 (m, 1H), 0.92 (d, J = 7.0 Hz, 3H), 0.90 (s, 3H), 0.62 (s, 3H) ppm; 13C NMR (100 MHz, CDCI3) δ 137.3 (CH), 121.8 (CH), 121.7 (CH), 71.6 (CH), 56.4 (CH), 55.8 (CH), 50.5 (CH2), 50.1 (CH2), 42.7 (C), 42.0 (CH), 40.3 (CH), 40.1 (CH2), 36.4 (CH2), 35.8 (CH), 35.3 (CH), 34.5 (C), 32.2 (CH2), 31.0 (CH2), 30.5 (CH2), 30.2 (2CH2), 28.3 (CH2), 27.1 (CH2), 27.0 (CH2), 26.4 (CH2), 25.8 (CH2), 24.1 (CH2), 23.3 (CH3), 22.3 (CH2), 20.7 (CH2), 18.6 (CH3), 13.9 (CH3), 12.0 (CH3) ppm; ESI-MS m/z: 497 (M-I+).
P r z y k ł a d 7. Otrzymywanie chlorku N-(3a-hydroksy-53-cholan-24-ylo)imidazoliowego z 24-(N- imidazolo)-53-cholan-3a-olu
Do roztworu 24-( N-imidazolo)-53-cholan-3a-olu (50 mg, 0.12 mmol) w metanolu (2 ml) dodano kwas solny (0.1 ml, 1.2 mmol). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 0.5 godziny w temperaturze pokojowej. Następnie odparowano rozpuszczalnik. Suchą pozostałość rozpuszczono w metanolu (2 ml), a powstałą sól wytrącono eterem dietylowym (10 ml) i odsączono. Proces oczyszczania przez rozpuszczanie w MeOH i strącanie eterem powtórzono jeszcze dwukrotnie. Otrzymano sól z 89% wydajnością (48 mg).
Chlorek N-(3a-hydroksy-5p-cholan-24-ylo)imidazoliowy (LA_H): T.t. = 244°C (z rozkładem); IR (ATR) v = 3354, 2920, 1572, 1448, 1373, 1280, 1066 cm-1; 1H NMR (400 MHz, CDCI3, 25°C, TMS) δ 8.98 (s, 1H), 7.68 (s, 1H), 7.57 (s, 1H), 4.23 (m, 2H), 3.50 (m, 1H), 0.97 (d, 3H, J = 6.6 Hz), 0.94 (s,
3H), 0.69 (s, 3H) ppm; 13C NMR (100 MHz, CDCI3) δ 136.3 (CH), 123.3 (CH), 121.4 (CH), 72.4 (CH),
57.9 (CH), 57.3 (CH), 51.0 (CH2), 43.9 (C), 43.5 (CH), 41.9 (CH), 41.5 (CH2), 37.2 (CH), 37.1 (CH2),
36.7 (CH), 36.5 (CH2), 35.6 (C), 33.5 (CH2), 31.2 (CH2), 29.3 (CH2), 28.3 (CH2), 27.9 (CH2), 27.6 (CH2),
25.2 (CH2), 23.9 (CH3), 21.9 (CH2), 19.0 (CH3), 12.5 (CH3) ppm; ESI-MS m/z: 413 (M-Cl+).
P r z y k ł a d 8. Otrzymywanie jodku N-(3-okso-23,24-dinorchol-4-en-22-ylo)-N’-metyloimidazoliowego z 22-( N-imidazolo)-23,24-dinorchol-4-en-3-onu
Do 22-( N-imidazolo)-23,24-dinorchol-4-en-3-onu (50 mg, 0.13 mmol) dodano jodek metylu (1 ml, 16 mmol) w atmosferze argonu. Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 48 godzin w temperaturze pokojowej zabezpieczając ją przed dostępem światła. Następnie odparowano nadmiar jodku metylu, pozostałość rozpuszczono w chlorku metylenu (2 ml), a powstałą sól wytrącono eterem dietylowym (10 ml)
PL 237 764 B1 i odsączono. Proces oczyszczania przez rozpuszczanie w CH2CI2 i strącanie eterem powtórzono jeszcze dwukrotnie. Otrzymano sól imidazoliową z ilościową wydajnością (68 mg).
Jodek N-(3-okso-23,24-dinorchol-4-en-22-ylo)-N ’-metyloimidazoliowy (KC_Me): T.t. = 223-225°C; IR (ATR) v = 3418, 2933, 1666, 1610, 1575, 1446, 1383, 1170 cm-1; 1H NMR (400 MHz, CDCI3, 25°C, TMS) δ 10.07 (s, 1H), 7.57 (s, 1 H), 7.37 (s, 1H), 5.69 (s, 1H), 4.34 (dd, J = 13.6, 3.6 Hz, 1H), 4.13 (s, 3H),4.00 (dd, J = 13.6, 9.7 Hz, 1H), 1.16 (s, 3H), 0.96 (d, J = 6.5 Hz, 3H), 0.76 (s, 3H) ppm; 13C NMR (100 MHz, CDI3) δ 199.4 (C), 171.2 (C), 137.2 (CH), 123.7 (CH), 123.6 (CH), 122.5 (CH), 55.5 (CH2), 55.4 (CH), 53.4 (CH), 53.2 (CH), 42.8 (C), 39.2 (CH2), 38.4 (C), 37.5 (CH), 37.0 (CH3), 35.6 (CH2), 35.4 (CH), 33.9 (CH2), 32.7 (CH2), 31.8 (CH2), 28.1 (CH2), 24.1 (CH2), 20.8 (CH2), 17.3 (CH3), 16.7 (CH3), 12.1 (CH3) ppm; ESI-MS m/z: 395 (M-I+).
P r z y k ł a d 9. Otrzymywanie jodku N-(3-okso-23,24-dinorchoI-4-en-22-yIo)-N '-etyloimidazoliowego z 22-( N-imidazoIo)-23,24-dinorchoI-4-en-3-onu
Do 22-( N-imidazoIo)-23,24-dinorchoI-4-en-3-onu (50 mg, 0.13 mmol) dodano jodek etylu (1 ml, 12.5 mmol) w atmosferze argonu i zabezpieczono przed dostępem światła. Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 48 godzin w temperaturze pokojowej. Następnie odparowano nadmiar jodku etylu, pozostałość rozpuszczono w chlorku metylenu (2 ml), a powstałą sól wytrącono eterem dietylowym (10 ml) i odsączono. Proces oczyszczania przez rozpuszczanie w CH2CI2 i strącanie eterem powtórzono jeszcze dwukrotnie. Otrzymano sól imidazoliową z 90% wydajnością (63 mg).
Jodek N-(3-okso-23,24-dinorchol-4-en-22-ylo)-N -etyloimidazoliowy (KC_Et): T.t. = 151-152°C; IR (ATR) v = 3440, 2935, 1661, 1561, 1445, 1352, 1164 cm-1; 1H NMR (400 MHz, CDCI3, 25°C, TMS) δ 10.31 (s, 1H), 7.49 (s, 1H), 7.31 (s, 1H), 5.72 (s, 1H), 4.47 (q, J = 13 Hz, 2H), 4.39 (dd, J = 13.6, 3.4 Hz, 1H), 4.01 (dd, J = 13.5, 9.9 Hz, 1H), 1.63 (t, 3H, J = 7.3 Hz), 1.18 (s, 3H), 0.94 (d, 3H, J = 6.4 Hz), 0.79 (s, 3H) ppm; 13C NMR (100 MHz, CDCI3) δ 199.2 (C), 171.1 (C), 136.2 (CH), 123.5 (CH), 122.6 (CH), 122.0 (CH), 55.2 (CH2), 55.2 (CH), 53.3 (CH), 53.1 (CH), 45.2 (CH2), 42.6 (C), 39.0 (C), 38.3 (CH2), 37.3 (CH), 35.4 (CH2), 35.2 (CH), 33.7 (CH2), 32.5 (CH2), 31.6 (CH2), 27.8 (CH2), 24.0 (CH2), 20.7 (CH2), 17.1 (CH3), 16.4 (CH3), 15.0 (CH3), 12.0 (CH3) ppm; ESI-MS m/z: 409 (M-I+).
P r z y k ł a d 10. Otrzymywanie jodku N-(3-okso-23,24-dinorchoI-4-en-22-yIo)-N '-pentyloimidazoliowego z 22-( N-imidazoIo)-23,24-dinorchoI-4-en-3-onu
Do roztworu 22-( N-imidazoIo)-23,24-dinorchoI-4-en-3-onu (50 mg, 0.13 mmol) w bezwodnym chlorku metylenu (0.5 ml) dodano bromek pentylu (1 ml, 8 mmol) oraz jodek sodu (39 mg, 0.26 mmol) w atmosferze argonu. Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 48 godzin w temperaturze pokojowej zabezpieczając ją przed dostępem światła. Następnie mieszaninę reakcyjną oddzielono od nieorganicznego osadu, a przesącz odparowano. Suchą pozostałość rozpuszczono w chlorku metylenu (2 ml), a powstałą sól wytrącono eterem dietylowym (10 ml) i odsączono. Proces oczyszczania przez rozpuszczanie w CH2CI2 i strącanie eterem powtórzono jeszcze dwukrotnie. Otrzymano sól imidazoliową z 78% wydajnością (59 mg).
Jodek N-(3-okso-23,24-dinorchol-4-en-22-ylo)-N’-pentyloimidazoliowy (KC_Pen): T.t. = 138°C (z rozkładem); IR (ATR) v = 3433, 2933, 2853, 1663, 1613, 1561, 1448, 1378, 1163 cm-1; 1H NMR (400 MHz, CDCI3, 25°C, TMS) δ 10.44 (s, 1H), 7.50 (s, 1H), 7.37 (s, 1H), 5.68 (s, 1H), 4.35 (m, 3H), 4.04 (m, 1H), 1.15 (s, 3H), 0.88 (m, 7H), 0.75 (s, 3H) ppm; 13C NMR (100 MHz, CDCI3) δ 199.4 (C), 171.1 (C), 137.5 (CH), 123.7 (CH), 122.4 (CH), 122.0 (CH), 55.4 (CH), 55.3 (CH2), 53.4 (CH), 53.3 (CH), 50.0 (CH2), 42.8 (C), 39.2 (CH2), 38.4 (C), 37.5 (CH), 35.5 (CH2), 35.4 (CH), 33.8 (CH2), 32.7 (CH2), 31.8 (CH2), 29.9 (CH2), 28.1 (CH2), 27.9 (CH2), 24.1 (CH2), 21.9 (CH2), 20.8 (CH2), 17.2 (CH3), 16.5 (CH3), 13.8 (CH3), 12.1 (CH3) ppm; ESI-MS m/z: 451 (M-I+).
P r z y k ł a d 11. Otrzymywanie jodku N-(3-okso-23,24-dinorchoI-4-en-22-yIo)-N’-heksyloimidazoliowego z 22-( N-imidazoIo)-23,24-dinorchoI-4-en-3-onu
Do roztworu 22-( N-imidazoIo)-23,24-dinorchoI-4-en-3-onu (50 mg, 0.13 mmol) w bezwodnym chlorku metylenu (0.5 ml) dodano bromek heksylu (1 ml, 7 mmol) oraz jodek sodu (39 mg, 0.26 mmol) w atmosferze argonu. Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 48 godzin w temperaturze pokojowej zabezpieczając ją przed dostępem światła. Następnie mieszaninę reakcyjną oddzielono od nieorganicznego osadu, a przesącz odparowano. Suchą pozostałość rozpuszczono w chlorku metylenu (2 ml), a powstałą sól wytrącono eterem dietylowym (10 ml) i odsączono. Proces oczyszczania przez rozpuszczanie w CH2CI2 i strącanie eterem powtórzono jeszcze dwukrotnie. Otrzymano sól imidazoliową z 42% wydajnością (32 mg).
PL 237 764 B1
Jodek N-(3-okso-23,24-dinorchol-4-en-22-ylo)- N-heksyloimidazoliowy (KC_Hex): T.t. = 135°C (z rozkładem); IR (ATR) v = 3730, 3393, 2933, 2854, 1665, 1559, 1444, 1161 cm-1; 1H NMR (400 MHz, CDCI3, 25°C, TMS) δ 10.58 (s, 1H), 7.37 (s, 1H), 7.27 (s, 1H), 5.72 (s, 1H), 4.39 (m, 3H), 4.05 (m, 1H), 1.17 (s, 3H), 0.88 (d, J = 6.6 Hz, 3H), 0.78 (s, 3H) ppm; 13C NMR (100 MHz, CDCl3) δ 199.5 (C), 171.1 (C), 137.8 (CH), 123.8 (CH), 122.2 (CH), 121.7 (CH), 55.5 (CH2), 55.4 (CH), 53.5 (CH), 53.3 (CH), 50.2 (CH2), 42.8 (C), 39.3 (CH2), 38.5 (C), 37.6 (CH), 35.6 (CH2), 35.5 (CH), 33.9 (CH2), 32.7 (CH2), 31.8 (CH2), 31.0 (CH2), 30.2 (CH2), 28.0 (CH2), 25.8 (CH2), 24.2 (CH2), 22.3 (CH2), 20.9 (CH2), 17.3 (CH3), 16.5 (CH3), 13.9 (CH3), 12.1 (CH3) ppm; ESI-MS m/z: 465 (M-I+).
P r z y k ł a d 12. Otrzymywanie bromku N-(3-okso-23,24-dinorchol-4-en-22-ylo)imidazoliowego z 22-N-imidazolo)-23,24-dinorchol-4-en-3-onu
Do roztworu 22-( N-imidazolo)-23,24-dinorchol-4-en-3-onu (50 mg, 0.13 mmol) w metanolu (2 ml) dodano bromowodór (33% roztwór w kwasie octowym; 0.2 ml, 1.1 mmol). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 0.5 godziny w temperaturze pokojowej. Następnie odparowano rozpuszczalnik. Suchą pozostałość rozpuszczono w chlorku metylenu (2 ml), a powstałą sól wytrącono eterem dietylowym (10 ml) i odsączono. Proces oczyszczania przez rozpuszczanie w CH2CI2 i strącanie eterem powtórzono jeszcze dwukrotnie. Otrzymano sól z 90% wydajnością (54 mg).
Bromek AT-(3-okso-23,24-dinorchol-4-en-22-ylo)imidazoliowy (KC_H): T.t. = 134°C (z rozkładem); IR (ATR) v = 3378, 2932, 1655, 1613, 1574, 1446, 1375, 1089 cm-1; 1H NMR (400 MHz, CDCl3, 25°C, TMS) δ 9.45 (s, 1H), 7.42 (s, 1H), 7.19 (s, 1H), 5.67 (s, 1H), 4.34 (d, 1H, J = 10.7 Hz), 4.01 (dd, 1H, J = 13.0, 10.0 Hz), 1.13 (s, 3H), 0.86 (d, 3H, J = 6.2 Hz), 0.73 (s, 3H) ppm; 13C NMR (100 MHz, CDCl3) δ 199.4 (C), 171.1 (C), 135.3 (CH), 123.7 (CH), 121.2 (CH), 119.6 (CH), 55.3 (CH), 55.1 (CH2), 53.4 (CH), 53.2 (CH), 42.7 (C), 39.2 (CH2), 38.4 (C), 37.6 (CH), 35.5 (CH2), 35.3 (CH), 33.8 (CH2), 32.6 (CH2), 31.7 (CH2), 27.9 (CH2), 24.1 (CH2), 20.8 (CH2), 17.2 (CH3), 16.3 (CH3), 12.0 (CH3) ppm; ESI-MS m/z: 381 (M-Br+).
P r z y k ł a d 13. Otrzymywanie jodku bis-N,N’-(3-okso-23,24-dinorchol-4-en-22-ylo)imidazoliowego z 22-jodo-23,24-dinorchol-4-en-3-onu
Do roztworu imidazolu (15 mg, 0.22 mmol) w bezwodnym THF (2 ml) dodano wodorek sodu (9 mg, 60% zawiesiny NaH w oleju mineralnym, 0.22 mmol). Anion amidkowy generowano przez 30 minut w temperaturze pokojowej. Po tym czasie dodano roztwór 22-jodo-23,24-dinorchol-4-en-3-onu (200 mg, 0.45 mmol) w THF (3 ml). Reakcję prowadzono przez 16 godzin w temperaturze wrzenia THF (66°C) pod chłodnicą zwrotną zapewniając odpowiednie mieszanie i zabezpieczając przed dostępem światła. Następnie mieszaninę reakcyjną oddzielono od osadu, a przesącz odparowano. Suchą pozostałość rozpuszczono w chlorku metylenu (2 ml), a powstałą sól wytrącono eterem dietylowym (10 ml) i odsączono. Proces oczyszczania przez rozpuszczanie w CH2CI2 i strącanie eterem powtórzono jeszcze dwukrotnie. Otrzymano sól z 34% wydajnością (64 mg).
W innym przykładzie wykonania powyższej reakcji, anion amidkowy generowano przez 1 godzinę w temperaturze 0°C stosując imidazol (15 mg, 0.22 mmol) oraz NaH (9 mg; 60% zawiesina, 0.22 mmol), a po dodaniu 22-jodo-23,24- dinorchol-4-en-3-onu (293 mg, 0.66 mmol) mieszaninę reakcyjną mieszano przez 10 godzin w temperaturze pokojowej uzyskując produkt z 15% wydajnością (28 mg).
Jodek bis-N,N’- (3-okso-23,24-dinorchol-4-en-22-ylo)imidazoliowy (KC_KC): T.t. = 287-289°C (z rozkładem); IR (ATR) v = 2937, 2851,1681,1447,1379, 1233 cm-1; 1H NMR (400 MHz, CDCl3, 25°C, TMS) δ 10.45 (s, 1H), 7.26 (s, 2H), 5.73 (s, 2H), 4.43 (dd, J = 13.6, 3.6 Hz, 2H), 4.04 (dd, J = 13.6, 9.8 Hz, 2H), 1.18 (s, 6H), 0.94 (d, J = 6.4 Hz, 6H), 0.80 (s, 6H) ppm; 13C NMR (100 MHz, CDCb) δ 199.4 (C), 171.1 (C), 137.4 (CH), 123.7 (CH), 122.5 (CH), 55.5 (CH2), 55.4 (CH), 53.5 (CH), 53.4 (CH), 42.8 (C), 39.3 (CH2), 38.4 (C), 37.5 (CH), 35.6 (CH2), 35.4 (CH), 33.9 (CH2), 32.7 (CH2), 31.8 (CH2), 28.0 (CH2), 24.2 (CH2), 20.9 (CH2), 17.3 (CH3), 16.5 (CH3), 12.2 (CH3) ppm, ESI-MS m/z: 693 (M-I+).
Na drodze modyfikacji powyżej opisanych sposobów można zsyntetyzować również sole imidazoliowe pochodnych cholestanu, pregnanu i cholanu, jak również o innym przeciwjonie. Wspomniane powyżej modyfikacje leżą w zakresie umiejętności specjalisty w dziedzinie.
Właściwości przeciwbakteryjne i przeciwgrzybicze steroidowych soli imidazoliowych oznaczono w stosunku do referencyjnych szczepów bakterii: Staphylococcus aureus ATCC 29213, Escherichia coli ATCC 25922, Pseudomonas aeruginosa ATCC 27853, Bacillus cereus ATCC 14579 oraz grzyba drożdżopodobnego: Candida albicans ATCC 10231, przez ustalenie wartości MIC (minimalnego stężenia hamującego) metodą seryjnych rozcieńczeń w mikropłytkach 96-dołkowych. Za wartość MIC przyjęto najmniejsze stężenie badanego związku, przy którym nie stwierdzono wzrostu w trakcie 24 godz. inkubacji w temp. 37°C (Tabela 1 i 2).
PL 237 764 Β1
Działanie przeciwbakteryjne, zwłaszcza w odniesieniu do szczepów Gram (+) i przeciwgrzybicze (Candida albicans) niektórych związków jest porównywalne z aktywnością antybiotyków stosowanych w antybiotykoterapii (Tabela 1 i 2)
Tabela 1. Właściwości przeciwbakteryjne steroidowych soli imidazoliowych - wartości MIC (pg/ml)
Staphylococcus Bacillus Escherichia Pseudomonas
aureus cereus coli aeruginosa
Λ f 4 32 16 >512
H
LA_Me
2 16 16 >512
η°··Ήτ
LAEt
ιθ
1 4 16 >512
ho'L-K>
LA_Pen
0.5 2 16 >512
LA_Hex
ιθ
8 16 32 >512
KC_H
®
32 64 16 >512
KC_Me
\__„ A Q 16 32 8 >512
KC_Et
KC Hex
PL 237 764 Β1
Staphylococcus aureus Bacillus cereus Escherichia coli Pseudomonas aeruginosa
Ί . 1 1 64 >512
KC_KC
Antybiotyki Kanamycyna Ampicilina Cefoperazon 1-4 0.25-1 1-4 1-4 2-8 0.12-0.5 2-8
Tabela 2. Właściwości przeciwgrzybicze steroidowych soli imidazoliowych - wartość MIC
Candida albicans
HO'
LA Me >θ
0.25
0.5
HO'
LA Hex
KC H
KC Me
KC Et
PL 237 764 Β1
Candida albicans ιθ
KC Pen |θ
KC Hex
KC KC
Antybiotyki
Flukonazol 0.5
Amfoterycyna B 0.5

Claims (36)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Steroidowa sól imidazoliowa o wzorze 1
    r4-n n-r2 wzór 1 w którym
    Ri oznacza Si
    Cf
    R2 oznacza H, Ci-Ce alkil lub »
    St oznacza pochodne androstanu, n oznacza liczbę całkowitą od 1 do 3 oraz
    X oznacza przeciwjon wybrany z grupy obejmującej Cl, Br lub I.
  2. 2. Sposób wytwarzania steroidowej soli imidazoliowej o wzorze 1 @ΧΘ
    R^N^N-Rg wzór 1 w którym
    Ri oznacza St
    R2 oznacza H lub Ci-Ce alkil,
    St oznacza pochodne androstanu, n oznacza liczbę całkowitą od 1 do 3 oraz
    PL 237 764 Β1
    X oznacza przeciwjon wybrany z grupy obejmującej Cl, Br lub I, znamienny tym, że obejmuje następujące etapy:
    a) reakcję imidazolu z wodorkiem metalu alkalicznego, w wyniku której wytwarzany jest jon amidkowy, który to jon amidkowy poddawany jest następnie reakcji z halogenkiem steroidowym o wzorze 2:
    St wzór 2 w którym symbole mają podane powyżej znaczenia, w wyniku której wytwarzany jest /V-podstawiony steroidem imidazol o wzorze 3:
    St wzór 3 w którym symbole mają podane powyżej znaczenia, przy czym reakcję pomiędzy wytworzonym jonem amidkowym i halogenkiem steroidowym o wzorze 2 prowadzi się w temperaturze w zakresie od 15 do 25°C przy stosunku molowym imidazolu do halogenku steroidowego o wzorze 2 w zakresie od 1:1 do 5:1, oraz
    b) reakcję /V-podstawionego steroidem imidazolu o wzorze 3 otrzymanego w etapie a) z kwasem halogenowodorowym (HX) lub halogenkiem alkilowym lub mieszaniną halogenku alkilowego i halogenku metalu alkalicznego, w wyniku której wytwarzana jest steroidowa sól imidazoliowa o wzorze 1.
  3. 3. Sposób wytwarzania steroidowej soli imidazoliowej o wzorze 1, według zastrz. 2, znamienny tym, że reakcję w etapie a) pomiędzy imidazolem i wodorkiem metalu alkalicznego prowadzi się w temperaturze w zakresie od 0 do 25°C.
  4. 4. Sposób wytwarzania steroidowej soli imidazoliowej o wzorze 1, według zastrz. 3, znamienny tym, że reakcję w etapie a) pomiędzy imidazolem i wodorkiem metalu alkalicznego prowadzi się w temperaturze w zakresie od 15 do 25°C.
  5. 5. Sposób wytwarzania steroidowej soli imidazoliowej o wzorze 1, według zastrz. 2-4, znamienny tym, że reakcję w etapie a) pomiędzy imidazolem i wodorkiem metalu alkalicznego prowadzi się przez okres czasu od 30 minut do 1 godziny.
  6. 6. Sposób wytwarzania steroidowej soli imidazoliowej o wzorze 1, według zastrz. 5, znamienny tym, że reakcję w etapie a) pomiędzy imidazolem i wodorkiem metalu alkalicznego prowadzi się przez okres czasu wynoszący 30 minut.
  7. 7. Sposób wytwarzania steroidowej soli imidazoliowej o wzorze 1, według zastrz. 2-6, znamienny tym, że wodorkiem metalu alkalicznego jest wodorek sodu.
  8. 8. Sposób wytwarzania steroidowej soli imidazoliowej o wzorze 1, według zastrz., 2-7, znamienny tym, że reakcję w etapie a) pomiędzy wytworzonym jonem amidkowym i halogenkiem steroidowym o wzorze 2 prowadzi się przez okres czasu od 10 do 24 godzin.
  9. 9. Sposób wytwarzania steroidowej soli imidazoliowej o wzorze 1, według zastrz. 8, znamienny tym, że reakcję w etapie a) pomiędzy wytworzonym jonem amidkowym i halogenkiem steroidowym o wzorze 2 prowadzi się przez okres czasu wynoszący 16 godzin.
  10. 10. Sposób wytwarzania steroidowej soli imidazoliowej o wzorze 1, według zastrz. 2-9, znamienny tym, że reakcje w etapie a) pomiędzy imidazolem i wodorkiem metalu alkalicznego oraz pomiędzy wytworzonym jonem amidkowym i halogenkiem steroidowym o wzorze 2 prowadzi się w rozpuszczalniku aprotycznym.
  11. 11. Sposób wytwarzania steroidowej soli imidazoliowej o wzorze 1, według zastrz. 10, znamienny tym, że rozpuszczalnikiem aprotycznym jest tetrahydrofuran.
  12. 12. Sposób wytwarzania steroidowej soli imidazoliowej o wzorze 1, według zastrz. 2-11, znamienny tym, że stosunek molowy imidazolu do halogenku steroidowego o wzorze 2 w etapie a) wynosi 5:1.
  13. 13. Sposób wytwarzania steroidowej soli imidazoliowej o wzorze 1, według zastrz. 2-12, znamienny tym, że reakcję w etapie b) prowadzi się w temperaturze w zakresie od 15 do 60°C.
    PL 237 764 Β1
  14. 14. Sposób wytwarzania steroidowej soli imidazoliowej o wzorze 1, według zastrz. 13, znamienny tym, że reakcję w etapie b) prowadzi się w temperaturze w zakresie od 15 do 25°C.
  15. 15. Sposób wytwarzania steroidowej soli imidazoliowej o wzorze 1, według zastrz. 2-14, znamienny tym, że reakcję w etapie b) prowadzi się przez okres czasu od 30 minut do 48 godzin.
  16. 16. Sposób wytwarzania steroidowej soli imidazoliowej o wzorze 1, według zastrz. 15, znamienny tym, że reakcję w etapie b) prowadzi się przez okres czasu wynoszący 48 godzin.
  17. 17. Sposób wytwarzania steroidowej soli imidazoliowej o wzorze 1, według zastrz. 2-16, znamienny tym, że reakcję w etapie b) prowadzi się w rozpuszczalniku.
  18. 18. Sposób wytwarzania steroidowej soli imidazoliowej o wzorze 1, według zastrz. 17, znamienny tym, że rozpuszczalnikiem jest metanol lub chlorek metylenu.
  19. 19. Sposób wytwarzania steroidowej soli imidazoliowej o wzorze 1, według zastrz. 17, znamienny tym, że rozpuszczalnikiem jest halogenek alkilowy stosowany jako substrat reakcji.
  20. 20. Sposób wytwarzania steroidowej soli imidazoliowej o wzorze 1, według zastrz. 2-19, znamienny tym, że stosunek /V-podstawionego steroidem imidazolu o wzorze 3 do halogenku alkilowego lub do kwasu halogenowodorowego (HX) w etapie b) jest w zakresie od 1:9 do 1:123.
  21. 21. Sposób wytwarzania steroidowej soli imidazoliowej o wzorze 1, według zastrz. 2-20, znamienny tym, że stosunek /V-podstawionego steroidem imidazolu o wzorze 3 do halogenku metalu alkalicznego w przypadku stosowania mieszaniny halogenku alkilowego i halogenku metalu alkalicznego jest w zakresie od 1:1,2 do 1:3.
  22. 22. Sposób wytwarzania steroidowej soli imidazoliowej o wzorze 1, według zastrz. 21, znamienny tym, że stosunek /V-podstawionego steroidem imidazolu o wzorze 3 do halogenku metalu alkalicznego w przypadku stosowania mieszaniny halogenku alkilowego i halogenku metalu alkalicznego wynosi 1:2.
  23. 23. Sposób wytwarzania steroidowej soli imidazoliowej o wzorze 1
    wzór 1 w którym
    Ri oznacza St st
    R2 oznacza ’,
    St oznacza pochodne androstanu, n oznacza liczbę całkowitą od 1 do 3 oraz
    X oznacza przeciwjon wybrany z grupy obejmującej Cl, Br lub I znamienny tym, że obejmuje reakcję imidazolu z wodorkiem metalu alkalicznego, w wyniku której wytwarzany jest jon amidkowy, który to jon amidkowy poddawany jest następnie reakcji z halogenkiem steroidowym o wzorze 2 fi*
    St wzór 2 w którym symbole mają powyżej podane znaczenia, w wyniku której wytwarzana jest steroidowa sól imidazoliowa o wzorze 1, przy czym reakcję pomiędzy wytworzonym jonem amidkowym i halogenkiem steroidowym o wzorze 2 prowadzi się w temperaturze w zakresie od 15 do 66°C przy stosunku molowym imidazolu do halogenku steroidowego o wzorze 2 w zakresie od 1:2 do 1:3.
    PL 237 764 B1
  24. 24. Sposób wytwarzania steroidowej soli imidazoliowej o wzorze 1, według zastrz. 23, znamienny tym, że reakcję pomiędzy imidazolem i wodorkiem metalu alkalicznego prowadzi się w temperaturze w zakresie od 0 do 25°C.
  25. 25. Sposób wytwarzania steroidowej soli imidazoliowej o wzorze 1, według zastrz. 24, znamienny tym, że reakcję pomiędzy imidazolem i wodorkiem metalu alkalicznego prowadzi się w temperaturze w zakresie od 15 do 25°C.
  26. 26. Sposób wytwarzania steroidowej soli imidazoliowej o wzorze 1, według zastrz. 23-25, znamienny tym, że reakcję pomiędzy imidazolem i wodorkiem metalu alkalicznego prowadzi się przez okres czasu od 30 minut do 1 godziny.
  27. 27. Sposób wytwarzania steroidowej soli imidazoliowej o wzorze 1, według zastrz. 26, znamienny tym, że reakcję pomiędzy imidazolem i wodorkiem metalu alkalicznego prowadzi się przez okres czasu wynoszący 30 minut.
  28. 28. Sposób wytwarzania steroidowej soli imidazoliowej o wzorze 1, według zastrz. 23-27, znamienny tym, że wodorkiem metalu alkalicznego jest wodorek sodu.
  29. 29. Sposób wytwarzania steroidowej soli imidazoliowej o wzorze 1, według zastrz. 23-28, znamienny tym, że reakcję pomiędzy wytworzonym jonem amidkowym i halogenkiem steroidowym o wzorze 2 prowadzi się w temperaturze 66°C.
  30. 30. Sposób wytwarzania steroidowej soli imidazoliowej o wzorze 1, według zastrz. 23-29, znamienny tym, że reakcję pomiędzy wytworzonym jonem amidkowym i halogenkiem steroidowym o wzorze 2 prowadzi się przez okres czasu od 10 godzin do 16 godzin.
  31. 31. Sposób wytwarzania steroidowej soli imidazoliowej o wzorze 1, według zastrz. 30, znamienny tym, że reakcję pomiędzy wytworzonym jonem amidkowym i halogenkiem steroidowym o wzorze 2 prowadzi się przez okres czasu wynoszący 16 godzin.
  32. 32. Sposób wytwarzania steroidowej soli imidazoliowej o wzorze 1, według zastrz. 23-31, znamienity tym, że reakcje pomiędzy imidazolem i wodorkiem metalu alkalicznego oraz pomiędzy wytworzonym jonem amidkowym i halogenkiem steroidowym o wzorze 2 prowadzi się w rozpuszczalniku aprotycznym.
  33. 33. Sposób wytwarzania steroidowej soli imidazoliowej o wzorze 1, według zastrz. 32, znamienny tym, że rozpuszczalnikiem aprotycznym jest tetrahydrofuran.
  34. 34. Sposób wytwarzania steroidowej soli imidazoliowej o wzorze 1, według zastrz. 23-33, znamienny tym, że stosunek pomiędzy imidazolem a halogenkiem steroidowym o wzorze 2 wynosi 1:2.
  35. 35. Steroidowa sól imidazoliowa o wzorze 1 określonym w zastrz. 1, do zastosowania jako środek bakteriobójczy.
  36. 36. Steroidowa sól imidazoliowa o wzorze 1 określonym w zastrz. 1, do zastosowania jako środek przeciwgrzybiczy.
PL426111A 2018-06-28 2018-06-28 Steroidowa sól imidazoliowa, sposoby jej wytwarzania oraz jej zastosowania PL237764B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL426111A PL237764B1 (pl) 2018-06-28 2018-06-28 Steroidowa sól imidazoliowa, sposoby jej wytwarzania oraz jej zastosowania

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL426111A PL237764B1 (pl) 2018-06-28 2018-06-28 Steroidowa sól imidazoliowa, sposoby jej wytwarzania oraz jej zastosowania

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL426111A1 PL426111A1 (pl) 2020-01-02
PL237764B1 true PL237764B1 (pl) 2021-05-31

Family

ID=69160730

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL426111A PL237764B1 (pl) 2018-06-28 2018-06-28 Steroidowa sól imidazoliowa, sposoby jej wytwarzania oraz jej zastosowania

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL237764B1 (pl)

Cited By (1)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
WO2023281388A1 (en) * 2021-07-05 2023-01-12 Uniwersytet Medyczny W Białymstoku Imidazolium salt, which is a derivative of lithocholic acid, a method of its preparation and its use

Cited By (1)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
WO2023281388A1 (en) * 2021-07-05 2023-01-12 Uniwersytet Medyczny W Białymstoku Imidazolium salt, which is a derivative of lithocholic acid, a method of its preparation and its use

Also Published As

Publication number Publication date
PL426111A1 (pl) 2020-01-02

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Spivak et al. Antimicrobial properties of amine-and guanidine-functionalized derivatives of betulinic, ursolic and oleanolic acids: Synthesis and structure/activity evaluation
Hryniewicka et al. Synthesis and antimicrobial properties of steroid-based imidazolium salts
US8383608B2 (en) Imidazolidine compounds as androgen receptor modulators
KR102585108B1 (ko) 세균 감염의 치료를 위한 항미생물성 폴리믹신
SK159196A3 (en) Crystalline form of 1-cyclopropyl-7-(£s,s|-2,8- -diazabicyclo£4,3,0|non-8-yl)-6-fluoro-1,4-dihydro-8-methoxy-4- -oxo-3-quinolincarboxylic acid hydrochloride and pharmaceutical compositions containing this substance
US10689325B2 (en) Process for the preparation of an antibody-rifamycin conjugate
AU2004285831A1 (en) Novel nitrophenyl mustard and nitrophenylaziridine alcohols and their corresponding phosphates and their use as targeted cytotoxic agents
US5070082A (en) Solubilized pro-drugs
Tittal et al. Synthesis, antimicrobial potency with in silico study of Boc-leucine-1, 2, 3-triazoles
US5212291A (en) Anthracycline derivatives as solubilized pro-drugs
US5077283A (en) Solubilized imidazole pro-drugs
EP3421456A1 (en) New route of synthesis for opicapone
Ishmetova et al. Synthesis and biological activity of 3-guanidino-6-R-imidazo [1, 2-b]-and 6-guanidino-3-R-[1, 2, 4] triazolo [4, 3-b][1, 2, 4, 5] tetrazines
PL237764B1 (pl) Steroidowa sól imidazoliowa, sposoby jej wytwarzania oraz jej zastosowania
JPS6241226B2 (pl)
Mishra et al. Design, synthesis, and anti-bacterial activity of novel deoxycholic acid-amino alcohol conjugates
US5116827A (en) Quinolinecarboxylic acid derivatives as solubilized pro-drugs
Tribak et al. Synthesis and reactivity of new heterocyclic systems derived from 5-chloro-1H-indole-2, 3-dione
Makarov et al. Modification of 3, 5-bis (arylidene)-4-piperidone pharmacophore by phosphonate group using 1, 2, 3-triazole cycle as a linker for the synthesis of new cytostatics
PL213730B1 (pl) Pochodne imidazolu, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie pochodnych imidazolu
CS235322B2 (en) Fungicide and microbicidal agent and method of efficient component production
KR101763106B1 (ko) 보르테조밉(Bortezomib)의 신규한 결정형 및 그의 제조방법
US3705174A (en) Polyhaloalkyl benzimidazoles
EP0026811B1 (en) Cephalosporin derivatives
Sokolova et al. Azidoisocyanides, new bifunctional reagents for multicomponent reactions and biomolecule modifications