Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwa¬ rzania katalizatora, nadajacego sie zwlaszcza do uszlachetniania schnacych i pólschnacych olejów oraz tranów.Sposób ten polega na redukcji, najkorzystniej za pomoca wodoru w podwyzszonej temperatu¬ rze, mieszaniny krzemianu niklu i zwiazku niklu zawierajacego siarke. Jako zwiazek niklu, zawie¬ rajacy siarke, nadaje sie w wielu przypadkach siarczan niklu.Krzemian niklu mozna otrzymac z rozpusz¬ czalnej w wodzie soli niklu, np. siarczanu, przez stracenie za pomoca roztworu szkla wodnego lub podobnego zwiazku. Mozna jednoczesnie stracic i inny zwiazek niklu, np. weglan lub wodorotle¬ nek niklu, dodajac do roztworu obok szkla wod¬ nego, weglanu lub wodorotlenku sodu. Otrzyma¬ ne osady skladaja sie po pózniejszej redukcji z metalicznego niklu w postaci czynnej oraz z krze¬ mianu niklu, stanowiac cenny katalizator.Katalizatory najkorzystniej poddaje sie re¬ dukcji w stanie mialko zmielonym.Po redukcji nadmiar wodoru usuwa sie za pomoca gazu obojetnego, np. CO2, pozbawionego tlenu. Katalizator przechowuje sie w oleju przy starannym unikaniu dostepu powietrza.Przyklad I. Wodny roztwór siarczanu niklu zadaje sie do odczynu alkalicznego w tem¬ peraturze 70 — 80°C rozcienczonym roztworem szkla wodnego. Stracony krzemian niklu odsa¬ cza sie i przemywa w celu calkowitego uwolnie¬ nia od alkaliów. Nastepnie dodaje sie do osadu roztworu siarczanu niklu w takiej ilosci aby 0- trzymana mieszanina zawierala okolo 5 w stosunku do ilosci niklu. Calosc suszy sie, mie¬ le mialko i redukuje wodorem w temperaturze 300 — 500°C.Przyklad II. Roztwór wadny sfiarczianu niklu zadaje sie w'temperaturze 70 — 80°C roz¬ tworem sody i szkla wodnego w niewielkim nad¬ miarze. Stracony weglan i krzemian niklu prze¬ mywa sie po odsaczeniu w celu uwolnienia od alkaliów i nastepnie zadaje wodnym roztworemsiarczanu niklu. Dawke siarczanu niklu nalezy przy tym dobrac w ten sposób, aby w stosunku do niklu mieszanina zawierala 5 suszy sie, miele i redukuje.Przyklad III. Stezony wodny roztwór siarczanu niklu zadaje sie najpierw ziemia 6- krzemkowa zachowujac . stosunek Ni do ziemi okrzemkowej jak 2;1 a nastepnie w temperatu¬ rze 70 — 80°C stezonym roztworem weglanu so¬ du w niewielkim nadmiarze. Stracony osad prze¬ mywa sie starannie w celu calkowitego uwolnie¬ nia od alkaliów i siarczanu, gotuje sie w ciagu 3 godzin z 2% roztworem sody i przemywa na¬ stepnie w celu uwolnienia od alkaliów. Wilgotny osad, zawierajacy krzemian niklu, weglan niklu 3. i ziemie okrzemkowa, zadaje sie wodnym roztwo¬ rem siarczanu niklu. Ilosc dodanego siarczanu nalezy obliczyc w ten sposób, aby ilosc siarki .Wyniosla okolo 5.o/0 w stosunku do niklu. Calosc * suszy sie, miele mialko i redukuje w strumieniu ^wodoru w temperaturze 300 — 500°C: Przyklad IV. Wodny roztwór siarczanu niklu miesza sie z ziemia okrzemkowa a nastep¬ nie zadaje w temperaturze 70 — 80°C roztwo¬ rem sody i szkla wodnego do odczynu alkaliczne¬ go. Osad odsacza sie, przemywa w celu uwolnie¬ nia od alkaliów a nastepnie zadaje roztworem siarczanu niklu. Ilosc dodanego siarczanu niklu -dobiera sie w ten sposób, aby cala mieszanina zawierala okolo* 5% siarki w stosunku do ilosci niklu. Nastepnie suszy sie ja, miele i redukuje 5. wodorem.Katalizator wedlug wynalazku mozna stoso¬ wac ze szczególna korzyscia do uszlachetniania przez ogrzewanie schnacych i pólschnacych ole¬ jów oraz tranów, przy czym osiaga sie daleko posuniete przegrupowanie wiazan podwójnych ' oleju na sprzezone wiazanie podwójne, przy sto¬ sunkowo nieznacznej polimeryzacji i zmianie ge¬ stosci oleju. PL PL