Opublikowano: 27.IV.1964 48112 ki. »g2 rz— r*.t 1V(KP C 09 j. ^ vrM 3/11/ UKD : JBlBLlOTfiK f I , [Urzedu r*a tento*e WflJ^watlittf [Mim Wspóltwórcy wynalazku: mgr inz. Stanislaw Skóra, mgr inz. Bibianna Penczek, mgr inz. Andrzej Lendzion Wlasciciel patentu: Instytut Tworzyw Sztucznych, Warszawa (Polska) Sposób wytwarzania kleju poliamidowo-epoksydowego do klejenia na goraco Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania kleju poliamidowo-epoksydowego do klejenia na goraco.Znane dotychczas kleje termoreaktywne wytwa¬ rzane z metylolopoliamidów utwardzane sa za po¬ moca kwasów organicznych, jak kwas cytrynowy, meitylofosforowy i inne, a takze za pomoca nie¬ których zywic syntetycznych, na przyklad zywicy fenolowo-formaldehydowej.Kleje te stosuje sie w postaci roztworów w od¬ powiednim rozpuszczalniku, po odparowaniu 'któ¬ rego spoine klejowa ogrzewa sie i wówczas naste¬ puje utwardzanie kleju. Utwardzona spoina zacho¬ wuje wysoka elastycznosc charakterystyczna dla poliamidów.Stwierdzono, ze mozna otrzymac klej termo¬ utwardzalny z metylolopoliamidów lub metoksyme- tylopoliamidów o wyraznie lepszych wlasnosciach mechanicznych od znanych klejów metylolopolia- midowych, jezeli do utwardzania metoksymetylo- polikaprolaktamu lub metylolopolikaprolaktamu zastosuje sie zywice epoksydowa. Klej ten po utwardzeniu jest nierozpuszczalny w pospoli¬ tych rozpuszczalnikach, termoreaktywny, odporny na chemikalia i dzialanie czynników atmosferycz¬ nych, a ze wzgledu na swa wysoka jakosc znajduje zastosowanie do klejenia czesci maszyn, aparatury i róznych urzadzen.Sposobem wedlug wynalazku klej poliamido- wo-epoksydowy do klejenia na goraco wytwarza sie z 12 — 25°/o-owego roztworu metpksymetylopo- likaprolaktamu lub metylblopolikaprolaktamu 5 w alkoholu etylowym, toluenie, lub cykloheksano- nie, przez dodanie jako czynnika wspólutwardza- jacego zywicy epoksydowej, stanowiacej produkt polikondensacji dianu z epichlorohydryna w sro¬ dowisku alkalicznym, o zawartosci 0,15—0,50 gra-, 10 morównowazników grup epoksydowych na 100 gra¬ mów zywicy, w ilosci 100 czesci wagowych zywicy epoksydowej na 125—200 czesci wagowych meto- ksymeitylopolikaprolaktamu o stopniu podstawie¬ nia okolo 25°/o. Wspólutwardzanie kompozycji po- 15 liamidowo-epoksydowej prowadzi sie w tempera¬ turze 140 — 180°C.Przyklad: Do aparatu zaopatrzonego w mie¬ szadlo i Chlodnice zwrotna wprowadza sie 100 cze- 20 sci wagowych alkoholu etylowego lub metylowego, 40 czesci wagowych toluenu, 10 czesci wagowych metoksymetylopolikaprolaktarnu i 10 czesci wago¬ wych zywicy epoksydowej Epidian 1 o zawartosci okolo 0,18 gramorównowazników epoksydowych na 25 100 igramów zywicy.Calosc ogrzewa sie do 50°C. Po 20 minutach za¬ wartosc aparatu oziebia sie do temperatury poko¬ jowej.48112 Otrzymany roztwór kleju, który w tej postaci nadaje sie do uzytku posiada wytrzymalosc na sci¬ nanie srednio 420 kG/cm2, wytrzymalosc na oddzie- ranie (wzgledna) srednio 23 kG/3 cm.Dla porównania podano wytrzymalosci spoiny klejowej dla kleju metoksymetylopolikaprolakta- mu utwardzanego kwasem metylolofosforowym: wytrzymalosc na scinanie srednio 153 kG/cm2, wy¬ trzymalosc na oddzieranie (wzgledna) srednio 11,3 kG/cm.Wytrzymalosc na oddzieranie oznaczono wedlug metody Winter-Mecklburg. 10 PL PL