PL63830Y1 - Pojazd kołowy, zwłaszcza wózek inwalidzki - Google Patents

Description

2 PL 63 830 Υ1

Opis wzoru

Przedmiotem wzoru użytkowego jest pojazd kołowy, zwłaszcza wózek inwalidzki, przydatny w szczególności przy przemieszczaniu niepełnosprawnych dzieci, osób w podeszłym wieku bądź też osób z ograniczoną możliwością ruchu.

Znane są różne rodzaje wózków inwalidzkich służących do transportu osób starszych bądź też niepełnosprawnych. Jednym z podstawowych wymogów stawianych takim pojazdom jest kwestia zapewnienia możliwości złożenia wózka na czas transportu samochodem, autokarem bądź samolotem. Typowe wózki wyposażone są w ramę nośną zaopatrzoną w kółka oraz zamocowane na tej ramie, najczęściej rozłącznie, siedzisko.

Znanych jest szereg rozwiązań, które umożliwiają złożenie wózków wraz z siedziskiem lub po jego demontażu. Przykładowo, z polskiego opisu patentowego o numerze 137661 znany jest mechanizm składania wózka inwalidzkiego. Zgodnie z tym rozwiązaniem wózek posiada ramę składającą się z dwóch stelaży bocznych, które połączone są dwoma parami ruchomych skośnych drążków przedzielonych w połowie wysokości dwoma parami rozdzielczych poziomych tulei ściętych wzdłużnie za pomocą sworzni. Poprzez odpowiadające sobie otwory w tulejach i sworzniach przechodzi śruba łącząca.

Rozwiązania o podobnej konstrukcji znane są również z europejskiego zgłoszenia patentowego o numerze EP 1522296 oraz ze zgłoszenia PCT o numerze publikacji WO 99/55274. Wózki według tych rozwiązań posiadają stelaże boczne połączone wzajemnie krzyżującymi się łącznikami, pracującymi w płaszczyźnie pionowej bądź poziomej.

Pojazd kołowy, zwłaszcza wózek inwalidzki będący przedmiotem zgłoszenia wzoru użytkowego posiada ramę w postaci dwóch stelaży bocznych połączonych wzajemnie łącznikami. Każdy ze stelaży bocznych ma co najmniej dwa koła, a na ramie usytuowane jest siedzisko oraz uchwyt do kierowania pojazdem. Istota pojazdu polega na tym, że każdy ze stelaży bocznych ramy wyposażony jest w zasadniczo pionowy wspornik, a do każdego wspornika zamocowany jest obrotowo element ramy środkowej, przy czym obydwa elementy ramy środkowej połączone są ze sobą zawiasowo, natomiast obydwa stelaże boczne połączone są dodatkowo co najmniej jednym łącznikiem usztywniającym. W korzystnym wykonaniu każdy z bocznych stelaży ramy ma w widoku z boku kształt zbliżony do litery d, przy czym na górnym końcu tylnej rurki każdego stelażu ramy znajduje się uchwyt do kierowania pojazdem, zaś dolna rurka każdego stelażu ramy zaopatrzona jest w dwa uchwyty do mocowania kół pojazdu. Wsporniki, na których zamocowany jest element ramy środkowej przebiegają pomiędzy rurką górną i rurką dolną stelaży ramy, korzystnie w rejonie połowy długości rurki górnej i rurki dolnej.

Celowym jest również, gdy pojedynczy element ramy środkowej ma kształt zbliżony do prostokąta o zaoblonych wybranych wierzchołkach, przy czym jedna z bocznych rurek każdego elementu ramy środkowej jest osadzona obrotowo na pionowym wsporniku stelaży bocznych ramy, zaś przeciwległe im drugie boczne rurki elementów ramy środkowej połączone są wzajemnie elementem zawiasowym. W celu usztywnienia ramy wózka oraz wzmocnienia jego konstrukcji rama posiada dwa łączniki usztywniające, z których pierwszy usytuowany jest pomiędzy przednimi rurkami stelaży bocznych, a drugi pomiędzy tylnymi rurkami stelaży bocznych, przy czym końce każdego łącznika zamocowane są wychylnie do rurek stelaży bocznych, a każdy z łączników w swym środkowym odcinku zaopatrzony jest w jednokierunkowy przegub, blokowany od góry.

Aby ułatwić składanie wózka po demontażu siedziska, łączniki usztywniające w rejonie swych odcinków przegubowych połączone są cięgnem.

Korzystnie rurka tylna każdego stelażu ramy w swym środkowym rejonie zaopatrzona jest w przegub, przez co złożony wózek zajmuje jeszcze mniej miejsca.

Dodatkowe ograniczenie wymiarów złożonego wózka osiąga się, gdy koła mocowane są do uchwytów stelaży bocznych ramy rozłącznie, korzystnie za pomocą szybkozłącza.

Zasadniczą zaletą wzoru użytkowego jest maksymalne ograniczenie wymiarów wózka po jego złożeniu przy zapewnieniu odpowiedniej wytrzymałości ramy wózka oraz jej niewielkiego ciężaru. Konstrukcja elementów ramy środkowej umożliwia zbliżenie do siebie stelaży bocznych ramy po złożeniu wózka na bardzo niewielką odległość. Przy dodatkowym zapewnieniu możliwości demontażu kół oraz złożeniu tylnych rurek stelaży bocznych rama po złożeniu posiada małe gabaryty, pozwalające na łatwy transport. Jednocześnie konstrukcja mechanizmu składania jest na tyle prosta, iż składanie wózka nie wymaga wykonywania żadnych skomplikowanych czynności, a sama rama jest bardzo lekka.

Wzór użytkowy został bliżej przedstawiony na rysunku, na którym fig. 1 ilustruje schematycznie ramę pojazdu w widoku perspektywicznym, fig. 2 - ramę pojazdu ze zdemontowanymi kołami w pozycji

Claims (6)

1. 3 PL 63 830 Υ1 złożonej w widoku perspektywicznym, zaś fig. 3 - przekrój przez pionowy wspornik stelażu ramy pojazdu. Pojazd kołowy, w szczególności wózek inwalidzki 1, posiada ramę 2 oraz nie przedstawione na rysunku siedzisko, które mocowane jest na ramie rozłącznie. Korzystnie siedzisko ma postać fotelika przystosowanego do mocowania w pojazdach samochodowych. Rama 2 posiada dwa stelaże boczne 3, z których każdy ma w widoku z boku kształt zbliżony do litery d. Górny koniec 4 tylnej rurki 5 każdego stelażu 3 ramy 2 zaopatrzony jest w uchwyt 6 do kierowania pojazdem 1. Dolna rurka 7 każdego stelażu 3 ramy 2 zaopatrzona jest w dwa uchwyty 8 do mocowania kół 9 pojazdu 1. Koła 9 mocowane są do uchwytów 8 stelaży bocznych 3 ramy 2 rozłącznie, korzystnie za pomocą szybkozłącza. Pomiędzy rurką dolną 7 a rurką górną 10 każdego stelażu bocznego 3 ramy 2 przebiega zasadniczo pionowy wspornik 11, zlokalizowany korzystnie w rejonie połowy długości tych rurek 7 i 10. Na każdym wsporniku 11 zamocowany jest obrotowo element 12 ramy środkowej 13. Pojedynczy element 12 ramy środkowej 13 ma korzystnie kształt zbliżony do prostokąta o zaoblonych wybranych wierzchołkach, a jedna z bocznych rurek 14 osadzona jest obrotowo na pionowym wsporniku 11. Przeciwległe, drugie boczne rurki 15 elementów 12 ramy środkowej 13 połączone są wzajemnie elementem zawiasowym 16. Dodatkowo obydwa stelaże boczne 3 ramy 2 połączone są wzajemnie dwoma łącznikami usztywniającymi 17 i 18. Pierwszy łącznik usztywniający 17 usytuowany jest pomiędzy przednimi rurkami 19 stelaży bocznych 3, zaś drugi łącznik usztywniający zlokalizowany jest pomiędzy tylnymi rurkami 5 stelaży bocznych 3. Końce każdego łącznika 17, 18 zamocowane sąwychylnie do rurek 5,19 stelaży bocznych 3, a każdy z łączników 17,18 w swym środkowym odcinku zaopatrzony jest w jednokierunkowy przegub 21, blokowany od góry. Dla łatwiejszego składania wózka 1 łączniki usztywniające 17, 18 w rejonie swych odcinków przegubowych 21 połączone są elastycznym cięgnem 22. Dodatkowo rurka tylna 5 każdego stelażu bocznego 3 ramy 2 w swym środkowym rejonie zaopatrzona jest w przegub 23. Zastrzeżenia ochronne 1. Pojazd kołowy, zwłaszcza wózek inwalidzki, którego rama ma postać dwóch stelaży bocznych połączonych wzajemnie zestawem łączników umożliwiających składanie ramy, przy czym każdy ze stelaży bocznych posiada co najmniej dwa koła, a na ramie usytuowane jest siedzisko oraz uchwyt do kierowania pojazdem, znamienny tym, że każdy ze stelaży bocznych (3) ramy (2) wyposażony jest w zasadniczo pionowy wspornik (11), a do każdego wspornika (11) zamocowany jest obrotowo element (12) ramy środkowej (13), przy czym obydwa elementy (12) ramy środkowej (13) połączone są ze sobą zawiasowo, natomiast obydwa stelaże boczne (3) połączone są dodatkowo co najmniej jednym łącznikiem usztywniającym (17).
2. 2. Pojazd według zastrz. 1, znamienny tym, że każdy z bocznych stelaży (3) ramy (2) ma w widoku z boku kształt zbliżony do litery d, przy czym na górnym końcu (4) tylnej rurki (5) każdego stelażu bocznego (3) ramy (2) znajduje się uchwyt (6) do kierowania pojazdem, zaś dolna rurka (7) każdego stelażu (3) ramy (2) zaopatrzona jest w dwa uchwyty (8) do mocowania kół (9) pojazdu, natomiast każdy wspornik (11) na którym zamocowany jest element (12) ramy środkowej (13) przebiega pomiędzy rurką górną (10) i rurką dolną (7) stelaży (3) ramy (2), korzystnie w rejonie połowy długości rurek górnych (10) i rurek dolnych (7).
3. 3. Pojazd według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że pojedynczy element (12) ramy środkowej (13) ma kształt zbliżony do prostokąta o zaoblonych wybranych wierzchołkach, przy czym jedna z bocznych rurek (14) każdego elementu (12) ramy środkowej (13) jest osadzona obrotowo na pionowym wsporniku (11) stelaży bocznych (3) ramy (2), zaś przeciwległe im drugie boczne rurki (15) elementów (12) ramy środkowej (13) połączone są wzajemnie elementem zawiasowym (16).
4. 4. Pojazd według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że posiada dwa łączniki usztywniające (17,18), z których pierwszy usytuowany jest pomiędzy przednimi rurkami (19) stelaży bocznych (3), a drugi pomiędzy tylnymi rurkami (5) stelaży bocznych (3), przy czym końce (20) każdego łącznika usztywniającego (17, 18) zamocowane sąwychylnie do rurek (5,19) stelaży bocznych (3), a każdy z łączników usztywniających (17,18) w swym środkowym odcinku zaopatrzony jest w jednokierunkowy przegub (21), blokowany od góry.
5. 5. Pojazd według zastrz. 2, znamienny tym, że rurka tylna (5) każdego stelażu bocznego (3) ramy (2) w swym środkowym rejonie zaopatrzona jest w przegub (23).
6. 6. Pojazd według zastrz. 2, znamienny tym, że koła (9) mocowane są do uchwytów (8) stelaży bocznych (3) ramy (2) rozłącznie, korzystnie za pomocą szybkozłącza.