PL66688Y1 - Okno z tworzywa sztucznego - Google Patents

Description

2 PL 66 688 Υ1

Opis wzoru

Przedmiotem wzoru użytkowego jest okno z tworzywa sztucznego.

Typowe okna z tworzywa sztucznego znane ze stanu techniki, takie jak przedstawione na Fig. 1 zawierają skrzydło, którego rama składa się z czterech odcinków 101-104 ramy, do których przymocowane są uszczelki szybowe 111-114 i uszczelki ościeżnicowe 121-124. Każdy z odcinków 101-104 ramy, w przypadku ramy o zarysie prostokąta, jest zakończony płaszczyzną styku prostopadłą do płaszczyzny głównej skrzydła i nachyloną pod kątem 45° do kierunku wzdłużnego odcinka ramy, zgrzaną z płaszczyzną styku sąsiedniego odcinka 101-104 ramy.

Uszczelki szybowe 111-114 i uszczelki ościeżnicowe 121-124 mogą być docinane na odpowiednią długość po zgrzaniu ramy i mocowane do ramy na wcisk lub za pomocą kleju. Uszczelki tego typu znane są z polskiego opisu ochronnego wzoru użytkowego nr PL 60570. Uszczelki takie wymagają precyzyjnego docięcia, tak aby uniknąć tworzenia się szczeliny pomiędzy przylegającymi do siebie uszczelkami.

Powszechnie stosuje się również technologię, w której uszczelki mocuje się do odcinków ram przed ich zgrzaniem, docina się odcinki ram wraz z uszczelkami pod kątem 45°, a następnie zgrzewa się je ze sobą. Dzięki temu nie tworzy się szczelina pomiędzy zgrzanymi sąsiednimi uszczelkami. Na granicy zgrzania sąsiednich uszczelek 111-112, pokazanych na Fig. 2, tworzy się jednak nierównomierna wypukła wypływka 115. Wypływka 115 jest szczególnie niekorzystna w przypadku uszczelek przyszybowych, gdyż powoduje, że uszczelki nie stykają się dokładnie z szybą 131 w narożniku okna, a powstałe mikronierówności powodują zmniejszenie szczelności okna, co przedstawiono na Fig. 2.

Celem wzoru użytkowego jest stworzenie konstrukcji okna z tworzywa sztucznego, w którym uszczelki ramy skrzydła będą zapewniały dużą szczelność okna.

Okno z tworzywa sztucznego według wzoru użytkowego zawierające skrzydło, którego rama składa się z czterech odcinków ramy, do których przymocowane są uszczelki szybowe i uszczelki ościeżnicowe, i każdy z odcinków ramy, uszczelek szybowych i uszczelek ościeżnicowych jest zakończony przynajmniej w części płaszczyzną styku prostopadłą do płaszczyzny głównej skrzydła i nachyloną pod kątem 45° do kierunku wzdłużnego odcinka ramy, przy czym każdy odcinek ramy jest zgrzany w miejscu styku z sąsiednim odcinkiem ramy oraz każde uszczelki szybowe i uszczelki ościeżnicowe są zgrzane z sąsiednimi uszczelkami szybowymi i uszczelkami ościeżnicowymi, odpowiednio, wzdłuż płaszczyzny styku uszczelek szybowych i uszczelek ościeżnicowych sąsiadujących ze sobą charakteryzuje się tym, że szerokość spoiny uszczelek szybowych i uszczelek ościeżnicowych w miejscu zgrzewania ma grubość mniejszą od grubości uszczelki i długość mniejszą od długości ukosu uszczelki przed operacją frezowania ukosu uszczelek.

Korzystnie, na łączeniu uszczelek występuje rowek ograniczony pierwszymi płaszczyznami bocznymi nachylonymi pod kątem 45° do kierunku wzdłużnego uszczelki i pod kątem (a) od 45° do 80° do płaszczyzny głównej okna oraz drugimi płaszczyznami bocznymi nachylonymi pod kątem (β) od 50° do 90° do kierunku wzdłużnego uszczelki i pod kątem prostym do płaszczyzny głównej okna.

Korzystnie, przestrzeń pomiędzy szybą a czterema odcinkami ramy jest szczelnie wypełniona substancją wypełniającą, w szczególności klejem silikonowym.

Korzystnie, płaszczyzny rowka uszczelek są ukształtowane w operacji frezowania.

Zaletą okna z tworzywa sztucznego według wzoru użytkowego jest to, że dzięki odpowiedniemu wyfrezowaniu, przed zgrzaniem, płaszczyzn styku uszczelek szybowych, pod wpływem rozgrzania i docisku do siebie uszczelek tworzy się wypływka, która wypełnia przestrzeń ograniczoną płaszczyznami bocznymi lecz nie wystaje poza obwiednię uszczelek. Tym samym, w górnej części uszczelek tworzy się niewielka szczelina, ograniczona płaszczyznami bocznymi. Wypływka nie wystaje również poza płaszczyznę górną uszczelek przyszybowych, tak więc szyba może ściśle przylegać do uszczelek przyszybowych zwiększając tym samym szczelność przestrzeni między szybą i uszczelkami, poprawia to również estetykę wyglądu okna.

Zaletą okna z tworzywa sztucznego według wzoru użytkowego jest również to, że dzięki odpowiedniemu wyfrezowaniu, przed zgrzaniem, płaszczyzn styku uszczelek ościeżnicowych, pod wpływem rozgrzania i docisku do siebie tworzy się wypływka, która wypełnia przestrzeń ograniczoną płaszczyznami bocznymi lecz nie wystaje poza obwiednię uszczelek, i która również nie wystaje poza płaszczyznę górną uszczelek ościeżnicowych, wskutek czego skrzydło szczelnie przylega do ościeżnicy okna.

Claims (4)

1. 3 PL 66 688 Υ1 Przedmiot wzoru użytkowego został przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym: Fig. 1 przedstawia widok z przodu skrzydła okna znanego ze stanu techniki, Fig. 2 przedstawia przekrój skrzydła okna znanego ze stanu techniki wzdłuż linii A-A na Fig. 1, Fig. 3 przedstawia linie frezowania uszczelek według wzoru użytkowego przed zgrzaniem uszczelek, Fig. 4 i 5 przedstawiają widok uszczelek po zgrzaniu sąsiednich odcinków ramy. Okno według wzoru użytkowego zawiera skrzydło, którego rama składa się z czterech odcinków 101-104 ramy, do których przymocowane są uszczelki szybowe 111-114 i uszczelki ościeżnicowe 121-124, jak przedstawiono na Fig. 1. Każdy z odcinków 101-104 ramy jest zakończony płaszczyzną styku prostopadłą do płaszczyzny głównej skrzydła i zgrzaną z płaszczyzną styku sąsiedniego odcinka 101-104 ramy. Uszczelki 111-114, 121-124 okna według wzoru użytkowego są przyłączane do odcinków 101-104 ramy okna przed ich zgrzaniem. Uszczelki przed zgrzaniem mają odpowiednio wyfrezowane płaszczyzny styku, jak przedstawiono na Fig. 3 i 4, co pozwala uniknąć tworzenia się wypływki wystającej poza obwiednię uszczelek z tym, że uszczelki szybowe 111-114 i uszczelki ościeżnicowe 121-124 są zakończone przynajmniej w części płaszczyzną styku prostopadłą do płaszczyzny głównej skrzydła i nachyloną pod kątem 45° do kierunku wzdłużnego odcinka ramy. Fig. 3 przedstawia linie frezowania uszczelek 111-114, 121-124 według wzoru użytkowego przed ich zgrzaniem, w widoku płaszczyzny głównej skrzydła. Na końcu uszczelki uformowana jest płaszczyzna styku 141 nachylona pod kątem 45° do kierunku wzdłużnego uszczelki i pod kątem prostym do płaszczyzny głównej okna, pierwsza płaszczyzna boczna 142 nachylona pod kątem 45° do kierunku wzdłużnego uszczelki i pod kątem a (pokazanym na Fig. 4) wynoszącym od 45° do 80° do płaszczyzny głównej okna oraz druga płaszczyzna boczna 143 nachylona pod kątem β wynoszącym od 50° do 90° do kierunku wzdłużnego uszczelki i pod kątem prostym do płaszczyzny głównej okna. Fig. 4 i 5 przedstawiają widok uszczelek 111-114, 121-124 po zgrzaniu sąsiednich odcinków ramy odpowiednio w przekroju wzdłuż linii A-A na Fig. 1 i w płaszczyźnie głównej skrzydła. Uszczelki są ze sobą zgrzane w płaszczyźnie styku 141. Pod wpływem rozgrzania i docisku do siebie uszczelek tworzy się wypływka 115, która wypełnia przestrzeń ograniczoną płaszczyznami bocznymi 142 i 143, lecz nie wystaje poza obwiednię uszczelek. Tym samym, w górnej części uszczelek tworzy się niewielki rowek 144, ograniczony płaszczyznami bocznymi 142 i 143. Uszczelki są ze sobą zgrzane w płaszczyźnie styku 141, a spoina w miejscu zgrzewania, zwyczajowo określana jako zgrzew, ma grubość x mniejszą od grubości X uszczelki i długość y mniejszą od długości Y ukosu uszczelki przed operacją frezowania ukosów uszczelek. Dlatego też, wypływka 115 nie wystaje również poza płaszczyznę górną uszczelek 111-114, 121-124. Tak więc szyba 131 może ściśle przylegać do uszczelek przyszybowych 111-114. W celu zwiększenia szczelności przestrzeni pomiędzy szybą 131 a uszczelkami przyszybowymi 111-114, przestrzeń pomiędzy szybą 131 a odcinkami 101-104 ramy może być szczelnie wypełniona substancją wypełniającą 116, pokazaną na Fig. 1, taką jak klej silikonowy. Ponadto, dzięki temu że wypływka 115 nie wystaje poza uszczelki ościeżnicowe 121-124, skrzydło szczelnie przylega do ościeżnicy okna. Zastrzeżenia ochronne 1. Okno z tworzywa sztucznego zawierające skrzydło (101), którego rama składa się z czterech odcinków ramy (101-104), do których przymocowane są uszczelki szybowe (111-114) i uszczelki ościeżnicowe (121-124), i każdy z odcinków (101-104) ramy, uszczelek szybowych (111-114) i uszczelek ościeżnicowych (121-124) jest zakończony przynajmniej w części płaszczyzną styku prostopadłą do płaszczyzny głównej skrzydła i nachyloną pod kątem 45° do kierunku wzdłużnego odcinka ramy, przy czym każdy odcinek (101-104) ramy jest zgrzany w miejscu styku z sąsiednim odcinkiem (101-104) ramy oraz każde uszczelki szybowe (111-114) i uszczelki ościeżnicowe (121-124) są zgrzane z sąsiednimi uszczelkami szybowymi (111-114) i uszczelkami ościeżnicowymi (121-124), odpowiednio, wzdłuż płaszczyzny styku uszczelek szybowych (111-114) i uszczelek ościeżnicowych (121-124) sąsiadujących ze sobą znamienne tym, że szerokość spoiny uszczelek szybowych (111-114) i uszczelek ościeżnicowych (121- 124) w miejscu zgrzewania ma grubość (x) mniejszą od 4 PL 66 688 Υ1 grubości (X) uszczelki (111-114, 121-124) i długość (y) mniejszą od długości (Y) ukosu uszczelki (111-114, 121-124) przed operacją frezowania ukosu uszczelek (111-114, 121-124).
2. 2. Okno według zastrz. 1, znamienne tym, że na łączeniu uszczelek (111-114, 121-124) występuje rowek (144) ograniczony pierwszymi płaszczyznami bocznymi (142) nachylonymi pod kątem 45° do kierunku wzdłużnego uszczelki (111-114, 121-124) i pod kątem (a) od 45° do 80° do płaszczyzny głównej okna oraz drugimi płaszczyznami bocznymi (143) nachylonymi pod kątem (β) od 50° do 90° do kierunku wzdłużnego uszczelki (111-114, 121-124) i pod kątem prostym do płaszczyzny głównej okna.
3. 3. Okno według zastrz. 1, znamienne tym, że przestrzeń pomiędzy szybą (131) a odcinkami (101-104) ramy jest szczelnie wypełniona substancją wypełniającą (116), w szczególności klejem silikonowym.
4. 4. Okno według zastrz. 2, znamienne tym, że płaszczyzny rowka (144) uszczelek (111-114, 121-124) są ukształtowane w operacji frezowania.