PL68101Y1 - Zawieszenie wózka jezdnego w samojezdnej maszynie poruszającej się na podwoziu gąsienicowym - Google Patents

Abstract

Przedmiotem rozwiązania jest osadzenie wózków gąsienicowych na tylnej ścianie ramy podwozia na dwóch półosiach (2), (3) osadzonych współosiowo w oprawach (4) z otworami (7). Pomiędzy oprawami (4) przytwierdzone jest wzmacniające żebro (8).

Description

Opis wzoru

Przedmiotem wzoru użytkowego jest zawieszenie wózka jezdnego w samojezdnej maszynie poruszającej się na podwoziu gąsienicowym. W maszynach poruszających się na podwoziach gąsienicowych wózki gąsienicowe do ramy podwozia mocowane są na kilka sposobów. Jedne mocowane są za pomocą wystających z ramy wózka żeber, które wchodzą między wystające żebra z ramy podwozia i razem łączone są za pomocą sworzni lub odwrotnie, szczeliny są w ramie wózka a żebra są w ramie podwozia.

Znane są również połączenia, w których rama wózka jest integralną częścią związaną z ramą podwozia.

Jeszcze innym sposobem jest mocowanie wózka na osi przechodzącej przez całą ramę podwozia usytuowaną prostopadle w płaszczyźnie poziomej do osi wzdłużnej maszyny. W rozwiązaniu tym wózek ma między kołem napędowym a kołem zwrotnym wbudowaną w swojej ramie tuleję, która nasunięta jest na wystający czop osi znajdującej się w tylnej części ramy podwozia. Z przodu rama wózka ma wystające ucho, które wchodzi w ucha ramy podwozia i przed rozłączeniem zabezpieczone jest sworzniem. Takie rozwiązania zapewniają dobre osadzenie wózka na ramie podwozia umożliwiające jazdę prostoliniową, jak również pokonywanie zakrętów. Niedogodnością tego rozwiązania jest jednak to, że osie podwozia są na ogół przyspawane do ramy podwozia i w razie ich uszkodzenia trzeba je w całości usunąć i w to miejsce zabudować nową.

Zdarza się często, że aby zdjąć wózek z ramy podwozia należy użyć dużych sił ze względu na to, że połączenie jest skorodowane i niejednokrotnie przy próbie zdjęcia wózka z osi podwozia uszkodzeniu ulegają końcówki osi powodując konieczność całkowitego usunięcia osi mimo że drugi koniec nie jest uszkodzony. Powoduje to trudności remontowe i podraża koszty operacji.

Znane jest z opisu patentowego P384965 podwozie gąsienicowe maszyny górniczej zawierające dwa zespoły wózków gąsienicowych z kołami napędowymi opasanymi łańcuchem gąsienicowym, połączone z zespołem ramy. Wózek gąsienicowy tylną częścią osadzony jest na stożkowych czopach i zamocowany do ramy za pomocą stożkowych tulei. Do mocowania wózka gąsienicowego w przedniej części ramy głównej podwozia służą ucha, które stanowią integralną część ramy wózka i są prostopadłe do wzdłużnej osi symetrii ramy wózka a wychodzą poza ramę w kierunku ramy głównej. Ucha te wchodzą między ucha przyspawane do ramy głównej i są z nimi połączone za pomocą sworzni. Zarówno ucha wózka gąsienicowego jak i ucha ramy wózka mają po dwa otwory, przez które przewleczone są sworznie. Tak rozmieszczone otwory i przechodzące przez nie sworznie przejmują mniejszy jednostkowy rozkład obciążeń i pozwalają na sztywne połączenie wózka gąsienicowego z ramą główną podwozia.

Znane jest też z opisu patentowego PL 186159 zawieszenie gąsienicowej maszyny roboczej, w którym ramy trakcyjne wózków gąsienicowych łożyskowane są w pobliżu tylnych kół łańcuchowych na wale poprzecznym, ustalonym w ramie nadwozia, a w strefie środkowej ramy trakcyjne wodzone są w pionowych prowadnicach oraz obciążone pionowo przez zespół stabilizatora poprzecznego. Zespół stabilizatora poprzecznego tworzą poprzeczne cięgno i dwie dźwignie kątowe, zawieszone przegubami sworzniowymi na obu bocznych ścianach ramy nadwozia. Każda z dźwigni kątowych ma pionowe ramię dolne, ramię poziome i pionowe ramię górne. Ramiona dolne połączone są cięgnem, prowadzonym bezpośrednio nad dnem ramy nadwozia, ramię poziome opiera się o grzybek, osadzony na ramie trakcyjnej, natomiast ramię górne, w skrajnych wychyleniach zespołu, opiera się o zderzak, zamocowany na bocznej ścianie ramy nadwozia.

Zawieszenie wózka jezdnego w samojezdnej maszynie poruszającej się na podwoziu gąsienicowym zawierające dwa zespoły wózków gąsienicowych, połączone z zespołem ramy, znamienne tym, że ma współosiowo zamocowane do tylnej ściany ramy podwozia dwie oprawy z wydrążonymi otworami, w których osadzone są dwie półosie, przy czym w środkowej części tylnej ściany pomiędzy oprawami przytwierdzone jest wzmacniające żebro. Półoś wyposażona jest w element zabezpieczający ją przed przemieszczeniem się względem oprawy, korzystnie w postaci podkładki w kształcie litery U przymocowanej do oprawy lub za pomocą sworznia albo śruby pasowanej. Pomiędzy półosią a oprawą jest zabezpieczająca tuleja, korzystnie z materiału odpornego na korozję, zapobiegająca zapiekaniu się połączenia. Oprawa ma podtrzymujący od dołu ramę występ i osadzona jest w wycięciu w kształcie odwróconej litery L tylnej ściany podwozia.

Przedmiot wzoru użytkowego uwidoczniono na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok z góry ramy podwozia, fig. 2 przekrój pionowy A-A ramy podwozia, fig. 3 obrazuje przekrój B-B przez

Claims (2)

1. półosie, fig. 4 przedstawia przekrój poprzeczny C-C przez półoś z rowkiem ustalającym, zaś fig. 5 przedstawia przekrój poprzeczny D-D przez półoś z podkładką ustalającą. Podwozie gąsienicowe samojezdnej maszyny ma ramę 1, do której mocowane są wózki gąsienicowe z kołami łańcuchowymi. Do mocowania wózka w przedniej części ramy 1 podwozia służą ucha 24, stanowiące integralną część ramy wózka, które połączone są poprzez sworznie z przednimi uchami 24 ramy 1. Wózki gąsienicowe tylną częścią osadzone są na półosiach 2 i 3 wyjmowanych z opraw 4. W tym celu w tylnej ścianie 5 przymocowane są współosiowo, w pewnej odległości od podłużnej osi 6 ramy podwozia, dwie oprawy 4. Pomiędzy oprawami 4 przytwierdzone jest wzmacniające żebro 8. W oprawach 4 są wydrążone otwory 7, w których osadzone są współosiowo dwie półosie: półoś 2 z rowkiem ustalającym i półoś 3 z podkładką ustalającą, na które nasuwane są w czasie montażu maszyny wózki jezdne. Półosie 2, 3 mają kształt walcowo-stożkowy, przy czym część wystająca z oprawy 4 ma kształt stożkowy, a mniejsza część walcowa tkwi w otworze oprawy. Szczelina między otworem 7 w oprawie 4 a częścią cylindryczną półosi 2, 3 wypełniona jest tuleją 9, korzystnie z tworzywa lub metalu łożyskowego, zapobiegającą zapiekaniu się połączenia. Końcówka cylindryczna półosi 2 ma wyfrezowany na obwodzie półokrągły rowek 1_0. W miejscu tego rowka przez całą oprawę 4 wywiercony jest otwór H, przez który przechodzi śruba pasowana 12 z podkładką 13 i nakrętką 14. W ten sposób ustalona jest półoś 2 w otworze oprawy 4 i zabezpieczona przed przesuwaniem się wzdłuż oprawy. Rowek 1_0 półokrągły może być wykonywany również stycznie na obwodzie, tak że śruba pasowana zabezpieczać będzie półoś także przed obrotem. W środkowej części tylnej ściany 5 pomiędzy oprawami 4 przytwierdzone wzmacniające żebro 8 służy jako opór dla urządzenia wyciskającego (np. cylindra) półoś 2, 3 w razie trudności z wyjęciem jej z oprawy. Urządzenie to opiera się wtedy o żebro 8 i o tylną płaszczyznę 29 półosi. Przestrzeń między wzmacniającymi żebrami 8 a tylnymi płaszczyznami półosi 2, 3 może być wykorzystywana do wypychania półosi na zewnątrz w razie trudności z wyjęciem ich z oprawy. Kształt półosi 3 różni się od półosi 2 tylną cylindryczną częścią. W półosi 2 w otworze oprawy umieszczony jest pierścień 15 zabezpieczony przed przesunięciem się w kierunku osi ramy podwozia pierścieniem sprężynującym 1_6. Na pierścieniu 1_5 opiera się tuleja 9 oraz cylindryczna część półosi 3, która zapobiega jej przesunięciu w kierunku środka ramy podwozia. Samo zakończenie półosi 3 ma w tej części mniejszą średnicę na obwodzie, której wykonane są dwa naprzeciwległe rowki 18, w które wkładana jest podkładka 19, która zabezpiecza półoś od wysunięcia się na zewnątrz a równocześnie zapobiega obrotowi półosi. Jednym końcem jest ona przykręcana śrubami 20 do oprawy 4 a drugim (otwartym) doprowadzana do tylnej ściany ramy podwozia opierając się wolnymi końcami 22 o kostki £1 przytwierdzone do tylnej ściany 5. Obydwie oprawy 4 przymocowane są do tylnej ściany 5 podwozia, w której jest wycięcie 23 w kształcie odwróconej litery L gwarantujące utrzymanie dokładnej odległości i między przednimi uchami 24 i wspólną osią 25 obydwu półosi 2, 3. Oprawy 4 podtrzymują swoimi występami 26 i wycięciami 23 ciężar podwozia. Od dołu rama 1 podtrzymywana jest występem 26 opraw 4. Na końcach cylindrycznych części półosi 2 znajdują się końcówki 27, korzystnie w kształcie sześcioboków lub innych płaskich ścięć, które są wykorzystywane do obracania osi ułatwiające montaż i demontaż. Zastrzeżenia ochronne 1. Zawieszenie wózka jezdnego w samojezdnej maszynie poruszającej się na podwoziu gąsienicowym zawierające dwa zespoły wózków gąsienicowych, połączone z zespołem ramy, znamienne tym, że ma współosiowo zamocowane do tylnej ściany 15/ ramy podwozia IV dwie oprawy /4/ z wydrążonymi otworami /7/, w których osadzone są dwie półosie /2/, /31, przy czym w środkowej części tylnej ściany /5/ pomiędzy oprawami /4/ przytwierdzone jest wzmacniające żebro /8/.
2. 2. Zawieszenie wózka jezdnego według zastrz. 1, znamienne tym, że półoś /2/, /3/ wyposażona jest w element zabezpieczający ją przed przemieszczeniem się względem oprawy /4/, korzystnie w postaci podkładki /13/ w kształcie litery U przymocowanej do oprawy /4/ lub za pomocą sworznia albo śruby pasowanej /12/.