PL68392Y1 - Wózek inwalidzki z kółkiem pomocniczym - Google Patents

Abstract

Wózek inwalidzki z kółkiem pomocniczym, ułatwiającym transport po nierównościach, z ramą (14) do pchania wózka, z dużymi, tylnymi kołami (12) i małymi przednimi kółkami (11), ma dodatkowy układ jezdny wysunięty w przód wózka poza strefę siedzenia, rozłącznie zamontowany do ramy (10) wózka, wymiennie z istniejącymi podnóżkami tego wózka. Ten układ jezdny jest złożony z jezdnego kółka z pionową osią skrętu usytuowaną w mocującym je pałąku, zamocowanego do rozłącznej, rurkowej ramy (1) przy pomocy rozłącznego zaczepu (2), zatrzaskiwanego na poziomych rurkach, przy czym możliwy jest montaż i demontaż dodatkowego, jezdnego kółka (3) wraz z zaczepem (2), przez osobę siedzącą na wózku, przy użyciu zwalniający przycisku i dźwigni na zaczepie (2).

Description

Opis wzoru

Przedmiotem wzoru użytkowego jest wózek inwalidzki z kołkiem pomocniczym, ułatwiającym transport po nierównościach.

Powszechnie znane są wózki inwalidzkie czterokołowe z dużymi kołami tylnymi i z małymi kółkami przednimi pod siedzeniem osoby niepełnosprawnej. Z opisu patentowego US 8348293 znane jest rozwiązanie z parą kół dodatkowych zaciskanych w uchwytach na pionowych rurkach bocznych wózka, służące do przejazdu po piasku, po zamontowaniu kół o szerokich oponach. Z opisu patentowego JP 2001 224633 znana jest para wymiennych kół dołączana z boku wózka na zaciskach mocowanych w różnych miejscach ramy wózka, różnie oddalonych od jego osi, w celu zmiany rozstawu kół wózka. Te rozwiązania przewidują jednak umiejscowienie pary kółek w miejscach usytuowanych w pobliżu siedzenia osoby niepełnosprawnej, co zwiększa nacisk na te kółka i nie ułatwia przejazdów przez przeszkody, czy nierówności drogi.

Celem wzoru użytkowego jest opracowanie konstrukcji wózka inwalidzkiego ułatwiającego przejazd przez przeszkody i nierówności, poprzez zastosowanie dodatkowego zespołu jezdnego odciążonego od ciężaru osoby siedzącej.

Cel ten osiągnięto w rozwiązaniu, w którym wózek inwalidzki ma dodatkowy układ jezdny wysunięty w przód wózka poza strefę siedzenia wózka, rozłącznie zamontowany do ramy wózka, wymiennie z istniejącymi podnóżkami tego wózka. Dodatkowy układ jezdny jest złożony z jezdnego kółka z pionową osią skrętu usytuowaną w mocującym je pałąku. Układ jezdny jest zamocowany do rozłącznej, rurkowej ramy przy pomocy rozłącznego zaczepu zatrzaskiwanego na poziomych rurkach tej wymiennej ramy, stanowiących równocześnie podnóżki osoby siedzącej.

Zwalniający przycisk tego rozłącznego zaczepu i obrotowa dźwignia zaczepu umożliwiają montaż i demontaż dodatkowego kółka jezdnego wraz z zaczepem, przez osobę siedzącą na wózku. Zatrzask mocujący ma dwa łukowe chwytaki, z których stały chwytak obejmuje część obwodu jednej z poziomych rurek wymiennej ramy, zaś drugi chwytak, stanowiący dolny koniec obrotowej dźwigni zaczepu, obracany wraz z tą dźwignią względem korpusu zaczepu, obejmuje część obwodu drugiej z poziomych rurek tej wymiennej ramy. Oba chwytaki zaczepu są w położeniu zamontowanym na wózku dociskane do rurek poziomych przy pomocy zapadki napinanej skrętną sprężyną i są zwalniane przez obrót dźwigni zaczepu, po wciśnięciu jego przycisku zwalniającego.

Pośrednia, wymienna rama wkładana w ramy wózka po wyjęciu rurek istniejących podnóżków, ma dwa skierowane w górę odcinki rurkowe, połączone poziomymi rurkami, których górne powierzchnie stanowią podnóżki osoby siedzącej i opór podstawy rozłącznego zaczepu dodatkowego kółka, zaś część obwodu tych rurek stanowi w środku ich długości powierzchnie mocujące dla łukowych chwytaków rozłącznego zaczepu.

Takie rozwiązanie wózka pozwala w prosty sposób zamontować w nim zespół jezdny z dodatkowym kółkiem, które znajduje się poza strefą siedzenia, jest mniej obciążone ciężarem osoby siedzącej i łatwe do manewrowania w przypadku zaistnienia przeszkód drogowych podczas jazdy. Kółko jezdne z zatrzaskiem może być dostępne w określonym miejscu wózka, a wymienna rama zastępująca podnóżki może zostać zamontowana wcześniej na wózku. W razie potrzeby inwalida o sprawnych rękach lub osoba pchająca wózek może szybko przyłączyć dodatkowe kółko jezdne z zaczepem.

Przedmiot wzoru użytkowego pokazano na rysunkach, z których fig. 1 przedstawia widok boczny wózka inwalidzkiego z dodatkowym zespołem jezdnym, fig. 2 przedstawia przestrzenny widok przednio-boczny tego wózka. fig. 3 przedstawia boczny widok zespołu dodatkowego kółka z zaczepem mocującym, fig. 4 przedstawia przestrzenny widok przednio-boczny dodatkowej ramy wymiennej wraz z kółkiem jezdnym i zaczepem, zaś fig. 5 przedstawia widok z fig. 4, pokazany z lewego boku i opisano poniżej.

Znany wózek inwalidzki pchany siłą rąk za końce oparcia 14 ma siedzenie 13, większe koła tylne 12 i mniejsze kółka przednie 11.. W standardowej wersji do ramy 10 wkładane są podnóżki wózka. Po wyjęciu rurek tych podnóżków w otwory rurek ramy 10 wkładana jest wymienna rama 1. złożona ze skierowanych w górę rurek la, połączonych poziomymi rurkami Ib. Powierzchnie górne przy końcach tych rurek stanowią teraz nowe podnóżki wózka. Odległość poziomych rurek Ib jest tak dobrana, aby mogły one zostać objęte na części obwodu przez łukowe chwytaki 7, 8 zaczepu 2. Chwytak 7 jest chwytakiem stałym wkładanym na tylną rurkę, zaś chwytak 8 jest chwytakiem obrotowym, połączonym z dźwignią 6 zaczepu 2. Obrót tej dźwigni w przód wokół poziomej osi korpusu zaczepu 2, powoduje odchylenie chwytaka 8 w tył i możliwość ułożenia zaczepu 2 na poziomych rurkach la, a wychylenie

Claims (3)

1. dźwigni do tyłu powoduje objęcie części obwodu przedniej rurki przez chwytak 8. Blokadę obrotu dźwigni względem rurek stanowi zapadka 5 dociskana do gniazda na dźwigni 6 przez skrętną sprężynę 9. Zwolnienie blokady umożliwia zwalniający przycisk 4, którego naciśnięcie rozłącza zapadkę z jej połączenia z dźwignią 6, umożliwiając jej obrót i demontaż lub montaż zaczepu 2 do ramy 1_. Z zaczepem 2 jest połączony pałąk 3a jezdnego kółka 3. Pałąk opasuje część kółka od góry, a na jego końcu mieści się obrotowe łożysko umożliwiające skręt kołka jezdnego w osi pionowej oraz ramiona dla osi jezdnego kółka 3. Taki zespół jezdny złożony z mocującego zaczepu 2 i jezdnego kółka 3 jest dołączany do wymiennej ramy 1, jeżeli zachodzi potrzeba łatwiejszego poruszania się wózkiem po nierównej drodze, czy podczas przejazdu przez przeszkody, co ułatwia mniej obciążone kółko 3, usytuowane poza obszarem siedzenia 13 wózka i odciążone od ciężaru osoby siedzącej. Przedmiot wzoru użytkowego może mieć zastosowanie w ręcznych wózkach inwalidzkich i w innych wózkach transportowych z ramą przystosowaną do montażu zaczepu z kółkiem. Zastrzeżenia ochronne

   1. Wózek inwalidzki z kółkiem pomocniczym, znamienny tym, że ma dodatkowy układ jezdny wysunięty w przód wózka poza strefę siedzenia (13). rozłącznie zamontowany do ramy (10) wózka, wymiennie z istniejącymi podnóżkami tego wózka, złożony z jezdnego kółka (3) z pionową osią skrętu usytuowaną w mocującym je pałąku (3a). zamocowanego do rozłącznej, rurkowej ramy (1) przy pomocy rozłącznego zaczepu (2), zatrzaskiwanego na poziomych rurkach (Ib) ramy (1) i stanowiących równocześnie podnoski osoby siedzącej, przy czym zwalniający przycisk (4) zaczepu (2) i jego dźwignia (6) stanowią elementy montażowe dodatkowego, jezdnego kółka (3) wraz z zaczepem (2), przez osobę siedzącą na wózku.
2. 2. Wózek inwalidzki z kółkiem pomocniczym, według zastrz. 1, znamienny tym, że mocujący zatrzask (2) ma dwa łukowe chwytaki, z których stały chwytak (7) obejmuje część obwodu jednej z poziomych rurek (1 b). zaś drugi chwytak (8), stanowiący dolny koniec dźwigni (6) i obrotowy wraz z tą dźwignią względem korpusu zaczepu (2), obejmuje część obwodu drugiej z rurek (Ib), zaś oba chwytaki (7), (8) są w położeniu zamontowanym na wózku dociskane do rurek (Ib) przy pomocy zapadki (5) napinanej skrętną sprężyną (9) i zwalniane przez obrót dźwigni (6) po wciśnięciu zwalniającego przycisku (4).
3. 3. Wózek inwalidzki z kółkiem pomocniczym, według zastrz. 1, znamienny tym, że pośrednia rama (1.) wkładana w ramę (10) wózka po wyjęciu rurek istniejących podnóżków, ma dwa skierowane w górę rurkowe odcinki (la) połączone z poziomymi rurkami (Ib), których górne powierzchnie stanowią podnóżki osoby siedzącej i opór podstawy zaczepu (2), zaś część obwodu tych rurek, w środku ich długości stanowi powierzchnie mocujące dla łukowych chwytaków (7), (8) rozłącznego zaczepu (2).