Opis wzoru Przedmiotem wzoru uzytkowego jest okleina fornirowa, w której na arkuszu forniru znajduje sie warstwa klejowa. Ze stanu techniki znane sa róznego rodzaju okleiny drewniane i sztuczne, majace zastosowanie np. do oklejania mebli, drzwi, pólproduktów (np. sklejki, plyt wiórowych, desek itp.). Okleiny sztuczne czesto wystepuja w postaci gotowych ciaglych arkuszy nawinietych na rolce. Najczesciej takie okleiny sa wiotkie i sa zaopatrzone w warstwe kleju zabezpieczona z drugiej strony papierem o sliskiej powierzchni (silikonowanym) – sa to okleiny tzw. samoprzylepne, gotowe do nalo- zenia na oklejana powierzchnie bez szczególnych dodatkowych czynnosci. Celem zaaplikowania takiej okleiny wystarczy odkleic papier zabezpieczajacy. Takie okleiny latwo jest nalozyc na oklejane po- wierzchnie w warunkach domowych, wymagaja jedynie odmierzenia i odciecia z rolki odpowiedniej dlu- gosci arkusza i naklejania stopniowo na powierzchnie z jednoczesnym stopniowym odklejaniem papieru zabezpieczajacego. Podczas aplikowania tego rodzaju okleiny trzeba uwazac na równe nakladanie oraz biezace, podczas klejenia, usuwanie babli powietrza, które moga powstawac podczas naklejania po- miedzy okleina a oklejana powierzchnia, co przy duzych klejonych powierzchniach moze byc trudne i uciazliwe. Okleiny drewniane to najczesciej okleiny fornirowe, które wystepuja w formie bardzo cienkich mniejszych arkuszy scietych z naturalnego drewna, które podczas naklejania laczy sie tak aby uzyskac naturalny wzór wystepujacy w drewnie. Istnieja równiez okleiny z forniru modyfikowanego, tj. takie, w których usuwa sie naturalnie wystepujace przebarwienia i wady poprzez specjalna obróbke, jednak zasadniczo proces ich naklejania jest taki sam. Do tego rodzaju oklein dotychczas stosowano albo od- dzielny klej do forniru, który po pierwsze wymagal dosc specjalistycznych zabiegów (np. nakladania zarówno na powierzchnie forniru jak i na powierzchnie oklejana) i najczesciej pomocy fachowca, a po drugie mial nieprzyjemny, drazniacy zapach, albo stosowano samoprzylepny klej termotopliwy. Ten drugi rodzaj kleju wymaga rozgrzania celem przywarcia forniru do oklejanej powierzchni. Okleiny z kle- jem termotopliwym mozna nakladac na klejone powierzchnie samodzielnie w warunkach domowych, rozgrzewajac klej np. zelazkiem po przylozeniu go do klejonej powierzchni, jednak wymaga to duzej cierpliwosci i czasu a takze dokladnosci. Ponadto, podczas tej operacji moze dojsc do oparzen zelaz- kiem, uszkodzenia samego zelazka lub spalenia przypadkiem jakiejs powierzchni, np. dywanu czy pod- logi. Niespodziewanie okazalo sie, ze do okleiny fornirowej mozna zastosowac podobne rozwiazanie co do sztucznej okleiny samoprzylepnej, co rozwiazuje powyzsze problemy wynikajace z rozwiazan znanych. Wedlug wzoru uzytkowego okleina fornirowa, w której na arkuszu forniru znajduje sie warstwa klejowa, charakteryzuje sie tym, ze zawiera zabezpieczajacy arkusz papieru silikonowanego, na który naniesiona jest warstwa klejowa, która znajduje sie pomiedzy arkuszem forniru i arkuszem papieru sili- konowanego, przy czym warstwa klejowa zawiera klej permanentnie kleisty. W korzystnej postaci arkusz forniru ma grubosc w zakresie 0,5 mm – 3 mm. Takze korzystnie jest gdy arkusz forniru ma dlugosc do 3500 mm. Jest tez korzystnie gdy arkusz forniru ma szerokosc 2100 mm. Dobrze jest, jesli warstwe klejowa stanowi blona klejowa wykonana z kleju akrylowego. Lepiej, jesli blona klejowa ma gramature od 60 g do 120 g. Jest takze korzystnie gdy warstwe klejowa stanowi dwustronna tasma z klejem, korzystniej gdy jest to tasma wlókninowa z klejem akrylowym, zas najkorzystniej grubosc tasmy wynosi od 0,09 mm do 0,25 mm. Dobrze jest gdy fornir jest fornirem naturalnym albo fornirem modyfikowanym. Wzór uzytkowy przedstawiony zostal na rysunku, na którym fig. 1 stanowi schematyczny, uprosz- czony przekrój okleiny wedlug wzoru, dla lepszego zobrazowania bez zachowania skali, zas fig. 2 przed- stawia widok fragmentu samoprzylepnego arkusza forniru wedlug wzoru w trakcie odklejania papieru zabezpieczajacego. Jak widac na fig. 1, wzór uzytkowy stanowi okleina fornirowa, w której na arkuszu forniru 1 znaj- duje sie warstwa klejowa 2. Okleina zawiera zabezpieczajacy arkusz papieru silikonowanego 3, na który naniesiona jest warstwa klejowa 2, która znajduje sie pomiedzy arkuszem forniru 1 i arkuszem papieru silikonowanego 3, przy czym warstwa klejowa 2 zawiera klej permanentnie kleisty, tzw. klej wiecznie zywy Jak widac na fig. 2, z tak zaprojektowanej okleiny mozna w latwy sposób usunac zabezpieczajacy papier silikonowany 3 celem nalozenia okleiny na oklejana powierzchnie. Tak przygotowana okleina ma te zalete, ze nie jest az tak wiotka jak okleina sztuczna, co ulatwia przyklejanie oraz eliminuje problem tworzenia sie babli powietrza pod okleina podczas naklejania, natomiast jest wystarczajaco elastyczna aby mozna bylo naklejac ja stopniowo (nie caly arkusz na raz) co ulatwia jej równe naklejenie. Okleina dobrze przylega do oklejanych powierzchni a dodatkowo umozliwia jej latwe odklejenie, w razie po- trzeby. W korzystnej postaci okleiny fornirowej arkusz forniru 1 ma grubosc w zakresie 0,5 mm – 3 mm, np. 0,6 mm, dlugosc do 3500 mm, np. 2000 mm i szerokosc do 2100 mm, np. 1300 mm. W korzystnej postaci okleiny fornirowej warstwe klejowa 2 stanowi blona klejowa wykonana z kleju akrylowego, korzystnie o gramaturze od 60 g do 120 g, np. 60 g. W równie korzystnej postaci okleiny fornirowej, warstwe klejowa 2 stanowi dwustronna tasma z klejem, moze to byc np. tasma wlókninowa z klejem akrylowym, najlepiej o grubosci miedzy 0,09 mm a 0,25 mm, np. 0,15 mm. W korzystnej postaci oklein fornirowej fornir jest fornirem naturalnym. W innej korzystnej postaci oklein fornirowej fornir jest fornirem modyfikowanym. Jak wspomniano, okleine wedlug wzoru mozna wykorzystac na rózne sposoby do oklejania ma- lych i duzych powierzchni, np. mebli i drzwi. Mozna przy tym stosowac rózne schematy spajania krawe- dzi arkuszy okleiny, np. „book match" (odbicie lustrzane prawo–lewo), „slip match" (w deske, tj. tak aby utworzyc wzór powtarzajacy sie co arkusz), „random match" (laczenie dowolne), „reverse slip match" (w deske z odwróconym co drugim arkuszem) i inne. PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL