Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania pochodnych morfoliny, które posiadaja cenne wlasciwos¬ ci lecznicze, np. dzialanie antydepresyjne na osrodkowy uklad nerwowy i wlasciwosci tymoleptyczne.W brytyjskim opisie patentowym nr 1138405 opisano sposoby wytwarzania pewnych nowych pochodnych morfoliny wykazujacych powyzsze cenne wlasciwosci lecznicze. Opisane sposoby wytwarzania maja te wade, ze stosuje sie w nich kompleksowy wodorek metalu, np. wodorek litowo-glinowy, niebezpieczny ze wzgledu na mozliwosc pozaru i/lub wybuchu, zwlaszcza przy operowaniu duzymi ilosciami w warunkach produkcji przemyslowej.Stwierdzono, ze pochodne morfoliny o cennych wlasciwosciach leczniczych mozna wytwarzac w dogodny sposób z latwo dostepnych zwiazków wyjsciowych, w warunkach, które nie stwarzaja niebezpieczenstwa pozaru i/lub wybuchu przy stosowaniu w skali przemyslowej.Wedlug wynalazku sposób wytwarzania pochodnych morfoliny o wzorze ogólnym 1, w którym R i R oznaczaja atomy wodoru, R3 oznacza atom wodoru lub rodnik alkilowy do 6 atomów wegla, a X oznacza rodnik arylowy iub naftylowy lub rodnik fenylowy podstawiony jednym lub dwoma podstawnikami takimi, jak atom chlorowca, rodnik alkilowy, alkoksylowy ialkilotio, kazdy o nie wiecej niz 10 atomach wegla, rodnik fenylowy iub fenoksylowy albo rodnik fenyloalkoksylowy o nie wiecej niz 10 atomach wegla, lub X oznacza rodnik indsnylowy lub czterowodoronaftylowy, oraz soli addycyjnych tych zwiazków z kwasem, polega na tym, ze zwiazek o ogólnym wzorze 2, w którym R1 i X maja wyzej podane znaczenia, poddaje sie reakcji ze zwiazkiem o wzorze ogólnym R3NH*CH2.CHR2-Z, w którym R2 i R3 maja wyzej podane znaczenia, a Z oznacza atom chlorowca lub grupe sulfonyloksylowa, albo z sola addycyjna z kwasem tego zwiazku, w obecnosci zasady.Pochodne morfoliny okreslone ogólnym wzorem 1, w którym R1, R2, R3 iX maja wyzej podane znaczenie, obejmuja równiez mozliwe stereoizomery oraz ich mieszaniny.2 90 088 Szczególnie korzystna wartoscia symbolu R3 jest na przyklad atom wodoru albo rodnik metylowy, etylowy, izopropylowy, n*propylowy, ll-rzed.-butylowy lub ili-rzed.-butylowy.Szczególnie korzystnym rodnikiem o symbolu X jest na przyklad niepodstawiony rodnik fenylowy, naftylowyr indanylowy lub czterowodoronaftylowy, lub rodnik fenylowy podstawiony jednym lub dwoma podstawnikami, takimi jak atom fluoru, chloru lub bromu, rodnik metylowy, etylowy, izopropylowy, n-butylo- wy, 11 l-rzed.butylowy, lll-rzed.-amylowy, metoksylowy, etoksyiowy, n-propoksylowy, izopropoksylowy, n-bu- toksylowy, izobutoksylowy, n-heptyloksylowy, metylotio fenylowy, fenoksylowy i benzyioksylowy.Odpowiednimi solami addycyjnymi pochodnych morfoliny z kwesem, wytwarzanych sposobem wedlug wynalazku, sa sole addycyjne z kwasami nieorganicznymi lub organicznymi, np. chlorowodorki, bromowodarki, fosforany, siarczany, szczawiany, mleczany, winiany, octany, glikoniany. salicylany, cytryniany, eskorbiniany, benzoesany, 0-naftoesany, adypiniany lub 1,1-m8ty!enoHdwu-/2-hydroksy«3-naftoesany/ lub sole addycyjne z kwasowymi zywicami syntetycznymi, np. z sulfonowanymi zywicami styrenowymi, takimi jak Zeo-Kerb 226.Odpowiednia wartoscia symbolu Z jest atom chloru lub bromu, aibo grupa o wzorze *OS02 OR4, w którym R4 oznacza atom wodoru lub nizszy rodnik alkilowy lub arylowy, np. rodnik metylowy, etylowy, fenylowy lub p-tolilowy.Odpowiednia sola addycyjna zwiazku wyjsciowego z kwasem jest sól z kwasem nieorganicznym, np. chlorowodorek, bromowodorek lub siarczan.Szczególnie korzystnymi zwiazkami o ogólnym wzorze R3NHCH2CHR2-2 i Ich solami addycyjnymi z kwasami sa: wodorosiarczan 2-aminoetylu, wodorosiarczany 2-/N-alkiio-, N-alkenylo-, N-cykloaskilo- i N loalkilo-/amlnoetytu oraz chlorowodorek 2-chloroetyloaminy.Proces prowadzi sie w srodowisku rozcienczalnika lub rozpuszczalnika, np. wody lub alkoholu, takiego jak metanol, etanol, izopropanol, n-butahol, lll-rzed-butanol lub glikol etylenowy, fub eteru, takiego jak eter dwuetylowy, czterowodofofuran, lub dioksan lub weglowodoru aromatycznego, takiego jak benzen lub toluen, lub w mieszaninie wymienionych rozpuszczalników, np. w wodnym etanolu, metanolu, dioksanie, lub w ukladzie dwufazowym, np. woda-toluen. Reakcje prowadzi sie w temperaturze w zakresie od temperatury pokojowej do temperatury wrzenia rozcienczalnika lub rozpuszczalnika, np. 0-1Q0°C, korzystnie 40~60°C, w obecnosci zasady, takiej jak wodorotlenek metalu alkalicznego lub metalu ziem alkalicznych, np. wodorotlenek sodu, potasu lub baru.Proces w sposobie wedlug wynalazku korzystnie prowadzi sie nastepujaco.. W pierwszym stadium utrzymuje sie w temperaturze 0-100°C np. 40-50oC, prze* co najmniej 30 minut, np. przez godzine, mieszanine skladajaca sie z 1 równowaznika zwiazku o ogólnym wzorze 2, w którym X i R1 maja wyzej podane znaczenia, o wiecej niz 1 równowaznika np. 3—20 równowazników, zazwyczaj 10 równowazników zwiazku o ogólnym wzorze R3NH-CH2.CHR*-, w którym R2, R3 IZ maja wyzej podane znaczenia, np. z wodorosiarczanem 2-amlnoetylowym, oraz w przyblizeniu z takiej samej równowaznikowej ilosci zasady, np. wodorotlenku sodu, jako równowaznika zwiazku o ogólnym wzorze R3NH-CHa£HRa-Z, w srodo¬ wisku rozcienczalnika lub rozpuszczalnika, np. wodnego etanolu, metanolu tub dwuoksanu. W drugim stadium dodaje sie znaczny nadmiar, np. co najmniej 10 równowazników, zazwyczaj 18 równowazników zasady, np. wodorotlenku sodu I utrzymuje sie mieszanine w temperaturze 0-100°C, przez dluzszy okres czasu, np. do 30 dni, w zaleznosci od temperatury, np. w temperaturze 40-56°C przez 72—12 godzin. Zasadowy produkt oddziela sie od substancji nlezasadowych, nastepnie wydziela i oczyszcza zwyklymi sposobami* ' * Korzystna grupa zwiazków o dzialaniu tymoleptycznym wytwarzanych sposobem wedlug wynalazku, stanowia zwiazki o wzorze 1, w którym R1 I R2 oznaczaja atomy wodoru, R3 oznacza atom wodoru lub grupe alkilowa o nie wiecej niz 3 atomach wegla, a X oznacza rodnik fenylowy podstawiony w pozycji 2 Jednym podstawnikiem okreslonym wyzej oraz sole addycyjne tych zwiazków z kwasami. Szczególnie korzystne sa zwiazki o wzorze 1, w którym R1, R2 i R3 oznaczaja atomy wodoru, a X oznacza rodnik fenylowy podstawiony w pozycji 2 atomem chlorku lub rodnikiem metylowym, etylowym, metoksylowym,etoksylowym,n-propoksy- lowym, fenylowym lub fenoksylowym., Najkorzystniejszym zwiazkiem o dzialaniu tymoleptycznym jest 2-/o-etoksyfenoksymetylo/-morfolina, Najkorzystniejszym zwiazkiem przeciwdepresyjnym oddzialywujacym na osrodkowy uklad nerwowy jest 2-/m-metoksyfenoksymetylo/-morfolina.Sposród innych pochodnych morfoliny wytwarzanych sposobem wedlug wynalazku wymienia sie np. 4-izopropylo-2-/naftyioksy-1-metylo/-rnorfoline, 4-izopropylo-27m-toliloksymetylo/-morfoiine, 27naftyloksy-1-metylo/-4-lllrzed-butylomorfoline, 2-o-etoksyfenoksymetylo-4-izopropylomorfoline, 2-/naftyloksy-1-metylo/-morfoSine, 4-metylo-2-/naftyloksy-1-metylo/-morfoline,92 088 3 2-/o-metoksyfenoksymetylo/-morfolinel 27o-fenoksyfenok$ymetylo/'ittorfaline, 27o4oliloksymetyioAmorfoiine, 2-/o-n-propoksy^enoksymetylo/iTrt0rfoline, 2-fenoksymetyiomorfoiine, 2-/p~metoksyfenoksymety!o/*ftiOrfolirtt# 2-/2r6-dwumetoksyfenoksymetylo/-morfoiinel 27o-hydroksy-fenoksym8tyW-morfolkl$, 27o-n-heptyioksyf6noksymetyioAmorfoline, 2-/o^izoprapoksyfenok5ymctvlo/iTrtHibH^# 4-!zopropyiG-2-/5,6,7,8-czlerowGdórona?tyioksy-1^ 4-izopropylo-27m4rójfiuorometylofenoksyme^ S^o^hiorofenoksymetylo/^-izopropylóitiorfolln^, 27o^hlorofenoksym«tyto/-mcrfoiine, 2Vo-mety!otiotenoksymetySoAmorfoline, 2/o-fenylofertoksymetyloAmorfotfne, 27m4o!JiQksym9ty!oAmorfoiine, 275,6Jj^ate^ 27m^blorofgnoksymetyloAmorfoline, 2Vm-f0noksyfenokiyrwtylo/*mor1olJnc# 273,g 27m^t0k$yfenoksymetyloAmotfolifte, 27p-chloro1enoksymetyioAmarfo*in$# 2V2,4 dwuchloroferioksymetylo/-4-izopropylomorfoiinf, 24^fcftyittityta44&^^ 27m oraz sole addycyjne z kwasami tych zwiazków- Trzynasci© ostatnich sposród wymienionych wyzoj acwiarków 3|t»f*gi»jipfl^^ w brytyjskim opisie patentowym nr 1138405, stariowiaee Istotna cech*rrf^e^t^& wynafeztai.Przyklad !. Mieszanine 19,4 g surowego 83% 1*2*e9iC^<»/fHriilfes*^^ . rosiarczanu 2-ominoetyioweyo, 40,0 § wodorotlenku sodowego, 400 mletwotu i »»mt««dy mi05Ja^O|r»«E 10 godzin w temperaturze 6G°C, nastepnie odparowano do sucha. FoKtttalosc rozpuszczono w2G8mt etttfjf i ekstrahowano trzykrotnie porcjami po 150 m! eteru. Polaczone eksliafcty W¥*WZ&rx* md tt&a&rmk ms&mm i odparowano do sucha. Surowy produkt, w ilosci 21,5 S, rojtpusastorto w 20 tli* toopropenaia, doriaw t*^«i§ stezonego kwasu solnego i 75 mi octanu etylu, po czym o2§cbkxto woeta wytntoem* Osadu, to ot**%e»wta uzyskano chlorowodorek 2-/o etok5yfenokgymety!o/-morfo!iny w postaci tttottmcp iti&f »terep*ftift*S* top- nienia i79~182X w ilosci 8,6 g, co stanowi 38% W^^^ Przyklad II. Mieszanine 10g surowego (83%) ^^p^^'^^^A^m^^l^^P^^r2X2§<^iW4y wodorku 2 chioroetyioamihy, 20g wodorotlenku sodowego, 200 it# etanotu 1108 mlwody ogrzewano w tempe¬ ratura 60-65°C przez 24 godziny, nastepnie zakwaszono stezonym immmt mfititfm t wkteuytemmm ¥mt& Pozostaly roztwór wodny poddano ekstrakcji 100 mi octanu etyki, rm&aprM w^lsfona warstw* vwK*ne zalkalizowano wodnym roztworem wodorotlenku.sodu lpoddano dwukrotnej «fcstnskcjl po 28$?nl eteru.Polaczone ekstrakty wysuszono bezwodnym siarcienern magnesu iprtg£gc& odparowano $& ss&he* tteyslumo 6,0 g surowej zasady, z której 2,0 g oczyszczono na KoIu^rH8 eluent najpierw chloroform, nastepnie 10% (obj/ob}} rotttotfr met*ne#u wcfcloróforaife, po ®eyw eta* oczyszczono dodatkowo, stosujac chromatografe cienkowarstwowa. ttflafeiwt frafc^ela^ polaczono,odparo¬ wano do sucha, po czym pozostalosc rozpuszczono w 16 ml octem* iwsmmm&t wkradajac 10% reatwór chlorowodoru w izopropanolu. Po oziebieniu mieszaniny odsaczono osad, LOysittJiac 0,35$ chlorowodorku 27ó-etoksyfenoksymetyfoAmorfoiiny o temperaturie topnienia1¥0*~18af& , . P r z y k l a d lii. Do 25 ml pirydyny oziebionej do temperatury fi*C wfcroptoro 3JBml C8$0l kwe** chlorosulfonowego, stale mieszajac i utrzymujac temperature poniza} 15°C, p© tttym do Wo-etoksyfenofcsyA- 3-j3-hydrok$yetyioaminopropanoiu-2 w2Bmf pirydyny ImiesWio wWmesmwm JS5*C przez 3 godziny, Mieszanine odparowano do sucha pod zmniejszonym dlroensem, po oqfm olalsia pozostalos dodano do roztworu 6g wodorotlenku sodu w 88 mi etanolu! ^mi^^efm^E^m^mmm0pfS^4^k^^a zwrotna przez 24 godziny. Z mieszaniny poreakcyjna! oddestylowano etanol, tte pmte^®M.$&$mm 100ml wody i mieszanine trzykrotnie ekstrahowano eterem 7.8mi porcjami- Pol$eaoTO&ms^ wimmm wymmom bezwodnym siarczanem magnezu, przesacz odparowano do suoho, po czym Diabla poaratslssc rozpuszczono w 5 mi izopropanolu. Do roztworu dodano 2,2 ml stezonego kwasu solnego i2tt}mf octami etyfu, fmaeftis* oziebiono i wytracony osad odsaczono. Otrzymaro 2,65 g ehlofowodoftoi 2-/o^ o temperaturze topnienia 185°C. 1 Vo-etoksyfenoksy/-3-j3-hydroksyetyloaminopropanol*2 uiyty jako zwsa**k wyjsciowy otrzymano w neste- pujaey sposób. Do 80 ml etanoloaminy ogrzanej do temperatury nie prz«kr»c32^^^C,mtó«B8^ wkfopl<^ 34,6 g surowego (83%) 1,2~epok$y- 37o-etoksyfenoksyA propanu !Utr*yfm4ael9a^ 2 godziny, Mieszanine ochlodzono i zakwaszono rozcienczonym kwasem solnym dst m^Am^ pH 2, po ózyna wyekstrahowano 250 ml octanu etylu.Oddzielona warstwe wodna zalkalizowano wodnym roztworem wodorottenku wdu }p®ssmmHasyfe^wj ekstrakcji octanem etylu, po 100 ml, po czym polaczone,ekstrakty wysuszono hswms&m ^mmmm4 92 088 magnezu i po przesaczeniu odparowano do sucha. Pozostalosc przekrystalizowano z mieszaniny octanu etylu i eteru naftowego o temperaturze wrzenia 40-60°C uzyskujac 21 g 1-/o-etoksyfenoksy/- 3-j3-hydroksyetyloaml- nopropanolu-2 o temperaturze topnienia 75—77°C.Przyklad IV. Do roztworu 352,5 g wodorosiarczanu 2-aminoetylu w 141 ml 70% roztworu wodnego wodorotlenku sodu dodano roztwór 62,3 g surowego (86,1%) 1,2-epoksy-3-/nv metoksyfenoksy/-propanu w 250 ml metanolu i energicznie mieszano w temperaturze 55°C przez godzine, po czym ponownie dodano 250 ml 70% roztworu wodnego wodorotlenku sodu i utrzymujac temperature 56°C energicznie mieszano przez 12 godzin. Do mieszaniny poreakcyjnej dodano 600 ml toluenu i1 litr wody i po dokladnym zmieszaniu mieszanine rozwarstwiono, po czym oddzielona warstwe to Iuenowa wyekstrahowano 600 ml 2 N roztworu kwasu siarkowego. Wodna warstwe kwasowa zalkalizowano roztworem wodnym wodorotlenku sodu, po czym dwukrotnie wyekstrahowano toluenem po 300 ml. Polaczone ekstrakty toluenowe przemyto woda i odparowano do sucha pod zmniejszonym cisnieniem. Pozostalosc, w Ilosci 50,3 g poddano destylacji i uzyskano 41,3 g 2-/m*metoksyfenoksymetyloAmorfo|lny o temperaturze wrzenia 114°C przy 0,02 mm Hg, z wydajnoscia 74% w przeliczeniu na uzyty zwiazek epoksydowy.Przyklad V. Roztwór 1 równowaznika molowego 1,2*epoksy-3*fenoksypropanu odpowiednio podsta¬ wionego, 3 równowazników wodorosiarczanu 2-amlnoetylu i 3 równowazników wodorotlenku sodu, w miesza¬ ninie 6 ml wody na 1 równowaznik I 8 ml dioksanu na 1 g NeOH, ogrzewano pod chlodnloa zwrotna przez 1,5 godziny, po czym dodano 10 równowazników wodorotlenku sodu w postaci 70% roztworu wodnego i ogrzewano pod chlodnica zwrotna przez 6 godzin. Mieszanine poreakcyjna wyekstrahowano dwukrotnie toluenem i polaczone ekstrakty toluenowe wyekstrahowano dwukrotnie 2 N roztworem wodnym kwasu siarkowego.Polaczona wodne roztwory kwasowe zalkalizowano wodnym roztworem wodorotlenku sodu i dwukrotnie wyekstrahowano toluenem. Polaczone ekstrakty toluenowe przemyto woda, po czym z warstwy organiczne] odparowano toluen pod zmniejszonym cisnieniem i pozostalosc rozpuszczono w octanie etylu.Otrzymany roztwór oczyszczono chromatograficznie na kolumnie z silikazelem, stosujac jako eluent najpierw octan etylu, a nastepnie mieszanine octanu etylu i etanolu w stosunku objetosciowym 4:1. Eluat oczyszczono dodatkowo stosujac metode chromatografii cienkowarstwowej. Odpowiednie frakcje eluatu, polaczono, odparowano do sucha, po czym pozostalosc rozpuszczono w metanolu i otrzymany roztwór dodano do roztworu kwasu szczawiowego w metanolu. Do otrzymanej mieszaniny dodano octan etylu i oziebiono w celu krystalizacji. Po odsaczeniu osadu staly produkt przemyto octanem etylu i wysuszono. W wyze] opisany sposób otrzymano odpowiedni wodoroszczawian 2-aryloksymetylomorfoliny okreslony w tablicy I.Tab I ica I Temperatura topnienia Grupa aryloksylowa °C o-metylofenoksyIowa 119 o-chlorofenoksyIowa 143 p-chlorofenoksylowa 164 naftyloksylowa-1 161 o-metylotiofenoksylowa 174—177 o-benzyloksyfenoksylowa 164-167 Zwiazek wyjsciowy 1,2-epoksy-3-fenoksypropan odpowiednio podstawiony otrzymano w nastepujacy sposób: Roztwór 1 równowaznika odpowiednio podstawionego fenolu 1,5-równowaznika epichlorohydryny i 1,2- równowaznika wodorotlenku sodu w postaci roztworu wodnego o stezeniu 1g NaOH w 10 ml roztworu, mieszano w temperaturze 20°C przez 16 godzin, po czym dwukrotnie wyekstrahowano chlorkiem etylenu.Polaczone ekstrakty wysuszono i odparowano do sucha, otrzymujac jako oleista pozostalosc surowy zwiazek epoksydowy, który stosuje sie do reakcji bez dalszego oczyszczania.Zawartosc zwiazku epoksydowego w surowym produkcie mozna oznaczyc przez dodanie do odwazki badanej próbki znanej ilosci rozcienczonego kwasu solnego w dioksanie i oznaczenie mianowanym roztworem wodorotlenku sodu nadmiaru kwasu solnego metanolowym roztworem wodorotlenku sodu.Przyklad VI. Roztwór 12 g wodorotlenku sodu w 50 ml wody wkroplono do zawiesiny 21,3 g wodorosiarczanu 2-metyloaminoetylu i 10g 1,2-epoksy-37o-etoksyfenoksy/-propanu w 100 ml etanolu, poczym92 088 5 mlaskajac ogrzewano pod chlodnica zwrotna przez 24 godziny. Mieszanine ochlodzono, zakwaszono kwasem solnym, nastepnie odparowano etanol pod zmniejszonym cisnieniem, dodano 100 ml wody i przesaczono.Przesacz przemyto 100 ml octanu etylu i zanalizowano wodnym roztworem wodorotlenku sodu, po czym wyekstrahowano dwukrotnie octanem etylu po 100 ml. Polaczone ekstrakty wysuszono i odparowano do sucha, nastepnie pozostalosc rozpuszczono w octanie etylu i do otrzymanego roztworu dodano roztwór chlorowodoru w izopropanolu do slabego, trwalego zakwaszenia. Mieszanine oziebiono, po czym wytracony osad odsaczono, przemyto octanem etylu I wysuszono. Otrzymano chlorowodorek 2-/o-etoksyfenoksymetylo/-4-metylomorfoliny 0 temperaturze topnienia i 37°C.Przyklad VII. Mieszanine 3,0g 1,2*epoksy-3-/o-etoksyfenoksy/«propanu, 11,6g wodorosiarczanu 2*behzyloaminoety!u, 2,0 g wodorotlenku sodu, 20 ml etanolu I 7,5 ml wody ogrzewano pod chlodnica zwrotna przez 1,6 godziny, po czym dodano roztwór 2,0 g wodorotlenku sodu w 5 ml wody i ogrzewano pod chlodnica zwrotna przez 16 godzin. Otrzymany roztwór ochlodzono, dodano 60 m! wody i ekstrahowano dwukrotnie octanem etylu pó 100 ml. Polaczone ekstrakty wyekstrahowano dwukrotnie 2 N kwasem solnym, po 50 ml 1 polaczone ekstrakty zaikaiizowano roztworem wodnym wodorotlenku sodu, nastepnie wyekstrahowano dwukrotnie octanem etylu po BO ml. Polaczone ekstrakty wysuszono, odparowano do suchosci i pozosta¬ losc, W Ilosci 6,0 g, rozpuszczono w octanie etylu i oczyszczono chromatograficznie ne kolumnie z silikazelem, stosujac Jako eluent octan etylu. Eluat oczyszczono dodatkowo, stosujac chromatografie cienkowarstwowa.Wlasciwe frakcje eluatu polaczono, odparowano do sucha, po czym pozostalosc w ilosci 1,2 g rozpuszczono w 30 ml metanolu I otrzymany roztwór dodano do roztworu 0,4 g kwasu szczawiowego w 30 ml metanolu. Do Otrzymanej mieszaniny dodano octan etylu, oziebiono i wytracony osad odsaczono. Osad przemyto octanem etylu I wysuszono, otrzymujac wodoroszczawlan 4-benzyio-2-/o-etoksyfenok8ymetylo/-morfoliny o temperaturze topnienia 163*-187°C, Wodorosiarczan 2-benzyloaminoetylu uzyty Jako zwiazek wyjsciowy, otrzymano w nastepujacy sposób.Mieszanine 30,2 g 2'benzyloaminoetanolu i 19,6 g kwasu siarkowego ogrzewano w temperaturze 150°C przez 2 godziny pod zmniejszonym cisnieniem, przy 15 mm Hg, nastepnie oziebiono i wytracony osad odsaczono. Stala pozostalosc rozpuszczono w 30 ml wody, po czym do roztworu dodano 300 ml metanolu i ogrzewano pod chlodnioa zwrotna az do uzyskania klarownego roztworu. Roztwór oziebiono I wytracony osad odsaczono.Otrzymano 20 g wodorosiarczanu 2-benzyloaminoetylu o temperaturze topnienia 244-246°C.Wodorosiarczan 2-amlnoetylu jest znanym zwiazkiem i moze byc korzystnie wytwarzany równiez w po¬ dobny sposób z 2-aminoetanoiu.Przyklad VIII. W sposób jak opisano w przykladzie V, stosujac jako zwiazki wyjsciowe odpowiedni podstawiony 1,2*epokty*3~fanoksypropan i wodorosiarczan 2-aminoetylu albo wodorosiarczan 2-izopropyloami- noetylu, a nastepnie przetwarzajac produkt reakcji w znany sposób na odpowiedni chlorowodorek lub wodoro¬ szczawlan, otrzymano zwiazki o ogólnym wzorze 3 opisano w tablicy II.* Tablica II - "*• " ¦ '¦"""¦¦ " X 2-dwiiftnylil nvtolll m-ehlórofenyl m-chlorofenyl m-etoksyfenyl o-bromofenyl fenyl m-fenoksyleny 1 ,6,7,8-czterowodoro- naft-1-yl 2,5-d wu mety lofeny S 3,5-dwumetylofenyl 2,4KJwuchlorofeny! R* wodór wodór wodór izopro¬ pyl wodór Izopro¬ pyl Izopro¬ pyl wodór wodór wodór wodór izopro¬ pyl % • Sól chlorowodorek wodoroszczawlan wodoroszczawlan chlorowodorek wodoroszczawlan chlorowodorek wodoroszczawlan wodoroszczawlan wodoroszczawlan wodoroszczawlan chlorowodorek wodoroszczawlan Temperatura topnienia °C 159-183 157-160 144-147 179-182 155-157 . 171-174 141-142 132-134 186-189 118-1,19 156-158 125-127 Rozpuszczalnik do krystalizacji metanol/octan etylu metanol/octan etylu metanol/octan etylu metanof/octan etylu metanol/octan etylu metano I/octan etylu metano!/o etan «t y! u etanol metanol/octan etylu etanol/eter metanol/octan etylu metanof/octan etylu6 92 088 PL PL PL PL PL