Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarza¬ nia nowych 2;-tetrahydrofurfurylo-6,7-benzomorfa- nów o wzorze ogólnym 1, w którym R1 oznacza grupe metylowa, etylowa, propylowa, R2 oznacza atom wodoru, grupe metylowa, etylowa, R8 oznacza atom wodoru, grupe metylowa, R4 oznacza atom wodoru, nizsza grupe alkilowa o V—4 atomach we¬ gla oraz ich soli addycyjnych z kwasami o wlasci¬ wosciach farmakologicznych.Wynalazek obejmuje sposób wytwarzania zwiaz¬ ków o wzorze 1, w którym podstawniki R1 i R2 znajduja sie w odniesieniu do karbocyklicznego pierscienia w pozycji cis. To znaczy, ze gdy R1 i R2 oznaczaja grupy alkilowe i R2 nie ma takiego sa¬ mego znaczenia jak R3 wynalazek obejmuje tylko wytwarzanie zwiazków szeregu a ze znajdujacymi sie w pozycji cis grupami alkilowymi R1 i R2.Szczególnie korzystnymi pod wzgledem farmako¬ logicznym sa zwiazki o wzorze 1, w którym R4 oznacza atom wodoru, a pozostale symbole maja wyzej podane znaczenie. Wyrózniajacymi sie ko¬ rzystnie sa zwiazki o wzorze 1, w którym R1 i R2 oznaczaja grupe metylowa, R3 i R4 oznaczaja ato¬ my wodoru (2-tetrahydrofurfurylo-2'-hydroksy- -5,9-dwumetylo-6,7-benzomorfan).Przy wyzej podanej definicji zwiazków o wzo¬ rze 1, wystepuje w odniesieniu do stereochemii nastepujaca sytuacja. Stanowiacy podstawe zwiaz¬ ków norbenzomorfan o wzorze 2 posiada 2 centra asymetrii, gdy R2 = R8 wzglednie 3 centra asy- metrii, gdy R2 nie jest identyczny z R3. Wskutek nieruchomego wbudowania centrów asymerii C-l i C-5 w przerzucony przez mostek uklad pierscie¬ niowy i wskutek unieruchomienia centrum asy¬ metrii C-9 (ograniczenie do szeregu a) lezace u podstawy zwiazków o wzorze 1 zwiazki nor o wzo¬ rze 2 egzystuja jednakze tylko w jednej racemicz- nej postaci i w postaci przynaleznych do niej op¬ tycznych antypodów.Oznaczenie (±) — zwiazek o wzorze 2 (—) — zwiazek o wzorze 2 (+) — zwiazek o wzorze 2 Postac zwiazków o wzorze 2 racemiczny lewoskretny prawoskret- ny Konfiguracja IR, 5R, 9R 1S, 5S, 9S Z podstawieniem N-tetrahydrofurfurylu wyste¬ puje dodatkowe centrum asymetrii w czasteczce (w C-2" w pierscieniu tetrahydrofuranowym). Na¬ lezy przeto oczekiwac, ze pod wyzej zdefiniowa¬ nym wzorem 1 ukrywaja sie dwa szeregi (1,1) i (1,2) racemicznych diastereomerów i przynalez¬ nych do nich optycznych antypodów, które swoje istnienie zawdzieczaja mozliwosci nastepujacych kombinacji: 93 6993 93 699 4 Ozna¬ czenie 1,1 1,2 1 A i Konfiguracja Benzomorfan IR, 5R, 9R— (-) IS, 5S, 9S— (+) IR, 5R, 9R— (—) Reszta N-te- trahydro- furfurylowa D—(-) L-(+) L-(+) D-(—) racemiczne diastereo- mery 1 racemiczne diastereo- mery 2 1 p^S^Cr^nalezacych do (1,1) wzglednie (1,2) op- t^Bnyic£fcJ|atJTcoja61yf jest lewoskretny, a który prawoskretny zasacTniczo nie mozna wskazac na samej podstawie konfiguracji, wykazac to tylko moze pomiar w polarymetrze.Dla niektórych z blizej badanych 2-tetrahydro- furfurylo-2'-hydroksy-5,9-dwumetylo-6,7-benzo- morfanów (wzór 1, R1 = R2 = CH, i R8 = R4 = H) okazalo sie, ze kierunek skrecania substancji o wzorze 2 nie zmienia sie przez wprowadzenie resz¬ ty D—(—)— lub L-(+)-tetrahydrofurfurylowej.Prawdopodobnym jest, lecz w zadnym razie nie mozna tego z cala pewnoscia z góry powiedziec, ze to dotyczy równiez zwiazków o wzorze 1 o in¬ nej kombinacji R1—R4.Co sie tyczy nomenklatury zwiazków o wzorze 1 to nie nastrecza ona dla optycznie czynnych przedstawicieli zadnej trudnosci, jak to jest oczy¬ wistym z podanej wyzej tablicy. Jezeli stosuje sie oznaczenia IR, 5R, 9R wzglednie IS, 5S, 9S to jest jednoznacznym z ustaleniem konfiguracji C-9 i jako chemiczne oznaczenie mozna stosowac „a".Przy racemicznych zwiazkach nie mozna natomiast z góry powiedziec, jaki z obu mozliwych diastereo- merów wystepuje. W opisie wynalazku obydwa racemiczne diastereomery oznacza sie przez (±) i odróznia jeden od drugiego przez dodanie „dia- stereomer 1" wzglednie „diastereomer 2", przy czym 1 i 2 oznacza kolejnosc wyodrebniania.Wedlug wynalazku nowe zwiazki wytwarza sie przez redukcje zwiazku o wzorze 3, w którym R1—R4 i Y maja wyzej podane znaczenie, Y ozna¬ cza atom tlenu lub siarki i R5 oznacza grupe alki¬ lowa, zawierajaca do 4 atomów wegla, zwlaszcza grupe metylowa i A<~) oznacza anion kwasu nie¬ organicznego lub organicznego.Redukcje mozna prowadzic róznymi sposobami, np. stosujac wszystkie metody uzywane do reduk¬ cji tiokarbonamidu, ograniczenie jednak wyplywa z nietrwalosci zwiazków o wzorze 3 i ich sklon¬ nosci do reakcji ubocznych (np. hydrolizy, amino- lizy). Okazalo sie korzystnym poddawanie reakcji zwiazków o wzorze 3 bez wyodrebniania ich. Ko¬ rzystne jest stosowanie kompleksowych wodor¬ ków metali o zmniejszonej mocy redukcyjnej, np. borowodorku sodowego. Mozliwe jest równiez prowadzenie redukcji za pomoca wodoru in statu nascendi lub wodorem w obecnosci katalizatora uwodornienia, np. niklu Raney'a. Otrzymane pro¬ dukty reakcji wyodrebnia sie znanymi sposobami.Otrzymane surowe produkty ewentualnie oczysz¬ cza sie, np. za pomoca chromatografii kolumno- wej, zanim sie je krystalizuje w postaci zasady lub odpowiedniej soli addycyjnej z kwasem.W zaleznosci od warunków reakcji i partnerów reakcji otrzymane produkty reakcji sa albo prze¬ strzennie jednorodnymi zwiazkami lub mieszani¬ nami racemicznych wzglednie optycznie czynnych diastereomerów.Diastereomery mozna rozdzielic na podstawie ich róznych chemicznych i fizycznych wlasciwosci znanymi sposobami, np. przez frakcjonowana kry¬ stalizacje. Racemiczne zwiazki mozna rozdzielic za pomoca znanych metod rozszczepiania racematów, na odpowiednie optyczne antypody.Zwiazki wyjsciowe o wzorze 3 otrzymuje sie przez acylowanie zwiazków nor o wzorze 2 za po¬ moca chlorku tetrahydrofuroilu do tetrahydrofu- roilobenzomorfanów i nastepnie alkilowanie zwiaz¬ kami o wzorze R5—X, przy czym R5 ma wyzej po¬ dane znaczenie, a X oznacza atom chloru, bromu lub jodu. Z tetrahydrofuroilobenzomorfanów wy¬ twarza sie przez reakcje z pieciosiarczkiem fosfo¬ ru odpowiedni tiokarbonamid, który przez alkilo¬ wanie zwiazkiem o wzorze R5—X mozna przepro¬ wadzic w zwiazek wyjsciowy o wzorze 3, w któ¬ rym Y oznacza atom siarki.Otrzymywane sposobem wedlug wynalazku zwiazki o wzorze ogólnym 1 sa zasadami i mozna je znanymi sposobami przeprowadzic w ich fizjo¬ logicznie dopuszczalne sole addycyjne z kwasami.Odpowiednimi do tworzenia soli kwasami sa, np. kwasy mineralne, jak kwas solny, bromowodoro- wy, jodowodorowy, fluorowodorowy, siarkowy, fosforowy, azotowy lub kwasy organiczne, jak kwas octowy, propionowy, maslowy, walerianowy, piwalinowy, kapronowy, szczawiowy, malonowy, bursztynowy, maleinowy, fumarowy, mlekowy, gronowy, winowy, cytrynowy, jablkowy, benzoeso¬ wy, p-hydroksybenzoesowy, salicylowy, p-amino- benzoesowy, ftalowy, cynamonowy, askorbinowy, 8-chloroteofilina, kwas metanosulfonowy, etano- sulfonowy itp.Otrzymywane sposobem wedlug wynalazku zwiazki o wzorze 1 i ich sole addycyjne z kwasa¬ mi wykazuja terapeutycznie pozyteczne dzialanie na centralny uklad nerwowy. W szczególnosci wy¬ róznia sie ich dzialanie analgetyczne, które mozna wykazac, np. na myszach w tescie Writhing'a, tes¬ cie goracej plyty i tescie Haffner'a. Najaktywniej¬ si przedstawiciele osiagaja przy podskórnych in¬ iekcjach, w zaleznosci od testu 10—30-krotna moc morfiny. Pomimo tak wysokiej aktywnosci nie wykazuja one typowych dzialan ubocznych morfi¬ ny, np. Straub'a zjawiska ogonowego i popedu Manege'go.Brak tych, szczególnie dla zwiazków aktywnych, typowych w tekscie Haffner'a ubocznych dzialan, pozwala wnosic p nie wystepowaniu innych nie¬ pozadanych wlasciwosci morfiny, w szczególnosci choroby narkomanii. Zwiazek pomiedzy zjawis¬ kiem ogonowym Straubra i potencjalem chorobo¬ wym jest udokumentowany w literaturze (I. She- 40 45 50 55 6099C99 6 mano i H. Wendel): A Rapid Screening Test for Potential Addiction Liability of New Anagesie Agents, Toxicol. Appl. Pharcnacol. 6, 384—339 (1964). Nowe zwiazki w porównaniu z morfina wy¬ kazuja znacznie wiekszy terapeutycznie zakres.Otrzymywane sposobem wedlug wynalazku Zwiaz¬ ki nie wykazuja zupelnie na morfinizowanych szczurach dzialania podobnego do morfiny.Otrzymywane sposobem wedlug wynalazku zwiaz- zwiazki o wzorze ogólnym 1 oraz ich sole addy¬ cyjne z kwasami mozna stosowac dojelitowo i po¬ zajelitowo. Dawka do stosowania dojeiitówego i pozajelitowego wynosi od okolo 0,5—10© mg, zwlaszcza 1—20 mg. Zwiazki o wzorze l wzglednie ich sole addycyjne z kwasami mozna laczyc z in¬ nymi usmierzajacymi srodkami lub innego rodza¬ ju substancjami czynnymi, np. uspokajajacymi, znieczulajacymi. Odpowiednimi galenowymi for¬ mami uzytkowymi sa, np. tabletki, kapsttlki, czop¬ ki, roztwory, zawiesiny, proszki lul emulsje. Do wytworzenia tych postaci uzytkowych stosuje sie zwykle stosowane galenowe srodki pomocnicze, nosniki, srodki rozkruszajace lub poslizgowe lub substancje powodujace efekt przedluzonego dziala¬ nia. Wytwarzanie form uzytkowych prowadzi sie znanymi metodami.Tabletki moga skladac sie z kilku warstw. Dra¬ zetki wytwarza sie przez powlekanie w znany spo¬ sób rdzeni, wytworzonych analogicznie jak tablet¬ ki, zwykle uzywanymi do powlok drazowych, srodkami, takimi jak, np. poliwinylopirolidon lub szelak, guma arabska, talk, dwutlenek tytanu lub cukier.Dla osiagniecia efektu przedluzonego dzialania lub unikniecia niezgodnosci, rdzen drazetki moze skladac sie równiez z kilku warstw, podobnie jak dla tego samego celu powtoka moze byc równiez kilkuwarstwowa, przy czym stosuje sie wyzej wy¬ mienione srodki pomocnicze.Soki zawierajace substancje czynna wzglednie kombinacje substancji czynnych, moga zawierac dodatek srodka slodzacego, jak sacharyna, cykla- minian, gliceryna lub cukier oraz srodka poprawia¬ jacego smak, jak substancja aromatyzujaca, jak wanilina lub ekstrakt pomaranczowy. Poza tym mozna dodawac substancje ulatwiajace powstawa¬ nie zawiesiny lub zageszczajace, jak sól sodowa karboksymetylocelulozy, srodek zwilzajacy, np. produkt kondensacji alkoholi tluszczowych z zoe- san.Roztwory injekcyjne wytwarza sie w znany spo¬ sób, z dodatkiem, np. srodka konserwujacego, jak p-hydroksybenzoesan lub stabilizatora, jak kóm- plekson. Roztworem tym napelnia sie fiolki injek¬ cyjne lub ampulki.Kapsulki zawierajace substancje czynna lub substancje czynne wytwarza sie, np. przez zmie¬ szanie substancji czynnej) z obojetnymi nosnikami, takimi jak cukier mlekowy lub sorbit i napelnia sie ta mieszanina zelatynowe kapsulki.Czopki sporzadza sie, np. przez zmieszanie sub¬ stancji czynnej wzglednie substancji czynnych ze znanymi nosnikami, takimi jak tluszcze obojetne lub glikol polietylenowy wzglednie jego pochodne i podgrzana mieszanina wypelnia sie formy.Przyklad. (-)**2-(D-tetrahydrofurfurylo)*t 5R, flRy-a^hydrok&y-S^^dwurhetylo-^J-benzomor- fanj i (-)-2-(L^tetrah^rofurfuryioH(lR, 5R, 9R)-2'- -hydroksy-5,8-d\^nietylo-«7-benzomorfan]. 4£4 g (0,02 mola) (IR, 5R, 9R(-/-)-2'-hydfoksy- -5,9Miwumetylo^6,7-teiizonrarfan ogrzewajac w 80 ml metanolu i roztwór zadaje sie w temperaturze pokojowej podczas energicznego mieszania 5 g weglanu potasu rozpuszczdrggo m ml wody, przy czym wytraca sie drobnokryala- liezna mieszanina czesci zasady i weglanu. Datej mieszajac energicznie wkrapla sie do zawietóiy w ciagu 30 minut 4,45 g (0,333 mola) chlorku kwasu tetrahydrofuran«-2~karb6ksyl©we&o i nastepnie miesza dalej przez i godzine. Nastepnie odparo¬ wuje sie w prózni i pozostalosc Wytrzasa z 59 ml chloroformu w 30 ml wofly. F&ze. wodna, po od¬ dzieleniu warstwy chloroformowej w rozdzielaczu jeszcze raz ekstrahuje sie 2(1 ml chloroformu. Po- laczone ekstrakty chloroformowe przemywa sie kolejni 20 ml In HC1 i 20 ml wody, suszy siar¬ czanem sodowym i po dodaniu 10 ml toluenu od¬ parowuje w prózni.Pozostalosc sklada sie z 2-(tetrahydro-2-furoik)- -2/-hydroksy^,9a- zostalosc te rozpuszcza sie w 100 ml absolutnej pirydyny i roztwór ogrzewa si$ pod chlodnica zwrotna z 2,6 g pieciosiarczku fosforu przez 3 go- c dziny. Nastepnie odparowuje sie w prózni i pozo¬ stalosc wytrzasa ze 100 ml chlorku metylenu i 100 ml wody. Po rozwarstwieniu W rozdzielaczu warstwe wodna raz jeszcze ekstrahuje sie 50 ml chlorku metylenu. Polaczone roztwory chlorku me^ tylenu przemywa sie kolejno" w obecnosci lodu ml 2n HG1 i 3X30 ml wody.Po wysuszeniu siarczanem sodtrofrym i odjsaro^ waniu w prózni pozostalosc sklada sie z surowej pochodnej 2-(tetrahydro^2-ti PL PL PL PL PL PL PLThe subject of the invention is a method for preparing new 2'-tetrahydrofurfuryl-6,7-benzomorphans of the general formula I, wherein R1 is a methyl, ethyl, propyl group, R2 is a hydrogen atom, a methyl, ethyl group, R8 is a hydrogen atom, a methyl group, R4 is a hydrogen atom, a lower alkyl group with 6-4 carbon atoms, and their acid addition salts having pharmacological properties. The invention comprises a method for preparing compounds of the formula I, wherein the substituents R1 and R2 are in the cis position with respect to the carbocyclic ring. This means that when R 1 and R 2 are alkyl groups and R 2 does not have the same meaning as R 3 , the invention covers only the preparation of compounds of the a-series with alkyl groups R 1 and R 2 in the cis position. Particularly preferred from a pharmacological point of view are compounds of formula I, in which R 4 is hydrogen and the other symbols have the meanings given above. Preferably, the compounds of formula I, in which R 1 and R 2 are methyl, R 3 and R 4 are hydrogen atoms (2-tetrahydrofurfuryl-2'-hydroxy-5,9-dimethyl-6,7-benzomorphan). With the above-mentioned definition of compounds of formula I, the following situation arises with respect to stereochemistry. The norbenzomorphane of formula 2, which is the basis of the compounds, has 2 asymmetric centers when R2 = R8 or 3 asymmetric centers when R2 is not identical with R3. Due to the fixed incorporation of the asymmetric centers C-1 and C-5 into the bridged ring system and due to the immobilization of the asymmetric center C-9 (limitation to the a series), the compounds of formula 2 underlying the compounds of formula 1 exist, however, only in one racemic form and in the form of the optical antipodes belonging to it. Designation (±) — compound of formula 2 (—) — compound of formula 2 (+) — compound of formula 2 Form of compounds of formula 2 racemic levorotatory dextrorotatory Configuration IR, 5R, 9R 1S, 5S, 9S With the N-tetrahydrofurfuryl substitution, there is an additional asymmetric center in the molecule (at C-2" in the ring It should therefore be expected that the above-defined formula 1 conceals two series (1,1) and (1,2) of racemic diastereomers and their optical antipodes, which owe their existence to the following possible combinations: 93 6993 93 699 4 Designation 1,1 1,2 1 A i Configuration Benzomorphan IR, 5R, 9R— (-) IS, 5S, 9S— (+) IR, 5R, 9R— (—) N-tetrahydrofurfuryl residue D—(-) L-(+) L-(+) D-(—) racemic diastereomers 1 racemic diastereomers 2 1 p^S^Cr^ belonging to (1,1) or (1,2) which of the optional compounds is levorotatory, and which is dextrorotatory cannot be determined based on configuration alone; it can only be demonstrated by polarimetric measurements. For some of the closely studied 2-tetrahydrofurfuryl-2'-hydroxy-5,9-dimethyl-6,7-benzomorphans (formula 1, R1 = R2 = CH, and R8 = R4 = H), it turned out that the direction of rotation of the substance of formula 2 does not change by the introduction of the D—(—)— or L-(+)-tetrahydrofurfuryl residue. It is probable, but by no means certain, that this also applies to compounds of formula 1 with a different combination of R1—R4. As for the nomenclature of the compounds of formula 1, it does not pose any difficulties for optically active representatives, as is obvious from the table given above. If the designations IR, 5R, 9R or IS, 5S, 9S are used, this is synonymous with determining the C-9 configuration and "a" can be used as the chemical designation. However, in the case of racemic compounds, it is not possible to say in advance which of the two possible diastereomers is present. In the description of the invention, both racemic diastereomers are designated by (±) and distinguished from each other by adding "diastereomer 1" or "diastereomer 2", where 1 and 2 denote the order of isolation. According to the invention, the new compounds are prepared by reducing a compound of formula 3, wherein R 1 -R 4 and Y have the meanings given above, Y is an oxygen or sulfur atom and R 5 is an alkyl group containing up to 4 carbon atoms, especially a methyl group, and A<~) is an anion of an inorganic or organic acid. The reduction can be carried out in various ways, e.g. by using all methods used for the reduction of thiocarbonamide, however, the limitation results from the instability of the compounds of formula 3 and their tendency to side reactions (e.g. hydrolysis, It has proven advantageous to react the compounds of formula 3 without isolating them. It is advantageous to use complex metal hydrides with reduced reducing power, e.g. sodium borohydride. It is also possible to carry out the reduction with hydrogen in the nascent state or with hydrogen in the presence of a hydrogenation catalyst, e.g. Raney nickel. The resulting reaction products are isolated by known methods. The crude products obtained are optionally purified, e.g. by column chromatography, before being crystallized in the form of the base or the corresponding acid addition salt. Depending on the reaction conditions and reaction partners, the resulting reaction products are either spatially homogeneous compounds or mixtures of racemic or optically active diastereomers. The diastereomers can be separated on the basis of their different chemical and physical properties by known methods, e.g. by fractional crystallization. Racemic compounds can be resolved by known methods of resolving racemates into the corresponding optical antipodes. The starting compounds of formula III are obtained by acylation of compounds of formula II with tetrahydrofuroyl chloride to give tetrahydrofuroylbenzomorphans and subsequent alkylation with compounds of formula R5-X, where R5 has the above meaning and X is a chlorine, bromine or iodine atom. From tetrahydrofuroylbenzomorphans, the corresponding thiocarbonamide is prepared by reaction with phosphorus pentasulfide, which can be converted by alkylation with a compound of formula R5-X into the starting compound of formula III, wherein Y represents a sulfur atom. The compounds of general formula I obtained by the process according to the invention are bases and can be converted into their physiologically acceptable acid addition salts by known methods. Suitable acids for salt formation are, for example, mineral acids, such as hydrochloric acid, hydrobromic acid, hydroiodic acid, hydrofluoric acid, sulfuric acid, phosphoric acid, nitric acid, or organic acids, such as acetic acid, propionic acid, butyric acid, valeric acid, pivalic acid, caproic acid, oxalic acid, malonic acid, succinic acid, maleic acid, fumaric, lactic, grape, tartaric, citric, malic, benzoic, p-hydroxybenzoic, salicylic, p-aminobenzoic, phthalic, cinnamic, ascorbic, 8-chlorotheophylline, methanesulfonic acid, ethanesulfonic acid, etc. The compounds of formula I and their acid addition salts obtained by the method according to the invention exhibit therapeutically beneficial effects on the central nervous system. In particular, their analgesic effect is distinguished, which can be demonstrated, for example, in the Writhing test, the hot plate test, and the Haffner test on mice. The most active representatives achieve, depending on the test, 10-30 times the potency of morphine during subcutaneous injections. Despite such high activity, they do not exhibit the typical side effects of morphine, e.g., Straub's tail phenomenon and Manege's drive. The absence of these side effects, especially for active compounds, typical in Haffner's text, allows us to conclude that morphine does not have other undesirable properties, in particular drug addiction. The connection between Straub's tail phenomenon and disease potential is documented in the literature (I. Shemano and H. Wendel): A Rapid Screening Test for Potential Addiction Liability of New Anagesia Agents, Toxicol. Appl. Pharmacol. 6, 384—339 (1964). The new compounds have a significantly wider therapeutic range than morphine. The compounds obtained by the method according to the invention do not exhibit any morphine-like effects in morphinized rats. The compounds of general formula I and their acid addition salts obtained by the method according to the invention can be administered enterally and parenterally. The dose for enteral and parenteral administration is from about 0.5 to 10 mg, in particular 1 to 20 mg. The compounds of formula I or their acid addition salts can be combined with other soothing agents or other types of active substances, e.g., sedatives, anesthetics. Suitable galenic dosage forms include, for example, tablets, capsules, suppositories, solutions, suspensions, powders, or emulsions. To produce these dosage forms, customary galenic adjuvants, carriers, disintegrants, lubricants, or substances that provide a prolonged effect are used. The preparation of the dosage forms is carried out by known methods. Tablets may consist of several layers. Dragees are produced by coating cores, prepared in a manner known per se, analogous to tablets, with substances commonly used for dragee coatings, such as polyvinylpyrrolidone or shellac, gum arabic, talc, titanium dioxide or sugar. To achieve a prolonged effect or to avoid incompatibilities, the dragee core may also consist of several layers, just as the coating may also consist of several layers for the same purpose, the above-mentioned auxiliaries being used. Juices containing the active substance or combinations of active substances may contain added sweeteners such as saccharin, cyclamate, glycerin or sugar, and a flavour enhancer such as a flavouring such as vanillin or orange extract. In addition, suspension aids or thickeners, such as sodium carboxymethylcellulose, a wetting agent, e.g. a fatty alcohol-zoate condensation product, may be added. Injectable solutions are prepared in a known manner, with the addition of, for example, a preservative, such as p-hydroxybenzoate, or a stabilizer, such as complexone. This solution is filled into injection vials or ampoules. Capsules containing the active substance or substances are prepared, for example, by mixing the active substance or substances with inert carriers, such as lactose or sorbitol, and filling this mixture into gelatin capsules. Suppositories are prepared, for example, by mixing the active substance or substances with known carriers, such as neutral fats or polyethylene glycol or its derivatives, and filling the heated mixture into molds. Example. (-)**2-(D-tetrahydrofurfuryl)*t 5R, 1R, α-hydroxy-S, α-dimethyl-β-benzomorphan and (-)-2-(L-tetrahydrofurfuryl)H(1R, 5R, 9R)-2'-hydroxy-5,8-dimethyl-β-benzomorphan]. 44 g (0.02 mol) (1R, 5R, 9R(-/-)-2'-hydroxy-5,9-dimethyl-β-benzomorphan) was heated in 80 ml of methanol and the solution was added at room temperature with vigorous stirring, 5 g of potassium carbonate dissolved in 100 ml of water, whereupon a finely crystalline mixture of some of the base and some of the carbonate was precipitated. Then, with vigorous stirring, the mixture was added dropwise to 4.45 g (0.333 mol) of tetrahydrofuran-2-carboxylic acid chloride was added over 30 minutes and then stirred for a further 1 hour. The mixture was then evaporated in vacuo and the residue was shaken with 59 ml of chloroform in 30 ml of water. The aqueous phase was then separated in a separating funnel and extracted again with 2.1 ml of chloroform. The combined chloroform extracts were washed with a further 20 ml of 1 N HCl and 20 ml of water, dried over sodium sulfate and, after the addition of 10 ml of toluene, evaporated in vacuo. The residue consisted of 2-(tetrahydro-2-furan)-2-hydroxy-1,9a- This residue is dissolved in 100 ml of absolute pyridine and the solution is heated under reflux with 2.6 g of phosphorus pentasulfide for 3 hours. It is then evaporated in vacuo and the residue is shaken with 100 ml of methylene chloride and 100 ml of water. After separation in a separating funnel, the aqueous layer is extracted once more with 50 ml of methylene chloride. The combined methylene chloride solutions are washed successively in the presence of ice with 1 ml of 2N HG1 and 3 x 30 ml of water. After drying over sodium sulfate and drying in vacuo, the residue consists of the crude derivative of 2-(tetrahydro)2-triphosphate.