PL94193B1 - - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarza¬ nia nowych pochodnych chlorowcofenylotioaceta- midocefalosporyny, które skutecznie hamuja roz¬ wój mikroorganizmów Staphylococcus, odpornych na dzialanie metycyliny.W licznych publikacjach opisano skutki, jakie powoduje brak skutecznosci dzialania znanych an¬ tybiotyków na rózne szczepy Staphylococcus au¬ reus, odporne na dzialanie metycyliny. Szczepy te nie wystepuja wprawdzie zbyt czesto i prawdopo¬ dobnie pojawiaja sie przewaznie u chorych obloz¬ nie i oslabionych, ale obecnosc ich stwierdzono w kulturach pobranych u chorych cierpiacych na no¬ wotwory, chroniczne schorzenia kosci i/lub sta¬ wów, chroniczne zaburzenia krazenia, zaburzenia swiadomosci i chroniczne schorzenia pluc.Znane sa dwie metody odrózniania in vitro szczepów Staphylococcus aureus odpornych od nie¬ odpornych na dzialania metycyliny.Jedna z nich polega na stosowaniu róznych temperatur hodowli mikroorganizmów, a druga na stosowaniu róznych stezen chlorku sodowego w srodowisku hodowlanym.Z opisu patentowego Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 3 335 136 znane sa pewne kwasy chlo- rowcofenylomerkaptometylocefalosporanowe odpor¬ ne na dzialanie penicyliny i na dzialanie kwasów oraz skuteczne przeciwko bakteriom Gram-dodat- nim i niektórym bakteriom Gram-ujemnym, ale w opisie tym nie ma wzmianki o tym, ze zwiazki te moga byc stosowane do zwalczania mikroorga¬ nizmów Staphylococcus aureus odpornych na dzia¬ lanie metycyliny. Opis ten nie zawiera tez infor¬ macji o identyfikowaniu szczepów Staphylococcus odpornych na dzialanie metycyliny.Nieoczekiwanie stwierdzono, ze wytwarzane spo¬ sobem wedlug wynalazku nowe pochodne chlorow- cofenylotioacetamidocefalosporyny o ogólnym wzo¬ rze 1, w którym X i Y oznaczaja atomy wodoru lub chloru, rozmieszczone tak, ze jezeli tylko jeden z tych podstawników stanowi atom chloru, to znajduje sie on w pozycji 3 pierscienia benzeno¬ wego, a jezeli oba oznaczaja atomy chloru, to znaj¬ duja sie one w pozycjach 3 i 4 lub 3 i 5 albo 2 i 5 tego pierscienia, Z oznacza atom wodoru lub fluoru i gdy oznacza atom fluoru, to znajduje sie w pozycji 3 lub 4 pierscienia benzenowego i sta¬ nowi albo jedyny podstawnik tego pierscienia, albo równoczesnie pierscien ten zawiera równiez jako podstawniki jeden lub dwa atomy chloru, z których jeden znajduje sie w pozycji 3 lub 4 pierscienia, R oznacza, grupe 5-metylo-l,3,4-tiazol- -2-ilotio, l-metylo-5-tetrazolilotio lub grupe me- tylokarbamoiloksylowa, a R' oznacza atom wodoru, grupe dwucykloheksyloaminowa lub farmakologicz¬ nie dopuszczalny kation, sa nie tylko odporne na dzialanie penicyliny i trwale w srodowiskach kwasnych oraz skutecznie dzialaja przeciwko mi¬ kroorganizmom Gram-dodatnim i wielu Gram- -ujemnym, ale równiez sa wysoce skuteczne prze- 941933 94193 4 ciwko róznym mikroorganizmom Staphylococcus aureus odpornym na dzialanie metycyliny.Sposobm wedlug wynalazku zwiazki o ogólnym wzorze 1, w którym wszystkie symbole maja wy¬ zej podane znaczenie, wytwarza sie przez reakcje 5 zwiazku o ogólnym wzorze 2, w którym X, Y, Z i R' maja wyzej podane znaczenie, ze zwiazkiem o ogólnym wzorze HR, w którym R ma wyzej podane znaczenie. Reakcje te prowadzi sie ko¬ rzystnie w srodowisku wodnym, w temperaturze io podwyzszonej, np. w temperaturze okolo 70°C, po czym dodaje sie rozpuszczalnika organicznego, np. octanu etylu i zakwasza. Faze organiczna za¬ geszcza sie i pozostawia do krystalizacji, po czym odsacza wydzielonyprodukt. 15 < Jako* produkt'wyjsciowy w procesie prowadzo- rf/m 'sposobem wedlug wynalazku mozna stoso¬ wac cefalosporyne C, otrzymana na drodze fer¬ mentacyjnej. Cefalosporyne C rozszczepia sie zna¬ nymi sposobami, otrzymujac kwas 7-aminocefalo- 20 sporanowy, który acyluje sie w znany sposób, wprowadzajac do grupy aminowej w pozycji 7 zadany lancuch boczny. Jako srodki acylujace stosuje sie korzystnie chlorki lub bromki acylowe albo mieszane bezwodniki alkilowe, wytworzone 25 in situ. Przyklady procesów acylowania podano ponizej, a poza tym mozna stosowac warunki acy¬ lowania podane w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 3 335 136.Zwiazki majace boczny lancuch 3-tiometylowy 30 otrzymuje sie przez reakcje cefalosporyny C lub kwasu 7-aminocefalosporanowego albo jego estrów lub pochodnych z chroniona grupa aminowa z tio- lenu. Reakcje te prowadzi sie sposobami analo¬ gicznymi do znanych, np. podanych w opisach 35 patentowych Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 3 516 996 i 3 530 123.Grupe aminoadypoilowa mozna odszczepiac z ce¬ falosporyny C i grupe 7-aminowa tiolowanego kwasu lub estru acylowac w wyzej podany spo- 40 sób. Grupy estrowe usuwa sie przez redukcje, hy- drogenolize lub rozszczepianie za pomoca kwasu, w zaleznosci od rodzaju wystepujacej grupy estro- wej i ewentualnie wytwarza sie sole kwasów, które sa latwiej rozpuszczalne. W celu zwieksze- 45 nia zdolnosci produktów do ulegania procesowi absorpcji w organizmach mozna stosowac estry acetoksymetylowe kwasów chlorowcofenylotioace- tamidocefalosporanowych.Zwiazki wytwarzane sposobem wedlug wynalaz- 50 ku wytwarza sie i stosuje korzystnie w postaci soli zawierajacej kation w grupie karboksylowej.Korzystnie stosuje sie sole dopuszczalne farmako- ; logicznie, np. sodowe, potasowe, litowe, amonowe lub amoniowe, np. metyloamoniowe, lub etylo- 55 amoniowe, a takze trudniej rozpuszczalne w wo¬ dzie sole wapniowe, barowe, prokainowe, chinino¬ we, cykloheksylo-dwumetyloaminowe lub dwuben- zyloetylenodwuaminowe. W celu wyosobniania z mieszanin reakcyjnych i badania wytwarzanych 60 zwiazków na zwierzetach niekiedy stosuje sie sole dwucykloheksyloaminowe.Zwiazki wytwarzane sposobem wedlug wynalaz¬ ku stosuje sie korzystnie w postaci wyjalowionych roztworów w wodzie lub izotonicznych roztworach 65 soli albo dekstrozy jako preparaty do wstrzyki¬ wania srodmiginiowego. Dawka dla doroslych wy¬ nosi 0,25—0,5 g co 4—6 godzin. Zwiazki te mozna równiez stosowac doustnie, w nieco wiekszych dawkach, wynoszacych przewaznie 0,5—1,0 g co 4—6 godzin. Preparaty do podawania doustnego maja postac tabletek, kapsulek zelatynowych lub zawiesin, które wytwarza sie znanymi sposobami.Stwierdzono, ze wiekszosc zwiazków wytwarza¬ nych sposobem wedlug wynalazku, badana w nie¬ obecnosci ludzkiej surowicy typowa metoda skos¬ nej plytki, wykazuje skutecznosc przeciwko szcze¬ pom Staphylococcus aureus odpornym na dziala¬ nie metycyliny przy minimalnym stezeniu (MIC) wynoszacym mniej niz 11 mikrogramów/ml. War¬ tosci te ustalono metoda opisana przez Bryson'a i Szybalskiego (Science 116, str. 45—46, 1952), zas wartosci w odniesieniu do szczepów gronkowców odpornych na dzialanie penicyliny ustalono metoda opisana przez Godzeskiego i in. w Antimicrobial Agents and Chemotherapy, maj 1969, str. 547—554.W badaniach stosuje sie typowe plytki Petriego, kwadratowe, wykonane z tworzywa sztucznego. Na jedna z plytek wlewa sie warstwe agaru w ilosci ml, odchyla plytke o 5 mm od poziomu i po¬ zostawia w tej pozycji do stwardnienia agaru. Ta dolna warstwa agaru zawiera antybiotyk, surowice i/lub inny material poddawany badaniu. Jako sro¬ dowisko stosuje sie Difco Penassay Agar zawie¬ rajacy 2% agaru. W celu zbadania „inaktywacji surowicy" stosuje sie z reguly 4 ml surowicy ludzkiej lub konskiej. Surowice mozna dodawac równiez do warstwy górnej, a wiec nie stosujac gradientu, ale próby wykonane z wieloma anty¬ biotykami wykazaly, ze nie ma zasadniczych róz¬ nic pomiedzy wynikami uzyskiwanymi przy sto¬ sowaniu obu typów plytek, totez surowice z re¬ guly dodaje sie tylko do warstwy dolnej.Gdy dolna, skosna warstwa agaru stwardnieje, plytke umieszcza sie poziomo, naklada druga war¬ stwe pozywki w ilosci 10 ml i pozostawia do stwardnienia.Szczepionke odpornych gronkowców przygoto¬ wuje sie rozcienczajac wodna zawiesine 1:50 roz¬ tworem wodnym lub solankowym zawierajacym 0,25% agaru. Przy badaniu mikroorganizmów Gram-ujemnych, brzeczke hodowlana otrzymana w ciagu nocy rozciencza sie w stosunku 1:50 woda zawierajaca 0,25% agaru. Po rozcienczeniu zawie¬ sine wytrzasa sie dokladnie i do prób odmierza pipeta 1 ml zawiesiny zawierajacej podwielokrot- nosc koncowego stezenia agaru wynoszacego 0,05%.Próbka powinna byc naniesiona na plytke w po¬ staci pasma równomiernie i za jednym ruchem, bardzo szybko, co osiaga sie po nabyciu odpowied¬ niej wprawy. Hodowle prowadzi sie w ciagu 24 godzin w temperaturze 35—37°C, po czym odczy¬ tuje wynik mierzac wzrost bakterii jako procent w stosunku do calkowitej dlugosci pasma i nastep¬ nie przelicza w odniesieniu do stezenia antybio¬ tyku na plytce. Jezeli linijke o dlugosci 100 mm zmniejszy sie fotograficznie tak, aby jej dlugosc odpowiadala dokladnie wnetrzu plytki wówczas dlugosc zmierzona w milimetrach jest równa ste¬ zeniu w procentach.5 94 193 6 Ustala sie wyniki srednie z dwóch pomiarów i podane nizej minimalne stezenia hamujace (MIC) sa srednimi z dwóch pasm na plytce i 2—3 ply¬ tek. Na jednej plytce mozna latwo umiescic 8 pasm. Jezeli pasmo nie ma wyraznie zarysowa¬ nego zakonczenia, wówczas mierzy sie srednie ste¬ zenie pomiedzy poczatkiem hamowania wzrostu w pasmie do konca wzrostu. Stezenie badanego antybiotyku w poszczególnych seriach plytek w mikrogramach/ml zmienia sie jak podano w ta¬ blicy I.Tablica I Numer plytki 1 1 i 2 3 i 4 i 6 7 i 8 9 i 10 11 i 12 Stezenie antybiotyku 200 100 50 1 Opisana wyzej metoda badania daje w przy¬ padku penicylin i cefalosporyn zadowalajaca" do¬ kladnosc wyników. W celu oznaczenia aktywnosci badanych zwiazków na gronkowce uodpornione stosuje sie plytki kontrolne, zawierajace penicyli¬ ne i stafcyline lub prostafline albo inne antybio¬ tyki porównawcze. Metoda skosnej plytki wyka¬ zuje róznice pomiedzy antybiotykami nie dajace sie uchwycic przy uzyciu innych metod. Istnienie tych róznic potwierdzaja inne, bardziej szczególo¬ we badania, np. terapia zwierzeca. Wydaje sie, ze metoda skosnej plytki umozliwia lepiej niz inne metody uchwycenie niewielkich róznic w dziala¬ niu antybiotyków, a przy tym wyniki uzyskiwane ta metoda mozna przechowywac w postaci foto¬ grafii. Poza tym mozna stosowac latwo modyfi¬ kacje tej metody do specjalnych celów, np. gra¬ dienty krzyzowe.Ponizej podano 4 przepisy wytwarzania produk¬ tów wyjsciowych stosowanych w procesie prowa¬ dzonym sposobem wedlug wynalazku a nastepnie przyklady stosowania sposobu wedlug wynalazku.Przepis A. Do roztworu 7,1 g (30 milimoli) kwa¬ su 3,4-dwuchlorofenylomerkaptooctowego w 100 ml bezwodnego benzenu dodaje sie 7,5 g (0,5 ml, 60 milimoli) chlorku oksalilu i jedna krople N,N-dwu- metyloformamidu. Roztwór miesza sie w ciagu 3 godzin w temperaturze 25°C, po czym odparowuje benzen w obrotowej wyparce i syropowata pozo¬ stalosc o barwie zóltej ponownie rozpuszcza w benzenie i odparowuje benzen, w celu usuniecia reszty chlorku oksalilu. Pozostalosc o konsystencji syropu rozpuszcza sie w 50 ml acetonu i w ciagu 1 godziny wkrapla do zimnego roztworu (—5°C) 8,5 g kwasu 7-aminocefalosporanowego w 200 ml 50°/o wodnego roztworu acetonu zawierajacego 8,5 g wodoroweglanu sodowego i miesza w ciagu 2 godzin, ogrzewajac powoli do temperatury °C. Nastepnie odparowuje sie aceton w wyparce obrotowej i pozostaly wodny roztwór traktuje 100 ml octanu etylu, zakwasza kwasem solnym do wartosci pH2 i rozdziela warstwy.Warstwe wodna ekstrahuje sie powtórnie 2 por¬ cjami po 50 ml octanu etylu, polaczone wyciagi organiczne suszy nad siarczanem magnezu, prze¬ sacza i odparowuje w wyparce obrotowej. Pozo¬ stalosc o konsj^stencji klarownego syropu o barwie zóltej rozpuszcza sie w 250 ml metanolu i dodaje roztwór 30 milimoli 2-etyloheksanolanu sodowego w 100 ml etanolu. Otrzymany roztwór zageszcza sie i chlodzi, otrzymujac krysztaly soli sodowej kwasu 7-(3,4-dwuchlorofenylotioacetamido)-cefalo- sporanowego o barwie bialej.Widmo produktu w ultrafiolecie wykazuje mak¬ simum przy dlugosci fali 258 milimikronów (2 = 13400) i w widmie w podczerwieni wykazuje pasmo przy dlugosci fali 1760 cm-1.Przepis B. Postepujac w sposób analogiczny do opisanego w przepisie A wytwarza sie sól sodowa kwasu 7-(2,5-dwuchlorofenylotioacetamido)-cefalo¬ sporanowego. Widmo produktu w ultrafiolecie ma maksimum przy dlugosci fali 253 milimikronów (2 = 12550), a widmo w podczerwieni wykazuje pasmo przy dlugosci fali 1760 cm-1.Przepis C. Postepujac w sposób analogiczny do opisanego w przepisie A wytwarza sie sól sodowa kwasu 7-(3,5-dwuchlorofenylotioacetamido)-cefalo- sporanowego. Widmo produktu w ultrafiolecie ma maksimum przy dlugosci fali 260 milimikronów (2 = 15600), a widmo w podczerwieni wykazuje pasmo przy dlugosci fali 1760 cm-1.Przepis D. W sposób analogiczny do opisanego w przepisie A wytwarza sie sól sodowa kwasu 7-(2,4-dwuchloro- 5 -fluorofenylotioacetamido)-cefa- losporanowego. Widmo produktu w ultrafiolecie wykazuje maksimum przy dlugosci fali 257 mili¬ mikronów (2 = 17500), a widmo w podczerwieni wykazuje pasmo przy dlugosci fali 1760 cm-1.Przyklad I. 4,34 g soli sodowej kwasu 7-(3,4- - dwuchlorofenylotioacetamido) - cefalosporanowego rozpuszcza sie w 100 ml wodnego roztworu fosfo¬ ranu sodowego o wartosci pH 7 i do roztworu dodaje 1,16 g l-metylo-5-merkaptotetrazolu, po czym utrzymuje w temperaturze 70°C w ciagu 4 godzin, a nastepnie chlodzi, wytrzasa z octanem etylu, zakwasza kwasem solnym do wartosci pH 2 i rozdziela warstwy. Warstwe organiczna suszy sie nad siarczanem magnezowym, przesacza i od¬ parowuje. Pozostalosc o konsystencji piany roz¬ puszcza sie w etanolu, dodaje dwucykloheksylo- aminy i wykrystalizowuje w postaci soli dwu- cykloheksyloamoniowej. Kwas 7-[2-(3,4-dwuchlo- rofenylotio)-acetamido]-3-(l-metylotetrazol-5-ilotio- metylo)-cefemo-3-karboksylowy-4 wykazuje w wid¬ mie w ultrafiolecie maksimum przy dlugosci fali 260 milimikronów (2 = 11600), a widmo jego w podczerwieni wykazuje pasmo przy dlugosci fali 1760 cm"1.Przyklad II. W sposób analogiczny do opi¬ sanego w przykladzie I 3,8 g soli sodowej kwasu 2,5- dwuchlorofenylotioacetamidocefalosporanowego i 1,1 g 5-metylo-l,3,4-tiadiazolo-2-tiolu rozpuszcza sie w 100 ml wodnego roztworu fosforanu o war¬ tosci pH 7 i w ciagu 4 godzin ogrzewa w tempe¬ raturze 70°C, po czym chlodzi, wytrzasa z octanem 40 45 50 55 607 94193 8 etylu i zakwasza kwasem solnym do wartosci pH 2. Warstwe organiczna oddziela sie, suszy nad siarczanem magnezowym i odparowuje. Pozostalosc o konsystencji gumy rozpuszcza sie w etanolu i pozostawia do krystalizacji, otrzymujac kwas 7-[2-(2,5-dwuchlorofenylotio)-acetamido]- 3 -(5-mety- ló-l,3,4-tiadiazol-2-ilotiometylo)-cefemo-3 -karboksy- lowy-4. Widmo produktu w swietle nadfioletowym wykazuje maksimum przy dlugosci fali 254 mili- mikrony (2 = 15200), a widmo w podczerwieni wykazuje pasmo przy dlugosci fali 1700 cm-1.Przyklad III. W sposób analogiczny do opi¬ sanego w przykladzie I wytwarza sie kwas 7-(2,5- -dwuchlorofenylomerkaptoacetamido)- 3 -(N-metylo- karbamoiloksymetylo) - cefemo - 3 - karboksylowy -4, którego widmo w swietle nadfioletowym wykazuje maksimum przy dlugosci fali 256 milimikronów Tablica II 1 Badany mikroorganizm 1 S. aureus 3055 (wrazliwy na penicyline G) S. aureus 3074 (odporny na penicyline G) S. facalis X66 P. morganii S. typhosa SA12 H. pneumoniae KL14 E. aerogenes EB17 E. coli EC14 C. freundii CF17 P. aeroginosa X239 S. marcescens SE3 S. typhimurium B. bronchiseptica P. solenaecarum X185 E. amylovora C. tropicalis A17 T\ mentagrophytes A. flavus C. ulmi MIC antybiotyku f-g/ml | 2 1 0,031 0,062 400 128 32 64 128 64 128 128 128 128 »128 128 64 1128 J28 128 128 | 40 45 (2 = 13800), a widmo w podczerwieni wykazuje pasmo przy 1760 cm-1.Przyklad IV. W sposób analogiczny do opi¬ sanego w przykladzie I wytwarza sie sól sodowa kwasu 7-{2-[(3-chloro-4-fluorofenylo)-tio]-acetami- do}-3-{[(5-metylo-l*3,4-tiadiazol- 2 -ilo) -tio]metylo})- -cefemo-3-karboksylowego-4. Widmo produktu w podczerwieni wykazuje pasmo przy dlugosci fali 1760 cm-1, a w swietle nadfioletowym widmo ma maksimum przy dlugosci fali 270 milimikronów (2 = 14200). Produkt ten wykazuje in vitro mini¬ malne stezenia hamujace w mikrogramach na 1 ml agaru w stosunku do mikroorganizmów po¬ dane w tablicy II.Minimalne stezenie hamujace zwiazku wytwo¬ rzonego w sposób opisany w przykladzie IV w stosunku do Streptococcus pyogenes C203 w brzecz¬ ce wynosi 0,008 mikrograma/ml.Srednia dawka skuteczna tego zwiazku (ED5!)) przy stosowaniu podskórnym przeciwko S. pyoge¬ nes wynosi 0,281 mikrograma/ml, podczas gdy war¬ tosc LD50 wynosi 1260.Sól otrzymana w sposób opisany w przykladzie IV badano w celu okreslenia jej minimalnego ste¬ zenia hamujacego w porównaniu z odpowiednimi stezeniami znanych antybiotyków, takich jak me¬ tycylina, cefalotyna i cefalorydyna, w stosunku do niektórych bakterii. Wyniki podano w tablicy 3.Numery kultur bakterii i sposób prowadzenia ba¬ dan oparto na artykule W. E. Wiek i D. A. Preston pt. Weterogeneous Methicillin — Resistand Staphy- lococcus Aureus, opublikowanym w Progress in Antimicrobial and Anticancer Chemotherapy, spra¬ wozdanie z VI International Congress of Chemo¬ therapy, tom 1, Tokyo 1970. W próbach tych szcze¬ pionke rozcienczano do 10* bakterii w jednej pla¬ mie. Jako próby porównawcze stosowano kultury 3055 (wrazliwe na dzialanie benzylopenicyliny i H232 (odporne na dzialanie benzylopenicyliny).Pozostale kultury wymienione w tablicy sa od¬ porne na dzialanie metycyliny i za wyjatkiem kul¬ tury 3136 sa otrzymane klinicznie. Kultura 3136 stanowi mutant po czterokrotnym przeniesieniu laboratoryjnym. W tablicy III podano minimalne stezenie hamujace w mikrogramach/ml.Tablica III Minimalne stezenie hamujace w mikrogramach/ml dla kultur S. aureus Pozywka Agar, soja, trypticase 0,5°/«NaCl fjg.e Antybiotyk metycylina cefalotyna cefalorydyna z przykladu IV metycylina cefalotyna cefalorydyna z przykladu IV Próby kontrolne 3055 1 0,13 0,03 0,03 1 0,25 0,13 0,03 H232 2 2,5 0,06 0,06 1 0,25 0,13 0,06 Badane bakterie 3130 4 0,5 0,5 0,5 16 1 1 0,25 3131 4 0,5 0,5 0,25 32 1 1 0,25 3132 4 0,5 0,25 0,13 8 0,5 0,5 0,13 3133 2 0,5 0,13 0,13 2 0,5 0,25 0,13 3134 8 2 1 1 32 1 1 0,25 3135 4 1 0,5 0,5 32 1 4 0,5 3136 4 0,5 0,13 0,25 64 1 4 0,5 3137 8 2 4 1 64 1 4 1 3138 8 1 1 1 32 2 4 0,5 3139 2 0,5 0,5 0,25 1 0,25 0,13 0,03 966 Seat- tle 4 0,5 0,5 0,25 16 0,25 0,13 0,06 1138501 Havar - mak 8 1 1 0,5 64 1 8 1 S61 4 1 1 0,5 32 1 1 0,59 94 193 PL

Claims (1)

1. Zastrzezenie patentowe Sposób wytwarzania nowych pochodnych chlo- rowcofenylotioacetamidocefalosporyny o ogólnym wzorze 1, w którym X i Y oznaczaja atomy wo¬ doru lub chloru, przy czym sa one tak rozmiesz¬ czone, ze jezeli tylko jeden z tych podstawników oznacza atom chloru, wówczas znajduje sie on w pozycji 3 pierscienia benzenowego, a jezeli oba oznaczaja atomy chloru, wówczas znajduja sie w pozycjach 3 i 4 lub 3 i 5 albo 2 i 5 tego pierscie¬ nia, Z oznacza atom wodoru lub fluoru i w przy¬ padku, gdy oznacza atom fluoru, wówczas znaj- 10 duje sie w pozycji 3 lub 4 pierscienia benzenowe¬ go i stanowi albo jedyny podstawnik tego pierscie¬ nia, albo równoczesnie pierscien ten zawiera rów¬ niez jako podstawniki jeden lub dwa atomy chlo¬ ru, z których jeden znajduje sie w pozycji 3 lub 4 pierscienia R oznacza, grupe 5-metylo-l,3,4-tiazol- -2-ilotio, l-metylo-5-tetrazolilotio lub grupe me- tylokarbamoiloksylowa, a R1 oznacza atom wodoru, grupe dwucykloheksyloaminowa lub farmakolo¬ gicznie dopuszczalny kation, znamienny tym, ze zwiazek o ogólnym wzorze 2, w którym X, Y, Z i R1 maja wyzej podane znaczenie, poddaje sie reakcji ze zwiazkiem o ogólnym wzorze HR, w którym R ma wyzej podane znaczenie. ,K x o ^~Vs-CHrC-NH-CH-CH \h y'A=t/ i III Z I I 0'c~Vc~CHrR I x y Wzor i 0 C00R' ^S-CH^C-NH-CH-cf XCH2 0 ^C-Nx/C-CH2-0-C-CH3 Wzor Z c I C0OR' 0 PL