RS64297B1 - Anestetičke kompozicije sa produženim oslobađanjem i postupci njihove pripreme - Google Patents

Description

Opis

[0001] Ova prijava zahteva prioritet od US privremene prijave br.62/550,983, podnete 28. avgusta 2017., i US privremene prijave br.62/621,730, podnete 25. januara 2018.

POZADINA

Tehničko polje

[0002] Ovaj pronalazak se odnosi na sistem isporuke leka za isporuku anestetičke kompozicije sa produženim oslobađanjem. Ovaj pronalazak se odnosi na postupak pripreme sistema isporuke leka. Ovaj pronalazak se takođe odnosi na farmaceutsku kompoziciju sa produženim oslobađanjem prilagođenu sistemu isporuke leka, koja ima produženo trajanje efikasnosti.

Opis povezanog stanja tehnike

[0003] Prijavljeno je nekoliko pristupa za razvoj lokalnih anestetika sa produženim oslobađanjem, uključujući 1) pripremu multilamelarnih lipozomalnih lokalnih anestetika pomoću postupka dehidratacije-rehidratacije (US Patent br.6,926,905), 2) pripremu ogromnih multivezikularnih (GMV) lipozomalnih lokalnih anestetika pomoću postupka punjenja gradijenta amonijumsulfata (US Patent br.

7,357,944), i 3) pripremu multivezikularnih lipozomalnih (MVL) lokalnih anestetika pomoću postupka vode u ulju (US Patent br.8,182,835).

[0004] Da bi se pripremili multilamelarni lipozomalni lokalni anestetici postupkom dehidratacijerehidratacije, fosfolipid i holesterol rastvoreni u terc-butanolu se liofilizuju, a zatim hidriraju da bi se obrazovale multilamelarne vezikule (MLV) i te MLV se homogenizuju da bi se dobile male unilamelarne vezikule (SUV). Lokalni anestetik, za kompoziciju leka, naročito bupivakain 1 koji hidrira tanak film puferskim rastvorom pH vrednosti 8.1 kako bi se obrazovao bupivakain enkapusliran u lipozomu, pri čemu se bupivakain enkapsuliran u lipozomu suši zamrzavanjem zajedno sa sorbitolom kao stabilizatorom membrane, na primer, bupivakain, se zatim rastvori u SUV rastvoru, nakon čega sledi liofilizacija, hidratacija, i pranje hiperosmotskim slanim rastvorom kako bi se uklonio slobodan bupivakain.

[0005] Da bi se pripremili GMV lipozomalni lokalni anestetici, tanak lipidni film se dobija rastvaranjem lipida u rastvaraču, pri čemu se uklanja taj rastvarač, i hidriranjem rastvorom amonijumsulfata da bi se obrazovali MLV. MLV se zatim homogenizuju da bi se dobili SUV, koji se zamrzavanjem otapaju da bi se proizvele GMV. Spoljašnji lipozomalni medijum se menja da bi se napravio gradijent, anestetik- na primer, bupivakain—se aktivno puni u GMV, i uklanja se nekapsulirani bupivakain.

[0006] Da bi se pripremili MVL lokalni anestetici, bupivakain, na primer, se pretvara u odgovarajući slani oblik tako da može odmah da se rastvori u vodenom rastvoru, a zatim se vodeni rastvor bupivakaina meša sa lipidnom komponentom u organskom rastvaraču uz mehaničko mućkanje kako bi nastala emulzija voda u ulju. Emulzija voda u ulju se zatim disperguje u drugu vodenu fazu da bi se dobile sferule rastvarača. Konačno, MVL lokalni anestetik se dobija nakon uklanjanja organskog rastvarača.

[0007] 1991. godine, Legros et al. (US Patent br.5,244,678) su otkrili pripremu MLV lipozomalnog bupivakaina koji obuhvata L-α-fosfatidiholin (EPC) i holesterol u molarnom odnosu od 4:3. Posle toga, ova grupa je otkrila pripremu lipozomalnih anestetika pravljenjem lipidnog filma koji obuhvata EPC i apolarni anestetik, nakon čega sledi hidriranje lipidnog filma puferom kontrolisane pH u kojem apolarni anestetik ostaje u neopterećenom obliku (US Patent br.6,149,937). Na primer,u pripremi lipozomalnog bupivakaina, lipidni film se poželjno hidrira puferom pH 8.1 (pKa bupivakaina je 8.1), koji održava 50% bupivakaina u nenapunjenom obliku. Legros et al. su takođe otkrili postupak za pripremu liofilizovanih kompozicija amfifilnih lekova inkapsuliranih u lipozomu (WO1997042936), koje se dobijaju proizvodnjom tankog filma koji obuhvata komponente lipida i amfifilnu materiju a zatim rehidriranjem pre upotrebe kako bi se dobio MLV lipozomalni bupivakain.

[0008] US 2015/250724 A1 se odnosi na dugotrajni, lokalni anestetički lipozomski preparat sa kontrolisanim oslobađanjem. WO 2008/040556 A1 se odnosi na kompozicije osušenih rekonstituisanih vezikula (DRV) i njihove formulacije na bazi vode, koje sadrže jedno ili više terapeutskih sredstava (npr. hidrofilni protein). US 2017/035777 A1 se odnosi na kompozicije koje se sastoje od vehikuluma za isporuku ili sistema isporuke i aktivnog agensa dispergovanog unutar vehikuluma ili sistema isporuke, pri čemu taj vehikulum ili sistem isporuke sadrži poliortoestarski polimer i polarni aprotični rastvarač.

[0009] Neki od gorepomenutih primera iz stanja tehnike ne uspevaju da postignu visoko hvatanje leka, tj. visok odnos leka i lipida. Iako neki od primera iz stanja tehnike ilustruju formulaciju sa navodnim visokim odnosom leka i lipida, proizvodnja ovih formulacija uključuje zamorne postupke i visoke troškove proizvodnje. Samim tim postoji neispunjena potreba za poboljšanim i pojednostavljenim postupcima proizvodnje za pravljenje lipozomalnih lokalnih anestetika sa produženim oslobađanjem.

SAŽETAK

[0010] Ovaj pronalazak obezbeđuje postupak pripreme anestetičke kompozicije sa produženim oslobađanjem pomoću jednofazne liofilizacije da bi se dobila visoko uhvaćena lipidna struktura (HELS) koja obuhvata lokalni anestetik i lipidnu mešavinu koja uključuje jedan ili više fosfolipida i/ili holesterol, a zatim hidriranjem HELS puferisanim rastvorom kontrolisane pH kako bi se obrazovale multilameralne vezikule (MLV) sa uhvaćenim anestetikom i opciono neuhvaćenim lokalnim anestetikom. Ova anestetička kompozicija sa produženim oslobađanjem obezbeđuje brz početak anestezije i produženo trajanje lokalne anestezije uz minimalnu toksičnost. U nekim načinima ostvarivanja, lokalni anestetik predstavlja anestetik amidnog tipa.

[0011] Primer lokalnog anestetika prema ovom pronalasku je anestetik amidnog tipa, kao što je ropivakain. Drugi lokalni anestetici koji mogu da se koriste uključuju lidokain, bupivakain, i levobupivakain. U nekim načinima ostvarivanja, HELS prema ovom pronalasku se priprema rastvaranjem nepolarnog ropivakaina, fosfolipida, i holesterola u sistemu rastvarača, npr., samog terc-butanola ili zajedničkog rastvarača terc-butanol/voda, nakon čega sledi uklanjanje sistema rastvarača pomoću tehnike liofilizacije. U nekim načinima ostvarivanja, kompozicija ropivakaina se obrazuje hidriranjem HELS-a sa farmaceutski prihvatljivim puferskim rastvorom pri pH većoj od 5.5. Teoretski nenapunjen ropivakain je 0.8% dostupnog ropivakaina pri pH 6.0 na osnovu izračunavanja od pKa (pKa ropivakaina je 8.1). Ipak, kada se za rastvor za hidrataciju izabere pufer pH 6.0, efikasnost asocijacije (AE) dobijene anestetičke kompozicije je veća od 64%, što pokazuje da procenat nenapunjenog anestetika amidnog tipa ne predstavlja kritički doprinos AE.

[0012] pH vrednost farmaceutski prihvatljivog puferisanog rastvora se ipak može izabrati kako bi se podesio odnos uhvaćenog anestetika i neuhvaćenog anestetika u MLV-ama anestetičke kompozicije. U određenim načinima ostvarivanja, molarni odnos anestetika amidnog tipa i fosfolipida (mollek:molfosfolipid) u MLV sa uhvaćenim anestetikom amidnog tipa anestetičke kompozicije je najmanje 0.5:1, i može da obezbedi dovoljnu količinu anestetika amidnog tipa subjektu kojem je to potrebno kako bi se produžilo trajanje anestezije nakon in vivo lokalne primene. Pored toga, ograničavanje količine neuhvaćenog anestetika amidnog tipa može da dostigne početak anestezije sa minimalnim izlaganjem maksimalnoj koncentraciji u plazmi (Cmax).

[0013] Drugi ciljevi, prednosti i nove karakteristike prema ovom pronalasku će postati jasnije iz detaljnog opisa u nastavku kada se isti uzme u obzir zajedno sa pratećim crtežima.

KRATAK OPIS CRTEŽA

[0014]

Fig.1 je grafikon koji pokazuje koncentraciju ropivakaina u plazmi kod pacova posle supkutane (SC) injekcije kompozicije ropivakaina (hidrirane rastvorom histidina pH 5.5, zatvoren kvadrat; hidrirane rastvorom histidina pH 6.0, zatvoren trougao; i hidriranje rastvorom histidina pH 6.5, zatvoren krug) ili posle SC injekcije neformulisanog ropivakaina (otvoren romb) (svi podaci su prikazani kao srednja vrednost ± standardna devijacija (SD));

Fig.2A i 2B predstavljaju seriju grafikona koji prikazuju efekat SC primene kompozicije ropivakaina (krug), ropivakaina (kvadrat) i vehikuluma (trougao) na granične vrednosti povlačenja mišje šape na mehaničke stimulanse (svi podaci su prikazani kao srednja vrednost ± standardna greška srednje vrednosti (SEM)); Fig.2A predstavlja grafički prikaz vremena naspram granične vrednosti povlačenja (g); Fig.2B predstavlja grafički prikaz vremena u odnosu na promenu u mehaničkoj graničnoj vrednosti (%); i

Fig.3A i 3B predstavljaju seriju grafikona koji prikazuju anestetički efekat tokom vremena posle jedne intrakutane (IC) injekcije kompozicije ropivakaina u odnosu na istu dozu ropivakaina (svi podaci su prikazani kao srednja vrednost ± SEM); Fig.3A ilustruje anestetički efekat na kohort zamoraca koji su dozirani sa 3.0 mg kompozicije ropivakaina (zatvoren kvadrat) ili ropivakaina (otvoren kvadrat) po IC ispupčenju; Fig.3B ilustruje anestetički efekat na kohort zamoraca koji su dozirani sa 1.5 mg kompozicije ropivakaina (zatvoren trougao) ili ropivakaina (otvoren trougao) po IC ispupčenju.

DETALJAN OPIS POŽELJNIH NAČINA OSTVARIVANJA

[0015] Kako se prethodno i kroz ovaj opis koriste, za sledeće pojmove, ukoliko nije drugačije naznačeno, se smatra da imaju sledeća značenja.

[0016] Kako se koriste, pojmovi u jednini "neki", "jedan," i "ovaj" uključuju oznaku množine ukoliko kontekst jasno ne nalaže drugačije.

[0017] Za sve ovde navedene brojeve se može smatrati da, modifikovani sa "oko", koji, kada se odnose na merljive vrednosti kao što su neka količina, privremeno trajanje, i tome slično, znače da obuhvataju varijacije ±10%, poželjno ±5%, poželjnije ±1%, i čak poželjnije ±0.1% od naznačene vrednosti, budući da su takve varijacije pogodne za dobijanje željene količine leka, ukoliko nije drugačije naznačeno.

[0018] "Efikasnost spajanja" (AE) predstavlja količinu leka uhvaćenu multilamelarnim vezikulama (MLV) u anestetičkoj kompoziciji i izračunava se odnos količine leka uhvaćene u MLV i količine leka u originalnoj anestetičkoj kompoziciji. MLV sa uhvaćenim lekom može da se dobije poznatim postupcima u tehnici u skladu sa fizičkim svojstvima MLV i opštim znanjem iz ove oblasti. Poželjno, MLV sa uhvaćenim lekom može da se dobije razdvajanjem neuhvaćenog leka iz anestetičke kompozicije pomoću postupaka centrifugiranja, npr., tradicionalnog centrifugiranja, centrifugiranja gradijenta gustine, diferencijalnog centrifugiranja, ili postupcima filtriranja, npr., dijafiltracijom, gel filtracijom, membranskom filtracijom.

Multilamelarna vezikula

[0019] Pojam "multilamelarna vezikula (MLV)" ili "multilamelarne vezikule (MLV)" kako se ovde koristi se odnosi na česticu koju karakteriše vodeni unutrašnji prostor oduzet od spoljašnjeg medijuma membranom jednog ili više dvoslojeva koji obrazuju vezikulu. Dvoslojne membrane multilamelarnih vezikula obično obrazuju lipidi. tj. amfifilni molekuli sintetičkog ili prirodnog porekla koji obuhvataju prostorno razdvojene hidrofobne i hidrofilne domene. U određenim načinima ostvarivanja ovog pronalaska, multilamelarna vezikula obrazuje više od jednog sloja lipidne dvoslojne membrane.

[0020] Generalno, dvoslojne membrane MLV obuhvataju lipidnu mešavinu koja obično uključuje dialifatičke lančane lipide, kao što su fosfolipidi, digliceridi, dialifatički glikolipidi, pojedinačni lipidi kao što su sfingomijelin i glikosfingolipid, steroidi kao što je holesterol i njegovi derivati, i njihove kombinacije. Primeri fosfolipida prema ovom pronalasku uključuju, ali bez ograničenja na, 1,2-dilauroilsn-glicero-3-fosfoholin (DLPC), 1,2-dimiristoil-sn-glicero-3-fosfoholin (DMPC), 1,2-dipalmitoil-sn-glicero3-fosfoholin (DPPC), 1-palmitoil-2-stearoil-sn-glicero-3-fosfokbolin (PSPC), 1-palmitoil-2-oleoil-sn-glicero-3-fosfatidiholin (POPC), 1,2-distearoil-sn-glicero-3-fosfoholin (DSPC), 1,2-dioleoil-sn-glicero-3-fosfoholin (DOPC), hidrogenizovani soja fosfatidiholin (HSPC), 1,2-dimiristoil-sn-glicero-3-fosfo-(1'-rac-glicerol) (natrijumova so) (DMPG), 1,2-dipalmitoil-sn-glicero-3-fosfo-(1'-rac-glicerol) (natrijumova so) (DPPG), 1-palmitoil-2-stearoil-sn-glicero-3-fosfo-(1'-rac-glicerol) (natrijumova so) (PSPG), 1,2-distearoil-sn-glicero-3-fosfo-(1'-rac-glicerol) (natrijumova so) (DSPG), 1,2-dioleoil-sn-glicero-3-fosfo-(1'-rac-glicerol) (DOPG), 1,2-dimiristoil-sn-glicero-3-fosfo-L-serin (natrijumova so) (DMPS), 1,2-dipalmitoil-sn-glicero-3-fosfo-L-serine (natrijumova so) (DPPS), 1,2-distearoil-sn-glicero-3-fosfo-L-serine (natrijumova so) (DSPS), 1,2-dioleoil-sn-glicero-3-fosfo-L-serin (DOPS), 1,2-dimiristoil-sn-glicero-3-fosfat (natrijumova so) (DMPA), 1,2-dipalmitoil-sn-glicero-3-fosfat (natrijumova so) (DPPA), 1,2-distearoil-srt-glicero-3-fosfat (natrijumova so) (DSPA), 1,2-dioleoil-sn-glicero-3-fosfat (natrijumova so) (DOPA), 1,2-dipalmitoil-snglicero-3-fosfoetanolamin (DPPE), 1-palmitoil-2-oleoil-sn-glicero-3-fosfoetanolamin (POPE), 1,2-distearoil-sn-glicero-3-fosfoetanolamin (DSPE), 1,2-dioleoil-sn-glicero-3-fosfoetanolamin (DOPE), 1,2-dipalmitoil-sn-glicero-3-fosfo-(1'-mijo-inozitol) (amonijumova so) (DPPI), 1,2-distearoil-sn-glicero-3-fosfoinositol (amonijumova so) (DSPI), 1,2-dioleoil-sn-glicero-3-fosfo-(1'-mio-inositol) (amonijumova so) (DOPI), kardiolipin, L-α-fosfatidiholin (EPC), i L-arfosfaridiletanolamin (EPE).

Lokalni anestetici

[0021] Pojam "lokalni anestetici" se odnosi na više grupa supstanci koje uzrokuju gubitak osećaja u ograničenom području subjekta uzrokovan depresijom uzbuđenja u nervnim završecima ili inhibicijom postupka sprovođenja u perifernim nervima. U nekim načinima ostvarivanja, lokalni anestetici predstavljaju anestetike amidnog tipa. Uobičajena struktura anestetika amidnog tipa sadrži lipofilni deo i hidrofilni deo koji se povezuju -NHCO- vezom blizu centra molekula. Pogodni anestetici amidnog tipa uključuju, ali bez ograničenja na, lidokain, bupivakain, levobupivakain, ropivakain, mepivakain, pirokain, artikain, i prilokain. U određenim načinima ostvarivanja, anestetik amidnog tipa je baza ropivakaina.

Struktura visoko-uhvaćenog lipida

[0022] Pojam " struktura visoko-uhvaćenog lipida " (HELS) se odnosi na liofilizovani kolač čvrstog oblika ili osušeni prašak koji sadrži lipidnu mešavinu i jedan ili više anestetika amidnog tipa, koji može da se proizvede, dugoročno čuva tako da se produži rok trajanja kompozicije, i hidrira neposredno pre kliničke upotrebe. Prethodno opisana lipidna mešavina može da obuhvata jedan ili više fosfolipida bez holesterola ili može da obuhvata jedan ili više fosfolipida sa molarnim procentom holesterola od više od 50% u odnosu na količinu ukupne lipidne mešavine. Alternativno, molarni procenat holesterola na bazi lipidne mešavine je od oko 0% do oko 50%, i opciono od oko 33% do oko 40%. U nekim načinima ostvarivanja ovog pronalaska, fosfolipid(i) i holesterol su u molarnom odnosu od 1:1 do 3:1.

[0023] HELS može da se pripremi 1) rastvaranjem lipidne mešavine i jednog ili više anestetika amidnog tipa u sistemu rastvarača kako bi se obrazovala tečna struktura koja obuhvata jedan ili više rastvarača kako bi se obrazovao homogeni rastvor, i 2) uklanjanjem rastvarača (više njih) kako bi se formulacija lipidne mešavine i anestetika ili više njih amidnog tipa stvrdnula. Uklanjanje rastvarača može da se izvede pomoću poznatih tehnika kao što je sušenje zamrzavanjem (liofilizacijom) ili sušenje sprejom. Primeri sistema rastvarača pogodnih za sušenje zamrzavanjem uključuju, ali bez ograničenja na, tercbutanol i sisteme zajedničkih rastvarača terc-butanol/voda sa ili bez drugih nevodenih rastvarača kao što su aceton, acetonitril, etanol, n-propanol, izopropanol, n-butanol, metanol, dihlorometan, dimetil sulfoksid, i ugljen-tetrahlorid. Primeri sistema rastvarača pogodnih za sušenje sprejom uključuju, ali bez ograničenja na, vodu, etanol, metanol, hloroform, dihlorometan, etar dietila, ugljentetrahlorid, etilacetat, i dioksan.

Anestetička kompozicija

[0024] Pojam "anestetička kompozicija" se odnosi na proizvod multilamelarne vezikule (MLV) pogodan za lokalnu primenu. U određenim načinima ostvarivanja, anestetička kompozicija obuhvata anestetik amidnog tipa uhvaćen od strane MLV kao i neuhvaćeni anestetik amidnog tipa. Pojam "uhvatiti" ili "hvatanje" se odnosi na dvoslojnu membranu MLV koje enkapsuliraju, ugrađuju se ili se povezuju sa ciljanom supstancom. MLV sa uhvaćenim anestetikom amidnog tipa mogu da se dobiju poznatim postupcima u tehnici, poželjno razdvajanjem neuhvaćenog anestetika amidnog tipa iz anestetičke kompozicije pomoću postupaka centrifugiranja, npr., tradicionalnog centrifugiranja, centrifugiranja gradijenta gustine, diferencijalnog centrifugiranja, ili postupcima filtracije, npr. dijafiltracije, gel filtracije, membranske filtracije. Raspodela veličine MLV sa uhvaćenim anestetikom amidnog tipa prema ovom pronalasku može da se odredi raznim postupcima u tehnici. Primer veličine čestica MLV sa uhvaćenim anestetikom amidnog tipa je najmanje 1 µm; i opciono, je više od 5 µm, kao što je u opsegu od 5 µm do 50 µm, ili od 10 µm do 25 µm. Alternativno, srednji prečnik (D50) MLV sa uhvaćenim anestetikom amidnog tipa anestetičke kompozicije je najmanje 1 µm; i, opciono, je više od 5 µm, kao što je u opsegu od 5 µm do 50 µm, ili od 10 µm do 25 µm.

[0025] Da bi se pripremila anestetička kompozicija za upotrebu, HELS se hidrira vodenim puferisanim rastvorom pri pH vrednosti većoj od 5.5. U nekim načinima ostvarivanja, taj vodeni puferisani rastvor ima pH u opsegu od 5.5 do 8.0, i opciono od 6.0 do 7.5.

[0026] U pogodne vodene puferisane rastvore prema ovom pronalasku spadaju, ali bez ograničenja na, citrat, acetat, malat, piperazin, sukcinat, 2-(N-morfolino)etanesulfo kiselina (MFS), histidin, bis-tris, fosfat, etanolamin, N-(2-acetamido)iminodisirćetna kiselina (ADA), karbonat, N-(2-acetamido)-2-aminoetanesulfo kiselina (ACES), 1,4-piperazindietanesulfo kiselina (PIPES), 3-morfolino-2-hidroksipropansulfokiselina (MOPSO), imidazol, N,N-bis(2-hidroksietil)-2-aminoetanesulfokiselina (BES), 4-(2-hidroksietil)piperazin-1-etansulfokiselina (HEPES), trietanolamin, lizin, tris, i glicilglicin. Količina neuhvaćenog anestetika amidnog tipa u kompoziciji može da se podesi na osnovu koeficijenta raspodele anestetika biranjem odgovarajuće pH vrednosti za vodeni puferisani rastvor na osnovu kliničke indikacije i ukupne doze injekcije.

[0027] U nekim načinima ostvarivanja, vodeni puferisani rastvor obuhvata histidin u koncentraciji u opsegu od 1 mM do 200 mM, od 10 mM do 150 mM, ili od 40 mM do 120 mM.

[0028] Količina neuhvaćenog anestetika amidnog tipa je funkcija efikasnosti spajanja (AE) anestetičke kompozicije, koja se određuje postupkom centrifugiranja. Matematički, količina neuhvaćenog anestetika amidnog tipa je izražena kao što sledi:

u kojem Aneuhvaćenipredstavlja količinu neuhvaćenog anestetika amidnog tipa; Aukupnopredstavlja ukupnu količinu anestetika amidnog tipa u anestetičkoj kompoziciji; a AE se dobija deljenjem količine anestetika amidnog tipa uhvaćenog u MLV ukupnom količinom anestetika amidnog tipa u anestetičkoj kompoziciji. AE prema ovom pronalasku je najmanje 60%, i, opciono, od 70% do 95%.

[0029] Molarni odnos anestetika amidnog tipa i fosfolipida (mollek:molfosfolipid, D:PL) MLV sa uhvaćenim anestetikom amidnog tipa je poželjno najmanje 0.5:1, koja uključuje ali bez ograničenja na 0.7:1, 0.9:1,1.2:1, ili 1.4:1, i srednji prečnik (D50) MLV sa uhvaćenim anestetikom amidnog tipa je poželjno najmanje 1 µm, na primer, najmanje 5 µm; i, opciono, u opsegu od 5 µm do 20 µm, ili od 5 µm do 15 µm.

[0030] Koncentracija anestetika amidnog tipa anestetičke kompozicije bi trebalo da je veća od 2 mg/mL kako bi se postigla terapijska korist. Koncentracije pogodnog anestetika amidnog tipa uključuju ali bez ograničenja na od 2 mg/mL do 30 mg/mL i od 10 mg/mL do 20 mg/mL. Ograničena količina neuhvaćenog anestetika u anestetičkoj kompoziciji prema ovom pronalasku može da obezbedi korist postizanja veće doze maksimalne tolerancije (u zavisnosti od koncentracije anestetika u plazmi koja uzrokuje toksičnost centralnog nervnog sistema i kardiovaskularnog sistema) i može da se koristi za obezbeđivanje efikasnosti brzog početka. U nekim načinima ostvarivanja, Cmaxposle primene kompozicije ropivakaina je 16.7% od one posle primene neformulisanog ropivakaina, što ukazuje da se šestostruko veća klinički odobrena doza može koristiti u okviru bezbednosnog prozora anestetika.

[0031] Za kliničku upotrebu, AE je u određenim načinima ostvarivanja prema ovom pronalasku u opsegu od 70% do 95%. Preostale MLV sa uhvaćenim anestetikom amidnog tipa dejstvuju kao depo radi oslobađanja anestetika amidnog tipa u lokalno okruženje postepeno na način koji održava terapeutski efektivnu dozu na lokalnom mestu. U nekim načinima ostvarivanja, poluvreme eliminacije ropivakaina dobijeno od pojedinačne SC primene kompozicije ropivakaina prema ovom pronalasku je produženo najmanje 10 puta u odnosu na neformulisani ropivakain. Trajanje anestetičokg efekta posle primene kompozicije ropivakaina prema ovom pronalasku značajno više se produžava u odnosu na neformulisani ropivakain.

[0032] Otkrivanje će u nastavku biti dodatno opisano uz pozivanje na sledeće konkretne, neograničavajuće primere.

PRIMERI

[0033] Sledeći primeri ilustruju pripremu i svojstva određenih načina ostvarivanja ovog pronalaska.

Primer 1

Priprema kompozicija ropivakaina

[0034] HSPC i DMPC su nabavljeni od NOF Corporation. Holesterol je nabavljen od Sigma-Aldrich, a ropivakain je nabavljen od Apollo Scientific ili Dishman. Sve druge hemikalije su nabavljene od Sigma-Aldrich.

[0035] Da bi se pripremilo nekoliko HELS-a, korišćene su različite lipidne mešavine sa ropivakainom u sledećim molarnim odnosima: HSPC:holesterol:ropivakain = 1.5:1:2.2, HSPC:holesterol:ropivakain = 2:1:2.9, DMPC:holesterol:ropivakain = 2:1:2.9, i DMPC:DPPG:holesterol:ropivakain = 1.85:0.15:1:2.9. Lipidi i ropivakain su pomešani a zatim rastvoreni u terc-butanolu ili zajedničkom sistemu rastvarača terc-butanola/vode (1/1, vol/vol) da bi se obrazovale tečne strukture. Svaki uzorak tečne strukture se zamrzava tokom 30 do 60 minuta, a zatim se liofilizuje tokom noći kako bi se dobila HELS u obliku liofilizovanog kolača.

[0036] Da bi se pripremile lipidne strukture za kontrolu vehikuluma, lipidna mešavina sa molarnim odnosom od DMPC:holesterol = 2:1 je izmerena a zatim rastvorena u terc-butanolu. Dobijeni uzorak je zamrznut tokom 60 minuta a zatim liofilizovan tokom noći da bi se dobio liofilizovani kolač vehikuluma.

[0037] Liofilizovani kolači se hidriraju različitim puferima pri različitim vrednostima pH na pogodnim temperaturama (na primer, višim od 25°C/ambijentalna temperatura (AT) za DMPC i višim od 60°C za HSPC) tokom 2 do 10 minuta kakao bi se obrazovale kompozicije ropivakaina i kompozicije vehikuluma, tim redom.

Primer 2

Karakterizacija kompozicija ropivakaina

[0038] Efikasnost spajanja (AE) svake prethodno opisane pripreme se određuje na sledeći način. Dvesta mikrolitara svake kompozicije ropivakaina se prenese u centrifugu i vrti se 5 minuta na 3000 × g na 4°C. Nakon dekantovanja supernatanta, MLV sa uhvaćenim ropivakainom se dobijaju i ponovo suspenduju do konačne zapremine od 200 µL. Standard referentne apsorbance je uspostavljen za svaku aktivnu supstancu (npr., ropivakain) na osnovu rastvora ispitivane aktivne supstance poznate koncentracije. Količine leka i originalne kompozicije ropivakaina i MLV sa uhvaćenim ropivakainom su izmerene pomoću ultraljubičastog/vidljivog (UV/Vis) spektrofotometra. AE predstavlja odnos količine leka u MLV sa uhvaćenim ropivakainom i količine leka u kompoziciji ropivakaina. D:PL MLV sa uhvaćenim ropivakainom je izračunat množenjem D:PL od HELS sa AE. Sažetak rezultata je prikazan u tabeli 1.

[0039] Veličina čestica svake kompozicije ropivakaina se meri pomoću analizatora laserske difrakcije (LA-950V2, Horiba). Srednji prečnik (D50) MLV sa uhvaćenim ropivakainom obrazovan hidriranjem HELS (DMPC:holesterol = 2:1) sa 50 mM histidinskim puferom (pH 6.5) je bio 11.1 ± 0.3 µm (n = 3).

Tabela 1. AE i izračunati molarni odnos anestetika amidnog tipa sa fosfolipidom (D:PL) iz raznih formulacija

Primer 3

Farmakokinetičko ispitivanje kompozicija ropivakaina

[0040] Ženke Sprague-Dawley pacova sa uvedenom kanilom u vratnoj žili su korišćene za farmakokinetičko (PK) ispitivanje. Pacovi su bili smešteni u prostoriji za čuvanje koja radi u 12-h svetlo/12-h tama ciklusu od 24 sata i u kojoj im je obezbeđen slobodan pristup vodi i hrani. Kompozicije ropivakaina su pripremljene prema primeru 1, u kojem su HELS-e od DMPC:holesterol:ropivakain = 2:1:2.9 hidrirane 50 mM histidinskim puferima na pH 5.5, 6.0, i 6.5, tim redom. Neformulisani ropivakain je pripremljen rastvaranjem ropivakain hidrohlorid monohidrata u 0.9% NaCl do 24.0 mg/mL. In vivo PK profili odgovarajućih lipozomalnih kompozicija lipozomalana i neformulisanog ropivakaina koji se daje grupama pacova (n = 3 ili 4 po grupi) su poređani nakon supkutane (SC) injekcije u dozi od 20.0 mg/kg ropivakaina. Uzorci iz krvi su uzimani nakon 15 min, 1 sata, 2 sata, 4 sata, 8 sati, 24 sata, 48 sati, i 72 sata posle injekcije. Uzorci iz plazme su dobijeni centrifugiranjem i držani su zamrznuti na -80°C do analize. PK podaci dobijeni iz uzoraka su analizirani pomoću neodelnog modela (WinNonlin<®>softver). PK parametri dobijeni iz ovog modela su prikazani u tabeli 2.

Tabela 2. PK parametri dobijeni od pacova posle jedne SC primene kompozicije ropivakaina ili neformulisanog ropivakaina

Parametar Ropivakain Kompozicija ropivakaina

[0041] Cmaxkompozicije ropivakaina je bila niža kada je pH vrednost rastvora za hidrataciju bila alkalnija. U odnosu na grupu neformulisanog ropivakaina, Cmaxje iznosila 55.5% za kompoziciju ropivakaina hidriranu pH 5.5 rastvorom histidina, 35.5% za kompoziciju ropivakaina hidriranu pH 6.0 rastvorom histidina, i 16.7% za kompoziciju ropivakaina hidriranu pH 6.5 rastvorom histidina. Poluvreme eliminacije (T1/2) sve tri kompozicije ropivakaina je bilo značajno produženo u odnosu na neformulisani ropivakain. Na osnovu oblasti ispod krive (AUC0-t), 84.6% do 90.8% ropivakaina je oslobođeno 72 sata nakon injekcije kompozicije ropivakaina. Rezultati PK ispitivanja su prikazani na Fig.1. Posle primene iste doze, ropivakain u plazmi bi mogao da se detektuje do 72 sata u svim grupama kompozicije ropivakaina, međutim, ropivakain ne bi mogao da se detektuje u plazmi nakon 24 sata u grupi neformulisanog ropivakaina.

Primer 4

Anestetički efekat kod mišjeg modela sa zasečenom šapom

[0042] Mužjaci miševa divljeg tipa C57/BL6 (stari 8 nedelja, Envigo) su korišćeni za procenu anestetičke efikasnosti nakon zasecanja šape kao što je opisano u Anesthesiology.2003 Oct; 99(4): 1023-7 i J Neurosci Methods.1994 Jul; 53(1): 55-63. Prostorija za čuvanje miševa radi u 12-h svetlo/12-h tama ciklusu od 24 sata kako bi se osiguralo da se svetla ne koriste i da istraživači i tehničari ne ulaze u prostoriju sa miševima tokom mračnog ciklusa. Kompozicija ropivakaina i vehikulum su pripremljeni u skladu sa primerom 1, pri čemu je svaki od HELS odnos DMPC:holesterol:ropivakaina = 2:1:2.9 i lipidna struktura vehikuluma DMPC holesterola = 2:1 pojedinačno hidriran sa 50 mM histidinskog pufera pri pH 6.0. Neformulisani ropivakain je pripremljen rastvaranjem ropivakaina u 9.4% rastvora saharoze koji sadrži 0.1 N HCl na 18.3 mg/mL. In vivo ispitivanje efikasnosti kompozicije ropivakaina, neformulisanog ropivakaina, i vehikuluma (n = 8 po grupi) su upoređene nakon SC injekcije nakon zasecanja šape u dozi od 0.18 mg ropivakaina po rezu.

[0043] Osnovne (T = -2 sata) mehaničke (von Frey) granične vrednosti 32 miša su uzete pre hirurške intervencije; osnovne granične vrednosti su izmerene na levoj stražnjoj šapi miša. Sva 32 miša su imala plantarni rez (5 mm dug i 5 mm dubok) na svojoj stražnjoj levoj šapi. Dva sata posle hirurških intervencija (T = 0 sat), mehanička granična vrednost svakog miša je ponovo ocenjena i potvrđeno je prisustvo mehaničke alodinije kod svakog miša. Trideset dva miša su nasumično podeljena u 4 grupe (8 miševa po grupi). Pod anestezijom sa 2.5% izofluranskom anestezijom, svaki miš je primao SC injekciju vehikuluma (10 µL), kompozicije ropivakaina (10 µL od 18.3 mg/mL) ili neformulisani ropivakain (10 µL od 18.3 mg/mL).50% granična vrednost povlačenja šape svakog miša je dobijena pomoću postupka gore-dole u osnovnoj vremenskoj tački (-2), i označenim vremenskim tačkama (0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 8, i 24 sati) posle tretiranja SC injekcijom.

[0044] Anestetička efikasnost kompozicije ropivakaina (krug), neformulisanog ropivakaina (kvadrat) i vehikuluma (trougao) nakon zasecanja šape je prikazana na Fig.2A i 2B. Prosečna 50% granična vrednost povlačenja za svaku tretiranu grupu je grafički prikazana; podaci prikazani kao granična vrednost (g) povlačenja su grafički prikazani u odnosu na vreme (Fig.2A). Da bi se uračunala varijabilnost među osnovnim mehaničkim osetljivostima pojedinačnog miša, 50% granične vrednosti povlačenja šape svakog miša posle hirurške intervencije i tretiranja su normalizovane do svojih osnovnih 50% graničnih vrednosti povlačenja (T = -2 sata). Prosečna normalizovana 50% granična vrednost povlačenja za svaku tretiranu grupu je grafički prikazana; podaci prikazani kao % promene u mehaničkoj graničnoj vrednosti u odnosu na osnovne granične vrednosti su grafički prikazani u odnosu na vreme (Fig.2B). Vreme početka anestezije kompozicije ropivakaina i neformulisanog ropivakaina posle primene je bilo slično, sa graničnom vrednošću povlačenja koja je porasla od 0.04 g do 0.26 g i 0.22 g, tim redom, u prvoj vremenskoj tački (T = 1 sat). Grupa kompozicije ropivakaina je proizvodila najveće (~88%) i najduže (najmanje 5 sati) analgetsko dejstvo, i grupa neformulisanog ropivakaina je takođe proizvodila isti stepen anelgezije u odnosu na grupu vehikuluma.

Primer 5

Efekat anestezije na zamorce pomoću modifikovanog IC modela uboda iglom

[0045] Muški zamorci (stari 8 nedelja, oko 500 g, Charles River Laboratories) au korišćeni za procenu anestetičke efikasnosti kao što je opisano u J Pharmacol Exp Then 1945; 85: 78-84. Svi zamorci su bili smešteni u grupnim kavezima sa 2 životinje po kavezu sa hranom za zamorce (Healthy Pet<®>) i vodom dostupnom ad libitum kako bi se obezbedila pravilna ishrana i obogaćivanje. Smeštajni uslov je kontrolisan na 65-75°F (~18-23°C) sa 12-h svetlo/12-h tama ciklusu od 24 sata. Nakon inicijalnog perioda

Claims (1)

1. aklimatizacije na laboratorijske uslove tokom 12 dana, zamorci su bili nasumično označeni sa br.1 do br.

   8. Kompozicija ropivakaina je pripremljena prema primeru 1, u kojem je HELS DMPC:holesterol:ropivakaina = 2:1:2.9 hidrirana 50 mM histidinskim puferom pri pH 6.0. Neformulisani ropivakain je pripremljen rastvaranjem ropivakain hidrohlorid monohidrata u ultračistoj vodi do 20.5 mg/mL.

   [0046] Ovo in vivo ispitivanje efikasnosti zamorca (n = 4 ili 6 po grupi) u odnosu na kompoziciju ropivakaina i neformulisani ropivakain nakon intrakutane (IC) injekcije u dozi od 3.0 mg ropivakaina po IC ispupčenju i 1.5 mg ropivakaina po IC ispupčenju, tim redom. Leđa zamoraca su obrijana dan pre eksperimenta. Na dan eksperimenta, na leđima su iscrtane četiri oblasti pre primene leka i osetljivost ovih oblasti je određena ubodom igle. Svaka životinja je primala četiri označene formulacije na leđima, što je stvorilo 4 ispupčenja, tim redom. Reakcija na ubode iglom na mestu injekcije je ispitana nakon 0 min, 15 min, 1 sata, 2 sata, 4 sata, 5 sati, 6 sati, 8 sati, 10 sati, 12 sati, i 23 sata nakon ubrizgavanja formulacije. Ubodi iglom su primenjeni prvo u kontrolnu oblast izvan ispupčenja u svakoj vremenskoj tački. Posle praćenja normalne reakcije životinje na ubod igle van ispupčenja, šest uboda je primenjeno unutar ispupčenja a ubodi na koje zamorac nije reagovao su zavedeni kao nereagovanja. Životinje koje su pokazale 100% odgovor za sve ubode nisu praćene u dodatnim vremenskim tačkama.

   [0047] Anestetički efekti grupe kompozicije ropivakaina u odnosu na grupu neformulisanog ropivakaina u istoj dozi su određeni, a rezultati su prikazani na Fig.3A i 3B. Početak delovanja anestezije za obe kompozicije ropivakaina i neformulisanog ropivakaina i u dozama od 3.0 mg (Fig.3A) i 1.5 mg ropivakaina (Fig.3B) je primećen u prvoj vremenskoj tački, u roku od 15 minuta. Grupa kompozicije ropivakaina je pokazala anestetičke efekte sa produženim oslobađanjem u odnosu na ono što je primećeno za grupu neformulisanog ropivakaina za obe doze. Za dozu od 3 mg ropivakaina po IC ispupčenju, značajan efekat produženog oslobađanja je primećen nakon 10 sati i 12 sati posle injekcije (p<0.05) za grupu kompozicije ropivakaina u odnosu na grupu neformulisanog ropivakaina. Za dozu od 1.5 mg ropivakaina po IC ispupčenju, anestetički efekat je takođe duži kod grupe kompozicije ropivakaina u poređenju sa grupom neformulisanog ropivakaina, i primećene su značajne razlike (p < 0.05) na 2 sata, 4 sata, i 5 sati posle injekcije.

   Patentni zahtevi

   1. Postupak pripreme anestetičke kompozicije sa produženim oslobađanjem, koji obuhvata: pravljenje visoko uhvaćene lipidne strukture (HELS) koja obuhvata:

   najmanje jedan anestetik amidnog tipa, i

   lipidnu mešavinu koja uključuje najmanje jedan fosfolipid, i

   hidriranje HELS-a vodenim puferisanim rastvorom pH od 5.5 do 8.0; pri čemu

   hidriranje HELS-a obrazuje multilamelarne vezikule (MLV) sa uhvaćenim anestetikom amidnog tipa; srednji prečnik MLV sa uhvaćenim anestetikom amidnog tipa je najmanje 1 µm; a molarni odnos anestetika amidnog tipa i fosfolipida u MLV sa uhvaćenim lokalnim anestetikom je najmanje 0.5:1.

   2. Postupak prema zahtevu 1, u kojem je HELS u obliku kolača, praška, čvrste materije u rasutom stanju bez filma, ili njihove kombinacije.

   3. Postupak prema zahtevu 1, pri čemu taj postupak pravljenja HELS-a obuhvata:

   rastvaranje lipidne mešavine i najmanje jednog anestetika amidnog tipa u sistemu rastvarača kako bi se obrazovala tečna struktura; i

   uklanjanje sistema rastvarača iz tečne strukture.

   4. Postupak prema zahtevu 3, u kojem faza uklanjanja sistema rastvarača uključuje liofilizovanje ili sušenje tečne strukture sprejom.

   5. Postupak prema zahtevu 3, u kojem sistem rastvarača uključuje terc-butanol ili zajednički rastvarač terc-butanola/vode.

   6. Postupak prema zahtevu 1, u kojem lipidna mešavina obuhvata holesterol.

   7. Postupak prema zahtevu 6, u kojem molarni procenat holesterola u lipidnoj mešavini nije veći od 50%.

   8. Postupak prema zahtevu 6, u kojem su najmanje jedan fosfolipid i holesterol u istom molarnom odnosu od 1:0.01 do 1:1.

   9. Postupak prema bilo kom od zahteva 1 do 8, u kojem najmanje jedan anestetik amidnog tipa predstavlja lidokain, bupivakain, levobupivakain, ropivakain, mepivakain, pirokain, artikain, ili prilokain.

   10. Postupak prema bilo kom od zahteva 1 do 8 u kojem najmanje jedan anestetik amidnog tipa predstavlja bazu ropivakaina.

   11. Postupak prema bilo kom od zahteva 1 do 8, u kojem vodeni puferisani rastvor obuhvata histidin u koncentraciji u opsegu od 1 mM do 200 mM.

   12. Anestetička kompozicija sa produženim oslobađanjem za lokalnu primenu lokalnog anestetika subjektu kojem je to potrebno, pri čemu se ta kompozicija priprema postupkom prema bilo kom od zahteva 1 do 8; srednji prečnik MLV sa uhvaćenim anestetikom amidnog tipa u anestetičkoj kompoziciji je najmanje 1 µm; i molarni odnos anestetika amidnog tipa i fosfolipida u MLV sa uhvaćenim lokalnim anestetikom je najmanje 0.5:1.

   13. Anestetička kompozicija sa produženim oslobađanjem prema zahtevu 12, pri čemu najmanje jedan anestetik amidnog tipa predstavlja bazu ropivakaina.

   14. Anestetička kompozicija sa produženim oslobađanjem prema zahtevu 12, pri čemu vodeni puferisani rastvor obuhvata histidin u koncentraciji u opsegu od 1 mM do 200 mM.