RS67326B1 - Anti-c1s antitela i metode njihove upotrebe - Google Patents

Description

[0001] Opis

[0003] POZADINA PRONALASKA

[0005] Sistem komplementa je dobro poznati efektorski mehanizam imunog odgovora, pružajući ne samo zaštitu od patogena i drugih štetnih agenasa već i oporavak od povreda. Komplementarni put obuhvata niz proteina koji tipično postoje u telu u neaktivnom obliku. Klasični put komplementa se pokreće aktivacijom prve komponente komplementa, nazvane C1 kompleks, koji se sastoji od proteina C1q, C1r i C1s. Nakon vezivanja C1 za imuni kompleks ili drugi aktivator, komponenta C1s, diizopropil fluorofosfat (DFP)-osetljiva serinska proteaza, cepa komponente komplementa C4 i C2 čime se započinje aktivacija klasičnog puta komplementa. Izgleda da klasični put komplementa igra ulogu u mnogim bolestima i poremećajima. WO 2014/066744 obelodanjuje sekvence aminokiselina humanizovanih domena teškog i lakog varijabilnog lanca i njihove odgovarajuće CDR anti-C1s antitela IPN-M2.

[0007] SAŽETAK PRONALASKA

[0009] Ovo obelodanjivanje pruža humanizovana anti-C1s antitela definisana u pratećim patentnim zahtevima. Ovo obelodanjivanje pruža nukleinske kiseline koje sadrže nukleotidne sekvence koje kodiraju humanizovana anti-C1s antitela; i ćelije domaćine koje sadrže nukleinske kiseline definisane u pratećim patentnim zahtevima. Ovo obelodanjivanje pruža sastave koji sadrže humanizovana anti-C1s antitela definisana u pratećim patentnim zahtevima. Ovo obelodanjivanje pruža upotrebu humanizovanih anti-C1s antitela definisanih u pratećim patentnim zahtevima.

[0011] [0003] Neki aspekti ovog obelodanjivanja usmereni su na antitelo, koje sadrži teški lanac i laki lanac, pri čemu teški lanac sadrži varijabilni region teškog lanca (VH) i konstantni region teškog lanca, a laki lanac sadrži varijabilni region lakog lanca (VL); pri čemu VL region sadrži VL komplementarno određujući region (CDR) 1, VL CDR2 i VL CDR3, a pri čemu VH region sadrži VH CDR1, VH CDR2 i VH CDR3; pri čemu VL CDR1 obuhvata SEQ ID NO: 1; pri čemu VL CDR2 obuhvata SEQ ID NO: 2; pri čemu VL CDR3 obuhvata SEQ ID NO: 3; pri čemu VH CDR1 obuhvata SEQ ID NO: 4; pri čemu VH CDR2 obuhvata SEQ ID NO: 5; pri čemu VH CDR3 obuhvata SEQ ID NO: 6; pri čemu konstantni region teškog lanca obuhvata sekvencu identičnu najmanje 95% sekvenci SEQ ID NO: 28, pri čemu je aminokiselinski ostatak 308 konstantnog regiona teškog lanca koji odgovara SEQ ID NO: 28 Leu, a aminokiselinski ostatak 314 konstantnog regiona teškog lanca koji odgovara SEQ ID NO: 28 je Ser; i pri čemu se antitelo specifično vezuje za aktivirani C1s i ima duži poluživot u poređenju sa uporedivim anti-C1s antitelima koja imaju Fc region divljeg tipa prema SEQ ID NO: 52 ili Fc region prema SEQ ID NO: 53.

[0013] Drugi aspekti ovog obelodanjivanja usmereni su na imunokonjugat koji sadrži antitelo ovde obelodanjeno.

[0015] Drugi aspekti ovog obelodanjivanja usmereni su na nukleotid ili skup nukleotida koji kodiraju antitelo ovde obelodanjeno.

[0017] Drugi aspekti ovog obelodanjivanja usmereni su na antitelo, imunokonjugat ili nukleotid ovde obelodanjene za upotrebu u inhibiciji puta komplementa kod subjekta kome je to potrebno.

[0019] Drugi aspekti ovog obelodanjivanja usmereni su na antitelo, imunokonjugat ili nukleotid ovde obelodanjene za upotrebu u lečenju bolesti ili poremećaja posredovanog komplementom kod subjekta kome je to potrebno.

[0021] Dalji aspekti i otelotvorenja ovog pronalaska definisani su u pratećem skupu patentnih zahteva.

[0023] KRATAK OPIS CRTEŽA

[0025]

[0027] SLIKA 1 prikazuje sekvencu aminokiselina humanizovanog VH regiona varijante 1 (SEQ ID NO: 10) i nukleotidnu sekvencu (SEQ ID NO: 11) koja je kodira. Definicije CDR-a i numerisanje proteinske sekvence prikazani su prema Kabatovom numerisanju. CDR nukleotidi i proteinske sekvence su podvučeni.

[0029] SLIKA 2 prikazuje sekvencu aminokiselina humanizovanog VH regiona varijante 2 (SEQ ID NO: 12) i nukleotidnu sekvencu (SEQ ID NO: 13) koja je kodira. Definicije CDR-a i numerisanje proteinske sekvence prikazani su prema Kabatovom numerisanju. CDR nukleotidi i proteinske sekvence su podvučeni.

[0031] SLIKA 3 prikazuje sekvencu aminokiselina humanizovanog VH regiona varijante 3 (SEQ ID NO: 14) i nukleotidnu sekvencu (SEQ ID NO: 15) koja je kodira. Definicije CDR-a i numerisanje proteinske sekvence prikazani su prema Kabatovom numerisanju. CDR nukleotidi i proteinske sekvence su podvučeni.

[0033] SLIKA 4 prikazuje sekvencu aminokiselina humanizovanog VH regiona varijante 4 (SEQ ID NO: 16) i nukleotidnu sekvencu (SEQ ID NO: 17) koja je kodira. Definicije CDR-a i numerisanje proteinske sekvence prikazani su prema Kabatovom numerisanju. CDR nukleotidi i proteinske sekvence su podvučeni.

[0035] SLIKA 5 prikazuje sekvencu aminokiselina humanizovanog VH regiona varijante 5 (SEQ ID NO: 18) i nukleotidnu sekvencu (SEQ ID NO: 19) koja je kodira. Definicije CDR-a i numerisanje proteinske sekvence prikazani su prema Kabatovom numerisanju. CDR nukleotidi i proteinske sekvence su podvučeni.

[0037] SLIKA 6 prikazuje sekvencu aminokiselina humanizovanog Vκ regiona varijante 1 (SEQ ID NO: 20) i nukleotidnu sekvencu (SEQ ID NO: 21) koja je kodira. Definicije CDR-a i numerisanje proteinske sekvence prikazani su prema Kabatovom numerisanju. CDR nukleotidi i proteinske sekvence su podvučeni.

[0039] SLIKA 7 prikazuje sekvencu aminokiselina humanizovanog Vκ regiona varijante 2 (SEQ ID NO: 22) i nukleotidnu sekvencu (SEQ ID NO: 23) koja je kodira. Definicije CDR-a i numerisanje proteinske sekvence prikazani su prema Kabatovom numerisanju. CDR nukleotidi i proteinske sekvence su podvučeni.

[0040] SLIKA 8 prikazuje sekvencu aminokiselina humanizovanog Vκ regiona varijante 5 (SEQ ID NO: 24) i nukleotidnu sekvencu (SEQ ID NO: 25) koja je kodira. Definicije CDR-a i numerisanje proteinske sekvence prikazani su prema Kabatovom numerisanju. CDR nukleotidi i proteinske sekvence su podvučeni.

[0042] SLIKA 9 prikazuje razlike u aminokiselinama između parentalnog mišjeg anti-aktiviranog C1s (anti-aC1s; takođe poznatog kao TNT005) VH regiona (SEQ ID NO:: 8) i primeraka humanizovanih VH regiona varijanti.

[0044] SLIKA 10 prikazuje razlike u aminokiselinama između parentalnog mišjeg anti-aC1s VL regiona (SEQ ID NO: 7) i primeraka humanizovanih VL regiona varijanti.

[0046] SLIKA 11 prikazuje svojstva vezivanja humanizovanih varijanti mišjeg anti-aC1s. Prikazani su podaci za direktno vezivanje za aktivirani C1s („aC1s“), kompetitivno vezivanje sa 50 pM biotinilovanog anti-aC1s („Biot-005“), i inhibiciju klasičnog puta komplementa.

[0048] SLIKA 12 prikazuje svojstva vezivanja humanizovanih varijanti mišjeg anti-aC1s. Obezbeđeni su podaci o afinitetu za vezivanje humanizovanih varijanti mišjeg anti-aC1s.

[0050] SLIKA 13 prikazuje farmakokinetički (PK) profil i farmakodinamički (PD) profil za humanizovanu anti-aC1s varijantu (VH3/VK2-Fc-sub<4>; takođe poznatu kao TNT020) primenjenu intravenski u dozi od 10 mg/kg kod makaki majmuna. Podaci pokazuju % aktivnosti puta komplementa (CP) (normalizovan na nivo pre primene), i koncentraciju primenjenog antitela u serumu (µg/mL), u vremenima do 650 sati nakon primene.

[0052] SLIKA 14 prikazuje PK profil i PD profil za VH3/VK2-Fc-sub<4>primenjenu supkutano u dozi od 20 mg/kg kod makaki majmuna. Podaci pokazuju procenat aktivnosti CP (normalizovan na nivo pre primene), i koncentraciju primenjenog antitela u serumu (µg/mL), u vremenima do 55 dana nakon primene. Farmakokinetički (krugovi) i farmakodinamički (kvadrati) profili su preklopljeni. CP = put komplementa.

[0054] SLIKE 15A-15C pružaju sekvence aminokiselina VH3/VK2-Fc-sub<4>. SLIKA 15A pruža Fcsub4 sekvencu aminokiselina prisutnu u VH3/VK2-Fc--sub<4>. Supstitucije aminokiselina koje pojačavaju vezivanje za FcRn su podvučene (SLIKA 15A). SLIKE 15B i 15C pružaju sekvence aminokiselina teškog lanca (SLIKA 15B) i lakog lanca (SLIKA 15C) VH3/VK2-Fc-sub<4>. CDR-ovi varijabilnog regiona su podvučeni (SLIKE 15B i 15C), a konstantni region teškog lanca (Fc domen) je podebljan (SLIKA 15B).

[0056] SLIKE 16A-16B pružaju sekvence aminokiselina pune dužine teškog i lakog lanca VH3/VK2-Fc-sub<4>. Signalni peptidi su podebljani i podvučeni (SLIKE 16A i 16B); CDR-ovi su podvučeni (SLIKE 16A i 16B); a konstantni region teškog lanca (Fc) je podebljan (SLIKA 16A). Supstitucije aminokiselina konstantnog regiona teškog lanca koje pojačavaju vezivanje za FcRn su dvostruko podvučene (SLIKA 16A).

[0058] SLIKE 17A-17B su grafički prikazi koji ilustruju aktivnost puta komplementa u serumu (CP) (SLIKA 17A) i hemolizu (SLIKA 17B) in vitro, nakon izlaganja različitim koncentracijama anti-C1s antitela koje cilja i aktivni i neaktivni C1s (kvadrati) ili VH3/VK2-Fc-sub<4>(krugovi).

[0060] SLIKE SLIKE 18A-18B su grafički prikazi koji ilustruju farmakokinetički (SLIKA 18A) i farmakodinamički (SLIKA 18B) profil za varijantu anti-aC1s antitela (VH3/VK2 koja ima Fc region divljeg tipa IgG4) i VH3/VK2-Fc-sub<4>(koja ima sekvencu teškog lanca koja obuhvata SEQ ID NO: 28). Negativna „vehikulum“ kontrola je takođe prikazana na SLICI 18B.

[0062] DEFINICIJE

[0064] Termin „komponenta komplementa C1s“ ili „C1s“, kako se ovde koristi, odnosi se na diizopropil fluorofosfat (DFP)-osetljivu serinsku proteazu, koja cepa komponente komplementa C4 i C2 čime se započinje aktivacija klasičnog puta komplementa. Aminokiselinska sekvenca divljeg tipa za humani C1s data je u tabeli 1 (SEQ ID NO: 9).

[0066] Tabela 1: Sekvence

[0068]

[0069]

[0072] [0011] Termini „antitela“ i „imunoglobulin“ uključuju antitela ili imunoglobuline bilo kog izotipa, koji zadržavaju specifično vezivanje za antigen. „Antitelo“ uključuje, bez ograničenja, glikoproteinski imunoglobulin koji se specifično vezuje za antigen i obuhvata najmanje dva teška (H) lanca i dva laka (L) lanca međusobno povezana disulfidnim vezama, ili njegov deo koji vezuje antigen. Svaki H lanac obuhvata varijabilni region teškog lanca (ovde skraćeno kao V<H>) i konstantni region teškog lanca. Konstantni region teškog lanca obuhvata tri konstantna domena, C<H1>, C<H2>i C<H3>. Svaki laki lanac obuhvata varijabilni region lakog lanca (ovde skraćeno kao V<L>) i konstantni region lakog lanca. Konstantni region lakog lanca obuhvata jedan konstantni domen, C<L>. V<H>i V<L>regioni mogu se dalje podeliti u regione hipervarijabilnosti, nazvane regioni koji određuju komplementarnost (CDR), ispresecane sa regionima koji su konzerviraniji, nazvanim okvirni regioni (FR). Svaki V<H>i V<L>obuhvata tri CDR-a i četiri FR-a, raspoređena od amino-kraja do karboksi-kraja sledećim redosledom: FR1, CDR1, FR2, CDR2, FR3, CDR3 i FR4. Varijabilni regioni teškog i lakog lanca sadrže domen vezivanja koji interaguje sa antigenom. Konstantni regioni antitela mogu posredovati vezivanje imunoglobulina za tkiva ili faktore domaćina, uključujući razne ćelije imunog sistema (npr. efektorske ćelije) i prvu komponentu (C1q) klasičnog sistema komplementa.

[0074] Termin „antitelo“ uključuje, kao primer, i prirodna i neprirodna antitela; monoklonska i poliklonska antitela; himerna i humanizovana antitela; humana ili nehumana antitela; potpuno sintetička antitela; i antitela sa jednim lancem. Nehumano antitelo može se humanizovati rekombinantnim metodama radi smanjenja njegove imunogenosti kod ljudi. Tamo gde nije izričito navedeno, i osim ako kontekst ne ukazuje drugačije, termin „antitelo“ takođe uključuje fragment koji vezuje antigen ili deo koji vezuje antigen bilo kog od gore navedenih imunoglobulina, i uključuje monovalentni i divalentni fragment ili deo, i antitelo sa jednim lancem. Fragment antitela koji vezuje antigen može da uključuje bilo koji deo antitela koji zadržava sposobnost vezivanja cilja antitela. U nekim otelotvorenjima, fragment anti-C1s antitela koji vezuje antigen zadržava sposobnost vezivanja C1s. U nekim otelotvorenjima, fragment antitela koji vezuje antigen obuhvata 1, 2, 3, 4, 5 ili 6 CDR-ova antitela. U nekim otelotvorenjima, fragment antitela koji vezuje antigen obuhvata 1, 2, 3, 4, 5 ili 6 CDR-ova i 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 ili 8 okvirnih regiona antitela. U nekim otelotvorenjima, fragment antitela koji vezuje antigen obuhvata VH region i/ili VL region antitela.

[0076] [0013] Antitela mogu biti detektabilno obeležena, npr. radioizotopom, enzimom koji generiše detektabilan proizvod, fluorescentnim proteinom, i slično. Antitela se dalje mogu konjugovati sa drugim delovima, kao što su članovi specifičnih parova vezivanja, npr. biotin (član biotinsko-avidinskog specifičnog para vezivanja) i slično. Antitela se takođe mogu vezati za čvrsti nosač, uključujući, ali ne ograničavajući se na, polistirenske ploče ili kuglice, i slično. Termin takođe obuhvata monoklonska antitela. Kako se ovde koristi, monoklonsko antitelo je antitelo proizvedeno grupom identičnih ćelija, od kojih su sve nastale iz jedne ćelije ponavljanom ćelijskom replikacijom. To jest, klon ćelija proizvodi samo jednu vrstu antitela. Iako se monoklonsko antitelo može proizvesti korišćenjem tehnologije proizvodnje hibridoma, mogu se koristiti i druge metode proizvodnje poznate stručnjacima u oblasti (npr. antitela izvedena iz biblioteka za prikaz antitela na fagu). Antitelo može biti monovalentno ili bivalentno. Antitelo može biti monomer Ig, što je molekul „u obliku slova Y“ koji se sastoji od četiri polipeptidna lanca: dva teška lanca i dva laka lanca povezana disulfidnim vezama.

[0078] Termin „monoklonsko antitelo“ („mAb“) odnosi se na neprirodno nastali molekul antitela jedinstvenog molekulskog sastava, tj. molekule antitela čije su primarne sekvence suštinski identične, i koji ispoljava jednu specifičnost vezivanja i afinitet za određeni epitop. mAb je primer izolovanog antitela. Termin „monoklonsko antitelo“ nije ograničen na antitela pripremljena korišćenjem hibridomskih tehnika. Štaviše, monoklonska antitela, kako se ovde koriste, mogu se proizvesti hibridomskim, rekombinantnim, transgenim ili drugim tehnikama poznatim stručnjacima u oblasti.

[0080] Termin „humanizovani imunoglobulin“ ili „humanizovano antitelo“ kako se ovde koristi odnosi se na imunoglobulin koji obuhvata delove imunoglobulina različitog porekla, pri čemu najmanje jedan deo obuhvata aminokiselinske sekvence humanog porekla. Na primer, humanizovano antitelo može obuhvatati delove izvedene iz imunoglobulina nehumanog porekla sa potrebnom specifičnošću, kao što je miš, i iz imunoglobulinskih sekvenci humanog porekla (npr. himerni imunoglobulin), spojene hemijski konvencionalnim tehnikama (npr. sintetičkim) ili pripremljene kao neprekidan polipeptid korišćenjem tehnika genetskog inženjeringa (npr. DNK koja kodira proteinske delove himernog antitela može se eksprimovati za proizvodnju neprekidnog polipeptidnog lanca). Drugi primer humanizovanog imunoglobulina je imunoglobulin koji sadrži jedan ili više imunoglobulinskih lanaca koji obuhvataju CDR izveden iz antitela nehumanog porekla i okvirni region izveden iz lakog i/ili teškog lanca humanog porekla (npr. CDR-kalemljena antitela sa ili bez promena u okvirnom regionu). U nekim otelotvorenjima, većina ili sve aminokiseline izvan CDR regiona nehumanog antitela zamenjene su odgovarajućim aminokiselinama izvedenim iz humanih imunoglobulina. U jednom otelotvorenju humanizovanog oblika antitela, neke, većina ili sve aminokiseline izvan CDR regiona zamenjene su aminokiselinama iz humanih imunoglobulina, dok su neke, većina ili sve aminokiseline unutar jednog ili više CDR regiona nepromenjene. Himerna ili CDR-kalemljena antitela sa jednim lancem takođe su obuhvaćena terminom humanizovani imunoglobulin. Videti, npr., Cabilly et al., američki patent br. 4,816,567; Cabilly et al., evropski patent br.0,125,023 B1; Boss et al., američki patent br.4.816.397; Boss et al., evropski patent br.0,120,694 B1; Neuberger, M. S. et al., WO 86/01533; Neuberger, M.

[0081] S. et al., evropski patent br. 0,194,276 B1; Winter, američki patent br. 5,225,539; Winter, evropski patent br.0,239,400 B1; Padlan, E. A. et al., evropska patentna prijava br.0,519,596 A1. Videti takođe, Ladner et al., američki patent br. 4,946,778; Huston, američki patent br.

[0082] 5,476,786; i Bird, R. E. et al., Science, 242: 423-426 (1988)), u vezi sa antitelima sa jednim lancem. Male adicije, delecije, insercije, supstitucije ili modifikacije aminokiselina dozvoljene su sve dok ne dovode do ukidanja sposobnosti antitela da se veže za određeni antigen. Konkretno, konzervativne supstitucije aminokiselina u jednom ili više okvirnih regiona antitela su u okviru opsega ovog obelodanjivanja. „Humanizovano“ antitelo zadržava antigensku specifičnost sličnu onoj originalnog antitela.

[0084] Na primer, humanizovani imunoglobulini se mogu proizvesti korišćenjem sintetičkih i/ili rekombinantnih nukleinskih kiselina za pripremu gena (npr. cDNK) koji kodiraju željeni humanizovani lanac. Na primer, nukleinskokiselinske (npr. DNK) sekvence koje kodiraju humanizovane varijabilne regione mogu se konstruisati korišćenjem PCR metoda mutageneze za menjanje DNK sekvenci koje kodiraju humani ili humanizovani lanac, kao što je DNK šablon iz prethodno humanizovanog varijabilnog regiona (videti npr., Kamman, M., et al., Nucl. Acids Res., 17: 5404 (1989)); Sato, K., et al., Cancer Research, 53: 851-856 (1993); Daugherty, B. L. et al., Nucleic Acids Res., 19(9): 2471-2476 (1991); i Lewis, A. P. and J. S. Crowe, Gene, 101: 297-302 (1991)). Koristeći ove ili druge odgovarajuće metode, varijante se takođe mogu lako proizvesti. Na primer, klonirani varijabilni regioni mogu se mutagenizovati, a sekvence koje kodiraju varijante sa željenom specifičnošću mogu se selektovati (npr. iz fagne biblioteke; videti npr., Krebber et al., američki patent br.5,514,548; Hoogenboom et al., WO 93/06213, objavljeno 1. aprila 1993. god.)).

[0086] Humanizacija okvirnih regiona smanjuje rizik da antitelo izazove odgovor humanih anti-mišjih antitela (HAMA) kod ljudi. Metode određivanja imunog odgovora prepoznate u struci mogu se izvoditi radi praćenja HAMA odgovora kod određenog pacijenta ili tokom kliničkih ispitivanja. Pacijentima kojima su primenjena humanizovana antitela može se dati procena imunogenosti na početku i tokom primene terapije. HAMA odgovor se meri, na primer, detekcijom antitela na humanizovani terapijski reagens, u serumskim uzorcima pacijenta koristeći metod poznat stručnjacima u oblasti, uključujući tehnologiju površinske plazmonske rezonance (BIACORE) i/ili analizu enzimski imunosorbentnim testom u čvrstoj

[0089] 1

[0090] fazi (ELISA). U mnogim slučajevima, humanizovano anti-C1s antitelo obelodanjeno ovde suštinski ne izaziva HAMA odgovor kod humanog subjekta.

[0092] Određene aminokiseline iz okvirnih ostataka humanog varijabilnog regiona se biraju za supstituciju na osnovu njihovog mogućeg uticaja na konformaciju CDR-a i/ili vezivanje antigena. Neprirodno sučeljavanje mišjih CDR regiona sa humanim varijabilnim okvirnim regionom može rezultirati neprirodnim konformacionim ograničenjima, koja, osim ako se ne isprave supstitucijom određenih aminokiselinskih ostataka, dovode do gubitka afiniteta vezivanja.

[0094] „Himerno antitelo“ se odnosi na antitelo u kojem su varijabilni regioni izvedeni iz jedne vrste, a konstantni regioni su izvedeni iz druge vrste, kao što je antitelo u kojem su varijabilni regioni izvedeni iz mišjeg antitela, a konstantni regioni su izvedeni iz humanog antitela.

[0096] „Laki lanci“ antitela (imunoglobulina) iz bilo koje vrste kičmenjaka mogu se dodeliti jednom od dva jasno različita tipa, nazvana kapa i lambda, na osnovu aminokiselinskih sekvenci njihovih konstantnih domena. U zavisnosti od aminokiselinske sekvence konstantnog domena njihovih teških lanaca, imunoglobulini se mogu dodeliti različitim klasama.

[0098] Postoji pet glavnih klasa imunoglobulina: IgA, IgD, IgE, IgG i IgM, a nekoliko od ovih klasa se može dalje podeliti na potklase (izotipove), npr. IgG1, IgG2, IgG3, IgG4, IgA i IgA2. Potklase se mogu dalje podeliti na tipove, npr. IgG2a i IgG2b. „Izotip“ se odnosi na klasu ili potklasu antitela (npr. IgM ili IgG1) koja je kodirana genima konstantnog regiona teškog lanca.

[0100] „Anti-antigen“ antitelo se odnosi na antitelo koje se specifično vezuje za antigen. Na primer, anti-C1s antitelo se specifično vezuje za C1s.

[0102] „Deo koji vezuje antigen“ antitela (takođe nazvan „fragment koji vezuje antigen“) odnosi se na jedan ili više fragmenata antitela koji zadržavaju sposobnost specifičnog vezivanja za antigen vezan celim antitelom.

[0104] Kako se ovde koristi, termin „afinitet“ se odnosi na konstantu ravnoteže za reverzibilno vezivanje dva agensa (npr. antitela i antigena) i izražava se kao konstanta disocijacije (K<D>).

[0105] Afinitet može biti najmanje 1-puta veći, najmanje 2-puta, najmanje 3-puta, najmanje 4-puta, najmanje 5-puta, najmanje 6-puta, najmanje 7-puta, najmanje 8-puta, najmanje 9-puta, najmanje 10-puta, najmanje 20-puta, najmanje 30-puta, najmanje 40-puta, najmanje 50-puta, najmanje 60-puta, najmanje 70-puta, najmanje 80-puta, najmanje 90-puta, najmanje 100-puta, ili najmanje 1.000-puta veći, ili više, od afiniteta antitela za nepovezane aminokiselinske sekvence. Afinitet antitela za ciljni protein može biti, na primer, od oko 100 nanomolara (nM) do oko 0,1 nM, od oko 100 nM do oko 1 pikomolar (pM), ili od oko 100 nM do oko 1 femtomolar (fM) ili više. Kako se ovde koristi, termin „aviditet“ se odnosi na otpornost kompleksa od dva ili više agensa na disocijaciju nakon razblaživanja. Termini „imunoreaktivan“ i „preferencijalno se vezuje“ koriste se ovde naizmenično u odnosu na antitela i/ili fragmente koji vezuju antigen.

[0107] Termin „vezivanje“ se odnosi na direktnu asocijaciju između dva molekula, zbog, na primer, kovalentnih, elektrostatičkih, hidrofobnih, i jonskih i/ili vodoničnih interakcija, uključujući interakcije kao što su solni mostovi i vodeni mostovi. Humanizovano anti-C1s antitelo ovog obelodanjivanja specifično se vezuje za epitop unutar proteina komplementa C1s. „Specifično vezivanje“ se odnosi na vezivanje sa afinitetom od najmanje oko 10<-7>M ili većim, npr., 5x 10<-7>M, 10<-8>M, 5 x 10<-8>M, i većim. „Nespecifično vezivanje“ se odnosi na vezivanje sa afinitetom većim od oko 10<-7>M, npr. vezivanje sa afinitetom 10<-6>M, 10<-5>M, 10<-4>M, itd. U nekim otelotvorenjima, anti-C1s antitelo se specifično vezuje i za aktivni i za neaktivni oblik C1s, npr. sa sličnim afinitetom. U određenim otelotvorenjima, anti-C1s antitelo se specifično vezuje za aktivni oblik C1s i ne vezuje se specifično za neaktivni oblik C1s.

[0109] [0026] Kako se ovde koristi, termin „CDR“ ili „region koji određuje komplementarnost“ namerava da znači nekontinuirana mesta kombinovanja antigena koja se nalaze unutar varijabilnog regiona polipeptida i teškog i lakog lanca. CDR-ovi su opisani od strane Kabat et al., J. Biol. Chem. 252:6609-6616 (1977); Kabat et al., U.S. Dept. of Health and Human Services, "Sequences of proteins of immunological interest" (1991) (takođe se ovde naziva Kabat 1991); od strane Chothia et al., J. Mol. Biol.196:901-917 (1987) (takođe se ovde naziva Chothia 1987); i MacCallum et al., J. Mol. Biol.262:732-745 (1996), gde definicije uključuju preklapajuće delove ili podskupove aminokiselinskih ostataka kada se upoređuju jedni sa drugima. Bez obzira na to, namerava se da primena bilo koje definicije za upućivanje na CDR antitela ili kalemljenih antitela ili varijanti istih bude unutar opsega termina kako je ovde definisan i korišćen. Aminokiselinski ostaci, koji obuhvataju CDR-ove, definisani svakom od gore citiranih referenci dati su u tabeli 2 ispod kao poređenje. CDR-ovi prikazani na slikama 1-8 definisani su u skladu sa Kabat 1991.

[0111] Tabela 2: Definicije CDR-a

[0114]

[0117] Kako se ovde koristi, termini „CDR-L1“, „CDR-L2“ i „CDR-L3“ odnose se, redom, na prvi, drugi i treći CDR region u varijabilnom regionu lakog lanca. Kako se ovde koristi, termini „CDR-H1“, „CDR-H2“ i „CDR-H3“ odnose se, redom, na prvi, drugi i treći CDR region u varijabilnom regionu teškog lanca. Kako se ovde koristi, termini „CDR-1“, „CDR-2“ i „CDR-3“ odnose se, redom, na prvi, drugi i treći CDR region varijabilnog regiona bilo kog lanca.

[0119] Kako se ovde koristi, termin „okvir“ ili „FR“, kada se koristi u odnosu na varijabilni region antitela, namerava da znači sve aminokiselinske ostatke izvan CDR regiona unutar varijabilnog regiona antitela. Okvir varijabilnog regiona je generalno neprekidna aminokiselinska sekvenca dužine oko 100-120 aminokiselina, ali je namenjen da referira samo na one aminokiseline izvan CDR-ova. Kako se ovde koristi, termin „okvirni region“ namerava

[0122] 1

[0123] da znači svaki domen okvira koji je odvojen CDR-ovima. Varijabilni region lakog lanca (VL region) može imati četiri okvirna regiona: FR1, FR2, FR3 i FR4. Slično, varijabilni region teškog lanca (VH) može imati četiri okvirna regiona: FR1, FR2, FR3 i FR4.

[0125] Termin „Fc domen“ ili „Fc region“ kako se ovde koristi, znači funkcionalne partnere za vezivanje za FcR (npr. FcRn), osim ako nije drugačije specifikovano. Fc domen je deo polipeptida koji odgovara Fc domenu nativnog Ig. Nativni Fc domen formira homodimer sa drugim Fc domenom. U jednom otelotvorenju, „Fc region“ se odnosi na deo jednog Ig teškog lanca koji počinje u šarnirskom regionu neposredno uzvodno od mesta cepanja papainom (tj. ostatak 216 u IgG, uzimajući prvi ostatak konstantnog regiona teškog lanca kao 114) i završava se na C-kraju antitela. U nekim otelotvorenjima, kompletan Fc domen obuhvata najmanje šarnirski domen, CH2 domen i CH3 domen. Fc region konstantnog regiona Ig, u zavisnosti od Ig izotipa, može uključivati CH2, CH3 i CH4 domene, kao i šarnirski region. U određenim otelotvorenjima, Fc region obuhvata SEQ ID NO: 52 (tabela 3). U određenim otelotvorenjima, Fc region obuhvata SEQ ID NO: 53 (tabela 3). U određenim otelotvorenjima, Fc region obuhvata SEQ ID NO: 28 (tabela 3).

[0127] „Izolovano“ antitelo je antitelo koje je identifikovano i odvojeno i/ili oporavljeno od komponente njegovog prirodnog okruženja. Kontaminantne komponente njegovog prirodnog okruženja su materijali koji bi ometali dijagnostičku ili terapijsku upotrebu antitela, a mogu uključivati enzime, hormone i druge proteinske ili neproteinske rastvorene supstance. U nekim otelotvorenjima, antitelo će biti prečišćeno (1) na više od 90%, više od 95%, ili više od 98%, po težini antitela kako je određeno Lowry metodom, na primer, više od 99% po težini, (2) do stepena dovoljnog za dobijanje najmanje 15 ostataka N-terminalne ili unutrašnje aminokiselinske sekvence korišćenjem sekvenatora sa rotirajućom čašicom, ili (3) do homogenosti elektroforezom natrijum dodecil sulfat-poliakrilamidnog gela (SDS-PAGE) pod redukcionim ili neredukcionim uslovima korišćenjem Kumasi plave ili srebrne boje. Izolovano antitelo uključuje antitelo in situ unutar rekombinantnih ćelija, pošto najmanje jedna komponenta prirodnog okruženja antitela neće biti prisutna. U nekim slučajevima, izolovano antitelo će biti pripremljeno sa najmanje jednim korakom prečišćavanja.

[0129] [0031] Termini „polipeptid“, „peptid“ i „protein“, koji se ovde koriste naizmenično, odnose se na polimerni oblik aminokiselina bilo koje dužine, koji može uključivati genetski kodirane i negenetski kodirane aminokiseline, hemijski ili biohemijski modifikovane ili derivatizovane aminokiseline i polipeptide sa modifikovanim peptidnim okosnicama. Termin uključuje fuzione proteine, uključujući, ali ne ograničavajući se na, fuzione proteine sa heterolognom aminokiselinskom sekvencom, fuzije sa heterolognim i homolognim lider sekvencama, sa ili bez N-terminalnih metioninskih ostataka; imunološki obeležene proteine; i slično. Polipeptid, peptid ili protein može biti prirodan ili rekombinantan.

[0131] Kako se ovde koristi, termini „lečenje“, „lečiti“, „tretirati“ i slično, odnose se na dobijanje željenog farmakološkog i/ili fiziološkog efekta. Efekat može biti profilaktički u smislu potpunog ili delimičnog sprečavanja bolesti ili njenog simptoma i/ili može biti terapeutski u smislu delimičnog ili potpunog izlečenja bolesti i/ili neželjenog efekta koji se pripisuje bolesti, npr. smanjenje ili ublažavanje jednog ili više simptoma bolesti. „Lečenje“, kako se ovde koristi, obuhvata bilo koji tretman bolesti kod sisara, posebno kod čoveka, i uključuje: (a) sprečavanje nastanka bolesti kod subjekta koji može biti predisponiran na bolest, ali mu još nije dijagnostikovana; (b) inhibiranje bolesti, tj. zaustavljanje njenog razvoja; i (c) ublažavanje bolesti, tj. uzrokovanje regresije bolesti.

[0133] Termini „pojedinac“, „subjekt“, „domaćin“ i „pacijent“, koji se ovde koriste naizmenično, odnose se na sisara, uključujući, ali ne ograničavajući se na, glodare (pacove, miševe), nehumane primate, ljude, pse, mačke, papkare (npr. konje, goveda, ovce, svinje, koze), itd. Ovi termini takođe obuhvataju bilo koju životinju koja ima sistem komplementa, kao što su sisari, ribe i neki beskičmenjaci. Kao takvi, ovi termini uključuju sisare, ribe i beskičmenjake koji sadrže sistem komplementa, a koji su kućni ljubimci, poljoprivredne životinje, radne životinje, životinje iz zooloških vrtova i laboratorijske životinje.

[0135] „Terapijski efikasna količina“, „farmaceutski efikasna količina“, „efikasna količina“ ili „efikasna količina“ odnosi se na količinu anti-komplement C1s antitela koja je, kada se primeni sisaru ili drugom subjektu za lečenje bolesti, dovoljna da ostvari takvo lečenje bolesti. „Terapijski efikasna količina“ će varirati u zavisnosti od anti-komplement C1s antitela, bolesti i njene težine, kao i starosti, težine, itd., subjekta koji se leči.

[0137] „Biološki uzorak“ obuhvata različite tipove uzoraka dobijenih od pojedinca i može se koristiti u dijagnostičkom ili monitoring testu. Definicija obuhvata krv i druge tečne uzorke

[0140] 1

[0141] biološkog porekla, uzorke čvrstog tkiva kao što je uzorak biopsije ili kulture tkiva ili ćelije izvedene iz njih i njihovo potomstvo. Definicija takođe uključuje uzorke koji su manipulisani na bilo koji način nakon njihovog dobijanja, kao što je tretman reagensima, solubilizacija ili obogaćivanje određenih komponenata, kao što su polinukleotidi. Termin „biološki uzorak“ obuhvata klinički uzorak, a takođe uključuje ćelije u kulturi, ćelijske supernatante, ćelijske lizate, serum, plazmu, biološku tečnost i uzorke tkiva. Termin „biološki uzorak“ uključuje urin, pljuvačku, cerebrospinalnu tečnost, intersticijalnu tečnost, očnu tečnost, sinovijalnu tečnost, frakcije krvi kao što su plazma i serum, i slično. Termin „biološki uzorak“ takođe uključuje uzorke čvrstog tkiva, uzorke kulture tkiva i ćelijske uzorke.

[0143] Termin „supstitucija“, kako se ovde koristi, odnosi se na razliku između date sekvence i referentne sekvence. „Supstitucija“ nije ograničena na određeni metod dolaženja do navedene sekvence. „Supstitucija“ se može suprotstaviti „deleciji“, što ukazuje na to da jedan ili više aminokiselina ili nukleotida nedostaju u datoj sekvenci u odnosu na referentnu sekvencu. U oba slučaja, za datu sekvencu se može reći da ima supstituisanu ili delecionisanu aminokiselinu ili nukleotid bez obzira na poreklo sekvence. Na primer, za datu sekvencu se može reći da ima supstituciju na poziciji 100 u odnosu na referentnu sekvencu, iako je data sekvenca kreirana de novo, npr. sintetički, a ne mutacijom referentne sekvence. U nekim otelotvorenjima, supstitucija može obuhvatiti više od jedne aminokiseline koja zamenjuje jednu aminokiselinu.

[0145] Termini „unakrsno se takmiči“ i „unakrsno takmičenje“, kako se ovde koriste, odnose se na sposobnost antitela da se takmiči za vezivanje ciljnog antigena sa referentnim antitelom. Bilo koji metodi poznati u struci mogu se koristiti za određivanje da li se antitelo unakrsno takmiči sa referentnim antitelom. Na primer, BIAcore analiza, ELISA testovi ili protočna citometrija mogu se koristiti za dokazivanje unakrsnog takmičenja sa antitelima iz ovog obelodanjivanja. Sposobnost testiranog antitela da inhibira vezivanje referentnog antitela za humani C1s dokazuje da se testirano antitelo može takmičiti sa referentnim antitelom za vezivanje za humani C1s. U nekim otelotvorenjima, antitelo koje se unakrsno takmiči sa referentnim antitelom za vezivanje za antigen, npr. humani C1s, veže isti epitop kao referentno antitelo. U nekim otelotvorenjima, antitelo koje se unakrsno takmiči sa referentnim antitelom za vezivanje za antigen, npr. humani C1s, veže epitop koji je blizu ili pored epitopa prepoznatog referentnim antitelom. U nekim otelotvorenjima, antitelo koje se unakrsno takmiči sa referentnim antitelom za vezivanje za antigen, npr. humani C1s, veže epitop koji je udaljen

[0148] 1

[0149] od epitopa prepoznatog referentnim antitelom; međutim, vezivanje antitela za udaljeni epitop je dovoljno da poremeti sposobnost vezivanja referentnog antitela za antigen. Antitelo veže isti epitop kao referentno antitelo ako antitelo interaguje sa aminokiselinskim ostacima na antigenu koji su isti kao ili se preklapaju sa aminokiselinama na antigenu koje interaguju sa referentnim antitelom.

[0151] Pre nego što se dalje opiše ovo obelodanjivanje, treba razumeti da ovo obelodanjivanje nije ograničeno na određena otelotvorenja koja su opisana, jer se takva naravno mogu menjati. Takođe treba razumeti da je ovde korišćena terminologija samo u svrhu opisivanja određenih otelotvorenja, i nije namenjena da bude ograničavajuća, jer će obim ovog obelodanjivanja biti ograničen samo priloženim patentnim zahtevima.

[0153] Gde je naveden opseg vrednosti, podrazumeva se da je svaka intervenišuća vrednost, do desetine jedinice donje granice osim ako kontekst jasno ne diktira drugačije, između gornje i donje granice tog opsega i svaka druga navedena ili intervenišuća vrednost u tom navedenom opsegu, obuhvaćena obelodanjivanjem. Gornje i donje granice ovih manjih opsega mogu nezavisno biti uključene u manje opsege, i takođe su obuhvaćene obelodanjivanjem, podložno bilo kojoj specifično isključenoj granici u navedenom opsegu. Gde navedeni opseg uključuje jednu ili obe granice, opsezi koji isključuju bilo koju ili obe od tih uključenih granica su takođe uključeni u obelodanjivanje. Pored toga, termin „oko“ se ovde koristi da znači približno, grubo, otprilike, ili u regionima. Kada se termin „oko“ koristi u vezi sa numeričkim opsegom, on modifikuje taj opseg proširujući granice iznad i ispod navedenih numeričkih vrednosti. Dakle, „oko 10-20“ znači „oko 10 do oko 20“. Generalno, termin „oko“ može da modifikuje numeričku vrednost iznad i ispod navedene vrednosti varijacijom od, npr., 10 procenata, gore ili dole (više ili niže).

[0155] Ako nije drugačije definisano, svi tehnički i naučni termini koji se ovde koriste imaju isto značenje kao što je uobičajeno shvaćeno od strane jednog od običnih stručnjaka u oblasti kojoj ovo obelodanjivanje pripada. Na primer, „Concise Dictionary of Biomedicine and Molecular Biology, Juo, Pei-Show, 2nd ed., 2002, CRC Press; The Dictionary of Cell and Molecular Biology, 3rd ed., 1999, Academic Press; i Oxford Dictionary Of Biochemistry And Molecular Biology, Revised, 2000, Oxford University Press“, pružaju stručnjacima opšti rečnik mnogih termina koji se koriste u ovom obelodanjivanju. Iako se sve metode i materijali

[0158] 1

[0159] slični ili ekvivalentni onima opisanim ovde takođe mogu koristiti u praksi ili testiranju ovog obelodanjivanja, željene metode i materijali su sada opisani.

[0161] Jedinice, prefiksi i simboli su označeni u njihovom prihvaćenom obliku po Međunarodnom sistemu jedinica (SI). Numerički opsezi uključuju brojeve koji definišu opseg. Osim ako nije drugačije naznačeno, aminokiselinske sekvence se pišu s leva na desno u amino do karboksi orijentaciji. Naslovi ovde navedeni nisu ograničenja različitih aspekata obelodanjivanja, koja se mogu imati pozivanjem na celu specifikaciju U skladu s tim, termini definisani odmah ispod su potpunije definisani pozivanjem na celu specifikaciju.

[0163] Mora se primetiti da, kako se ovde koristi i u priloženim patentnim zahtevima, oblici u jednini „jedan“, „jedna“ i „jedno“ uključuju zbirne referente, osim ako kontekst jasno ne diktira drugačije. Stoga, na primer, referenca na „humanizovano anti-C1s antitelo“ uključuje mnoštvo takvih antitela i referenca na „okvirni region“ uključuje referencu na jedan ili više okvirnih regiona i njihove ekvivalente poznate stručnjacima u oblasti, i tako dalje. Nadalje se napominje da se patentni zahtevi mogu izraditi tako da isključe bilo koji opcioni element Kao takva, ova izjava je namenjena da služi kao antecedentna osnova za upotrebu takve isključive terminologije kao što je „isključivo“, „samo“ i slično u vezi sa navođenjem elemenata patentnog zahteva, ili upotreba „negativnog“ ograničenja.

[0165] Nadalje, „i/ili“ gde se koristi ovde, treba shvatiti kao specifično obelodanjivanje svake od dve navedene karakteristike ili komponente sa ili bez druge. Tako, termin „i/ili“ kako se koristi u frazi kao što je „A i/ili B“ ovde, namenjen je da uključi „A i B“, „A ili B“, „A“ (samostalno) i „B“ (samostalno). Slično tome, termin „i/ili“ kako se koristi u frazi kao što je „A, B i/ili C“ namenjen je da obuhvati svaki od sledećih aspekata: A, B i C; A, B ili C; A ili C; A ili B; B ili C; A i C; A i B; B i C; A (samostalno); B (samostalno); i C (samostalno).

[0167] Podrazumeva se da gde god su aspekti ovde opisani jezikom „obuhvata“, inače analogne aspekte opisane terminima „sastoji se od“ i/ili „u suštini se sastoji od“ takođe su obezbeđeni.

[0169] Razumljivo je da određene karakteristike obelodanjivanja, koje su, radi jasnoće, opisane u kontekstu odvojenih otelotvorenja, takođe mogu biti pružene u kombinaciji u jednom otelotvorenju. Suprotno tome, različite karakteristike obelodanjivanja, koje su, radi kratkoće,

[0172] 1

[0173] opisane u kontekstu jednog otelotvorenja, takođe mogu biti pružene odvojeno ili u bilo kojoj odgovarajućoj potkombinaciji. Sve kombinacije otelotvorenja koje se odnose na obelodanjivanje su specifično obuhvaćene ovim obelodanjivanjem i ovde su obelodanjene baš kao da je svaka kombinacija pojedinačno i eksplicitno obelodanjena. Pored toga, sve potkombinacije različitih otelotvorenja i njihovih elemenata su takođe specifično obuhvaćene ovim obelodanjivanjem i ovde su obelodanjene baš kao da je svaka takva potkombinacija pojedinačno i eksplicitno obelodanjena ovde.

[0175] Publikacije o kojima se ovde raspravlja date su isključivo zbog njihovog obelodanjivanja pre datuma podnošenja ove prijave. Ništa ovde se ne sme tumačiti kao priznanje da ovo obelodanjivanje nema pravo da prethodi takvoj publikaciji na osnovu prethodnog obelodanjivanja. Dalje, navedeni datumi publikacije mogu se razlikovati od stvarnih datuma publikacije koje će možda trebati nezavisno potvrditi.

[0177] DETALJAN OPIS

[0179] Ovo obelodanjivanje pruža antitelo, npr. humanizovano antitelo, koje se vezuje za protein komplementa C1s (tj. anti-komplement C1s antitelo, takođe se ovde naziva „antiC1s antitelo“, „C1s antitelo“, i „predmetno antitelo“) i nukleinsku kiselinu koja obuhvata nukleotidnu sekvencu koja kodira takvo antitelo, kako je definisano u pratećim patentnim zahtevima. U nekim aspektima, anti-C1s antitelo se specifično vezuje za aktivni C1s. U određenim otelotvorenjima, antiC1s antitelo se ne vezuje specifično za neaktivni C1s. U nekim aspektima, anti-C1s antitelo je humanizovano antitelo. U drugim aspektima, anti-C1s antitelo ovog obelodanjivanja ima jedno ili više poboljšanih farmakokinetičkih svojstava, npr. poboljšani poluživot, stabilnost, itd. U određenim aspektima, anti-C1s antitelo ovog obelodanjivanja može se primeniti supkutano. Ovo obelodanjivanje takođe pruža sastav koji obuhvata antitelo, npr. humanizovano antiC1s antitelo, ovog obelodanjivanja. Ovo obelodanjivanje dalje pruža upotrebu antitela, imunokonjugata, nukleinske kiseline ili skupa nukleinskih kiselina, vektora, ćelije domaćina ili farmaceutskog sastava za upotrebu u lečenju bolesti ili poremećaja posredovanog komplementom.

[0181] Anti-komplement C1s antitela

[0184] 1

[0185] Ovo obelodanjivanje pruža anti-komplement C1s antitela, npr. humanizovana antikomplement C1s antitela, i farmaceutske sastave koji obuhvataju takva antitela. Komplement C1s je privlačna meta jer se nalazi uzvodno u kaskadi komplementa i ima uski opseg supstratne specifičnosti. U nekim slučajevima je od interesa antitelo koje se specifično vezuje za aktivirani oblik C1s, npr. gde se antitelo suštinski ne vezuje za neaktivni oblik C1s.

[0187] Ovo obelodanjivanje pruža anti-komplement C1s antitelo, npr. humanizovano antikomplement C1s antitelo, koje obuhvata:

[0189] a) teški lanac koji obuhvata: i) VH region koji obuhvata aminokiselinsku sekvencu:

[0191] (Q/E)VQL(V/Q)QSGAE(V/L)KKPGASVK(L/V)SC(T/A)ASGFNIKDDYIHWV(K/

[0192] R)QAPGQ GLEWIGRIDPADGHTKYAPKFQVK(V/A)TITADTST(S/N)TAY(L/M)(E/Q)LSSL (R/T)SEDT AVYYCARYGYGREVFDYWGQGTTVTVSS (SEQ ID NO: 26); i ii) Fc region koji obuhvata aminokiselinsku sekvencu koja ima najmanje 98% identiteta aminokiselinske sekvence sa aminokiselinskom sekvencom navedenom u SEQ ID NO: 28, pri čemu je aminokiselina 308 Leu a aminokiselina 314 je Ser; i

[0194] b) laki lanac koji obuhvata: i) VL region koji obuhvata aminokiselinsku sekvencu:

[0195] DIVLTQSPDSLAVSLGERATISCKASQSVDYDGDSYMNWYQQK(T/P)GQPPK( I/L)LIYDA SNLESGIPARFSGSGSGTDFTLTISSLE(E/P)EDFA(I/V)YYCQQSNEDPWTFGGG TKVEIK (SEQ ID NO: 27); i ii) konstantni region lakog lanca, pri čemu se antitelo specifično vezuje za aktivirani C1s i ima duži poluživot u poređenju sa uporedivim anti-C1s antitelima koja imaju Fc region divljeg tipa prema SEQ ID NO: 52 ili Fc region prema SEQ ID NO: 53.

[0197] U nekim otelotvorenjima, Fc region teškog lanca anti-C1s antitela obuhvata aminokiselinsku sekvencu koja ima najmanje oko 96%, najmanje oko 97%, najmanje oko 98%, ili najmanje oko 99% identiteta sekvence sa SEQ ID NO: 28, pri čemu je aminokiselina 308 Leu a aminokiselina 314 je Ser. U nekim otelotvorenjima, Fc region teškog lanca anti-C1s antitela obuhvata aminokiselinsku sekvencu koja ima najmanje oko 98% identiteta sekvence sa SEQ ID NO: 28, pri čemu je aminokiselina 308 Leu a aminokiselina 314 je Ser. U nekim

[0200] 2

[0201] aspektima, Fc region obuhvata aminokiselinsku sekvencu najmanje 99% identičnu SEQ ID NO: 28, pri čemu je aminokiselina 308 Leu a aminokiselina 314 je Ser. U drugim aspektima, Fc region za anti-C1s antitelo obuhvata, suštinski se sastoji od, ili se sastoji od SEQ ID NO: 28.

[0203] U određenim aspektima, anti-C1s antitela su stabilnija nakon supkutane primene nego uporediva antitela koja imaju Fc region divljeg tipa, npr. humani IgG4 Fc. Shodno tome, u nekim aspektima, anti-C1s antitelo ovog obelodanjivanja može se primeniti supkutano.

[0205] U nekim otelotvorenjima, Fc region teškog lanca anti-C1s antitela obuhvata supstituciju u odnosu na humani IgG4 Fc. U nekim otelotvorenjima, anti-C1s antitelo obuhvata Fc region koji ima najmanje oko 98% identiteta sekvence sa humanim IgG4 Fc. U određenim otelotvorenjima, anti-C1s antitelo obuhvata Fc region, pri čemu je aminokiselinski ostatak koji odgovara aminokiselini 108 SEQ ID NO: 28, kada je pravilno poravnat, prolin (npr. S241P varijanta humanog IgG4). U određenim otelotvorenjima, anti-C1s antitelo obuhvata Fc region, pri čemu je aminokiselinski ostatak koji odgovara aminokiselini 115 SEQ ID NO: 28, kada je pravilno poravnat, glutaminska kiselina (npr. L248E varijanta humanog IgG4).

[0207] U nekim otelotvorenjima, anti-C1s antitelo obuhvata Fc region, pri čemu: (a) aminokiselinski ostatak koji odgovara aminokiselini 108 SEQ ID NO: 28, kada je pravilno poravnat, je prolin; (b) aminokiselinski ostatak koji odgovara aminokiselini 115 SEQ ID NO: 28, kada je pravilno poravnat, je glutaminska kiselina; (c) ili bilo koja kombinacija (a) i (b). U nekim otelotvorenjima, antiC1s antitelo obuhvata Fc region, pri čemu: (a) aminokiselinski ostatak koji odgovara aminokiselini 108 SEQ ID NO: 28, kada je pravilno poravnat, je prolin; (b) aminokiselinski ostatak koji odgovara aminokiselini 115 SEQ ID NO: 28, kada je pravilno poravnat, je glutaminska kiselina.

[0209] U nekim otelotvorenjima, Fc region anti-C1s antitela ima veći afinitet vezivanja za Fc receptor, npr. FcRn, od humanog IgG4.

[0211] [0055] U nekim otelotvorenjima, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, obuhvata Fc region koji obuhvata aminokiselinsku sekvencu navedenu u SEQ ID NO: 28. U nekim otelotvorenjima, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, obuhvata: a) Fc region koji obuhvata aminokiselinsku sekvencu navedenu u SEQ ID NO: 28; i b) laki lanac koji obuhvata humani Vκ konstantni region.

[0213] Varijabilni regioni

[0215] Antitelo ovog obelodanjivanja obuhvata teški lanac i laki lanac, pri čemu teški lanac obuhvata varijabilni region teškog lanca (VH) i konstantni region teškog lanca, a laki lanac obuhvata varijabilni region lakog lanca (VL); pri čemu VL region obuhvata VL komplementarno određujući region (CDR) 1 koji obuhvata SEQ ID NO: 1, VL CDR2 koji obuhvata SEQ ID NO: 2, i VL CDR3 koji obuhvata SEQ ID NO: 3, a pri čemu VH region obuhvata VH CDR1 koji obuhvata SEQ ID NO: 4, VH CDR2 koji obuhvata SEQ ID NO: 5, i VH CDR3 koji obuhvata SEQ ID NO: 6; pri čemu konstantni region teškog lanca obuhvata IgG4 konstantni region, pri čemu je aminokiselinski ostatak 308 konstantnog regiona teškog lanca koji odgovara SEQ ID NO: 28 leucin, a aminokiselinski ostatak 314 konstantnog regiona teškog lanca koji odgovara SEQ ID NO: 28 je serin; i pri čemu se antitelo specifično vezuje za aktivirani C1s i ima duži poluživot u poređenju sa uporedivim anti-C1s antitelima koja imaju Fc region divljeg tipa prema SEQ ID NO: 52 ili Fc region prema SEQ ID NO: 53. U nekim otelotvorenjima, aminokiselinski ostatak 108 konstantnog regiona teškog lanca koji odgovara SEQ ID NO: 28 je prolin. U nekim otelotvorenjima, aminokiselinski ostatak 115 konstantnog regiona teškog lanca koji odgovara SEQ ID NO: 28 je glutaminska kiselina.

[0217] U nekim otelotvorenjima, antitelo ovog obelodanjivanja obuhvata teški lanac i laki lanac, pri čemu teški lanac obuhvata VH region i konstantni region teškog lanca, a laki lanac obuhvata VL region; pri čemu VL region obuhvata VL CDR1 koji obuhvata SEQ ID NO: 1, VL CDR2 koji obuhvata SEQ ID NO: 2, i VL CDR3 koji obuhvata SEQ ID NO: 3, a pri čemu VH region obuhvata VH CDR1 koji obuhvata SEQ ID NO: 4, VH CDR2 koji obuhvata SEQ ID NO: 5, i VH CDR3 koji obuhvata SEQ ID NO: 6; pri čemu konstantni region teškog lanca obuhvata SEQ ID NO: 28; i pri čemu se antitelo specifično vezuje za aktivirani C1s i ima duži poluživot u poređenju sa uporedivim anti-C1s antitelima koja imaju Fc region divljeg tipa prema SEQ ID NO: 52 ili Fc region prema SEQ ID NO: 53.

[0218] U nekim otelotvorenjima, antitelo je humano antitelo. U nekim otelotvorenjima, antitelo je humanizovano antitelo. U nekim otelotvorenjima, antitelo je himerno antitelo. U nekim otelotvorenjima, antitelo je mišje antitelo.

[0220] U nekim otelotvorenjima, antitelo je monoklonsko antitelo. U nekim otelotvorenjima, antitelo je rekombinantno antitelo. U nekim otelotvorenjima, antitelo je sintetičko antitelo.

[0222] U nekim slučajevima, anti-C1s antitelo ovog obelodanjivanja inhibira C1s-posredovano cepanje komponente komplementa C4. U nekim otelotvorenjima, anti-C1s antitelo inhibira enzimsku aktivnost serinske-proteaze domena C1s. U nekim slučajevima, anti-C1s antitelo ovog obelodanjivanja inhibira C1s-posredovano cepanje komponente komplementa C2. U nekim slučajevima, anti-C1s antitelo ovog obelodanjivanja inhibira C1s-posredovano cepanje C4 i C2. U nekim otelotvorenjima, anti-C1s antitelo ovog obelodanjivanja iscrpljuje C1s/aC1s iz cirkulacije.

[0224] U nekim otelotvorenjima, anti-C1s antitelo je humanizovano antitelo. U nekim slučajevima, humanizovano anti-C1s antitelo ovog obelodanjivanja uključuje najmanje jedan humanizovani V<H>okvirni region. U nekim slučajevima, anti-C1s antitelo ovog obelodanjivanja uključuje najmanje jedan humanizovani V<L>okvirni region. U nekim slučajevima, anti-C1s antitelo ovog obelodanjivanja uključuje najmanje jedan humanizovani V<H>okvirni region i najmanje jedan humanizovani V<L>okvirni region.

[0226] U nekim slučajevima, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja uključuje VL CDR-ove prisutne u sledećoj aminokiselinskoj sekvenci: DIVLTQSPASLAVSLGQRATISCKASQSVDYDGDSYMNWYQQKTGQPPKILIYDASN LES GIPARFSGSGSGTDFTLNIHPVEEEDAAIYYCQQSNEDPWTFGGGTKLEIK (SEQ ID NO: 7). U nekim slučajevima, humanizovano anti-C1s antitelo ovog obelodanjivanja uključuje VH CDR-ove prisutne u sledećoj aminokiselinskoj sekvenci: EVQLQQSGAELVRPGASVKLSCTASGFNIKDDYIHWVKQRPEQGLEWIGRIDPADGH TK YAPKFQVKATITADTSSNTAYLQLSSLTSEDTAVYYCARYGYGREVFDYWGQGTTL TVS S (SEQ ID NO: 8). U nekim slučajevima, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s

[0229] 2

[0230] antitelo ovog obelodanjivanja uključuje VL CDR-ove prisutne u SEQ ID NO: 7 i VH CDR-ove prisutne u SEQ ID NO: 8.

[0232] U nekim slučajevima, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja obuhvata VH region koji obuhvata sledeću sekvencu:

[0234]

[0237] U nekim slučajevima, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja obuhvata VH region koji obuhvata aminokiselinsku sekvencu koja ima najmanje 80%, najmanje 85%, najmanje 90%, najmanje 95%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100%, identiteta aminokiselinske sekvence sa aminokiselinskom sekvencom tabele 3. U određenim otelotvorenjima, VH region antitela obuhvata aminokiselinsku sekvencu izabranu iz grupe koja se sastoji od SEQ ID NO: 10, 12, 14, 16 i 18 (tabela 3). U nekim otelotvorenjima, VH region antitela obuhvata SEQ ID NO: 14.

[0239] Tabela 3: Varijante varijabilnog teškog lanca

[0241]

[0242]

[0245] 2

[0248] U nekim slučajevima, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja obuhvata VH region koji obuhvata aminokiselinsku sekvencu koja ima najmanje 80%, najmanje 85%, najmanje 90%, najmanje 95%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100%, identiteta aminokiselinske sekvence sa aminokiselinskom sekvencom prikazanom na slici 1, i navedenom u SEQ ID NO: 10, pri čemu je aminokiselina 1 Glu, aminokiselina 5 je Val, aminokiselina 11 je Leu, aminokiselina 12 je Lys, aminokiselina 13 je Lys, aminokiselina 20 je Leu, aminokiselina 23 je Thr, aminokiselina 38 je Lys, aminokiselina 40 je Ala, aminokiselina 42 je Gly, aminokiselina 67 je Ala, aminokiselina 75 je Thr, aminokiselina 76 je Asn, aminokiselina 80 je Leu, aminokiselina 81 je Gln, aminokiselina 83 je Thr, a aminokiselina 109 je Val, pri čemu je numerisanje aminokiselina onakvo kako je prikazano na slici 1.

[0250] U nekim slučajevima, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja obuhvata VH region koji obuhvata aminokiselinsku sekvencu prikazanu na slici 1, i navedenu u SEQ ID NO: 10.

[0252] U nekim slučajevima, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja obuhvata VH region koji obuhvata aminokiselinsku sekvencu koja ima najmanje 80%, najmanje 85%, najmanje 90%, najmanje 95%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100%, identiteta aminokiselinske sekvence sa aminokiselinskom sekvencom prikazanom na slici 2 i navedenom u SEQ ID NO: 12, pri čemu je aminokiselina 1 Glu, aminokiselina 5 je

[0255] 2

[0256] Val, aminokiselina 11 je Val, aminokiselina 12 je Lys, aminokiselina 13 je Lys, aminokiselina 20 je Leu, aminokiselina 23 je Thr, aminokiselina 38 je Lys, aminokiselina 40 je Ala, aminokiselina 42 je Gly, aminokiselina 67 je Ala, aminokiselina 75 je Thr, aminokiselina 76 je Asn, aminokiselina 80 je Leu, aminokiselina 81 je Glu, aminokiselina 83 je Arg, a aminokiselina 109 je Val, pri čemu je numerisanje aminokiselina onakvo kako je prikazano na slici 2.

[0258] U nekim slučajevima, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja obuhvata VH region koji obuhvata aminokiselinsku sekvencu prikazanu na slici 2, i navedenu u SEQ ID NO: 12.

[0260] U nekim slučajevima, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja obuhvata VH region koji obuhvata aminokiselinsku sekvencu koja ima najmanje 80%, najmanje 85%, najmanje 90%, najmanje 95%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100%, identiteta aminokiselinske sekvence sa aminokiselinskom sekvencom prikazanom na slici 3 i navedenom u SEQ ID NO: 14, pri čemu je aminokiselina 1 Gln, aminokiselina 5 je Val, aminokiselina 11 je Val, aminokiselina 12 je Lys, aminokiselina 13 je Lys, aminokiselina 20 je Leu, aminokiselina 23 je Thr, aminokiselina 38 je Lys, aminokiselina 40 je Ala, aminokiselina 42 je Gly, aminokiselina 67 je Val, aminokiselina 75 je Thr, aminokiselina 76 je Ser, aminokiselina 80 je Leu, aminokiselina 81 je Glu, aminokiselina 83 je Arg, a aminokiselina 109 je Val, pri čemu je numerisanje aminokiselina onakvo kako je prikazano na slici 3.

[0262] U nekim slučajevima, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja obuhvata VH region koji obuhvata aminokiselinsku sekvencu prikazanu na slici 3, i navedenu u SEQ ID NO: 14.

[0264] U nekim slučajevima, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja obuhvata VH region koji obuhvata aminokiselinsku sekvencu koja ima najmanje 80%, najmanje 85%, najmanje 90%, najmanje 95%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100%, identiteta aminokiselinske sekvence sa aminokiselinskom sekvencom prikazanom na slici 4 i navedenom u SEQ ID NO: 16, pri čemu je aminokiselina 1 Gln, aminokiselina 5 je Val, aminokiselina 11 je Val, aminokiselina 12 je Lys, aminokiselina 13 je Lys, aminokiselina

[0267] 2

[0268] 20 je Val, aminokiselina 23 je Thr, aminokiselina 38 je Arg, aminokiselina 40 je Ala, aminokiselina 42 je Gly, aminokiselina 67 je Val, aminokiselina 75 je Thr, aminokiselina 76 je Ser, aminokiselina 80 je Met, aminokiselina 81 je Glu, aminokiselina 83 je Arg, a aminokiselina 109 je Val, pri čemu je numerisanje aminokiselina onakvo kako je prikazano na slici 4.

[0270] U nekim slučajevima, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja obuhvata VH region koji obuhvata aminokiselinsku sekvencu prikazanu na slici 4, i navedenu u SEQ ID NO: 16.

[0272] U nekim slučajevima, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja obuhvata VH region koji obuhvata aminokiselinsku sekvencu koja ima najmanje 80%, najmanje 85%, najmanje 90%, najmanje 95%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100%, identiteta aminokiselinske sekvence sa aminokiselinskom sekvencom prikazanom na slici 5 i navedenom u SEQ ID NO: 18, pri čemu je aminokiselina 1 Gln, aminokiselina 5 je Val, aminokiselina 11 je Val, aminokiselina 12 je Lys, aminokiselina 13 je Lys, aminokiselina 20 je Val, aminokiselina 23 je Ala, aminokiselina 38 je Arg, aminokiselina 40 je Ala, aminokiselina 42 je Gly, aminokiselina 67 je Val, aminokiselina 75 je Thr, aminokiselina 76 je Ser, aminokiselina 80 je Met, aminokiselina 81 je Glu, aminokiselina 83 je Arg, a aminokiselina 109 je Val, pri čemu je numerisanje aminokiselina onakvo kako je prikazano na slici 5.

[0274] U nekim slučajevima, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja obuhvata VH region koji obuhvata aminokiselinsku sekvencu prikazanu na slici 5, i navedenu u SEQ ID NO: 18.

[0276] U nekim slučajevima, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja obuhvata VL region koji obuhvata sledeću sekvencu:

[0278]

[0282] 2

[0283] U nekim slučajevima, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja obuhvata VL region koji obuhvata aminokiselinsku sekvencu koja ima najmanje 80%, najmanje 85%, najmanje 90%, najmanje 95%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100%, identiteta aminokiselinske sekvence sa aminokiselinskom sekvencom tabele 4. U određenim otelotvorenjima, VL region antitela obuhvata aminokiselinsku sekvencu izabranu iz grupe koja se sastoji od SEQ ID NO: 20, 22 i 24 (tabela 4). U nekim otelotvorenjima, VL region antitela obuhvata SEQ ID NO: 22.

[0285] Tabela 4: Varijante varijabilnog lakog lanca

[0287]

[0291] 2

[0292] U nekim slučajevima, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja obuhvata VL region koji obuhvata aminokiselinsku sekvencu koja ima najmanje 80%, najmanje 85%, najmanje 90%, najmanje 95%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100%, identiteta aminokiselinske sekvence sa aminokiselinskom sekvencom prikazanom na slici 6, i navedenom u SEQ ID NO: 20, pri čemu je aminokiselina 9 Asp, aminokiselina 17 je Glu, aminokiselina 40 je Thr, aminokiselina 46 je Ile, aminokiselina 74 je Thr, aminokiselina 76 je Ser, aminokiselina 77 je Ser, aminokiselina 78 je Leu, aminokiselina 80 je Glu, aminokiselina 83 je Phe, aminokiselina 85 je Ile, a aminokiselina 104 je Val, pri čemu je numerisanje aminokiselina onakvo kako je prikazano na slici 6.

[0294] U nekim slučajevima, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja obuhvata VL region koji obuhvata aminokiselinsku sekvencu prikazanu na slici 6, i navedenu u SEQ ID NO: 20.

[0296] U nekim slučajevima, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja obuhvata VL region koji obuhvata aminokiselinsku sekvencu koja ima najmanje 80%, najmanje 85%, najmanje 90%, najmanje 95%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100%, identiteta aminokiselinske sekvence sa aminokiselinskom sekvencom prikazanom na slici 7, i navedenom u SEQ ID NO: 22, pri čemu je aminokiselina 9 Asp, aminokiselina 17 je Glu, aminokiselina 40 je Pro, aminokiselina 46 je Ile, aminokiselina 74 je Thr, aminokiselina 76 je Ser, aminokiselina 77 je Ser, aminokiselina 78 je Leu, aminokiselina 80 je Pro, aminokiselina 83 je Phe, aminokiselina 85 je Ile, a aminokiselina 104 je Val, pri čemu je numerisanje aminokiselina onakvo kako je prikazano na slici 7.

[0298] U nekim slučajevima, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja obuhvata VL region koji obuhvata aminokiselinsku sekvencu prikazanu na slici 7, i navedenu u SEQ ID NO: 22.

[0300] [0081] U nekim slučajevima, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja obuhvata VL region koji obuhvata aminokiselinsku sekvencu koja ima najmanje 80%, najmanje 85%, najmanje 90%, najmanje 95%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100%, identiteta aminokiselinske sekvence sa aminokiselinskom sekvencom prikazanom na slici 8 i navedenom u SEQ ID NO: 24, pri čemu je aminokiselina 9 Asp, aminokiselina 17 je Glu, aminokiselina 40 je Pro, aminokiselina 46 je Leu, aminokiselina 74 je Thr, aminokiselina 76 je Ser, aminokiselina 77 je Ser, aminokiselina 78 je Leu, aminokiselina 80 je Pro, aminokiselina 83 je Phe, aminokiselina 85 je Val, a aminokiselina 104 je Val, pri čemu je numerisanje aminokiselina onakvo kako je prikazano na slici 8.

[0302] U nekim slučajevima, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja obuhvata VL region koji obuhvata aminokiselinsku sekvencu prikazanu na slici 8, i navedenu u SEQ ID NO: 24.

[0304] U nekim slučajevima, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja obuhvata: a) VH region varijante 1 aminokiselinske sekvence prikazan na slici 1 i naveden u SEQ ID NO: 10; i b) VL region varijante 1 aminokiselinske sekvence prikazan na slici 6 i naveden u SEQ ID NO: 20.

[0306] U nekim slučajevima, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja obuhvata: a) VH region varijante 1 aminokiselinske sekvence prikazan na slici 1 i naveden u SEQ ID NO: 10; i b) VL region varijante 2 aminokiselinske sekvence prikazan na slici 7 i naveden u SEQ ID NO: 22.

[0308] U nekim slučajevima, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja obuhvata: a) VH region varijante 1 aminokiselinske sekvence prikazan na slici 1 i naveden u SEQ ID NO: 10; i b) VL region varijante 5 aminokiselinske sekvence prikazan na slici 8 i naveden u SEQ ID NO: 24.

[0310] U nekim slučajevima, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja obuhvata: a) VH region varijante 2 aminokiselinske sekvence prikazan na slici 2 i naveden u SEQ ID NO: 12; i b) VL region varijante 1 aminokiselinske sekvence prikazan na slici 6 i naveden u SEQ ID NO: 20.

[0312] U nekim slučajevima, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja obuhvata: a) VH region varijante 2 aminokiselinske sekvence prikazan na slici 2 i naveden u SEQ ID NO: 12; i b) VL region varijante 2 aminokiselinske sekvence prikazan na slici 7 i naveden u SEQ ID NO: 22.

[0315] 1

[0316] U nekim slučajevima, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja obuhvata: a) VH region varijante 2 aminokiselinske sekvence prikazan na slici 2 i naveden u SEQ ID NO: 12; i b) VL region varijante 5 aminokiselinske sekvence prikazan na slici 8 i naveden u SEQ ID NO: 24.

[0318] U nekim slučajevima, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja obuhvata: a) VH region varijante 3 aminokiselinske sekvence prikazan na slici 3 i naveden u SEQ ID NO: 14; i b) VL region varijante 1 aminokiselinske sekvence prikazan na slici 6 i naveden u SEQ ID NO: 20.

[0320] U nekim slučajevima, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja obuhvata: a) VH region varijante 3 aminokiselinske sekvence prikazan na slici 3 i naveden u SEQ ID NO: 14; i b) VL region varijante 2 aminokiselinske sekvence prikazan na slici 7 i naveden u SEQ ID NO: 22. U nekim otelotvorenjima, anti-C1s antitelo obuhvata: a) VH region koji obuhvata aminokiselinsku sekvencu koja ima najmanje oko 80%, najmanje oko 85%, najmanje oko 90%, najmanje oko 95%, najmanje oko 96%, najmanje oko 97%, najmanje oko 98%, ili najmanje oko 99% identiteta sa SEQ ID NO: 14; i b) VL region koji obuhvata aminokiselinsku sekvencu koja ima najmanje oko 80%, najmanje oko 85%, najmanje oko 90%, najmanje oko 95%, najmanje oko 96%, najmanje oko 97%, najmanje oko 98%, ili najmanje oko 99% identiteta sa SEQ ID NO: 22. U nekim otelotvorenjima, anti-C1s antitelo obuhvata: a) VH region koji obuhvata aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 14; i b) VL region koji obuhvata aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 22.

[0322] U nekim slučajevima, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja obuhvata: a) VH region varijante 3 aminokiselinske sekvence prikazan na slici 3 i naveden u SEQ ID NO: 14; i b) VL region varijante 5 aminokiselinske sekvence prikazan na slici 8 i naveden u SEQ ID NO: 24.

[0324] U nekim slučajevima, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja obuhvata: a) VH region varijante 4 aminokiselinske sekvence prikazan na slici 4 i naveden u SEQ ID NO: 16; i b) VL region varijante 1 aminokiselinske sekvence prikazan na slici 6 i naveden u SEQ ID NO: 20.

[0327] 2

[0328] U nekim slučajevima, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja obuhvata: a) VH region varijante 4 aminokiselinske sekvence prikazan na slici 4 i naveden u SEQ ID NO: 16; i b) VL region varijante 2 aminokiselinske sekvence prikazan na slici 7 i naveden u SEQ ID NO: 22.

[0330] U nekim slučajevima, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja obuhvata: a) VH region varijante 4 aminokiselinske sekvence prikazan na slici 4 i naveden u SEQ ID NO: 16; i b) VL region varijante 5 aminokiselinske sekvence prikazan na slici 8 i naveden u SEQ ID NO: 24.

[0332] U nekim slučajevima, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja obuhvata: a) VH region varijante 5 aminokiselinske sekvence prikazan na slici 5 i naveden u SEQ ID NO: 18; i b) VL region varijante 1 aminokiselinske sekvence prikazan na slici 6 i naveden u SEQ ID NO: 20.

[0334] U nekim slučajevima, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja obuhvata: a) VH region varijante 5 aminokiselinske sekvence prikazan na slici 5 i naveden u SEQ ID NO: 18; i b) VL region varijante 2 aminokiselinske sekvence prikazan na slici 7 i naveden u SEQ ID NO: 22.

[0336] U nekim slučajevima, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja obuhvata: a) VH region varijante 5 aminokiselinske sekvence prikazan na slici 5 i naveden u SEQ ID NO: 18; i b) VL region varijante 5 aminokiselinske sekvence prikazan na slici 8 i naveden u SEQ ID NO: 24.

[0338] [0098] U posebnim otelotvorenjima, antitelo obuhvata VH region koji obuhvata SEQ ID NO: 14, VL region koji obuhvata SEQ ID NO: 22, i konstantni region teškog lanca; pri čemu konstantni region teškog lanca obuhvata IgG4 konstantni region, pri čemu je aminokiselinski ostatak 308 konstantnog regiona teškog lanca koji odgovara SEQ ID NO: 28 leucin, a aminokiselinski ostatak 314 konstantnog regiona teškog lanca koji odgovara SEQ ID NO: 28 je serin; i pri čemu se antitelo specifično vezuje za aktivirani C1s. U drugom otelotvorenju, antitelo obuhvata VH region koji obuhvata SEQ ID NO: 14, VL region koji obuhvata SEQ ID NO: 22, i konstantni region teškog lanca koji obuhvata SEQ ID NO: 28; pri čemu se antitelo specifično vezuje za aktivirani C1s.

[0340] U nekim otelotvorenjima, anti-C1s antitelo obuhvata teški lanac koji obuhvata aminokiselinsku sekvencu koja ima najmanje oko 80%, najmanje oko 85%, najmanje oko 90%, najmanje oko 95%, najmanje oko 96%, najmanje oko 97%, najmanje oko 98%, ili najmanje oko 99% identiteta sa SEQ ID NO: 29. Kao jedan neograničavajući primer, u nekim slučajevima, antitelo, npr. humanizovano antiC1s antitelo, ovog obelodanjivanja obuhvata teški lanac koji obuhvata aminokiselinsku sekvencu navedenu u SEQ ID NO: 29.

[0342] U nekim otelotvorenjima, anti-C1s antitelo obuhvata laki lanac koji obuhvata aminokiselinsku sekvencu koja ima najmanje oko 80%, najmanje oko 85%, najmanje oko 90%, najmanje oko 95%, najmanje oko 96%, najmanje oko 97%, najmanje oko 98%, ili najmanje oko 99% identiteta sa SEQ ID NO: 30. Kao jedan neograničavajući primer, u nekim slučajevima, antitelo, npr. humanizovano antiC1s antitelo, ovog obelodanjivanja obuhvata laki lanac koji obuhvata aminokiselinsku sekvencu navedenu u SEQ ID NO: 30.

[0344] U nekim otelotvorenjima, antitelo obuhvata teški lanac koji obuhvata SEQ ID NO: 29 i laki lanac koji obuhvata SEQ ID NO: 30.

[0346] U nekim otelotvorenjima, anti-C1s antitelo obuhvata: a) teški lanac koji obuhvata aminokiselinsku sekvencu koja ima najmanje oko 80%, najmanje oko 85%, najmanje oko 90%, najmanje oko 95%, najmanje oko 96%, najmanje oko 97%, najmanje oko 98%, ili najmanje oko 99% identiteta sa SEQ ID NO: 29; i b) laki lanac koji obuhvata aminokiselinsku sekvencu koja ima najmanje oko 80%, najmanje oko 85%, najmanje oko 90%, najmanje oko 95%, najmanje oko 96%, najmanje oko 97%, najmanje oko 98%, ili najmanje oko 99% identiteta sa SEQ ID NO: 30. U nekim slučajevima, antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja obuhvata: a) teški lanac koji obuhvata aminokiselinsku sekvencu navedenu u SEQ ID NO: 29; i b) laki lanac koji obuhvata aminokiselinsku sekvencu navedenu u SEQ ID NO: 30. U nekim otelotvorenjima, za proizvodnju takvog antitela, može se koristiti nukleinska kiselina koja obuhvata nukleotidnu sekvencu koja kodira aminokiselinske sekvence navedene u SEQ ID NO: 31 i SEQ ID NO: 32.

[0349] 4

[0350] U određenim otelotvorenjima, anti-C1s antitelo obuhvata konstantni region lakog lanca. U nekim otelotvorenjima, konstantni region lakog lanca obuhvata SEQ ID NO: 45 (RTVAAPSVFIFPPSDEQLKSGTASVVCLLNNFYPREAKVQWKVDNALQSGNSQESV TEQ DSKDSTYSLSSTLTLSKADYEKHKVYACEVTHQGLSSPVTKSFNRGEC).

[0352] Afinitet vezivanja

[0354] U nekim slučajevima, antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja se vezuje za protein komplementa C1s iz pojedinca koji ima sistem komplementa. U nekim otelotvorenjima, antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja se vezuje za protein komplementa C1s iz sisara, ribe ili beskičmenjaka koji ima sistem komplementa. U nekim otelotvorenjima, antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja se vezuje za protein komplementa C1s sisara. U nekim otelotvorenjima, antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja se vezuje za protein humanog komplementa C1s. U nekim otelotvorenjima, antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja se vezuje za protein C1s pacova. U nekim otelotvorenjima, antitelo, npr. humanizovano antiC1s antitelo, ovog obelodanjivanja se vezuje za protein komplementa C1s koji ima aminokiselinsku sekvencu prikazanu na slici 13 (SEQ ID NO: 9). Aminokiselinska sekvenca SEQ ID NO: 9 predstavlja protein Homo sapiens komplementa C1s, koji ima aminokiselinsku sekvencu navedenu na slici 13.

[0356] [0105] U nekim slučajevima, antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja se vezuje za protein komplementa C1s sa konstantom disocijacije (K<D>) od najviše 2,5 nM. U nekim otelotvorenjima, antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja se vezuje za protein komplementa C1s sa K<D>od najviše 2 nM. U nekim otelotvorenjima, antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja se vezuje za protein komplementa C1s sa K<D>od najviše 1,5 nM. U nekim otelotvorenjima, antitelo, npr. humanizovano antiC1s antitelo, ovog obelodanjivanja se vezuje za protein komplementa C1s sa K<D>od najviše 1 nM. U nekim otelotvorenjima, antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja se vezuje za protein komplementa C1s sa K<D>od najviše 0,9 nM, najviše 0,8 nM, najviše 0,7 nM, najviše 0,6 nM, najviše 0,5 nM, najviše 0,4 nM, najviše 0,3 nM, najviše 0,2 nM, najviše 0,1 nM. U nekim slučajevima, antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja se vezuje za protein komplementa C1s sa K<D>od najviše 0,3 nM. U nekim slučajevima, antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja se vezuje za protein komplementa C1s sa K<D>od najviše 0,2 nM. U nekim slučajevima, antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo ovog obelodanjivanja, se vezuje za protein komplementa C1s sa K<D>od najviše 0,1 nM. Metode za merenje vezivanja antitela za protein C1s mogu da odredi stručnjak u oblasti.

[0358] U nekim slučajevima, antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja se vezuje za protein komplementa C1s sa K<D>od najviše 90 pM, najviše 80 pM, najviše 70 pM, najviše 60 pM, najviše 50 pM, najviše 40 pM, najviše 30 pM, najviše 20 pM, najviše 10 pM, najviše 9 pM, najviše 8 pM, najviše 7 pM, najviše 6 pM, najviše 5 pM, najviše 4 pM, najviše 3 pM, najviše 2 pM, najviše 1 pM.

[0360] U nekim slučajevima, antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja se vezuje za protein humanog komplementa C1s sa konstantom disocijacije (K<D>) od najviše 2,5 nM. U nekim slučajevima, antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja se vezuje za protein humanog komplementa C1s sa konstantom disocijacije (K<D>) od najviše 1,5 nM. U nekim otelotvorenjima, antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja se vezuje za protein humanog komplementa C1s sa K<D>od najviše 2 nM. U nekim slučajevima, antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja se vezuje za protein humanog komplementa C1s sa K<D>od najviše 1 nM. U nekim slučajevima, antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja se vezuje za protein humanog komplementa C1s sa K<D>od najviše 0,9 nM, najviše 0,8 nM, najviše 0,7 nM, najviše 0,6 nM, najviše 0,5 nM, najviše 0,4 nM, najviše 0,3 nM, najviše 0,2 nM, najviše 0,1 nM. U nekim otelotvorenjima, antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja se vezuje za protein humanog komplementa C1s sa K<D>od najviše 0,3 nM. U nekim slučajevima, antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja se vezuje za protein humanog komplementa C1s sa K<D>od najviše 0,2 nM. U nekim slučajevima, antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja se vezuje za protein humanog komplementa C1s sa K<D>od najviše 0,1 nM. Metode za merenje vezivanja antitela za protein humanog C1s mogu da odredi stručnjak u oblasti. U nekim slučajevima, test vezivanja opisan u primerima se koristi za određivanje K<D>između antitela i proteina humanog C1s.

[0361] U nekim slučajevima, antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja se vezuje za protein humanog komplementa C1s sa K<D>od najviše 90 pM, najviše 80 pM, najviše 70 pM, najviše 60 pM, najviše 50 pM, najviše 40 pM, najviše 30 pM, najviše 20 pM, najviše 10 pM, najviše 9 pM, najviše 8 pM, najviše 7 pM, najviše 6 pM, najviše 5 pM, najviše 4 pM, najviše 3 pM, najviše 2 pM, najviše 1 pM.

[0363] U nekim slučajevima, antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja inhibira klasični put komplementa sa polu-maksimalnom inhibitornom koncentracijom (IC<50>) od 10<-8>M ili manje, 5 x 10<-9>M ili manje, ili10<-9>M ili manje.

[0365] Antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja, kada se primeni pojedincu kome je to potrebno, može smanjiti aktivnost puta komplementa (CP) od 10% do 100% (npr. od 10% do 15%, od 15% do 20%, od 20% do 25%, od 25% do 30%, od 30% do 40%, od 40% do 50%, od 50% do 60%, od 60% do 70%, od 70% do 80%, od 80% do 90%, ili od 90% do 100%) tokom perioda od 1 dana do 1 nedelje, od 1 nedelje do 2 nedelje, od 2 nedelje do 4 nedelje, od 4 nedelje do 2 meseca, ili više od 2 meseca.

[0367] Na primer, u nekim slučajevima, jedna doza antitela, npr. humanizovanog anti-C1s antitela, ovog obelodanjivanja, kada se primeni pojedincu kome je to potrebno, može smanjiti aktivnost CP od 10% do 100% (npr. od 10% do 15%, od 15% do 20%, od 20% do 25%, od 25% do 30%, od 30% do 40%, od 40% do 50%, od 50% do 60%, od 60% do 70%, od 70% do 80%, od 80% do 90%, ili od 90% do 100%) tokom perioda od 1 dana do 1 nedelje, od 1 nedelje do 2 nedelje, od 2 nedelje do 4 nedelje, od 4 nedelje do 2 meseca, ili više od 2 meseca.

[0369] Antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja, kada se primeni pojedincu kome je to potrebno, može obezbediti koncentraciju humanizovanog anti-C1s antitela u serumu koja je efikasna za smanjenje aktivnosti CP od 10% do 100% (npr. od 10% do 15%, od 15% do 20%, od 20% do 25%, od 25% do 30%, od 30% do 40%, od 40% do 50%, od 50% do 60%, od 60% do 70%, od 70% do 80%, od 80% do 90%, ili od 90% do 100%) tokom perioda od 1 dana do 1 nedelje, od 1 nedelje do 2 nedelje, od 2 nedelje do 4 nedelje, od 4 nedelje do 2 meseca, ili više od 2 meseca.

[0371] Nukleinske kiseline, ekspresioni vektori i ćelije domaćini

[0372] Ovo obelodanjivanje pruža nukleinsku kiselinu koja obuhvata nukleotidnu sekvencu koja kodira anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja.

[0374] Nukleotidna sekvenca koja kodira anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja, može biti operativno povezana sa jednim ili više regulatornih elemenata, kao što su promotor i pojačivač, koji omogućavaju ekspresiju nukleotidne sekvence u ciljanim ćelijama (npr. ćeliji koja je genetski modifikovana da sintetiše kodirano antitelo). Stoga, u nekim slučajevima, ovo obelodanjivanje pruža nukleinsku kiselinu koja obuhvata nukleotidnu sekvencu koja kodira anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja, gde je nukleotidna sekvenca operativno povezana sa jednim ili više regulatornih elemenata, npr. promotorom i/ili pojačivačem.

[0376] Odgovarajući promotorski i pojačivački elementi su poznati u struci. Odgovarajući promotori za upotrebu u prokariotskim ćelijama domaćinima uključuju, ali nisu ograničeni na, promotor RNK polimeraze bakteriofaga T7; T3 promotor; T5 promotor; lambda P promotor; trp promotor; lac operonski promotor; hibridni promotor, npr. lac/tac hibridni promotor, tac/trc hibridni promotor, trp/lac promotor, T7/lac promotor; trc promotor; tac promotor, i slično; gpt promotor; araBAD promotor; in vivo regulisani promotori, kao što je ssaG promotor ili srodan promotor (videti, npr., američku patentnu objavu br. 20040131637), pagC promotor (Pulkkinen and Miller, J. Bacteriol., 1991: 173(1): 86-93; Alpuche-Aranda et al., PNAS, 1992; 89(21): 10079-83), nirB promotor (Harborne et al. (1992) Mol. Micro.6:2805-2813), i slično (videti, npr., Dunstan i al. (1999) Infect. Immun. 67:5133-5141; McKelvie et al. (2004) Vaccine 22:3243-3255; i Chatfield et al. (1992) Biotechnol. 10:888-892); sigma70 promotor, npr. konsenzus sigma70 promotor (videti, npr., GenBank pristupni brojevi AX798980, AX798961 i AX798183); promotor stacionarne faze, npr. dps promotor, spv promotor, i slično; promotor izveden iz ostrva patogenosti SPI-2 (videti, npr., WO96/17951); actA promotor (videti, npr., Shetron-Rama et al. (2002) Infect. Immun.70:1087-1096); rpsM promotor (videti, npr., Valdivia and Falkow (1996). Mol. Microbiol. 22:367); tet promotor (videti, npr., Hillen,W. and Wissmann, A. (1989) In Saenger,W. and Heinemann, U. (eds), Topics in Molecular and Structural Biology, Protein-Nucleic Acid Interaction. Macmillan, London, UK, Vol. 10, pp. 143-162); SP6 promotor (videti, npr., Melton et al. (1984) Nucl. Acids Res.

[0377] 12:7035); i slično. Odgovarajući snažni promotori za upotrebu u prokariotima kao što je Escherichia coli uključuju, ali nisu ograničeni na Trc, Tac, T5, T7 i P<Lambda>. Neograničavajući primeri operatora za upotrebu u bakterijskim ćelijama domaćinima uključuju operator lac promotora (LacI represorski protein menja konformaciju kada dođe u kontakt sa laktozom, čime sprečava vezivanje LacI represorskog proteina za operator), operator triptofan promotora (kada je kompleksiran sa triptofanom, TrpR represorski protein ima konformaciju koja se vezuje za operator; u odsustvu triptofana, TrpR represorski protein ima konformaciju koja se ne vezuje za operator) i tac promotorski operator (videti, na primer, deBoer et al. (1983) Proc. Natl. Acad. Sci. U.S.A. 80:21-25).

[0379] U nekim otelotvorenjima, npr. za ekspresiju u ćeliji kvasca, odgovarajući promotor je konstitutivni promotor kao što je ADH1 promotor, PGK1 promotor, ENO promotor, PYK1 promotor i slično; ili regulisani promotor kao što je GAL1 promotor, GAL10 promotor, ADH2 promotor, PHO5 promotor, CUP1 promotor, GAL7 promotor, MET25 promotor, MET3 promotor, CYC1 promotor, HIS3 promotor, ADH1 promotor, PGK promotor, GAPDH promotor, ADC1 promotor, TRP1 promotor, URA3 promotor, LEU2 promotor, ENO promotor, TP1 promotor i AOX1 (npr. za upotrebu u Pichia).

[0381] [0117] Za ekspresiju u eukariotskoj ćeliji, odgovarajući promotori uključuju, ali nisu ograničeni na, promotorske i pojačivačke elemente gena za laki i/ili teški lanac imunoglobulina; citomegalovirusni promotor neposredno rane ekspresije; promotor timidinske kinaze herpes simpleks virusa; rani i kasni SV40 promotori; promotor prisutan u dugim terminalnim ponavljanjima retrovirusa; mišji metalotionein-I promotor; i različiti u struci poznati promotori specifični za tkivo. Konstitutivni promotori sisara uključuju, ali nisu ograničeni na, promotore za sledeće gene: hipoksantin fosforibozil transferaza (HPRT), adenozin deaminaza, piruvat kinaza, beta-aktinski promotor i drugi konstitutivni promotori. Dodatni primeri virusnih promotora koji funkcionišu konstitutivno u eukariotskim ćelijama uključuju, na primer, promotore iz citomegalovirusa (CMV), simijanskog virusa (npr. SV40), papiloma virusa, adenovirusa, virusa humane imunodeficijencije (HIV), Rousovog sarkoma virusa, citomegalovirusa, dugih terminalnih ponavljanja (LTR) Molonijevog virusa leukemije, i drugih retrovirusa, i promotor timidinske kinaze herpes simpleks virusa. Drugi konstitutivni promotori su poznati stručnjacima u oblasti. Promotori korisni kao sekvence za ekspresiju gena ovog obelodanjivanja takođe uključuju induktivne promotore. Induktivni promotori se eksprimiraju u prisustvu induktivnog agensa. Na primer, metalotionein promotor se indukuje da promoviše transkripciju i translaciju u prisustvu određenih metalnih jona. Drugi induktivni promotori su poznati stručnjacima u oblasti.

[0383] Odabir odgovarajućeg vektora i promotora je u potpunosti u nivou uobičajene stručnosti u oblasti.

[0385] Nukleinska kiselina koja obuhvata nukleotidnu sekvencu koja kodira anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja, može biti prisutna u bilo kojem ekspresionom vektoru i/ili klonirajućem vektoru poznatom u struci. Kako se ovde koristi, ekspresioni vektor se odnosi na bilo koju nukleinskokiselinsku konstrukciju koja sadrži neophodne elemente za transkripciju i translaciju umetnute kodirajuće sekvence, ili u slučaju RNK virusnog vektora, neophodne elemente za replikaciju i translaciju, kada se uvede u odgovarajuću ćeliju domaćina. Ekspresioni vektori mogu uključivati plazmide, fagemide, viruse i derivate istih.

[0387] Određeni aspekti ovog obelodanjivanja pružaju rekombinantni vektor koji obuhvata nukleinsku kiselinu koja obuhvata nukleotidnu sekvencu koja kodira anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja, pri čemu je rekombinantni vektor klonirajući vektor. Određeni aspekti ovog obelodanjivanja pružaju rekombinantni vektor koji obuhvata nukleinsku kiselinu koja obuhvata nukleotidnu sekvencu koja kodira anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja, pri čemu je rekombinantni vektor ekspresioni vektor, npr. gde je nukleotidna sekvenca operativno povezana sa odgovarajućom regulatornom sekvencom u ekspresionom vektoru kako bi se obezbedila ekspresija kodiranog antitela. Gde predmetno antitelo obuhvata dva odvojena polipeptida, nukleinske kiseline koje kodiraju ta dva polipeptida mogu se klonirati u istim ili odvojenim vektorima da bi se formirao jedan ili više rekombinantnih vektora. Rekombinantni vektor može uključivati selektivni marker, poreklo replikacije i druge karakteristike koje omogućavaju replikaciju i/ili održavanje rekombinantnog vektora (npr. rekombinantnog ekspresionog vektora).

[0389] Veliki broj odgovarajućih vektora i promotora je poznat stručnjacima u oblasti; mnogi su komercijalno dostupni za generisanje predmetnog rekombinantnog vektora. Sledeći vektori su dati kao primer. Bakterijski: pBs, phagescript, PsiX174, pBluescript SK, pBs KS, pNH8a,

[0392] 4

[0393] pNH16a, pNH18a, pNH46a (Stratagene, La Jolla, Calif., USA); pTrc99A, pKK223-3, pKK233-3, pDR540 i pRIT5 (Pharmacia, Uppsala, Švedska). Eukariotski: pWLneo, pSV2cat, pOG44, PXR1, pSG (Stratagene) pSVK3, pBPV, pMSG i pSVL (Pharmacia).

[0395] Ekspresioni vektori generalno imaju pogodne restrikcione sajtove locirane u blizini promotorske sekvence da bi omogućili umetanje nukleinskokiselinskih sekvenci koje kodiraju heterologne proteine. Može biti prisutan selektivni marker operativan u ekspresionoj ćeliji domaćinu. Odgovarajući ekspresioni vektori uključuju, ali nisu ograničeni na, virusne vektore. Primeri virusnih vektora uključuju, ali nisu ograničeni na, virusne vektore zasnovane na: virusu vakcinije; poliovirusu; adenovirusu (videti, npr., Li et al., Invest Opthalmol Vis Sci 35:2543 2549, 1994; Borras et al., Gene Ther 6:515524, 1999; Li and Davidson, PNAS 92:77007704, 1995; Sakamoto et al., H Gene Ther 5:10881097, 1999; WO 94/12649, WO 93/03769; WO 93/19191; WO 94/28938; WO 95/11984 i WO 95/00655); virusu udruženom sa adenovirusom (videti, npr., Ali et al., Hum Gene Ther 9:8186, 1998, Flannery et al., PNAS 94:69166921, 1997; Bennett et al., Invest Opthalmol Vis Sci 38:28572863, 1997; Jomary et al., Gene Ther 4:683 690, 1997, Rolling et al., Hum Gene Ther 10:641648, 1999; Ali et al., Hum Mol Genet 5:591 594, 1996; Srivastava in WO 93/09239, Samulski et al., J. Vir. (1989) 63:3822-3828; Mendelson et al., Virol. (1988) 166:154-165; i Flotte et al., PNAS (1993) 90:10613-10617); SV40; virusu herpes simpleksa; retrovirusnom vektoru (npr. virus mišje leukemije, virus nekroze slezine i vektori izvedeni iz retrovirusa kao što su Rousov sarkoma virus, Harvijev sarkoma virus, virus avijarne leukoze, virus humane imunodeficijencije (videti, npr., Miyoshi et al., PNAS 94:10319 23, 1997; Takahashi et al., J Virol 73:7812 7816, 1999), mieloproliferativni sarkoma virus i virus tumora dojke); i slično.

[0397] [0123] U nekim otelotvorenjima, vektor je virusni vektor. Virusni vektori uključuju, ali nisu ograničeni na, nukleinskokiselinske sekvence iz sledećih virusa: retrovirus, kao što su Molonijev virus mišje leukemije, Harvijev virus mišjeg sarkoma, virus mišjeg tumora dojke, i Rousov sarkoma virus; adenovirus, virus udružen sa adenovirusom; virusi SV40-tipa; poliomavirusi; Epstin-Bar virusi; papiloma virusi; herpes virus; virus vakcinije; polio virus; i RNK virus kao što je retrovirus. Lako se mogu koristiti i drugi vektori dobro poznati u struci. Određeni virusni vektori zasnovani su na necitopatskim eukariotskim virusima u kojima su neesencijalni geni zamenjeni genom od interesa. Necitopatski virusi uključuju retroviruse, čiji životni ciklus uključuje reverznu transkripciju genomske virusne RNK u DNK sa naknadnom provirusnom integracijom u DNK ćelije domaćina. Retrovirusi su odobreni za ispitivanja genske terapije kod ljudi. Najkorisniji su oni retrovirusi koji su replikaciono-deficijentni (tj. sposobni da usmere sintezu željenih proteina, ali nesposobni za proizvodnju infektivne čestice). Takvi genetski izmenjeni retrovirusni ekspresioni vektori imaju opštu primenu za visoko efikasnu transdukciju gena in vivo. Standardni protokoli za proizvodnju replikacionodeficijentnih retrovirusa (uključujući korake inkorporacije egzogenog genetskog materijala u plazmid, transfekciju pakujuće ćelijske linije plazmidom, proizvodnju rekombinantnih retrovirusa od strane pakujuće ćelijske linije, sakupljanje virusnih čestica iz medijuma kulture tkiva i infekciju ciljanih ćelija virusnim česticama) dati su u Kriegler, M., Gene Transfer and Expression, A Laboratory Manual, W.H. Freeman Co., New York (1990) i Murry, E. J., Methods in Molecular Biology, Vol.7, Humana Press, Inc., Cliffton, N.J. (1991).

[0399] U jednom otelotvorenju, virus je adeno-asocirani virus, dvolančani DNK virus. Adenoasocirani virus može se inženjerski modifikovati da bude replikaciono-deficijentan i sposoban je da inficira širok spektar tipova ćelija i vrsta. Dalje ima prednosti kao što su stabilnost na toplotu i stabilnost u lipidnim rastvaračima; visoke frekvencije transdukcije u ćelijama različitih loza, uključujući hematopoetske ćelije; i nedostatak inhibicije superinfekcije, čime se omogućava višestruka serija transdukcija. Prijavljeno je da se adeno-asocirani virus može integrisati u humanu DNK ćelije na mestu specifičan način, čime se minimizuje mogućnost insercione mutageneze i varijabilnost ekspresije umetnutog gena karakteristične za retrovirusnu infekciju. Pored toga, infekcije AAV divljeg tipa su praćene u kulturi tkiva tokom više od 100 pasaža u odsustvu selektivnog pritiska, što implicira da je genomska integracija AAV relativno stabilan događaj. Adeno-asocirani virus takođe može da funkcioniše na ekstrahromozomski način.

[0401] [0125] U drugom otelotvorenju, virusni vektor je adeno-asocirani virus (AAV) koji je manipulisan da nosi polinukleotid koji kodira anti-C1s antitelo kako je ovde obelodanjeno. Opšte metode za dobijanje rekombinantnih AAV-a (rAAV) su obelodanjene. Videti, na primer, USP 8,734,809, 2013/0195801, kao i reference citirane u njima. U nekim otelotvorenjima, rAAV vektor obuhvata jedan ili više AAV obrnutih terminalnih ponavljanja (ITR) i transgen od interesa (npr. optimizovana FIX polinukleotidna sekvenca). U određenim otelotvorenjima, metode pravljenja rAAV-a uključuju kultivisanje željene ćelije domaćina koja sadrži nukleinskokiselinsku sekvencu koja kodira AAV kapsidni protein ili fragment thereof; funkcionalni rep gen; rAAV vektor sastavljen od, AAV obrnutih terminalnih ponavljanja (ITR) i transgena od interesa; i dovoljne pomoćne funkcije koje omogućavaju pakovanje rekombinantnog AAV vektora u AAV kapsidne proteine. Materijali i metode za izvođenje ovih i srodnih procedura su obelodanjeni, na primer, u USP 8,734,809, 2013/0195801, PCT/US1997/015692, PCT/US2002/033692, PCT/US2002/033630, WO2007/148971, WO00/20561, WO03/042361 i WO2007/04670.

[0403] Jedna ili više različitih AAV vektorskih sekvenci izvedenih iz gotovo bilo kog serotipa mogu se koristiti u skladu sa ovim obelodanjivanjem. Odabir određene AAV vektorske sekvence biće vođen poznatim parametrima kao što su tropizam od interesa, potrebni prinosi vektora, itd. Generalno, AAV serotipovi imaju genomske sekvence značajne homologije na nivou aminokiselina i nukleinske kiseline, pružaju srodan skup genetskih funkcija, proizvode virione koji su srodni i repliciraju se i sklapaju slično. Za genomsku sekvencu različitih AAV serotipova i pregled genomskih sličnosti videti npr. GenBank pristupni broj U89790; GenBank pristupni broj J01901; GenBank pristupni broj AF043303; GenBank pristupni broj AF085716; Chlorini et al. (1997, J. Vir.71: 6823-33); Srivastava et al. (1983, J. Vir.45:555-64); Chlorini et al. (1999, J. Vir.73:1309-1319); Rutledge et al. (1998, J. Vir.72:309-319); i Wu et al. (2000, J. Vir. 74: 8635-47). AAV serotipovi 1, 2, 3, 4 i 5 su ilustrativni izvor AAV nukleotidnih sekvenci za upotrebu u kontekstu ovog obelodanjivanja. AAV6, AAV7, AAV8 ili AAV9 ili novorazvijene čestice slične AAV-u dobijene npr. tehnikama premeštanja kapsida i AAV kapsidnim bibliotekama, ili iz novo dizajniranih, razvijenih ili evoluiranih ITR-a, takođe su pogodne za određene primene obelodanjivanja. Videti Dalkara, D et al. (2013), Sci Transl. Med. 5(189): 189ra76; Kotterman, MA Nat. Rev. Genet. (2014) 15(7):455.

[0405] U drugim otelotvorenjima, vektor je izveden iz lentivirusa. U određenim otelotvorenjima, vektor je vektor rekombinantnog lentivirusa sposoban da inficira ćelije koje se ne dele.

[0407] Genom lentivirusa i provirusna DNK tipično imaju tri gena koji se nalaze u retrovirusima: gag, pol i env, koji su oivičeni sa dve duge terminalne ponavljajuće (LTR) sekvence. Gen gag kodira unutrašnje strukturne (matriks, kapsid i nukleokapsid) proteine; gen pol kodira RNK-usmerenu DNK polimerazu (reverznu transkriptazu), proteazu i integrazu; a gen env kodira virusne glikoproteine omotača. 5' i 3' LTR-ovi služe za promovisanje

[0410] 4

[0411] transkripcije i poliadenilacije virion RNK. LTR sadrži sve ostale cis-delujuće sekvence neophodne za replikaciju virusa. Lentivirusi imaju dodatne gene uključujući vif, vpr, tat, rev, vpu, nef i vpx (u HIV-l, HIV-2 i/ili SIV).

[0413] Pored 5' LTR-a su sekvence neophodne za reverznu transkripciju genoma (mesto vezivanja tRNK prajmera) i za efikasnu enkapsidaciju virusne RNK u čestice (Psi mesto). Ako sekvence neophodne za enkapsidaciju (ili pakovanje retrovirusne RNK u infektivne virione) nedostaju iz virusnog genoma, cis defekt sprečava enkapsidaciju genomske RNK.

[0415] Međutim, nastali mutant ostaje sposoban da usmerava sintezu svih virionskih proteina. Ovo obelodanjivanje pruža metodu proizvodnje rekombinantnog lentivirusa sposobnog da inficira ćeliju koja se ne deli, koja obuhvata transfekciju odgovarajuće ćelije domaćina sa dva ili više vektora koji nose funkcije pakovanja, odnosno gag, pol i env, kao i rev i tat. Kao što će biti obelodanjeno u nastavku, vektori kojima nedostaje funkcionalni tat gen su poželjni za određene primene. Tako, na primer, jedan prvi vektor može da obezbedi nukleinsku kiselinu koja kodira virusni gag i virusni pol, a drugi vektor može da obezbedi nukleinsku kiselinu koja kodira virusni env za proizvodnju pakujuće ćelije. Uvođenje vektora koji obezbeđuje heterologni gen, ovde identifikovan kao transferni vektor, u tu pakujuću ćeliju, daje producenta koji oslobađa infektivne virusne čestice koje nose strani gen od interesa.

[0417] Prema gore navedenoj konfiguraciji vektora i stranih gena, drugi vektor može da obezbedi nukleinsku kiselinu koja kodira virusni gen omotača (env). Gen env može biti izveden iz gotovo bilo kog odgovarajućeg virusa, uključujući retroviruse. U nekim otelotvorenjima, env protein je amfotropni protein omotača koji omogućava transdukciju ćelija čoveka i drugih vrsta.

[0419] Primeri env gena izvedenih iz retrovirusa uključuju, ali nisu ograničeni na: Molonijev virus mišje leukemije (MoMuLV ili MMLV), Harvijev virus mišjeg sarkoma (HaMuSV ili HSV), virus mišjeg tumora dojke (MuMTV ili MMTV), virus leukemije gibonskog majmuna (GaLV ili GALV), virus humane imunodeficijencije (HIV) i Rousov sarkoma virus (RSV). Drugi env geni kao što su protein G virusa vezikularnog stomatitisa (VSV G), onaj hepatitis virusa i influence takođe se mogu koristiti.

[0420] Vektor koji obezbeđuje nukleinskokiselinsku sekvencu virusnog env je operativno povezan sa regulatornim sekvencama opisanim drugde ovde.

[0422] U određenim otelotvorenjima, vektor uključuje lentivirusni vektor u kojem su HIV geni virulencije env, vif, vpr, vpu i nef delecionisani bez ugrožavanja sposobnosti vektora da transdukuje ćelije koje se ne dele.

[0424] U nekim otelotvorenjima, vektor uključuje lentivirusni vektor koji obuhvata deleciju U3 regiona 3' LTR-a. Delecija U3 regiona može biti kompletna delecija ili delimična delecija.

[0426] U nekim otelotvorenjima, lentivirusni vektor ovog obelodanjivanja koji obuhvata nukleotidnu sekvencu koja kodira ovde opisano anti-C1s antitelo može se transfekovati u ćeliju sa (a) jednom prvom nukleotidnom sekvencom koja obuhvata gag, pol, ili gag i pol gene i (b) jednom drugom nukleotidnom sekvencom koja obuhvata heterologni env gen; pri čemu lentivirusnom vektoru nedostaje funkcionalni tat gen. U drugim otelotvorenjima, ćelija je dalje transfekovana jednom četvrtom nukleotidnom sekvencom koja obuhvata rev gen. U određenim otelotvorenjima, lentivirusnom vektoru nedostaju funkcionalni geni izabrani iz vif, vpr, vpu, vpx i nef, ili njihova kombinacija.

[0428] U određenim otelotvorenjima, lentivirusni vektor obuhvata jednu ili više nukleotidnih sekvenci koje kodiraju gag protein, Rev-odgovorni element, centralni polipurinski trag (cPPT), ili bilo koju njihovu kombinaciju.

[0430] Primeri lentivirusnih vektora su obelodanjeni u WO9931251, WO9712622, WO9817815, WO9817816, i WO9818934.

[0432] Drugi vektori uključuju plazmidne vektore. Plazmidni vektori su opširno opisani u struci i dobro su poznati stručnjacima u oblasti. Videti, npr., Sambrook et al., Molecular Cloning: A Laboratory Manual, Second Edition, Cold Spring Harbor Laboratory Press, 1989. U poslednjih nekoliko godina, plazmidni vektori su smatrani posebno povoljnim za isporuku gena ćelijama in vivo zbog njihove nesposobnosti da se repliciraju unutar i integrišu u genom ćelije domaćina. Ovi plazmidi, međutim, imaju promotor kompatibilan sa ćelijom domaćinom, i mogu eksprimovati peptid iz gena operativno kodiranog unutar plazmida. Neki uobičajeno

[0435] 4

[0436] korišćeni plazmidi dostupni od komercijalnih dobavljača uključuju pBR322, pUC18, pUC19, različite pcDNA plazmide, pRC/CMV, različite pCMV plazmide, pSV40 i pBlueScript. Dodatni primeri specifičnih plazmida uključuju pcDNA3.1, kataloški broj V79020; pcDNA3.1/hygro, kataloški broj V87020; pcDNA4/myc-His, kataloški broj V86320; i pBudCE4.1, kataloški broj V53220, svi od Invitrogen (Carlsbad, CA.). Drugi plazmidi su dobro poznati stručnjacima u oblasti. Pored toga, plazmidi se mogu dizajnirati po meri korišćenjem standardnih tehnika molekularne biologije za uklanjanje i/ili dodavanje specifičnih fragmenata DNK.

[0438] Ćelije domaćini

[0440] Ovo obelodanjivanje pruža izolovane genetski modifikovane ćelije domaćine (npr. in vitro ćelije) koje su genetski modifikovane predmetnom nukleinskom kiselinom. U nekim otelotvorenjima, predmetna izolovana genetski modifikovana ćelija domaćin može da proizvede predmetno antitelo. Takva ćelija naziva se „rekombinantna ćelija“ ili „genetski modifikovana ćelija domaćin“. Genetski modifikovana ćelija domaćin ovog obelodanjivanja obuhvata nukleinsku kiselinu koja obuhvata nukleotidnu sekvencu koja kodira antiC1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja.

[0442] Odgovarajuće ćelije domaćini uključuju eukariotske ćelije domaćine, kao što su ćelija sisara, ćelija domaćin insekata, ćelija kvasca; i prokariotske ćelije, kao što je bakterijska ćelija. Uvođenje predmetne nukleinske kiseline u ćeliju domaćina može se izvršiti, na primer, depozicijom kalcijum fosfatom, transfekcijom posredovanom DEAE dekstranom, transfekcijom posredovanom liposomima, elektroporacijom ili drugim poznatim metodama.

[0444] Odgovarajuće ćelije sisara uključuju primarne ćelije i imortalizovane ćelijske linije. Odgovarajuće ćelijske linije sisara uključuju linije humanih ćelija, linije nehumanih primata, linije glodara (npr. miš, pacov) i slično. Odgovarajuće ćelijske linije sisara uključuju, ali nisu ograničene na, HeLa ćelije (npr. Američka kolekcija tipova kultura (ATCC) br. CCL-2), CHO ćelije (npr. ATCC br. CRL9618, CCL61, CRL9096), 293 ćelije (npr. ATCC br. CRL-1573), Vero ćelije, NIH 3T3 ćelije (npr. ATCC br. CRL-1658), Huh-7 ćelije, BHK ćelije (npr. ATCC br. CCL10), PC12 ćelije (ATCC br. CRL1721), COS ćelije, COS-7 ćelije (ATCC br. CRL1651), CVI (linija bubrega majmuna), RAT1 ćelije, mišje L ćelije (ATCC br. CCLI.3),

[0447] 4

[0448] humane embrionalne bubrežne (HEK) ćelije (ATCC br. CRL1573), HLHepG2 ćelije, i slično. U nekim slučajevima, ćelije su HEK ćelije. U određenim otelotvorenjima, ćelije su HEK 293 ćelije. U nekim slučajevima, ćelije su CHO ćelije, npr. CHO-K1 ćelije (ATCC br. CCL-61), CHO-M ćelije, CHO-DG44 ćelije (ATCC br. PTA-3356), DUXB11 (linija jajnika kineskog hrčka, DHFR minus), R1610 (fibroblast kineskog hrčka), BALBC/3T3 (mišji fibroblast), HAK (linija bubrega hrčka), SP2/O (mišji mijelom), P3x63-Ag3.653 (mišji mijelom), BFA-1c1BPT (goveđe endotelne ćelije), RAJI (humani limfocit), PER.C6<®>, NS0, CAP, BHK21, i slično. U nekim otelotvorenjima, ćelija domaćin je COS ćelija. U nekim otelotvorenjima, ćelija domaćin je 293 ćelija. U nekim otelotvorenjima, ćelija domaćin je CHO ćelija.

[0450] Odgovarajuće ćelije kvasca uključuju, ali nisu ograničene na, Pichia pastoris, Pichia finlandica, Pichia trehalophila, Pichia koclamae, Pichia membranaefaciens, Pichia opuntiae, Pichia thermotolerans, Pichia salictaria, Pichia guercuum, Pichia pijperi, Pichia stiptis, Pichia methanolica, Pichia sp., Saccharomyces cerevisiae, Saccharomyces sp., Hansenula polymorpha, Kluyveromyces sp., Kluyveromyces lactis, Candida albicans, Aspergillus nidulans, Aspergillus niger, Aspergillus oryzae, Trichoderma reesei, Chrysosporium lucknowense, Fusarium sp., Fusarium gramineum, Fusarium venenatum, Neurospora crassa, Chlamydomonas reinhardtii, i slično. U nekim otelotvorenjima, ćelija domaćin je Saccharomyces. U nekim otelotvorenjima, ćelija domaćin je Pichia.

[0452] Odgovarajuće prokariotske ćelije uključuju, ali nisu ograničene na, bilo koji od laboratorijskih sojeva Escherichia coli, Bacillus (npr. B. subtilis), Lactobacillus sp., i slično. Videti, npr., Carrier et al. (1992) J. Immunol. 148:1176-1181; američki patentn br.6,447,784; i Sizemore et al. (1995) Science 270:299-302. Tipično, laboratorijski soj je nepatogen. U nekim otelotvorenjima, ćelija domaćin je Escherichia coli. U nekim otelotvorenjima, ćelija domaćin je Bacillus subtilis.

[0454] Uvođenje izolovanih nukleinskokiselinskih molekula ovog obelodanjivanja u ćeliju domaćina može se postići različitim tehnikama dobro poznatim stručnjacima u oblasti. Ovo uključuje, ali nije ograničeno na, transfekciju (uključujući elektroforezu i elektroporaciju), fuziju protoplasta, depoziciju kalcijum-fosfata, ćelijsku fuziju sa obavijenom DNK, mikroinjekciju i infekciju intaktnim virusom. Videti, Ridgway, A. A. G. "Mammalian Expression Vectors" Chapter 24.2, pp. 470-472 Vectors, Rodriguez and Denhardt, Eds.

[0457] 4

[0458] (Butterworths, Boston, Mass.1988). Najpoželjnije, uvođenje plazmida u ćeliju domaćina vrši se putem elektroporacije. Transformisane ćelije se gaje pod uslovima odgovarajućim za proizvodnju lakih i teških lanaca, i testiraju se na sintezu proteina teškog i/ili lakog lanca. Primeri tehnika testiranja uključuju enzimski imunosorbentni test (ELISA), radioimunotest (RIA), ili analizu protočnog citometra aktiviranog fluorescencijom (FACS), imunohistohemiju i slično.

[0460] Ćelije domaćini koje obuhvataju izolovane nukleinskokiselinske molekule ovog obelodanjivanja gaje se u odgovarajućem medijumu za rast. Kako se ovde koristi, termin „odgovarajući medijum za rast“ znači medijum koji sadrži hranljive materije potrebne za rast ćelija. Hranljive materije potrebne za rast ćelija mogu uključivati izvor ugljenika, izvor azota, esencijalne aminokiseline, vitamine, minerale i faktore rasta. Opcionalno, medijum može sadržati jedan ili više faktora selekcije. Opcionalno, medijum može sadržati goveđi teleći serum ili fetalni teleći serum (FCS). U jednom otelotvorenju, medijum suštinski ne sadrži IgG. Medijum za rast će generalno selektovati ćelije koje sadrže DNK konstrukt, na primer, selekcijom lekom ili nedostatkom esencijalnog hranljivog sastojka koji se nadoknađuje selektivnim markerom na DNK konstruktu ili je kotransfektovan sa DNK konstruktom. Kultivisane ćelije sisara se generalno gaje u komercijalno dostupnom medijumu koji sadrži serum ili je bez seruma (npr. MEM, DMEM, DMEM/F12). U jednom otelotvorenju, medijum je CDoptiCHO (Invitrogen, Carlsbad, CA.). U drugom otelotvorenju, medijum je CD17 (Invitrogen, Carlsbad, CA.). Odabir medijuma odgovarajućeg za određenu ćelijsku liniju koja se koristi je u nivou stručnosti jednog od običnih stručnjaka u oblasti.

[0462] Farmaceutski sastavi

[0464] Ovo obelodanjivanje pruža sastave, uključujući farmaceutske sastave koje obuhvataju anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja. Generalno, farmaceutski sastav, takođe se ovde naziva i formulacija, obuhvata terapijski efikasnu količinu anti-C1s antitela, npr. humanizovanog anti-C1s antitela, ovog obelodanjivanja. „Efikasna količina“ znači doziranje dovoljna da proizvede željeni rezultat, npr. smanjenje neželjenog simptoma povezanog sa bolešću ili poremećajem posredovanim komplementom, ublažavanje simptoma bolesti ili poremećaja posredovanog komplementom, usporavanje progresije bolesti ili poremećaja posredovanog komplementom, itd. Generalno, željeni rezultat je najmanje

[0467] 4

[0468] smanjenje simptoma bolesti ili poremećaja posredovanog komplementom, u poređenju sa kontrolom. U nekim otelotvorenjima, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja je formulisano i/ili modifikovano da omogući antitelu da prođe krvnomoždanu barijeru. U nekim otelotvorenjima, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja se isporučuje na takav način da se krvno-moždana barijera izbegne. U nekim otelotvorenjima, antiC1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja je formulisano sa agensom koji olakšava prelazak krvno-moždane barijere. U nekim otelotvorenjima, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja je fuzionisano, direktno ili putem linkera, sa jedinjenjem koje promoviše prelazak krvno-moždane barijere.

[0470] Formulacije

[0472] Farmaceutski sastav može biti formulisan za parenteralnu primenu (tj. intravenoznu, supkutanu ili intramuskularnu) putem bolus injekcije. Formulacije za injekciju mogu biti predstavljene u jediničnom doznom obliku, npr. u ampulama ili u višedoznim posudama sa dodatkom konzervansa. Sastavi mogu imati oblike suspenzija, rastvora ili emulzija u uljnim ili vodenim vehikulumima, i sadržati agense za formulisanje kao što su agensi za suspendovanje, stabilizovanje i/ili dispergovanje. Alternativno, aktivni sastojak može biti u obliku praha za rekonstituciju sa odgovarajućim vehikulumom, npr. vodom bez pirogena.

[0474] Anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja može se primeniti domaćinu korišćenjem bilo kog pogodnog sredstva sposobnog da rezultira željenim terapijski efikasnim ili dijagnostičkim efektom. Stoga, agens se može inkorporirati u različite formulacije za terapijski efikasnu primenu. Konkretnije, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja može biti formulisano u farmaceutske sastave kombinovanjem sa odgovarajućim, farmaceutski prihvatljivim nosačima, farmaceutski prihvatljivim diluentima ili drugim farmaceutski prihvatljivim ekscipijensima, i može biti formulisano u preparate u čvrstim, polučvrstim, tečnim ili gasovitim oblicima, kao što su tablete, kapsule, praškovi, granule, masti, rastvori, supozitorije, injekcije, inhalanti i aerosoli. U nekim otelotvorenjima, farmaceutski sastav obuhvata anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja i farmaceutski prihvatljiv ekscipijens.

[0477] 4

[0478] U farmaceutskim dozirnim oblicima, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja može se primeniti u obliku njihovih farmaceutski prihvatljivih soli, ili se takođe mogu koristiti sami ili u odgovarajućoj asocijaciji, kao i u kombinaciji, sa drugim farmaceutski aktivnim jedinjenjima. Sledeće metode i ekscipijensi su samo primeri i ni na koji način nisu ograničavajući.

[0480] Za oralne preparate, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja može se koristiti samo ili u kombinaciji sa odgovarajućim aditivima za izradu tableta, praškova, granula ili kapsula, na primer, sa konvencionalnim aditivima, kao što su laktoza, manitol, kukuruzni skrob ili krompirov skrob; sa vezivnim sredstvima, kao što su kristalna celuloza, derivati celuloze, akacija, kukuruzni skrob ili želatini; sa dezintegratorima, kao što su kukuruzni skrob, krompirov skrob ili natrijum karboksimetilceluloza; sa lubrikantima, kao što su talk ili magnezijum stearat; i ako je potrebno, sa diluentima, agensima za puferovanje, agensima za vlaženje, konzervansima i agensima za poboljšanje ukusa.

[0482] Anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja može se formulisati u preparate za injekciju rastvaranjem, suspendovanjem ili emulgovanjem antitela u vodenom ili nevodenom rastvaraču, kao što su biljna ili druga slična ulja, propilen glikol, sintetički alifatični kiselinski gliceridi, injektabilni organski estri (npr. etil oleat), estri viših alifatičnih kiselina ili propilen glikola; i ako je potrebno, sa konvencionalnim aditivima kao što su solubilizatori, izotonični agensi, agensi za suspendovanje, agensi za emulgovanje, stabilizatori i konzervansi. Parenteralni vehikulumi uključuju rastvor natrijum hlorida, Ringerovu dekstrozu, dekstrozu i natrijum hlorid, Ringerov laktat ili fiksna ulja. Intravenozni vehikulumi uključuju nadoknade tečnosti i hranljivih sastojaka, nadoknade elektrolita (kao što su oni bazirani na Ringerovoj dekstrozi) i slično. Štaviše, farmaceutski sastav ovog obelodanjivanja može obuhvatati dalje agense kao što su dopamin ili psihofarmakološki lekovi, u zavisnosti od nameravane upotrebe farmaceutskog sastava.

[0484] [0153] Farmaceutski sastavi koji obuhvataju anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja se pripremaju mešanjem anti-C1s antitela, npr. humanizovanog anti-C1s antitela, ovog obelodanjivanja koje ima željeni stepen čistoće sa opcionalno fiziološki prihvatljivim nosačima, drugim ekscipijensima, stabilizatorima, surfaktantima, puferima i/ili agensima za toničnost. Prihvatljivi nosači, drugi ekscipijensi i/ili stabilizatori su netoksični za primaoce pri primenjenim dozama i koncentracijama, i uključuju pufere kao što su fosfat, citrat i druge organske kiseline; antioksidante uključujući askorbinsku kiselinu, glutation, cistein, metionin i limunsku kiselinu; konzervanse (kao što su etanol, benzil alkohol, fenol, m-krezol, p-hlor-m-krezol, metil ili propil parabeni, benzalkonijum hlorid, ili njihove kombinacije); aminokiseline kao što su arginin, glicin, ornitin, lizin, histidin, glutaminska kiselina, asparaginska kiselina, izoleucin, leucin, alanin, fenilalanin, tirozin, triptofan, metionin, serin, prolin i njihove kombinacije; monosaharide, disaharide i druge ugljene hidrate; polipeptide niske molekulske težine (manje od oko 10 ostataka); proteine, kao što su želatin ili serumski albumin; helirajuće agense kao što je EDTA; šećere kao što su trehaloza, saharoza, laktoza, glukoza, manoza, maltoza, galaktoza, fruktoza, sorboza, rafinoza, glukozamin, N-metilglukozamin, galaktozamin i neuraminska kiselina; i/ili ne-jonske surfaktante kao što su Tween, Brij Pluronics, Triton-X, ili polietilen glikol (PEG).

[0486] Farmaceutski sastav može biti u tečnom obliku, liofilizovanom obliku, ili tečnom obliku rekonstituisanom iz liofilizovanog oblika, pri čemu liofilizovani preparat treba rekonstituisati sterilnim rastvorom pre primene. Standardna procedura za rekonstituciju liofilizovanog sastava je dodavanje zapremine čiste vode (tipično ekvivalentne zapremini uklonjenoj tokom liofilizacije); međutim rastvori koji obuhvataju antibakterijske agense mogu se koristiti za proizvodnju farmaceutskih sastava za parenteralnu primenu; videti takođe Chen (1992) Drug Dev Ind Pharm 18, 1311-54.

[0488] Primerne koncentracije antitela u predmetnom farmaceutskom sastavu mogu se kretati od oko 1 mg/mL do oko 200 mg/mL ili od oko 50 mg/mL do oko 200 mg/mL, ili od oko 150 mg/mL do oko 200 mg/mL.

[0490] Vodena formulacija anti-C1s antitela, npr. humanizovanog anti-C1s antitela, ovog obelodanjivanja može se pripremiti u puferovanom rastvoru sa pH, npr. sa pH u rasponu od oko 4,0 do oko 7,0, ili od oko 5,0 do oko 6,0, ili alternativno oko 5,5. Primeri pufera koji su pogodni za pH unutar ovog raspona uključuju fosfatne-, histidinske-, citratne-, sukcinatne-, acetatne-pufere i druge pufere organskih kiselina. Koncentracija pufera može biti od oko 1 mM do oko 100 mM, ili od oko 5 mM do oko 50 mM, u zavisnosti, npr., od pufera i željene toničnosti formulacije.

[0493] 1

[0494] Agens za toničnost može biti uključen u formulaciju antitela da bi modulisao toničnost formulacije. Primerni agensi za toničnost uključuju natrijum hlorid, kalijum hlorid, glicerin i bilo koju komponentu iz grupe aminokiselina, šećera, kao i njihove kombinacije. U nekim otelotvorenjima, vodena formulacija je izotonična, iako hipertonični ili hipotonični rastvori mogu biti odgovarajući. Termin „izotoničan“ označava rastvor koji ima istu toničnost kao neki drugi rastvor sa kojim se upoređuje, kao što je fiziološki rastvor soli ili serum. Agensi za toničnost mogu se koristiti u količini od oko 5 mM do oko 350 mM, npr. u količini od 100 mM do 350 nM.

[0496] Surfaktant se takođe može dodati formulaciji antitela da bi se smanjila agregacija formulisanog antitela i/ili minimiziralo formiranje čestica u formulaciji i/ili smanjila adsorpcija. Primerni surfaktanti uključuju polioxietilensorbitan estere masnih kiselina (Tween), polioxietilen alkil etere (Brij), alkilfenilpolioxietilen etere (Triton-X), kopolimer polioxietilen-polioxipropilena (Poloxamer, Pluronic), i natrijum dodecil sulfat (SDS). Primeri odgovarajućih polioxietilensorbitan-estara masnih kiselina su polisorbati 20 (prodaju se pod zaštitnim znakom TWEEN 20<™>) i polisorbati 80 (prodaju se pod zaštitnim znakom Tween 80<™>). Primeri odgovarajućih polietilen-polipropilen kopolimera su oni koji se prodaju pod nazivima PLURONIC<®>F68 ili POLOXAMER 188<™>. Primeri odgovarajućih polioxietilen alkil etera su oni koji se prodaju pod zaštitnim znakom BRIJ<™>. Primerne koncentracije surfaktanta mogu se kretati od oko 0,001% do oko 1% w/v.

[0498] Takođe se može dodati lioprotektant da bi se zaštitio labilni aktivni sastojak (npr. protein) od destabilizujućih uslova tokom procesa liofilizacije. Na primer, poznati lioprotektanti uključuju šećere (uključujući glukozu i saharozu); poliole (uključujući manitol, sorbitol i glicerol); i aminokiseline (uključujući alanin, glicin i glutaminsku kiselinu). Lioprotektanti mogu biti uključeni u količini od oko 10 mM do 500 nM.

[0500] U nekim slučajevima, predmetna formulacija uključuje anti-C1s antitelo, npr. humanizovano antiC1s antitelo, ovog obelodanjivanja, i jedan ili više gore navedenih agensa (npr. surfaktant, pufer, stabilizator, agens za toničnost) i suštinski je bez jednog ili više konzervansa, kao što su etanol, benzil alkohol, fenol, m-krezol, p-hlor-m-krezol, metil ili propil parabeni, benzalkonijum hlorid, i njihove kombinacije. U drugim otelotvorenjima, konzervans je uključen u formulaciju, npr. u koncentracijama u rasponu od oko 0,001 do oko 2% (w/v).

[0503] 2

[0504] Na primer, predmetna formulacija može biti tečna ili liofilizovana formulacija pogodna za parenteralnu primenu, i može obuhvatati: oko 1 mg/mL do oko 200 mg/mL anti-C1s antitela, npr. humanizovanog anti-C1s antitela, ovog obelodanjivanja; oko 0,001% do oko 1% najmanje jednog surfaktanta; oko 1 mM do oko 100 mM pufera; opcionalno oko 10 mM do oko 500 mM stabilizatora; i oko 5 mM do oko 305 mM agensa za toničnost; i ima pH od oko 4,0 do oko 7,0.

[0506] Kao drugi primer, predmetna parenteralna formulacija je tečna ili liofilizovana formulacija koja obuhvata: oko 1 mg/mL do oko 200 mg/mL anti-C1s antitela, npr. humanizovanog antiC1s antitela, ovog obelodanjivanja; 0,04% Tween 20 w/v; 20 mM L-histidina; i 250 mM saharoze; i ima pH od 5,5.

[0508] Kao drugi primer, predmetna parenteralna formulacija obuhvata liofilizovanu formulaciju koja obuhvata: 1) 15 mg/mL predmetnog antitela (npr. humanizovanog anti-C1s antitela ovog obelodanjivanja); 0,04% Tween 20 w/v; 20 mM L-histidina; i 250 mM saharoze; i ima pH od 5,5; ili 2) 75 mg/mL predmetnog antitela; 0,04% Tween 20 w/v; 20 mM L-histidina; i 250 mM saharoze; i ima pH od 5,5; ili 3) 75 mg/mL predmetnog antitela; 0,02% Tween 20 w/v; 20 mM L-histidina; i 250 mM saharoze; i ima pH od 5,5; ili 4) 75 mg/mL predmetnog antitela; 0,04% Tween 20 w/v; 20 mM L-histidina; i 250 mM trehaloze; i ima pH od 5,5; ili 5) 75 mg/mL predmetnog antitela; 0,02% Tween 20 w/v; 20 mM L-histidina; i 250 mM trehaloze; i ima pH od 5,5.

[0510] [0164] Kao drugi primer, predmetna parenteralna formulacija je tečna formulacija koja obuhvata: 1) 7,5 mg/mL predmetnog antitela; 0,02% Tween 20 w/v; 120 mM L-histidina; i 250 125 mM saharoze; i ima pH od 5,5; ili 2) 37,5 mg/mL predmetnog antitela; 0,02% Tween 20 w/v; 10 mM L-histidina; i 125 mM saharoze; i ima pH od 5,5; ili 3) 37,5 mg/mL predmetnog antitela; 0,01% Tween 20 w/v; 10 mM L-histidina; i 125 mM saharoze; i ima pH od 5,5; ili 4) 37,5 mg/mL predmetnog antitela; 0,02% Tween 20 w/v; 10 mM L-histidina; 125 mM trehaloze; i ima pH od 5,5; ili 5) 37,5 mg/mL predmetnog antitela; 0,01% Tween 20 w/v; 10 mM L-histidina; i 125 mM trehaloze; i ima pH od 5,5; ili 6) 5 mg/mL predmetnog antitela; 0,02% Tween 20 w/v; 20 mM L-histidina; i 250 mM trehaloze; i ima pH od 5,5; ili 7) 75 mg/mL predmetnog antitela; 0,02% Tween 20 w/v; 20 mM L-histidina; i 250 mM manitola; i ima pH od 5,5; ili 8) 75 mg/mL predmetnog antitela; 0,02% Tween 20 w/v; 20 mM L-histidina; i 140 mM natrijum hlorida; i ima pH od 5,5; ili 9) 150 mg/mL predmetnog antitela; 0,02% Tween 20 w/v; 20 mM L-histidina; i 250 mM trehaloze; i ima pH od 5,5; ili 10) 150 mg/mL predmetnog antitela; 0,02% Tween 20 w/v; 20 mM L-histidina; i 250 mM manitola; i ima pH od 5,5; ili 11) 150 mg/mL predmetnog antitela; 0,02% Tween 20 w/v; 20 mM L-histidina; i 140 mM natrijum hlorida; i ima pH od 5,5; ili 12) 10 mg/mL predmetnog antitela; 0,01% Tween 20 w/v; 20 mM L-histidina; i 40 mM natrijum hlorida; i ima pH od 5,5.

[0512] Predmetno antitelo može se koristiti u aerosolnoj formulaciji za primenu putem inhalacije. Predmetno antitelo može se formulisati u prihvatljive potisne gasove pod pritiskom kao što su dihlordifluorometan, propan, azot i slično. Aerosolne formulacije kao što su formulacije za nazalni sprej uključuju prečišćene vodene ili druge rastvore aktivnog agensa sa konzervansima i izotoničnim agensima. Takve formulacije se podešavaju na pH i izotonično stanje kompatibilno sa nazalnim mukoznim membranama.

[0514] Jedinični dozni oblici za oralnu primenu kao što su sirupi, eliksiri i suspenzije mogu biti pruženi, pri čemu svaka dozna jedinica, na primer, kašičica, kašika, ili tableta, sadrži unapred određenu količinu sastava. Slično, jedinični dozni oblici za injekciju ili intravenoznu primenu mogu obuhvatati predmetno antitelo u sastavu kao rastvor u sterilnoj vodi, normalnom fiziološkom rastvoru ili drugom farmaceutski prihvatljivom nosaču.

[0516] Termin „jedinični dozni oblik“, kako se ovde koristi, odnosi se na fizički diskretne jedinice pogodne kao jedinične doze za ljude i životinjske subjekte, pri čemu svaka jedinica sadrži unapred određenu količinu anti-C1s antitela, npr. humanizovanog anti-C1s antitela, ovog obelodanjivanja, izračunatu u količini dovoljnoj da proizvede željeni efekat u asocijaciji sa farmaceutski prihvatljivim diluentom, nosačem ili vehikulumom. Specifikacije za predmetno antitelo mogu zavisiti od određenog antitela koje se koristi i efekta koji treba postići, kao i farmakodinamike povezane sa svakim antitelom u domaćinu.

[0518] Druge metode primene takođe će naći primenu sa metodom ovog obelodanjivanja. Na primer, predmetno antitelo može biti formulisano u supozitorijama i, u nekim slučajevima, aerosolnim i intranazalnim sastavima. Za supozitorije, sastav vehikuluma će uključivati tradicionalna veziva i nosače kao što su, polialkilen glikoli, ili trigliceridi. Takve supozitorije

[0521] 4

[0522] mogu biti formirane od sastava koje sadrže aktivni sastojak u rasponu od oko 0,5% do oko 10% (w/w), npr. oko 1% do oko 2%.

[0524] Intranazalne formulacije će obično uključivati vehikulume koji niti izazivaju iritaciju nazalne sluznice niti značajno ometaju cilijarnu funkciju. Mogu se koristiti diluenti kao što su voda, vodeni fiziološki rastvor ili druge poznate supstance. Nazalne formulacije takođe mogu sadržati konzervanse kao što su, ali nisu ograničeni na, hlorbutanol i benzalkonijum hlorid. Surfaktant može biti prisutan da poboljša apsorpciju predmetnog antitela preko nazalne sluznice.

[0526] Predmetno antitelo može se primeniti kao injektabilna formulacija. Tipično, injektabilni sastavi se pripremaju kao tečni rastvori ili suspenzije; takođe se mogu pripremiti čvrsti oblici pogodni za rastvaranje u, ili suspendovanje u, tečnim vehikulumima pre injekcije. Preparat se takođe može emulgovati ili se antitelo može inkapsulirati u lipozomskim vehikulumima.

[0528] Odgovarajući ekscipijentni vehikulumi su, na primer, voda, fiziološki rastvor, dekstroza, glicerol, etanol, ili slično, i njihove kombinacije. Pored toga, ako se želi, vehikulum može sadržati manje količine pomoćnih supstanci kao što su agensi za vlaženje ili emulgovanje ili agensi za puferovanje pH. Stvarne metode pripreme takvih dozirnih oblika su poznate, ili će biti očigledne, stručnjacima u oblasti. Videti, npr., Remington's Pharmaceutical Sciences, Mack Publishing Company, Easton, Pennsylvania, 17th edition, 1985. Sastav ili formulacija koja se primenjuje će, u svakom slučaju, sadržati količinu predmetnog antitela adekvatnu za postizanje željenog stanja kod subjekta koji se leči.

[0530] Farmaceutski prihvatljivi ekscipijensi, kao što su vehikulumi, adjuvansi, nosači ili diluenti, lako su dostupni javnosti. Štaviše, farmaceutski prihvatljive pomoćne supstance, kao što su agensi za podešavanje pH i puferovanje, agensi za podešavanje toničnosti, stabilizatori, agensi za vlaženje i slično, lako su dostupni javnosti.

[0532] [0173] U nekim otelotvorenjima, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja je formulisano u formulaciju sa kontrolisanim oslobađanjem. Preparati sa produženim oslobađanjem mogu se pripremiti korišćenjem metoda dobro poznatih u struci. Pogodni primeri preparata sa produženim oslobađanjem uključuju polupropusne matrice čvrstih hidrofobnih polimera koji sadrže antitelo, pri čemu su matrice u obliku oblikovanih predmeta, npr. filmova ili mikrokapsula. Primeri matrica sa produženim oslobađanjem uključuju poliestere, kopolimere L-glutaminske kiseline i etil-L-glutamata, nerazgradivi etilenvinil acetat, hidrogelove, polilaktide, razgradive kopolimere mlečne kiseline-glikolne kiseline i poli-D-(-)-3-hidroksibuternu kiselinu. Mogući gubitak biološke aktivnosti i moguće promene u imunogenosti antitela obuhvaćenih preparatima sa produženim oslobađanjem mogu se sprečiti korišćenjem odgovarajućih aditiva, kontrolisanjem sadržaja vlage i razvijanjem specifičnih sastava polimernih matrica.

[0534] Kontrolisano oslobađanje u okviru opsega ovog obelodanjivanja može se shvatiti kao bilo koji jedan od brojnih dozirnih oblika sa produženim oslobađanjem. Sledeći termini mogu se smatrati suštinski ekvivalentnim kontrolisanom oslobađanju, za potrebe ovog obelodanjivanja: kontinuirano oslobađanje, kontrolisano oslobađanje, odloženo oslobađanje, depo, produženo oslobađanje, postepeno oslobađanje, neposredno oslobađanje, dugotrajno oslobađanje, programirano oslobađanje, produženo oslobađanje, proporcionalno oslobađanje, produženo oslobađanje, rezervoar, odlaganje, sporo oslobađanje, prostorno oslobađanje, produženo delovanje, vremenska obloga, vremensko oslobađanje, odloženo delovanje, produženo delovanje, slojevito-vremensko delovanje, dugotrajno delovanje, produženo delovanje, ponovljeno delovanje, sporo delovanje, produženo delovanje i lekovi sa produženim delovanjem. Dalje diskusije o ovim terminima mogu se naći u Lesczek Krowczynski, Extended-Release Dosage Forms, 1987 (CRC Press, Inc.).

[0536] Različite tehnologije kontrolisanog oslobađanja pokrivaju veoma širok spektar oblika doziranja lekova. Tehnologije kontrolisanog oslobađanja uključuju, ali nisu ograničene na, fizičke sisteme i hemijske sisteme.

[0538] [0176] Fizički sistemi uključuju, ali nisu ograničeni na, rezervoarske sisteme sa membranama za kontrolu brzine, kao što su mikrokapsulacija, makroenkapsulacija i membranski sistemi; rezervoarske sisteme bez membrana za kontrolu brzine, kao što su šuplja vlakna, ultra mikroporozni celulozni triacetat, i porozne polimerne podloge i pene; monolitne sisteme, uključujući one sisteme fizički rastvorene u neporoznim, polimernim, ili elastomernim matricama (npr. nerozivne, erodivne, ingresija agensa iz okruženja, i razgradive), i materijale fizički raspršene u neporoznim, polimernim, ili elastomernim matricama (npr. nerozivne, erodivne, ingresija agensa iz okruženja, i razgradive); laminirane strukture, uključujući rezervoarske slojeve hemijski slične ili različite od spoljnih kontrolnih slojeva; i druge fizičke metode, kao što su osmotske pumpe, ili adsorpcija na jonoizmenjivačkim smolama.

[0540] Hemijski sistemi uključuju, ali nisu ograničeni na, hemijsku eroziju polimernih matrica (npr. heterogena, ili homogena erozija), ili biološku eroziju polimerne matrice (npr. heterogena, ili homogena). Dodatna diskusija o kategorijama sistema za kontrolisano oslobađanje može se naći u Agis F. Kydonieus, Controlled Release Technologies: Methods, Theory and Applications, 1980 (CRC Press, Inc.).

[0542] Postoji niz formulacija lekova sa kontrolisanim oslobađanjem koje su razvijene za oralnu primenu. To uključuje, ali nije ograničeno na, gastrointestinalne sisteme za isporuku kontrolisane osmotskim pritiskom; gastrointestinalne sisteme za isporuku kontrolisane hidrodinamičkim pritiskom; gastrointestinalne sisteme za isporuku kontrolisane propusnošću membrane, koji uključuju mikroporozne membranske uređaje za isporuku kontrolisane propusnošću u gastrointestinalni trakt; gastrointestinalne uređaje za isporuku sa kontrolisanim oslobađanjem ciljane na creva otporne na želudačnu tečnost; gastrointestinalne sisteme za isporuku kontrolisane difuzijom gela; i gastrointestinalne sisteme za isporuku kontrolisane jonskom izmenom, koji uključuju katjonske i anjonske lekove. Dodatne informacije u vezi sa sistemima za isporuku lekova sa kontrolisanim oslobađanjem mogu se naći u Yie W. Chien, Novel Drug Delivery Systems, 1992 (Marcel Dekker, Inc.).

[0544] Doziranje

[0546] [0179] Odgovarajuće doziranje može odrediti lekar koji leči ili drugo kvalifikovano medicinsko osoblje, na osnovu različitih kliničkih faktora. Kao što je dobro poznato u medicinskoj struci, doziranje za bilo kog jednog pacijenta zavisi od mnogo faktora, uključujući veličinu pacijenta, površinu tela, starost, određeno jedinjenje koje se primenjuje, pol pacijenta, vreme i put primene, opšte zdravlje i drugi lekovi koji se primenjuju istovremeno. Anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo ovog obelodanjivanja, može se primeniti u količinama između 1 ng/kg telesne težine i 20 mg/kg telesne težine po dozi, npr. između 0,1 mg/kg telesne težine do 10 mg/kg telesne težine, npr. između 0,5 mg/kg telesne težine do 5 mg/kg telesne težine; međutim, predviđene su doze ispod ili iznad ovog primernog opsega, posebno uzimajući u obzir gore navedene faktore. Ako je režim kontinuirana infuzija, ona takođe može biti u rasponu od 1 µg do 10 mg po kilogramu telesne težine u minuti.

[0548] U nekim otelotvorenjima, doza anti-C1s antitela, npr. humanizovanog anti-C1s antitela, ovog obelodanjivanja, je u rasponu od 0,001 µg do 1000 µg; međutim, predviđene su doze ispod ili iznad ovog primernog opsega, posebno uzimajući u obzir gore navedene faktore. U nekim otelotvorenjima, doziranje se može kretati, npr., od oko 0,0001 do 100 mg/kg, ili od oko 0,01 do 5 mg/kg (npr.0,02 mg/kg, 0,25 mg/kg, 0,5 mg/kg, 0,75 mg/kg, 1 mg/kg, 2 mg/kg, itd.) telesne težine. Na primer, doziranje može biti 1 mg/kg telesne težine ili 10 mg/kg telesne težine ili unutar opsega od 1-10 mg/kg, ili najmanje 1 mg/kg. Doze koje su intermedijarne u gore navedenim opsezima takođe su uključene u opseg obelodanjivanja.

[0550] U nekim otelotvorenjima, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja se primenjuje u količini koja obezbeđuje vršnu koncentraciju u serumu od oko 1 µg/ml do oko 1 mg/ml, npr. od oko 1 µg/ml do oko 2,5 µg/ml, od oko 2,5 µg/ml do oko 5 µg/ml, od oko 5 µg/ml do oko 7,5 µg/ml, od oko 7,5 µg/ml do oko 10 µg/ml, od oko 10 µg/ml do oko 25 µg/ml, od oko 25 µg/ml do oko 50 µg/ml, od oko 50 µg/ml do oko 100 µg/ml, od oko 100 µg/ml do oko 250 µg/ml, od oko 250 µg/ml do oko 500 µg/ml, od oko 500 µg/ml do oko 750 µg/ml, ili od oko 750 µg/ml do oko 1000 µg/ml. U nekim otelotvorenjima, predmetno anti-C1s antitelo se primenjuje u količini koja obezbeđuje vršnu koncentraciju u serumu veću od 1 mg/ml, npr. od oko 1 mg/ml do oko 2 mg/ml, od oko 2 mg/ml do oko 5 mg/ml, ili od oko 5 mg/ml do oko 10 mg/ml. Humanizovano antitelo ovog obelodanjivanja može se primeniti prema bilo kom rasporedu i za bilo koji vremenski period.

[0552] Stručnjaci u oblasti će lako razumeti da nivoi doza i rasporedi primene mogu varirati u zavisnosti od specifičnog antitela, težine simptoma i podložnosti subjekta neželjenim efektima. Željeno doziranje i rasporedi primene za dato jedinjenje lako su odredivi od strane stručnjaka u oblasti pomoću različitih sredstava.

[0554] Putevi primene

[0555] Predmetno antitelo može se primeniti pojedincu korišćenjem bilo koje dostupne metode i puta pogodnog za isporuku leka, uključujući in vivo i ex vivo metode, kao i sistemske i lokalizovane puteve primene.

[0557] Konvencionalni i farmaceutski prihvatljivi putevi primene uključuju intranazalni, intramuskularni, intratrahealni, intratekalni, intrakranijalni, supkutani, intradermalni, topikalni, intravenozni, intraperitonealni, intraarterijski (npr. putem karotidne arterije), spinalnu ili moždanu isporuku, rektalni, nazalni, oralni, i druge enteralne i parenteralne puteve primene. Putevi primene se mogu kombinovati, ako se želi, ili prilagoditi u zavisnosti od antitela i/ili željenog efekta. Sastav predmetnog antitela može se primeniti u jednoj dozi ili u višestrukim dozama. U nekim otelotvorenjima, sastav predmetnog antitela se primenjuje oralno. U nekim otelotvorenjima, sastav predmetnog antitela se primenjuje putem inhalacionog puta. U nekim otelotvorenjima, sastav predmetnog antitela se primenjuje intranazalno. U nekim otelotvorenjima, sastav predmetnog antitela se primenjuje lokalno. U nekim otelotvorenjima, sastav predmetnog antitela se primenjuje intrakranijalno. U nekim otelotvorenjima, sastav predmetnog antitela se primenjuje intravenozno. U nekim otelotvorenjima, sastav predmetnog antitela se primenjuje supkutano. U nekim otelotvorenjima, sastav predmetnog antitela se primenjuje intramuskularno. U nekim otelotvorenjima, sastav predmetnog antitela se primenjuje intratekalno.

[0559] Antitelo ovog obelodanjivanja može se primeniti domaćinu korišćenjem bilo kojih dostupnih konvencionalnih metoda i puteva pogodnih za isporuku konvencionalnih lekova, uključujući sistemske ili lokalizovane puteve. Generalno, putevi primene predviđeni obelodanjivanjem uključuju, ali nisu nužno ograničeni na, enteralne, parenteralne ili inhalacione puteve.

[0561] Parenteralni putevi primene osim inhalacione primene uključuju, ali nisu nužno ograničeni na, topikalne, transdermalne, supkutane, intramuskularne, intraorbitalne, intrakapsularne, intraspinalne, intrasternalne, intratekalne i intravenozne puteve, tj. bilo koji put primene osim kroz alimentarni kanal. Parenteralna primena se može sprovesti radi postizanja sistemske ili lokalne isporuke predmetnog antitela. Gde se želi sistemska isporuka, primena obično uključuje invazivnu ili sistemski apsorbovanu topikalnu ili mukoznu primenu farmaceutskih preparata.

[0562] Predmetno antitelo se takođe može isporučiti subjektu putem enteralne primene. Enteralni putevi primene uključuju, ali nisu nužno ograničeni na, oralnu i rektalnu (npr. korišćenjem supozitorije) isporuku.

[0564] Pod lečenjem se podrazumeva najmanje ublažavanje simptoma povezanih sa patološkim stanjem koje pogađa domaćina, pri čemu se ublažavanje koristi u širokom smislu da se odnosi na najmanje smanjenje magnitude parametra, npr. simptoma, povezanog sa patološkim stanjem koje se leči, kao što je bolest ili poremećaj posredovan komplementom. Kao takvo, lečenje takođe uključuje situacije gde su patološko stanje, ili barem simptomi povezani sa njim, potpuno inhibirani, npr. sprečeni da se dese, ili zaustavljeni, npr. okončani, tako da domaćin više ne pati od patološkog stanja, ili barem simptoma koji karakterišu patološko stanje.

[0566] U nekim otelotvorenjima, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja se primenjuje injekcijom i/ili isporukom, npr. do mesta u arteriji mozga ili direktno u moždano tkivo. Predmetno antitelo, npr. humanizovano antitelo, takođe se može primeniti direktno na ciljno mesto, npr. biolističkom isporukom do ciljnog mesta.

[0568] Različiti domaćini (pri čemu se termin „domaćin“ ovde koristi naizmenično sa terminima „subjekt“, „pojedinac“ i „pacijent“) mogu se lečiti prema predmetnim metodama. Generalno, takvi domaćini su „sisari“ ili „sisarski“, gde se ovi termini koriste široko za opisivanje organizama koji su unutar klase sisara, uključujući redove mesoždera (npr. mačke), biljojeda (npr. goveda, konji i ovce), svaštojeda (npr. psi, koze i svinje), glodara (npr. miševi, zamorci i pacovi) i primata (npr. ljudi, šimpanze i majmuni). U nekim otelotvorenjima, domaćin je pojedinac koji ima sistem komplementa, kao što je sisar, riba ili beskičmenjak. U nekim otelotvorenjima, domaćin je sisar, riba ili beskičmenjak koji sadrži sistem komplementa, a koji je kućni ljubimac, poljoprivredna životinja, radna životinja, životinja iz zoološkog vrta ili laboratorijska životinja. U nekim otelotvorenjima, domaćin je čovek.

[0570] [0191] Otelotvorenja uključuju sastave koje obuhvataju posudu pogodnu za držanje sastava koja obuhvata predmetno anti-C1s antitelo za primenu pojedincu. Na primer, predmetno antitelo može biti smešteno unutar posude pogodne za držanje farmaceutskog sastava. Posuda može biti, na primer, boca (npr. sa uređajem za zatvaranje, kao što je čep), blister pakovanje (npr. koje može obezbediti zatvaranje jedne ili više doza po blisteru), bočica, fleksibilno pakovanje (npr. zatvorene Mylar ili plastične kese), ampula (za jedinične doze u rastvoru), kapaljka, špric, tanki film, epruveta i slično. U nekim otelotvorenjima, posuda, kao što je sterilna posuda, obuhvata predmetni farmaceutski sastav. U nekim otelotvorenjima posuda je boca ili špric. U nekim otelotvorenjima posuda je boca. U nekim otelotvorenjima posuda je špric.

[0572] Pružaju se kompleti sa jediničnim dozama anti-C1s antitela, npr. humanizovanog anti-C1s antitela, ovog obelodanjivanja, npr. u oralnim ili injektabilnim dozama. U takvim kompletina, pored posuda koje sadrže jedinične doze biće i informativno uputstvo koje opisuje upotrebu i prateće koristi antitela u lečenju patološkog stanja od interesa. Željena jedinjenja i jedinične doze su one opisane iznad.

[0574] Metode lečenja bolesti ili poremećaja posredovanih komplementom

[0576] Takođe su obelodanjene, ali ne čine deo ovog pronalaska, metode lečenja subjekta kome je to potrebno anti-C1s antitelom ili nukleotidom koji kodira anti-C1s antitelo ovog obelodanjivanja. Metode obuhvataju lečenje bolesti ili poremećaja posredovanog komplementom. Metode generalno uključuju primenu terapijski efikasne količine anti-C1s antitela, npr. humanizovanog anti-C1s antitela, ovog obelodanjivanja, ili farmaceutskog sastava koji obuhvata takvo antitelo, pojedincu kome je to potrebno. U nekim slučajevima, primena predmetnog anti-C1s antitela modulira aktivnost komplementa C1s u ćeliji, tkivu, tečnosti ili organu pojedinca, i leči bolest ili poremećaj posredovan komplementom.

[0578] Određeni aspekti koji ne čine deo ovog pronalaska pružaju metode inhibiranja aktivacije komponente komplementa C4 kod pojedinca, pri čemu metode obuhvataju primenu pojedincu terapijski efikasne količine anti-C1s antitela, npr. humanizovanog anti-C1s antitela, ovog obelodanjivanja ili farmaceutskog sastava koji obuhvata takvo antitelo. Takođe su obelodanjene, ali ne čine deo ovog pronalaska, metode inhibiranja aktivnosti komplementa C1s kod pojedinca, pri čemu metode obuhvataju primenu pojedincu terapijski efikasne količine anti-C1s antitela, npr. humanizovanog anti-C1s antitela, ovog obelodanjivanja ili farmaceutskog sastava koji obuhvata takvo antitelo. Takođe su obelodanjene, ali ne čine deo

[0581] 1

[0582] ovog pronalaska, metode smanjenja nivoa produkta cepanja komponente komplementa kod pojedinca (npr. u tečnosti, tkivu ili organu kod pojedinca), pri čemu metode obuhvataju primenu pojedincu terapijski efikasne količine anti-C1s antitela, npr. humanizovanog anti-C1s antitela, ovog obelodanjivanja ili farmaceutskog sastava koji obuhvata takvo antitelo.

[0584] U nekim slučajevima, metoda za lečenje pojedinca koji ima bolest ili poremećaj posredovan komplementom obuhvata primenu pojedincu terapijski efikasne količine anti-C1s antitela, npr. humanizovanog anti-C1s antitela, ovog obelodanjivanja ili terapijski efikasne količine farmaceutskog sastava koji obuhvata: a) anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja; i b) farmaceutski prihvatljiv ekscipijens pogodan za primenu takvom pojedincu. Pojedinac može biti sisar, kao što je čovek. Primena može biti putem bilo kog puta poznatog stručnjacima u oblasti, uključujući one obelodanjene ovde. Primena može biti intravenozna, intratekalna, supkutana ili intramuskularna.

[0586] U nekim slučajevima, „efikasna količina“ anti-C1s antitela, npr. humanizovanog anti-C1s antitela, ovog obelodanjivanja, ili „efikasna količina“ predmetnog farmaceutskog sastava koji obuhvata anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja, je količina koja, kada se primeni u jednoj ili više doza pojedincu kome je to potrebno, smanjuje nivo produkta cepanja komponente komplementa kod pojedinca (npr. u tečnosti, tkivu ili organu kod pojedinca). U nekim slučajevima, „efikasna količina“ anti-C1s antitela, npr. humanizovanog anti-C1s antitela, ovog obelodanjivanja, ili „efikasna količina“ predmetnog farmaceutskog sastava koji obuhvata anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja, je količina koja, kada se primeni u jednoj ili više doza pojedincu kome je to potrebno, smanjuje nivo produkta cepanja komponente komplementa kod pojedinca (npr. u tečnosti, tkivu ili organu kod pojedinca) za najmanje oko 1%, najmanje oko 5%, najmanje oko 10%, najmanje oko 20%, najmanje oko 30%, najmanje oko 40%, najmanje oko 50%, najmanje oko 60%, najmanje oko 65%, najmanje oko 70%, najmanje oko 75%, najmanje oko 80%, najmanje oko 85%, najmanje oko 90%, najmanje oko 95%, ili oko 100%, u poređenju sa nivoom produkta cepanja komponente komplementa u tečnosti, tkivu ili organu u odsustvu tretmana anti-C1s antitelom, npr. pre tretmana anti-C1s antitelom. Pojedinac može biti sisar, npr. čovek. Primena može biti putem bilo kog puta poznatog stručnjacima u oblasti, uključujući one obelodanjene ovde. U nekim otelotvorenjima, primena je intravenozna. Put primene može biti intratekalni, intravenozni, supkutani ili intramuskularni.

[0589] 2

[0590] U nekim slučajevima, „efikasna količina“ anti-C1s antitela, npr. humanizovanog anti-C1s antitela, ovog obelodanjivanja, ili „efikasna količina“ predmetnog farmaceutskog sastava koji obuhvata anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja, je količina koja, kada se primeni u jednoj ili više doza pojedincu kome je to potrebno, smanjuje aktivnost klasičnog puta komplementa kod pojedinca (npr. u tečnosti, tkivu ili organu kod pojedinca). U nekim slučajevima, „efikasna količina“ anti-C1s antitela, npr. humanizovanog anti-C1s antitela, ovog obelodanjivanja, ili „efikasna količina“ predmetnog farmaceutskog sastava koji obuhvata anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja, je količina koja, kada se primeni u jednoj ili više doza pojedincu kome je to potrebno, smanjuje, u roku od oko 48 sati, u roku od oko 24 sata, u roku od oko 12 sati, u roku od oko 8 sati, ili u roku od oko 4 sata od primene anti-C1s antitela, aktivnost klasičnog puta komplementa kod pojedinca (npr. u tečnosti, tkivu ili organu kod pojedinca), za najmanje oko 1%, najmanje oko 5%, najmanje oko 10%, najmanje oko 20%, najmanje oko 30%, najmanje oko 40%, najmanje oko 50%, najmanje oko 60%, najmanje oko 65%, najmanje oko 70%, najmanje oko 75%, najmanje oko 80%, najmanje oko 85%, najmanje oko 90%, najmanje oko 95%, ili oko 100%, u poređenju sa aktivnošću klasičnog puta komplementa u tečnosti, tkivu ili organu u odsustvu tretmana anti-C1s antitelom, npr. pre tretmana anti-C1s antitelom. Pojedinac je sisar, npr. čovek. Primena anti-C1s antitela, npr. humanizovanog anti-C1s antitela, može biti putem bilo kog puta poznatog stručnjacima u oblasti, uključujući one obelodanjene ovde. Put primene može biti intratekalni, intravenozni, supkutani ili intramuskularni. Nivo aktivnosti klasičnog puta komplementa može se odrediti korišćenjem bilo koje od različitih metoda. Kao jedan neograničavajući primer, aktivnost klasičnog puta komplementa može se odrediti ex vivo, npr. određivanjem nivoa aktivnosti klasičnog puta komplementa u uzorku krvi, seruma ili plazme dobijenom od pojedinca. Na primer, klasični put komplementa u uzorku krvi, seruma ili plazme može se aktivirati ex vivo, a količina produkta cepanja komponente komplementa (kao što je C5b-9) generisana takvom aktivacijom može se odrediti.

[0592] [0198] U nekim slučajevima, „efikasna količina“ anti-C1s antitela, npr. humanizovanog anti-C1s antitela, ovog obelodanjivanja, ili „efikasna količina“ predmetnog farmaceutskog sastava koji obuhvata anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja, je količina koja, kada se primeni u jednoj ili više doza pojedincu kome je to potrebno, smanjuje aktivnost klasičnog puta komplementa kod pojedinca (npr. u tečnosti, tkivu ili organu kod pojedinca). U nekim slučajevima, „efikasna količina“ anti-C1s antitela, npr. humanizovanog anti-C1s antitela, ovog obelodanjivanja, ili „efikasna količina“ predmetnog farmaceutskog sastava koji obuhvata anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja, je količina koja, kada se primeni u jednoj ili više doza pojedincu kome je to potrebno, smanjuje, u roku od oko 48 sati, u roku od oko 24 sata, u roku od oko 12 sati, u roku od oko 8 sati, ili u roku od oko 4 sata od primene anti-C1s antitela, nivo aktivnosti klasičnog puta komplementa kod pojedinca (npr. u tečnosti, tkivu ili organu kod pojedinca), za najmanje oko 1%, najmanje oko 5%, najmanje oko 10%, najmanje oko 20%, najmanje oko 30%, najmanje oko 40%, najmanje oko 50%, najmanje oko 60%, najmanje oko 65%, najmanje oko 70%, najmanje oko 75%, najmanje oko 80%, najmanje oko 85%, najmanje oko 90%, najmanje oko 95%, ili oko 100%, u poređenju sa nivoom aktivnosti klasičnog puta komplementa u tečnosti, tkivu ili organu u odsustvu tretmana anti-C1s antitelom, npr. pre tretmana anti-C1s antitelom. Pojedinac može biti sisar, npr. čovek. Primena anti-C1s antitela, npr. humanizovanog anti-C1s antitela, može biti putem bilo kog puta poznatog stručnjacima u oblasti, uključujući one obelodanjene ovde. Put primene može biti intratekalni, intravenozni, supkutani ili intramuskularni.

[0594] U nekim slučajevima, „efikasna količina“ anti-C1s antitela, npr. humanizovanog anti-C1s antitela, ovog obelodanjivanja, ili „efikasna količina“ predmetnog farmaceutskog sastava koji obuhvata anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja, je količina koja, kada se primeni u jednoj ili više doza pojedincu kome je to potrebno, smanjuje aktivnost klasičnog puta komplementa kod pojedinca (npr. u tečnosti, tkivu ili organu kod pojedinca). U nekim slučajevima, „efikasna količina“ anti-C1s antitela, npr. humanizovanog anti-C1s antitela, ovog obelodanjivanja, ili „efikasna količina“ predmetnog farmaceutskog sastava koji obuhvata anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja, je količina koja, kada se primeni u jednoj ili više doza pojedincu kome je to potrebno, održava smanjenje nivoa aktivnosti klasičnog puta komplementa kod pojedinca (npr. u tečnosti, tkivu ili organu kod pojedinca) za najmanje oko 1%, najmanje oko 5%, najmanje oko 10%, najmanje oko 20%, najmanje oko 30%, najmanje oko 40%, najmanje oko 50%, najmanje oko 60%, najmanje oko 65%, najmanje oko 70%, najmanje oko 75%, najmanje oko 80%, najmanje oko 85%, najmanje oko 90%, najmanje oko 95%, ili oko 100%, u poređenju sa nivoom aktivnosti klasičnog puta komplementa u tečnosti, tkivu ili organu u odsustvu tretmana anti-C1s antitelom, npr. pre tretmana anti-C1s antitelom, pri čemu se smanjenje održava tokom

[0597] 4

[0598] perioda od oko 4 sata do oko 30 dana (npr. od 4 sata do 8 sati, od 8 sati do 24 sata, od 2 dana do 4 dana, od 4 dana do 7 dana, od 7 dana do 14 dana, od 14 dana do 21 dana, ili od 21 dana do 30 dana). Pojedinac može biti sisar, npr. čovek. Primena anti-C1s antitela, npr. humanizovanog anti-C1s antitela, može biti putem bilo kog puta poznatog stručnjacima u oblasti, uključujući one obelodanjene ovde. Put primene može biti intratekalni, intravenozni, supkutani ili intramuskularni.

[0600] U nekim slučajevima, „efikasna količina“ anti-C1s antitela, npr. humanizovanog anti-C1s antitela, ovog obelodanjivanja, ili „efikasna količina“ predmetnog farmaceutskog sastava koji obuhvata anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja, je količina koja, kada se primeni u jednoj ili više doza pojedincu kome je to potrebno, smanjuje aktivnost klasičnog puta komplementa kod pojedinca (npr. u tečnosti, tkivu ili organu kod pojedinca). U nekim slučajevima, „efikasna količina“ anti-C1s antitela, npr. humanizovanog anti-C1s antitela, ovog obelodanjivanja, ili „efikasna količina“ predmetnog farmaceutskog sastava koji obuhvata anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja, je količina koja, kada se primeni u jednoj ili više doza pojedincu kome je to potrebno, održava smanjenje nivoa aktivnosti klasičnog puta komplementa kod pojedinca (npr. u tečnosti, tkivu ili organu kod pojedinca) za najmanje oko 1%, najmanje oko 5%, najmanje oko 10%, najmanje oko 20%, najmanje oko 30%, najmanje oko 40%, najmanje oko 50%, najmanje oko 60%, najmanje oko 65%, najmanje oko 70%, najmanje oko 75%, najmanje oko 80%, najmanje oko 85%, najmanje oko 90%, najmanje oko 95%, ili oko 100%, u poređenju sa nivoom aktivnosti klasičnog puta komplementa u tečnosti, tkivu ili organu u odsustvu tretmana anti-C1s antitelom, npr. pre tretmana anti-C1s antitelom, pri čemu se smanjenje održava tokom perioda od oko 4 sata do oko 21 dana (npr. od 4 sata do 8 sati, od 8 sati do 24 sata, od 2 dana do 4 dana, od 4 dana do 7 dana, od 7 dana do 14 dana, ili od 14 dana do 21 dana). Pojedinac može biti sisar, npr. čovek. Primena anti-C1s antitela, npr. humanizovanog anti-C1s antitela, može biti putem bilo kog puta poznatog stručnjacima u oblasti, uključujući one obelodanjene ovde. Put primene može biti intratekalni, intravenozni, supkutani ili intramuskularni.

[0602] [0201] U nekim slučajevima, „efikasna količina“ anti-C1s antitela, npr. humanizovanog anti-C1s antitela, ovog obelodanjivanja, ili „efikasna količina“ predmetnog farmaceutskog sastava koji obuhvata anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja, je količina koja, kada se primeni u jednoj ili više doza pojedincu kome je to potrebno, smanjuje nivo produkta cepanja komponente komplementa kod pojedinca (npr. u tečnosti, tkivu ili organu kod pojedinca). U nekim slučajevima, „efikasna količina“ anti-C1s antitela, npr. humanizovanog anti-C1s antitela, ovog obelodanjivanja, ili „efikasna količina“ predmetnog farmaceutskog sastava koji obuhvata anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo ovog obelodanjivanja, je količina koja, kada se primeni u jednoj ili više doza pojedincu kome je to potrebno, smanjuje, u roku od oko 48 sati, u roku od oko 24 sata, u roku od oko 12 sati, u roku od oko 8 sati, ili u roku od oko 4 sata od primene anti-C1s antitela, npr. humanizovanog anti-C1s antitela, nivo produkta cepanja komponente komplementa kod pojedinca (npr. u tečnosti, tkivu ili organu kod pojedinca), za najmanje oko 1%, najmanje oko 5%, najmanje oko 10%, najmanje oko 20%, najmanje oko 30%, najmanje oko 40%, najmanje oko 50%, najmanje oko 60%, najmanje oko 65%, najmanje oko 70%, najmanje oko 75%, najmanje oko 80%, najmanje oko 85%, najmanje oko 90%, najmanje oko 95%, ili oko 100%, u poređenju sa nivoom produkta cepanja komponente komplementa u tečnosti, tkivu ili organu u odsustvu tretmana anti-C1s antitelom, npr. pre tretmana anti-C1s antitelom. Pojedinac može biti sisar, npr. čovek. Primena anti-C1s antitela, npr. humanizovanog anti-C1s antitela može biti putem bilo kog puta poznatog stručnjacima u oblasti, uključujući one obelodanjene ovde. Put primene može biti intratekalni, intravenozni, supkutani ili intramuskularni.

[0604] [0202] U nekim slučajevima, „efikasna količina“ anti-C1s antitela, npr. humanizovanog anti-C1s antitela, ovog obelodanjivanja, ili „efikasna količina“ predmetnog farmaceutskog sastava koji obuhvata anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja, je količina koja, kada se primeni u jednoj ili više doza pojedincu kome je to potrebno, smanjuje nivo produkta cepanja komponente komplementa kod pojedinca (npr. u tečnosti, tkivu ili organu kod pojedinca). U nekim slučajevima, „efikasna količina“ anti-C1s antitela, npr. humanizovanog anti-C1s antitela, ovog obelodanjivanja, ili „efikasna količina“ predmetnog farmaceutskog sastava koji obuhvata anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo ovog obelodanjivanja, je količina koja, kada se primeni u jednoj ili više doza pojedincu kome je to potrebno, smanjuje, u roku od oko 48 sati, u roku od oko 24 sata, u roku od oko 12 sati, u roku od oko 8 sati, ili u roku od oko 4 sata od primene anti-C1s antitela, nivo produkta cepanja komponente komplementa kod pojedinca (npr. u tečnosti, tkivu ili organu kod pojedinca), za najmanje oko 1%, najmanje oko 5%, najmanje oko 10%, najmanje oko 20%, najmanje oko 30%, najmanje oko 40%, najmanje oko 50%, najmanje oko 60%, najmanje oko 65%, najmanje oko 70%, najmanje oko 75%, najmanje oko 80%, najmanje oko 85%, najmanje oko 90%, najmanje oko 95%, ili oko 100%, u poređenju sa nivoom produkta cepanja komponente komplementa u tečnosti, tkivu ili organu u odsustvu tretmana anti-C1s antitelom, npr. pre tretmana anti-C1s antitelom. Pojedinac može biti sisar, npr. čovek. Primena anti-C1s antitela, npr. humanizovanog anti-C1s antitela, može biti putem bilo kog puta poznatog stručnjacima u oblasti, uključujući one obelodanjene ovde. Put primene može biti intratekalni, intravenozni, supkutani ili intramuskularni.

[0606] U nekim slučajevima, „efikasna količina“ anti-C1s antitela, npr. humanizovanog anti-C1s antitela, ovog obelodanjivanja, ili „efikasna količina“ predmetnog farmaceutskog sastava koji obuhvata anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja, je količina koja, kada se primeni u jednoj ili više doza pojedincu kome je to potrebno, smanjuje nivo produkta cepanja komponente komplementa kod pojedinca (npr. u tečnosti, tkivu ili organu kod pojedinca). U nekim slučajevima, „efikasna količina“ anti-C1s antitela, npr. humanizovanog anti-C1s antitela, ovog obelodanjivanja, ili „efikasna količina“ predmetnog farmaceutskog sastava koji obuhvata anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja, je količina koja, kada se primeni u jednoj ili više doza pojedincu kome je to potrebno, održava smanjenje nivoa produkta cepanja komponente komplementa kod pojedinca (npr. u tečnosti, tkivu ili organu kod pojedinca) za najmanje oko 1%, najmanje oko 5%, najmanje oko 10%, najmanje oko 20%, najmanje oko 30%, najmanje oko 40%, najmanje oko 50%, najmanje oko 60%, najmanje oko 65%, najmanje oko 70%, najmanje oko 75%, najmanje oko 80%, najmanje oko 85%, najmanje oko 90%, najmanje oko 95%, ili oko 100%, u poređenju sa nivoom produkta cepanja komponente komplementa u tečnosti, tkivu ili organu u odsustvu tretmana anti-C1s antitelom, npr. pre tretmana anti-C1s antitelom, pri čemu se smanjenje održava tokom perioda od oko 4 sata do oko 30 dana (npr. od 4 sata do 8 sati, od 8 sati do 24 sata, od 2 dana do 4 dana, od 4 dana do 7 dana, od 7 dana do 14 dana, od 14 dana do 21 dana, ili od 21 dana do 30 dana). Pojedinac može biti sisar, npr. čovek. Primena anti-C1s antitela, npr. humanizovanog anti-C1s antitela, može biti putem bilo kog puta poznatog stručnjacima u oblasti, uključujući one obelodanjene ovde. Put primene može biti intratekalni, intravenozni, supkutani ili intramuskularni.

[0608] [0204] U nekim slučajevima, „efikasna količina“ anti-C1s antitela, npr. humanizovanog anti-C1s antitela, ovog obelodanjivanja, ili „efikasna količina“ predmetnog farmaceutskog sastava koji obuhvata anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja, je količina koja, kada se primeni u jednoj ili više doza pojedincu kome je to potrebno, smanjuje nivo produkta cepanja komponente komplementa kod pojedinca (npr. u tečnosti, tkivu ili organu kod pojedinca). U nekim slučajevima, „efikasna količina“ anti-C1s antitela, npr. humanizovanog anti-C1s antitela, ovog obelodanjivanja, ili „efikasna količina“ predmetnog farmaceutskog sastava koji obuhvata anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja, je količina koja, kada se primeni u jednoj ili više doza pojedincu kome je to potrebno, održava smanjenje nivoa produkta cepanja komponente komplementa kod pojedinca (npr. u tečnosti, tkivu ili organu kod pojedinca) za najmanje oko 1%, najmanje oko 5%, najmanje oko 10%, najmanje oko 20%, najmanje oko 30%, najmanje oko 40%, najmanje oko 50%, najmanje oko 60%, najmanje oko 65%, najmanje oko 70%, najmanje oko 75%, najmanje oko 80%, najmanje oko 85%, najmanje oko 90%, najmanje oko 95%, ili oko 100%, u poređenju sa nivoom produkta cepanja komponente komplementa u tečnosti, tkivu ili organu u odsustvu tretmana anti-C1s antitelom, npr. pre tretmana anti-C1s antitelom, pri čemu se smanjenje održava tokom perioda od oko 4 sata do oko 21 dana (npr. od 4 sata do 8 sati, od 8 sati do 24 sata, od 2 dana do 4 dana, od 4 dana do 7 dana, od 7 dana do 14 dana, ili od 14 dana do 21 dana). Pojedinac može biti sisar, npr. čovek. Primena anti-C1s antitela, npr. humanizovanog anti-C1s antitela, može biti putem bilo kog puta poznatog stručnjacima u oblasti, uključujući one obelodanjene ovde. Put primene može biti intratekalni, intravenozni, supkutani ili intramuskularni.

[0610] [0205] U nekim slučajevima, „efikasna količina“ anti-C1s antitela, npr. humanizovanog anti-C1s antitela, ovog obelodanjivanja, ili „efikasna količina“ predmetnog farmaceutskog sastava koji obuhvata anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja, je količina koja, kada se primeni u jednoj ili više doza pojedincu kome je to potrebno, smanjuje proizvodnju C4b2a (tj. kompleksa komponente komplementa C4b i C2a; takođe poznatog kao „C3 konvertaza“) kod pojedinca (ili u tečnosti, tkivu ili organu pojedinca) za najmanje oko 1%, najmanje oko 5%, najmanje oko 10%, najmanje oko 20%, najmanje oko 30%, najmanje oko 40%, najmanje oko 50%, najmanje oko 60%, najmanje oko 65%, najmanje oko 70%, najmanje oko 75%, najmanje oko 80%, najmanje oko 85%, najmanje oko 90%, najmanje oko 95%, ili oko 100%, u poređenju sa količinom C4b2a proizvedenom kod pojedinca, ili u tečnosti, tkivu ili organu, u odsustvu tretmana anti-C1s antitelom, npr. pre tretmana anti-C1s antitelom. Pojedinac može biti sisar, npr. čovek. Primena može biti putem bilo kog puta poznatog stručnjacima u oblasti, uključujući one obelodanjene ovde. Primena može biti intravenozna, intratekalna, supkutana ili intramuskularna.

[0612] Takođe je obelodanjena, ali ne čini deo ovog pronalaska, metoda za modulaciju aktivacije komplementa. Metoda može da inhibira aktivaciju komplementa, na primer, da smanji proizvodnju C4b2a. Takođe je obelodanjena, ali ne čini deo ovog pronalaska, metoda za modulaciju aktivacije komplementa kod pojedinca koji ima bolest ili poremećaj posredovan komplementom, pri čemu metoda obuhvata primenu pojedincu anti-C1s antitela, npr. humanizovanog anti-C1s antitela, ovog obelodanjivanja ili farmaceutskog sastava ovog obelodanjivanja, pri čemu farmaceutski sastav obuhvata anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja. Takva metoda može inhibirati aktivaciju komplementa. Pojedinac može biti sisar, npr. čovek. Primena može biti putem bilo kog puta poznatog stručnjacima u oblasti, uključujući one obelodanjene ovde. Primena može biti intravenozna, intratekalna, supkutana ili intramuskularna.

[0614] Bolest ili poremećaj posredovan komplementom je poremećaj koji karakteriše abnormalna količina komplementa C1s ili abnormalan nivo proteolitičke aktivnosti komplementa C1s u ćeliji, tkivu, tečnosti ili organu pojedinca.

[0616] U nekim slučajevima, bolest ili poremećaj posredovan komplementom karakteriše prisustvo povišene (više od normalne) količine C1s ili povišenog nivoa aktivnosti komplementa C1s u ćeliji, tkivu ili tečnosti. Na primer, u nekim slučajevima, bolest ili poremećaj posredovan komplementom karakteriše prisustvo povišene količine i/ili povišene aktivnosti C1s u moždanom tkivu i/ili cerebrospinalnoj tečnosti. „Viša od normalne“ količina C1s u ćeliji, tkivu ili tečnosti ukazuje na to da je količina C1s u ćeliji, tkivu ili tečnosti viša od normalnog, kontrolnog nivoa, npr. viša od normalnog, kontrolnog nivoa za pojedinca ili populaciju pojedinaca iste starosne grupe. „Viši od normalnog“ nivo aktivnosti C1s u ćeliji, tkivu, organu ili tečnosti ukazuje na to da je proteolitičko cepanje koje vrši C1s u ćeliji, tkivu, organu ili tečnosti viši od normalnog, kontrolnog nivoa, npr. viši od normalnog, kontrolnog nivoa za pojedinca ili populaciju pojedinaca iste starosne grupe. U nekim slučajevima, pojedinac koji ima bolest ili poremećaj posredovan komplementom ispoljava jedan ili više dodatnih simptoma takve bolesti ili poremećaja.

[0617] U drugim slučajevima, bolest ili poremećaj posredovan komplementom karakteriše prisustvo niže od normalne količine C1s ili nižeg nivoa aktivnosti komplementa C1s u ćeliji, tkivu ili tečnosti. Na primer, u nekim slučajevima, bolest ili poremećaj posredovan komplementom karakteriše prisustvo niže količine i/ili niže aktivnosti C1s u moždanom tkivu i/ili cerebrospinalnoj tečnosti. „Niža od normalne“ količina C1s u ćeliji, tkivu ili tečnosti ukazuje na to da je količina C1s u ćeliji, tkivu ili tečnosti niža od normalnog, kontrolnog nivoa, npr. niža od normalnog, kontrolnog nivoa za pojedinca ili populaciju pojedinaca iste starosne grupe. „Niži od normalnog“ nivo aktivnosti C1s u ćeliji, tkivu ili tečnosti ukazuje na to da je proteolitičko cepanje koje vrši C1s u ćeliji, tkivu ili tečnosti niži od normalnog, kontrolnog nivoa, npr. niži od normalnog, kontrolnog nivoa za pojedinca ili populaciju pojedinaca iste starosne grupe. U nekim slučajevima, pojedinac koji ima bolest ili poremećaj posredovan komplementom ispoljava jedan ili više dodatnih simptoma takve bolesti ili poremećaja.

[0619] [0210] Bolest ili poremećaj posredovan komplementom je bolest ili poremećaj u kojem je količina ili aktivnost komplementa C1s takva da uzrokuje bolest ili poremećaj kod pojedinca. U nekim otelotvorenjima, bolest ili poremećaj posredovan komplementom je izabran iz grupe koja se sastoji od aloimune bolesti, autoimune bolesti, kancera, hematološke bolesti, infektivne bolesti, inflamatorne bolesti, povrede izazvane ishemijom i reperfuzijom, neurodegenerativne bolesti, neurodegenerativnog poremećaja, očne bolesti, bubrežne bolesti, odbacivanja transplantata, vaskularne bolesti i vaskulitisa. U nekim otelotvorenjima, bolest ili poremećaj posredovan komplementom je autoimuna bolest. U nekim otelotvorenjima, bolest ili poremećaj posredovan komplementom je aloimuna bolest. U nekim otelotvorenjima, bolest ili poremećaj posredovan komplementom je kancer. U nekim otelotvorenjima, bolest ili poremećaj posredovan komplementom je infektivna bolest. U nekim otelotvorenjima, bolest ili poremećaj posredovan komplementom je inflamatorna bolest. U nekim otelotvorenjima, bolest ili poremećaj posredovan komplementom je hematološka bolest. U nekim otelotvorenjima, bolest ili poremećaj posredovan komplementom je povreda izazvana ishemijom i reperfuzijom. U nekim otelotvorenjima, bolest ili poremećaj posredovan komplementom je očna bolest. U nekim otelotvorenjima, bolest ili poremećaj posredovan komplementom je bubrežna bolest. U nekim otelotvorenjima, bolest ili poremećaj posredovan komplementom je odbacivanje transplantata. U nekim otelotvorenjima, bolest ili poremećaj posredovan komplementom je odbacivanje transplantata posredovano antitelima. U nekim otelotvorenjima, bolest ili poremećaj posredovan komplementom je vaskularna bolest. U nekim otelotvorenjima, bolest ili poremećaj posredovan komplementom je vaskulitis. U nekim otelotvorenjima, bolest ili poremećaj posredovan komplementom je neurodegenerativna bolest ili poremećaj. U nekim otelotvorenjima, bolest posredovana komplementom je neurodegenerativna bolest. U nekim otelotvorenjima, poremećaj posredovan komplementom je neurodegenerativni poremećaj.

[0621] Primeri bolesti ili poremećaja posredovanih komplementom uključuju, ali nisu ograničeni na degeneraciju makule povezanu sa starenjem, Alchajmerovu bolest, amiotrofičnu lateralnu sklerozu, anafilaksu, argirofilnu zrnastu demenciju, artritis (npr. reumatoidni artritis), astmu, aterosklerozu, atipični hemolitičko-uremijski sindrom, autoimune bolesti (uključujući, npr. autoimunu hemolitičku anemiju (AIHA), toplu AIHA, mešanu AIHA itd.), Baraker-Simonov sindrom, Behčetovu bolest, amiloidnu angiopatiju britanskog tipa, bulozni pemfigoid, Burgerovu bolest, C1q nefropatiju, kancer, katastrofalni antifosfolipidni sindrom, cerebralnu amiloidnu angiopatiju, bolest hladnih aglutinina, kortikobazalnu degeneraciju, Krojcfeld-Jakobovu bolest, Kronovu bolest, krioglobulinemični vaskulitis, demenciju pugilistika, demenciju sa Levi telima (DLB), difuzne neurofibrilarne spletove sa kalcifikacijom, diskoidni lupus eritematozus, Daunov sindrom, Evansov sindrom, fokalnu segmentalnu glomerulosklerozu, formalni poremećaj mišljenja, frontotemporalnu demenciju (FTD), frontotemporalnu demenciju sa parkinsonizmom povezanu sa hromozomom 17, frontotemporalnu lobarnu degeneraciju, Gertman-Štrausler-Šajnkrovu bolest, Gijen-Bareov sindrom, Halervorden-Špacovu bolest, hemolitičko-uremijski sindrom, nasledni angioedem, hipofosfataziju, idiopatski pneumonijski sindrom, bolesti imunih kompleksa, miozitis sa inkluzionim telima, infektivne bolesti (npr. bolesti izazvane bakterijskim (npr. Neisseria meningitidis ili Streptococcus), virusnim (npr. virus humane imunodeficijencije (HIV)) ili drugim infektivnim agensima), inflamatorne bolesti, povredu izazvanu ishemijom / reperfuzijom, blago kognitivno oštećenje, imunotrombocitopeničnu purpuru (ITP), nedostatak molibden-kofaktora (MoCD) tipa A, membranoproliferativni glomerulonefritis (MPGN) I, membranoproliferativni glomerulonefritis (MPGN) II (bolest gustih depozita), membransku nefropatiju, multiinfarktnu demenciju, lupus (npr. sistemski lupus eritematozus (SLE)), glomerulonefritis, Kavasakijevu bolest, multifokalnu motornu neuropatiju, multiplu sklerozu, multiplu sistemsku atrofiju, miasteniju gravis, infarkt miokarda, miotoničnu distrofiju, neuromijelitis optiku, Niman-Pikovu bolest tipa C, motornu bolest neurona neguamskog tipa sa neurofibrilarnim spletovima, Parkinsonovu bolest, Parkinsonovu bolest sa demencijom, paroksizmalnu noćnu hemoglobinuriju, pemfigus vulgaris, Pikovu bolest, postencefalitički

[0624] 1

[0625] parkinsonizam, polimiozitis, cerebralnu amiloidnu angiopatiju prionskih proteina, progresivnu subkortikalnu gliozu, progresivnu supranuklearnu paralizu, psorijazu, sepsu, Šiga-toksin E. coli (STEC)-HUS, spinalnu mišićnu atrofiju, moždani udar, subakutni sklerozirajući panencefalitis, demenciju samo sa spletovima, odbacivanje transplantata, vaskulitis (npr. vaskulitis povezan sa ANCA), Vegenerovu granulomatozu, bolest srpastih ćelija, krioglobulinemiju, mešanu krioglobulinemiju, esencijalnu mešanu krioglobulinemiju, tip II mešanu krioglobulinemiju, tip III mešanu krioglobulinemiju, nefritis, trombocitopeniju izazvanu lekovima, lupus nefritis, Epidermolysis bullosa acquisita, odloženu hemolitičku transfuzijsku reakciju, sindrom urtikarijalnog vaskulitisa sa hipokomplementemijom, pseudofakičnu buloznu keratopatiju, refraktornost trombocita, hroničnu inflamatornu demijelinizirajuću polineuropatiju (CIDP), mijelodisplastični sindrom (MDS), Miler-Fišerov sindrom, akutnu inflamatornu demijelinizirajuću polineuropatiju (AIDP), akutnu motornu aksonalnu neuropatiju (AMAN), akutnu motornu i senzornu aksonalnu neuropatiju (AMSAN) i faringealno-cervikalno-brahijalnu varijantu. U jednom otelotvorenju, bolest ili poremećaj posredovan komplementom obuhvata bulozni pemfigoid. U jednom otelotvorenju, bolest ili poremećaj posredovan komplementom obuhvata bolest hladnih aglutinina. U jednom otelotvorenju, bolest ili poremećaj posredovan komplementom obuhvata autoimunu hemolitičku anemiju (AIHA). U jednom otelotvorenju, bolest ili poremećaj posredovan komplementom obuhvata imunotrombocitopeničnu purpuru (ITP). U jednom otelotvorenju, bolest ili poremećaj posredovan komplementom obuhvata multifokalnu motornu neuropatiju. U jednom otelotvorenju, bolest ili poremećaj posredovan komplementom obuhvata neuromijelitis optika.

[0627] U nekim otelotvorenjima, bolest ili poremećaj posredovan komplementom obuhvata Alchajmerovu bolest. U nekim otelotvorenjima, bolest ili poremećaj posredovan komplementom obuhvata Parkinsonovu bolest. U nekim otelotvorenjima, bolest ili poremećaj posredovan komplementom obuhvata odbacivanje transplantata. U nekim otelotvorenjima, bolest ili poremećaj posredovan komplementom je odbacivanje transplantata posredovano antitelima.

[0629] U nekim otelotvorenjima, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja sprečava ili odlaže nastanak najmanje jednog simptoma bolesti ili poremećaja posredovanog komplementom kod pojedinca. U nekim otelotvorenjima, anti-C1s antitelo ovog

[0632] 2

[0633] obelodanjivanja smanjuje ili eliminiše najmanje jedan simptom bolesti ili poremećaja posredovanog komplementom kod pojedinca. Primeri simptoma uključuju, ali nisu ograničeni na, simptome povezane sa autoimunom bolešću, kancerom, hematološkom bolešću, infektivnom bolešću, inflamatornom bolešću, povredom izazvanom ishemijom i reperfuzijom, neurodegenerativnom bolešću, neurodegenerativnim poremećajem, bubrežnom bolešću, odbacivanjem transplantata, očnom bolešću, vaskularnom bolešću, ili vaskulitisom. Simptom može biti neurološki simptom, na primer, oštećena kognitivna funkcija, oštećenje pamćenja, gubitak motorne funkcije, itd. Simptom takođe može biti aktivnost C1s proteina u ćeliji, tkivu ili tečnosti pojedinca. Simptom takođe može biti obim aktivacije komplementa u ćeliji, tkivu ili tečnosti pojedinca.

[0635] U nekim otelotvorenjima, primena anti-C1s antitela, npr. humanizovanog anti-C1s antitela, ovog obelodanjivanja pojedincu modulira aktivaciju komplementa u ćeliji, tkivu ili tečnosti pojedinca. U nekim otelotvorenjima, primena predmetnog anti-C1s antitela pojedincu inhibira aktivaciju komplementa u ćeliji, tkivu ili tečnosti pojedinca. Na primer, u nekim otelotvorenjima, predmetno anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, kada se primeni u jednoj ili više doza kao monoterapija ili u kombinovanoj terapiji pojedincu koji ima bolest ili poremećaj posredovan komplementom, inhibira aktivaciju komplementa kod pojedinca za najmanje oko 1%, najmanje oko 5%, najmanje oko 10%, najmanje oko 15%, najmanje oko 20%, najmanje oko 25%, najmanje oko 30%, najmanje oko 40%, najmanje oko 50%, najmanje oko 60%, najmanje oko 70%, najmanje oko 80%, najmanje oko 90%, najmanje oko 95%, ili 100%, u poređenju sa aktivacijom komplementa kod pojedinca pre tretmana anti-C1s antitelom.

[0637] U nekim otelotvorenjima, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja smanjuje depoziciju C3 na crvenim krvnim zrncima; na primer, u nekim otelotvorenjima, anti-C1s antitelo, npr. anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja smanjuje depoziciju C3b, iC3b, itd., na RBC). U nekim otelotvorenjima, anti-C1s antitelo, npr. anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja inhibira komplementom-posredovanu lizu crvenih krvnih zrnaca.

[0639] [0216] U nekim otelotvorenjima, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja smanjuje depoziciju C3 na trombocitima; na primer, u nekim otelotvorenjima, anti-C1s antitelo, npr. anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja smanjuje depoziciju C3b, iC3b, itd., na trombocitima).

[0641] U nekim otelotvorenjima, primena anti-C1s antitela, npr. humanizovanog anti-C1s antitela, ovog obelodanjivanja rezultira ishodom izabranim iz grupe koja se sastoji od: (a) smanjenja aktivacije komplementa; (b) poboljšanja kognitivne funkcije; (c) smanjenja gubitka neurona; (d) smanjenja aktivacije glijalnih ćelija; (e) smanjenja infiltracije limfocita; (f) smanjenja infiltracije makrofaga; (g) smanjenja depozicije antitela, (h) smanjenja gubitka glijalnih ćelija; (i) smanjenja gubitka oligodendrocita; (j) smanjenja infiltracije dendritičnih ćelija; (k) smanjenja infiltracije neutrofila; (l) smanjenja lize crvenih krvnih zrnaca; (m) smanjenja fagocitoze crvenih krvnih zrnaca; (n) smanjenja fagocitoze trombocita; (o) smanjenja lize trombocita; (p) poboljšanja preživljavanja transplantata; (q) smanjenja fagocitoze posredovane makrofagima; (r) poboljšanja vida; (s) poboljšanja motorne kontrole; (t) poboljšanja formiranja tromba; (u) poboljšanja zgrušavanja; (v) poboljšanja funkcije bubrega; (w) smanjenja aktivacije komplementa posredovane antitelima; (x) smanjenja aktivacije komplementa posredovane autoantitelima; (y) poboljšanja anemije; (aa) smanjenja demijelinizacije; (ab) smanjenja eozinofilije; (ac) smanjenja depozicije C3 na crvenim krvnim zrncima (npr. smanjenja depozicije C3b, iC3b, itd., na CKZ); i (ad) smanjenja depozicije C3 na trombocitima (npr. smanjenja depozicije C3b, iC3b, itd., na trombocitima); i (ae) smanjenja proizvodnje anafilatoksina; (af) smanjenja formiranja plikova posredovanog autoantitelima; (ag) smanjenja svraba indukovanog antitelima; (ah) smanjenja eritema indukovanog autoantitelima; (ai) smanjenja erozije kože posredovane autoantitelima; (aj) smanjenja destrukcije crvenih krvnih zrnaca usled transfuzijskih reakcija; (ak) smanjenja lize crvenih krvnih zrnaca usled aloantitela; (al) smanjenja hemolize usled transfuzijskih reakcija; (am) smanjenja lize trombocita posredovane alootitelima; (an) smanjenja lize trombocita usled transfuzijskih reakcija; (ao) smanjenja aktivacije mastocita; (ap) smanjenja oslobađanja histamina mast ćelija; (aq) smanjenja vaskularne propusnosti; (ar) smanjenja edema; (as) smanjenja depozicije komplementa na endotelu transplantata; (at) smanjenja generisanja anafilatoksina u endotelu transplantata; (au) smanjenja separacije dermo-epidermalnog spoja; (av) smanjenja generisanja anafilatoksina u dermo-epidermalnom spoju; (aw) smanjenja aktivacije komplementa posredovane aloantitelima u endotelu transplantata; (ax) smanjenja gubitka neuromišićnog spoja posredovanog antitelima; (ay) smanjenja aktivacije komplementa na neuromišićnom spoju; (az) smanjenja generisanja anafilatoksina na neuromišićnom spoju;

[0644] 4

[0645] (ba) smanjenja depozicije komplementa na neuromišićnom spoju; (bb) smanjenja paralize; (bc) smanjenja utrnulosti; (bd) povećane kontrole bešike; (be) povećane kontrole creva; (bf) smanjenja mortaliteta posredovanog autoantitelima; (bg) smanjenja morbiditeta posredovanog autoantitelima; (bh) smanjenja oštećenja Švanovih ćelija; (bi) smanjenja gubitka Švanovih ćelija; (bj) smanjenja oštećenja motornih neurona; (bk) smanjenja gubitka aksona motornih neurona; (bl) ublažavanja bloka provođenja akcionog potencijala; (bm) poboljšanja pokreta gornjih ili donjih udova; (bn) poboljšanja senzorno-motornih deficita neurona, i (bo) bilo koje njihove kombinacije.

[0647] U nekim otelotvorenjima, anti-C1s antitelo, npr. predmetno anti-C1s antitelo, kada se primeni u jednoj ili više doza kao monoterapija ili u kombinovanoj terapiji pojedincu koji ima bolest ili poremećaj posredovan komplementom, efikasno je za postizanje smanjenja od najmanje oko 1%, najmanje oko 5%, najmanje oko 10%, najmanje oko 15%, najmanje oko 20%, najmanje oko 25%, najmanje oko 30%, najmanje oko 40%, najmanje oko 50%, najmanje oko 60%, najmanje oko 70%, najmanje oko 80%, najmanje oko 90%, ili više od 90%, jednog ili više sledećih ishoda: (a) aktivacije komplementa; (b) opadanja kognitivne funkcije; (c) gubitka neurona; (d) aktivacije glijalnih ćelija; (e) infiltracije limfocita; (f) infiltracije makrofaga; (g) depozicije antitela, (h) gubitka glijalnih ćelija; (i) gubitka oligodendrocita; (j) infiltracije dendritičnih ćelija; (k) infiltracije neutrofila; (l) lize crvenih krvnih zrnaca; (m) fagocitoze crvenih krvnih zrnaca; (n) fagocitoze trombocita; (o) lize trombocita; (p) odbacivanja transplantata; (q) fagocitoze posredovane makrofagima; (r) gubitka vida; (s) aktivacije komplementa posredovane antitelima; (t) aktivacije komplementa posredovane autoantitelima; (u) demijelinizacije; (v) eozinofilije; (w) ili bilo koje njihove kombinacije, u poređenju sa nivoom ili stepenom ishoda kod pojedinca pre tretmana anti-C1s antitelom.

[0649] [0219] U nekim otelotvorenjima, predmetno anti-C1s antitelo, kada se primeni u jednoj ili više doza kao monoterapija ili u kombinovanoj terapiji pojedincu koji ima bolest ili poremećaj posredovan komplementom, efikasno je za postizanje poboljšanja od najmanje oko 1%, najmanje oko 5%, najmanje oko 10%, najmanje oko 15%, najmanje oko 20%, najmanje oko 25%, najmanje oko 30%, najmanje oko 40%, najmanje oko 50%, najmanje oko 60%, najmanje oko 70%, najmanje oko 80%, najmanje oko 90%, ili više od 90%, jednog ili više sledećih ishoda: a) kognitivne funkcije; b) preživljavanja transplantata; c) vida; d) motorne kontrole; e) formiranja tromba; f) zgrušavanja; g) funkcije bubrega; h) hematokrita (broj crvenih krvnih zrnaca); i i) bilo koje njihove kombinacije, u poređenju sa nivoom ili stepenom ishoda kod pojedinca pre tretmana anti-C1s antitelom.

[0651] U nekim otelotvorenjima, primena anti-C1s antitela, npr. humanizovanog anti-C1s antitela, ovog obelodanjivanja pojedincu smanjuje aktivaciju komplementa kod pojedinca. Na primer, u nekim otelotvorenjima, predmetno anti-C1s antitelo, kada se primeni u jednoj ili više doza kao monoterapija ili u kombinovanoj terapiji pojedincu koji ima bolest ili poremećaj posredovan komplementom, smanjuje aktivaciju komplementa kod pojedinca za najmanje oko 1%, najmanje oko 5%, najmanje oko 10%, najmanje oko 15%, najmanje oko 20%, najmanje oko 25%, najmanje oko 30%, najmanje oko 40%, najmanje oko 50%, najmanje oko 60%, najmanje oko 70%, najmanje oko 80%, najmanje oko 90%, ili više od 90%, u poređenju sa aktivacijom komplementa kod pojedinca pre tretmana anti-C1s antitelom.

[0653] U nekim otelotvorenjima, primena anti-C1s antitela, npr. humanizovanog anti-C1s antitela, ovog obelodanjivanja poboljšava kognitivnu funkciju kod pojedinca. Na primer, u nekim otelotvorenjima, predmetno anti-C1s antitelo, kada se primeni u jednoj ili više doza kao monoterapija ili u kombinovanoj terapiji pojedincu koji ima bolest ili poremećaj posredovan komplementom, poboljšava kognitivnu funkciju kod pojedinca za najmanje oko 1%, najmanje oko 5%, najmanje oko 10%, najmanje oko 15%, najmanje oko 20%, najmanje oko 25%, najmanje oko 30%, najmanje oko 40%, najmanje oko 50%, najmanje oko 60%, najmanje oko 70%, najmanje oko 80%, najmanje oko 90%, ili više od 90%, u poređenju sa kognitivnom funkcijom kod pojedinca pre tretmana anti-C1s antitelom.

[0655] U nekim otelotvorenjima, primena anti-C1s antitela, npr. humanizovanog anti-C1s antitela, ovog obelodanjivanja pojedincu smanjuje stopu opadanja kognitivne funkcije kod pojedinca. Na primer, u nekim otelotvorenjima, predmetno anti-C1s antitelo, kada se primeni u jednoj ili više doza kao monoterapija ili u kombinovanoj terapiji pojedincu koji ima bolest ili poremećaj posredovan komplementom, smanjuje stopu opadanja kognitivne funkcije kod pojedinca za najmanje oko 1%, najmanje oko 5%, najmanje oko 10%, najmanje oko 15%, najmanje oko 20%, najmanje oko 25%, najmanje oko 30%, najmanje oko 40%, najmanje oko 50%, najmanje oko 60%, najmanje oko 70%, najmanje oko 80%, najmanje oko 90%, ili više od 90%, u poređenju sa stopom opadanja kognitivne funkcije kod pojedinca pre tretmana anti-C1s antitelom.

[0656] U nekim otelotvorenjima, primena anti-C1s antitela, npr. humanizovanog anti-C1s antitela, ovog obelodanjivanja pojedincu smanjuje gubitak neurona kod pojedinca. Na primer, u nekim otelotvorenjima, predmetno anti-C1s antitelo, kada se primeni u jednoj ili više doza kao monoterapija ili u kombinovanoj terapiji pojedincu koji ima bolest ili poremećaj posredovan komplementom, smanjuje gubitak neurona kod pojedinca za najmanje oko 1%, najmanje oko 5%, najmanje oko 10%, najmanje oko 15%, najmanje oko 20%, najmanje oko 25%, najmanje oko 30%, najmanje oko 40%, najmanje oko 50%, najmanje oko 60%, najmanje oko 70%, najmanje oko 80%, najmanje oko 90%, ili više od 90%, u poređenju sa gubitkom neurona kod pojedinca pre tretmana anti-C1s antitelom.

[0658] U nekim otelotvorenjima, primena anti-C1s antitela, npr. humanizovanog anti-C1s antitela, ovog obelodanjivanja pojedincu smanjuje aktivaciju glijalnih ćelija kod pojedinca. Na primer, u nekim otelotvorenjima, predmetno anti-C1s antitelo, kada se primeni u jednoj ili više doza kao monoterapija ili u kombinovanoj terapiji pojedincu koji ima bolest ili poremećaj posredovan komplementom, smanjuje aktivaciju glije kod pojedinca za najmanje oko 1%, najmanje oko 5%, najmanje oko 10%, najmanje oko 15%, najmanje oko 20%, najmanje oko 25%, najmanje oko 30%, najmanje oko 40%, najmanje oko 50%, najmanje oko 60%, najmanje oko 70%, najmanje oko 80%, najmanje oko 90%, ili više od 90%, u poređenju sa aktivacijom glijalnih ćelija kod pojedinca pre tretmana anti-C1s antitelom. U nekim otelotvorenjima, glijalne ćelije su astrociti ili mikroglija.

[0660] U nekim otelotvorenjima, primena anti-C1s antitela, npr. humanizovanog anti-C1s antitela ovog obelodanjivanja pojedincu smanjuje infiltraciju limfocita kod pojedinca. Na primer, u nekim otelotvorenjima, predmetno anti-C1s antitelo, kada se primeni u jednoj ili više doza kao monoterapija ili u kombinovanoj terapiji pojedincu koji ima bolest ili poremećaj posredovan komplementom, smanjuje infiltraciju limfocita kod pojedinca za najmanje oko 1%, najmanje oko 5%, najmanje oko 10%, najmanje oko 15%, najmanje oko 20%, najmanje oko 25%, najmanje oko 30%, najmanje oko 40%, najmanje oko 50%, najmanje oko 60%, najmanje oko 70%, najmanje oko 80%, najmanje oko 90%, ili više od 90%, u poređenju sa infiltracijom limfocita kod pojedinca pre tretmana anti-C1s antitelom.

[0661] U nekim otelotvorenjima, primena anti-C1s antitela, npr. humanizovanog anti-C1s antitela, ovog obelodanjivanja pojedincu smanjuje infiltraciju makrofaga kod pojedinca. Na primer, u nekim otelotvorenjima, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja, kada se primeni u jednoj ili više doza kao monoterapija ili u kombinovanoj terapiji pojedincu koji ima bolest ili poremećaj posredovan komplementom, smanjuje infiltraciju makrofaga kod pojedinca za najmanje oko 1%, najmanje oko 5%, najmanje oko 10%, najmanje oko 15%, najmanje oko 20%, najmanje oko 25%, najmanje oko 30%, najmanje oko 40%, najmanje oko 50%, najmanje oko 60%, najmanje oko 70%, najmanje oko 80%, najmanje oko 90%, ili više od 90%, u poređenju sa infiltracijom makrofaga kod pojedinca pre tretmana anti-C1s antitelom.

[0663] U nekim otelotvorenjima, primena anti-C1s antitela, npr. humanizovanog anti-C1s antitela, ovog obelodanjivanja pojedincu smanjuje depoziciju antitela kod pojedinca. Na primer, u nekim otelotvorenjima, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja, kada se primeni u jednoj ili više doza kao monoterapija ili u kombinovanoj terapiji pojedincu koji ima bolest ili poremećaj posredovan komplementom, smanjuje depoziciju antitela kod pojedinca za najmanje oko 1%, najmanje oko 5%, najmanje oko 10%, najmanje oko 15%, najmanje oko 20%, najmanje oko 25%, najmanje oko 30%, najmanje oko 40%, najmanje oko 50%, najmanje oko 60%, najmanje oko 70%, najmanje oko 80%, najmanje oko 90%, ili više od 90%, u poređenju sa depozicijom antitela kod pojedinca pre tretmana anti-C1s antitelom.

[0665] U nekim otelotvorenjima, primena anti-C1s antitela ovog obelodanjivanja pojedincu smanjuje proizvodnju anafilatoksina (npr. C3a, C4a, C5a) kod pojedinca. Na primer, u nekim otelotvorenjima, anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja, kada se primeni u jednoj ili više doza kao monoterapija ili u kombinovanoj terapiji pojedincu koji ima bolest ili poremećaj posredovan komplementom, smanjuje proizvodnju anafilatoksina kod pojedinca za najmanje oko 1%, najmanje oko 5%, najmanje oko 10%, najmanje oko 15%, najmanje oko 20%, najmanje oko 25%, najmanje oko 30%, najmanje oko 40%, najmanje oko 50%, najmanje oko 60%, najmanje oko 70%, najmanje oko 80%, najmanje oko 90%, ili više od 90%, u poređenju sa nivoom proizvodnje anafilatoksina kod pojedinca pre tretmana anti-C1s antitelom.

[0666] Ovo obelodanjivanje pruža anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja ili farmaceutski sastav koji obuhvata anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja i farmaceutski prihvatljiv ekscipijens za upotrebu u lečenju pojedinca koji ima bolest ili poremećaj posredovan komplementom. U nekim otelotvorenjima, ovo obelodanjivanje pruža anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja za upotrebu u lečenju pojedinca koji ima bolest ili poremećaj posredovan komplementom. U nekim otelotvorenjima, ovo obelodanjivanje pruža farmaceutski sastav koji obuhvata anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja i farmaceutski prihvatljiv ekscipijens za upotrebu u lečenju pojedinca koji ima bolest ili poremećaj posredovan komplementom.

[0668] Ovo obelodanjivanje pruža anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja ili farmaceutski sastav koji obuhvata anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja i farmaceutski prihvatljiv ekscipijens za upotrebu u inhibiranju aktivacije komplementa. U nekim otelotvorenjima, ovo obelodanjivanje pruža anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja ili farmaceutski sastav koji obuhvata anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja i farmaceutski prihvatljiv ekscipijens za upotrebu u inhibiranju aktivacije komplementa kod pojedinca koji ima bolest ili poremećaj posredovan komplementom. U nekim otelotvorenjima, ovo obelodanjivanje pruža anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja za upotrebu u inhibiranju aktivacije komplementa kod pojedinca koji ima bolest ili poremećaj posredovan komplementom. U nekim otelotvorenjima, ovo obelodanjivanje pruža farmaceutski sastav koji obuhvata anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja i farmaceutski prihvatljiv ekscipijens za upotrebu u inhibiranju aktivacije komplementa kod pojedinca koji ima bolest ili poremećaj posredovan komplementom.

[0670] Ovo obelodanjivanje pruža anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja ili farmaceutski sastav koji obuhvata anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja i farmaceutski prihvatljiv ekscipijens za upotrebu u medicinskoj terapiji.

[0671] Ovo obelodanjivanje pruža anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja ili farmaceutski sastav koji obuhvata anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja i farmaceutski prihvatljiv ekscipijens za upotrebu u lečenju pojedinca koji ima bolest ili poremećaj posredovan komplementom. U nekim otelotvorenjima, ovo obelodanjivanje pruža anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja za upotrebu u lečenju pojedinca koji ima bolest ili poremećaj posredovan komplementom. U nekim otelotvorenjima, ovo obelodanjivanje pruža farmaceutski sastav koji obuhvata anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja i farmaceutski prihvatljiv ekscipijens za upotrebu u lečenju pojedinca koji ima bolest ili poremećaj posredovan komplementom.

[0673] Ovo obelodanjivanje pruža anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja ili farmaceutski sastav koji obuhvata anti-C1s antitelo, npr. humanizovano anti-C1s antitelo, ovog obelodanjivanja i farmaceutski prihvatljiv ekscipijens za upotrebu u modulaciji aktivacije komplementa.

[0675] PRIMERI

[0677] Sledeći primeri su izloženi da bi stručnjacima u oblasti pružili potpuno obelodanjivanje i opis kako da se napravi i koristi ovaj pronalazak, i nisu namenjeni da ograniče obim patentnih zahteva, niti su namenjeni da predstavljaju da su dole navedeni eksperimenti svi ili jedini eksperimenti izvršeni. Uloženi su napori da se osigura tačnost u pogledu korišćenih brojeva (npr. količine, temperatura, itd.), ali treba uzeti u obzir neke eksperimentalne greške i odstupanja. Osim ako nije drugačije naznačeno, delovi su delovi po težini, molekulska težina je prosečna molekulska težina po težini, temperatura je u stepenima Celzijusa, a pritisak je atmosferski ili blizu atmosferskog. Mogu se koristiti standardne skraćenice, npr. bp, bazni par(ovi); kb, kilobaza(e); pl, pikolitar(i); s ili sec, sekunda(e); min, minut(i); h ili hr, sat(i); aa, aminokiselina(e); kb, kilobaza(e); bp, bazni par(ovi); nt, nukleotid(i); i.m., intramuskularno; i.p., intraperitonealno; s.c., supkutano; i slično.

[0679] Primer 1: Humanizovane anti-aC1s varijante

[0680] Generisane su humanizovane varijante anti-aC1s. Aminokiselinske sekvence VH domena teškog lanca humanizovanih varijanti 1-5; takođe su pružene nukleotidne sekvence koje kodiraju VH domen teškog lanca humanizovanih varijanti. Aminokiselinske sekvence VL domena lakog lanca humanizovanih varijanti 1, 2 i 5, i nukleotidne sekvence koje kodiraju VL domen lakog lanca humanizovanih varijanti, prikazane su na slikama 6-8. Razlike u aminokiselinama u odnosu na aminokiselinsku sekvencu mišjeg anti-aC1s (VL SEQ ID NO: 7; VH SEQ ID NO: 8) sumirane su na slikama 9 i 10.

[0682] Kodovi aminokiselina sa jednim slovom su sledeći (sa kodovima aminokiselina sa 3 slova u zagradama):

[0684] G - Glicin (Gly)

[0686] P - Prolin (Pro)

[0688] A - Alanin (Ala)

[0690] V - Valin (Val)

[0692] L - Leucin (Leu)

[0694] I - Izoleucin (Ile)

[0696] M - Metionin (Met)

[0698] C - Cistein (Cys)

[0700] F - Fenilalanin (Phe)

[0702] Y - Tirozin (Tyr)

[0704] W - Triptofan (Trp)

[0707] 1

[0708] H - Histidin (His)

[0710] K - Lizin (Lys)

[0712] R - Arginin (Arg)

[0714] Q - Glutamin (Gln)

[0716] N - Asparagin (Asn)

[0718] E - Glutaminska kiselina (Glu)

[0720] D - Asparaginska kiselina (Asp)

[0722] S - Serin (Ser)

[0724] T - Treonin (Thr)

[0726] Primer 2: Karakterizacija humanizovanih anti-aC1s varijanti

[0728] Karakteristike vezivanja humanizovanih anti-aC1s varijanti date su u tabelama 4 i 5 (slika 11 i slika 12, redom). Relativni afiniteti vezivanja za različite humanizovane anti-aC1s varijante za aktivirani C1s dati su u tabeli 4 (prva kolona podataka), koja je prikazana na slici 11.

[0730] Svih 15 kombinacija (VH varijanta 1 Vκ varijanta 1; VH varijanta 1 Vκ varijanta 2; VH varijanta 1 Vκ varijanta 5; VH varijanta 2 Vκ varijanta 1; VH varijanta 2 Vκ varijanta 2; VH varijanta 2 Vκ varijanta 5; VH varijanta 3 Vκ varijanta 1; VH varijanta 3 Vκ varijanta 2; VH varijanta 3 Vκ varijanta 5; VH varijanta 4 Vκ varijanta 1; VH varijanta 4 Vκ varijanta 2; VH varijanta 4 Vκ varijanta 5; VH varijanta 5 Vκ varijanta 1; VH varijanta 5 Vκ varijanta 2; VH varijanta 5 Vκ varijanta 5) je proizvedeno. Svaka humanizovana varijanta je testirana na sposobnost da se takmiči sa biotinilovanim mišjim antiaC1s za vezivanje za aktivni C1s. Podaci su prikazani na slici 11, druga kolona podataka.

[0733] 2

[0734] Svaka humanizovana varijanta je testirana u komercijalno dostupnom testu koji meri aktivaciju klasičnog puta komplementa (CP). Rezultati su prikazani na slici 11, treća kolona podataka. Podaci pokazuju da sve 15 humanizovanih varijanti inhibiraju aktivaciju CP sa IC<50>sličnom onoj kod mišjeg anti-aC1s.

[0736] Kinetička karakterizacija afiniteta vezivanja sprovedena je na 8 humanizovanih antiaC1s varijanti. Podaci su prikazani u tabeli 5, koja je predstavljena na slici 12.

[0738] Primer 3: In vivo studije na makaki majmunima

[0740] Da bi se procenila farmakokinetička (PK) i farmakodinamička (PD) svojstva humanizovanog anti-aC1s, sprovedene su studije sa jednom dozom humanizovanog anti-aC1s na makaki majmunima (Macaca fascicularis). Pored toga, radi poređenja bioraspoloživosti humanizovanog anti-aC1s primenjenog različitim putevima, humanizovana anti-aC1s varijanta je primenjena ili intravenoznom (IV) ili supkutanom (SC) injekcijom. Nakon doziranja humanizovanim anti-aC1s, uzorci plazme i seruma su uzeti u određenim vremenskim tačkama da bi se odredile cirkulišuće koncentracije humanizovanog anti-aC1s; i da bi se procenila inhibicija klasičnog puta komplementa (CP) humanizovanim anti-aC1s. Nivoi humanizovanog anti-aC1s u plazmi i serumu tokom vremena pružaju PK podatke; inhibicija CP tokom vremena pruža PD podatke.

[0742] Sve studijske životinje su bile ženke, telesne težine između 2,4-3,9 kg, i starosti između 3-5 godina. Pored toga, sve životinje nisu bile ranije izložene farmaceutskom doziranju.

[0744] Puna krv je sakupljena u K<2>EDTA epruvete i epruvete za odvajanje seruma za obradu plazme i seruma, redom, i odmah skladištena na -15°C do -25°C.

[0746] [0244] Da bi se procenio farmakokinetički profil humanizovane anti-aC1s varijante VH3/VK2-Fc-sub<4>, uzorci plazme uzeti u vremenskim tačkama prikazanim na slici 13 i slici 14 su razređeni i analizirani ELISA testom za kvantifikaciju koncentracija VH3/VK2-Fc-sub<4>u plazmi. Ukratko, razređeni uzorci plazme dodati su u ploču sa 96 bunarčića prethodno obloženu aktiviranim C1s. Nakon inkubacije uzorka plazme i naknadnog ispiranja, dodato je detekciono antitelo konjugovano sa peroksidazom hrena (HRP) specifično za humani IgG da bi se detektovao VH3/VK2-Fc-sub<4>vezan za C1s. Na kraju, dodat je 3,3', 5,5'-tetrametilbenzidin (TMB) supstrat da bi se inicirala kolorimetrijska reakcija koja je očitana na spektrofotometru. Interpolacijom sa standardne krive VH3/VK2-Fc-sub<4>analizirane paralelno sa uzorcima plazme, određene su koncentracije VH3/VK2-Fc-sub<4>u plazmi za sve uzorke.

[0748] Farmakodinamički efekti VH3/VK2-Fc-sub<4>procenjeni su korišćenjem WIESLAB<®>kompleta za klasični put komplementa. WIESLAB<®>komplet je komercijalno dostupan, i uključuje upotrebu enzimski imunosorbentnog testa (ELISA) koji je dizajniran da proceni jačinu aktivnosti klasičnog puta komplementa u uzorcima seruma aktivacijom klasičnog puta uzorka ex vivo i merenjem ex vivo generisanja finalnog produkta cepanja puta, C5b-9. Uzorci su testirani prema uputstvima proizvođača. Ukratko, uzorci seruma od majmuna, sakupljeni u vremenskim tačkama naznačenim na slici 14 i slici 15, su razređeni i dodati u bunarčiće priložene ploče sa 96 bunarčića. Nakon inkubacije, dodato je detekciono antitelo specifično za finalni produkt cepanja klasičnog puta, C5b-9, i kolorimetrijska reakcija je izmerena na spektrofotometru. Svi uzorci za pojedinačnog majmuna su upoređeni i normalizovani prema uzorku uzetom pre doziranja od istog majmuna (pre doziranja = 100% aktivnosti).

[0750] Slika 13 prikazuje PD i PK podatke od 3 životinje dozirane sa VH3/VK2-Fc-sub<4>, primenjene intravenozno u dozi od 10 mg/kg. Kao što je prikazano na slici 13, koncentracija VH3/VK2-Fc-sub<4>u serumu je bila između 70 µg/mL i 300 µg/mL tokom perioda do 650 sati (27 dana). Tokom istog vremenskog perioda, aktivnost CP je bila inhibirana 80% do 99%.

[0752] Slika 14 prikazuje PD i PK podatke od 3 životinje dozirane sa VH3/VK2-Fc-sub<4>, primenjene supkutano u dozi od 20 mg/kg. Kao što je prikazano na slici 14, koncentracija VH3/VK2-Fc-sub<4>u serumu je bila između oko 50 µg/mL i oko 450 µg/mL tokom perioda do 85 dana. Tokom istog vremenskog perioda, aktivnost CP, merena korišćenjem WEISLAB<®>kompleta, bila je inhibirana 60% do 99%. Pored toga, jedna supkutana doza od 20 mg/kg VH3/VK2-Fc-sub<4>inhibirala je put komplementa za više od 90% tokom 28 dana (slika 19).

[0754] Primer 4: Karakterizacija anti-C1s antitela koje obuhvata modifikovani Fc region

[0757] 4

[0758] Humanizovana anti-aC1s varijanta, VH3/VK2, obuhvatala je humani IgG4, sa supstitucijama S241P i L248E. Da bi se pojačao poluživot i supkutana dostupnost, Fc region VH3/VK2 je modifikovan da uključi M428L i N434S supstitucije. Rezultirajuće antitelo, nazvano VH3/VK2-Fc-sub<4>, je utvrđeno da se specifično vezuje za aktivni C1s sa konstantom disocijacije od 1,53 x 10<-9>.

[0760] VH3/VK2-Fc-sub<4>je inhibirao put komplementa in vitro u sličnoj meri kao opšte anti-C1s antitelo, prethodno opisano kao VH4/VK2 u američkom patentu br.8945562. U in vitro testu aktivnosti seruma klasičnog puta komplementa, VH3/VK2-Fc-sub<4>(krugovi) je pokazao sličan ED<50>kao anti-C1s antitelo (kvadrati), iako je inhibicija aktivnosti klasičnog puta komplementa od strane VH3/VK2-Fc-sub<4>bila postepenija od inhibicije aktivnosti komplementa od strane anti-C1s antitela (slika 17A). Pored toga, VH3/VK2-Fc-sub<4>je pokazao slične nivoe hemolize kao opšte anti-C1s antitelo (slika 17B).

[0762] Pretpostavljeno je da, ako je vezivanje FcRn uključeno u recikliranje VH3/VK2 (VH3/VK2-Fc-sub<4>bez pojačanog FcRn vezivanja), onda bi VH3/VK2-Fc-sub<4>trebalo da ima duži poluživot i stoga produžen farmakodinamički efekat u poređenju sa VH3/VK2. Makaki majmunima je primenjena jedna intravenozna doza od 10 mg/kg VH3/VK2 ili VH3/VK2-Fcsub<4>, a krv je periodično uzimana. Do 650 sati nakon primene, životinje kojima je primenjen VH3/VK2-Fc-sub<4>imale su konstantno veće nivoe antitela u svojoj krvi od životinja kojima je primenjen VH3/VK2 (slika 18A). Pored toga, VH3/VK2-Fc-sub<4>je imao produžen farmakodinamički efekat od VH3/VK2. Jedna doza od 10 mg/kg VH3/VK2-Fc-sub<4>inhibirala je aktivnost puta komplementa za više od 70% do 650 sati, dok je ista doza VH3/VK2 pokazala postepeno smanjenje inhibicije, koje je počelo gotovo odmah, i skoro dostiglo nivo vehikulum kontrole do 650 sati nakon primene (slika 18B). Ovi efekti su takođe primećeni kod makaki majmuna kojima je primenjena jedna supkutana doza od 20 mg/kg VH3/VK2-Fc-sub<4>(videti sliku 14).

[0764] Primer 5: Farmakokinetička studija anti-C1s antitela nakon intravenozne i supkutane primene na makaki majmunima

[0765] Cilj ovog istraživačkog projekta je procena farmakokinetike VH3/VK2-Fc-sub<4>, nakon jedne intravenozne (IV) bolus injekcije, jedne IV bolus injekcije praćene jednom nedeljnom supkutanom (SC) injekcijom, ili ponovljenih SC injekcija kod ženki makaki majmuna.

[0767] Dizajn studije

[0769] Životinje će biti dodeljene grupama i tretirane kako je navedeno u tabeli 2. Životinjama će se dozirati ili putem intravenozne (IV) bolus injekcije u perifernu venu koristeći pripremljene butterfly infuzione linije ili putem supkutane (SC) bolus injekcije u interskapularnom regionu leđa. Ako se primeti iritacija na mestu injekcije, donji torakalni region se može koristiti za naknadne SC injekcije kako bi se izbegla dalja iritacija Učestalost doziranja je u skladu sa očekivanom farmakokinetikom testiranog jedinjenja. Režim tretmana odabran za ovu studiju predviđen je da identifikuje dostižne koncentracije u perifernoj krvi i povezanu farmakološku aktivnost.

[0771] Tabela 2: Dodeljivanje grupa

[0773]

[0774]

[0777] Klinička zapažanja

[0779] Klinička zapažanja će se obavljati jednom dnevno, počevši od drugog dana aklimatizacije za svaku životinju ujutru, pre čišćenja prostorije. Provera mortaliteta će se sprovoditi dvaput dnevno radi procene opšteg zdravlja i stanja životinja.

[0781] Dodatna klinička zapažanja se mogu obavljati, po potrebi. Ako klinička zapažanja za životinju pokažu pogoršanje stanja životinje, biće obavljena veterinarska procena i obavešten direktor studije.

[0783] Krv će se sakupljati iz periferne vene obuzdanih, svesnih životinja. Tokom prvih 24 sata nakon doziranja, krv se neće sakupljati iz vene (ili uda) koja je korišćena za primenu IV doze. Krv će biti sakupljena jednim uzimanjem, a zatim podeljena na odgovarajući način.

[0785] U slučaju neplanirane nekropsije, venski uzorci krvi će biti sakupljeni od svesnih životinja u kritičnom stanju pre primene anestezije, ako je to moguće.

[0787] Uzorci krvi će biti sakupljeni u sledećim vremenskim tačkama i skladišteni na vlažnom ledu pre obrade:

[0789] Grupe 1 i 3: Dani 1 (15 minuta, 30 minuta, 1 sat, 2 sata i 4 sata nakon doziranja), 2 (24 sata nakon doziranja), 5, 8 (pre doziranja, 30 minuta, 1 sat, 2 sata i 4 sata nakon doziranja), 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15 (pre doziranja), 18, 22 (pre doziranja), 25, 29 (pre doziranja), 32, 36 (pre doziranja), 39, 43 (pre doziranja), 46, 50, 53 i 57;

[0790] Grupa 2: Dani 1 (15 minuta, 30 minuta, 1 sat, 2 sata i 4 sata nakon doziranja), 2 (24 sata nakon doziranja), 3 (48 sati nakon doziranja), 5 (96 sati nakon doziranja), 8 (168 sati nakon doziranja), 15, 22, 25, 29, 32, 36, 39, 43, 46, 50, 53 i 57; i

[0792] Grupa 4: Dani 1 (30 minuta, 1 sat, 2 sata i 4 sata nakon doziranja), 2 (24 sata nakon doziranja), 3, 4, 5, 6, 11, 15, 18, 22, 25, 29 (pre doziranja, 30 minuta, 1 sat, 2 sata i 4 sata nakon doziranja), 30, 31, 32, 33, 34, 39, 43, 46, 50, 53 i 57.

Claims (15)

1. Patentni zahtevi

1. Antitelo, koje obuhvata teški lanac i laki lanac, pri čemu teški lanac obuhvata varijabilni region teškog lanca (VH) i konstantni region teškog lanca, a laki lanac obuhvata varijabilni region lakog lanca (VL);

pri čemu VL region obuhvata VL komplementarno određujući region (CDR) 1, VL CDR2 i VL CDR3, a pri čemu VH region obuhvata VH CDR1, VH CDR2 i VH CDR3;

pri čemu VL CDR1 obuhvata SEQ ID NO: 1;

pri čemu VL CDR2 obuhvata SEQ ID NO: 2;

pri čemu VL CDR3 obuhvata SEQ ID NO: 3;

pri čemu VH CDR1 obuhvata SEQ ID NO: 4;

pri čemu VH CDR2 obuhvata SEQ ID NO: 5;

pri čemu VH CDR3 obuhvata SEQ ID NO: 6;

pri čemu konstantni region teškog lanca obuhvata sekvencu identičnu najmanje 95% sekvenci SEQ ID NO: 28, pri čemu je aminokiselinski ostatak 308 konstantnog regiona teškog lanca koji odgovara SEQ ID NO: 28 Leu, a aminokiselinski ostatak 314 konstantnog regiona teškog lanca koji odgovara SEQ ID NO: 28 je Ser;

pri čemu se antitelo specifično vezuje za aktivirani C1s i ima duži poluživot u poređenju sa uporedivim anti-C1s antitelima koja imaju Fc region divljeg tipa prema SEQ ID NO: 52 ili Fc region prema SEQ ID NO: 53.

2. Antitelo iz patentnog zahteva 1, pri čemu je aminokiselinski ostatak 108 konstantnog regiona teškog lanca koji odgovara SEQ ID NO: 28 Pro i/ili pri čemu je aminokiselinski ostatak 115 konstantnog regiona teškog lanca koji odgovara SEQ ID NO: 28 Glu.

3. Antitelo iz patentnog zahteva 1 ili 2, pri čemu konstantni region teškog lanca obuhvata SEQ ID NO: 28.

4. Antitelo iz bilo kog od patentnih zahteva 1 do 3, pri čemu VL region obuhvata aminokiselinsku sekvencu izabranu iz grupe koja se sastoji od SEQ ID NO: 20, 22 i 24 i/ili pri čemu VH region obuhvata aminokiselinsku sekvencu izabranu iz grupe koja se sastoji od SEQ ID NO: 10, 12, 14, 16 i 18.

5. Antitelo iz bilo kog od patentnih zahteva 1 do 4, pri čemu:

(a) VH region obuhvata SEQ ID NO: 10, i VL region obuhvata SEQ ID NO: 20;

(b) VH region obuhvata SEQ ID NO: 10, i VL region obuhvata SEQ ID NO: 22;

(c) VH region obuhvata SEQ ID NO: 10, i VL region obuhvata SEQ ID NO: 24;

(d) VH region obuhvata SEQ ID NO: 12, i VL region obuhvata SEQ ID NO: 20;

(e) VH region obuhvata SEQ ID NO: 12, i VL region obuhvata SEQ ID NO: 22;

(f) VH region obuhvata SEQ ID NO: 12, i VL region obuhvata SEQ ID NO: 24;

(g) VH region obuhvata SEQ ID NO: 14, i VL region obuhvata SEQ ID NO: 20;

(h) VH region obuhvata SEQ ID NO: 14, i VL region obuhvata SEQ ID NO: 22;

(i) VH region obuhvata SEQ ID NO: 14, i VL region obuhvata SEQ ID NO: 24;

(j) VH region obuhvata SEQ ID NO: 16, i VL region obuhvata SEQ ID NO: 20;

(j) VH region obuhvata SEQ ID NO: 16, i VL region obuhvata SEQ ID NO: 22;

(k) VH region obuhvata SEQ ID NO: 16, i VL region obuhvata SEQ ID NO: 24;

(l) VH region obuhvata SEQ ID NO: 18, i VL region obuhvata SEQ ID NO: 20;

(m) VH region obuhvata SEQ ID NO: 18, i VL region obuhvata SEQ ID NO: 22; ili

(n) VH region obuhvata SEQ ID NO: 18, i VL region obuhvata SEQ ID NO: 24.

6. Antitelo iz bilo kog od patentnih zahteva 1 do 5, pri čemu VH region obuhvata SEQ ID NO: 14, a VL region obuhvata SEQ ID NO: 22.

7. Antitelo iz bilo kog od patentnih zahteva 1 do 6, pri čemu laki lanac dalje obuhvata konstantni region lakog lanca, pri čemu poželjno konstantni region lakog lanca obuhvata SEQ ID NO: 45.

8. Antitelo iz bilo kog od patentnih zahteva 1 do 7, pri čemu teški lanac obuhvata SEQ ID NO: 29, i/ili pri čemu laki lanac obuhvata SEQ ID NO: 30.

9. Antitelo iz bilo kog od patentnih zahteva 1 do 8, koje je bispecifično antitelo ili multispecifično antitelo.

10. Imunokonjugat koji obuhvata antitelo iz bilo kog od patentnih zahteva 1 do 9.

11. Nukleinska kiselina ili skup nukleinskih kiselina koji kodiraju antitelo iz bilo kog od patentnih zahteva 1 do 9.

12. Vektor ili skup vektora koji obuhvata nukleinsku kiselinu ili skup nukleinskih kiselina iz patentnog zahteva 11.

13. Ćelija domaćin koja obuhvata nukleinsku kiselinu ili skup nukleinskih kiselina iz patentnog zahteva 11 ili vektor ili skup vektora iz patentnog zahteva 12.

14. Farmaceutski sastav koji obuhvata antitelo iz bilo kog od patentnih zahteva 1 do 9, imunokonjugat iz patentnog zahteva 10, nukleinsku kiselinu ili skup nukleinskih kiselina iz patentnog zahteva 11, vektor ili skup vektora iz patentnog zahteva 12, ili ćeliju domaćina iz patentnog zahteva 13, i farmaceutski prihvatljiv ekscipijens.

15. Antitelo iz bilo kog od patentnih zahteva 1 do 9, imunokonjugat iz patentnog zahteva 10, nukleinska kiselina ili skup nukleinskih kiselina iz patentnog zahteva 11, vektor ili skup vektora iz patentnog zahteva 12, ili ćelija domaćin iz patentnog zahteva 13, ili farmaceutski sastav iz patentnog zahteva 14, za upotrebu u lečenju bolesti ili poremećaja posredovanog komplementom ili za inhibiranje puta komplementa kod subjekta kome je to potrebno.

1