NL1006411C2

NL1006411C2 - Medische inrichting.

Info

Publication number: NL1006411C2
Application number: NL1006411A
Authority: NL
Inventors: Jan Utas; Anette Israelsson
Original assignee: Astra Ab
Priority date: 1996-06-26
Filing date: 1997-06-26
Publication date: 2000-08-08
Also published as: IL127735A; ID20531A; NO986048L; BR9709885A; ES2193384T5; EP0907384B2; DK0907384T3; HU224142B1; IE970466A1; CZ427198A3; DE69719328T3; DE69719328D1; ATE233109T1; CZ296626B6; JP2000513959A; ZA975593B; PL189111B1; BE1012747A3; NZ333225A; TR199802681T2

Description

Titel: Medische inrichting

De onderhavige uitvinding heeft betrekking op medische inrichtingen die een langwerpige schacht met een bekleding op het buitenoppervlak voor inbrenging in een doorgang in een menselijk of dierlijk lichaam vertonen en 5 betreft op de eerste plaats, maar niet uitsluitend, katheters met een bekleed oppervlak.

Veel medische inrichtingen omvatten langwerpige schachten, zoals buizen, welke bestemd zijn te worden ingebracht in en door doorgangen van een levend lichaam, 10 zoals die van het urinekanaal en het cardiovasculaire systeem. Het meest gebruikelijke type van deze algemene groep van medische inrichtingen staat bekend als katheters. Voorbeelden van katheters..zijn die, welke voor urologische, angioplastische en valvuloplastische toepassingen worden 15 aangeduid, d.i. aangepast zijn resp. voor inbrenging in de urinebuis, het lumen van een bloedvat en doorgang naar het hart van een levend lichaam, normaliter een menselijk lichaam.

Vanwege het beoogde gebruik van dergelijke medische 20 inrichtingen moet het materiaal, waaruit de langwerpige schacht wordt gemaakt, aan bepaalde parameters voldoen. Heb materiaal moet voldoen aan._.zulke vereisten als zachtheid, goede bestandheid tegen kinken, goede dimensionele stabiliteit, verwerkbaarheid, bijv. gemakkelijk te vormen 25 en te lijmen, en de mogelijkheid om door straling, stoom, ethyleenoxide of andere.middelen te worden gesteriliseerd. Voorts bestaat de behoefte dat het materiaal een oppervlak-behandeling aanvaardt die gewenste oppervlak-eigenschappen aan de medische inrichting zal verlenen, zoals 30 glijvermogen, hydrofiliciteit en compatibiliteit met bloed. In verband met laatstgenoemde doel is de chemie van het substraatmateriaal kritisch, omdat deze de mogelijkheid tot bekleding van het substraat beïnvloedt.

10 0 6 4 1 1 2

Gedurende vele jaren is polyvinylchloride (PVC) gebruikt voor het vervaardigen van medische inrichtingen met langwerpige schachten voor inbrenging in een lichaams-doorgang, zoals katheters, aangezien PVC aan de in de 5 voorgaande alinea genoemde eisen voldoet.

Bijv. wordt in een eerdere Europese octrooiaanvrage nr. 0093093 (Astra Meditec AB) een werkwijze beschreven voor het maken van een urinaire katheter van PVC, met een hydrofiele bekleding op het buitenoppervlak, die bij 10 bevochtiging een lage wrijvingscoëfficiënt vertoont. De werkwijze omvat de vorming van een hydrofiele oppervlak-bekleding op de PVC katheter door achtereenvolgens een oplossing die tussen 0,05 en 40% (gew./vol., d.i. kg/1) van een isocyanaatverbinding bevat, en een oplossing die tussen 15 0,5 en 50% (gew./vol.) van polyvinylpyrrolidon (PVP) bevat, op het buitenoppervlak van de katheter aan te brengen, bijv. door onderdompeling, en de hydrofiele bekleding dan bij een verhoogde temperatuur te harden, bij voorkeur in aanwezigheid van een waterbevattend gas, zoals lucht uit de 20 omgeving.

Bij de geschiktheid van PVC voor medische inrichtingen, zoals katheters, worden nu echter, op grond van milieu-overwegingen en voorts vanwege de toxiciteit van de aan PVC toegevoegde weekmakers, vraagtekens geplaatst.

25 Bovendien leidt de bekleding van PVC katheters met bijv. de werkwijze van Europese octrooiaanvrage nr. 0093093 tot een behoorlijk grote krimp van de PVC katheters in de lengterichting, typisch 6-7% van de oorspronkelijke lengte, als gevolg van de in het bekledingsprocédé toegepaste bedrijfs-30 temperaturen. Het voor de hand liggende nadeel van zo'n behoorlijk grote krimp is de materiaalverspilling, in de zin dat PVC katheters moeten worden gebruikt met een grotere lengte dan uiteindelijk vereist is, teneinde ruimte voor de krimp te bieden. Daarenboven wordt door deze 35 significante mate van krimp de kwaliteitscontrole van het 100 6 4 1 1 t 3 bekledingsprocede ingewikkelder gemaakt dan ideaal zou zijn .

Er bestaat daarom behoefte aan een medische inrichting die een niet van PVC vervaardigde langwerpige schacht 5 met hydrofiele oppervlakbekleding biedt voor inbrenging in een lichaamsdoorgang, welke geen significante krimp ervaart bij het aanbrengen van de hydrofiele oppervlakbekleding.

Hiertoe verschaft de onderhavige uitvinding een werkwijze voor het vervaardigen van een medische inrichting 10 die een langwerpige schacht met hydrofiele oppervlakbekleding vertoont voor inbrenging in een lichaamsdoorgang, omvattende de stappen van vorming van de langwerpige schacht uit een thermoplastisch elastomeer materiaal, gekozen uit de groep bestaande uit een polyetherblokamide 15 en een styreenblokcopolymeer en vorming van de hydrofiele bekleding op de langwerpige schacht door achtereenvolgens op het oppervlak van de langwerpige schacht een oplossing die tussen 0,05 en 40% (gew./vol.) van een isocyanaat-verbinding omvat en een oplossing die tussen 0,5 en 50% 20 (gew./vol.) van polyvinylpyrrolidon bevat, aan te brengen en bij een verhoogde temperatuur te harden.

Het gebruik van een polyetherblokamide of een styreenblokcopolymeer leidt tot een langwerpige schacht die vergeleken met PVC nagenoeg geen krimp in de lengterichting 25 ondergaat bij aanbrenging van de hydrofiele bekleding, terwijl een langwerpige schacht wordt verschaft met de normale eigenschappen welke voor inbrenging daarvan in een lichaamsdoorgang vereist zijn. De onderhavige uitvinding maakt het derhalve mogelijk een katheter te verschaffen die 30 de eerder vermelde nadelemianpakt van katheters die op PVC gebaseerd zijn, wat onder andere tot minder verspilling van uitgangsmaterialen en de mogelijkheid TV monitoren te gebruiken voor kwaliteitscontrole leidt.

Hoewel in het achtergrondgedeelte van de eerdere 35 Europese octrooiaanvrage nr. 0566755 (Cordis Corp.) wordt medegedeeld dat het gebruik van een polyetherblokamide in 1006411 4 de vervaardiging van buisstukken van medische inrichtingen, bestemd voor inbrenging in een lichaamsdoorgang op zichzelf bekend is, vervolgt de Europese octrooiaanvrage nr. 0566755 met de mededeling dat zich in dergelijk buizenmateriaal, 5 nadat ze een tijd zijn opgeslagen, ongewenste aanslag ("blooming") ontwikkelt, die de hechting van een bekleding daaraan kan verstoren, bijv. een bekleding om het buisstuk glijvermogen te verlenen. De oplossing van het probleem van aanslag volgens de Europese octrooiaanvrage nr. 0566755 is 10 het mengen van het polyetherblokamide met een polyether-amidecomponent die nagenoeg geen esterbindingen heeft.

Als de werkwijze volgens de onderhavige uitvinding wordt gevolgd, wordt niet zo'n probleem ondervonden met de hechting van de hydrofiele bekleding aan een polyetherblok-15 amide, ondanks het feit dat soms na enige maanden opslag de vorming van aanslag wordt waargenomen. Dit kan worden toegeschreven aan de wijze waarop de hydrofiele bekleding bij de werkwijze volgens de uitvinding op de langwerpige schacht wordt aangebracht.

20 Het in de uitvinding toegepaste polyetherblokamide heeft, naar wordt aangenomen, de volgende struktuur:

HO-[-C-PA-C-O-PE-O-] n-H

II II

25 0 0 waarin PA een polyamide is, PE een polyether is en n een geheel getal, groter dan 1 is, dat het aantal blokken van copolymeer moleculaire repeterende eenheden binnen de 30 molecuulformule van het copolymeer voorstelt. Representatieve polyetherblokamidematerialen omvatten de Pebax® polymeren (ELF Atochem S.A.).

In een uitvoeringsvorm van de uitvinding is het styreenblokcopolymeer een styreen-etheen/buteen-styreen 35 blokcopolymeer, bijv. Evoprene® G (Evode Plastics Ltd.).

100 6 4 1 1 5

Aanbrenging van de isocyanaatoplossing op het oppervlak van de langwerpige schacht leidt ertoe dat een bekleding met niet gereageerd hebbende isocyanaatgroepen wordt gevormd op het oppervlak van de langwerpige schacht.

5 Aanbrenging van de polyvinylpyrrolidonoplossing op het oppervlak van de langwerpige schacht leidt er dan toe dat een bekleding van een hydrofiel polyvinylpyrrolidon-polyureum interpolymeer wordt gevormd op het oppervlak van de langwerpige schacht. Harding van deze hydrofiele 10 bekleding bindt de isocyanaatgroepen tezamen onder vorming van een stabiel niet reactief netwerk dat het hydrofiele polyvinylpyrrolidon bindt. Bij voorkeur vindt harding plaats in aanwezigheid van een waterbevattend gas, bijv. lucht uit de omgeving, om de isocyanaatgroepen de kans te 15 geven met het water te reageren tot een amine dat snel met andere isocyanaatgroepen reageert onder vorming van een ureumverknoping.

In een uitvoeringsvorm van de uitvinding omvat de werkwijze verder de stappen van verdamping van het oplos-20 middel van de isocyanaatoplossing voordat de polyvinylpyrrolidonoplossing wordt aangebracht, en verdamping van het oplosmiddel van de polyvinylpyrrolidonoplossing voordat de hydrofiele bekleding wordt gehard. Dit kan bijv. worden uitgevoerd door te drogen aan de lucht.

25 In een uitvoeringsvorm van de uitvinding omvat de isocyanaatverbinding ten minste 2 niet gereageerd hebbende isocyanaatgroepen per molecuul. Het isocyanaat kan worden gekozen uit 2,4-tolueendiisocyanaat en 4,4'-difenylmethaan-diisocyanaat, of een pentameer van hexamethyleendiiso-30 cyanaat en tolueendiisocyanaat van cyanuraattype, of getrimeriseerd hexamethyleendiisocyanaatbiureet of mengsels daarvan.

Het oplosmiddel voor de isocyanaatverbinding is er bij voorkeur een, dat niet met isocyanaatgroepen reageert. 35 Het geprefereerde oplosmiddel is methyleenchloride, maar 100 64 1 1 6 het is ook mogelijk bijv. ethylacetaat, aceton, chloroform, methylethylketon en ethyleendichloride te gebruiken.

De isocyanaatoplossing kan voordelig tussen 0,5 en 10% (gew./vol.) van de isocyanaatverbinding bevatten, en 5 kan bij voorkeur tussen 1 en 6% (gew./vol.) van de isocyanaatverbinding bevatten. Over het algemeen hoeft de isocyanaatoplossing slechts kort met het oppervlak in contact te staan, bijv. 5 tot 60 seconden.

Om hechting van de hydrofiele bekleding aan het 10 oppervlak van de langwerpige schacht te verbeteren, kan de langwerpige schacht tevoren in een geschikt oplosmiddel worden gezwollen. Een andere manier is een oplosmiddel voor de isocyanaatoplossing te kiezen dat het vermogen heeft het te bekleden oppervlak van de langwerpige schacht te doen 15 zwellen of op te lossen.

Teneinde de noodzakelijke reactietijden en hardings-tijden te bekorten, kunnen geschikte katalysatoren voor isocyanaatharding worden toegevoegd. Deze katalysatoren kunnen hetzij in de isocyanaatoplossing hetzij in de poly-20 vinylpyrrolidonoplossing worden opgelost, maar worden bij voorkeur in laatstgenoemde opgelost. Verschillende typen aminen zijn bijzonder goed bruikbaar, bijv. diaminen, maar ook bijv. triëthyleendiamine. Bij voorkeur wordt een alifatisch amine gebruikt dat bij de voor de bekleding 25 toegepaste droog- en hardingstemperaturen kan worden vervluchtigd, en dat bovendien niet toxisch is. Voorbeelden van geschikte aminen zijn N,N'-diëthylethyleendiamine, hexamethyleendiamine, ethyleendiamine, paradiaminobenzeen, 1,3-propaandiol-para-aminobenzoëzuurdiester en diamino-30 bicyclo-octaan.

Als de katalysator in de polyvinylpyrrolidon-oplossing aanwezig is, bedraagt de hoeveelheid katalysator in de oplossing bij voorkeur tussen 0,1 en 50 gew.% van de hoeveelheid polyvinylpyrrolidon, bij voorkeur tussen 0,1 en 35 10 gew.%. Sommige van de hierboven genoemde aminen, in het bijzonder de diaminen, kunnen ook met isocyanaat reageren 10064 11 7 en daardoor bijdragen aan de verknoping van de isocyanaat-verbindingen die de gewenste sterke hechting tussen de hydrofiele bekleding en het polymeeroppervlak geven.

Het gebruikte polyvinylpyrrolidon heeft bij voorkeur 5 een gemiddeld molecuulgewicht van tussen 104 tot 107, met de hoogste voorkeur voor een gemiddeld molecuulgewicht van ongeveer 105. Polyvinylpyrrolidon met een dergelijk molecuulgewicht is in de handel verkrijgbaar, bijv. onder het merk Kollidon® (BASF). Voorbeelden van geschikte oplosmid-10 delen voor polyvinylpyrrolidon die gebruikt kunnen worden, zijn methyleenchloride (geprefereerd), ethylacetaat, aceton, chloroform, methylethylketon en ethyleendichloride. De hoeveelheid polyvinylpyrrolidon in de oplossing bedraagt bij voorkeur tussen 0,5 en 10% (gew./vol.) en liefst tussen 15 2 en 8% (gew./vol.). Het polyvinylpyrrolidon in het oplos middel wordt aangebracht door onderdompelen, sproeien e.d., gedurende een korte tijd, bijv. 5 tot 50 seconden.

Harding van de bekleding wordt bij voorkeur bij een temperatuur van 50 tot 130°C, in bijv. een oven, gedurende 20 5 tot 300 minuten, uitgevoerd.

Volgens de uitvinding wordt voorts een medische inrichting verschaft, die een langwerpige schacht met hydrofiele oppervlakbekleding voor inbrenging in een lichaamsdoorgang vertoont, welke met de werkwijze volgens 25 de uitvinding is vervaardigd.

Volgens de uitvinding wordt nog verder een medische inrichting verschaft, welke een langwerpige schacht voor inbrenging in een lichaamsdoorgang vertoont, waarbij de langwerpige schacht vervaardigd is van een polyetherblok-30 amide of een styreenblokcopolymeer en voorzien is van een hydrofiele bekleding op het buitenoppervlak, gevormd uit een onderling penetrerende netwerk van polyvinylpyrrolidon en polyureum.

Volgens de uitvinding wordt bovendien een medische 35 inrichting verschaft, welke een langwerpige schacht voor inbrenging in een lichaamsdoorgang vertoont, waarbij de 100 6 4 1 1 c 8 langwerpige schacht vervaardigd is van een polyetherblok-amide of een styreenblokcopolymeer en voorzien is van een hydrofiele bekleding van polyvinylpyrrolidon op het buitenoppervlak, met een verhoogde osmolariteit.

5 In een uitvoeringsvorm van de uitvinding bevat de hydrofiele bekleding een verbinding die de osmolariteit verhoogt, bijv. een anorganisch zout, gekozen uit natrium-en kaliumchloriden, -jodiden, -citraten en -benzoaten. De osmolariteitverhogende verbinding kan worden aangebracht op 10 de wijze die in detail beschreven is in de eerdere Europese octrooiaanvrage nr. 0217771.

In een uitvoering van de uitvinding is de medische inrichting een katheter, bijv. die welke voor urologische, angioplastische en valvuloplastische toepassingen e.d. zijn 15 aangewezen. In dit geval heeft het voor de langwerpige

schacht gekozen polyetherblokamide of styreenblokcopolymeer een hardheid resp. in het bereik van 25 Sh D tot 70 Sh D en 40 shore A tot 70 shore D. Wanneer de medische inrichting een urinaire katheter is, is een hardheid in het bereik van 20 25 Sh D tot 45 Sh D voor polyetherblokamide en 40 shore A

tot 45 shore D voor styreenblokcopolymeer ideaal, waarbij grotere hardheden de voorkeur hebben voor intravasculaire katheters.

Volgens de uitvinding wordt tevens het gebruik 25 verschaft van een styreenblokcopolymeer in de vervaardiging van een medische inrichting die een langwerpige schacht voor inbrenging in een lichaamsdoorgang vertoont.

De uitvinding zal nu aan de hand van de volgende voorbeelden worden toegelicht, maar niet beperkt.

30

Voorbeeld 1

Een diisocyanaat (genaamd Desmodur IL) wordt in methyleenchloride opgelost tot een concentratie van 2% (gew./vol.). Een uitsluitend of in hoofdzaak uitsluitend 35 uit Pebax® vervaardigde urinaire katheter (verder een

"urinaire Pebax® katheter") met een hardheid van 70 shore D

106 6 4 1 1 9 wordt 15 seconden in deze oplossing ondergedompeld en dan 60 seconden bij kamertemperatuur gedroogd. De katheter wordt daarna 1 seconde ondergedompeld in een oplossing die 6% (gew./vol.) polyvinylpyrrolidon (K90; gemiddeld 5 molecuulgewicht ~360.000) bevat, opgelost in methyleen- chloride. De katheter krijgt dan 60 seconden de gelegenheid te drogen bij kamertemperatuur en wordt tenslotte gedurende 50 minuten bij 100°C gehard. De katheter krijgt tenslotte de gelegenheid tot kamertemperatuur af te koelen en wordt 10 daarna in water gespoeld. De katheter heeft in vochtige toestand een glad en hechtend oppervlak.

Het experiment werd herhaald met variaties in de onderdompelingstijd in het isocyanaatbad tussen 5 seconden en 1 minuut, maar verlenging van de onderdompelingstijd 15 bracht geen voordelen.

Voorbeeld 2

Een diisocyanaat (genaamd Desmodur IL) wordt tot een concentratie van 2% (gew./vol.) in ethylacetaat opgelost.

20 Een urinaire Pebax® katheter met een hardheid van 35 shore D wordt 15 seconden in deze oplossing ondergedompeld en vervolgens 60 seconden bij kamertemperatuur gedroogd. De katheter wordt dan 1 seconde ondergedompeld in een oplossing die 6% (gew./vol.) polyvinylpyrrolidon (K90; 25 gemiddeld molecuulgewicht ~360.000) bevat, opgelost in ethyllactaat (50%) en ethylacetaat (50%). Men laat de katheter dan 60 seconden bij kamertemperatuur drogen en hardt hem tenslotte gedurende 50 minuten bij 80°C. Men laat de katheter tenslotte tot.. kamertemperatuur af koelen en 30 spoelt hem vervolgens in.water. De katheter heeft een glad en hechtend oppervlak in vochtige toestand.

Voorbeeld 3

Een diisocyanaat (genaamd Desmodur IL) wordt in 35 methyleenchloride (75%) en trichlooretheen (25%) opgelost tot een concentratie van 2% (gew./vol.). Een urinaire 100 6 4 1 1 10

Pebax® katheter met een hardheid van 63 shore D wordt voor 15 seconden in deze oplossing ondergedompeld en vervolgens 60 seconden bij kamertemperatuur gedroogd. De katheter wordt dan 1 seconde ondergedompeld in een oplossing die 6% 5 (gew./vol.) polyvinylpyrrolidon (K90; gemiddeld molecuul-gewicht -360.000) bevat, opgelost in methyleenchloride (75%) en trichlooretheen (25%). Men laat de katheter dan gedurende 60 seconden bij kamertemperatuur drogen en hardt hem tenslotte gedurende 50 minuten bij 100°C. Men laat de 10 katheter tenslotte tot kamertemperatuur afkoelen en spoelt hem vervolgens in water. De katheter heeft een glad en hechtend oppervlak in vochtige toestand.

Voorbeeld 4 15 Een diisocyanaat (genaamd Desmodur IL) wordt tot een concentratie van 2% (gew./vol.) in ethylacetaat opgelost. Een urinaire katheter van Evoprene® G met een hardheid van 65 shore A wordt 15 seconden in deze oplossing ondergedompeld en vervolgens 60 seconden bij kamertemperatuur 20 gedroogd. De katheter wordt dan 1 seconde ondergedompeld in een oplossing die 6% (gew./vol.) polyvinylpyrrolidon (K90; gemiddeld molecuulgewicht -360.000) bevat, opgelost in methyleenchloride. Men laat de katheter dan 60 seconden bij kamertemperatuur drogen en hardt hem tenslotte gedurende 25 50 minuten bij 100°C. Men laat de katheter tenslotte tot kamertemperatuur afkoelen en spoelt hem vervolgens in water. De katheter heeft een glad en hechtend oppervlak in vochtige toestand.

30 De volgens de voorbeelden vervaardigde urinaire katheters vertonen lage wrijving, goede bestandheid tegen kinken, goede dimensiestabiliteit en mogelijkheid te worden gesteriliseerd. Bovendien bedroeg de krimp van de katheters in de lengte als gevolg van het bekledingsprocédé minder 35 dan 1% van de oorspronkelijke lengte.

108 6 4 1 1 i 11

Hoewel de voorbeelden naar de vervaardiging van urinaire katheters verwijzen, moet worden begrepen dat de uitvinding niet tot deze ene toepassing beperkt is, maar op gelijke wijze toegepast kan worden op andere vormen van 5 katheters, en bovendien andere constructies binnen de brede klasse van medische inrichtingen met een voor inbrenging in een lichaamsdoorgang aangepaste langwerpige schacht in zijn totaliteit, bijv. transurethrale inrichtingen voor het behandelen van dysfunctionele erectie en wondafvoeren voor 10 inbrenging in lichaamsdoorgangen in de vorm van wondholten.

100 6 4 11

Claims

1. Werkwijze voor het vervaardigen van een medische inrichting die een langwerpige schacht met hydrofiele oppervlakbekleding biedt voor inbrenging in een lichaams-doorgang, omvattende de stappen van het vormen van de 5 langwerpige schacht uit een thermoplastisch elastomeer materiaal gekozen uit de groep bestaande uit een polyether-blokamide en een styreenblokcopolymeer en het vormen van de hydrofiele bekleding op de langwerpige schacht door op het oppervlak van de langwerpige schacht achtereenvolgens een 10 oplossing die tussen 0,05 en 40% (gew./vol.) van een isocyanaatverbinding omvat, en een oplossing die tussen 0,5 en 50% (gew./vol.) van polyvinylpyrrolidon bevat, aan te brengen en bij een verhoogde temperatuur te harden.

2. Werkwijze volgens conclusie 1, met het kenmerk, dat 15 de isocyanaatverbinding ten minste twee niet gereageerd hebbende isocyanaatgroepen per molecuul omvat.

3. Werkwijze volgens conclusie 1 of 2, met het kenmerk, dat het oplosmiddel van de isocyanaatoplossing een organisch oplosmiddel is dat niet met isocyanaat reageert.

4. Werkwijze volgens conclusie 1, 2 of 3, met het kenmerk, dat de werkwijze verder de stappen omvat van het verdampen van het oplosmiddel van de isocyanaatoplossing voordat de polyvinylpyrrolidonoplossing wordt aangebracht en het verdampen van het oplosmiddel van de polyvinyl-25 pyrrolidonoplossing voordat gehard wordt.

5. Werkwijze volgens een van de voorgaande conclusies, met het kenmerk, dat de harding in aanwezigheid van een waterbevattend gas wordt uitgevoerd.

6. Werkwijze volgens een van de voorgaande conclusies, 30 met het kenmerk, dat de harding wordt uitgevoerd bij een temperatuur van tussen ongeveer 50 en 130°C. 100 6 4 11 £

7. Werkwijze volgens een van de voorgaande conclusies, met het kenmerk, dat het styreenblokcopolymeer een styreen-etheen/buteen-styreen blokcopolymeer is.

8. Werkwijze volgens een van de conclusies 1-6, met het 5 kenmerk, dat het voor de langwerpige schacht gekozen polyetherblokamide een hardheid heeft in het bereik van 25 Sh D tot 70 Sh D.

9. Werkwijze volgens conclusie 7, met het kenmerk, dat het voor de langwerpige schacht gekozen styreen-etheen/ 10 buteen-styreen blokcopolymeer een hardheid heeft in het bereik van 40 Sh A tot 70 Sh D.

10. Werkwijze volgens een van de voorgaande conclusies, met het kenmerk, dat het isocyanaat wordt gekozen uit 2,4-tolueendiisocyanaat en 4,4'-difenylmethaandiisocyanaat, 15 of een pentameer van hexamethyleendiisocyanaat en tolueen-diisocyanaat van cyanuraattype, of getrimeriseerd hexa-methyleendiisocyanaatbiureet of mengsels daarvan.

11. Werkwijze volgens een van de voorgaande conclusies, met het kenmerk, dat de werkwijze de stappen omvat van het 20 aanbrengen op de hydrofiele bekleding van een oplossing die een osmolariteit verhogende verbinding bevat en het verdampen van de oplossing die de osmolariteit verhogende verbinding bevat.

12. Werkwijze volgens conclusie 11, met het kenmerk, dat 25 de osmolariteit verhogende verbinding een anorganisch zout is, gekozen uit natrium- en kaliumchloriden, -jodiden, -citraten en -benzoateru

13. Medische inrichting die een langwerpige schacht met hydrofiele oppervlakbekleding vertoont voor inbrenging in 30 een lichaamsdoorgang, vervaardigd met de werkwijze volgens een van de conclusies 1-12.

14. Medische inrichting die een langwerpige schacht voor inbrenging in een lichaamsdoorgang vertoont, met het kenmerk, dat de langwerpige schacht vervaardigd is van een 35 polyetherblokamide of_jïen styreenblokcopolymeer en voorzien is van een hydrofiele bekleding op het buitenoppervlak, 100 6 4 1 1 gevormd uit een onderling penetrerend netwerk van polyvinylpyrrolidon en polyureum.

15. Medische inrichting die een langwerpige schacht voor inbrenging in een lichaamsdoorgang vertoont, met het 5 kenmerk, dat de langwerpige schacht vervaardigd is van een polyetherblokamide of een styreenblokcopolymeer en voorzien is van een hydrofiele bekleding van polyvinylpyrrolidon op het buitenoppervlak, die een verhoogde osmolariteit heeft.

16. Medische inrichting volgens conclusie 14 of 15, met 10 het kenmerk, dat het styreenblokcopolymeer een styreen- etheen/buteen-styreen blokcopolymeer is.

17. Medische inrichting volgens conclusie 14 of 15, met het kenmerk, dat de langwerpige schacht gevormd wordt uit een polyetherblokamide met een hardheid in het bereik van 15 25 Sh D tot 70 Sh D.

18. Medische inrichting volgens conclusie 16, met het kenmerk, dat de langwerpige schacht gevormd wordt uit een styreen-etheen/buteen-styreen blokcopolymeer met een hardheid in het bereik van 40 Sh A tot 70 Sh D.

19. Medische inrichting volgens een van de conclusies 14-18, met het kenmerk, dat de hydrofiele bekleding een osmolariteit verhogende verbinding bevat.

20. Medische inrichting volgens conclusie 19, met het kenmerk, dat de osmolariteit verhogende verbinding een 25 anorganisch zout is, gekozen uit natrium- en kalium-chloriden, -jodiden, -citraten en -benzoaten.

21. Medische inrichting volgens een van de conclusies 13-20, met het kenmerk, dat de inrichting een katheter is.

22. Medische inrichting volgens conclusie 21, met het 30 kenmerk, dat de inrichting een urinaire katheter is.

23. Gebruik van een styreenblokcopolymeer in de vervaardiging van een medische inrichting die een langwerpige schacht voor inbrenging in een lichaamsdoorgang vertoont.

24. Gebruik volgens conclusie 23, met het kenmerk, dat 35 het styreenblokcopolymeer een styreen-etheen/buteen-styreen blokcopolymeer is. tf» 6 4 1f