PL155812B1 - Method of obtaining novel derivatives of thylosine and 10,11,12,13-tetrahydrothylosine - Google Patents

Method of obtaining novel derivatives of thylosine and 10,11,12,13-tetrahydrothylosine

Info

Publication number
PL155812B1
PL155812B1 PL1988271797A PL27179788A PL155812B1 PL 155812 B1 PL155812 B1 PL 155812B1 PL 1988271797 A PL1988271797 A PL 1988271797A PL 27179788 A PL27179788 A PL 27179788A PL 155812 B1 PL155812 B1 PL 155812B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
group
tylosin
nmr
noh
alcohol
Prior art date
Application number
PL1988271797A
Other languages
English (en)
Other versions
PL271797A1 (en
Inventor
Amalija Narandja
Bozidar Suskovic
Nevenka Lopotar
Original Assignee
Pliva Pharm & Chem Works
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Pliva Pharm & Chem Works filed Critical Pliva Pharm & Chem Works
Publication of PL271797A1 publication Critical patent/PL271797A1/xx
Publication of PL155812B1 publication Critical patent/PL155812B1/pl

Links

Classifications

    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07HSUGARS; DERIVATIVES THEREOF; NUCLEOSIDES; NUCLEOTIDES; NUCLEIC ACIDS
    • C07H17/00Compounds containing heterocyclic radicals directly attached to hetero atoms of saccharide radicals
    • C07H17/04Heterocyclic radicals containing only oxygen as ring hetero atoms
    • C07H17/08Hetero rings containing eight or more ring members, e.g. erythromycins
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P31/00Antiinfectives, i.e. antibiotics, antiseptics, chemotherapeutics
    • A61P31/04Antibacterial agents

Landscapes

  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • Genetics & Genomics (AREA)
  • Engineering & Computer Science (AREA)
  • Molecular Biology (AREA)
  • Biotechnology (AREA)
  • Biochemistry (AREA)
  • Animal Behavior & Ethology (AREA)
  • General Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Oncology (AREA)
  • Public Health (AREA)
  • Veterinary Medicine (AREA)
  • Chemical Kinetics & Catalysis (AREA)
  • Pharmacology & Pharmacy (AREA)
  • Medicinal Chemistry (AREA)
  • Communicable Diseases (AREA)
  • Nuclear Medicine, Radiotherapy & Molecular Imaging (AREA)
  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)
  • Saccharide Compounds (AREA)
  • Steroid Compounds (AREA)
  • Medicines That Contain Protein Lipid Enzymes And Other Medicines (AREA)
  • Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)
  • Nitrogen And Oxygen Or Sulfur-Condensed Heterocyclic Ring Systems (AREA)

Description

RZECZPOSPOLITA
POLSKA
OPIS PATENTOWY 155 812
Patent dodatkowy do patentu nr--Zgłoszono: 88 04 13 (P. 27 i 797)
Pierwszeństwo 87 04 14 Jugosławia
Int. Cl.5 C07H 17/08 βζγτε* pn fi f Ói o
URZĄD
PATENTOWY
RP
Zgłoszenie ogłoszono: 89 01 23
Opis patentowy opublikowano: 1992 06 30
Twórcy wynalazku: Amalija Narandja, Bozidar Śuśković, Slobodan Djokić, Nevenka Lopotar
Uprawniony z patentu: SOUR PLIVA farmaceutska, kemijska, prehrambena i kozmetićka industrija n. sol. o,
Zagrzeb (Jugosławia)
Sposób wytwarzania nowych pochodnych tylozyny i 10,11,12,13-tetra.hydrotylozyny
Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania nowych, biologicznie aktywnych związków z szeregu tylozyny, a zwłaszcza oksymów tylozyny, 10,11,12,13-tetrahydrotylozyny i oksymów 10 Jl ,12,B-tetnthydiOtylozyny i jej pochodnych. Produkty te można stosować do wytwarzania środków farmaceutycznych, a zwłaszcza środków bakteriobójczych.
Tylozyna jest 16-członowym makrolidowym, antybiotykiem stosowanym w praktyce weterynaryjnej. Występują w niej dwa cukry obojętne, jeden cukier zasadowy i, w części aglikonowej cząsteczki, podwójne wiązania sprzężone w pozycji C-10, 11,12,13, grupa aldehydowa w pozycji C-20 i ketonowa w pozycji C-9. Znane jest wytwarzanie kilku pochodnych tylozyny, przy czym dla lepszego zrozumienia niniejszego wynalazku należy zaznaczyć, że znane są następujące dihydro- i tetrahydropochodne tylozy: 9-deokso-9-hydroksy-tylozyna (Ie) (Tetrahedron Lett. 1977 /12/, 1045), 20-deoksot20-hydroksytylozyna (la) (tylozyna D, relomycyna) i 9,20tdideokso-9,20dihydroksytylozyna (J. Med. Chem. 15, 1011 /1972/).
Wiadomo, że kilka pochodnych tylozyny wytworzono przez hydrolizę cukrów obojętnych (J. Am. Chem. Soc. 97, 4001 /1975/) i hydrolizę cukrów zasadowych (J. Am. Chem. Soc. 98, 7874 /1976/).
Wiadomo także, że 10,11,12,13-tetrahydropochodne 19-deformylo-4'-demykarozylotylozyny wytworzono przez katalityczne uwodornienie w obecności palladu na węglu drzewnym (opis patentowy St. Zjedn. Am. 4345069 /1982/), a acetal dietylowy 10,11,12,13-tetrahydro-5-Omykaminozylotylonolidu w obecności czerni platynowej jako katalizatora (publikacja EP 070 170 Al /1982/).
Znane są także uwodornienia w szeregu pokrewnych 16-czlonowych makrolidów, np. jedną z pochodnych leukomycyny A3 przekształcono w tetrahydropochodną w obecności PtO2 jako katalizatora, przy czym nastąpiła redukcja grupy dienowej a nie aldehydowej (Chem. Pharm. Buli. 24 /8/, 1749 /1976/).
155 812
Jednakże w wypadku chalkomycyny, w której także występuje grupa ketonowa, wykazano, że PtOa nie działa selektywnie, ponieważ redukcji uległo podwójne, grupa epoksydowa i ketonowa, podczas gdy w obecności palladu na węglu drzewnym uwodornione zostało wiązanie podwójne i grupa epoksydowa (J. Med. Chem. 15 /10/, 1011 /1972/).
Wiadomo także, że specjalnie przygotowany katalizator wytworzony w wyniku reakcji chlorku palladu z borowodorkiem sodowym może uwodorniać w kilku polifunkcyjnych związkach nienasyconych wiązanie podwójne w obecności grupy karbonylowej (J. Org. Chem. 39, 3050 /1974/).
Przedmiotem niniejszego wynalazku jest wytwarzanie nowych oksymów tylozyny, 10,11,12,13tetrahydrotylozyny, pochodnych 10,11,12,13--etrahydrotylozyny i ich oksymów o ogólnym wzorze 1, w którym R oznacza grupę CHO, CH2OH, CH = NOH lub CH(OCHe)2, R1 oznacza atom wodoru, R2 oznacza grupę OH lub R1 + R2 oznaczają = O lub = NOH, R3 oznacza grupę mykarozylową o wzorze 2 lub atom wodoru, a m oznacza pojedyncze lub podwójne wiązanie.
Przedmiotem niniejszego wynalazku jest sposób wytwarzania związków o powyższym ogólnym wzorze.
Związki wyjściowe, przejściowe i produkty w sposobie według niniejszego wynalazku są objęte powyższym wzorem ogólnym i mają następujące cechy szczególne:
Związek I R = CHO, R\ R2 = 0, R3 = wzór 2, m — wiązanie podwójne
Związek la R = CH2OH, R\ R2 = 0, R3 — wzór 2, m — wiązanie podwójne
Związek Ib R = CHO, R1, R2 = 0, R3 = H, m = wiązanie podwójne
Związek Ic R — CH(OCH3)2, R\ R2 = 0, R3 = wzór 2, m = wiązanie podwójne
Związek Id R = CH(OCH3)2, R\ R2 = 0, R3 = H, m — wiązanie podwójne
Związek Ie R = CHO, R1 = H, R2 = OH, R3 = wzór 2, m = wiązanie podwójne
Związek II R = CHO, R\ R2 = 0, R3 — wzór 2, m = wiązanie pojedyńcze
Związek III R = CH2OH, R1, R2 = 0, R3 = wzór 2, m = wiązanie pojedyńcze
Związek IV R = CH(OCH3)2, R\ R2 = 0, R3 — wzór 2, m = wiązanie pojedyńcze
Związek VR = CH(OCH3)2, R1 = H, R2 = OH, R3 — wzór 2, m — wiązanie pojedyńcze
Związek VI R = CHO, R1—H, R2 = OH, R3 = wzór 2, m = wiązanie pojedyńcze
Związek VII R = CHO, R\ R2 = 0, R3 — H, m = wiązanie pojedyńcze
Związek VIII R = CH2OH, R\ r2 = 0, R3 = H, m = wiązanie pojedyńcze
Związek IX R = CH(OCH3)2, R\ R2 — 0, R3 = H, m = wiązanie pojedyńcze
Związek X R = CH(OCH3)2, R1 = H, r2 = OH, R3 = H, m = wiązanie pojedyńcze
Związek XI R = CHO, R1 — H, r2 = OH, R3 = H, m ~ wiązanie pojedyńcze
Związek XII R:~CH — NOH, R\ r2 = 0, R3 = wzór 2, m = wiązanie podwójne
Związek XIII R — CH(OCH3)2, R\ R2 — NOH, R3 = wzór 2, m -- wiązanie podwójne
Związek XIV R = CHO, R\ r2 = NOH, R3 = wzór 2, m = wiązanie podwójne
Związek XV R — CH(OCH3)2, R\ R2 = NOH, R3 = H, m — wiązanie podwójne
Związek XVI R = CHO, R\ r2 = NOH, R3 = H, m~ wiązanie podwójne
Związek XVII R = CH = NOH, R\ R2 = NOH, R3 — wzór 2, m = wiązanie podwójne
Związek XVIII R = CH2OH, R\ r2 = NOH, R3 — wzór 2, m = wiązanie podwójne
Związek XIX R = CH = NOH, R\ r2 — 0, R3 = wzór 2, m = wiązanie pojedyńcze
Związek XX R — CH = NOH, R\ r2 = NOH, R3 = wzór 2, m = wiązanie pojedyńcze
Związek XXI R — CH(OCH3)2, R\ R2 = NOH, r3 = wzór 2, m = wiązanie pojedyńcze
Związek XXII R = CHO, R\ r2 = NOH, R3 = wzór 2, m = wiązanie pojedyńcze
Związek XXIII R - CH2OH, R\ r2 = NOH, r3 — wzór 2, m = wiązanie pojedyńcze
10,11,12 J3-tetrahydroty!ozvnę (związek II) wytwarza się zgodnie z niniejszym wynalazkiem przez selektywne katalityczne uwodornienie związku dienowego (I) w pozycjach C-10,11,12,13 w obecności grup ketonowych i aldehydowych. Uwodornienie wykonuje się korzystnie w etanolu w obecności palladu na węglu aktywnym (5-10% wag.) pod ciśnieniem wodoru od 0,2 do 0,5 MPa w temperaturze pokojowej w ciągu od 2 do 6 godzin.
W taki sam sposób katalityczne uwodornienie podchodnych tylozyny, takich jak relomycyna (związek la), 9-deokso-9-hydroksytylozyna (związek Ie) i ich związki 4'-demykarozylowe, daje
10,11,12,13-tetrahydrorelomycynę (związek III), 9-deokso-9-hydroksy-10,l 1,12,13--etΓahydrotylozynę (związek VI) i ich pochodne 4'-demakarozylowe (związki VIII, XI).
155 812
Heksahydropochodne (związki III i IV) można także wytworzyć przez selektywną redukcję, odpowiednio grupy aldehydowej lub grupy ketonowej, w zależności od warunków reakcji, przy użyciu borowodorku sodowego, wychodząc z 10,11,12,13-tetrahydrotylozyny (związek 11) Jub 4'-demykarozylotylozyny (związek Ib).
Prowadzenie reakcji w mieszaninie metanolu z buforem fosforanowym o pH 7,5 powoduje redukcję grupy aldehydowej w pozycji C-20, podczas gdy grupa ketonowa w pozycji C-9 pozostaje niezmieniona. W bezwodnym alkoholu przebiega jednoczesna redukcja grupy ketonowej i aldehydowej. Aby zapobiec redukcji grupy aldehydowej, osłania się ją przez acetylowanie 10,11,12,13tetrahydrotylozyny (związek II). Otrzymanie acetalu (IV) umożliwia redukowanie wyłączanie grupy ketonowej i odpowiednio wytworzenie acetalu dimetylowego 9-deokso-9-hydroksy-10,l l,12,13-tetrahydrotylozyny (związek V); przez hydrolizę grupy acetalowej wytwarza się pożądaną 9-deokso-9-hydroksy-10,11,12,13-tetrahydrotylozynę (związek VI).
Acetylowanie można wykonać metanolem lub etanolem w warunkach bezwodnych w obecności katalitycznej ilości kwasu organicznego, takiego jak kwas trifluorooctowy, a hydrolizę acetalu można wykonać w 50 proc, acetonitrylu w obecności katalitycznej ilości kwasu organicznego lub nieorganicznego, takiego jak kwasu trifluorooctowy lub kwas solny. Redukcję wykonuje się w temperaturze pokojowej przy użyciu borowodorku sodowego (0,7-2,0 mole) w ciągu od 2 do 10 godzin.
Oksymy tylozyny i jej pochodnych (związki ΧΙΙ-ΧΧΙΙΙ) wytwarza się zgodnie z wynalazkiem przez oksymowanie tylozyny i jej uwodornionych pochodnych chlorowodorkiem hydroksyloaminy lub jej solami addycyjnymi z kwasami, a miejsce i stopień oksymowania zależą od warunków reakcji.
Reakcję można wykonywać przy użyciu od 1- do 10-molowego nadmiaru chlorowodorku hydroksyloaminy w obecności nadmiaru słabo zasadowej aminy trzeciorzędowej (korzystnie pirydyny) lub zasady nieorganicznej (np. NaaCOe) w obecności rozpuszczalnika, takiego jak alkohol, lub bez żadnego rozpuszczalnika, przy użyciu zasady organicznej jako środowiska reakcji, w temperaturze od 0 do 100°C w ciągu od 15 minut do 10 godzin. Obecność grup C-9 ketonowych i C-20 aldehydowych w tylozynie (I) umożliwia wytworzenie pochodnych mono- i dioksymowych.
Selektywne oksymowanie grupy C-20 w obecności grupy ketonowej C-9 uzyskuje się przez reakcję tylozyny (I) z jednym równoważnikiem chlorowodorku hydroksyloaminy w alkoholu w obecności ograniczonej ilości zasady (pirydyny lub NaaCCh) w temperaturze od 0 do 100°C w ciągu od kilku minut do 10 godzin, uzyskując pożądany aldoksym (związek XII).
W celu wykonania selektywnego oksymowania grupy ketonowej C-9 konieczne jest osłonięcie grupy aldehydowej, co osiąga się przez acetalowanie, a uzyskane acetale (związki XIII, XV-XVI) poddaje się hydrolizie grupy osłaniającej, przy czym wyodrębnia się pożądane oksymy C-9: oksym tylozyny (XIV), oksym 4'-demykarozylotylozyny (XVI) i oksym 10,11,12,13-tetrahydrotylozyny (XXII). '
Dioksymy można wytworzyć w reakcji jedno- lub dwustopniowej. W celu uzyskania dioksytnu tylozyny (XVII) reakcję prowadzi się dwustopniowo przez powtórne oksymowanie wyodrębnionego aldoksymu tylozyny (związek XII). Dioksym 10,11,12,13-tetrahydrotylozyny uzyskuje się w reakcji jednostopniowej przy użyciu 5-molowcgo nadmiaru chlorowodorku hydroksyloaminy w obecności 2,5-molowego nadmiaru NaaCO.
Produkt oddziela się znanymi sposobami, np. przez wytrącenie lub esktrakcję chlorowcowanymi rozpuszczalnikami z wodnych roztworów alkalicznych i odparowanie do uzyskania suchej pozostałości.
Przed analizą widmową oczyszcza się na kolumnie siJikażdowej.
10,11,12,13-tetrahydropochodne identyfikuje się na tej podstawie, że zanik grup dienowych zmienia widmo: znikają charakterystyczne sygnały w zakresie 134-148 ppm w widmie 13C-NMR i w zakresie 5,5-7,3 ppm w widmie 1H-NMR. W widmie IR zanik grupy dicnonowej powoduje przesunięcie pasma karbonylowego w kierunku fal krótszych.
W widmach 13C-NMR oksymów tylozyny zanika charakterystyczny sygnał w obszarze 200 ppm i pojawia się nowe przesunięcie chemiczne w zakresie 150-165 ppm, charakterystyczne dla C~N.
155 812
W widmie1 *H-NMR uzyskanych alkoksymów zanika charakterystyczne przesunięcie dla grup aldehydowych w obszarze 9,6 ppm, a nowe pojawiają się w obszarze 10,0-10,7 ppm, odpowiadające grupie = NOH, które zanikają po mieszaniu z D2O.
Niniejszy wynalazek daje nie opisane dotychczas 10,11,12,13--etrahydropochodne tvlozyny (związki II-ΧΙ), oksymy tylozyny i oksymy 1^,1 ^^,li^,^.3--(^tr^r^l^;^<drotylozyny (ΧΙΙ-ΧΧΙΙΙ), przy czym szereg z nich wykazuje znaczną aktywność biologiczną.
Aktywność bakteriobójczą pewnych związków wytwarzanych według niniejszego wynalazku zbadano na laboratoryjnym szczepie Sarcina lutea i na 50 różnych szczepach wyodrębnionych ze świeżych próbek od pacjentów. Oznaczono minimalne stężenie inhibitujące (MIC) metodą rozcieńczeniową agaru, opisaną przez M. D. Finegolda i J. W. Martina w Diagnostic Microbiology, Mosby Comp., St. Louis. 19Ś2 str. 536-540.
Pewne wyniki prób zestawiono w tabeli 1. Produkty według wynalazku są stosowane w kompozycjach farmaceutycznych zawierających skuteczną ilość nowych związków wytwarzanych według niniejszego wynalazku, do działania na zakażenia bakeryjne u ludzi i zwierząt przy użyciu środków farmaceutycznych zawierających nowe związki wytwarzane według niniejszego wynalazku.
Wynalazek ilustrują następujące przykłady.
Przykład I. 10,1l,12,13-tttrahydrotylozyna (II).
Metoda A. W 200 ml etanolu rozpuszczono 10 g tylozyny (I), a następnie dodano 0,25 g 10-proc. palladu na węglu drzewnym i uwodorniano w ciągu 6 godzin w temperaturze pokojowej i pod ciśnieniem . wodoru 0,2 MPa. Zakończenie reakcji oznaczano chromatograficznie (Silicagel F254; chlorek metylenu-metanol-wodorotlenek amonowy 90:9:1,5) (układ A). Katalizator oddzielono przez odsączenie, etanol odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem, i produkt wysuszono do stałej masy. Wydajność 9,4 g (93,4%). Po oczyszczeniu metodą chromatografii kolumnowej produkt miał następującą
Tabela
Minimalne stężenie inhibitujące (yg/ml)e (MIC)
Srcrep Liczba badanych szczepów la II III VI XII XVIII XIX XX XXIII
Strep pneumoniae 3 0.5-1.0 0,5 R 0,5 0,5 0,5 1.0 2.0-40 64,0
Strep faecalis 17 64.0 4,0-8,0 R 8,0-32,0 1,0-4,0 R R
Strep. agalact 2 16,0 10-2,0 R 2,0- 8,0 0,5 64,0 R
Staph aureus 13 4,0-16.0 2,0-4,0 .3:2,0 4,0 1,0-4,0 64,0 8.0-16,0 16,(032,0 R
Staph saproph 6 1,0-16,0 1.0-2,0 R 2,04,0 0.5-2,0 4,0160 8,0 16,0 R
Sarcina lutea 4 1,0 0,5 1.0 0.5 0,5 0,5 0,5 1,0 0,5
la - relomycyna XX\ = aldoksym 10,11,12.13-tetrahydrotylo^ny
II = lO.ll.^JS-tetrahydrotylozyna XX = dioksym 10,11,12,1ltterrahydrot>tyzyny
111 — 10.11,12.13-tttlahydrorelomycyna ΧΧΠ1 — oksym 10,11,l2,13-tetrahydroeelcntycyny
VI = 9-deokso9-hydroksy-10,l 1.12,13-tetrahydrotylozyna R — oaiporny
XII — aldoksym tylozyny a = otryymnne waaiooCci MlCodooszą sięOoo°aad 00%badnycch scceepów .XVIII — oksym relomycyny ' charakterystykę widmową:
H-NMR (CDCI3) Ó5pm 9,69 (H, s, C-20), 3,61 (3H, s, 3OCH3), 3,50 (3H, s, 2OCHa), 2,49 (6H, s, N/CH3/2)
13C-NMR(CDC1a) δ ppm 214,51 (C-9), 202,77 (C-20), 171,95 (C-l), 103,58 (C-F), 100,89 (C-3'), 95,98 (C-l)
UV (EtOH) ^max. 203 nm, log ε 3,39
IR (CHCh) 1725, 1710 cm'1
Widmo masowe m/e 919 (M+)
Metoda B
W 200 ml etanolu rozpuszczono 10 g tylozyny (I), a następnie dodano 0,50 g 5-proc. palladu na węglu drzewnym i uwodorniono w ciągu 6 godzin w temperaturze pokojowej i pod ciśnieniem wodoru 0,2 MPa. Oddzielanie .wykonano jak opisano w metodzie A lub przez częściowe odparowanie etanolu i następnie wytrącenie eterem lub n-heksanem. Wydajność 8,0 g (79,6%). Otrzymany produkt był identyczny z produktem z przykładu I A.
155 812
Przykład II. 10,11,12,13-tetrahydrorelomycyna (III).
Metoda A.
W 180 ml etanolu rozpuszczono 4 g relomycyny (la), a następnie dodano 0,8 g 10-proc. palladu na węglu drzewnym i uwodorniono w ciągu 3 godzin w temperaturze pokojowej pod ciśnieniem wodoru 0,5 MPa. Oddzielanie wykonano jak w przykładzie I A. Wydajność: 3,7 g (92%). Po oczyszczeniu metodą chromatografii kolumnowej produkt miał następującą charakterystykę widmową:
1H-NMR (CDCh) óppm 3,61 (3H, s, rOCHa), 3,51 (3H, s, 2OCH3), 2,49 (6H, s, N/CH3/2)
13C-NMR(CDCła) 6 ppm 214,69 (C-9), 1^1,77(C-1), 103,55(01'), 100,88 (Ol'), 95,98 (Ol)
UV (EtOH) 3max. 283 nm, log ε 1,99
IR (CHCh) 1725, 1710 cm-1
Widmo masowe m/e 921 (M+)
Metoda B.
W 75 ml metanolu rozpuszczono 5g (5,4 mmola) 10,11,12,13-tetrahydrotylozyny (II), a następnie dodano 15 ml 0,4 M buforu fosforanowego o pH 7,5 i 0,15 g (4,0 mmola) borowodorku sodowego. Mieszaninę reakcyjną mieszano w ciągu 2 godzin w temperaturze pokojowej, metanol odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem, dodano 75 ml wody i ekstrahowano 3 porcjami po 25 ml chloroformu. Połączone ekstrakty przemyto nasyconym roztworem chlorku sodowego i suszono nad ^0)3. Po odparowaniu rozpuszczalnika otrzymano 4,1 g (82%) suchej pozostałości: produkt ten był identyczny z produktem otrzymanym metodą A.
Przykład III. Acetal dimetylowy 10,11,12,13-teerahydrotylozyny (IV).
W 100 ml suchego metanolu rozpuszczono 5g (5,4 mmola) 10,11,12,13-tetrahydrotylozyny (II) i dodano 1 ml kwasu trifluorooctowego. Po pozostawieniu na 2 dni w temperaturze pokojowej dodano nasycony roztwór wodorowęglanu sodowego w celu nastawienia' pH roztworu na wartość 8-8,5, następnie odparowano metanol, dodano 30 ml wody i ekstrahowano 3 porcjami po 10 ml chloroformu. Połączone ekstrakty przemyto nasyconym roztworem chlorku sodowego i suszono przy użyciu K^CO^ po czym odparowano do suchej pozostałości. Wydajność: 4,75 g surowego produktu. Po oczyszczeniu na kolumnie silikażelowej (chloroform-metanol-wodorotlenek amonowy = 6:1:0,1) (układ B) otrzymano 2,85 g acetalu dimetylowego 10,11,12,13-tetrahydrotylozyny (IV) o następującej charakteiystyce widmowej.
1H-NMR (CDCh) <5ppm 3,61 (3H, s, 3^0(:^), 3,49 (3H, s, 2^0^), 3,28 (3H, s, 20-OCH3), 3,23 (3H, s, 20-OCH3), 2,49 (6H, s, N/CH^)
13C-NMR(C^) 6 ppm 214,51 (C-9), 171,95 (C-l), 103,58 (C-l), 102,18 (C-20), 100,89 (C-l'), 96,22 (C-l), 61,66 (C-3ΌCH-), 59,61 (C-rOCH^, 53,19 (C-20 OCH^, 49,75 (C-20 OCH3).
Przykład IV. Acetal dimetylowy 9-deokso-9-hydroksy-10,l 1,12,13-tetrahydrotylozyny (V) '
W 40ml suchego etanolu rozpuszczono 2g (2,2 mmola) acetalu dimetylowego 10,11,12,13tetrahydrotylozyny (IV), dodano 0,15 g (4 mmole) borowodorku sodowego i mieszano w temperaturze pokojowej w ciągu 10 godzin. Po odparowaniu etanolu pod zmniejszonym ciśnieniem i dodaniu 40 ml wody ekstrahowano chloroformem. Ekstrakty przemyto nasyconym roztworem chlorku sodowego, suszono nad K2CO3 i odparowano do sucha. Wydajność: 1,6 g (79,8%).
1H-NMR (CDCls) Ópprn 3,61 (3H, s, 3ΌCH-), 3,51 (3H, s, 2'OCH-), 3,28 (3H, s, 20-OCH3), 3,23 (3H, s, 20-OCH3), 2,49 (6H, s, ^^3/2) l-C-NMR(CDC1-) ^pm 171,95 (C-l), 103,58 (C-l'), 102,18 (C-20), 100,89 (C-l'), 96,22 (C-l), 61,66 («Ό^), 59,61 (C-2ΌCH-), 53,19 (C-20 OCH3), 49,75 (C-20 OCH3)
Przykład V. 9-deokso-9-hydroksy-10,ll,12,13ttctrahydrotylozyna (VI)
Metoda A.
W 50 ml acetonitrylu rozpuszczono 2g (2 mmole) acetalu dimetylowego 9-dcoksot9hydroksy-10,11,12,13-tetrahydrotylozyny (V), następnie dodano 50 ml wody i 0,2 ml kwasu trifluorooctowego. Po mieszaniu w ciągu 2 godzin w temperaturze pokojowej, roztwór reakcyjny zalkalizowano do pH 8-8,5 przez dodatek nasyconego roztworu wodorowęglanu sodowego i ekstrahowano chloroformem. Połączone ekstrakty przemyto nasyconym roztworem chlorku sodowego i suszono nad K4CO1. Surowy produkt w ilości 1,5 g oczyszczono na kolumnie z silikażelem.
155 812
Wydajność 1,1 g (57,9%) produktu o następującej charakterystyce:
1H-NMR (CDCla) <5ppm 9,67 (H, s, C-20), 3,61 (3H, s, 3OCHa), 3,51 (3H, s, 2'OCH3), 2,49 (6H, s, N/CH3/2)
1’C-NMR (CDCU) δ ppm 202,73 (C-20), 171,95 (C-l), 103,58 (C-l'), 100,89 (C-l'), 96,22 (C-l')
Metoda B.
W 50 ml etanolu rozpuszczono 1 g 9-deokso-9-hydroksytylozyny (Ie) a następnie dodano 0,35 g i()-proc. palladu na węglu drzewnym i uwodorniano w ciągu 3 godzin w temperaturze pokojowej i pod ciśnieniem wodoru 0,5 MPa. Oddzielanie sposobem opisanym w przykładzie I A dało 0,9 g (89,6%) produktu uwodornionego o charakterystyce takiej samej, jak produktu otrzymanego zgodnie z metodą A.
Przykład VI. 4'-demykarozylo-10,ll,12,13-tetrahydrotylozyna (VII)
W 50 ml etanolu rozpuszczono 1 g 4'-demykarozylotylozyny (Ib) i uwodorniano jak opisano w przykładzie IV. Oddzielanie wykonano sposobem opisanym w przykładzie I A. Otrzymano 0,91 g produktu.
13C-NMR (CDCU) ^pm 214,51 (C-9), 202,77 (C-20), 171,95 (C-l), 103,57 (C-l'), 100,89 (C-l') 1 H-NMR(CDC1a) δ ppm 3,61 (3H, s, 3'OCHa), 3,51 (3H, s, 2OCH3), 2,49 (6H, s, N/CH3/2)
Przykład VII. 4'-demykarozylo-10,ll,12,13-tetrahydrorelomycyna (VIII)
Metoda A.
W 50 ml etanolu rozpuszczono 1 g4'-demykarozylorelomycyny, dodano 0,3 g 10-proc. palladu na węglu drzewnym i uwodorniano w ciągu 2 godzin w temperaturze pokojowej i pod ciśnieniem wodoru 0,5 MPa. Oddzielanie sposobem z przykładu I A dało 0,9 g produktu.
1 H-NMR (CDCla) óppm 3,61 (3H, s, 3'OCHa), 3,51 (3H, s, 2OCH3), 2,49 (6H, s, N/CH3/2) 13C-NMR (CDCla) < ppm 214,70 (C-9), 171,72 (C-l), 103,58 (C-l'), 100,89 (C-l')
Metoda B.
W 70ml metanolu rozpuszczono 5g (6,4 mmola) 4'-demykarozylo-10,ll,12,13-tetrahydrotylozyny (VII), następnie dodano Mml 0,4 M buforu fosforanowego o pH 7,5 i 0,24g (6,4 mmola) borowodorku sodowego. Mieszaninę reakcyjną mieszano w ciągu 2 godzin w temperaturze pokojowej, metanol odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem, dodano 75 ml wody i ekstrahowano produkt 3 porcjami chloroformu po 25 ml. Połączone ekstrakty przemyto nasyconym roztworem chlorku sodowego i suszono nad K2CO3. Po odparowaniu rozpuszczalnika otrzymano jako suchą pozostałość 4,2 g (84,5%) produktu, identycznego z produktem otrzymanym według metody A.
Przykład VIII. 4'-demykarozylo-9-deokso-9-hydroksy-10,11,12,13-tetrahydrotylozyna (XI).
W 50ml suchego metanolu rozpuszczono 2,3g (3,0 mmola) 4'-demykarozylo-10,11,12,13tetrahydrotylozyny (VII), następnie dodano 3,07 ml kwasu trifluorooctowego. Po upływie 2 dni wyodrębniono acetal dimetylowy 4'-demykarozylo-10,ll,12,13-tetrahydrotylozyny (IX), jak opisano w przykładzie III. 2g (2,43 mmola) surowego produktu rozpuszczono w 30 ml suchego etanolu. Następnie do roztworu dodano 0,14g (3,7 mmola) borowodorku sodowego i mieszano w ciągu 6 godzin w temperaturze pokojowej. Etanol odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem, a następnie dodano 30 ml wody i ekstrahowano chloroformem. Połączone ekstrakty suszono i odparowano do sucha. 1,8 g otrzymanego acetalu dimetylowego 4'-demykarozylo-9-deokso-9hydroksy-10,11,12,13-tetrahydrotylozyny (X) poddano hydrolizie grupy acetalowej,jak opisano w przykładzie V A. Wydajność: 1,5 g (79,4%) tytułowego produktu o następującej charakterystyce widmowej.
1 H-NMR(CDCU) δ ppm 9,67 (H, s, C-20), 3,60 (3H, s, 3'OCH3), 3,50 (3H, s, 2' OCH3), 2,49 (6H, s, N/CHa/z) nC-NMR (CDCla) <>pm 202,73 (C-20), 171,99 (C-l), 103,56 (C-l'), 100,87 (C-l*).
Przykład IX. Aldoksym tylozyny (XII).
W 100 ml etanolu rozpuszczono 4,58 g (5,0 mmola) tylozyny (I) i dodano z jednoczesnym mieszaniem 2,5 ml pirydyny i 0,348 g (5 mmoli) chlorowodorku hydroksyloaminy. Ogrzewano do wrzenia pod chłodnicą zwrotną w ciągu 15 minut w strumieniu azotu. Po ochłodzeniu dodano 50 ml wody i nastawiono pH 7,0 przy pomocy IN roztworu NaOH. Następnie zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem do 1/3 objętości i ekstrahowano dwiema porcjami po 150 ml chloroformu. Eks155 812 trakty połączono i -suszono nad K2CO3, przesączono i odparowano do sucha, uzyskując 3,95 g (84,9%) produktu w postaci mieszaniny izomerów, które można było rozdzielić na kolumnie •iilkażelowej (układ A).
Charakterystyka widmowa:
IR (CHCI3) 1585, 1670, 1705, zanik pasma przy 2720 cm-1
UV (EtOH) Amax 283 nm, log i 4,3 iH-NMR (DMSO-de) óppm 10,07-( = N-OH, 'C-20), zanik po mieszaniu z D2O 7,19 (H, d, H-ll), 6,46 (H, d, H-10), 5,87 (H, d, H-13)
13C-NMR(DMSO-d6) δ ppm- 202,72 (C-9), 172,46 (C-l), 149,83 (C-20), 147,12 (C^^l), 142,14 (C-13), 134,89 (C-l'), 100,73 (C-l'), 96,05 (C-l).
M+930
Przykład X. Acetal dimetylowy oksymu tylozyny (XIII).
W 20 ml pirydyny rozpuszczono 4,40 g (4,6 mmola) acetalu dimetylowego tylozyny (Ic), dodano 2,76 g (39,7 mmola) chlorowodorku hydroksyloaminy i mieszano w strumieniu azotu w temperaturze pokojowej w ciągu 9 godzin. Do mieszaniny reakcyjnej dodano 200 ml wody i zalkalizowano 1 N NaOH' do pH 9,0, a następnie zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem i ekstrahowano jedną porcją 200 ml chloroformu. Warstwę chloroformową suszono nad K2CO3 i przesączono. Przesącz odparowano do sucha uzyskując 3,9 g (86,9%) surowego produktu, 2,0 g produktu oczyszczono przez chromatografowanie na 200 g silikażelu (układ A). Otrzymano 1,5Ó g czystego produktu tytułowego o następujących stałych fizykochemicznych:
R, (A) 0,443, R< (B) 0,786
IR (KBr) 1710, 1610 cm'1
UV (EtOH) Amax' 272 nm, log ε 4,18
1H-NMR (DMSO-de) óppm 10,51( = N-OH), (zanik po mieszaniu z D2O), 7,07 (1H, d, Η-11), 6,17 (1H, d, H-10), 5,56 (1H, d, H-13), 3,46 (3H, s, -3'OCH3), 3,37 (3H, s, 2'OCHa), 3,20 (6H, s, 2 X 2O-/OCH3/), 2,41 (6H, s, N/CH3/2)
M+976
Przykład XI. Oksym tylozyny (XIV). W 50ml acetonitrylu rozpuszczono l,9g (1,95 mmola) acetalu dimetylowego oksymu tylozyny (XIII), a następnie dodano 50 ml wody i 0,2 ml kwasu trifluorooctowego. Po mieszaniu w ciągu 3 godzin w temperaturze pokojowej sposobem z przykładu V wydzielono 1,15 g surowego produktu, który oczyszczono na kolumnie silikażelowej. Wydajność 0,65 g (35;8%) produktu o następującej charakterystyce:
R, (A) 0,314 ' 1 H-NMR (DMSO-de) óppm 10,65 ( = N-OH), zanik po mieszaniu z D20,9,65 (1H, s, -CHO).
Przykład XII. Acetal dimetylowy oksymu 4'-demykarozylotylozyny (XV).
2,0 g (2,45 mmola) acetalu dimetylowego 4'-demykarozylotylozyny (Id), 20 ml pirydyny i 1,38 g (19,86 mmola) chlorowodorku hydroksyloaminy mieszano w strumieniu azotu w temperaturze pokojowej w ciągu 4 godzinka następnie oddzielono produkt sposobem z przykładu X.
Wydajność 1,7 g (83,4%) produktu o następującej charakteiystyce:
Rf (A) 0,253, Rf (D) 0,599
UV (EtOH) Amax'272nm, log ε 4,26
IR (KBr) 1705, 1615 cm-1 1H-NMR (DMSO-de) óppm 10,65 ( = N-OH), zanik po mieszaniu z D2O, 3,20 (6H, s, 2O-/OCH3/2)
Przykład XIII. Oksym 4'-demikarozylotylozyny (XVI).
1,43 g (1,72 mmola) tytułowego związku (XV) z przykładu XII rozpuszczono w 40 ml mieszaniny 0,1 N HC1 z CH3CN w stosunku 2,5:1 i mieszano wciągu 2 godzin w temperaturze pokojowej, a następnie wydzielono sposobem opisanym w przykładzie V
1,25 g surowego - produktu oczyszczono na -kolumnie silikażelowej.
Wydajność 0,95 g (70,3%) produktu o następującej charakterystyce:
Rf (A) 0,146, Rf (B) 0,468
UV (EtOH) 2max 272 nm, log ε 4,26
1H-NMR (DMSO-de) óppm 10,65 ( = N-OH), zanik po mieszaniu z D20,9,65 - (H, s, -CHO).
Przykład· XIV. Dioksym tylozyny (XVII).
155 812
W 20 nil metanolu rozpuszczono 2,93 g (3,15 mmola) surowego tytułowego produktu (XII) z przykładu IX, następnie dodano 1,6 ml pirydyny i 0,22g (3,16 mmola) chlorowodorku hydroksyloaminy i ogrzewano do wrzenia pod chłodnicą zwrotną w ciągu 10 godzin. Po ochłodzeniu dodano 40 ml wody i zalkalizowano 1 N NaOH do pH 9,0 a następnie zatężono do 1/3 objętości. Zawiesinę mieszano w ciągu 1 godziny i przesączono. Otrzymany osad powtórnie zawieszono w 10 ml wody, mieszano w ciągu 10 minut i przemyto wodą, uzyskując 1,4 g produktu.
Początkowy przesącz i popłuczyny z przesączu połączono i esktrahowano chloroformem. Połączone ekstrakty przemyto wodą i suszono nad K2CO3, uzyskując 0,7 g produktu.
Łączna wydajność: 2,1 g (70,6%) produktu o następującej charakterystyce:
IR (KBr) 1705, 1630 cm'1
UV (EtOH) Amax 272 nm, log ε 4,2 1H-NMR (DMSO-de) óppm 10,66 and 10,11 (2X — N-OH) zanik po mieszaniu z D2O
Przykład XV. Oksym relomycyny (XVIII).
W 75 ml pirydyny rozpuszczono 15 g (16,6 mmola) relomycyny (la), następnie dodano 5,64 g (81,2 mmola) chlorowodorku hydroksyloaminy i mieszano w strumieniu azotu w ciągu 7 godzin w temperaturze pokojowej. Oddzielono 13,8 g surowego oksymu relomycyny sposobem opisanym w przykładzie XIV.
2,9 g surowego produktu oczyszczono na kolumnie silikażelowej. Otrzymano 1,2 g czystego produktu o następującej charakterystyce:
Rf (A) 0,302, R, (C) (CH2CI2: CH3OH = 85:15), 0,462
UV (EtOH) Amax 272 nm, log ε 4,21
IR (KBr) 1700, 1630 cm' 1H-NMR (DMSO-de) Ó5pm 10,66 ( = N-OH), zanik po mieszaniu z D2O 13C-NMR (CDCI3) < ppm 173,99 (C-l), 160,45 (C-9, C = N), 137,03 (C-l 1), 135,58 (C-13), 134,78 (C-12), 117,07 (C-10), 105,21 (C-l'), 100,83 (C-l'), 95,99 (C-l).
788 (M+-mykaroza)
Przykład XVI. Aldoksym 10,11,12,13-tetrahydrotylozyny (XIX) i dioksym 10,11,12,13tetrahydrotylozyny (XX).
W 20ml metanolu rozpuszczono 3,68g (4,0 mmole) 10,11,12,13-tetrahydrotylozyny (II), a następnie dodano 1,39 g (20,0 mmoli) chlorowodorku hydroksyloaminy i 1,06 g (10,0 mmoli) Na2CO3 i ogrzewano do wrzenia pod chłodnicą zwrotną w ciągu 3 godzin. Do ochłodzonej mieszaniny reakcyjnej dodano 40ml wody, pH nastawiono na 7,0 przy pomocy IN NaOH i ekstrahowano chloroformem. 3,2g sutowego produktu było mieszaniną dwu związków, które można było rozdzielić na kolumnie silikażelowej w układzie A.
Wydajność 0,95 g (25,4%) bardziej polarnego produktu (XIX) o następującej charakterystyce:
Rt(B) 0,429 1H-NMR (DMSO-de) ^pm 1),17 ( — N-OH, C-20), zanik po mieszaniu z D2O nC-NMR (DMSO-de) 6 ppm 213,40 (C-9), 171,22 (C-l), 150,9 (C-20), 104,91 (C-l'), 100,57 (C-l'), 96,17 (C-l).
M+ 934
Wydajność 0,90 g (23,7%) mniej polarnego produktu (XX) o następującej charakterystyce:
Rf(B) 0,366 1H-NMR (DMSO-de) ^pm 10,62 i 10,17 (2x-N-OH), zanik po mieszaniu z D2O
13C-NMR (DMSO-d6) δ ppm 171,17 (C-l), 150,79 (C-20), 150,18 (C-9), 104,74 (C-l'), 100,51 (C-l'), 96,11 (C-l).
M4949
Przykła d XVII. Acetal dimetylowy oksymu 10,11,12,13-tetrahydrotylozyny (XXI).
Z 4,25 g (4,4 mmola) acetalu dimetylowego 10,1 1,12,13-tatrahydrotylozyny (IV) rozpuszczonego w 20 ml pirydyny i 2,76 g (39,7 mmola) chlorowodorku hydroksyloaminy otrzymano 3,5 g surowego produktu sposobem opisanym w przykładzie X.
1,5 g surowego produktu oczyszczono na kolumnie silikażelowej w układzie A, uzyskując 1,0 g czystego związku tytułowego o następującej charakteiystyce:
IR (KBr) 1700, 1620cm 'Η-NMR (DMSO-de) ^pm 10,65 ( = N-OH, C-9), zanik po mieszaniu z D2O, 3,23 (6H, s, 20-/OCH 3/2)
155 812 13C-NMR (DMSO-d6) 6 ppm 171,17 (C-l), 150,23 (C-9)
Przykład XVIII. Oksym 10,11,12,13-tetrahydrotylozyny (XXII).
Z 2,0 g (2,1 mmola) surowego produktu (XXI) z przykładu XVII, 50 ml acetonitrylu, 50 ml wody i 0,2 ml kwasu trifluorooctowego wydzielono, zgodnie ze sposobem opisanym w przykładzie V A, L,6g surowego oksymu 10,11,12,13--etrahydrotylozyny (XXII). Po oczyszczeniu nakolumnie silikażelowej uzyskano 1,2 g (61,2%) produktu o następującej charakterystyce:
1H-NMR (DMSO-dą) <ppm 10,65 ( = N-OH, C-9), zanik po mieszaniu z D2O, 9,65 (H, s, -CHO)
13C-NMR (DMSO-d6) δ ppm 202,72 (C-20), 171,17 (C-l), 150,18 (C-9).
Przykład XIX. Oksym 10,11,12,13-tetrahydrorelomycyny (XXIII). Z 3,68g (4 mmoli)
10,11,12,13-tetrahydrorelomycyny (III). 20ml pirydyny i l,38g (19,86 mmoli) chlorowodorku hydroksyloaminy wytworzono sposobem z przykładu X 2,86 g (76,4%) surowego produktu. 1,5 g surowego produktu oczyszczano na kolumnie silikażelowej przy użyciu układu CHCtaCgHsOH:15-proc. NH4OAC = 85:15:1 (układ D) uzyskując 1,06 g czystego oksymu 10,11,12,13-tetrahydrorelomycyny (XXIII) o następującej charakterystyce:
IR (KBr) 1700, 1640 cm'1
1H-NMR (DMSO-de) óppm 9,95 ( = N-OH), zanik po mieszaniu z D2O
1-C-NMR (CDCI-) 6 ppm 172,30 (C-l), 165,06 (C-9, C = N),

Claims (5)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Sposób wytwarzania pochodnych tylozyny i 10,11,12,13-tetrahydrotylozyny o wzorze ogólnym 1, w którym R oznacza grupę CHO, CH2OH, CH = NOH lub CH(OCH3)2, R1 oznacza atom w wodoru, R2 oznacza grupę OH lub R1 + R2 oznaczają = Olub = NOH, r3 oznacza grupę mykarozylową o wzorze 2 lub atom wodoru, a m oznacza pojedyńcze lub podwójne wiązanie, znamienny tym, że: Ά) katalitycznie uwodornia się tylozynę, relomycynę, 9tdeoksot9thydroksyt tylozynę i ich związki 4-dtmakarozylowt wobec katalizatora z metalu szlachetnego w alkoholu w temperaturze pokojowej i pod ciśnieniem wodoru od 0,2 do 0,5 MPa i ewentualnie, B) w otrzymanej
    10,11,12,13-tetrahydrotylozynie lub 4'tdemakarΌzylotylozynit poddaje się selektywnej redukcji grupę aldehydową lub grupę ketonową kompleksowym wodorkiem metalu w temperaturze pokojowej w mieszaninie alkoholu z buforem fosforanowym lub, . ewentualnie w bezwodnym alkoholu, z przejściowym zabezpieczeniem grupy aldehydowej przez acetalowanie i następną hydrolizą grupy acetalowej, i ewentualnie, C) tylozynę, relomycynę, 9tdeoksot9-hydroksytylozynę i ich związki 4'tdemykarozylowe, lub produkty otrzymane według punktów A) i B) poddaje się oksymowaniu przy użyciu hydroksyloaminy lub jej soli addycyjnych z kwasami otrzymanych przez przyłączenie kwasu jedno- lub dwustopniowo w temperaturze od 0 do 100°C w obecności zasady organicznej lub nieorganicznej.
  2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że acetylowanie grupy aldehydowej według punktu
    B) wykonuje się w niższym alkoholu alifatycznym w obecności katalitycznej ilości kwasu organicznego.
  3. 3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że hydrolizę grupy acetylowej według punktu B) wykonuje się w roztworze wodnym w obecności katalitycznej ilości kwasu organicznego lub nieorganicznego.
  4. 4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jednostopniowe oksymowanie według punktu
    C) wykonuje się przy użyciu jednego równoważnika chlorowodorku hydroksyloaminy w alkoholu, w obecności nadmiaru pirydyny i w strumieniu azotu.
  5. 5. Sposób według zastrz. 1 lub 4, znamienny tym, że oddzielony produkt wytworzony według punktu C) poddaje się oksymowaniu przy użyciu jednego równoważnika chlorowodorku hydroksyloaminy w temperaturze wrzenia pod chłodnicą zwrotną.
PL1988271797A 1987-04-14 1988-04-13 Method of obtaining novel derivatives of thylosine and 10,11,12,13-tetrahydrothylosine PL155812B1 (en)

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
YU674/87A YU45033B (en) 1987-04-14 1987-04-14 Process for preparing 10,11,12,13-tetrahydro derivative

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL271797A1 PL271797A1 (en) 1989-01-23
PL155812B1 true PL155812B1 (en) 1992-01-31

Family

ID=25550944

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL1988271797A PL155812B1 (en) 1987-04-14 1988-04-13 Method of obtaining novel derivatives of thylosine and 10,11,12,13-tetrahydrothylosine

Country Status (18)

Country Link
US (1) US5023240A (pl)
EP (1) EP0287082B1 (pl)
JP (1) JPS63313797A (pl)
CN (1) CN1022569C (pl)
AT (1) ATE103289T1 (pl)
BG (1) BG49826A3 (pl)
CA (1) CA1325424C (pl)
CZ (2) CZ283995B6 (pl)
DD (1) DD272304A5 (pl)
DE (1) DE3888563T2 (pl)
ES (1) ES2053605T3 (pl)
HU (2) HU201089B (pl)
PL (1) PL155812B1 (pl)
RO (2) RO113349B1 (pl)
SI (1) SI8710674B (pl)
SK (1) SK253488A3 (pl)
SU (2) SU1708158A3 (pl)
YU (1) YU45033B (pl)

Families Citing this family (14)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
FR2638458A1 (fr) * 1988-10-27 1990-05-04 Adir Nouveaux derives de la tylosine, leur procede de preparation et les compositions pharmaceutiques qui les contiennent
YU149889A (en) * 1989-07-26 1991-02-28 Pliva Zagreb Process for preparing biologically active derivatives of tylozine
US5140014A (en) * 1989-11-13 1992-08-18 Abbott Laboratories Rosaramicin derivatives and method of treating bacterial infections
JPH04164093A (ja) * 1990-10-25 1992-06-09 Mercian Corp 新タイロシン誘導体
SI9012363A (sl) * 1990-12-14 1998-04-30 Pliva Derivati 10,11,12,13-tetrahidro-desmikozina, postopki za njihovo pripravo in postopki za pripravo farmacevtskih preparatov
HRP960509A2 (en) * 1996-10-30 1998-06-30 Pliva Pharm & Chem Works Novel polyhydro tylosin derivatives and a process for the preparation thereof
CZ211798A3 (cs) * 1997-07-16 1999-02-17 Pliva, Farmaceutska, Kemijska, Prehrambena I Kozmetička Industrije, Dioničko Društvo Lineární 8a-sekoazalidy a způsob jejich výroby
HRP980496B1 (en) * 1998-09-10 2007-03-31 GlaxoSmithKline istra�iva�ki centar Zagreb d.o.o. New thilozine hydroxy derivatives and a process for the preparation thereof
HRP990129B1 (en) * 1999-05-03 2003-10-31 Pliva D D New compounds of 3-deoxy-desmycosin class and process for the preparation thereof
HRP990192A2 (en) * 1999-06-11 2001-04-30 Pliva D D 4'-DEMICAROZYL-8a-AZA-8a-HOMOTHILOSINE DERIVATIVES
US7247617B2 (en) * 2004-07-13 2007-07-24 Kosan Biosciences Incorporated Sixteen-member macrolide antiinfective agents
MX2009000393A (es) * 2006-07-13 2009-01-29 Eco Animal Health Ltd Uso de la tilvalosina como agente antiviral.
WO2008012343A2 (en) 2006-07-28 2008-01-31 Intervet International B.V. Macrolide synthesis process
CN117510561B (zh) * 2023-11-30 2024-04-02 中国农业科学院饲料研究所 一种泰乐菌素衍生物及其制备方法与应用

Family Cites Families (16)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
US3910892A (en) * 1971-03-23 1975-10-07 Hoffmann La Roche Benzodioxane derivatives
CH630391A5 (en) * 1975-02-28 1982-06-15 Scherico Ltd Process for preparing derivatives of rosaramicin
US4205163A (en) * 1977-11-08 1980-05-27 Sanraku-Ocean Co., Ltd. Tylosin derivatives
DE2826760A1 (de) * 1978-06-19 1980-01-03 Hoechst Ag Derivate des 1,2,4-triazols
NL8004922A (nl) * 1979-09-19 1981-03-23 Toyo Jozo Kk Deformyltylosinederivaten.
US4357325A (en) * 1981-04-20 1982-11-02 Eli Lilly And Company Methods of controlling Pasteurella infections
AU551142B2 (en) * 1981-07-09 1986-04-17 Zaidan Hojin Biseibutsu Kagaku Kenkyukai Tylosin derivatives
NZ203684A (en) * 1982-04-05 1986-06-11 Merck Sharp & Dohme Granular formulation for the stabilization of unstable drugs or food supplements
US4443436A (en) * 1982-09-13 1984-04-17 Eli Lilly And Company C-20-Modified macrolide derivatives of the macrolide antibiotics tylosin, desmycosin, macrocin, and lactenocin
GB8405087D0 (en) * 1984-02-27 1984-04-04 Omura S Antibiotic
JPS61103890A (ja) * 1984-10-26 1986-05-22 Taisho Pharmaceut Co Ltd 6−0−メチルエリスロマイシンa誘導体
JPS61191692A (ja) * 1985-02-20 1986-08-26 Toyo Jozo Co Ltd C−19−修飾デホルミルデスマイコシン誘導体
JPS62221695A (ja) * 1986-03-24 1987-09-29 Microbial Chem Res Found タイロシンオキシム誘導体およびその製造法
PT87417B (pt) * 1987-05-06 1992-08-31 Adir Processo para a preparacao de novos compostos macrolidos
JPH02221695A (ja) * 1989-02-22 1990-09-04 Hitachi Ltd ロータリ圧縮機
JP3141148B2 (ja) * 1995-08-08 2001-03-05 大鵬薬品工業株式会社 縮合インダン誘導体及びその塩

Also Published As

Publication number Publication date
PL271797A1 (en) 1989-01-23
DD272304A5 (de) 1989-10-04
YU67487A (en) 1988-12-31
DE3888563T2 (de) 1994-09-29
CN88102128A (zh) 1988-12-21
SK278558B6 (en) 1997-09-10
SI8710674B (sl) 1998-06-30
SU1708158A3 (ru) 1992-01-23
EP0287082A2 (en) 1988-10-19
HU201089B (en) 1990-09-28
CZ253488A3 (cs) 1998-06-17
SI8710674A (en) 1996-08-31
SK253488A3 (en) 1997-09-10
JPS63313797A (ja) 1988-12-21
SU1731063A3 (ru) 1992-04-30
CA1325424C (en) 1993-12-21
RO104952B1 (en) 1995-01-23
EP0287082A3 (en) 1990-04-18
ATE103289T1 (de) 1994-04-15
CZ283995B6 (cs) 1998-07-15
HU211975A9 (en) 1996-01-29
HUT46924A (en) 1988-12-28
RO113349B1 (ro) 1998-06-30
BG49826A3 (en) 1992-02-14
CZ285278B6 (cs) 1999-06-16
ES2053605T3 (es) 1994-08-01
US5023240A (en) 1991-06-11
DE3888563D1 (de) 1994-04-28
EP0287082B1 (en) 1994-03-23
YU45033B (en) 1991-06-30
CN1022569C (zh) 1993-10-27

Similar Documents

Publication Publication Date Title
US4474768A (en) N-Methyl 11-aza-10-deoxo-10-dihydro-erytromycin A, intermediates therefor
EP0467331B1 (en) O-methyl derivatives of azithromycin A, process and intermediates for their preparation, and use thereof in the preparation of pharmaceuticals
PL155812B1 (en) Method of obtaining novel derivatives of thylosine and 10,11,12,13-tetrahydrothylosine
IE56234B1 (en) Epimeric azahomoerythromycin a derivative and intermediates therefor
US4526889A (en) Epimeric azahomoerythromycin A derivative, intermediates and method of use
EP0410433B1 (en) Tylosin derivatives
RU2234510C2 (ru) Производные класса олеандомицина и способ их получения
EP0985679B1 (en) New hydroxy derivatives of tylosin and process for their preparation
US5688924A (en) Derivatives of 12,13-Epoxy-tylosin and processes of manufacture thereof
US5922684A (en) Polyhydro derivatives of tylosine and process for their preparation
CA1202619A (en) Intermediates for the preparation of n-methyl 11-aza- 10-deoxo-10-dihydroerythromycin a
KR850000963B1 (ko) N-메틸 11-아자-10-데옥소-10-디하이드로 에리스로마이신 a 및 그 중간체의 제조방법
CA1250284A (en) Antibacterial epimeric azahomoerythromycin a derivative and production thereof
EP0448035B1 (en) Oleandomycin oximes, preparation and use thereof
RU2173689C2 (ru) Производные 12,13-эпокситилозина и способы их получения
Naranda et al. New Dihydro and Tetrahydro Derivatives of Desmycosin III. The Opening of Oxirane Ring of 12, 13-Epoxydesmycosin