PL158119B1 - Sposób zabezpieczania przegrody budowlanej przed ponownym zawilgoceniem PL - Google Patents

Abstract

1. Sposób zabezpieczania przegrody budowlanej przed ponow nym zawilgoceniem, w k tó - rym za pom oca instalacji elektrycznej, zawierajacej co najmniej jeden rzad elektrod, korzystnie dwa rzedy przestawione wobec siebie, osadzone w przegrodzie i podlaczone do zródla pradu, a w otwory, wykonane pomiedzy rzedami otworów dla elektrod, w prowadza sie srodek hydrofo- bowy, prowadzi sie migracje srodka hydrofobowego w glab przegrody, podczas której czesc elektrod w przegrodzie laczy sie z biegunem ujemnym zródla pradu, a po procesie nasycania odlacza sie zródlo pradu i pozostaw ia odlaczone na czas utw orzenia sie zolu srodka hydrofobo- wego, po czym do elektrod w przegrodzie ponownie przylacza sie zródlo pradu i zmienia sie ich biegunowosc na przeciwna niz podczas ewentualnego procesu obnizania wilgoci i pozostawia wlaczone na okres kilku godzin, znamienny tym, ze podczas w prow adzania srodka hydrofobo- wego elektrody dolnego rzedu i czesc elektrod górnego rzedu laczy sie z biegunem ujemnym zródla pradu i podczas tego procesu nasycania zmienia sie biegunowosc elektrod górnego rzedu, po czym po jego zakonczeniu odlacza sie zródlo pradu i po utworzeniu zolu srodka hydrofobo- wego elektrody górnego rzedu laczy sie na kilka godzin z biegunem ujemnym, a elektrody dolnego rzedu z biegunem dodatnim zródla pradu i po kilkunastu godzinach odlacza sie je i dem ontuje instalacje. PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób zabezpieczania przegrody budowlanej przed ponownym zawilgoceniem, za pomocą instalacji elektrycznej prądu stałego i wprowadzanego środka hydrofobowego. Znany z opisu patentowego PL nr 103633 sposób izolowania murów przed wilgocią polega na tym, że najpierw prowadzi się za pomocą instalacji elektroosmotycznej proces osuszania muru, aż do uzyskania stopnia zawilgocenia muru w granicach 1-8%. Następnie nawierca się otwory, korzystnie pod kątem 45° do poziomu gruntu, w obszarze działania pola elektrycznego, w które wprowadza się elektrycznie obojętny środek hydrofobowy i zmienia się biegunowość instalacji elektroosmotycznej na przeciwną, wytwarzając podciśnienie w kapilarach, wynikające z elektroosmotycznego przemieszczania się cieczy w głąb muru, tworząc w ten sposób blokadę dla wilgoci. Sposób ten zwany jest elektroiniekcją.

Znany jest z opisu patentowego PL nr 138 249 sposób izolowania przegrody budowlanej przed wilgocią, w którym przegrodę osusza się za pomocą instalacji elektroosmotycznej, a następnie w obszarze działania pola elektrycznego nawierca się otwory i wprowadza się środek hydrofobowy,

158 119

W przypadku przegród bardzo zawilgoconych ich wilgotność obniża się poprzez elektrody dodatkowe osadzone w gruncie.

Korzystnie jako wspomniany przewodzący prąd elektryczny i nierozkładający się pod jego wpływem środek hydrofobowy stosuje się mieszaninę frakcji liniowej reaktywnego oleju silikonowego z estrem alkilokrzemowym, korzystnie czteroetoksysiloksanem, rozcieńczoną do 10% w rozpuszczalniku organicznym, korzystnie alkoholu o zawartości węgla Ci do C4, nafcie, benzynie lub ich mieszaninach.

Środek hydrofobowy wprowadza się po obniżeniu i uzyskaniu równomiernego rozkładu wilgotności w przegrodzie do 1(0-12%.

Otwory pod elektrody w przegrodzie wykonuje się pod takim samym kątem nachylenia jak otwory do hydrofobizacji.

Zaletą wynalazku, że poprzez stworzenie możliwości uzyskania równomiernego rozkładu wilgotności w przegrodzie, w jej pasie poziomym, uzyskuje się w przybliżeniu w przegrodzie jednakowe warunki do przeprowadzania optymalnej iniekcji środka hydrofobowego. Kierunkowy przebieg prądu pozwala na utworzenie prawie poziomej warstwy izolacyjnej, o porównywalnie znacznie większym stopniu zagęszczenia niż ma to miejsce w innych sposobach.

Ponieważ obniżanie, względnie wyrównywanie wilgotności przegrody prowadzi się w jej pasie poziomym na całej jej długości lub tylko na jej silnie zawilgoconych fragmentach, to prace związane z zabezpieczaniem przegrody budowlanej można przeprowadzać znacznie szybciej niż było to dotychczas możliwe.

Do tego dochodzą szczególne właściwości nierozkładającego się pod wpływem prądu i przewodzącego prąd środka hydrofobowego, który zwłaszcza w przypadku zastosowania jako rozpuszczalnika alkoholu etylowego, umożliwia wykonywanie prac w przegrodzie bez konieczności wyłączania budynków z eksploatacji, jak to ma miejsce np. w przypadku elektroiniekcji i elektroiniekcji dynamicznej, a także pozwala na prowadzenie procesu nasycania środkiem hydrofobowym przy wilgotności 10-12%. W efekcie uzyskuje się około 40% zmniejszenie czasu wykonywania prac.

Przykład I. W budynku mającym ściany o grubości dwóch cegieł należało wykonać powyżej gruntu warstwę izolacji. Średnia wilgotność ścian wynosiła 12%, przy czym dwa fragmenty ściany, kilkumetrowej długości, miały wilgotność 18%.

Powyżej poziomu gruntu wykonano w ścianach dwa rzędy otworów dla elektrod, które były rozwiązane co 50 cm i nachylone pod kątem 30° do płaszczyzny ściany, a otwory jednego rzędu były przestawione wobec otworów drugiego rzędu o pół podziałki. Odstęp pomiędzy rzędami wynosił 35 cm. Pomiędzy tymi otworami wykonano otwory dla środka hydrofobowego o takim samym nachyleniu. Ogółem wykonano około 2000 otworów.

Przy fragmentach ściany o wilgotności 18% wykonano elektrodę ujemną w gruncie, w postaci elektrody punktowej.

Elektrody podłączono do źródła prądu stałego o napięciu modulowanym do 24 V, przykładowo będącego przedmiotem polskiego zgłoszenia wynalazku nr P. 271 106. Po obniżeniu i uzyskaniu wyrównania wilgotności ściany do 10-11%, odłączono ujemną elektrodę punktową ód źródła prądu, do otworów hydrofobowych wprowadzono środek hydrofobowy, składający się z 40 części wagowych reaktywnego oleju silikonowego i 320 części wagowych czteroetoksysilanu, które zostały rozpuszczone w 4000 częściach wagowych alkoholu etylowego, skażonego octanem etylu i katalizatorem. Jednocześnie elektrody dolnego rzędu połączono z biegunem ujemnym źródła prądu, a elektrody górnego rzędu połączono przemiennie z biegunem dodatnim i ujemnym źródła prądu i po zakończeniu procesu nasycania źródło prądu zostało odłączone. Po dwóch dniach stwierdzono utworzenie się w ścianach zolu środka hydrofobowego i elektrody dolnego rzędu przyłączono na okres 6 godzin do bieguna dodatniego źródła prądu, a elektrody górnego rzędu do bieguna ujemnego na okres 15 godzin. Następnie odłączono źródło prądu i zdemontowano instalację. Stwierdzono w ścianach istnienie poziomej warstwy izolacyjnej o szerokości 5-7 cm, przebiegającej na całej głębokości ściany. Prace wykonano w ciągu 20 dni. Nie stwierdzono powstawania wykwitów soli na licu ściany, a zapach środka był słabo wyczuwalny po 5 dniach od nasycenia i po 16 dniach zanikł prawie całkowicie. Prace były wykonywane bez wyłączenia budynku z eksploatacji.

158 119 który polega na tym, że w celu wytworzenia pola elektrycznego generuje się napięcie okresowo zmienne, a czas trwania impulsu dodatniego, podczas którego prowadzi się osuszanie i nasycanie przegrody środkiem hydrofobowym, jest 2 do 20 razy większy od czasu trwania impulsu ujemnego, którym porządkuje się i dynamizuje cząsteczki wody, a także depolaryzuje elektrody instalacji.

Sposób ten zwany jest elektroiniekcją dynamiczną.

Znany jest także sposób wytwarzania w murze nieprzepuszczalnej dla wody blok Znany jest także sposób wytwarzania w murze nieprzepuszczalnej dla wody blokady, polegający na wprowadzaniu w wykonane otwory masy iniekcyjnej przewodzącej prąd elektryczny (opis patentowy De nr 2 917 262). Masa ta jednocześnie stanowi elektrody dla instalacji elektroosmotycznej. Otwory w murze są połączone między sobą wzdłużnym kanałkiem, wykonanym na powierzchni muru i połączonym z atmosferą.

W elektroiniekcji i elektroiniekcji dynamicznej przepływ prądu, po nasyceniu środkiem hydrofobowym, następuje w kierunku pionowym, to znaczy w kierunku gruntu. Jednocześnie występuje spływanie ciekłego środka hydrofobowego w kierunku elektrody ujemnej, zamocowanej w gruncie, co powoduje duże, nieuzasadnione.zużycie środka hydrofobowego, którym jest żywica metylosilikonowa rozpuszczona w benzynie.

Sposoby te nie pozwalają na uzyskanie w zabezpieczanej przegrodzie jednolitej, zagęszczonej warstwy izolacyjnej. Niedogodności te w dalekim stopniu zostały usunięte w sposobie osuszania przegrody budowlanej i zabezpieczania przed ponownym zawilgoceniem, opisanym w polskiem zgłoszeniu wynalazku nr P. 268 659, który polega na tym, że po kierunkowym rozprowadzeniu środka hydrofobowego, korzystnie przewodzącego prąd elekryczny i nierozkładającego się pod jego wpływem, odłącza się źródło prądu i pozostawia się go odłączone na czas utworzenia się zolu środka hydrofobowego, po czym zmienia się biegunowość elektrod w przegrodzie na przeciwną i wstrzymuje się żelowanie środka hydrofobowego, poddając go kierunkowemu działaniu prądu elektrycznego przez okres do sześciu godzin i uzyskuje się w wyniku tych działań w przegrodzie prawie poziomą, zagęszczoną warstwę izolacyjną, a następnie instalację domontuje się. Jako środek hydrofobowy korzystnie stosuje się środek wytwarzony według opisu patentowego PL nr 146911.

Wspomiany sposób, zwany elektroiniekcją aktywną, nie pozwala jednak na uzyskanie optymalnego zebezpieczenia przegrody budowanej przed ponownym zawilgoceniem, ponieważ występuje jeszcze odchylenie od poziomu wytwarzanego pasa warstwy izolacyjnej. Jest to spowodowane zbyt małym nachyleniem kierunku przepływu prądu, niepozwalającym na optymalne zagęszczenie środka hydrofobowego w utworzonej warstwie izolacyjnej. Niekiedy, przy dużym stopniu stężenia soli mineralnych w wodzie zalegającej kapilary w przegrodzie i po jej osunięciu znajdujących się na ściankachkapilar i otoczonych przez środek hydrofobowy, to znaczy zneutralizowanych środkiem hydrofobowym, mogą występować na licu przegrody ślady soli. Również przeprowadzanie ewentualnego procesu osuszania przegrody na długich odcinkach wymaga, chociaż w znacznie mniejszym stopniu niż przy innych metodach, znacznego okresu czasu.

Nieoczekiwanie okazało się, że wspomniane niedogodności można usunąć, a dzięki temu i znacznie przyspieszyć prace związane z zabezpieczaniem przegrody budowlanej przed ponownym zawilgoceniem, jeżeli sposób według wynalazku tak poprowadzi się, że podczas wprowadzania środka hydrofobowego elektrody dolnego rzędu i część elektrod górnego rzędu w przegrodzie łączy się z biegunem ujemnym źródła prądu, a w czasie procesu nasycania środkiem hydrofobowym zmienia się biegunowość elektrod górnego rzędu, po czym po jego zakończeniu odłącza się źródło prądu i po utworzeniu się zolu środka hydrofobowego elektrody górnego rzędu łączy się na kilka godzin z biegunem ujemnym, a elektrody dolnego rzędu z biegunem dodatniem źródła prądu i po kilkunastu godzinach odłącza się je i demontuje instalacje.

Korzystnie jako źródło prądu stosuje się źródło prądu o napięciu modulowanym, co stwarza bardzo korzystne warunki dla kierunkowego przepływu prądu w przegrodzie, pozwalające na zwiększenie stopnia zagęszczenia środka hydrofobowego.

W przypadku konieczności obniżenia stopnia wilgotności przegrody, to znaczy gdy posiada ona wilgotność powyżej 12%, przed wprowadzeniem środka hydrofobowego obniża się wilgotność za pomocą elektrod umieszczonych w przegrodzie. Jest oczywistym, że powyższe obniżanie wilgotności może dotyczyć fragmentów przegrody. W powyższych przypadkach chodzi o wilgotność do 18%. '

158 119

Przykład II. W budynkach o ścianach o porowatej strukturze i grubości 2,5 cegły należało wykonać izolację na poziomie podłogi podpiwniczenia. Poziom wód gruntowych okresowo był wyższy od poziomu przewidywanej warstwy izolacyjnej.

Postępowano jak w przykładzie I z tym, że dodatkowo wokół budynku ułożono elektrodę w gruncie i obniżono wilgotność ścian do około 11%. Jako środek hydrofobowy zastosowano mieszaninę, składającą się z 40 części wagowych reaktywnego oleju silikonowego i 200 części wagowych czteroetoksysilanu, rozpuszczoną w 3600 częściach wagowych alkoholu etylowego, skażonego octanem etylu i katalizatorem. Ilość środka hydrofobowego została zwiększona o 1/3.

Po wytworzeniu w ścianach poziomej warstwy izolacji, wykonano współpracującą pionową izolację ścian. Nastąpiły duże opady atmosferyczne, w wyniku których podniósł się poziom wód gruntowych i izolacjia.

Zakład Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 5000 zł.

Claims (7)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób zabezpieczania przegrody budowlanej przed ponownym zawilgoceniem, w którym za pomocą instalacji elektrycznej, zawierającej co najmniej jeden rząd elektrod, korzystnie dwa rzędy przestawione wobec siebie, osadzone w przegrodzie i podłączone do źródła prądu, a w otwory, wykonane pomiędzy rzędami otworów dla elektrod, wprowadza się środek hydrofobowy, prowadzi się migrację środka hydrofobowego w głąb przegrody, podczas której część elektrod w przegrodzie łączy się z biegunem ujemnym źródła prądu, a po procesie nasycania odłącza się źródło prądu i pozostawia odłączone na czas utworzenia się zolu środka hydrofobowego, po czym do elektrod w przegrodzie ponownie przyłącza się źródło prądu i zmienia się ich biegunowość na przeciwną niż podczas ewentualnego procesu obniżania wilgoci i pozostawia włączone na okres kilku godzin, znamienny tym, że podczas wprowadzania środka hydrofobowego elektrody dolnego rzędu i część elektrod górnego rzędu łączy się z biegunem ujemnym źródła prądu i podczas tego procesu nasycania zmienia się biegunowość elektrod górnego rzędu, po czym po jego zakończeniu odłącza się źródło prądu i po utworzeniu zolu środka hydrofobowego elektrody górnego rzędu łączy się na kilka godzin z biegunem ujemnym, a elektrody dolnego rzędu z biegunem dodatnim źródła prądu i po kilkunastu godzinach odłącza się je i demontuje instalację.
2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako źródło prądu stosuje się źródło prądu o napięciu modulowanym.
3. 3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że przed wprowadzeniem środka hydrofobowego obniża się wilgotność w pasie pomiędzy rzędami elektrod.
4. 4. Sposób według zastrz. 3, znamienny tym, że obniżenie wilgotności prowadzi się poprzez dodatkowe elektrody osadzone w gruncie.
5. 5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako środek hydrofobowy stosuje się mieszaninę frakcji liniowej reaktywnego oleju silikonowego z estrem alkilokrzemowym, korzystnie czteroetoksysiloksanem, rozcieńczoną do 10% w rozpuszczalniku organicznym, w postaci alkoholu o zawartości węgla Ci do C4, benzyny, nafty lub ich mieszanin.
6. 6. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że środek hydrofobowy wprowadza się po obniżeniu i uzyskaniu równomiernego rozkładu wilgotności w przegrodzie do 10-12%.
7. 7. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że elektrody osadza się w otworach wykonanych pod takim samym kątem nachylenia jak otwory do hydrofobizacji.