PL163741B1

PL163741B1 - Uklad cyfrowy sterowania zbieznoscia dla urzadzenia telewizyjnego PL PL PL PL

Info

Publication number: PL163741B1
Application number: PL90286598A
Authority: PL
Inventors: Enrique Rodriguez-Cavazos; Gunter Gleim; Jaques Chauvin
Original assignee: Thomson Consumer Electronics
Priority date: 1989-08-23
Filing date: 1990-08-23
Publication date: 1994-04-29
Also published as: HUT61642A; JPH04504197A; KR920702163A; CN1049764A; SG119127A1; JP2000036964A; ATE150927T1; KR100195384B1; FI103244B; PT101964A; MY108546A; DE69030309T2; PT95091A; FI103244B1; JP3474182B2; CA2039143C; JP3356209B2; JP2002135799A; PT101964B; WO1991003131A3

Abstract

1 . Uklad cyfrowy sterowania zbieznoscia dla urzadzenia telewizyjnego, zawierajacy pamiec danych cyfrowych wartosci korekcji zbieznosci, które wyjscie jest dolaczone do generatora sygna- lów korekcji zbieznosci, którego wyjscie jest dola- czone do ukladu obrazowania, znamienny tym, ze pamiec (46) danych zawiera co najmniej dwa zespoly pamieciowe (46A, 46B) wartosci korekcji zbiez- nosci, z których kazdy jest dla innego formatu obrazu 1 których wejscia sa dolaczone do wyjscia generatora (44) adresów poszczególnych formatów obrazu, którego wejscie jest dolaczone do petli syn- chronizacji fazowej wraz z generatorem (42) sygna- lów synchronizacji, którego wejscia sa dolaczone do impulsów synchronizacji pola, impulsów syn- chronizacji linii i sygnalów zegara, przy czym dola- czony do wyjscia pamieci (46) danych generator sygnalów korekcji zbieznosci jest korzystnie wypo- sazony w interpolator (40) wartosci korekcji poszcze- gólnych formatów obrazu z selektora formatu obrazu. FIG. 7 PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest układ cyfrowy sterowania zbieżnością dla urządzenia telewizyjnego stosującego różne rodzaje odchylania pola i różne wysokości osnowy obrazu telewizyjnego o odpowiednich formatach.

Znany jest z europejskiego opisu patentowego nr EP 0 326 152 układ cyfrowy korekcji zbieżności zawierający cyfrową pamięć wielu rodzajów danych korekcji odpowiadających wielu punktom na ekranie podzielonym w kierunkach poziomym i pionowym, multiplekser do odczytu co najmniej dwóch rodzajów danych korekcji z pamięci i do multipleksowania z podziałem czasu, przetwornik cyfrowo-analogowy danych z multipleksera, dołączone do tego przetwornika co najmniej dwa rodzaje obwodów próbkowania i pamiętania danych analogowych korekcji oraz co najmniej dwa rodzaje obwodów korekcji zbieżności dołączone do tych obwodów próbkowania i pamiętania. Układ ten jest przystosowany tylko do jednego formatu.

Znany jest z opisu patentowego Wielkiej Brytanii nr 2090 109 układ korekcji zbieżności dynamicznej w oparciu o kompensację zgrubną i dokładną. Korekcja zgrubna jest przeprowadzana w układzie analogowym na podstawie położenia wiązki w kierunku poziomym i pionowym, a korekcji dokładna jest przeprowadzana przy użyciu pamięci, na przykład cyfrowych pamięci stałych, oraz przetworników cyfrowo-analogowych. Dane korekcji zgrubnej i dokładnej są sumowane i doprowadzane do obwodów korekcji zbieżności. Układ ten jest także przystosowany tylko do jednego formatu.

Układy sterowania zbieżnością muszą odpowiadać rodzajowi odchylania pola użytego w danym urządzeniu oraz zależnego od współczynnika kształtu obrazu wyświetlanego na monitorze obrazowym i współczynnika kształtu obrazu w źródle sygnałów wizyjnych, przy czym współczynnik kształtu obrazu jest to stosunek szerokości obrazu do jego wysokości, zwykle równy 4:3, jak w kineskopach telewizyjnych, w kineskopach projekcyjnych i w większości źródeł sygnałów wizyjnych.

Natomiast przy przenoszeniu obrazów ruchomych z formatu filmowego na format taśmy wizyjnej istnieje nieraz konieczność zmiany współczynnika kształtu. Na przykład w przypadku źródła szerokoekranowego należy zmienić współczynnik kształtu z 16:9 na 4:3, co powoduje utratę informacji z lewej i prawej strony obrazu przy odtwarzaniu w odbiorniku telewizyjnym.

163 741

Znane jest to, że obraz szerokoekranowy można zmniejszyć tak, że jego szerokość odpowiada współczynnikowi kształtu 4:3, lecz wysokość obrazu jest mniejsza, więc obraz nie wypełnia całego ekranu. Jeżeli natomiast szerokość zostanie zmniejszona bez równoczesnego zmniejszenia wysokości, wyświetlane obrazy są zniekształcone.

Znane jest również zastosowanie odbiornika telewizyjnego z ekranem odpowiednim dla obrazu o szerokim współczynniku kształtu. Jednak wówczas źródło wizyjne o współczynniku kształtu 4:3 powoduje, że obraz o współczynniku kształtu 4:3 nie wypełnia ekranu o współczynniku kształtu 16:9 i po lewej i/lub po prawej stronie ekranu pojawiają się ciemne obszary.

Obrazy o współczynniku kształtu 4:3 mogą być wyświetlane przez monitor ekranowy o szerokim współczynniku kształtu, na przykład 16:9, przez zwiększenie szerokości obrazu i wówczas pewne informacje u góry i u dołu obrazu są tracone.

Zmiana formatu pionowego na format o innej wysokości stanowi szczególny problem dla układu sterowania zbieżnością, który gdy odpowiada jednemu rodzajowi odchylania pola, nie odpowiada innym ich rodzajom. Celowe jest zmodyfikowanie układu sterowania zbieżnością, aby był on właściwy dla różnych formatów pionowych. Formaty pionowe różnią się od siebie zwykle pionowym wymiarem osnowy obrazu telewizyjnego.

Aktywny obszar wybierania osnowy obrazu telewizyjnego można podzielić na matrycę wierszy i kolumn dla celów sterowania zbieżnością. Interpolację należy wykonywać zarówno w kierunku pionowym, jak i w kierunku poziomym, aby zapewnić dokładne przejście sygnałów korekcji pomiędzy sąsiednimi punktami osnowy obrazu telewizyjnego. Interpolacja w kierunku poziomym jest przeprowadzana, na przykład, przy zastosowaniu filtru dolnoprzepustowego. Czas reakcji jest zależny od filtru na wyjściu przetwornika cyfrowo-analogowego i od czasu reakcji wzmacniacza zbieżności, który steruje układem korekcji zbieżności, na przykład uzwojeniem korekcji zbieżności. Interpolacja w kierunku pionowym jest przeprowadzana cyfrowo lub analogowo. Cyfrowy układ sterowania zbieżnością może zawierać na przykład cyfrową pamięć wartości współrzędnych siatki korekcji zbieżności, dołączony do niej generator sygnału korekcji zbieżności i analogowy interpolator zawierający na przykład przetworniki cyfrowo-analogowe i obwody mnożące.

Znane cyfrowe układy korekcji zbieżności zawierające cyfrowe lub analogowe interpolatory są przedstawione szczegółowo, na przykład, w następujących opisach patentowych Stanów Zjednoczonych Ameryki nr4401 922, nr 442(2019, nr4437 110, nr4473 844, nr4549 117, nr4553 164, nr 4 635 117 i nr 4 67(2275. Interpolatory są stosowane do wytwarzania pośrednich wartości korekcji zbieżności pomiędzy znanymi wartościami korekcji zbieżności, które odpowiadają punktom przecięcia poziomych i pionowych linii siatki korekcji zbieżności.

Układ według wynalazku zawiera pamięć danych zawierającą co najmniej dwa zespoły pamięciowe wartości korekcji zbieżności, z których każdy jest dla innego formatu obrazu i których wejścia są dołączone do wyjścia generatora adresów poszczególnych formatów obrazu, którego wejście jest dołączone do pętli synchronizacji fazowej wraz z generatorem sygnałów synchronizacji, którego wejścia są dołączone do impulsów synchronizacji pola, impulsów synchronizacji linii i sygnałów zegara. Dołączony do wyjścia pamięci danych generator sygnałów korekcji zbieżności jest korzystnie wyposażony w interpolator wartości korekcji poszczególnych formatów obrazu z selektora formatu obrazu.

W korzystnym przykładzie wykonania wynalazku, do wyjścia pamięci są dołączane w pierwszej gałęzi połączone szeregowo dwa przerzutniki, a w drugiej gałęzi pierwszy przerzutnik i/lub drugi przerzutnik. Do drugiego z dwóch pierwszych przerzutników jest dołączony pierwszy mnożący przetwornik cyfrowo-analogowy, a do wymienionego drugiego przerzutnika jest dołączony drugi mnożący przetwornik cyfrowo-analogowy. Wyjścia mnożących przetwoników cyfrowoanalogowych są dołączone do wzmacniacza operacyjnego sygnałów interpolacji wartości korekcji.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1,2a i 2b przedstawiają względne wymiary ekranów urządzeń odtwarzających sygnały wizyjne i źródeł sygnałów wizyjnych dla różnych współczynników kształtu obrazu, fig. 3 - matrycę tworzącą siatkę korekcji zbieżności dla źródła sygnałów wizyjnych o współczynniku kształtu 16:9, odtwarzanych na ekran również o współczynniku kształtu 16:9, fig. 4 - matiycę tworzącą siatkę korekcji zbieżności dla źródła sygnałów wizyjnych o współczynniku kształtu 4:3, odtwarzanych na ekranie o współczynniku kształtu 16:9, fig. 5 - układ wytwarzania osnów obrazu telewizyjnego o różnych

163 741 wysokościach, w schemacie blokowym, fig. 6 - różnicę przebiegu prądów odchylania pola dla osnów obrazu telewizyjnego o różnych wysokościach, fig. 7 - układ sterowania zbieżnością według wynalazku w schemacie blokowym, fig. 8 - interpolator dla pojedynczego kanału w cyfrowym układzie sterowania zbieżnością z fig. 7, fig. 9a i 9b - przebiegi modulacji dla mnożących przetworników cyfrowo-analogowych z fig. 8, fig. 10a - układ wytwarzania przebiegów modulacji z fig. 9a i 9b dla danej częstotliwości odchylania linii, w schemacie blokowym, fig. 10b - przebieg zliczania impulsów zegarowych dla układu z fig. 10a, fig. 11 - układ wytwarzania przebiegów modulacji dla różnych częstotliwości odchylania linii, w schemacie blokowym, fig. 12a - inny układ wytwarzania przebiegów modulacji dla różnych częstotliwości odchylania linii, w schemacie blokowym, fig. 12b - przebieg zliczania impulsów zegarowych dla układu z fig. 12a, fig. 13 - część matrycy pokazanej na fig. 3, w powiększeniu, fig. 14a-14f - przebiegi sygnałów synchronizacji układu sterowania zbieżnością z fig. 8 i fig. 15 - układ sterowania zbieżnością z wieloma kanałami do wytwarzania wielu sygnałów korekcji zbieżności, w schemacie blokwoym.

Na fig. 1 ekran ma współczynnik kształtu 4:3 i źródło ma współczynnik kształtu 4:3. Na fig. 2a i 2b współczynnik kształtu dla ekranu i źródła wynoszą odpowiednio 4:3 i 16:9, w wyniku czego obraz albo nie mieści się na ekranie na całej szerokości albo nie wypełnia całego ekranu, pozostawiając ciemne obszary u góry i u dołu ekranu.

Na fig. 3 i 4 są przedstawione matryce tworzące siatki korekcji zbieżności dla źródeł sygnałów wizyjnych o współczynnikach kształtu 4:3 i ekranowo współczynnikach kształtu odpowiednio 16:9 i 4:3. Oznaczony linią przerywaną prostokąt 10 przedstawia granice obrazu wyświetlanego w urządzeniu telewizyjnym, np. w kineskopie odbiornika telewizyjnego lub w projekcyjnym urządzeniu telewizyjnym. Współczynnik kształtu 16:9 ekranu jest typowy dla filmu szerokoekranowego. Oznaczony linią ciągłą prostokąt 12 przedstawia granice osnowy obrazu telewizyjnego dla pierwszego formatu pionowego, traktowanego jako standardowy. Na fig. 4 linia przerywana 14 reprezentuje rozciągnięte granice drugiego formatu pionowego o wysokości osnowy obrazu telewizyjnego większej niz pierwszego, standardowego formatu pionowego. Skrótowo format ten jest określany jako format pionowy z nadmiernym wybieraniem pionowym, które oznacza wybieranie poza przewidywany obszar obrazu. Osnowa obrazu telewizyjnego dla formatu z nadmiernym wybieraniem pionowym ma współczynnik kształtu 4:3.

Sygnał sterowania zbieżnością musi być wytwarzany dla każdej linii wybierania poziomego w źródle sygnałów wizyjnych. Wymagana korekcja zbieżności zależy od stosowanego urządzenia, przy czym współczynnik korekcji zbieżności musi być taki sam dla każdego punktu na ekran, niezależnie od źródła sygnałów wizyjnych lub formatu pionowego. Sygnały korekcji zbieżności mogą być wytwarzane dla każdej linii wybierania poziomego tak, że sygnał korekcji dla pierwszej linii wybierania poziomego jest zgodny z pierwszą linią wybielania poziomego, sygnał korekcji dla drugiej linii wybierania poziomego jest zgodny z drugą linią wybierania poziomego itd. Sygnał korekcji dla pierwszej widocznej linii wybierania jest zgodny z pierwszą widoczną linią wybierania poziomego, która na fig. 3 przypada pomiędzy linią 1 a linią 2 siatki. Pierwsza linia wybierania poziomego przypada bezpośrednio pod górną linią prostokąta 10 granic. Ta linia wybierania poziomego nie jest widoczna w formacie z nadmiernym wybieraniem pionowym z fig. 4, gdyż obszar pomiędzy linią 1 a linią 2 siatki znajduje się znacznie powyżej górnej części prostokąta 10. Dla osnowy obrazu telewizyjnego, z fig. 4, pierwsza widoczna linia wybierania poziomego przypada pomiędzy linią 3 a linią 4 bezpośrednio poniżej górnej części prostokąta 10. Sygnał korekcji zbieżności dla pierwszej widocznej linii wybierania poziomego osnowy obrazu telewizyjnego, z fig. 3, musi być przyporządkowany innej linii wybierania poziomego osnowy obrazu telewizyjnego z fig. 4. przy czym wartości korekcji zbieżności dla każdego punktu na ekranie muszą być takie same.

Siatki korekcji zbieżności mają punkty przecięcia A, A'; B, B'; ; N, N'; O, O';. ., poziomych i pionowych linii, które nie są zgodne w różnych formatach. Liczba nadawanych linii wybierania poziomego w każdym półobrazie zależy do źródła sygnałów wizyjnych, a nie od układów odchylania. Wówczas gdy to samo źródło nadawania steruje układami odchylania pola dla osnów obrazów telewizyjnych z fig. 3 i fig. 4, większa wysokość osnowy obrazu telewizyjnego z fig. 4 wymaga, aby linie wybierania poziomego były oddalone od siebie bardziej niż na fig. 3. Niektóre urządzenia telewizyjne mają możliwość wybierania kolejnoliniowego, na przykład z częstotliwością sygnałów

163 741

2H równą podwójnej nadawanej częstotliwości odchylania linii. Jeżeli częstotliwość wybierania sygnału 2H stosuje się dla każdego formatu pionowego, wówczas odstęp pomiędzy liniami wybierania poziomego nadal jest większy w trybie z nadmiernym wybieraniem, nawet jeżeli jest więcej linii wybierania niż w systemach z sygnałami 1H.

Na fig. 3 jest pokazany obszar wybierania osnowy obrazu telewizyjnego 18 określony przez wiele sekcji 30, 32 itd. tworzących matrycę. Obszar wybierania osnowy obrazu telewizyjnego 20, z fig. 4, zawiera matrycę utworzoną przez sekcje 30', 32' itd. Górny wiersz każdej matrycy, utworzony przez obszary 22, 22', reprezentuje czas potrzebny do powrotu pola, w przebliżeniu 825 ps dla sygnału wybierania kolejnoliniowego 2H z częstotliwością 60 Hz. Trzy skrajne lewe kolumny utworzone przez obszary 24, 24' reprezentują czas potrzebny do każdego powrotu linii, który dla tego samego sygnału 2H wynosi w przybliżeniu 1 Ops. Obszary 22,22' i 24,24' stanowią nieaktywne obszary wybierania, a pozostałe obszary 26, 26' stanowią aktywne obszary wybierania. Aktywny obszar wybierania 26 i siatka są nieco większe niż prostokąt 10 granic ekranu urządzenia telewizyjnego z fig. 3. Natomiast aktywny obszar wybierania 26' i siatka są znacznie większe niż prostokąt 10 z fig. 4.

Każdy z aktywnych obszarów wybierania 26,26' tworzy matryca złożona z dwunastu wierszy i szesnastu kolumn, które stanowią siatki korekcji zbieżności, posiadające trzynaście poziomych linii 1-13 siatki i siedemnaście pionowych linii 1-17 siatki. Czas odchylania linii pomiędzy sąsiednimi pionowymi liniami siatki wynosi w przybliżeniu 1,68 μ-S. Liczba linii wybierania poziomego potrzebnych dla przejścia każdego wiersza, to znaczy przejścia odległości pomiędzy sąsiednimi punktami siatki pionowej, zależy od częstotliwości wybierania i od rodzaju wybierania między liniowego czy też nie. Dla pokazanych siatek i dla częstotliwości wybierania sygnałów 2H występuje 48 linii na wiersz przy wybieraniu niemiędzyliniowym przy 50 Hz, 40 linii na wiersz przy wybieraniu niemiędzyliniowym przy 60 Hz, 24 linie na wiersz przy wybieraniu międzyliniowym przy 100 Hz i 20 linii na wiersz przy wybieraniu międzyliniowym przy 120 Hz.

Linie wybierania poziomego są usytuowane w większym odstępie od siebie w trybie wybierania nadmiernego, ponieważ ta sama liczba linii wybierania musi objąć większy wymiar pionowy.

Pokazany na fig. 5 układ odchylania 2 pola wytwarza prąd Iv odchylania pola zsynchronizowany z sygnałem o częstotliwości fv odchylania pola. Układ odchylania 2 pola reaguje na sygnały selektora 4 rodzaju pracy, który dostarcza do układu odchylania 2 pola rozkaz identyfikujące jeden z wielu rodzajów odchylania pola lub formatów pionowych, z których każdy może być określony przez osnowę obrazu telewizyjnego o różnej wysokości. Selektor 4 rodzaju pracy może reagować na sygnały wybierania rodzaju pracy, które mogą być dostarczane na przykład za pomocą doprowadzeń 6. Doprowadzenia 6 wyposażone są w przyciski selektywnie naciskane w celu włączenia rodzaju pracy normalnego lub z nadmiernym wybieraniem.

Fig. 6 przedstawia przebieg sygnału reprezentującego prąd Iv odchylania pola w funkcji czasu dla normalnego wybierania oznaczony linią ciągłą i dla nadmiernego wybierania oznaczony linią przerywaną. Wartość maksymalna i minimalna normalnego prądu Iv są równe +1 i -1. Okres wybierania Tv odpowiada czasowi trwania każdego pola (odchylania pionowego). Prąd Iv normalnego wybierania jest stosowany dla osnowy obrazu telewizyjnego, pokazanej na fig. 3. Prąd Iv nadmiernego wybierania jest stosowany dla osnowy obrazu telewizyjnego, pokazanej na fig. 4. Wartości maksymalna i minimalna prądu Iv nadmiernego wybierania są równe w przybliżeniu + 1,33 i -1,33. Okres wybierania Tv jest taki sam dla obu sygnałów, ponieważ okres odchylania pola zależy tylko od źródła sygnałów wizyjnych.

Sekcja 30 matrycy, pokazanej na fig. 3, jest ograniczona punktami przecięcia A, B, G i H linii siatki korekcji zbieżności. Sekcja 32 matrycy jest ograniczona punktami przecięcia, B, C, H i I linii siatki. Sekcja 30' matrycy pokazanej na fig. 4 jest ograniczona punktami przecięcia A', B', G' i H' linii siatki. Sekcja 32' matrycy jest ograniczona punktami przecięcia B', C', H' i I' linii siatki. Sekcje 30 i 32 są pokazane w powiększeniu na fig. 13.

W warunkach standardowego zapisu układu współrzędnych X, Y punkt A siatki leży w punkcie przecięcia poziomej linii 1 i pionowej linii 1. Punkt B siatki leży w punkcie przecięcia poziomej linii 1 i pionowej linii 2. Punkt C siatki leży w punkcie przecięcia poziomej linii 1 i pionowej linii 3. Punkt G siatki leży w punkcie przecięcia poziomej linii 2 i pionowej linii 1. Punkt H siatki leży w punkcie przecięcia poziomej linii 2 i pionowej linii 2. Punkt I siatki leży w punkcie

163 741 przecięcia poziomej linii 2 i pionowej linii 3. To samo dotyczy punktów A', B', G' i H' siatki na fig. 4, chociaż odpowiednie wartości korekcji mogą być inne, ponieważ punkty siatki nie pokrywają się.

Dokładna wartość sygnału korekcji w każdym punkcie siatki jest określana w wyniku nałożenia na siebie osnowy obrazu telewizyjnego kolorów czerwonego, zielonego i niebieskiego w każdym punkcie. Te dokładne wartości są przechowywane w pamięci trwałej dla każdego kanału i stanowią informację ustawienia zbieżności dla danego urządzenia telewizyjnego. Jeżeli pamięć cyfrową przedstawia się dla celów ilustracji jako macierz, wartość korekcji zbieżności jest wówczas funkcją współrzędnych danego punktu siatki, np. dla punktu A siatki w jednym z kanałów wartości korekcji Va = f(l,l), a dla punktów B, G, H występują wartości korekcji Vb = f(2,1), Vg = f(2,l) i Vh = f(2,2).

Gładkie przejście sygnałów korekcji pomiędzy sąsiednimi punktami siatki zapewnia realizacja interpolacji w kierunku pionowym i w kierunku poziomym. Wartość korekcji Va, Vb, Vgi Vhw poszczególnych punktach siatki są dokładnymi żądanymi wartościami określonymi podczas ustawiania. Na podstawie tych znanych wartości przeprowadza się dwuwymiarową interpolację, aby otrzymać sygnał korekcji we wszystkich punktach w danej sekcji. Nieznane wartości korekcji Vs, Vt i Vu są częścią linii wybierania poziomego X, która nie leży dokładnie na linii siatki.

Interpolację w kierunku poziomym można realizować za pomocą filtrowania dolnoprzepustowego wartości korekcji, ponieważ znane wartości zbieżności występują kolejno wzdłuż każdej linii wybielania. Aby gładko przejść od wartości korekcji Va do wartości korekcji Vb, trzeba tylko kolejno wyprowadzić wartość korekcji Va przez czas równy odstępowi pomiędzy liniami siatki, na przykład w przybliżeniu 1,68 μs, a następnie wartość korekcji Vb przez taki sam okres czasu. Jeżeli czas odpowiedzi filtru jest równy odstępowi pomiędzy liniami siatki, wówczas sygnał korekcji osiąga gładkie przejście od wartości korekcji Va do wartości korekcji Vb. Czas odpowiedzi zależy od filtru na wyjściu przetwornika cyfrowo-analogowego i od charakterystyki wzmacniacza mocy sygnału zbieżności.

Interpolacja w kierunku pionowym wymaga przetwarzania w większym stopniu, ponieważ wartości współrzędnych sąsiednich linii siatki pionowej nie występuje kolejno podczas tej samej poziomej linii wybierania. Zamiast tego na przykład nieznane wartości korekcji Vs i Vu linii wybierania poziomego X określa się na podstawie znanych wartości, na przykład wartości korekcji Va, Vb, Vg i Vh Jeżeli można najpierw określić wartość korekcji Vs i Vu, wówczas te wartości można następnie poddać filtrowaniu dolnoprzepustowemu w celu interpolacji poziomej. Ta interpolacja pozioma zapewnia uzyskanie wartości korekcji Vt, jak również wszystkich innych wartości pośrednich sygmentu linii, pokazanego na fig. 13.

Fig. 13 przedstawia w powiększeniu część matrycy pokazanej na fig. 3 Zostanie teraz wyjaśniona interpolacja konieczna dla sekcji 30 i 32, z fig. 3, ze szczególnym odniesieniem do fig. 3. W celu wybierania wzdłuż pierwszej poziomej linii siatki, bez uwzględnienia innych linii lub interpolacja, filtr dolnopr zepustowy musi otrzymywać wartości korekcji dla punktów A, B i C siatki kolejno w odstępach co około 1,68 μs. Jednak linie pośrednie wymagają zastosowania systemu interpolacji, który zajmuje się wierszami sekcji w pewnym czasie, przy czym każdy wiersz sekcji reprezentuje zespół poziomych linii wybierania. System interpolacji przedstawiony na fig. 13 jest oparty na tym, ze do przybycia ekran od pierwszej poziomej linii siatki do końca wiersza bezpośredniego powyżej drugiej poziomej linii siatki wymagana jest liczba n poziomych linii wybierania, jak w przypadku wszystkich sąsiednich linii poziomych siatki. Pośrednia linia wybierania 6', jest szóstą pośrednią linią wybierania pierwszego wiersza. Pośrednia linia wybierania 6' zawiera segment SU linii. Gładkie przejście pomiędzy sąsiednimi w pionie punktami siatki jest zapewnione przez zastosowanie większego współczynnika wagowego dla wartości pośrednich najbliższych danej znanej wartości siatki. Na przykład punkt S leży Z jednostek pomocniczych poniżej punktu A i (n-Z) jednostek pomocniczych powyżej punktu G. Jednostki pomocnicze odpowiadają odległości pionowej pomiędzy poziomymi liniami wybierania, która zmienia się dla różnych formatów pionowych i różnych systemów transmisji wizyjnej. Odpowiednio wartość Vf = (n-Z)/n ^-Va + Z/n • Vg. Jeżeli wartość korekcji Va = 2, Vg=1, n = 24 i Z = 6, wówczas Vs= 1,667 (w przybliżeniu). Wartość ta jest zawarta pomiędzy wartościami korekcji Va i Vg i jest proporcjonalna do względnych odległości pomiędzy punktem A i punktem S oraz pomiędzy punktem S a punktem G.

163 741

Ί

Interpolacja pionowa dla danego rodzaju odchylania pola lub formatu obrazu może być traktowana jako kolejne wytwarzanie i przetwarzanie pośrednich wartości korekcji zbieżności dla punktu przecięcia każdej pośredniej poziomej linii wybierania i pionowej linii siatki. Jeżeli te wartości korekcji mogą być doprowadzane we właściwej kolejności do filtru dolnoprzepustowego odchylania linii z właściwą synchronizacją, wówczas dokładny sygnał korekcji zbieżności może być wytwarzany w czasie rzeczywistym.

Na fig. 7 jest przedstawiony układ sterowania zbieżnością według wynalazku w postaci schematu blokowego. Pętla synchronizacji fazowej wraz z generatorem 42 sygnałów synchronizacji odbiera na wejściach sygnały zegara, impulsy synchronizacji pola i impulsy synchronizacji linii, a jej wyjście jest dołączone do generatora 44 adresów, który wytwarza kolejne adresy na wyjściu dołączonym do pamięci 46 danych. Pamięć 46 danych przechowuje w postaci cyfrowej znane wartości korekcji zbieżności, które odpowiadają wartościom korekcji w punktach przecięcia poziomych i pionowych linii siatki. Pamięć 46 danych zawiera dwa zespoły pamięciowe 46A i 46B wartości korekcji zbieżności, z których każdy jest właściwy dla innego formatu obrazu. Pamięć 46 danych jest wykonana jako pojedynczy nośnik pamięci, w którym wymienione zespoły pamięciowe są odróżniane od siebie przez najbardziej znaczący bit adresu. Odmiennie zespoły pamięciowe 46A i 46B są wykonane jako oddzielne nośniki pamięci, wybierane przez sygnał rozkazu wyboru trybu pracy. W każdym przypadku dla każdego rodzaju odchylania pola jest zastosowana jedna pamięć danych, współpracująca z układem odchylania 2 pola, pokazanym na fig. 5. Do pamięci 46 danych, z fig. 7, jest dołączony na wyjściu interpolator 40 wartości korekcji wraz z generatorem sygnałów, który wytwarza sygnały korekcji zbieżności V_outi, V_Out2,...V_outn dla żądanej liczby m kanałów.

Na fig. 8 jest przedstawiony bardziej szczegółowo układ sterowania zbieżnością, z fig. 7, dla kolejnego dostarczania właściwych, znanych wartości korekcji i następnie interpolowania tych wartości. Interpolator 40 odpowiada pojedynczemu kanałowi w systemie wielokanałowym. Wspólna dla wszystkich kanałów jest, pętla synchronizacji fazowej wraz z generatorem 42 sygnałów synchronizacji i generator 44 adresu. Interpolator 40 wartości korekcji wraz z generatorem sygnałów zawiera pamięć 46 danych czyli cyfrowych wartości korekcji zbieżności, cztery ośmiobitowe przerzutniki 48, 50, 52, 54 i parę mnożących przerzutników cyfrowo-analogowych 56, 58, których sygnały wyjściowe są sumowane przez wzmacniacz operacyjny 60. Pamięć 46 danych zawiera co najmniej dwa zespoły pamięciowe 46A i 46B. Do mnożącego przetwornika cyfrowo-analogowego 56 jest doprowadzany przebieg modulujący V_even, pokazany na fig. 9b, a do mnożącego przetwornika cyfrowo-analogowego 58 jest doprowadzany przebieg V_Odd modulujący, pokazany na fig. 9a. Zamiast czterech przerzutników 48, 50, 52, 54 mogą być zastosowane tylko trzy przerzutniki, pod waiunkiem, że dobierze się właściwie kolejność czasową.

Pętla synchronizacji fazowej wraz z generatorem 42 sygnałów synchronizacji odbiera impulsy synchronizacji linii i impulsy synchronizacji pola lub związane z nimi impulsy synchronizacji układu odchylania urządzenia telewizyjnego. Pętla synchronizacji fazowej wraz z generatorem 42 sygnałów synchronizacji wytwarza impulsy zegaiowe o częstotliwości 76 razy większej od częstotliwości odchylania linii, która dla wybierania kolejnolimowego 2H według systemu NTSC wynosi w przybliżeniu 2,4MHz. Sygnały synchronizacji linii i pola oiaz sygnały zegara są wszystkie sygnałami synchronizacji potrzebnymi do pracy geneiatora adresu, przerzutników i mnożących przetworników cyfrowo-analogowych Sygnał zegarowy synchiomzacji linii jest również korzystnie wykorzystywany do ustawiania obrazu kontrolnego

Generator 44 adresu odbiera impulsy synchronizacji z pętli synchronizacji fazowej wraz z generatorem 42 sygnałów synchronizacji i wytwarza adres potrzebny do wybrania następnego słowa, wprowadzanego do mnożących przetworników cyfrowo-analogowych 56, 58. Każde takie słowo odpowiada wartości korekcji zbieżności dla danego punktu siatki, wyrażonej i zapamiętanej w postaci cyfrowej.

Słowa lub waitości korekcji dla każdego kanału są przechowywane w pamięci 46 danych cyfrowych. Pamięć 46 jest pamięcią trwałą lub pamięcią nietrwałą, którajest zapełniana przez pamięć trwałą w innym miejscu urządzenta podczas jego uruchamiania. .

Wyjście pamięci 46 danych jest dołączone do wejścia obu przerzutników 48 i 50. Wyjście przerzutnika 48 jest dołączone do wejścia przerzutnika 52, którego wyjście jest dołączone

163 741 do wejścia mnożącego przetwornika cyfrowo-analogowego 56. Wyjście przerzutnika 50 jest dołączone do wejścia przerzutnika 54, którego wyjście jest dołączone do wejścia mnożącego przetwornika cyfrowo-analogowego 58. Przerzutniki 48, 50, 52, 54 służą do pamiętania aktualnych i następnych danych dla każdego mnożącego przetwornika cyfrowo-analogowego 56, 58. Do przerzutników 48, 50 są wprowadzane kolejno dwie następne dane, a do przerzutników 52, 54 są równocześnie wprowadzane dane, gdy jest czas na uaktualnienie wyjść mnożących przetworników cyfrowo-analogowych 56, 58.

W innym przykładzie wykonania układu można pominąć jeden przerzutnik 50 albo 54. Jeżeli pominie się przerzutnik 50, wówczas impulsy L3, L4 EN mogą występować po impulsie zegarowym, co powoduje przesunięcie wartości korekcji Vb z przerzutnika 48 do przerzutnika 52 i wartości korekcji do Vh przerzutnika 54. Sygnał L2 EN przerzutnika 50 jest zbędny. Czwarty przerzutnik jest pokazany na fig. 8 dla ułatwienia wyjaśnienia.

Przebiegi modulujące, pokazane na fig. 9a i 9b, służą do określania położenia dowolnej, aktualnej, poziomej linii wybierania względem poziomych linii siatki powyżej i poniżej aktualnej linii wybierania. Przebiegi modulujące są komplementarne, to znaczy są przesunięte w fazie względem siebie w taki sposób, że wartości szczytowe jednego z nich odpowiadają w czasie wartościom zegarowym drugiego przebiegu i odwrotnie. Suma przebiegów modulujących jest zawsze stała. Ponadto odpowiednie wartości zerowe i wartości szczytowe tych dwóch przebiegów modulujących są zawsze zgodne z tymi poziomymi liniami wybierania, które występują na poziomych liniach siatki. Taka synchronizacja względna zapewnia na przykład, że dla poziomej linii wybierania zgodnej z drugą poziomą linią siatki współczynnik wagowy dla wartości korekcji Vg wynosi 1, a współczynnik wagowy dla wartości korekcji Vh na trzeciej poziomej linii siatki wynosi zero. Chociaż pokazane przebiegi modulujące mają kształt trójkątny, to w rzeczywistości przebiegi modulujące mają kształt schodkowy, co widać w powiększeniu. Zapewnia to, że względne współczynniki wagowe przyporządkowane punktom siatki sąsiednim w liniach poziomych pozostają takie same dla każdej poziomej linii wybierania w każdym wierszu sekcji. Odmienne przebiegi modulujące mają kształt piłokształtny, przy czym tylne zbocze każdego impulsu piłokształtnego opada lub wznosi się gwałtownie podczas każdego powrotu linii. Takie przebiegi modulujące utrudniają synchronizację i sterowanie adresowe. Korzystnie przebieg Vodd o kształcie trójkątnym ma amplitudę szczytową dla każdej linii wybierania zgodną w czasie z poziomą linią siatki o numerze nieparzystym. Odwrotnie, przebieg Veven o kształcie trójkątnym ma amplitudę szczytową dla każdej linii wybierania zgodną w czasie z poziomą linią siatki o numerze parzystym. Podobnie przebiegi Vodd i Veven mają amplitudy zerowe dla linii wybierania zgodne w czasie z poziomymi liniami odchylania odpowiednio parzystymi i nieparzystymi. Wartości poziomych linii siatki o numerach parzystych są zawsze podawane na mnożący przetwornik cyfrowo-analogowy 56 jako zmodulowane przebiegiem Veven. Wartości poziomych linii siatki o numerach nieparzystych są zawsze podawane na mnożący przetwornik cyfrowo-analogowy 58 jako zmodulowane przebiegiem Vodd.

W jednym przykładzie wykonania wynalazku każdy przebieg modulujący ma okres, który jest związany z liczbą poziomych linii wybierania pomiędzy poziomymi liniami siatki. Okres ten jest równy 2n, gdzie n oznacza liczbę linii wybierania w każdym wierszu. Ponadto każda wartość korekcji jest dostarczana tylko do jednego z mnożących przetworników cyfrowo-analogowych. Zastosowanie przebiegów modulujących o okresie 2n linii wybierania zapewnia, że wartości odpowiednich poziomych linii siatki są kolejno przetwarzane jako górna i dolna granica kolejnych wierszy. Problemy z synchronizacją adresowania cyfrowego zmniejsza się znacznie pod warunkiem, ze górna i dolna znana wartość dla każdego wiersza linii wybierania są dostarczone do tych samych mnożących przetworników cyfrowo-analogowych przy wybieraniu każdego następnego wiersza linii wybierania.

Na fig. 10a jest przedstawiony układ 70 wytwarzania przebiegów modulujących o stałych okresach, które są pokazane na fig. 9a i 9b. Dwukierunkowy licznik 72 odbiera impulsy Fh i Fv synchronizacji linii i pola lub związane z nimi impulsy synchronizacji. Licznik 72 zlicza w sposób ciągły od 0 do 20 (np. 20 linii wybierania na wiersz w przypadku analizowania z wybieraniem międzyliniowym 2H przy częstotliwości (120 Hz) i z powrotem od 20 do 0, wykorzystując impuls powrotu linii jako sygnał zegarowy. Wykres zliczania dla tego układu jest pokazany na fig. 10b.

163 741

Zawartość O licznika odpowiada poziomej linii GL1 siatki. Zawartość 19 znajduje się bezpośrednio przed następną linią siatki. Zawartość 20 odpowiada następnej poziomej linii GL1 + 1 siatki. Następna zawartość O odpowiada następnej poziomej linii GL1 + 2 siatki. Zawartość dla kolejnych wierszy linii wybierania wynoszą od 0 do 19, od 20 do 1, od 0 do 19, od 20 do 1 itd. Impuls powrotu pola kasuje licznik, aby zsynchronizować wytwarzane przebiegi z układem odchylania pola. Liczba cyfrowa jest przetwarzana do postaci analogowej przez przetwornik cyfrowo-analogowy 74. Wzmacniacz 76 dostarcza przebieg Vodd na wyjściu 77. Wzmacniacz różnicowy 78 wytwarza komplementarny przebieg Veven na wyjściu 79 przez odejmowanie sygnału wyjściowego przetwornika cyfrowo-analogowego 74 od stałego sygnału odniesienia Vref. Stały sygnał odniesienia Vref powinien być ustawiony na maksymalną wartość sygnału wyjściowego przetwornika cyfrowo-analogowego 74.

Przebiegi modulujące o wybieranych okresach służą do wytwarzania przebiegów korekcji zbieżności przyporządkowanych różnym formatom obrazu. W układach wykonawczych do wytwarzania takich przebiegów ważne jest, żeby maksymalna wartość przebiegów była stała i żeby ta stała wartość występowała w ustalonym miejscu na ekranie lub w obszarze wyświetlania. Dwa układy dające takie wyniki są przedstawione na Fig. 11 i 12.

Na fig. 11 jest przedstawiony układ 80 wytwarzania przebiegów modulujących o wybieranych okresach, odpowiadających wybranym Formatom obrazu. Dwukierunkowy licznik 6-bitowy 84 odbiera impulsy synchronizacji linii i pola lub związane z nimi sygnały synchronizacji. Zawartość licznika 84 wzrasta lub maleje w wyniku oddziaływania sygnałów synchronizacji linii, na przykład impulsów synchronizacji linii. Sygnały synchronizacji pola, na przykład impulsy synchronizacji pola lub impulsy powrotu, kasują licznik w celu zsynchronizowania wytwarzanych przebiegów z przebiegami układu odchylania pola. Licznik 84 zlicza w sposób ciągły od zera do jednej z wielu wybieranych liczb, zależnie od wybranego rodzaju odchylania pola, a następnie z powrotem do zera. Dla przedstawionego układu maksymalne zawartości licznika są: 20 dla 120 Hz (20 linii na wiersz); 24 dla 100 Hz (24 linie na wiersz); 40 do 60 Hz (40 linii na wiersz) i 48 dla 50 Hz (48 linii na wiersz). Wybierana liczba jest dostarczana przez obwód 86 maksymalnej zawartości. Wykres zliczania licznika jest taki sam jak na Fig. 10b dla maksymalnej zawartości 20. Liczba schodków odpowiednio zwiększa się przy większych zawartościach maksymalnych.

Sygnał wyjściowy licznika 84 jest przetwarzany z postaci cyfrowej na postać analogową przez 6-bitowy przetwornik cyfrowo-analogowy 82. Wartość odniesienia Iref dla przetwornika cyfrowo-analogowego 82 jest również jedną z wielu wybieranych wartości, odpowiadające wybranemu rodzajowi odchylania pola. Wartość odniesienia jest dostarczana przez źródło prądowe 88. Źródło prądowe 88 i obwód 86 maksymalnej zawartości reagują na selektor 90 rodzaju odchylania poziomego. Wzmacniacze operacyjne 76 i 78 są dołączone do wyjścia przetwornika cyfrowo-analogowego 102, aby wytwarzać komplementarne przebiegi opisane powyżej.

Obwód 86 maksymalnej zawartości określa liczbę schodków w przebiegu, przy czym dla każdej poziomej linii wybierania przewidziany jest jeden schodek. Źródło prądowe 88 określa wysokość tych schodów. Prądy są mierzone w stosunku do pomocniczej stałej k, która zapewnia dopasowanie poziomów prądu do możliwości pracy obwodów scalonych stosowanych w układzie. W przedstawionym obwodzie wartości natężenia prądu są: k /zAdla 120 Hz, 20 k/24 μ A dla 100 Hz, 20 k/40 μ A dla 60 Hz i 20 k/48 μ A dla 50 Hz.

Na Fig. 12a jest przedstawiony inny układ 100 wytwarzania przebiegów modulujących o wybieranych okresach odpowiadających wybranym rodzajom odchylania pola. Zmiennostopniowy dwukierunkowy licznik 8-bitowy 104 odbiera te same impulsy synchronizacji linii i pola lub związane z nimi sygnały synchronizacji zawartość licznika 104 jest zwiększona i zmniejszona w wyniku oddziaływania sygnałów synchronizacji linii i jest licznik 104 synchronizowany z układem odchylania pola przez sygnały synchronizacji pola. Licznik 104 zlicza w sposób ciągły od 0 do 239 (240 zliczeń) i z powrotem do 0. Maksymalna zawartość jest określana przez obwód 110 maksymalnej zawartości. Zawartość jest wybierana jako wspólna wielokrotność zmiennych stopni wymaganych dla dostępnych, wybieranych rodzajów odchylania pola. Selektor 106 stopni umożliwia następujące wybieranie stopni: 5 zliczeń (48 linii na wiersz), 6 zliczeń (40 linii na wiersz), 10 zliczeń (24 linie na wiersz) i 12 zliczeń (20 linii na wiersz).

163 741

Fig. 12b przedstawia przebieg zliczania układu z fig. 12a, przy czym Δ odpowiada wielkości wybieranego stopnia. Licznik zlicza od 0 do 239, od 240 do 1, od 0 do 239, od 240 do 1 itd. dla kolejnych wierszy linii wybierania. Selektor 106 stopni jest dołączony do selektora 108 rodzaju odchylania linii. Sygnał wyjściowy licznika 104 jest przetwarzany na sygnał analogowy przez 8-bitowy przetwornik cyfrowo-analogowy 102, który odbiera stałą wartość odniesienia, dzięki czemu układ, z fig. 12a, jest łatwiejszy do wykonania. Sygnał wyjściowy przetwornika cyfrowo-analogowego 102 jest przetwarzany przez wzmacniacze operacyjne 76 i 78, aby otrzymać przebiegi komplementarne opisane powyżej.

Przebiegi czasowe, pokazane na fig. 1^^^14f, przedstawiają poziomą odległość pomiędzy pionowymi liniami siatki, z fig. 6, w funkcji czasu. Kolejność danych dostarczanych do przerzutników z pamięci, przy działaniu generatora adresów, jest A, G, B, H, C, I. Na początku impulsu zegarowego 1, na fig. 14a, przerzutnik L1 (48 z fig. 8) zawiera wartość korekcji dla punktu A, przerzutnik L2 (50 z fig. 8) zawiera wartość korekcji dla punktu G, przerzutnik L3 (52 z fig. 8) zawiera wartość korekcji dla punktu A i przerzutnik L4 (54 z fig. 8) zawiera wartość korekcji dla punktu G. Mnożący przerzutnik cyfrowo-analogowy 56 przetwarza cyfrową wartość korekcji dla punktu A na wartość analogową i mnoży tę wartość analogową przez amplitudę przebiegu modulującego Veven na linii 79. Dla wiersza sekcji pokazanego na fig. 13 amplituda ta wynosi 1. Podobnie wartość korekcji dla punktu G jest przetwarzana na wartość analogową przez mnożący przetwornik cyfrowo-analogowy 58 i następnie mnożona przez wartość przebiegu modulującego Vodd na linii 77. Dla wiersza, pokazanego na fig. 13, wartość ta wynosi zero.

Impuls L1EN włączania (fig. 8) przerzutnika L1, pokazany na fig. 14b, występuje przy końcu impulsu zegarowego 1, z fig. 14a, i wprowadza wartość korekcji dla punktu B do przerzutnika L1. Impuls L2EN (fig. 8) włączania przerzutnika L2, pokazany na fig. 14c, występuje przy końcu impulsu zegarowego 3 i wprowadza wartość korekcji dla punktu H do przerzutnika L2. Impuls L3, L4 EN włączania przerzutnika L3, L4, pokazany na fig. 14d, występuje przy końcu impulsu zegarowego 4 i wprowadza wartość korekcji dla punktu B do przerzutnika L3 i wartość korekcji dla punktu H do przerzutnika L4. Podobny proces odbywa się podczas impulsów zagarowych 5-8, przy czym przy końcu impulsu zagarowego 8 wartość korekcji dla punktu C zostaje zapamiętana w przerzutniku L3, a wartość korekcji dla punktu I zostaje zapamiętana w przerzutniku L4. Wartości korekcji dla punktów A i G pozostają w przerzutnikach L3 i L4 odpowiednio przez cztery okresy zegarowe, co jest równoważne w przybliżeniu okresowi czasu 1,68 ps pomiędzy pierwszą a drugą pionową linią siatki. Wówczas gdy pozioma linia wybierania następuje od lewej do prawej strony wzdłuż pierwszej poziomej linii siatki, wartości korekcji dla punktów A i G są przetwarzane przez mnożące przetworniki analogowo-cyfrowe, podczas gdy linia wybierania jest pomiędzy pierwszą a drugą pionową linią siatki. Wartości korekcji dla punktów B i H są przetwarzane przez mnożące przetworniki cyfrowo-analogowe, podczas gdy wybieranie linii następuje od drugiej pionowej linii siatki do trzeciej pionowej linii siatki. Wartości korekcji dla punktów C i I są przetwarzane przez mnożące przetworniki cyfrowo-analogowe, podczas gdy wybieranie linii następuje od trzeciej pionowej linii siatki do czwartej pionowej linii siatki. Fig. 14f przedstawia prąd odchylania i napięcie wyjściowe dla szóstej pośredniej linii wybierania. Przebiegi prądu i napięcia są typowe dla wszystkich poziomych linii wybierania. Napięcie wyjściowe zmienia się skokowo. Prąd odchylania przechodzi gładko od jednej znanej wartości do drugiej znanej wartości w wyniku filtrowania dolnoprzepustowego.

Na fig. 15 jest przedstawiony przykład wykonania układu sterowania 96 zbieżnością w urządzeniu telewizyjnym według przykładu wykonania wynalazku. Wymaganych jest sześć sygnałów korekcji zbieżności dla sześciu kanałów przetwarzania. Sygnały korekcji zbieżności muszą być wytwarzane dla kanału niebieskiego poziomego BH, niebieskiego pionowego BV, czerwonego poziomego RH, czerwonego pionowego RV, zielonego poziomego GH i zielonego pionowego GV. Interpolator 40 sygnałów korekcji musi być zastosowany dla każdego z sześciu kanałów. Każdy kanał zawiera własną pamięć 46 danych czyli wartości korekcji. Każda pamięć zawiera zespoły pamięciowe 46A i 46B przynajmniej dla dwóch rodzajów odchylania pola. Dla dodatkowych rodzajów odchylania pola są stosowane dodatkowe pamięci danych. Każda pamięć danych ma pewien zespół wartości korekcji zbieżności, który jest zaprogramowany odpowiednio dla każdego kanału i każdego rodzaju odchylania pola. Możliwych jest wiele częstotliwości wybierania dla

163 741 każdego dostępnego rodzaju odchylania pola. Każdy z procesorów kanałów pracuje równolegle, wytwarzając przebieg korekcji zbieżności w czasie rzeczywistym dla każdej poziomej linii wybierania.

Każdy z sześciu kanałów przetwarzania działa pod wpływem pojedynczego układu 80 lub 100 wytworzenia przebiegów modulujących, pojedynczej pętli synchronizacji fazowej wraz z generatorem 42 sygnałów synchronizacji i pojedynczego generatora 44 adresu. Sygnały wyjściowe każdego kanału, odpowiednio dla linii 1-61 do 6-61, są nadawane na wejścia wyjściowego wzmacniacza 96, który steruje zbieżnością kanału niebieskiego poziomego BH, niebieskiego pionowego BV, czerwonego poziomego RH, czerwonego pionowego RV, zielonego poziomego GH i zielonego pionowego GV. Układ sterowania zbieżnością według wynalazku, z fig. 15, jest wykonany przy zastosowaniu minimalnego dodatkowego osprzętu względem systemu przystosowanego tylko do jednego rodzaju odchylania pola.

163 741

FIG. 4

Dolne

J Nad mierne Wybieranie

Górnę

Nadmierne

Wybieranie

163 741

FIG.5

Normalne

163 741

^VOUT1 ^V0UT2 ^VOuTm

FIG.7

163 741

LI EN

V ⁷⁹\ _Ϊ ^veven—

Impulsy linii

Sygnafy zegarowe Q

163 741

FIG. 9 a

TJ wv\A/y

FIG. 9 b

ΛΛΛΑΛΛ

-®H2n Imii Η»Komec powrotu pola

163 741

Bezpośrednio przed następna, linia siatki

Linia siatki GL1+1

Linia siatki GL 1

FIG. 10 b

Linia siatki GL 1 +-2

163 741

FIG. 12b

FIG. 13 <

	I A	8	C
^XA	S T v_c -14V_a Yv_c F 20 ^A *20 G	U V_r-_14V_B 6V₀ 6 20 20 H	1 1 I JL
	p- 1 68psec -*	- 1,68gsec -	t 1

Linie na wiersz przy 2H

8 dla 50 H_z40 dla 60 H_Z24 dla 100 20 dla 120Hz

Sygnał zegara 76H Przerzutnik L1 włączony Przerzutnik L2 włączony

HG. 14a FIG. 14b FIG. 14c FIG. 14d

ι-Przerzutnik L3,L4 włączony

HG. 14& X ⁸ )<C ^H ~^c )<C ¹ X Generator adresów

Z7

Pra,d układu odchylania Napięcie wyjściowe

u.ioo

V₀dd <77

V

Kanał 1

1-6177

L==L

Kanał 2

Kanał 3

3-6»

Kanał 4

ΓΰΣ

4-61Kanał 5

4-61'

Kanał 6

6-61 ΤΗΣ

2-61^

ΓΗΣ

THE

JUT

^Vtout,9e

^V2oJ

^v3r, ut

^v4out

^z5out

FIG. 15 ^v6out

Ekran 4-.3 2 ród to 4 3

- (Stan techniki)

FIG.1 ~5 Ekran 4 3 Ź ród to 16 9 __J (Stan techniki )

FIG. 2 a //77//////7.

777/7/7777/

Ekran 4-3 Źródło 169 (Stan techniki)

FIG. 2b

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 10 000 zł

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Układ cyfrowy sterowania zbieżnością dla urządzenia telewizyjnego, zawierający pamięć danych cyfrowych wartości korekcji zbieżności, które wyjście jest dołączone do generatora sygnałów korekcji zbieżności, którego wyjście jest dołączone do układu obrazowania, znamienny tym, że pamięć (46) danych zawiera co najmniej dwa zespoły pamięciowe (46A, 46B) wartości korekcji zbieżności, z których każdy jest dla innego formatu obrazu i których wejścia są dołączone do wyjścia generatora (44) adresów poszczególnych formatów obrazu, którego wejście jest dołączone do pętli synchronizacji fazowej wraz z generatorem (42) sygnałów synchronizacji, którego wejścia są dołączone do impulsów synchronizacji pola, impulsów synchronizacji linii i sygnałów zegara, przy czym dołączony do wyjścia pamięci (46) danych generator sygnałów korekcji zbieżności jest korzystnie wyposażony w interpolator (40) wartości korekcji poszczególnych formatów obrazu z selektora formatu obrazu.
2. Układ według zastrz. 1, znamienny tym, że do wyjścia pamięci (46) są dołączone w pierwszej gałęzi połączone szeregowo przerzutniki (48,52), a w drugiej gałęzi pierwszy przerzutnik (50) i/lub drugi przerzutnik (54), do drugiego przerzutnika (52) z dwóch pierwszych przerzutników jest dołączony pierwszy mnożący przetwornik cyfrowo-analogowy (56), a do drugiego przerzutnika (54) jest dołączony drugi mnożący przetwornik cyfrowo-analogowy (58), przy czym wyjścia mnożących przetworników cyfrowo-analogowych (56, 58) są dołączone do wzmacniacza operacyjnego (60) sygnałów interpolacji wartości korekcji.