PL170763B1 - Sposób wytwarzania nowych pochodnych imidazo[2,1-b][3]benzazepiny PL PL - Google Patents

Sposób wytwarzania nowych pochodnych imidazo[2,1-b][3]benzazepiny PL PL

Info

Publication number
PL170763B1
PL170763B1 PL92311557A PL31155792A PL170763B1 PL 170763 B1 PL170763 B1 PL 170763B1 PL 92311557 A PL92311557 A PL 92311557A PL 31155792 A PL31155792 A PL 31155792A PL 170763 B1 PL170763 B1 PL 170763B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
alkyl
formula
group
substituted
alkoxy
Prior art date
Application number
PL92311557A
Other languages
English (en)
Inventor
Frans E Janssens
Gaston S M Diels
Joseph E Leenaerts
Original Assignee
Janssen Pharmaceutica Nv
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Janssen Pharmaceutica Nv filed Critical Janssen Pharmaceutica Nv
Priority claimed from PCT/EP1992/001330 external-priority patent/WO1992022551A1/en
Publication of PL170763B1 publication Critical patent/PL170763B1/pl

Links

Landscapes

  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)
  • Heterocyclic Carbon Compounds Containing A Hetero Ring Having Oxygen Or Sulfur (AREA)

Abstract

1 . Sposób wytwarzania now ych pochodnych im idazo[2,1-b][3]benzazepm y, o w zorze 1 w którym kazda linia kropkowana oznacza niezaleznie ewentualne wiazanie, R 1 oznacza atom wodoru, atom chlorowca, C 1 -C4 -alkil lub C1 -C4 -alkoksyl; R2 oznacza atom wodoru, atom chlorowca, C1 -C4 -alkil lub C 1 -C4 -alkoksyl, R3 oznacza hydroksymetyl, formyl lub hydroksykar- bonyl, R4 oznacza hydroksymetyl, R5 oznacza atom wodoru, C 1 -C4 -alkil lub atom chlorowca, L oznacza atom wodoru, C1-C6-alkil, C1 -C6 -alkil podstawiony jednym podstawnikiem wybranym z grupy obejmujacej grupe hydroksylowa, atom chlorowca, C 1 -C4 - -alkoksyl, hydroksykarbonyl, C1 -C4 -alkoksykarbonyl, C1 -C4 -alkoksykarbonylo-C1 -C4 -aikoksyl, hydroksykarbonylo-C1 -C4 -alkoksyl, grupe C 1 -C4 -alkoksykarbonyloam inowa, grupe C1 -C4 -alkiloaminokarbonylowa, grupe C1 -C4 -alkiloarnmokarbonyloaminowa, grupe C 1 -C4 -allaloaminotiokarbonyloaminowa, grupe arylo- wa, grupe aryloksylowa 1 grupe arylokaibonylowa, C 1 -C6 -alkil podstawiony zarówno grupa hydroksylowa jak 1 aryloksylowa, C3 -C 6 - Gralkenyl, C3 -C6 -alkenyl podstawiony arylem, w których to grupach kazdy aryl oznacza fenyl lub fenyl podstawiony atomem chlorowca, grupa cyjanowa, hydioksylowa, C1 -C 4 -alkilem, C1 -C4 -alkoksylein, grupa aminokarbonylowa lub fenylem podstawionym C 1-C4-alkiloksykaibonylem lub grupa hydroksykarbonylowa, lub L oznacza rodnik o w zorze-A lk-Y -H et1 (a-l), -Alk-NH-CO-Het2 (a-2) lub-Alk-H et3 (a-3), w których to wzorach Alk oznacza C1 -C4-alkanodiyl; Y oznacza O, S lub N H , Het1 , Het2 i Het3 oznaczaja kazdy furanyl, tienyl, oksazolil, tiazolil lub lmidazolil, kazdy ewentualnie podstawione jednym lub dwoma podstawnikami C 1 -C4 -alkilowymi, pirolil lub pirazolil ewentualnie podstawione formylem, hydroksy-C1 -C4 -alkilem , hydroksykarbonylem, C 1 -C4 -alkoksykarbonylem lub jednym lub dwom a podstawnikami C 1-C4 -alkilow ym i, tiadia- zolil lub oksadiazohl ewentualnie podstawione grupa am inowa lub C1 -C4 -alkilem, pirydynyl, pirymidynyl, pirazynyl lub pirydazynyl, kazdy ewentualnie podstawiony C1 -C4 -alkilem , C 1 -C 4 -alkoksylem , grupa aminowa, grupa hydroksylowa lub atom em chlorowca; imidazo[4,5-c]pi- rydynyl-2; a Het3 m oze takze oznaczac 4,5-dihydro-5-keto-1H-tetrazolil podstawiony C1 -C4-alkile m, 2-keto-3-oksazohdynyl, 2,3-dihydro-2-ke- to-1H-benzimidazolil-1 lub rodnik o wzorze 2 lub 3, w których to wzorach R6 oznacza atom wodoru lub C1 -C4 -alkil, a A-Z oznacza -S-CH=CH-, -S-CH2 -CH2 , -S-CH2 -CH2 -CH2 , -CH=CH-CH=C-, -CH2 -CH2 -CH2 -CH2 -, -N (C H 3 )-C(CH3 )=CH - lub -C H =C (CH 3 )-O -; z w ylaczeniem 6 ,1 1-di- hydro-11 -(piperydyny lideno-4)-5H -im idazo[2,1 -b] [3]benzazepiny, jego farmaceutycznie dopuszczalnych soli addycyjnych lub postaci stereo- chemicznie izomerycznych, znam ienn y tym , ze zw iazek o wzorze 7, w którym R1 . R2, R5 i L maja w yzej podane znaczenie, poddaje sie reakcji z formaldehydem, ewentualnie w obecnosci mieszaniny kwasu karboksylowego z karboksylanem, 1 ewentualnie dalej utlenia sie zwiazek o w zor z e 1b i 1d do odpowiedniego aldehydu lub kwasu karboksylowego 1 ewentualnie przeksztalca sie zwiazek o wzorze 1 w terapeutycznie czynna nietoksyczna postac soli addycyjnej przez traktowanie kwasem lub zasada, lub przeciwnie, przeksztalca sie sól w w olna zasade lub kwas, traktujac ja odpowiednio, zasada lub kwasem, l/lub wytwarza sie jego postacie izomeryczne stereochemicznie PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania nowych pochodnych imidazo[2,1b][3]benzazepiny.
W międzynarodowej publikacji WO 88/03138 opisano benzo[5,6]cykloheptapirydyny o działaniu przeciwalergicznym i przeciwzapalnym. W opisie europejskiego zgłoszenia patentowego EP-A-0339978 opisano związki (benzo- lub pirydo)cykloheptaheterocykliczne o działaniu PAF-antagonistycznym, przeciwhistaminowym i/lub przeciwzapalnym. Związki ujawnione w niniejszym wynalazku różnią się od nich działaniem farmakologicznym przez
170 763 fakt, że nie wykazują one działania PAF-antagonistycznego, a mają specyficzne działanie przeciwhistaminowe.
W międzynarodowej publikacji WO 92/06981 opisano 6,11 dihydrol 1-(piperydynylideno-4)-5H-imidaz.o[2, 1-b][3]benzazepinę i 1 -acetyTo-445,6-dihydro-1 1 H-imidazolo[1,2-b[[3]benzazepinoylideno-11)piperydynę, tę ostatnią przydatną jako antagonista PAF. Związki te różnią się od związków wytworzonych sposobem według wynalazku podstawnikiem przy atomie azotu pierścienia piperydynowego oraz profilem ich działania farmakologicznego. W publikacji tej zostały one opisane jako związki wykazujące działanie wobec czynnika pobudzającego agregację płytek (PAF), bez żadnego odniesienia do ich działania przeciwhistaminowego.
W publikacji J. Med. Chem., 26 (1983), 974-980 opisano pewne 1-metylo-4-piperydynylideno-9 podstawione pochodne pirolo[2,1-b][3]benzazepiny o właściwościach neuroleptycznych. Testy tam zamieszczone przewidują ich działanie psychotyczne, np. ośrodkowe działanie dopaminergiczne. W publikacji tej nie ma żadnych informacji, że związki te wykazują działanie przeciwhistaminowe.
Związki wytworzone sposobem według- wynalazku są inne strukturalnie od cytowanych znanych związków i wykazują działanie przeciwhistaminowe. Nowe związki są specyficznymi i obwodowo działającymi antagonistami histaminy. O ich specyficzności świadczy brak antagonizmu PAF. Korzyści ich obwodowego działania polegają na tym, że nie wykazują działania uspokajającego, tj. nie wykazują działania na ośrodkowy układ nerwowy, takiego jak działanie dopaminergiczne.
Wynalazek dotyczy sposobu wytwarzania nowych pochodnych imidazo[2,1-b][3]benzazepin o wzorze 1
w którym każda linia kropkowana oznacza niezależnie ewentualne wiązanie; R1 oznacza atom wodoru, atom chlorowca, Ct-Cą-alkil lub C1-C4-alkoksyl; R2 oznacza atom wodoru, atom chlorowca, Ci-Cą-alkil lub C1-C4-alkoksyl; R3 oznacza hydroksymetyl, formyl lub hydroksykarbonyl; R4 oznacza hydroksymetyl, R5 oznacza atom wodoru, C1-C4-alkil lub atom chlorowca; L oznacza atom wodoru, C1-C6-alkil, C1-C6-alkil podstawiony jednym podstawnikiem wybranym z grupy obejmującej grupę hydroksylową, atom chlorowca, C1-C4-alkoksyl, hydroksykarbonyl, C1-C4-alkoksykarbonyl, C1-C4-alkoksykarbonylo-C1-C4-alkoksyl, hydroksykarbonylo-C1-C4-alkoksyl, grupę C1-C4-alkoksykarbonyloaminową, C1-C4-alkiloaminokarbonylową, grupę C1-C4-alkiloaminokarbonyloaminową, grupę C1-C4-ałkiloaminotiokarbonyloaminową, arylową, grupę aryloksylową i grupę arylokarbonylową; C1-C6-alkil podstawiony zarówno grupą hydroksylową jak i aryloksylową; C3-C6-alkenyl; C3-C6-alkenyl podstawiony arylem; w których to grupach każdy aryl oznacza fenyl lub fenyl podstawiony atomem chlorowca, grupą cyjanową, hydroksylową, C1-C4-alkilem, C1-C4-alkoksylem, grupą aminokarbonylową lub fenylem podstawionym C1-C4-alkoksykarbonylem lub grupą hydroksykarbonylową; lub L oznacza rodnik o wzorze -Alk-Y-Het, -Alk-NH-CO-Het2 lub -Alk-Het, w których to wzorach Alk oznacza C1-C4-al170 763
3 kanodiyl; Y oznacza O, S lub NH; Het , Het i Het oznaczają każdy furanyl, tienyl, oksazolil, tiazolil lub imidazolil, każdy ewentualnie podstawione jednym lub dwoma podstawnikami C1-Ca-alkilowymi: pirolil lub pirazolil ewentualnie podstawione formylem, hydroksy-C1 -Cą-alkilem, hydroksykarbonylem, Ci-Cą-alkoksykarbonylem lub jednym lub dwoma podstawnikami Ci-Cą-alkilowymi; tiadiazolil lub oksadiazolil ewentualnie podstawione grupą aminową lub Ci-Cą-alkilem; pirydynyl, pirymidynyl, pirazynyl lub pirydazynyl, każdy ewentualnie podstawiony Ci-Cą-alkilem, Ci-Cą-alkoksylem, grapą aminową, grapą hydroksylową lub atomem chlorowca; lmidazol/kó-cjpirydynyl-T; a Het3 może także oznaczać ą^-dihydro-S-keto-lH-tetrazolił, podstawiony Ci-Cą-alkilem, 2-keto-3-oksazolidynyl, 2,3-dihydro-2-keto-1H-benzimidazolil-1 lub rodnik o wzorze
wzór 2 wzór 3 w których to wzorach R6 oznacza atom wodoru lub Ci-Cą-alkil; a A-Z oznacza -S-CH=CH-, -S-CHy-CH2y -h-<0H2-C]Uc-(R^2-,-(^]H^^-C]H=0dί-, -CU2C)lC--^^l^iil-CH2---Nz^:i-czbCS::C^3=Cll-ub -CIICH'Ctl3)-CH zCH-CKiuem Hll^hydrcCll-CpijHrydjHiylidenoCH-SH-nrdcbzoCJ-blPjłCnzazepiny.icC kirmacetitycznie dopu sziialnych sob apdparyjipy(zl’i i izomeryeznycu po.it.ici stereocliemicznycli 1 ytocowane w powyższych definicjach określenie atom chlorowca oznacza atomy fluoru, chloru, bromu ijo^u; Ci -Cy-aNil denacc.a naswony rodnik w'ęykiwodyr-wy o .ańcucho yrostym lubroz gatępionym z aw1-ha-acy 1 do4 domów w^te, naki jag oy idoto. -ty k pyuyhu 1-metytoetyk Igatyk temotyte^op11!. y-mePylopropyl i . J-dwumetyloetyl; r^znal'zi odefiηί<.η-ι,.ηί' wwżcj roclmte i^dowop wyżiie tom-k^o 5 do 6 -tomach wzy-a ^tożak np. perlt.y'iihekpy], C3-Cz-alkecyl ιζπροοι rodniki w^towottoroweo pmusahy prostym 1uc rozg^.ztonym za-v1epajpcejo.cno podwiOzo wp0-snteioρdo0 ptympoh węgle, tek te -ap np. pnyariyl-2, bpien!-:^ kulenypyl 2-metyteproyenyi-2, ppotodo k2- pePtenyW, 33teremk-cl0.!·, P^zo-1-2, hckscny1 - po^o-^n3; C--Cclplkznooiyl ozruwza dwitwzriościowe rodnilsi węyk)wodonowe o kmcuwhu prostem tob ropgałęcionym o atzieracacn miHdod atomów węg- a, lakic jyp np. me-o-tu, eScipdirZ~l,l, etab o°iyl-l,2, propoeoyizt-j,c, bujanopz yz -Mi py dyta—
S tpeowane tu popcoedrn z uMeme fnπcnaypjycznt3 dopuypnzhlpe so te itocteeyjne z kwasarrn pynayza ntetoksyczoOI czynne ta-apeułzeznlz podoite sol- które cw-- twOTzyć owi ązki o wzoroe 1. Zw^zk o wzorze y o w'łasoiwośeplch zidhyywych możne prp-kzo.tatozc w ydpewiedyiz czynio twapeuiycyme pos1pc.te uic-ykzyco.os'ci- sob mldycWnyO0 a tenisam., trmtojnc ywi^ek w .wsiać- wednej nasady w many spcs^ odpowia^uą RoścU z iWywionlmepo kwąsm (©zylck-dy wwrm oziyoivtejizm-i kwysaIni w- np. kżasy ll;pyrgnmcz.no ii-.
chdn'ywzowodyrow'y. np. Imcos chlprowodorowy, baomowodorowy i pod-ton-i kwaw^ cwas snute)wy. kwad aoytow.gkcm- eosf'orowy i po^bne kpmty; teb kwasy oronpcczne, jaeyt jaynp. temy ocicmy. Ις^ίκ yropsyno-fo, kwam yy dropzbortowo, kwae l^ydrok-^ropOTowy, kway2-cytopropky-owy. isw^ lzcyaw^owy, Iswcs melonowy, kw^ bui-htynowy, kwes malcr cwosi , ^eto romzrowjh kwas 2coyairopjybossz-ynowo, tecas 23-dwuhyyrokjybcrjatyoowyywyc2-hjtórz)ksoatoyanz)lr(jJkarbhhsy1osehbi.2i3, ywyc mctanosuteonmwy, kwas eu.tneohlf(mhwyl sw^s benzenosuflonow^ kwo 4-mPtjyzbenzecysulfozywo, ^row pyhtocyos anoyulfemtootern as eryeZiPesybenzyhsow'y, kwoe 4-pmropr0-hydroyoybensyesowCl t podotas kwosy. mw- ązte o wcs-ze y o kłpjyiwcjc-ech kwasowyh- można pwzekszlmłha-1 w pockteny yposób w odpomtednte yzynez 1ezayeutyyyote piw lamie nimtotewznych zz1- add.cyjy^li z ycsadann. Itezykkkiowymi łakimi pos0.pzsml zoR aŁidy-yie ycli o caccttemi s& np° so-c -odowe, posadowe, wapniowe, a także sole z farmaceutycznie dopuszczalnymi aminami, takimi jak np., amoniak, alkiloaminy, benzatyna, N-metylo-D-glukamina, hydrabamina, aminokwasy, np. arginina, lizyna. Określenie farmaceutycznie dopuszczalne sole addycyjne obejmuje także solwaty, które mogą tworzyć związki o wzorze 1, np. hydraty, alkoholany i podobne.
Stosowane tu wyżej określenie postacie stereochemicznie izomeryczne oznacza ewentualne różne postacie izomeryczne, jak również postacie konformacyjne, które mogą przyjmować związki o wzorze 1. O ile nie wspomniano lub nie wskazano inaczej, chemiczne określenie związków oznacza mieszaninę wszystkich możliwych stereochemicznych i konformacyjnych postaci izomerycznych, przy czym mieszanina taka zawiera wszystkie diastereoizomery, enancjomery i/lub konformery podstawowej struktury cząsteczki. Wszystkie postacie stereochemicznie izomeryczne związków o wzorze 1, zarówno w postaci czystej jak i w mieszaninie są objęte zakresem niniejszego wynalazku.
Pewne związki według wynalazku mogą istnieć w różnych postaciach tautomerycznych, i takie postacie tautomeryczne są włączone w zakres wynalazku.
Interesujące są te związki o wzorze 1, w którym każda linia kropkowana oznacza niezależnie ewentualne wiązanie; R1 oznacza atom wodoru, atom chlorowca lub C1-Cą-alkil; R2 oznacza atom wodoru, atom chlorowca, C1-C4-alkil lub C1-C4-alkoksyl; R^ oznacza hydroksymetyl, formyl lub hydroksykarbonyl; R4 oznacza hydroksymetyl; R5 oznacza atom wodoru; L oznacza atom wodoru, C1-C6-alkil, C1-C6-alkil podstawiony grupą hydroksylową, C1-C4-alkoksylem, grupą C1-C4-alkoksykarbonyloaminową, grupą C1-C4-alkiloaminokarbonylową, grupą C1-C4-alkiloaminokarbonyloaminową, grupą C1-C4-alkiloaminotiokarbonyloaminową, grupą arylową lub grupą aryloksylową; C3-C6-alkeny1; C3-C6-alkenyl podstawiony arylem; w których to grupach każdy aryl oznacza fenyl lub fenyl podstawiony atomem chlorowca, C1-C4-alkilem, C1-C4-alkoksylem; lub L oznacza rodnik o wzorze -Alk-Y-Het1, -Alk-NH-CO-Het2 lub -AlkHer^w których to wzorach Alk oznacza C1-C4-alkanodiyl; Y oznacza O, S lub NH; Het\ Het2 i Her oznaczają każdy furanyl, tienyl, pirolil, oksazolil, tiazolil lub imidazolil, każdy ewentualnie podstawiony jednym lub dwoma podstawnikami C1,-C4-alkilowymi; tiadiazolil lub oksadiazolil ewentualnie podstawione grupą aminową lub C1-C4-alkilem; pirydynyl, pirymidynyl, pirazynyl lub pirydazynyl, każdy ewentualnie podstawiony C1-C4-alkilem, C1-C4-alkoksylem grupą aminową, grupą hydroksylową lub atomem chlorowca; imidazo[4,5-c]pirydynyl-2; a Het3 może także oznaczać 4,5-dihydro-5-keto-1H-tetrazolil podstawiony C1-Cą-alkilem, 2-keto-3oksazolidynyl, 2.3-dihydro-2-keto-1H-benzirnid;azolil-1 lub rodnik o wzorze
O wzór 3 w których to wzorach r6 oznacza atom wodoru lub C1-C4-alkil; a A-Z oznacza -S-CH=CH-, -S-CH2-CH2-, -S-CH2-CH2-CH2-, -CH=CH-CH=CH- lub -CH2-CH2-CH2-CH2-; z wyłączeniem 6,11-dihydro-11 -(piperydynylideno-4)-5H-imidazo- [2,1 -b] [3]benzazepiny.
Inna grupa interesujących związków obejmuje te związki o wzorze 1, w którym L oznacza C1-C4-alkil lub C1-C4-alkil podstawiony hydroksykarbonylem lub C1 -C4-alkoksykarbopylem.
Dalszymi interesującymi związkami są te związki o wzorze 1, w którym Rł, R2 i r5 oznaczają atomy wodoru.
Jeszcze inną grupą interesujących związków o wzorze 1 są związki o wzorze
170 763
I cc
3 w którym R , R , R i L mają wyżej podane znaczenie dla wzoru 1.
Korzystne są te związki o wzorze 1, w którym R3 oznacza formyl, hydroksymetyl lub hydroksykarbonyl; R4 oznacza hydroksymetyl; a L oznacza atom wodoru, Ci-Cą-alkil, chlorowco-Ci-Cą-alkil, hydroksykarbonylo-Ci-Cą-alkil, Ci-Cą-alkoksykarbonylo-Ci-Cąalkil, Ci-Cą-alkoksykarbonyloamino-Ci-Cą-alkil, arylo-Ci-Cą-alkil, propenyl, lub L oznacza rodnik o wzorze -Alk-Y-Het, -Alk-NH-CO-Het2 lub -Alk-Het3; w których to wzorach Heti, Het2 i Het3 oznaczają każdy furanyl, oksazolil lub tiazolil, każdy ewentualnie podstawiony Ci-Cą-alkilem; tiadiazolil ewentualnie podstawiony grupą aminową; pirydynyl, lub pirymidy nyl, każdy ewentualnie podstawiony grupą hydroksylową; imidazo^ó-clpirydynyl-Z; a Het może także oznaczać rodnik o wzorze 3.
Bardziej korzystnymi związkami są te korzystne związki, w których Ri oznacza atom wodoru lub atom chlorowca; R2 oznacza atom wodoru, atom chlorowca lub Ci-Cą-alkoksyl; a L oznacza Ci-Cą-alkil, chlorowco-Ci-Cą-alkil, hydroksykarbonylo-Ci-Cą-alkil, Ci-Cąalkoksykarbonylo-Ci-Cą-alkil, lub grupę o wzorze -Alk-Y-Her, w którym Y oznacza NH.
Najkorzystniejszymi związkami są:
6,ii-dihydro-ii-(i-metylopiperydynylideno-4)-5H-imidazo-[2,i-b][3]benzazepinylo-3-metanol;
aldehyd 6,i iclihydro-i i-(i-metylopiperydynylideno-4)-5H-imidazo-[2, i-b][3]benzazepinylo-3 -mrówkowy;
kwas 6,ii -dihydro-ii -(i -metylopiperydynylideno-4)-5H-imidazo-[2,i-b][3]benzazepinokarboksylowy-3; ich stereoizomery i farmaceutycznie dopuszczalne sole addycyjne z kwasami.
W dalszym opisie w celu uproszczenia wzorów strukturalnych związków o wzorze i i związków pośrednich, biorących udział w ich wytwarzaniu, grupę imidazo[2,i-b][3]-benzazepiny oznaczano symbolem T.
wzór 6
170 763
5
Sposób według wynalazku polega na tym, że związek o wzorze 7, w którym R , R , R i L mają wyżej podane znaczenie poddaje się formylowaniu za pomocą formaldehydu, ewentualnie w obecności mieszaniny odpowiedniego kwasu karboksylowego z karboksylanern 6 korzystnie mieszaniny kwas octowy-oclan etylu, i podobne. W celu zwiększenia szybkości reakcji, mieszaninę reakcyjną korzystnie ogrzewa się do temperatury wrzenia pod chłodnicą zwrotną.
wzór 1b wzór 7
Tak otrzymane związki o wzorach 1b i 1d można utleniać dalej do odpowiedniego aldehydu lub kwasu karboksylowego w reakcji z odpowiednimi reagentami, korzystnie odpowiednio, tlenkiem manganu (IV) i azotanem srebra.
Związki o wzorze 1, zwłaszcza te z nich, w których L oznacza (C1-C6-alkilo lub fenylo)oksykarbonyl, C1-C4-alkilokarbonyl ich farmaceutycznie dopuszczalne sole addycyjne z kwasami i ich postacie izomeryczne stereochemicznie mają użyteczne właściwości farmakologiczne. Są one zwłaszcza aktywnymi środkami przeciwalergicznymi, których działanie można wyraźnie zademonstrować na podstawie wyników prób, uzyskanych w różnych próbach indykatywnych.
Działanie przeciwhistaminowe można wykazać w próbach Protection of Rats from Compound 48/80 - induced Lethality's test (Arch. Int. Pharmacodyn. Ther., 234,164-176,1978); Histamine - induced Lethality in Guinea Pig's test (Arch. Int. Pharmacodyn. Ther., 251, 39-51, 1981); a szerokie działanie przeciwalergiczne można wykazać w próbach Passive cutaneous anaphylaxis in Rat's test (Drug Dev. Res., 5, 137-145, 1985) (Dla niektórych związków próbę tę zmodyfikowano, zastępując związek 48/80 allergenami Ascarisa) i Ascaris Allergy in Dog's test (Arch. Int. Pharmacodyn. Ther., 251, 39-51, 1981 i Drug Dev. Res., 8, 95-102, 1986).
Związki wytwarzane sposobem według wynalazku wykazują szerokie spektrum profilu przeciwalergicznego, o czym świadczą wyniki, uzyskane w różnych cytowanych wyżej procedurach badawczych.
Drugą korzystną cechą związków wytwarzanych sposobem według wynalazku jest ich doskonałe działanie doustne; stwierdzono, że gdy związki te podaje się doustnie, wykazują one praktycznie taką samą moc działania jak przy podawaniu podskórnym.
Szczególnie ważną cechą większości związków wytwarzanych sposobem według wynalazku jest ich brak właściwości uspokajających przy terapeutycznych poziomach dawek, które stanowią kłopotliwe działanie uboczne wielu związków o działaniu przeciwhistaminowym i przeciwalergicznym. Brak właściwości uspokajających związków wytwarzanych sposobem według wynalazku można wykazać, np., za pomocą wyników uzyskanych podczas badania cyklu sen - przebudzenie szczurów (Psychopharmacology, 97, 436-442, 1989).
Inna interesująca cecha związków według wynalazku dotyczy ich szybkiego rozpoczęcia działania i korzystnego czasu trwania ich działania.
Ze względu na swoje właściwości przeciwalergiczne, związki o wzorze 1, w których L oznacza (Ci-C6-alkilo lub fenylo)oksykarbonyl, C1-C4-alkilokarbonyl, i ich sole addycyjne z
170 763 kwasami są bardzo przydatne do leczenia szerokiego zakresu chorób alergicznych, takich jak np. alergiczny nieżyt nosa, alergiczne zapalenie spojówek, pokrzywka przewlekła, astma alergiczna i podobne.
Ze względu na ich użyteczne właściwości przeciwalergiczne. związki wytwarzane sposobem według wynalazku można formułować w celu podawania w różne postacie farmaceutyczne. Aby sporządzić przeciwalergiczne kompozycje, zawierające związki wytwarzane sposobem według wynalazku, skutecznie działającą ilość konkretnego związku, w postaci zasady lub w postaci soli addycyjnej z kwasem, jako substancję czynną, łączy się w dokładnej mieszaninie z farmaceutycznie dopuszczalnym nośnikiem, który to nośnik może mieć różne postacie, w zależności od postaci preparatu pożądanej do podawania. Kompozycje farmaceutyczne są pożądane w postaci dawek jednostkowych, odpowiednich, korzystnie, do podawania doustnie, doodbytniczo, przezskómie, lub przez wstrzyknięcia pozajelitowe. Np., do sporządzania kompozycji w postaci doustnych dawek jednostkowych, można stosować dowolne z mediów farmaceutycznych, takie jak np. woda, glikole, oleje, alkohole i podobne w przypadku ciekłych preparatów doustnych, takich jak zawiesiny, syropy, eliksiry i roztwory; lub stałe nośniki, takie jak skrobie, cukry, kaolin, środki smarujące, środki wiążące, środki dezintegrujące i podobne w przypadku proszków, pigułek, kapsułek i tabletek. Ze względu na łatwość ich podawania, tabletki i kapsułki reprezentują najkorzystniejsze postacie dawekjednostkowych do podawania doustnie, w których oczywiście stosuje się stałe nośniki farmaceutyczne. W przypadku kompozycji do podawania pozajelitowo, nośnik co najmniej w dużej części stanowi zwykle wyjałowiona woda, chociaż można dodawać inne składniki, np. aby ułatwić rozpuszczanie. Można np. wytwarzać roztwory do iniekcji, w których nośnik stanowi roztwór soli, roztwór glukozy lub mieszanina roztworu soli i glukozy. Można także wytwarzać zawiesiny do iniekcji, w których można stosować odpowiednie ciekłe nośniki, środki suspendujące i podobne. W kompozycjach nadających się do podawania przezskómie, nośnik ewentualnie zawiera środek zwiększający penetrację, i/lub odpowiedni środek zwilżający, ewentualnie w połączeniu z odpowiednimi dodatkami dowolnego rodzaju, stosowanymi w niewielkiej ilości, które to dodatki nie wywierają znaczniejszego szkodliwego działania na skórę. Dodatki te mogą ułatwiać podawanie do skóry i/lub mogą być pomocne w sporządzaniu pożądanych kompozycji. Kompozycje te można podawać w różny sposób, np. jako plaster przezskórny, jako punktowe nałożenie na skórze lub jako maść. Sole addycyjne przedmiotowych związków z kwasami, dzięki ich zwiększonej rozpuszczalności w wodzie w stosunku do odpowiadającej im postaci zasady, są oczywiście bardziej odpowiednie do wytwarzania kompozycji wodnych.
W celu ułatwienia podawania i jednorodności dawkowania, szczególnie korzystne jest formułowanie wspomnianych poprzednio kompozycji farmaceutycznych w postać dawek jednostkowych. Stosowane tu w opisie i w zastrzeżeniach określenie postać dawek jednostkowych odnosi się do fizycznie oddzielnych jednostek, odpowiednich jako dawki jednostkowe, przy czym każda taka jednostka zawiera określoną wcześniej ilość substancji czynnej obliczoną tak, aby wywołać pożądane działanie terapeutyczne, w połączeniu z żądanym nośnikiem farmaceutycznym. Przykładowymi takimi postaciami dawek jednostkowych są tabletki (włącznie z tabletkami z nacięciami i powlekanymi), kapsułki, pigułki, opakowania z proszkiem, opłatki, roztwory do iniekcji lub zawiesiny, łyżeczki do herbaty, łyżki stołowe i podobne, i ich podzielone wielokrotności. ,
Związki wytwarzane sposobem według wynalazku stosuje się do leczenia zwierząt ciepłokrwistych, cierpiących na wspomniane choroby alergiczne, przez podawanie tym zwierzętom ciepłokrwistym skutecznej przeciwalergicznie ilości związków o wzorze 1 lub ich farmaceutycznie dopuszczalnych soli addycyjnych z kwasami.
Zwykle uważa się, że skuteczna przeciwalergicznie ilość wynosi od około 0,001 mg/kg do około 20 mg/kg ciężaru ciała, a bardziej korzystnie od około 0,01 mg/kg do około 5 mg/kg ciężaru ciała.
Niżej opisano przykładowo wytwarzanie preparatów typowych kompozycji farmaceutycznych w postaci dawek jednostkowych, nadających się do podawania układowo lub miejscowo zwierzętom ciepłokrwistym.
170 763
Następujące przykłady ilustrują sposób według wynalazku, a nie stanowią ograniczenia jego zakresu.
Przykład I. a)Mieszaninę2,.5g4-(5,6-dihydro-11H-imidazo[2,1-b][3]benzazepinylideno-11 )piperydynokarboksy1 anu-1 etylu i 50 ml 40% formaldehydu mieszano w ciągu 1 tygodnia w temperaturze wrzenia pod chłodnicą zwrotną. Mieszaninę reakcyjną odparowano a pozostałość roztworzono w wodzie. Całość zalkalizowano NH4OH, mieszano w ciągu 1/2 godziny i ekstrahowano dwuchlorometanem. Ekstrakt wysuszono, przesączono i odparowano a pozostałość oczyszczano metodą chromatografii kolumnowej (żel krzemionkowy; CH2Cl2/CH3OH 95:5). Odparowano eluent z pożądanej frakcji a pozostałość krystalizowano z acetonitrylu. Produkt odsączono i wysuszono, otrzymując 0,45 g (16,3%) 4-(5,6-dihydro-3-(hydroksymetylo)-11H-imidazo[2,1-b][3]benzazepinylideno-11)piperydynoka±oksylanu-1 etylu; temperatura topnienia 191,9°C (związek 1).
b) Mieszaninę 20 g 4-(5,6-dihydro-11H-imidazo[2,1-b][3]benzazepinylideno-11)piperydynokarboksylanu-1 etylu i 400 ml 40% formaldehydu mieszano w ciągu 2 tygodni w temperaturze wrzenia pod chłodnicą zwrotną. Mieszaninę reakcyjną odparowano a pozostałość roztworzono w wodzie. Po zalkaiizowaniu NH4OH, produkt ekstrahowano dwuchlorometanem. Ekstrakt wysuszono, przesączono i odparowano a pozostałość oczyszczano metodą chromatografii kolumnowej (żel krzemionkowy; CH2Cl2/CH3OH 95:5 — XH3Cl2/CH3OH(NH3) 95 : 5). Odparowano eluent z trzeciej frakcji, otrzymując 4,1 g (17,2%) 4-(5,6-dihydro-2,3-bis(hydroksymetylo)-11H-imidazo[2,1-b][3]benzazepinylideno-11)piperydynokarboksylanu-1 etylu; (związek 8).
Przykład II. Mieszaninę 4 g 6,11-dihydro-3-metylo-11-(1-metylopiperydynylideno4)-5H-imidazo[2,1-b][3]benzazepiny, 2 ml kwasu octowego, 3 g octanu sodu i 20 ml 37% formaldehydu mieszano w ciągu 50 godzin w temperaturze wrzenia pod chłodnicą zwrotną. Mieszaninę reakcyjną odparowano a pozostałość roztworzono w wodzie. Całość zalkalizowano wodnym roztworem NaOH i ekstrahowano mieszaniną dwuchlorometanu i metanolu. Ekstrakt wysuszono, przesączono i odparowano, a pozostałość oczyszczano metodą chromatografii kolumnowej (żel krzemionkowy; CH2Cl2/CH3OH 95 : 5 — CH2Cl2/CH3OH(NH3) 90 : 10). Odparowano eluent z pożądanej frakcji a pozostałość krystalizowano z mieszaniny acetonitrylu i eteru izopropylowego. Produkt odsączono i wysuszono, otrzymując 0,4 g (9,2%) 6,11-dihydro-3-metylo-11 -(1 -metylopiperydynylideno-4)-5H-imidazo[2,1 -b] [3]benzazepinylo-2-metanolu; temperatura topnienia 166,8°C.
Przykład III. Mieszaninę 1 g 4-(5,6-dihydro-3-(hydroksymetylo)-11H-imidazo[2,1-b][3]benzazepinylideno-11)piperydynokarboksylanu-1 etylu, 5 g tlenku manganu (IV) i 100 ml trój chlorometanu mieszano w ciągu 2 godzin w temperaturze wrzenia pod chłodnicą zwrotną. Mieszaninę reakcyjną przesączono na gorąco przez ziemię okrzemkową. Po odparowaniu pozostałość oczyszczano metodą chromatografii kolumnowej (żel krzemionkowy; CH2O2/CH3OH 95 : 5). Odparowano eluent z pożądanej frakcji a pozostałość krystalizowano z eteru etylowego. Produkt odsączono i wysuszono otrzymując 0,48 g (48,6%) 4-(3-formylo-5,6-dihydro-11H-imada:^^of2,1-b][3]-benzaz(epiir/li(^h^jn^^^11)piperydynokarboksylanu-1 etylu; temperatura topnienia 138,2°C (związek 5).
Przykład IV. Do poddawanego mieszaniu roztworu 9,7 g związku z przykładu III w 100 ml wody wkroplono roztwór 13,7 g AgNO3 w 50 ml wody i następnie roztwór 13,7 g wodorotlenku potasu w 50 ml wody. Po mieszaniu w ciągu 18 godzin, mieszaninę reakcyjną przesączono a przesącz zakwaszono kwasem solnym. Po odparowaniu, pozostałość mieszano w metanolu, osad odsączono a przesącz odparowano. Pozostałość oczyszczano metodą chromatografii kolumnowej (żel krzemionkowy; NH4OAC/H2O/CH3OH 55 : 0,5 : 0,45). Odparowano eluent z pożądanej frakcji a pozostałość mieszano w propanonie-2 z węglem aktywnym. Osad odsączono a przesącz odparowano. Pozostałość krystalizowano najpierw z eteru izopropylowego a następnie z acetonitrylu. Produkt odsączono i wysuszono otrzymując 0,3 g (3%) kwasu 1 l-/ll-etoksykaabboyloipipeeyddynlideeni4/-6,l 1ldihyyrri5H-iπndaaoi2,l-b]]3]beezaazpinokarboksylowego-3; temperatura topnienia 182,2°C (związek 7).
Wszystkie związki wymienione w tabeli wytworzono postępując zgodnie ze sposobami wytwarzania opisanymi w przykładach I-IV.
Tabela
Związek nr L- R2 R3 R4 Dane fizyczne
i C2H5OOC- H -CH2OH H t.t. i9i.9°C
2 H H -CH2OH H t.t. 200°C
dec./5/2 fumaran
3 CH3- H -CH2OH H t.t. 228,3°C
CH3 p 1
ą H -CH2OH H
' tl'' - (CH2)2-
0
5 C2H5OO C- H -CHO H t.t. i38,2°C
6 CH3- H -CHO H t.t. i7i,6°C
7 C 2H 5OO C- H -COOH H t.t. i82,2°C
8 C2H5OO C- H -CH2OH -CH2OH -
9 H- H -CH2OH -CH2OH
io CH3- H -CH2OH -CH2OH U. 206,3°C
ii CH3- H -COOH H t..t.2ąi,3°C
i2 CH3- F -CHO H t.t. i76,5°C
I3 CH3- F -CH2OH H t.t. i8i,5°C
CH3- F -CH2OH -CH2 OH t.t. 220,0°C
I5 CH3- F -COOH H i/2 H2O t.t. 26i,6°C
t.t. - temperatura topnienia
170 763
Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 4,00 zł

Claims (3)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Sposób wytwarzania nowych pochodnych imidazo[2,1-b][3]benzazepiny, o wzorze 1 w którym każda linia kropkowana oznacza niezależnie ewentualne wiązanie; r1 oznacza atom wodoru, atom chlorowca, C1-Cą-alkil lub C1-C4-alkoksyl; Rz oznacza atom wodoru, atom chlorowca, C1-C4-alkil lub C1-C4-alkoksyl; r3 oznacza hydroksymetyl, formyl lub hydroksykarbonyl; R4 oznacza hydroksymetyl, R5 oznacza atom wodoru, C1-C4-alkil lub atom chlorowca; L oznacza atom wodoru, C1-C6-alkil, C1-C6-alkil podstawiony jednym podstawnikiem wybranym z grupy obejmującej grupę hydroksylową, atom chlorowca, C1-C4-alkoksyl, hydroksykarbonyl, C1-C4-alkoksykarbonyl, C1-C4-alkoksykarbonylo-C1-C4-alkoksyl, hydroksykarbonylo-C1-C4-alkoksyl, grupę C1-C4-alkoksykarbonyloaminową, grupę C1-C4-alkiloaminokarbonylową, grupę C1-C4-alkiloaminokarbonyloaminową, grupę C1-C4-alkiloaminotiokćrbonyloaminową, grupę arylową, grupę aryloksylową i grupę arylokarbonylową; C1-C6-alkil podstawiony zarówno grupą hydroksylową jak i aryloksylową; C3C6-alkenyl; C3-C6-alkenyl podstawiony arylem; w których to grupach każdy aryl oznacza fenyl lub fenyl podstawiony atomem chlorowca, grupą cyjanową, hydroksylową, C1-C4-alkilem, C1-C4-alkoksylem, grupą aminokarbonylową lub fenylem podstawionym C1-C4-alkiloksykarbonylem lub grupą hydroksykarbonylową; lub L oznacza rodnik o wzorze -Alk-Y-Het 1 (a-1), -Alk-NH-CO-Het2 (a-2) lub -Alk-Het3 (a-3); w których to wzorach Alk oznacza C1-C4-alkanodiy1; Y oznacza O, S lub NH; Het1, Hef2 i Het3 oznaczają każdy furanyl, tienyl, oksazolil, tiazolil lub imidazolil, każdy ewentualnie podstawione jednym lub dwoma podstawnikami C1-(©-alkilowymi; pirolil lub pirazolil ewentualnie podstawione formylem, hydroksy-C1-C4-alkilem, hydroksykarbonylem, C1-C4-alkoksykarbonylem lub jednym lub dwoma podstawnikami C1-C4-alkilowymi; tiadiazolil lub oksadiazolil ewentualnie podstawione grupą aminową lub C1-C4-alkilem; pirydynyl, pirymidynyl, pirazynyl lub pirydazynyl, każdy ewentualnie podstawiony Ct-C4-alkilem, C1-C4-alkoksylem, grupą aminową, grupą hydroksylową lub atomem chlorowca; imidazo[4,5-c]pirydynyl-2; a Het3 może także oznaczać 4,5-dihydro-5-keto-1H-tetrazolil podstawiony C1-C4-alkilem, 2-keto-3-oksazolidynyl, 2,3-dihydro-2-keto-1H-benzimidazolil-1 lub rodnik o wzorze 2 lub 3,
    170 763 wzór 2 wzór 3 w których to wzorach R6 oznacza atom wodoru lub Ci-C4-alkil; a A-Z oznacza -S-CH=CH-, -S-CH2-CH2-, -S-CH2-CH2-CH2-, -CH=CH-CH=C-, -CH2-CH2-CH2-CH2-, -N(CH3)-C(CH3)=CH- lub -CH=C(CH3)-O-; z wyłączeniem 6,11-dihydro-11-(piperydynylideno-4)-5H-imidazo[2,1-b][3]benzazepiny; jego farmaceutycznie dopuszczalnych soli addycyjnych lub postaci stereochemicznie izomerycznych, znamienny tym; że związek o wzorze 7, w którym R , R, RJ i L mają wyżej podane znaczenie, poddaje się reakcji z formaldehydem, ewentualnie w obecności mieszaniny kwasu karboksylowego z karboksylanem,
    CH2OH wzór 7 wzór 1b wzór 1d i ewentualnie dalej utlenia się związek o wzorze 1b i 1d do odpowiedniego aldehydu lub kwasu karboksylowego i ewentualnie przekształca się związek o wzorze 1 w terapeutycznie czynną nietoksyczną postać soli addycyjnej przez traktowanie kwasem lub zasadą; lub przeciwnie, przekształca się sól w wolną zasadę lub kwas, traktując ją odpowiednio, zasadą lub kwasem; i/lub wytwarza się jego postacie izomeryczne stereochemicznie.
  2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się substrat, w którym L oznacza C1-C4-alkil lub C1-C4-alkil podstawiony hydroksykarbonylem lub C1-C4-alkoksykarbonylem.
  3. 3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się substrat, w którym R1 oznacza atom wodoru lub atom chlorowca; R2 oznacza atom wodoru, atom chlorowca lub C1-C4-alkoksyl; a L oznacza atom wodoru, C1-C4-alkil, chlorowco-C1-C4-alkil, hydroksykarbonyloC1-C4-alkil, C1-C4-alkoksykarbonylo-C1-C4-alkil lub rodnik o wzorze -Alk-Y-Het', w którym Y oznacza NH.
PL92311557A 1991-06-13 1992-06-09 Sposób wytwarzania nowych pochodnych imidazo[2,1-b][3]benzazepiny PL PL PL170763B1 (pl)

Applications Claiming Priority (2)

Application Number Priority Date Filing Date Title
US71448691A 1991-06-13 1991-06-13
PCT/EP1992/001330 WO1992022551A1 (en) 1991-06-13 1992-06-09 IMIDAZO[2,1-b][3]BENZAZEPINE DERIVATIVES, COMPOSITIONS AND METHOD OF USE

Publications (1)

Publication Number Publication Date
PL170763B1 true PL170763B1 (pl) 1997-01-31

Family

ID=24870243

Family Applications (4)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL92311555A PL170771B1 (pl) 1991-06-13 1992-06-09 Sposób wytwarzania nowych pochodnych imidazo[2,1-b][3]benzazepiny PL PL
PL92311556A PL173351B1 (pl) 1991-06-13 1992-06-09 Sposób wytwarzania nowych pochodnych imidazo[2,1-b][3] benzazepiny
PL92301818A PL170776B1 (en) 1991-06-13 1992-06-09 Method of obtaining novel derivatives of imidazo[2,1-b][3]benzazepin
PL92311557A PL170763B1 (pl) 1991-06-13 1992-06-09 Sposób wytwarzania nowych pochodnych imidazo[2,1-b][3]benzazepiny PL PL

Family Applications Before (3)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL92311555A PL170771B1 (pl) 1991-06-13 1992-06-09 Sposób wytwarzania nowych pochodnych imidazo[2,1-b][3]benzazepiny PL PL
PL92311556A PL173351B1 (pl) 1991-06-13 1992-06-09 Sposób wytwarzania nowych pochodnych imidazo[2,1-b][3] benzazepiny
PL92301818A PL170776B1 (en) 1991-06-13 1992-06-09 Method of obtaining novel derivatives of imidazo[2,1-b][3]benzazepin

Country Status (4)

Country Link
PL (4) PL170771B1 (pl)
YU (1) YU61292A (pl)
ZA (1) ZA924326B (pl)
ZM (1) ZM2992A1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
YU61292A (sh) 1994-09-09
PL170776B1 (en) 1997-01-31
PL173351B1 (pl) 1998-02-27
PL170771B1 (pl) 1997-01-31
ZM2992A1 (en) 1994-05-25
ZA924326B (en) 1993-12-13

Similar Documents

Publication Publication Date Title
AU2014400628B2 (en) Aminopyridazinone compounds as protein kinase inhibitors
US6673810B2 (en) Imidazo-heterobicycles as factor Xa inhibitors
EP0656898B1 (en) Pyridopyrimidinone antianginal agents
JP4912145B2 (ja) ピリミジン誘導体
DE60101158T2 (de) 8-chinolinxanthin and 8-isochinolinxanthin derivate als pde 5 inhibitoren
KR20220146458A (ko) Pgdh 억제제 및 그의 제조 및 사용 방법
MXPA04008939A (es) Compuestos de quizolina utiles en terapia.
US5387592A (en) Substituted benzoxazole, benzthiazole, and benzimidazole derivatives as angiotensin II antagonists
AU2015320142B2 (en) Novel imidazopyridazine compounds and their use
US20080021039A1 (en) Imidazopyridine-derivatives as inducible no-synthase inhibitors
JP2006521398A (ja) TGFβの二−環式ピリミジン阻害剤
JP2025538194A (ja) Sos1阻害剤
WO2009065920A2 (de) Verbindungen
AU2007264791A1 (en) Derivatives of ureas of piperidine or pyrrolidine, their preparation and their therapeutical use
AU3732700A (en) Fused pyridopyridazine inhibitors of cgmp phosphodiesterase
JP2021528401A (ja) Malt1阻害剤としてのピラゾール誘導体
JP2007526906A (ja) ピロロピリミジン誘導体
EP1436283B1 (en) Method for preparing pyrimidinone compound and pharmaceutically acceptable salts thereof
AU2020383423A1 (en) Allosteric EGFR inhibitors and methods of use thereof
PL170376B1 (pl) Sposób wytwarzania nowych pochodnych imidazo[1,2-a](pirolo, tieno lub furano)- -[3,2-d]azepiny PL PL PL
JP3463935B2 (ja) 中枢神経系障害の処置において有用な3−オキソ−ピリド(1,2−▲a▼)ベンズイミダゾール−4−カルボキシル及び4−オキソ−アゼピノ(1,2−▲a▼)ベンズイミダゾール−5−カルボキシル誘導体
WO2021168314A1 (en) Quinazolinone compounds and related compounds
US20040038980A1 (en) Imidazo-heterobicycles as factor xa inhibitors
PL170763B1 (pl) Sposób wytwarzania nowych pochodnych imidazo[2,1-b][3]benzazepiny PL PL
CN115894376B (zh) 一种芳香族酰胺类化合物、药物组合物及其用途