PL173351B1 - Sposób wytwarzania nowych pochodnych imidazo[2,1-b][3] benzazepiny - Google Patents

Sposób wytwarzania nowych pochodnych imidazo[2,1-b][3] benzazepiny

Info

Publication number
PL173351B1
PL173351B1 PL92311556A PL31155692A PL173351B1 PL 173351 B1 PL173351 B1 PL 173351B1 PL 92311556 A PL92311556 A PL 92311556A PL 31155692 A PL31155692 A PL 31155692A PL 173351 B1 PL173351 B1 PL 173351B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
formula
alkyl
dihydro
imidazo
hydrogen
Prior art date
Application number
PL92311556A
Other languages
English (en)
Inventor
Frans E. Janssens
Gaston S. M. Diels
Joseph E. Leenaerts
Original Assignee
Janssen Pharmaceutica Nv
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Janssen Pharmaceutica Nv filed Critical Janssen Pharmaceutica Nv
Priority claimed from PCT/EP1992/001330 external-priority patent/WO1992022551A1/en
Publication of PL173351B1 publication Critical patent/PL173351B1/pl

Links

Landscapes

  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)
  • Heterocyclic Carbon Compounds Containing A Hetero Ring Having Oxygen Or Sulfur (AREA)

Abstract

1 . Sposób wytwarzania nowych pochodnych imidazo[2,1 -b][3]benzazepmy o wzorze 1 wzór 1 w k t ó r y m k a z d a lin ia k r o p k o w a n a o z n a c z a n ie z a le z n ie e w e n t u a ln e w ia z a n ie ; R 1 o z n a c z a a t o m w o d o r u , a t o m c h lo r o w c a , C 1 - C 4 - a lk il lu b C 1 - C 4 - a lk o k s y l; R 2 o z n a c z a a t o m w o d o r u , a t o m c h lo r o w c a , C 1 - C 4 - a lk il lu b C 1 - C 4 - a lk o k s y l; R 3 o z n a c z a a t o m w o d o m , C 1 - C 4 - a lk il, e t e n y l p o d -s t a w io n y h y d r o k s y k a r b o n y le m lu b C 1 - C 4 - a lk o k s y k a r b o n y le m , C 1 - C 4 - a lk il p o d s t a w io n y h y d r o k s y k a r b o n y le m lu b C 1 - C 4 - a lk o k s y k a r b o n y le m ; h y d r o k s y - C 1 - C 4 - a lk il, fo r m y l lu b h y d r o k s y k a r b o n y l; R 4 o z n a c z a a t o m w o d o m , C 1 - C 4 - a lk il, h y d r o k s y - C 1 - C 4 - a lk il, fe n y l lu b a t o m c h lo r o w c a ; R 5 o z n a c z a a t o m w o d o m , C 1 - C 4 - a lk il lu b a t o m c h lo r o w c a ; L o z n a c z a a t o m w o d o m C 1 - C 6 - a lk il, C 1 - C 6 - a lk il p o d s t a w io n y je d n y m p o d s t a w n ik ie m w y b r a n y m z g r u p y o b e jm u ja c e j g r u p e h y d r o k s y lo w a , a t o m c h lo r o w c a , C 1 - C 4 - a lk o k s y l, h y d r o k s y k a r b o n y l, C 1 - C 4 - a lk o k s y k a r b o n y l, C 1 - C 4 - a lk o k s y k a r b o n y lo - C 1 - C 4 - a lk o k s y l, h y d r o k s y k a r b o n y lo - C 1 - C 4 - a lk o k s y l, g r u p e C 1 - C 4 - a lk o k s y k a r b o n y lo a m in o w a , g r u p e C 1 - C 4 - a lk ilo a m in o k a r b o n y lo w a , g r u p e C 1 - C 4 - a lk ilo a m in o k a r b o n y lo a m in o w a , g r u p e C 1 - C 4 - a lk ilo a m in o t io k a r b o n y lo a m in o w a , g r u p e a r y lo w a , g r u p e a r y lo k s y lo w a i g r u p e a r y lo k a r b o n y lo w a ; C 1 -C 6 -a lk il p o d s ta w io n y z a r ó w n o g r u p a h y d r o k -s y lo w a ja k i a r y lo k s y lo w a ; C 3 -C 6 -a lk e n y l; C 3 -C 6 - a lk e n y l p o d s t a w io n y a r y le m ; w k t ó r y c h t o g r u p a c h k a z d y a r y l o z n a c z a fe n y l lu b fe n y l p o d s t a w io n y a t o m e m c h lo r o w c a , g r u p a c y ja n o w a , h y d r o k s y lo w a , C 1 - C 4 - a lk ile m , C 1 - C 4 - a lk o k s y le m , g r u p a a m in o k a r b o n y lo w a lu b fe n y le m p o d -s t a w io n y m C 1 - C 4 - a lk ilo k s y k a r b o n y le m lu b g r u p a h y d r o k s y k a r b o n y lo w a ; lu b L o z n a c z a r o d n ik o w z o r z e - A lk - Y - H e t 1 , - A lk - N H - C O - H e t2 lu b - A lk - H e t 3 ; w k t ó r y c h t o w z o r a c h A lk o z n a c z a C 1 - C 4 - a lk a n o d iy l; Y o z n a c z a O , S lu b N H ; H e t 1 , H e t2 i H e t3 o z n a c z a ja k a z d y fu r a n y l, tie n y l, o k s a z o lil, tia z o lil lu b im id a z o lil, k a z d y e w e n tu a ln ie p o d s ta w io n e je d n y m lu b d w o m a p o d s ta w -n ik a m i C 1 - C 4 - a lk ilo w y m i; p ir o lil lu b p i r a z o lil e w e n t u a ln ie p o d s t a w io n e f o r m y le m , h y d r o k s y - C 1 - C 4 - a lk ile m , h y d r o k s y k a r b o n y le m , C 1 - C 4 - a lk o k s y k a r b o n y le m lu b je d n y m lu b d w o m a p o d s t a w n ik a m i C 1 - C 4 - a lk ilo w y m i; t ia d ia z o lil lu b o k s a d ia z o lil e w e n t u a ln ie p o d s t a w io n e g r u p a a m in o w a lu b C 1 - C 4 - a lk ile m ; p ir y d y n y l, p ir y m id y n y l, p ir a z y n y l lu b p ir y d a z y n y l, k a z d y e w e n t u -a ln ie p o d s t a w io n y C 1 - C 4 - a lk ile m , C 1 - C 4 - a lk o k s y le m , g r u p a a m in o w a , g r u p a h y d r o k s y lo w a lu b a t o m e m c h lo r o w c a ; im id a z o [4 ,5 - c ] p ir y d y n y l-2 ; a H e t3 m o z e ta k z e o z n a c z a c 4 ,5 -d ih y d ro -5 -k e to -1 H -te tra z o lil p o d s ta w io n y C 1 -C 4 -a lk ile m , 2 -k e to -3 -o k s a z o lid y n y l, 2 ,3 -d ih y d ro -2 -k e to -1 H - b e n z im id a z o lil-1 lu b ro d n ik o w z o rz e 2 lu b 3. PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania nowych pochodnych imidazo]2,1-b] ]3]benzazepiny.
W międzynarodowej publikacji WO 88/03138 opisano benzo-]5,6]cykloheptapirydyny o działaniu przeciwalergicznym i przeciwzapalnym. W opisie europejskiego zgłoszenia patentowego EP-A-0339978 opisano związki (benzo- lub pirydo)-cykloheptaheterocykliczne o działaniu PAF-antagonistycznym, przeciwhistaminowym i/lub przeciwzapalnym. Związki ujawnione w niniejszym wynalazku różnią się od nich działaniem farmakologicznym przez fakt, że nie wykazują one działania PAF-antagonistycznego, a mają specyficzne działanie przeciwhistaminowe.
W międzynarodowej publikacji WO 92/06981 opisano 6,11-dihydro-11-(piperydynylideno-4)-5H-imidazo[2,1-b]]3]benzazepinę i 1-acetylo-4-(5,6-dihydro-11H-imidazolo ]1,2-b][3]benzazepinylideno-l 1)piperydynę, tęostatniąprzydatnąjakoantagonistaPAF. Związki te różnią się od związków wytworzonych sposobem według wynalazku podstawnikiem przy atomie azotu pierścienia piperydynowego oraz profilem ich działania farmakologicznego.W publikacji tej zostały one opisane jako związki wykazujące działanie wobec czynnika pobudzającego agregację płytek (PAF), bez żadnego odniesienia do ich działania przeciwhistaminowego.
W publikacji J. Med. Chem., 26 (1983), 974-980 opisano pewne 1 -metylo-4-piperydynylideno-9 podstawione pochodne pirolo[2,1-b][3]benzazepiny o właściwościach neuroleptycznych. Testy tam zamieszczone przewidują ich działanie psychotyczne, np. ośrodkowe działanie dopaminergiczne. W publikacji tej nie ma żadnych informacji, że związki te wykazują, działanie przeciwhistaminowe.
Związki wytworzone sposobem według wynalazku są inne strukturalnie od cytowanych znanych związków i wykazują działanie przeciwhistaminowe. Nowe związki są specyficznymi i obwodowo działającymi antagonistami histaminy. O ich specyficzności świadczy brak antagonizmu PAF. Korzyści ich obwodowego działania polegają na tym, że nie wykazują działania uspokajającego, tj. nie wykazują działania na ośrodkowy układ nerwowy, takiego jak działanie dopaminergiczne.
173 351
Wynalazek dotyczy sposobu wytwarzania nowych pochodnych imidazo[2,1-b][3]benzazepin o wzorze
w którym każda linia kropkowana oznacza niezależnie ewentualne wiązanie; R1 oznacza atom wodoru, atom chlorowca, Ci-Cą-alkil lub Ci-Cą-alkoksyl; R2 oznacza atom wodoru, atom chlorowca, C i-Cą-alkil lub Ci-Cą-alkoksyl; R3 oznacza atom wodoru, Ci-Cą-alkil, etenyl podstawiony hydroksykarbonylem lub Ci-Cą-alkoksykarbonylem, Ci-Cą-alkil podstawiony hydroksykarbonylem lub Ci-Cą-alkoksykarbonylem; hydroksy-Ci-Cą-alkil, formyl lub hydroksykarbonyl; R4 oznacza atom wodoru, Ci-Cą-alkil, hydroksy-Ci-Cą-alkil, fenyl lub atom chlorowca; Roznacza atom wodoru, Ci-Cą-alkil lub atom chlorowca; L oznacza atom wodoru, Ci-Có-alkil, Ci-Có-alkil podstawiony jednym podstawnikiem wybranym z grupy obejmującej grupę hydroksylową, atom chlorowca, Ci-Cą-alkoksyl, hydroksykarbonyl, Ci-Cą-alkoksykarbonyl, Ci-Cą-alkoksykarbonylo-Ci-Cą-alkoksyl, hydroksykarbonylo-Ci-Cą-alkoksyl, grupę Ci-Cą-alkoksykarbonyloaminową, Ci-Cą-alkiloaminokarbonylową, grupę Ci-Cą-alkiloaminokarbonyloaminową, grupę Ci-Cą-alkiloaminotiokarbonyloaminową, arylową, grupę aryloksylową i grupę arylokarbonylową; Ci-Có-alkil podstawiony zarówno grupą hydroksylową jak i aryloksylową; Cr-Có-alkenyl; Cą-Có-alkenyl podstawiony arylem; w których to grupach każdy aryl oznacza fenyl lub fenyl podstawiony atomem chlorowca, grupą cyjanową, hydroksylową, Ci-Cą-alkilem, Ci-Cą-alkoksylem, grupą aminokarbonylową lub fenylem podstawionym C1-C4alkiloksykarbonylem lub grupą hydroksykarbonylową; lub L oznacza rodnik o wzorze -Alk-YHeti, -Alk-NH-Co-Het2 lub -Alk-Het3; w których to wzorach Alk oznacza Ci-Cą-alkanodiyl; Y oznacza O, S lub NH; Het, Het21 Het3 oznaczają każdy furanyl, tienyl, oksazolil, tiazolil lub imidazolil, każdy ewentualnie podstawione jednym lub dwoma podstawnikami Ci-Cą-alkilowymi; pirolil lub pirazolil ewentualnie podstawione formylem, hydroksy-Ci-Cą-alkilem, hydroksykarbonylem, Ci-Cą-alkoksykarbonylem lub jednym lub dwoma podstawnikami Ci-Cą-alkilowymi; tiadiazolil lub oksadiazolil ewentualnie podstawione grupą aminową lub Ci-Cą-alkilem; pirydynyl, pirymidynyl, pirazynyl lub pirydazynyl, każdy ewentualnie podstawiony Ci-Cą-alkilem, Ci-Cą-alkoksylem, grupą aminową, grupą hydroksylową lub atomem chlorowca; imidazo[4,5-c]pirydynyl-2; a Het’ może także oznaczać 4,5-dihydro-5-keto-IH-tetrazolil, podstawiony Ci-Cą-alkilem, 2-keto-3-oksazolidynyl, 2,3-dihydro-2-keto-IH-benzimidazolil-1 lub rodnik o wzorze
wzór 2 lub
wzór 3
173 351 w których to wzorach R6 oznacza atom wodoru lub Ci-C4-alkil; a A-Z oznacza -S-CH=CH-, -S-CH2-CH2-, -S-CH2-CH2-CH2-, -CH=CH-CH=CH-, -CH2-CH2-CH2-CH2-, N(CH3)-C(CH3)=CH- lub -CH=C(CH3)-O-; z wyłączeniem 6,11-dihydro-11-(piperydynylideno-4)-5H-imidazo[2,1-b][3]benzazepiny; ich farmaceutycznie dopuszczalnych soli addycyjnych i izomerycznych postaci stereochemicznych.
Stosowane w powyższych definicjach określenie atom chlorowca oznacza atomy fluoru, chloru, bromu i jodu; CrC4-alkil oznacza nasycony rodnik węglowodorowy o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym zawierający 1 do 4 atomów węgla, taki jak np. metyl, etyl, propyl, 1-metyloetyl, butyl, 1-metylopropvl, 2-metylopropyl i 1,1-dwumetyloetyl; CrC6-alkil oznacza zdefiniowane wyżej rodniki C1-C4-alkilowe i ich wyższe homologi o 5 do 6 atomach węgla takie jak np. pentyl i heksyl, C3-C 6-alkenyl oznacza rodniki węglowodorowe o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym zawierające jedno podwójne wiązanie i o 3 do 6 atomach węgla, takie jak np. propenyl-2, butenyl-2, butenyl-3,2-mietylopropeiiyl-2, pentenyl-2, pentenyl-3, 3,3-dwumetylopropenyl-2, heksenyl i podobne; CrCh-alkanodiyl oznacza dwuwartościowe rodniki węglowodorowe o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym zawierające od 1 do 4 atomów węgla, takie jak np. metylen, etanodiyl-1,1, etanodiyl-1,2, propanodiyl-1,3, butanodiyl-1,4 i podobne.
Stosowane tu poprzednio określenie farmaceutycznie dopuszczalne sole addycyjne z kwasami oznacza nietoksyczne, czynne terapeutycznie postacie soli addycyjnych, które mogą tworzyć związki o wzorze 1. Związki o wzorze 1 o właściwościach zasadowych można przekształcać w odpowiednie czynne terapeutycznie postacie nietoksycznych soli addycyjnych z kwasami, traktując związek w postaci wolnej zasady w znany sposób odpowiednią ilością odpowiedniego kwasu. Przykładowymi odpowiednimi kwasami są np. kwasy nieorganiczne, np. kwas chlorowcowodorowy, np. kwas chlorowodorowy, bromowodorowy i podobne kwasy, kwas siarkowy, kwas azotowy, kwas fosforowy i podobne kwasy; lub kwasy organiczne, takie jak np. kwas octowy, kwas propionowy, kwas hydroksyoctowy, kwas 2-hydroksypropionowy, kwas 2-ketopropionowy, kwas szczawiowy, kwas malonowy, kwas bursztynowy, kwas maleinowy, kwas fumarowy, kwas 2-hydroksybursztynowy, kwas 2,3-dwuhydroksybursztynowy, kwas 2-hydroksypropanotrójkarboksylowy-1,2,3, kwas metanosulfonowy, kwas etanosulfonowy, kwas benzenosulfonowy, kwas 4-metylobenzenosulfonowy, kwas cykloheksanosulfaminowy, kwas 2-hydroksybenzoesowy, kwas 4-amino-2-hydroksybenzoesowy, i podobne kwasy.
Związki o wzorze 1 o właściwościach kwasowych można przekształcać w podobny sposób w odpowiednie czynne terapeutycznie postacie nietoksycznych soli addycyjnych z zasadami. Przykładowymi takimi postaciami soli addycyjnych z zasadami są, np., sole sodowe, potasowe, wapniowe, a także sole z farmaceutycznie dopuszczalnymi aminami, takimi jak np., amoniak, alkiloaminy, benzatyna, N-metylo-D-glukamina, hydrabamina, aminokwasy, np. arginina, lizyna. Określenie farmaceutycznie dopuszczalne sole addycyjne obejmuje także solwaty, które mogą tworzyć związki o wzorze 1, np. hydraty, alkoholany i podobne.
Stosowane tu wyżej określenie postacie stereochemicznie izomeryczne oznacza ewentualne różne postacie izomeryczne, jak również postacie konformacyjne, które mogą przyjmować związki o wzorze 1. O ile nie wspomniano lub nie wskazano inaczej, chemiczne określenie związków oznacza mieszaninę wszystkich możliwych stereochemicznych i konformacyjnych postaci izomerycznych, przy czym mieszanina taka zawiera wszystkie diastereoizomery, enancjomery i/lub konformery podstawowej struktury cząsteczki. Wszystkie postacie stereochemicznie izomeryczne związków o wzorze 1, zarówno w postaci czystej jak i w mieszaninie są objęte zakresem niniejszego wynalazku.
Pewne związki według wynalazku mogą istnieć w różnych postaciach tautomerycznych, i takie postacie tautomeryczne są włączone w zakres wynalazku.
Interesujące są te związki o wzorze 1, w którym każda linia kropkowana oznacza niezależnie ewentualne wiązanie; R1 oznacza atom wodoru, atom chlorowca lub Cp-C4-alkil; R2 oznacza atom wodoru, atom chlorowca, C1-C4-alkil lub C1-C4-alkoksyl; R3 oznacza atom wodoru, C1-C4-alkil, hydroksy-C1-C4-alkil, formyl lub hydroksykarbonyl; r4 oznacza atom wodoru, C1-C4-alkil, hydroksy-C1-C4-alkil, fenyl lub atom chlorowca; R5 oznacza atom wodoru; L oznacza atom wodoru, C1-C6-alkil, C1-C6-alkil podstawiony grupą hydroksylową, CrCi-alkoksylem, grupą C1-C4-alkoksykarbonyloaminową, grupą C1-C4-alkiloaminokarbonylową, gra8
173 351 pą Ci-Cą-alkiloaminokarbonyloaminową, grupą Ci-Cą-alkiloaminotiokarbonyloaminową, grupą arylową lub grupą aryloksylową; C3-C6-alkenyl; C3-C6-alkenyl podstawiony arylem; w których to grupach każdy aryl oznacza fenyl lub fenyl podstawiony atomem chlorowca, C1-C4alkilem, Ci-Cą-alkoksylem; lub L oznacza rodnik o wzorze -Alk-Y-Het, -Alk-NH-CO-Het2 lub -Alk-Het3; w których to wzorach Alk oznacza Ci-Cą-alkanodiyl; Y oznacza O, S lub NH; Het, Het2 i Het3 oznaczają każdy furanyl, tienyl, pirolil, oksazolil, tiazolil lub imidazolil, każdy ewentualnie podstawiony jednym lub dwoma podstawnikami Ci-Cą-alkilowymi; tiadiazolil lub oksadiazolil ewentualnie podstawione grupą aminową lub Ci-Cą-alkilem, pirydynyl, pirymidynyl, pirazynyl lub pirydazynyl, każdy ewentualnie podstawiony C1-C4-alkilem, Ci-Cą-alkoksylem, grupą aminową, grupą hydroksylową lub atomem chlorowca; imidazo[4,5-c]pirydynyl-2; a Het3 może także oznaczać 4,5-dIhydro-5-keto-iH-tetrazolil podstawiony Ci-Cą-alkilem, 2-keto-3-oksazolidynyl, 2,3-dihydiO-2-keto-iH-benzimidaz.olii-I lub rodnik o wzorze
wzór 3 w których to wzorach R6 oznacza atom wodoru lub Ci-Cą-alkil; a A-Z oznacza -S-CH=CH-, -S-CH2-CH2-, -S-CH2-CH2-CH2-, -CH=CH-CH=CH- lub -CH2-CH2-CH2-CH2-, z wyłączeniem 6,iI-dihy®ro-iI-(piperydynylideno-4)-5H-irnidazo[2,I-b||3]benzazepiny'.
Inna grupa interesujących związków obejmuje te związki o wzorze i, w którym L oznacza C 1-Cą-alkil lub Ci-Cą-alkil podstawiony hydroksykarbonylem lub Ci-Cą-alkoksykarbonydem.
Dalszymi interesującymi związkami są te związki o wzorze i, w którym Ri, R2, r3, r4 i R5 oznaczają atomy wodoru.
Jeszcze inną grupą interesujących związków o wzorze i są związki o wzorze
wzór 1a w którym Ri r2, r3, R4, R5 i L mają wyżej podane znaczenie dla wzoru i.
Korzystne są te związki o wzorze i, w którym R3 oznacza atom wodoru, Ci-C4-alkil, formyl, hydroksy-Ci-Cą-alkil lub hydroksykarbonyl; R4 oznacza atom wodoru, atom chlorowca lub hydroksy-Ci-C4-alkil; a L oznacza atom wodoru, Ci-Cą-alkil, chlorowco-Ci-Cą-alkil, hydroksykarbonylo-C 1 -Cą-alki 1, Ci-Cą-alkoksykarbonylo-Ci-C4al ki I, C1 -C4-alkokyykarbonyloamino-Ci-Cą-alkil, arylo-Ci-Cą-alkil, propenyl, lub L oznacza rodnik o wzorze - Alk-Y-Het,
173 351
-Alk-NH-CO-Het2 lub -Alk-Het3; w których to wzorach Het1 Het2 i Het3 oznaczają każdy furanyl, oksazolil lub tiazolil, każdy ewentualnie podstawiony CrC^-alkilem; tiadiazolil ewentualnie podstawiony grupą aminową; pirydynyl, lub pirymidynyl, każdy ewentualnie podstawiony grupą hydroksylową; imidano[4,5-c]pirydynyl-2; a Het3 może także oznaczać rodnik o wzorze 3.
Bardziej korzystnymi związkami są te korzystne związki, w których Ri oznacza atom wodoru lub atom chlorowca; r2 oznacza atom wodoru, atom chlorowca lub C1-C4-alkoksyl; a L oznacza C1-C4-alkil, chlorowco-C^-alkil, hydroksykarbonylo-C1-C4-alkil, C1-C4alkoksykarbonylo-C1-C4-alkil, lub grupę o wzorze -Alk-Y-Het, w którym Y oznacza NH.
Jeszcze korzystniejsze są te związki, w których r4 oznacza atom wodoru lub atom chlorowca; a L oznacza atom wodoru, C1-C4-alkil, hydroksykarbonylo-C1-C4-aJkil, C1-C4-alkoksykarbonylo-C1-C4-alkil, lub grupę o wzorze -Alk-Y-Het1, w którym He? oznacza tiazolil, lub imidano[4,5-c]eirydynyl-2.
Najkorzystniejszymi związkami są:
5,6-dihydro-11-(1 -metylopiperydynylideno^)-11 H-imldazo- [2, --b[ 3b-benanbepina; 9-fluoro-6,11 -dihydro-11-(1 -metyloppbτydynylidzno-4)-5H-imidfno[2) - -b[ [3]benanzepiαa;
-(1-metylopiperydynylideno-4)-11 H-imidazo-[2,1 -b] [3]bennamepina;
6, 11 -dihydro-11-(1 -metylopipelydynyiideno-4)-5H-imidίnκ)-[2, - -b]33]benznzepinylo-3-metanol 8-fluoro-6, 11 -dihydro-11-(1 -metylopipzrydyirylidzno-4)-5H-imidano|'2, - -b ]33]benzneepina ; aldehyd 6, 11 -dihydro-11-(1 -metylopiperydyny/liderio-A-j-SH-imi2,--b]3b]benazbepinylo-3-mrówkowy;
kwas 6,1 1-dihydro-11-(1-mztylop>ip>erydynylideno-4)-5H-im!dazo-[2 J-b][3]bznzazzeinokarboksylowy-3;
7-fluoro-6,11 -dihydro-11-(1 -metylopexrydynylidzno-4)-5H-imicfn'o-[2,1-b[33]benazbepina ; dwuhydrat kwasu 4-(8-fluoro-5,6-dihydro-11 H-imidano-[2,1 -b] i3jbenzazepinylideno-11 pppirydyno-1-propóonowego, ich sibreoizonizry ] farniaceuyycznie sole z kwasami.
W dalszym opisie w celu uproszczenia wzorów strukturalnych związków o wzorze 1 i związków pośrednich, biorących udział w ich wytwarzaniu, grupę imidazo[2,1-b][3 Τ-ζ^^ιpiny oznaczono symbolem T.
wzór 4
Sposób według wynalazku polega na tym, żz związek pośredni o wzorze (1-b), w którym T oznacza resztę imidazo[2,1-b]33]benzanzeiny o wzorze 4 w którym R1 r[, r3, R4 i R5 mają wyżzj podane znaczzniz, poddaje się reakcji z chloromrówczanem Ci-C4-alkilu lub a-chlorowco-C^-alkilu, w obecności zasady i w rozpuszczalniku obojętnym dla przebiegu reakcji otrzymując związek o wzorze 5,
173 351
w którym T ma wyżej podane znaczenie i który ewentualnie hydrolizuje się w obecności kwasu lub zasady z wytworzeniem związku o wzorze (1-c), hydroliza
T -** H-
wzór 5 wzór (1-c) z tym że w przypadku reakcji z chloromrówczanem a-chlorowco-CrC-i-alkilu otrzymuje się bezpośrednio związek o wzorze (1-c), albo odbenzylowuje się związek o wzorze (1-d) przez katalityczne uwodornienie w obecności wodoru i katalizatora w rozpuszczalniku obojętnym dla przebiegu reakcji, z wytworzeniem związku o wzorze (1-c),
CH„-N
HN
wzór (1-d) wzór (1-c) po czym tak otrzymany związek o wzorze (1-c) ewentualnie N-alkiluje się reagentem o wzorze 6, w którym L1 ma, z wyjątkiem atomu wodoru, wyżej podane znaczenie dla podstaw nika L, a W oznacza grupę odszczepialną, z wytworzeniem związku o wzorze (1-e),
H-N
L^-W wzór 6
L1-N
wzór (1-c) wzór (1-e) względnie związek o wzorze (1-c) N-alkiluje się reagentem o wzorze 7, w którym L2 oznacza geminalną dwuwartościową ewentualnie podstawioną grupę CrCó-alkilidenową, z wytworzeniem związku o wzorze (1-f), =0
H-N wzór 7 l2h wzór (1-c) wzór (1-f) przy czym reakcje N-alkilowaniaprowadzi się w rozpuszczalniku obojętnym dlaprzebiegu reakcji, ewentualnie w obecności zasady, i ewentualnie przekształca się otrzymany związek o wzorze (1 -c), (1 -e) lub 11-0 w terapeutyczni e czyną ą nietkksycną ą oostaćso li addycyjnej preez traktowanie kwasem lub cakrdą; albo prceciwzip, przekształca się sól w wolną zasadę lub kwas, traktując ją odpowiednio zasadą lub kwasem; i/lub wytwarza się jego postacie izompeyczye stereochemicznie.
Reakcję z chloromeówccanpm C1-C4-alkilu dogodnie prowadzi się mieszając i ogrzewając materiał wyjściowy o wzorze (1-b) z reagentem w odpowiednim rozpuszczalniku w obecności
173 351 odpowiedniej zasady. Odpowiednimi rozpuszczalnikami są, np. węglowodory aromatyczne, np. metylobenzen, dwumetylobenzen, chlorobenzen; etery, np. 1,2-dwumetoksyetan, i podobne rozpuszczalniki. Odpowiednimi zasadami są np. węglany, wodorowęglany metali alkalicznych lub metali ziem alkalicznych, względnie zasady organiczne, takie jak N,N-dwuetyloetyloamina, N-(1-metyloetylo)-2-propyloamina i podobne.
Związki o wzorze 5 hydrolizuje się w środowisku kwaśnym lub zasadowym, postępując w znany sposób. Np., można stosować stężone kwasy, takie jak kwas bromowodorowy, kwas chlorowodorowy lub kwas siarkowy, albo alternatywnie można stosować zasady, takie jak wodorotlenki metali alkalicznych lub metali ziem alkalicznych w wodzie, alkanolu lub w mieszaninie wody z alkanolem. Odpowiednimi alkanolami są metanol, etanol, propanol-2 i podobne. W celu zwiększenia szybkości reakcji, mieszaninę reakcyjną korzystnie ogrzewa się, zwłaszcza do temperatury wrzenia pod chłodnicą zwrotną.
Związki o wzorze (1 -b) można także przekształcać w z wiązki o wzorze (1-c), mieszając je i ogrzewając z chloromrówczanem α-chlorowco-Cι-C4-alkilu w odpowiednim rozpuszczalniku, takim jak np. chlorowocowany węglowodór, np. dwuchlorometan, trójchlorometan, węglowodór aromatyczny, np. metylobenzen, dwumetylobenzen; eter, np. 1,2-dwumetoksyetan, alkohol, np. metanol, etanol, propanol-2, ewentualnie w obecności zasady, takiej jak np. węglany, wodorowęglany, wodorotlenki metali alkalicznych lub metali ziem alkalicznych, lub aminy, np. N,N-dwuetyloetyloaminy, N-(1-metyloetylo)-2-propyloaminy, i podobne.
Związki o wzorze (1-d) odbenzylowywuje się z wytworzeniem związku o wzorze (1-c) pod wpływem katalitycznego uwodorniania w obecności wodoru i odpowiedniego katalizatora, w rozpuszczalniku obojętnym dla przebiegu reakcji. Odpowiednim katalizatorem jest, np. platyna na węglu, pallad na węglu, i podobne katalizatory. Odpowiednim rozpuszczalnikiem dla przebiegu odbenzylowania jest, np., alkohol, np., metanol, etanol, propanol-2 i podobne; ester, np. octan etylu i podobne; kwas, np. kwas octowy i podobne.
Tak otrzymane związki o wzorze (1-c) następnie N-alkiluje się reagentem o wzorze 6 (L-W), z wytworzeniem związku o wzorze (1-e), w którym L1 ma znaczenie podane dla L, z wyjątkiem atomu wodoru. A więc są to związki o wzorze 1, w którym L ma wyżej podane znaczenie z wyjątkiem atomu wodoru.
Tę reakcję N-alkilowania dogodnie prowadzi się w rozpuszczalniku obojętnym dla przebiegu reakcji, takim jak np. aromatyczny węglowodór, np. benzen, metylobenzen, dwumetylobenzen i podobne; alkanol, np. metanol, etanol, butanol-1 i podobne; keton, np. propanon-2, 4-metylopentanon-2 i podobne; eter, np. tetrahydrofuran, 1,4-dioksan, eter etylowy i podobne; dwupolarny rozpuszczalnik aprotyczny, np. N,N-dwumetyloformamid, N,N-dwumetyloacetamid, dwumetylosulfotlenek, nitrobenzen, 1-metylopirolidynon-2 i podobne; chlorowcowany węglowodór, np. dwuchlorometan, 1,2-dwuchloroetan i podobne; lub mieszanina takich rozpuszczalników. Dodatek odpowiedniej zasady, takiej jak np. węglan, wodorowęglan, alkoholan, wodorek, amidek, wodorotlenek lub tlenek metalu alkalicznego lub metalu ziem alkalicznych, np. węglanu sodu, wodorowęglanu sodu, węglanu potasu, metanolanu sodu, etanolanu sodu, ΠΙ-rzęd. butanolanu, wodorku sodu, amidku sodu, wodorotlenku sodu, węglanu wapnia, wodorotlenku wapnia, tlenku wapnia i podobne; lub zasady organicznej, takiej jak np. amina, N,N-dwuetyloetyloamina, N-( 1 -metyloetylo)-2-propyloamina, 4-etylomorfolina, pirydyna i podobne można wykorzystać do wiązania kwasu uwalniającego się podczas reakcji. W pewnych przypadkach odpowiedni jest dodatek soli jodkowej, korzystnie jodku metalu alkalicznego. Nieco podwyższona temperatura i mieszanie mogą zwiększyć szybkość reakcji. Alternatywnie, wspomniane N-alkilowanie można prowadzić stosując znane warunki katalizowanych reakcji przenoszenia fazy.
W wyniku N-alkilowania związku o wzorze (1-c) reagentem alkilującym o wzorze L2=O otrzymuje się związki o wzorze (1-f), którymi są związki o wzorze 1, w którym L oznacza C i-Có-alkil lub podstawiony Ci-Có-alkil, przy czym podstawnik L oznacza grupę o wzorze L2H-. Reagentem alkilującym jest odpowiedni keton lub aldehyd o wzorze L2=O, a więc jest to związek o wzorze. L2H2 , w którym dwa geminalne atomy wodoru zostały zastąpione atomem tlenu (=O), a L2 oznacza ewentualnie podstawioną, geminalną dwuwartościową grupę CrCó-alkilidenową.
I2
I73 35i
Powyższą reakcję N-alkilowania można dogodnie prowadzić redukując mieszaninę reagentów w odpowiednim rozpuszczalniku obojętnym dla przebiegu reakcji, postępując zgodnie że znaną procedurą redukcyjnego N-alkilowania. W szczególności, mieszaninę reakcyjną można mieszać i/lub ogrzewać w celu zwiększenia szybkości reakcji. Odpowiednimi rozpuszczalnikami są np. woda; Ci-Cą-alkanole, np. metanol, etanol, butanol-i i podobne; estry, np. octan etylu, γ-butyrolakton i im podobne; etery, np. tetrahydrofuran, i,4-dioksan, eter etylowy, 2-metoksyetanol i podobne; chlorowcowane węglowodory, np. dwuchlorometan, trójchlorometan i podobne; dwupolarne rozpuszczalniki aprotyczne, np. N,N-dwumetyloformamid, dwumetylosulfotlenek, i podobne; kwasy, karboksylowe, np. kwas octowy, kwas propionowy, i podobne; lub mieszaniny takich rozpuszczalników. Określenie znana procedura redukcyjnego N-alkilowania oznacza, że reakcję prowadzi się albo z cyjanoborowodorkiem sodu, borowodorkiem sodu, kwasem mrówkowym lub jego solą, np. mrówczanem amonowym i podobnymi środkami redukującymi, albo w podwyższonej temperaturze i/lub pod zwiększonym ciśnieniem, w obecności odpowiedniego katalizatora, takiego jak np. pallad na węglu, platyna na węglu i podobne. W celu zapobiegania niepożądanemu dalszemu uwodornieniu pewnych grup funkcyjnych w reagentach i produktach reakcji, do mieszaniny reakcyjnej korzystnie można dodawać odpowiednią truciznę katalizatora, np. tiofen, chinolinę i siarkę i podobne. W pewnych przypadkach może być korzystne także dodawanie do mieszaniny reakcyjnej soli metali alkalicznych, np. fluorku potasu, octanu potasu i podobnych soli.
Związki o wzorze i, zwłaszcza te z nich, w których L oznacza (Ci-Cą-alkilo lub fenylo) oksykarbonyl, Ci-C ą-alkilokarbonyl lub Ci-Cą-alkil podstawiony grupą cyjanową lub aminową, ich farmaceutycznie dopuszczalne sole addycyjne z kwasami i ich postacie izomeryczne stereochemicznie mają użyteczne właściwości farmakologiczne. Są one zwłaszcza aktywnymi środkami pazeclwaleagicznymi, których działanie można wyraźnie zademonstrować na podstawie wyników prób, uzyskanych w różnych próbach indykatywnych.
Działanie przeciwhistaminowe można wykazać w próbach Protection of Rats from Compound 48/80 - induced Lethality’s test (Arch. Int. Pharmacodyn. Ther., 234,164- i76,i 978); Histamine-induced Lethality in Guinea Pig’s test (Arch. Int. Pharmacodyn. Ther., 25i, 39-5i, i98i); a szerokie działanie przeciwalergiczne można wykazać w próbach Passive cutaneous anaphylaxis in Rat’s test (Drug Dev. Res., 5, i37-i45, 1985) (Dla niektórych związków próbę tę zmodyfikowano, zastępując związek 48/80 allergenami Ascarisa) i Ascaris Allergy in Dog’s test (Arch. Int. Pharmacodyn. Ther., 25i, 39-5i, i98i i Drug Dev. Res., 8, 95-i02, i986).
Związki wytwarzane sposobem według wynalazku wykazują szerokie spektrum profilu przeciwalergicznego, o czym świadczą wyniki, uzyskane w różnych cytowanych wyżej procedurach badawczych.
Drugą korzystną cechą związków wytwarzanych sposobem według wynalazku jest ich doskonałe działanie doustne; stwierdzono, że gdy związki te podaje się doustnie, wykazują one praktycznie taką samą moc działania jak przy podawaniu podskórnym.
Szczególnie ważną cechą większości związków wytwarzanych sposobem według wynalazku jest ich brak właściwości uspokajających przy terapeutycznych poziomach dawek, które stanowią kłopotliwe działanie uboczne wielu związków o działaniu przeciwhistaminowym i przeciwalergicznym. Brak właściwości uspokajających związków wytwarzanych sposobem według wynalazku można wykazać, np., za pomocą wyników uzyskanych podczas badania cyklu sen - przebudzenie szczurów (Psychopharmacology, 97, 436-442, 1989).
Inna interesująca cecha związków według wynalazku dotyczy ich szybkiego rozpoczęcia działania i korzystnego czasu trwania ich działania.
Ze względu na swoje właściwości przeciwalergiczne, związki o wzorze i, w których L oznacza (Ci-Ce-alkilo lub fenylo)oksykarbonyl, Ci-Cą-alkilokarbonyl lub Ci-Có-alkil podstawiony grupą cyjanową lub grupą aminową, i ich sole addycyjne z kwasami są bardzo przydatne do leczenia szerokiego zakresu chorób alergicznych, takich jak np. alergiczny nieżyt nosa, alergiczne zapalenie spojówek, pokrzywka przewlekła, astma alergiczna i podobne.
Ze względu na ich użyteczne właściwości przeciwalergiczne,' związki wytwarzane sposobem według wynalazku można formułować w celu podawania w różne postacie farmaceutyczne. Aby sporządzić przeciwalergiczne kompozycje, zawierające związki wytwarzane sposobem
173 351 według wynalazku, skutecznie działającą ilość konkretnego związku, w postaci zasady lub w postaci soli addycyjnej z kwasem, jako substancję czynną, łączy się w dokładnej mieszaninie z farmaceutycznie dopuszczalnym nośnikiem, który to nośnik może mieć różne postacie, w zależności od postaci preparatu pożądanej do podawania. Kompozycje farmaceutyczne są pożądane w postaci dawek jednostkowych, odpowiednich, korzystnie, do podawania doustnie, doodbytniczo, przezskórnie, lub przez wstrzyknięcia pozajelitowe. Np., do sporządzania kompozycji w postaci doustnych dawek jednostkowych, można stosować dowolne z mediów farmaceutycznych, takie jak np. woda, glikole, oleje, alkohole i podobne w przypadku ciekłych preparatów doustnych, takich jak zawiesiny, syropy, eliksiry i roztwory; lub stałe nośniki, takie jak skrobie, cukry, kaolin, środki smarujące, środki wiążące, środki dezintegrujące i podobne w przypadku proszków, pigułek, kapsułek i tabletek. Ze względu na łatwość ich podawania, tabletki i kapsułki reprezentują najkorzystniejsze postacie dawekjednostkowych do podawania doustnie, w których oczywiście stosuje się stałe nośniki farmaceutyczne. W przypadku kompozycji do podawania pozajelitowo, nośnik co najmniej w dużej części stanowi zwykle wyjałowiona woda, chociaż można dodawać inne składniki, np. aby ułatwić rozpuszczanie. Można np. wytwarzać roztwory do iniekcji, w których nośnik stanowi roztwór soli, roztwór glukozy lub mieszanina roztworu soli i glukozy. Można także wytwarzać zawiesiny do iniekcji, w których można stosować odpowiednie ciekłe nośniki, środki suspendujące i podobne. W kompozycjach nadających się do podawania przezskórnie, nośnik ewentualnie zawiera środek zwiększający penetrację, i/lub odpowiedni środek zwilżający, ewentulanie w połączeniu z odpowiednimi dodatkami dowolnego rodzaju, stosowanymi w niewielkiej ilości, które to dodatki nie wywierają znaczniejszego szkodliwego działania na skórę. Dodatki te mogą ułatwiać podawanie do skóry i/lub mogą być pomocne w sporządzaniu pożądanych kompozycji. Kompozycje te można podawać w różny sposób, np. jako plaster przezskórny, jako punktowe nałożenie na skórze lub jako maść. Sole addycyjne przedmiotowych związków z kwasami, dzięki ich zwiększonej rozpuszczalności w wodzie w stosunku do odpowiadającej im postaci zasady, są oczywiście bardziej odpowiednie do wytwarzania kompozycji wodnych.
W celu ułatwienia podawania i jednorodności dawkowania, szczególnie korzystne jest formułowanie wspomnianych poprzednio kompozycji farmaceutycznych w postać dawek jednostkowych. Stosowane tu w opisie określenie postać dawek jednostkowych odnosi się do fizycznie oddzielnych jednostek, odpowiednich jako dawki jednostkowe, przy czym każda taka jednostka zawiera określoną wcześniej ilość substancji czynnej obliczoną tak, aby wywołać pożądane działanie terapeutyczne, w połączeniu z żądanym nośnikiem farmaceutycznym. Przykładowymi takimi postaciami dawek jednostkowych są tabletki (włącznie z tabletkami z nacięciami i powlekanymi), kapsułki, pigułki, opakowania z proszkiem, opłatki, roztwory do iniekcji lub zawiesiny, łyżeczki do herbaty, łyżki stołowe i podobne, i ich podzielone wielokrotności.
Związki wytwarzane sposobem według wynalazku stosuje się do leczenia zwierząt ciepłokrwistych, cierpiących na wspomniane choroby alergiczne, przez podawanie tym zwierzętom ciepłokrwistym skutecznej przeciwalergicznie ilości związków o wzorze 1 lub ich farmaceutycznie dopuszczalnych soli addycyjnych z kwasami.
Zwykle uważa się, że skuteczna przeciwalergicznie ilość wynosi od około 0,001 mg/kg do około 20 mg/kg ciężaru ciała, a bardziej korzystnie od około 0,01 mg/kg do około 5 mg/kg ciężaru ciała.
Następujące przykłady ilustrują wynalazek, nie ograniczając jego zakresu.
Przykład I. Do mieszanej i ogrzewanej w warunkach wrzenia pod chłodnicą zwrotną mieszaniny 7,2 g związku (3.10), 4,6 g N,N-dwuetyloetyloaminy i 200 ml metylobenzenu wkroplono 12,5 g chloromrówczanu etylu. Po ogrzewaniu w ciągu 1 godziny w warunkach wrzenia pod chłodnicą zwrotną i następnie ochłodzeniu, mieszaninę reakcyjną rozcieńczono wodą. Całość zalkalizowano K2CO3 i następnie ekstrahowano metylobenzenem. Ekstrakty wysuszono, przesączono i odparowano a pozostałość oczyszczano metodą chromatografii kolumnowej (żel krzemionkowy; CH2Cl2/CH3OH 95 : 5). Odparowano eluent z pożądanej frakcji a pozostałość mieszano w eterze etylowym. Produkt odsączono i wysuszono, otrzymując 6,62 g (77,4% 4-(8-chloro-5,6-dihydro-11H-imidazo[2,1-b][3]benzazepinylideno-11 )piperydynokarboksylanu-1 etylu; temperatura topnienia 140,3°C (związek 3.11).
173 351
Przykład II. Mieszaninę 13 g związku (1.03), 13 g wodorotlenku potasu i 100 ml propanolu-2 mieszano w ciągu 6 godzin w temperaturze wrzenia pod chłodnicą zwrotną. Mieszaninę reakcyjną odparowano a pozostałość roztworzono w wodzie. Produkt ekstrahowano dwuchlorometanem a ekstrakt wysuszono, przesączono i odparowano. Pozostałość oczyszczano metodą chromatografii kolumnowej (żel krzemionkowy, cH2Cl2/CH3OH(NH3) 90 : 10). Odparowano eluent z pożądanej frakcji a pozostałość przekształcono w sól kwasu fumarowego (1 : 2) w etanolu. Sól tę odsączono i wysuszono, otrzymując 3,52 g (18,3%) hemihydratu fumaranu 6, 11 -dihydro-11-(plperydynrlideno-4)-5H-imidazo[2,1-b][3]benzazepiny (1 : 2); temperatura topnienia 192,5°C (związek 1.04).
Przykład III. Mieszaninę 60 g związku (6.02), i 500 ml 48% kwasu bromowodorowego mieszano w ciągu 5 godzin w temperaturze wrzenia pod chłodnicą zwrotną. Mieszaninę reakcyjną odparowano a pozostałość roztworzono w wodzie. Po zalkalizowaniu wodnym roztworem NaOH produkt ekstrahowano dwuchlorometanem. Ekstrakt wysuszono, przesączono i odparowano a pozostałość oczyszczano metodą chromatografii kolumnowej (żel krzemionkowy; CH2O2/CH3OH(NH3) 95 : 5 -> CH2Cl2/CH-OH(NH-) 90 : 10). Odparowano eluent z pierwszej frakcji a pozostałość przekształcono w sól kwasu bromowodorowego w etanolu. Sól tę odsączono i wysuszono, otrzymując 27,3 g (37,7%) hemihydratu dwubromowodorku 11(piperydynylideno-4)-11H-imidazo]2,1-b]]3]benzazepiny; temperatura topnienia 246,9°C (związek 6.03).
Przykład IV. Mieszaninę 6,1 g związku (3.11), i 100 ml 12n kwasu chlorowodorowego mieszano w ciągu 18 godzin w temperaturze wrzenia pod chłodnicą zwrotną. Mieszaninę reakcyjną odparowano a pozostałość ogrzewano we wrzeniu -w propanolu-2. Po ochłodzeniu odsączono osad i roztworzono w wodzie. Całość zalkalizowano wodnym roztworem NaOH i następnie ekstrahowano dwuchlorometanem. Ekstrakt wysuszono, przesączono i odparowano a pozostałość ogrzewano we wrzeniu w acetonitrylu. Po ochłodzeniu, produkt odsączono i wysuszono, otrzymując 2,9 g (59,0%) 8-chloro-6,11ldihydro-11-(piperydynylideno-4)-5Himidazo[2,1-b]]3]benzazeplny; temperatura topnienia 197.1°C (związek 3.12).
Przykład V. Do mieszanej i chłodzonej (łaźnia lodowa) mieszaniny 5,6 g związku 2.12), 50 ml dwuchlorometanu i 2,5 g N,N-dwuetyloetyloaminy wkroplono roztwór 2,38 g chloromrówczanu etylu w 20 ml dwuchlorometanu. Mieszanie kontynuowano w ciągu 1 godziny w temperaturze pokojowej. Mieszaninę reakcyjną rozcieńczono wodą i ekstrahowano dwuchlorometanem. Ekstrakt wysuszono, przesączono i odparowano. Pozostałość oczyszczano metodą chromatografii kolumnowej (żel krzemionkowy; CH 2CI2/CH3OH 95 : 5). Odparowano eluent z pożądanej frakcji a pozostałość mieszano w eterze etylowym. Produkt odsączono i wysuszono, otrzymując 2,85 g (40,5%) 4-(5,6-dihydro-9-metylo-11H-imidazo[2,1-b] [3]benzazepinylideno-11)piperydynokarboksrlanu-1; temperatura topnienia 156,5°C (związek 2.13).
Przykład VI. Mieszaninę 1,79 g 3-(2-chloroetylo)oksazolidynonu-2, 2,65 g związku (1.04), 1,3 g węglanu sodu, 150 ml 4-metylopentanonu-2 i 1 g jodku potasu mieszano w ciągu 18 godzin w temperaturze wrzenia pod chłodnicą zwrotną. Po ochłodzeniu mieszaninę reakcyjną rozcieńczono wodą. Oddzielono warstwę wodną i ekstrahowano dwuchlorometanem. Połączone warstwy organiczne wysuszono, przesączono i odparowano. Pozostałość oczyszczano 'metodą chromatografii kolumnowej (żel krzemionkowy; CH2Cl2/CH3OH(NH-) 95 : 5). Odparowano eluent z pożądanej frakcji a pozostałość przekształcono w sól kwasu fumarowego' -(1 : 2) w etanolu. Sól tę odsączono i wysuszono, otrzymując 3,4 g (61,5%) fumaranu 3-(2-(4-(5,6-0^dro-11H-imidazo]2,1lb][3]benzazepinylideno-11)piperydynylo]etylo}lOksazolidynonUl2 (2:3); temperatura topnienia 188,8°C (związek 1.20).
Przykład VII. Mieszaninę 2,3 g 6l(2-chloroetylo)l7-metylotiazolo]3,2-a]pirrmidynonu-5, 2,65 g związku (1.04), 1,3 g węglanu sodu, 100 ml 4-metylopentanonu-2 mieszano w ciągu 24 godzin w temperaturze wrzenia pod chłodnicą zwrotną. Po ochłodzeniu, mieszaninę reakcyjną rozcieńczono wodą. Produkt ekstrahowano 4lmetylopentanonem-2 i ekstrakt wysuszono, przesączono i odparowano. Pozostałość oczyszczano metodą chromatografii kolumnowej (żel krzemionkowy; CI^2CH3H3OH(NH[) 95 : 5). Odparowano eluent z pożądanej frakcji a pozostałość krystalizowano z propanonu-2. Produkt odsączono 1 wysuszono, otrzymując 1,89 g
173 351 (41,3%) 6-{2-4[(5,6-dihydro-11H-imidαco[2,1-b][3]benzacepinylideno-11)plppeydynylol]etylo}-7-mρtylo-5H-tiazolo[3,2-a]aircmidynonu-5; temperatura topnienia 181,8°C (związek 1.13).
Przykład VIII. Mieszaninę 0,83 g yhloroacetonitrylu, 2,65 g związku (1.04), 1,1 g N,N-dweptyloptyloamiyy i 80 ml N,N-dwemetyloayptamidu mieszano w ciągu 18 godzin w temperaturze pokojowej. Mieszaninę reakcyjną wylano do wody i produkt ekstrahowano dwuchlorometanem. Ekstrakt wysuszono, przesączono i odparowano a pozostałość krystalizowano z αcptoziteclu. Produkt odsączono i wysuszono, otrzymując 2,0 g (65,7%) 4-(5,6-dihydro-11Himidaco[2,1-b][3]benzαcepinylideno-11)aiaerydynylo-1-acptonitrdlu; temperatura topnienia 220,4°C (związek 1.26).
Przykład IX. Mieseαnizę 1,0 g 3-yhloeo-2-metylopropenu-1, 2,6 g związku (1.04), 1,6 g węglanu sodu i 50 ml N,N-awumetyloacρtamiau mieszano w ciągu 20 godzin w temperaturze 50°C. Po ochłodzeniu, dodano 100 ml octanu etylu. Całość przemyto wodą (3x), wysuszono, przesączono i odparowano. Pozostałość oczyszczano metodą chromatografii kolumnowej (żel krcpmionkowd; CH2G2/CH3OH 95 : 5). Odparowano eluent z pożądanej frakcji a pozostałość aecpksctałcono w sól kwasu fumarowego (2:3) w propanolu-2. Sól tę odsączono i wysuszono, otrzymując 2,8 g (56,7%) fumaranu (6,11-dihydro-1l-[1-(2-metdloaeopey-2-ylo)aiperydcnylideno-4]-5H-imidazo[2,1-b][3]beneazppind (2 : 3); temperatura topnienia 179,5°C (związek 1.08).
Przykład X. Mieszaninę 1,57 g 4-chloro-2-metylobutenu-2 (rozpuszczonego w N,N-dwumetylofoemamidcie), 2,65 g związku (1.04), 1,1 g węglanu sodu, 0,01 g jodku potasu i 100 ml N,N-dwumPtyloacetamidu mieszano w ciągu 18 godzin w temperaturze pokojowej. Mieszaninę reakcyjną wylano do wody i produkt ekstrahowano dwuchloeometanpm. Ekstrakt wysuszono, przesączono i odparowano. Pozostałość oczyszczano dwukrotnie metodą chromatografii kolumnowej (żel krzemionkowy; CH2Cl2/CH3OH/CH3OH(NH3) 90 : 10 : 1; HPLC; Lichroprep RP18; CH 3COONH4 w H 2O 0,5 %/CH 3OH/CH3CN 40 : 55·5). Odparowano eluent z pożądanej frakcji a pozostałość krystalizowano z eteru izopropylowego. Produkt odsączono i wysuszono, otrzymując 0,25g (7,5%) 6,11-dihydro-11-11 ((3-metylobu-nn-2ylo)piapecdynylideno-4]-5H-imidαzo[2,1-b][3]benzazρpiny; temperatura topnienia 127,2°C (związek 1.09).
Przykład XI. Mieszaninę 19 g związku (2.03), 6 g chloroacetonitrylu, 8 g N,N-dwuetyloetyloaminy i 100 ml N,N-dwumptdloacptamidu mieszano w ciągu 18 godzin w temperaturze pokojowej. Mieszaninę reakcyjną odparowano a pozostałość roztworzono w wodzie. Produkt ekstrahowano dwuchlorometanem a ekstrakt wysuszono, przesączono i odparowano. Pozostałość oczyszczano metodą chromatografii kolumnowej (żel krzemionkowy; CH2G2/CH3OH 95 : 5). Odparowano eluent z pożądanej frakcji a pozostałość krystalizowano z acptoniteylu. Produkt odsączono i wysuszono, otrzymując 4,15 g (19,2%) 4-(9-fluoro-5,6-alhddeo-11H-imidazo[2,1-b][3]bpncazepizdlideno-11)pippryddnylΰ-1-acetonitrylu;temppratuea topyipzia 198,3°C (związek 2.08).
Przykład XII. Do miescaziny 2,83 g związku (2.03), 2,12 g węglanu sodu, 50 ml N,N-dwumptclofoemamidu i 1g jodku potasu wkroplono 25,4 g 4-chloro-2-metylobutpnu-2 (rozpuszczonego w N,N-dwumetyloformamidzie). Mieszanie w temperaturze pokojowej kontynuowano w ciągu 50 godzin. Mieszaninę reakcyjną rozcieńczono wodą i ekstrahowano 4-metdlopeztαzonem-2. Ekstrakt wysuszono, przesączono i odparowano a pozostałość oczyszczano metodą chromatografii kolumnowej (żel krzemionkowy; CH2Cl2/CH3OH(NH3) 95 : 5). Odparowano eluent z pożądanej frakcji a pozostałość przekształcono w sól kwasu maleinowego (i :2) w propanolu^. Sól tę odsączono i wysuszono, otrzymując 2,65 g (45,4%) malpinianu 9-fluoro6, 11 ^hydro-11-[1 -(3-metylobuten-2-ylo)piapryadZdlidPZO-4]-5H-imidaeo[2,1 -b [ [3]-benazpe piny (1 : 2); temperatura topnienia 203,4°C (związek 2.04).
Przykład XIII. Mieszaninę 1,5 g 3-bromopropenu-1, 2,65 g związku (1.04), 1,0 g wodorowęglanu sodu i 100 ml etanolu mieszano w ciągu 5 godzin w temperaturze wecpnia pod chłodnicą zwrotną. Mieszaninę reakcyjną odparowano a pozostałość roztworzono w wodzie. Produkt ekstrahowano 4-mptyloapntazonem-2 a ekstrakt wysuszono, przesączono i odparowano. Pozostałość oczyszczano metodą chromatografii kolumnowej (żel krzemionkowy;
153 351
CH oCĘ/CH 3O H/CH 3OH(NH3) 90 : 10 : 0 —>90: 10: 1). Odparowano eluent z pożądanej frakcji a pozostałość przekształcono w sól kwasu maleinowego (1 : 2) w propanolu-2. Sól tę odsączono i wysuszono w ciągu 2 godzin pod zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze 100°C, otrzymując 1,1 g (20,5%) maleinianu 6,11-dihydro-11-[1-(propen-2-ylo)piperydynylideno-4]-5H-imidazo[2,1-b][3]-benzazepiny (1 : 2); temperatura topnienia 160,8°C (związek 1.07).
Przykład XIV. Mieszaninę 2,7 g związku (3.04), 1 g polioksymetylenu, 2 ml 4% roztworu tiofenu w metanolu i 150 ml metanolu uwodorniano pod normalnym ciśnieniem w temperaturze 50°C w obecności 1 g 10% palladu na węglu jako katalizatora. Po związaniu obliczonej ilości wodoru, odsączono katalizator a przesącz odparowano. Pozostałość oczyszczano metodą chromatografii kolumnowej (żel krzemionkowy; CH^Ch/CHąOHINH’) 95 : 5). Odparowano eluent z pożądanej frakcji a pozostałość przekształcono w sól kwasu fumarowego (1 : 2) w propanolu-2. Sól tę odsączono i wysuszono otrzymując 3,1 g (59,0%) fumaranu 6,11 -dihydro-8-metylo-11(1 -metylopipery dy nylideno-4]-5H-imidazo[2,1 -b ] 13]tκϊnzazepiny (2 : 2); temperatura topnienia 211,0°C (związek 3.05).
Przykład XV. Mieszaninę 2,7 g związku (5.01), 2 g polioksymetylenu, 2 ml 4% roztworu tiofenu w metanolu i 150 ml metanolu uwodorniano pod normalnym ciśnieniem w temperaturze pokojowej w obecności 2 g 5% platyny na węglu jako katalizatora. Po związaniu obliczonej ilości wodoru, odsączono katalizator a przesącz odparowano. Pozostałość rozdzielono pomiędzy dwuchlorometan i NHąOH. Warstwę wodną oddzielono i ponownie ekstrahowano dwuchlorometanem. Połączone warstwy organiczne wysuszono, przesączono i odparowano. Pozostałość krystalizowano z mieszaniny eteru izopropylowego i acetonitrylu (2x). Produkt odsączono i wysuszono otrzymując 0,76 g (26,2%) hemihydratu 6,11-dihydro-11-(1-metyłopiperydynylideno-4]-5H-imidazo[2,1-b][3]-benzazepiny (1 : 2); temperatura topnienia 117,8°C (związek 5.02).
Przykład XVI. Mieszaninę 2,65 g związku (1.04), 20 ml kwasu octowego i 15 ml propanonu-2 mieszano w ciągu 2 godzin w temperaturze pokojowej w atmosferze azotu. Dodano porcjami 1,5 g czterowodoroborku sodu i mieszanie kontynuowano w ciągu 18 godzin. Mieszaninę reakcyjną rozcieńczono wodą i zalkalizowano 15% roztworem NaOH. Produkt ekstrahowano dwuchlorometanem a ekstrakt wysuszono, przesączono i odparowano. Pozostałość oczyszczano metodą chromatografii kolumnowej (żel krzemionkowy; CH 2Cl2/CH3OH/CH’OH(NH3) 90:10: 1). Odparowano eluent z pożądanej frakcji a pozostałość przekształcono w sól kwasu maleinowego (1 : 2) w propanonie-2. Sól tę odsączono i wysuszono otrzymując 2,51 g (46,3%) maleinianu 6,11-dihydro-11-[1-(1-metyloetylo)piperydynylideno-4] -5H-imidazo[2,1-b][3]-benzazepiny (1 : 2); temperatura topnienia 183,6°C (związek 1.06).
Wszystkie związki wymienione w tabelach 1-7 wytworzono postępując zgodnie ze sposobami wytwarzania opisanymi w przykładach I-XVI.
173 351
Tabela 1
Związek nr L- Dane fizyczne
1 2 3
1 .01 CH3- t.t. 2O9,3°C/CF S0 H J A
1.02 CHj- t.t. 154,5°C
1.03 H5C2OOC- t.t. 170,6°C
1.04 H- t.t. 192,^0/1/2 H20.2fumaran
1.05 C2H5- t.t. 184,2°C/2malelnlan
1.06 CH3CH(CH3)- t.t. 183,6°C/2 malelnlan
1.07 CH2=CH-CH2- t.t. 160,8oC/2 malelnlan
1.08 CHz=C(CH3)-CH2- t.t. 179,5°C/3/2 fumaran
1.09 CH3-C(CH3)=CH-CH2- t.t. 127,2°C
1.10 C6H3-CH-CH-CH2- t.t. 172,2°C/fumaran
1.11 C6H5”CH2- t.t. 207,2°C
1.12 CH3°~^ ^CH2 ) 2 t.t. ieO,5°C/2(COOH)2
1.13 t.t. 181,8°C
Y <CH2>2-
1.14 (ch2)2- t.t 197,£Pc/H20.3fumaran
0
1.15 <^^>~(CH2)2~ t.t. 163,8°C
H
1.16 X- nPh, t.t. 199,0°C
1.17 Η2Ν\ζΝγΟΗ3 t.t. 257,4°C
ch3
173 351
Tabela 1 (ciąg dalszy)
1 2 3
1.18 <C©CH2- t.t. 160,3°C
1.19 t.t. 162,1°C/Hj0.2 fumaran
1.20 X ©Ai-(ch2)2- t.t. 188,8°C/3/2 fumaran
1.21 h5c2-{<^>I-(ch2)2- fŁ=.N t.t. 170,7^:/2 maleinian
1.22 0 HH-Nl-iCH,).- t.t. 194,7°C
O
1.23 c2h5-o~(ch2)2- t.t. 176,5°C/2 maleinian
1.24 VH3 u CH3-MC- NH-C-(CH2)2- t.t. 165,ίΌ
1.25 h5c2ooc-nh-(ch2)2- t.t. 167,2oC/2 fumaran
1.26 nc-ch2- t.t. 220,4°C
1.27 h^-(ch2)2- -
1.28 h?n-(ch2)2- t.t. 186,6°C/ 1/2 H20.3 fumaran
1.29 ho-(ch2)2- t.t. 225,1°c/cf3so3h
1.30 H0-(ch2)2- t.t. 145,7°C/2 maleinian
/=\
1.31 V/0(CH2)2- t.t. 172,6oC/2 maleinian
/— N
1.3? ^/>-nh-(ch2)2- t.t. 165,1°C
1.33 N“N H2N ©s NH-(CH2^2- t.t. 251,4°C
1.34 /-N nh-(ch2)2- t.t. 205,5°C/ l/2H20/4cykloheksanosulfaminian
1.35 1.36 \ L. J>NH-(CH ) - t.t. 202,9°C/2 maleinian
2 2 0 CHj -NH-C-NH~(CH 2)2 - t.t. 178,1°C
1.37 scn-(ch2)2-
1.38 γ©αΝΗ2 S Ν©Λ- ΝΗ-δ-ΝΗ-(0Η2)2- -
I73 35i
I9
Tabela i (ciąg dalszy)
1.39
H •N·
NH-(CH2)2t.t.
203,0 C/ 1/2 H^O.3 fumaran
1.40
1.41
1.42
1.43
1.44
CH3-NH-C-NH-(CH2)2ci-(ch2)2ę«3
Cr s_<CH2>2'
OCH- nCH3
3 || J
CH3O-CH-CH2-NH-C-NH-(CH2)2CH,
3 N nh-(ch2)2-
t.t. 155,2°C/ 1/2 H2O t.t. 169,9°C/2 maleinian
t.t. 265,4°C(dec.)/2 cykloheksylo· suljaminian
HJ
t.t. 153,9°C/2H2O.3 cykloheksanosulfioninian
1.45
1.46
1.47
1.48
1.49
1.50
1.51
1.52
1.53
t.t. 234,8°C/2H2O.3HCl
t.t. 161,0°C fumaran/t.t. 156,4°C
t.t. 131,5°C fumaran.1/2 H20.l/2 etanoląi/ t.t. 127,4°C t.t. 130,3°C
t.t. 195,9°C
t.t. 202,9°C
173 351
Tabela 1 (ciąg dalszy)
1 2 3
1.54 CH^-CO t.t. 182,1°C
1.55 0-(οπ2)2- t.t. 165,5°C
1.56 O(CHl)l- t.t. 158,5°C
C_H il 0
1.57 (Q-(c«2)2- t.t. 147,4°C
TH2-0H
1.58 Q-<™2)2- t.t. 158,5°C
;-°-c2h5 0
1.59 t^>-(c2>2- 1/2 020/t.t. 166,2°C
COOH
1.60 I100C-(CH2)2- 2 020/t.t. 154,9°C
1.61 etanola-ć (1:1)/t.t. 208,6°C
ir0H 0
t.t. - temperatura topnienia
Tabela 2
Związek nr L- R2 Dane fizyczne
1 2 3 4
2.01 CH-·,- F t.t. 195,7°C/2 fumaran
2.02 H5C2OOC- F t.t. 175,2°C
2.03 H- F t.t. 180,1°C
173 351
Tabela 2 (ciąg dalszy)
2.04
2.05
2.06
2.07
2.08
2.09
2.10
2.11
2.12
2.13
2.14
2.15
2.16
2.17
2.18
2.19
2.20
2.21
2.22 ch3-c(ch5)=ch-ch2-
(ch2)2(ch2)2h2n h2n-(ch2)2C />-nh-(ch2)2\— N ^_nh-(ch2)2HHC00C5 2
CH„2 2
NC-CH2h2n-(ch2)2^yNH-(cH2)2N
3°—(\ Λ -(CH2)2 Z' ,Ć-NH-(CH2)2 CH3t.t. 2O3,4°C/2 maleinian
t.t. 168,9°C/ 3/2 H20.5/2 maleinian
t.t. 162,2°C/ 3/2 H20.5/2fumaran
t.t. 201,9°C/3 fumaran
CH, (fH3
(ch2)2t.t. - temperatura topnienia ch3 CH3CH3ch3CH3ch3CH,
Clly
CH,
Br
F
t.t. 198,3°C
t.t. 165,1oC/3 maleinian
t.t. 238,6°C
t.t. 203,1°C t.t. 156,5°C t.t. 214,3°C
t.t. 202,2°C
t.t. 219,3°C/3 fumaran
t.t. 131,1°C
L.t. 192,6°C/ 5/2(COOH)2
t.t. 214,2oC/2 maleinian
t.t. 213,4°C t.t. 187,2°C/H20
173 351
Związek nr
3.01
3.02
3.03
3.04
3.05
3.06
3.07
3.08
3.09
3.10
3.11
3.12
3.13
3.14
3.15
3.16
3.17
3.18
HHCH,
LCH,H h5c2oocrs c 5 1-
CH,
o (ch2)2©γ(αιΛo sy, ch, <ch2)2CH^H5C2OOCH,N\ CH, r? y/ π—
NC-CH2ch3H5C2OOC5 2
Dane fizyczne (CH2)2CH,
CH3O- t.t. 19O,3°C/2 maaeinian
C11,O- t.t. 104,4°C
CH,O- t.t. 184,4°C
ch5- t.t. 221,9°C/2 fumaran
CH3- t.t. 211,0°C/2 fumaran
CH3- t.t. 199,8°C
CH3- t.t. 214,2°C
ch,- t.t. 162,3^/^0.3 fumaran
CH,- t.t. 235,1°C/2 H2O.3HCl
Cl t.t. 186,6°C
Cl t.t. 140,3°C
Cl t.t. 197,1°C
Cl t.t. 217,6°C
Cl -
F t.t. 152,4°C
F t.t. 149,4°C
F -
F t.t. 192,2°C/H20.3/2 fumaran
173 351
Tabela 3 (ciąg dalszy)
1 2 3 4
3.19 HjCO—(CH2)2- OCH3 3/2 malelnlan.etanolaŁ/ t.t.15O,3°C
3.20 /łLy nh-(ch2)2- Cl szczawian (l:2)/t.t. 206,7°C
P
3.21 (ch2)2- Cl t.t. 171,3°C
V
3.22 h2n-(ch2)2- Cl -
3.23 h5c2-o-co-(ch2)2- F t.t. 114,6°C
3.24 NC-CH2- F t.t. 204,7°C
3.25 _ CHj F t.t. 211,6°C
(ch2)2- 0
3.26 h5co—(ch2)2. F t.t. 149,1°C
3.27 YY = (CH2)2- Cl szczawian (2:5), 1/2 etanolafe/t.t. 170,7°C
0
3.28 H-^CO —y y— (CH?)2- CH3 cykloheksylosulfaminian (1:2),
3.29 0 HNXUPl-(CH2)3- CH3 H2O/t.t. 149,8¾ fumaran (1:2), 1/2 H2O/t.t. 200,3°C
&
3.30 HO-Q(C„2)2- CHj fumaran (2:3).1/2 etanolaŁ. 1/2 HjO/t.t. 176,0°C
3.31 H00C-(CH2) - F 2 H O/t.t. 136,1°C
3.32 ^N<^NH-(CH2)2- F t.t. 191,2°C
3.33 4-Tc-™-<ch2)2- F t.t. 173,5¾
3.34 θ-(εΗ2>2- F t.t.177,?°C
3.35 HO (CH2)2“ F -
3.36 h2n-(ch2)2- F t.t. 141,5°C
I73 35i
Związek nr
L4.01
4.02
4.03
4.04
CH,
4.05
4.06
4.07
4.08
4.09
4.10
4.11
4.12
4.13
4.14
4.15
4.16
Tabela 4
L-N
RJ
R4
Dane fizyczne
H
.. (ch2)2· NC-CH2h2n-(ch2)2C2H500CCHjMM, , CH, (ch2)2C H ooc2 5 ch5H
-CH,
-CH,
-CH,
-CH,
-CH,
-CH,
-CH,
-CH,
-CH,
-CH2OH
-CH2OH
-CH2OH
-CH2OH
-CHO
-CHO
C6H5
H
H
H
H
H
H
H
t.t. 171.5 C t.t. 167,0°C t.t. 172,2°C t.t. 212,4°C
t.t. fumaran. H2O
t.t. 150,6°C/ 5/2(COOH), ,
t.t.180,2°C/ 7/2(COOH)2 t.t. 226,5°C
t.t. 171^0
t.t. 191,9’C t.t. >200°C dec./ 5/2 fumaran t.t. 228,, C
t.t. 138,2°C t.t. 171,6°C
173 351
Tabela 4 (ciąg dalszy)
1 2 3 4 5 6
4.17 C-H-OOC2 7 0 -COOH 0 t.t. 182,2°C
4.18 C2H5OOC- H -ch2oh -CH2OH -
4.19 0- H -ch2oh -CH200 -
4.20 CH3- H -ch2oh -C0200 t.t. 206,3°C
4.21 ch3- H -CH3 -ch2oh t.t. 166,e°c
4.22 CHj- H -CH3 -Br t.t. 116,o°c
4.23 CH3- H -COOH H t.t. 241,3°c
4.24 ch5- F -CHO H t.t. 176,5°C
4.25 CH,- F -CHjOH 0 t.t. 181,5°C
4.26 CH3- F -CH2OH -C020H t.t. 220,0°C
4.27 CH3- H -CH-CH-COOC2H5 H -
4.28 CH3- H -CH=CH-COOH H fumar2n/ 3/2H2O 1:.1:. 266,31¾
4.29 CH 3 F -COOH H Ί/2 ΙΊΟ t.C. 261,6°C
4.30 ch7- C H -CH2-COOCH5 H -
4.31 CH3- H -CH2-COOH H
t.t. - temperatura topnienia
R73 35R
Tabela 5 (ciąg dalszy)
1 2 3
5.06 nc-ch2- t.t. 194,7°C/ a/2 fumaran
5.07 H,N-CH --H ~ -
5.08 t.t. 175,1°C/ 7/2 fumaran
5.09 Λ (? Y__2_c _NH-(CH2)2- t.t. 205,5°C
5. ao H3CO-^~y(CH?)2- cykloheksylosulfaminian (1:2) 1/2 ^Y/t.t. 125,4°C
5.11 CH5-CO- t.t. 153,8°C
t.t. - temperatura topnienia
Związek nr
6.01
6.02
6.03
CH, c2ii5oocHL-
Dane fizyczne
135,8°C
246,9°C/2HBr 1/2 H2O
6.04
6.05
t.t.206,4°C/2(COOH)2
1/2 H2O
t.t. 158,9°C/ 5/2(COOH)2.1/2H2O
173 351
Tabela 7
173 351
Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.
Cena 4,00 zł

Claims (12)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Sposób wytwarzania nowych pochodnych imidazo[2,1-b][3]benzazepiny o wzorze 1 wzór 1 w którym każda linia kropkowana oznacza niezależnie ewentualne wiązanie; R1 oznacza atom wodoru, atom chlorowca, Ci-Ch-alkil lub Ci-C4-alkok.syl; R2 oznacza atom wodoru, atom chlorowca, Ci-C4-alkil lub Ci-C4-alkoksyl; R3 oznacza atom wodom, Ci-C4-alkil, etenyl podstawiony hydroksykarbonylem lub Ci-C4-alkoksykarbonylem, Ci-C4-alkil podstawiony hydroksykarbonylem lub Ci-C4-alkoksykarbonylem; hydroksy-Ci-C4-alkil, formyl lub hydroksykarbonyl; R4 oznacza atom wodom, Ci-C4-alkil, hydroksy-Ci-C4-alkil, fenyl lub atom chlorowca; R5 oznacza atom wodom, Ci-C4-alkil lub atom chlorowca; L oznacza atom wodom Ci-C6-alkil, Ci-C6-alkil podstawiony jednym podstawnikiem wybranym z grupy obejmującej grupę hydroksylową, atom chlorowca, Ci-C4-alkoksyl, hydroksykarbonyl, Ci-CU-alkoksykarbonyl, Ci-C4-alkoksykarbonyIo-Ci-C4-alkoksvl, hydroksykarbonylo-Ci-C4-alkoksyl, grupę Ci-C4-alkoksykarbonyloaminową, grupę Ci-C^^idlkiloami^(^l^:^i^l^(^i^;ylową, grupę Ci-C4alkiloaminokarbonyloaminową, grupę Ci-C4-alkiloaminotiokarbonyloaminową, grupę arylową, grupę aryloksylową i grupę arylokarbonylową; Ci-C6-alkil podstawiony zarówno grupą hydroksylową jak i aryloksylową; C3-C6-alkenyl; C3-C6-alkenyl podstawiony arylem; w których to grupach każdy aryl oznacza fenyl lub fenyl podstawiony atomem chlorowca, grupą cyjanową, hydroksylową, Ci-C4-alkilem, Ci-Cb-alkoksylem, grupą aminokarbonylową lub fenylem podstawionym Ci-C4-alkiloksykarbonylem lub grupą hydroksykarbonylową; lub L oznacza rodnik o wzorze -Alk-Y-Het, -Alk-NH-Co-Het2 lub -Alk-Het3; w których to wzorach Alk oznacza Ci-C4-alkanodiyl; Y oznacza O, S lub NH; Heti Het2 i Het3 oznaczają każdy furanyl, tienyl, oksazolil, tiazolil lub imidazolil, każdy ewentualnie podstawione jednym lub dwoma podstawnikami Ci-C4-alkilowymi; pirolil lub pirazolil ewentualnie podstawione formylem, hydroksyCi-C4-alkilem, hydroksykarbonylem, Ci-C4-ŁÓ!^oksykarbonylem lub jednym lub dwoma podstawnikami Ci-C4-alkilowymi; tiadiazolil lub oksadiazolil ewentualnie podstawione grupą aminową lub Ci-C4-alkilem; pirydynyl, pirymidynyl, pirazynyl lub pirydazynyl, każdy ewentualnie podstawiony Ci-C4-alkilem, Ci-C4-alkoksylem, grupą aminową, grupą hydroksylową lub atomem chlorowca; imidazo[4,5-c]pirydynyl-2; a Hetmoże także oznaczać 4,5-dihydro-5-keto-IH-tetrazolil podstawiony Ci-C4-alkilem, 2-keto-3-oksazolidynyl, 2,3-dihydro-2-keto-IHbenzimidazolil-1 lub rodnik o wzorze 2 lub 3
    173 351 wzór 3 w których to wzorach R6 oznacza atom wodoru lub Ci-Cą-alkil; a A-Z oznacza -S-CH =CH-, -S-CH2-CH2-, -S-CH2-CH2-CH2-, -CH=CH-CH=CH-, -CH2-CH2-CH2-CH2-, -N(CH3)C(CH3)=CH- lub -CH=C(CH3)-(O)-; z wyłączeniem 6,ll-dihydro-ll-(piperydynylideno-4)-5H-imidazo[2,1-b] [3]benzazepiny; jego farmaceutycznie dopuszczalnych soli addycyjnych lub postaci stereochemicznie izomerycznych, znamienny tym, że związek pośredni o wzorze (1-b), w którym T oznacza resztę imidazo[2,l-b][3]benzazepiny o wzorze 4, ,W którym R1, R2, R3, R4 i R5 mają wyżej podane znaczenie, poddaje się reakcji z chloromrówczanem Ci-Cą-alkilu lub a-chlorowco-Ci-Cą-alkilu, w obecności zasady i w rozpuszczalniku obojętnym dla przebiegu reakcji otrzymując związek o wzorze 5, w którym T ma wyżej podane znaczenie i który ewentualnie hydrolizuje się w obecności kwasu lub zasady z wytworzeniem związku o wzorze (1-c),
    O
    II /
    C1-C4alkil-O-C-N, hydroliza
    H-N wzór 5 wzór (1-c) z tym że w przypadku reakcji z chloromrówczanem a-chlorowco-Ci-Cą-alkilu otrzymuje się bezpośrednio związek o wzorze (1-c), albo odbenzylowuje się związek o wzorze (1-d) przez katalityczne uwodornienie w obecności wodoru i katalizatora w rozpuszczalniku obojętnym dla przebiegu reakcji, z wytworzeniem związku o wzorze (1-c),
    173 351
    W ch2-n
    NH
    T wzór (1-d) - wzór (1-c) po czym tak otrzymany związek o wzorze (1-c) ewentualnie N-alkiluje się reagentem o wzorze 6, w którym L1 ma, z wyjątkiem atomu wodoru, wyżej podane znaczenie dla podstawnika L, a W oznacza grupę odszczepialną, z wytworzeniem związku o wzorze (1-e),
    Wzór (1-e) wzór (1-c) względnie związek o wzorze (1-c) N-alkiluje się reagentem o wzorze 7, w którym L2 oznacza geminalną dwuwartościową ewentualnie podstawioną grupę C1-C6-alkilidenową, z wytworzeniem związku o wzorze (1-f),
    H-N wzór 7 l2h-n' wzór (1-c) wzór (1-f) przy czym reakcje N-alkilowaniaprowadzi się w rozpuszczalniku obojętnym dlaprzebiegu reakcji, ewentualnie w obecności zasady, i ewentualnie przekształca się otrzymany związek o wzorze (1-c), (1-e) lub (1-f)' w terapeutycznie czynną nietoksyczną postać soli addycyjnej przez traktowanie kwasem lub zasadą; albo przeciwnie, przekształca się sól w wolną zasadę lub kwas, traktując ją odpowiednio zasadą lub kwasem; i/lub wytwarza się jego postacie izomeryczne stereochemicznie.
  2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się związek o wzorze 6, w którym L1 oznacza C1-C4-alkil lub C1-C4-alkil podstawiony hydroksykarbonylem lub C i-C4-alkoksykarbonylem.
  3. 3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się substrat, w którym R3 oznacza atom wodoru, C1-C4-alkil, formyl, hydroksy-C1-C4-alkil lub hydroksykarbonyl; R4 oznacza atom wodoru, atom chlorowca lub hydroksy-C1-C4-alkil.
  4. 4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się substrat, w którym R1 oznacza atom wodoru lub atom chlorowca; r2 oznacza atom wodoru, atom chlorowca lub C]-C4-alkoksyl.
  5. 5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania 5,6-dihydro11-(1-metylopipery<^łyin^li‘^d^m^^^)^11H-imidazo[2,1-b][3]benzazepmy, jako substrat stosuje się 5,6-dihydro-11 -(piperydynylideno-4)-11 Hiimidazo[2,1 -b[33]bnnazzepięę.
  6. 6. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania ę-fluoro-ódłdihydro-11-(1-metylopiperydynylideno-4)-5H-imidazo[2,1-b][3]benzazeeiny, jako substrat stosuje się 9-fluoro-6,11 -dihydro-11 ((piperydynyhdeno-4)-5H-imidazo[21 Ub [ 33]izezzzbepinę.
  7. 7. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania 11-(1 -metyloeieerydynylidzno-4)-11H-imidazo[2,1-b][3]bbnnanbpiny, jako substrat stosuje się 11-(eipel rydynylidznol4)-ł lH-imidazo[2,ł-b][3]benz£n;epinę.
    173 351
  8. 8. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania 6,11-dihydro-11-(1 -mctylopiperydynylideno-4)-5H-imidazo]2,1 -b][3]benzazepinylo-3-metanolu , jkko substrat stosuje się 6,11-dihydro-11-(piperydynylideno-4)-5H-imidazo[2,1-b]]3]benzazepinylo-3-metanol.
  9. 9. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania 8-fluoro-6,11 dihydro-11-(1-metylopiperydynylideno-4)-5H-imid;azo[2,1-b]]3]benzazepiny, jako substrat stosuje się 8-fluoro-6,11 -dihydro-11 ((pipey'dynyhdeno-4)-5H-imid£zo[2, - -b][3]benazzepięę.
  10. 10. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania aldehydu
    6.11 -dihydro-11-(1 meao^kpipx;r\dhnn,'ike^no-4^)-^5^U-midhz^ot2:11 -b][3]benzazepinylo-3-I'róówkowego, jako substrat stosuje się aldehyd 6,11-dihydro-11-(piperydynylideno-4)-5H-jmidazo]2,1 -b][3]benztαepίnylo-3-mrówkowy.
  11. 11. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania kwasu
    6.11 -dihydro-11-^1 -merylopiperydynylideno-4)-5H-imidEzo)[2, Ub ] [3]benzzeepino-3-ka-bokrylowego, jako substrat stosuje się kwas 6,11-dihydro-11-(piperydynylideno-4)-5H-imidazo]2,1b]]3]benzazepino-3-karboksrlowy.
  12. 12. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania 7-fluoro-6,11 dihydro-11-(1-metylopiperydynylideno-4)-5H-imidazo[2,1-b]]3]benzazepiny, jako substrat stosuje się 7-fluoro-6,11-dIhydro-11-(pIperydynylideno-4)-5H-imidazo|2,1-b]|3]ber)zazepInę.
PL92311556A 1991-06-13 1992-06-09 Sposób wytwarzania nowych pochodnych imidazo[2,1-b][3] benzazepiny PL173351B1 (pl)

Applications Claiming Priority (2)

Application Number Priority Date Filing Date Title
US71448691A 1991-06-13 1991-06-13
PCT/EP1992/001330 WO1992022551A1 (en) 1991-06-13 1992-06-09 IMIDAZO[2,1-b][3]BENZAZEPINE DERIVATIVES, COMPOSITIONS AND METHOD OF USE

Publications (1)

Publication Number Publication Date
PL173351B1 true PL173351B1 (pl) 1998-02-27

Family

ID=24870243

Family Applications (4)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL92311555A PL170771B1 (pl) 1991-06-13 1992-06-09 Sposób wytwarzania nowych pochodnych imidazo[2,1-b][3]benzazepiny PL PL
PL92311556A PL173351B1 (pl) 1991-06-13 1992-06-09 Sposób wytwarzania nowych pochodnych imidazo[2,1-b][3] benzazepiny
PL92301818A PL170776B1 (en) 1991-06-13 1992-06-09 Method of obtaining novel derivatives of imidazo[2,1-b][3]benzazepin
PL92311557A PL170763B1 (pl) 1991-06-13 1992-06-09 Sposób wytwarzania nowych pochodnych imidazo[2,1-b][3]benzazepiny PL PL

Family Applications Before (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL92311555A PL170771B1 (pl) 1991-06-13 1992-06-09 Sposób wytwarzania nowych pochodnych imidazo[2,1-b][3]benzazepiny PL PL

Family Applications After (2)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL92301818A PL170776B1 (en) 1991-06-13 1992-06-09 Method of obtaining novel derivatives of imidazo[2,1-b][3]benzazepin
PL92311557A PL170763B1 (pl) 1991-06-13 1992-06-09 Sposób wytwarzania nowych pochodnych imidazo[2,1-b][3]benzazepiny PL PL

Country Status (4)

Country Link
PL (4) PL170771B1 (pl)
YU (1) YU61292A (pl)
ZA (1) ZA924326B (pl)
ZM (1) ZM2992A1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
YU61292A (sh) 1994-09-09
PL170776B1 (en) 1997-01-31
PL170763B1 (pl) 1997-01-31
PL170771B1 (pl) 1997-01-31
ZM2992A1 (en) 1994-05-25
ZA924326B (en) 1993-12-13

Similar Documents

Publication Publication Date Title
CN112110918B (zh) 螺环取代的嘧啶并环类化合物,其制法与医药上的用途
KR0184017B1 (ko) 이미다조[2,1-b][3]벤즈아제핀 유도체,조성물 및 사용방법
CA2378202A1 (en) New compounds
JP2004501918A (ja) Xa因子阻害剤としての1−(ヘテロアリール−フェニル)−縮合ピラゾール誘導体
AU2009314760A1 (en) Novel tricyclic derivative or pharmaceutically acceptable salts thereof, preparation method thereof, and pharmaceutical composition containing the same
EP4139291A1 (en) Collagen 1 translation inhibitors and methods of use thereof
EP3240783B1 (en) New benzimidazole derivatives as antihistamine agents
HRP920156A2 (en) Imidazo (1,2-a) (pyrrolo, thieno or furano) (3,2-d)azepine derivatives, ositions and method of use
TW202334144A (zh) 稠合的三嗪酮衍生物及其使用方法
AU676702B2 (en) Antiallergic imidazo{1,2-a}(pyrrolo, thieno or furano){2,3-d}azepine derivatives
EP1923387B1 (en) Acylguanidine derivative or salt thereof
PL173351B1 (pl) Sposób wytwarzania nowych pochodnych imidazo[2,1-b][3] benzazepiny
EP1973907B1 (en) Imidazo (1,2-a)pyridin-3-yl-acetic acid hydrazides, processes for their preparation and pharmaceutical uses thereof
EP0743946A1 (en) 5ht2b receptor antagonists condensed indoles
US5008282A (en) Cyclic guanidine derivatives, anti-ulceratives and methods of manufacturing the same
KR100539724B1 (ko) 항정신병성약제로서의헥사하이드로-피리도(4,3-b)인돌유도체
US5240944A (en) Cyclic guanidine derivatives, anti-ulceratives and method of manufacturing the same
JP2010531887A (ja) ベンズイミダゾールチオフェンの調製方法
NZ755300B2 (en) Novel heterocyclic compound, its preparation method, and pharmaceutical composition comprising the same
NZ755300A (en) Novel heterocyclic compound, its preparation method, and pharmaceutical composition comprising the same
HK1240223A1 (en) New benzimidazole derivatives as antihistamine agents
HK1240223B (en) New benzimidazole derivatives as antihistamine agents
NO et al. 3rd Phase, Bangalore 560078 (IN).
HK1123792B (en) Imidazo (1,2-a)pyridin-3-yl-acetic acid hydrazides, processes for their preparation and pharmaceutical uses thereof
JPH11503432A (ja) オルト位で縮合環化したβ−カルボリン