PL176815B1

PL176815B1 - Urządzenie do regulacji ciśnienia gazu w komorze pieca koksowniczego

Info

Publication number: PL176815B1
Application number: PL93306863A
Authority: PL
Inventors: Hans J. Giertz; Werner Eisenhut; Friedrich Huhn; Hans-Jürgen Hammermann
Original assignee: Bergwerksverband Gmbh
Priority date: 1992-07-14
Filing date: 1993-07-12
Publication date: 1999-07-30
Also published as: KR100257530B1; SK5395A3; AU4567593A; DE59307997D1; JPH08502765A; UA43832C2; DE4321676A1; JP3733139B2; ZA934904B; CA2139401C; ES2114611T3; CZ5295A3; RU2126436C1; CA2139401A1; ATE162208T1; SK280444B6; CN1083847A; DE4321676C2; BR9306739A; AU667562B2

Abstract

1. Urzadzenie do regulacji cisnienia gazu w komorze pieca koksowniczego z, usytuowanym pod ko lankiem pionowej rur y odprowadzajacej, organem dlawiacym w ksztalcie filizanki, nad którym usytuowany jest prze wód doprowadzajacy wody, znamienny tym, ze or gan dlawiacy (1, 6, 10, 60, 70, 90, 102, 112) posiada co najmniej jeden otwór odplywowy (3, 7, 62, 63, 71, 91 , 104) wody pomiedzy dnem filizanki a krawedzia filizanki, zas w przewodzie doprowadzeniowym (33) wody usytuowany jest zawór (32), który polaczony jest przez naped wykonawczy (18) i jednostke obliczenio wa (31) z punktami pomiaru cisnienia (15, 25, 26, 27, 28). Fig. 4 PL PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie do regulacji ciśnienia gazu w komorze pieca koksowniczego.

Z opisu patentowego DE-PS 955 681 znane jest urządzenie do regulacji ciśnienia gazu w kolankach pionowych rur odprowadzających baterii pieców koksowniczych, wyposażone w elementy dławiące, połączone z tarczą krzywkową jako organem sterującym. Kształt krzywki odpowiada przy tym zazwyczaj oczekiwanym relacjom ciśnienia. W wyniku obracania się elementu dławiącego w kolanku pionowej rury odprowadzającej, odbywającego się drobnymi krokami, światło tej rury regulowane jest od początku napełniania komory pieca aż do końca procesu odgazowania wsadu odpowiednio do zmian ciśnienia gazu, wydzielającego się z odgazowywanego węgla. Celem regulacji jest utrzymanie w komorze stałego nieznacznego nadciśnienia.

Z opisu zgłoszenia DE 1 192 152 znane jest urządzenie do regulacji ciśnienia gazu w komorze pieca koksowniczego, wyposażone w elementy dławiące, utworzone przez przestawne obrotowe w poziomie zawory klapkowe, zbliżone kształtem do filiżanek, umieszczone w kolankach pionowych rur odprowadzających, które uruchamiane są odpowiednio do zmian ciśnienia w trakcie wydzielania się gazu z odgazowywanego węgla. Regulacja odbywa się przy

176 815 tym za pośrednictwem krzywki, której czas jednego obrotu odpowiada czasowi trwania odgazowania wsadu i która jest połączona dźwignią z zaworem klapowym. W położeniu poziomym zawór klapowy wypełnia się wodą, tak że uzyskuje się znane w koksownictwie skutecznie działające uszczelnienie cieczowe.

W tych znanych układach regulacyjnych wadą jest to, że odpowiednio do zadanego wstępnie kształtu geometrycznego krzywki jako organu sterującego mogą być sterowane tylko wszystkie piece koksownicze jednej baterii. Indywidualna regulacja ciśnienia w komorze, zależna od rzeczywiście występującego wydzielania się gazu w poszczególnych piecach, nie jest możliwa.

Urządzenie do regulacji ciśnienia gazu w komorze pieca koksowniczego z, usytuowanym pod kolankiem pionowej rury odprowadzeniowej, organem dławiącym w kształcie filiżanki, nad którym usytuowany jest przewód doprowadzający wody, według wynalazku charakteryzuje się tym, że organ dławiący posiada co najmniej jeden otwór odpływowy wody pomiędzy dnem filiżanki a krawędzią filiżanki, zaś w przewodzie doprowadzeniowym wody usytuowany jest zawór, który połączony jest przez napęd wykonawczy i jednostkę obliczeniową z punktami pomiaru ciśnienia.

Korzystnie organ dławiący ma dno w kształcie stożka z wierzchołkiem wystającym do góry i szczeliny odpływowe przedzielone żeberkami.

Korzystnie organ dławiący ma lejkowate dno.

Korzystnie krawędź przedłużenia kolanka pionowej rury odprowadzającej, stanowiącej rurę wylewową organu dławiącego, jest ścięta ukośnie lub jest zaopatrzona w wybrania ewentualnie otwory. .

Korzystnie organ dławiący stanowi płytka z osią i urządzeniem przestawnym, umieszczona pod kolankiem pionowej rury odprowadzającej.

Korzystnie organ dławiący stanowi przedłużenie kolanka pionowej rury odprowadzającej, uformowane w kształcie litery U, i posiadające . otwór odpływowy oraz krawędź przelewową.

Korzystnie organ dławiący stanowi rura wylewowa z zanurzeniem, umieszczona pod przedłużeniem kolanka pionowej rury odprowadzającej.

Korzystnie przewód doprowadzający wodę do organu dławiącego jest połączony z przewodami i z urządzeniem regulacyjnym.

Dające się regulować zanurzenie w wodzie może być zrealizowane z użyciem typowego przestawnego obrotowo w poziomie zaworu klapowego, zbliżonego kształtem do filiżanki. Musi być przy tym regulowane dodawanie do niego wody. W wyniku zwiększonego dodawania wody formuje się dodatkowo, obok zwyczajnego zanurzenia, dodatkowe zanurzenie wewnątrz rury wylewowej /wewnętrzne zanurzenie w wodzie/, dające się regulować przez zmiany tego dodawania wody.

W typowym przestawnym obrotowo w poziomie zaworze klapowym, zanurzenie w wodzie nie może być mniejsze od określonego wysokością jego krawędzi. Zmniejszenie zanurzenia jest możliwe przez to, że te znane zawory klapowe zostały wyposażone w otwory, w lub przy ich dnie. Jest, dalej, możliwe wykorzystanie tego dna jako płyty odporowej przy dającym się regulować zanurzeniu w wodzie wewnątrz rury wylewowej. Zawory odbieralnika wykonane jako klapa obrotowa mogą być również wykorzystane do regulowania zanurzenia w wodzie według wynalazku.

Przestawny obrotowo w poziomie zawór klapowy, może też mieć szczelinę pomiędzy dnem a krawędzią filiżanki, przez którą może odpływać zarówno woda jak i docierające do miejsca zanurzenia kondensaty. Podczas napełniania zawór klapowy według wynalazku jest otwarty dokładnie tak samo jak zawór typowy. W wykonaniu, w którym pierścieniowa szczelina ma powierzchnię równą przekrojowi poprzecznemu otwartego kolanka pionowej rury odprowadzającej, zawór może być zamknięty nawet od początku, ponieważ przy tej formie wykonania nie występuje żadne działanie dławiące.

Dzięki temu regulowanemu zanurzeniu w wodzie, pierwszy raz stało się możliwe odseparowanie odbieralnika od komory pod względem panujących w nich ciśnień. W wyniku tego odseparowania przy tym samym przekroju poprzecznym instalacji odsysającej można było osiągnąć lepsze odsysanie przy niższym ciśnieniu w odbieralniku, ponieważ ciśnienie w komorze

- dzięki odizolowaniu odbieirilnika od komory przez zespół regulowanego zanurzenia - nie jest już uzależnione od ciśnienia w odbieralniku. Ponadto, mogą zostać pominięte stosowane dotąd środki zaradcze, wprowadzane dla zmniejszenia emisji zanieczyszczeń podczas napełniania, takie jak odsysanie wody pod ciśnieniem, dodatkowy rurociąg i wdmuchiwanie powietrza w drzwi wyrównujące, przykładowo w śluzę.

Maksymalny poziom wody wewnątrz rury wylewowej może być ograniczony przez dobranie przekroju poprzecznego przewodu dodawanej wody, przez zabezpieczenie za pomocą termoelcmentu lub przez najwyższe ciśnienie w komorze.

Wyraźne oddzielenie komory od odbieralnika pod względem panujących w nich ciśnień umożliwia indywidualną regulację ciśnienia wewnątrz każdej z komór. W tym celu za pomocą znanych czujników ciśnienia mierzy się ciśnienie w komorze, przykładowo u podstawy pionowej rury odprowadzającej, przy kolanku, w obrębie drzwiczek lub w innym właściwym miejscu. Zmierzone w ten sposób ciśnienie jest wielkością prowadzącą przy regulacji ciśnienia poprzez zmianę w dodawaniu wody, oddziaływującą na zanurzenie.

Inna możliwość polega na wykorzystaniu - jako wielkości prowadzącej przy regulacji objętości strumienia surowego gazu.

Można oczywiście, na przykład w przypadku zaniku pomiaru ciśnienia, prowadzić jego proste sterowanie - bez porównywania wartości rzeczywistej z wartością zadaną - w zależności od czasu, jaki upłynął od momentu rozpoczęcia odgazowywania, przez oddziaływanie na temperaturę surowego gazu w pionowej rurze odprowadzającej łub przez oddziaływanie na inną odpowiednią wielkość.

Przedmiot wynalazku uwidoczniono w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia przestawny obrotowo w poziomie zawór klapowy, zbliżony kształtem do filiżanki, fig. 2 - drugi przykład wykonania tego zaworu klapowego, fig. 3 - przykład wykonania zaworu klapowego, w którym element dławiący jest uformowany w postaci płytki, fig. 4 urządzenie do regulacji ciśnienia gazu w komorze pieca koksowniczego z zastosowaniem przestawnego obrotowo w poziomie zaworu klapowego, fig. 5 - urządzenie do eksploatacji pieca koksowniczego z podwójnym odbieralnikiem, wyposażonym w zanurzenie w wodzie, fig. 6 i fig. 7 - kolejne przykłady wykonania zaworu według wynalazku, fig. 8 -różne przykłady wykonania przedłużenia kolanka pionowej rury odprowadzającej, fig. 9 - przykład wykonania urządzenia z zanurzeniem w wodzie, fig. 10 - kolejny przykład wykonania urządzenia do regulacji ciśnienia w komorze, fig. 11 - przykład wykonania urządzenia z regulacją wodną dla zanurzenia w wodzie, i fig. 12 - zależność ciśnienia w komorze od czasu odgazowywania.

Na figurze 1 pokazany jest przestawny obrotowo w poziomie, zbliżony kształtem do filiżanki organ dławiący 1, w postaci zaworu klapowego, z osią obrotu 2. W położeniu poziomym wnika w niego rura wypływowa nurkowa 4, tak że jej zanurzanie się jest możliwe aż do głębokości odpowiadającej wysokości jego krawędzi 5. W zależności od ilości, dopływająca woda odpływa albo tylko przez szczelinę 3, albo - przy wzmożonym dopływie - przez szczelinę 3 i górną krawędź 5. Dopływ wody można tak regulować, że między szczeliną 3 a krawędzią 5 tego organu dławiącego 1 w postaci zaworu klapowego 1 daje się nastawić każdą głębokość zanurzenia.

Na figurze 2 przedstawiony jest przestawny obrotowo w poziomie organ dławiący 6 w postaci zaworu klapowego, z dnem 8 ukształtowanym stożkowo i z, przedzielonymi żeberkami 9, szczelinami, tworzącymi otwory odpływowe 7.

Na figurze 3 pokazana jest, stanowiąca organ dławiący 10, płytka, która z osią 11 i z, dającym się nastawiać, ogranicznikiem jej ruchu 12 może być przestawiana obrotowo uchylnie pod rurą wylewową 13. Przez nie przedstawione dodawanie wody można ustawiać w rurze wylewowej 13 jej dowolny poziom 14.

Na figurze 4 przedstawione jest urządzenie do regulacji ciśnienia gazu w komorze pieca koksowniczego. Przestawny obrotowo w poziomie, zbliżony kształtem do filiżanki zawór klapowy, tworzący organ dławiący 1, jest usytuowany w odbieralniku 21, do którego dołączona jest za pośrednictwem kolanka 22 pionowa rura odprowadzająca 23, połączona z komorą pieca 24. W odbieralniku 21, pionowej rurze odprowadzającej 23 i w komorze pieca 24 wyznaczone są punkty pomiaru ciśnienia 15, 25, 26, 27 i 28, połączone poprzez przetworniki ciśnienia 16,

176 815 i 30 z jednostką obliczeniową 31. Za pośrednictwem tej jednostki obliczeniowej 31 przestawiany jest zawór 32 w przewodzie doprowadzeniowym 33 wody, a odbywa się to poprzez regulator 17 i napęd wykonawczy 18.

Na początku procesu odgazowania przestawny obrotowo w poziomie zawór klapowy, czyli organ dławiący 1, jest otwarty i ciśnienie panujące w odbieralniku 21 oddziaływuje poprzez kolanko 22 i pionową rurę odprowadzającą 23 na komorę pieca 24. Powstający surowy gaz może być w ten sposób odsysany z komory pieca 24. Jeżeli ciśnienie gazu w punktach jego pomiaru

25,26,27 lub 28 obniży się poniżej wartości granicznej, zadanej w jednostce obliczeniowej 31, to przestawny obrotowo zawór klapowy czyli organ dławiący 1 zostaje ustawiony za pośrednictwem regulatora 35, napędu wykonawczego 36 i popychacza 37 w położeniu poziomym. Do filiżanki zaworu czyli organu dławiącego 1 napływa teraz woda z przewodu doprowadzającego 33, w wyniku czego ciśnienie w komorze pieca wzrasta. Kiedy osiągnie ono nastawioną uprzednio wjednostce obliczeniowej 31 wartość graniczną, wówczas dopływ wody zostaje przez zawór 32 zredukowany w takim stopniu, że zanurzenie w zaworze klapowym maleje tak długo, dopóki wytwarzające się w komorze ciśnienie nie osiągnie pożądanej wartości. W ten sposób, w zależności od pożądanego ciśnienia w komorze, zanurzenie może wzrastać od 0 do maksymalnego zanurzenia, odpowiadającego wysokości krawędzi filiżanki, ewentualnie wewnętrznemu ograniczeniu zanurzenia, ponieważ ewentualna nadmierna ilość wody przelewa się przez krawędź filiżanki do odbieralnika.

Jeżeli regulacja głębokości zanurzenia zawiedzie, to do pieca nie może dotrzeć woda, a ciśnienie w komorze może wzrosnąć co najwyżej do wartości odpowiadającej największej wewnętrznej głębokości zanurzenia.

Jeżeli nie ma wymogu redukowania •ciśnienia w komorze poniżej określonej z góry wartości, wynikającej z, uwarunkowanej konstrukcją, wysokości krawędzi, która definiuje głębokość zanurzenia, to dopływ wody podczas · eksploatacji może nie być redukowany. Ustala się przez to również bez regulacji stałe nadciśnienie w komorze, uniemożliwiające przedostanie się do pieca koksowniczego powietrza z otoczenia.

Na figurze 5 przedstawione jest urządzenie do eksploatacji pieca koksowniczego z podwójnym odbieralnikiem z zanurzeniem w wodzie. Do pieca koksowniczego 40 z przestrzenią 41, w której zbiera się gaz, dołączone są poprzez pionowe rury odprowadzające 51 i 52 i ich kolanka 49 i 50 dwa odbieralniki 42 i 43. W obydwóch odbieralnikach 42 i 43 umieszczone są przestawne obrotowo w poziomie, zbliżone kształtem do filiżanek, zawory klapowe 44 i 45, które mogą być zasilane wodą przez, należące do odbieralników, zraszacze 47 i 48. Na początku procesu odgazowania zawór klapowy 44 jest całkowicie otworzony, a drugi zawór klapowy 45 jest całkowicie zamknięty, to znaczy jest ustawiony w położeniu poziomym. Znajdujący się w piecu koksowniczym 40 surowy gaz dociera do odbieralnika 42 poprzez przeznaczoną do jego zbierania przestrzeń 41, pionową rurę odprowadzającą 51 i kolanko 49 oraz otworzony zawór klapowy 44. Zawór klapowy 45 jest przy tym w położeniu poziomym. Piec koksowniczy 40 jest więc w wyniku istnienia zanurzenia w zaworze klapowym 45 oddzielony od odbieralnika 43. Obydwa zraszacze 47 i 48 w obydwóch odbieralnikach są eksploatowane jednocześnie.

Jeżeli w trakcie procesu odgazowania zmienia się skład surowego gazu, to od pewnej pożądanej jakości tego gazu poczynając, można odbieralnik 42 odłączyć przez obrócenie zaworu klapowego 44 w położenie poziome i przez obrócenie zaworu klapowego 45 przyłączyć odbieralnik 43.

Jeżeli obydwa zawory klapowe 44 i 45 zostaną ustawione w położeniu poziomym, to przez zwiększenie lub zmniejszenie zanurzenia przez zmniejszenie lub zwiększenie dopływu wody można dokonywać regulacji. W wyniku wzrostu ciśnienia wskutek zwiększenia zanurzenia, na przykład zaworze klapowym 44 odbieralnika 42, surowy gaz będzie odsysany przez odbieralnik 43 z mniejszym zanurzeniem w zaworze klapowym 45.

Tak zwane odłączanie lub przyłączanie obydwóch odbieralników 42 i 43 może następować w zależności od składu surowego gazu, ciśnienia w komorze i wytwarzanej ilości surowego gazu lub w zależności od czasu trwania odgazowania. Poziom wody w zaworach klapowych 44 i 45 - jak opisano poprzednio - można ustawić z punktu widzenia uzyskania pożądanej głębokości zanurzenia, a przez to i utrzymania pożądanej wartości ciśnienia w komorze. Dzięki wystarcza6 jącemu podciśnieniu, w przyłączonym podczas procesu napełniania odbieralniku, można zrezygnować z niezbędnego dotychczas dodatkowego odsysania gazów obsadowych z wodą pod ciśnieniem lub z dodatkowej rury odprowadzającej.

Figura 6 przedstawia kolejny przykład wykonania przestawnego obrotowo w poziomie zaworu klapowego, zbliżonego kształtem do filiżanki. Zawór klapowy, stanowiący organ dławiący 60, ma ukształtowane lejkowato dno 61, zaopatrzone w otwory odpływowe 62 i 63. Otwory te znajdują się na różnych wysokościach. Z dolnych otworów odpływowych 62 wypływają ciężkie składniki kondensatu i woda, z górnych otworów odpływowych 63 wypływają lekkie składniki kondensatu i woda.

W zaworze klapowym, czyli organie dławiącym 60, można więc w sposób ciągły doprowadzać do otworu odpływowego 62 ciężkie składniki kondensatu. Dzięki odpływowi wody z otworu odpływowego 63 można utrzymywać poziom wody w zaworze klapowym 60 na określonej wysokości.

Na figurze 7 przedstawiony jest kolejny przykład wykonania przestawnego obrotowo w poziomie zaworu klapowego, zbliżonego kształtem do filiżanki. Zawór klapowy, czyli organ dławiący 70 ma otwór odpływowy 71. Jeżeli zawór klapowy, czyli organ dławiący 70 zostanie przestawiony do dołu, na przykład dla napełniania, to otwór odpływowy 71 zostaje automatycznie uwolniony od przywierających do niego ewentualnie złogów przez czyszczący trzpień 72. Jest rzeczą oczywistą, że przy tej formie wykonania może być również kilka otworów odpływowych i kilka odpowiadających im trzpieni czyszczących.

Figura 8 przedstawia różne przykłady wykonania przedłużenia kolanka pionowej rury odprowadzającej, funkcjonującej jako rura wylewowa 13 organu dławiącego 70. W opisywanych poprzednio przykładach wykonania wynalazku, krawędź rury wylewowej 13 była całkowicie równoległa do lustra wody, służącej do regulacji ciśnienia, jak pokazano na fig. 8a. W trakcie badań stwierdzono, że krawędź równoległa do lustra wody jest przyczyną powstawania oscylacji w procesie regulacji ciśnienia i pulsacji zanurzenia.

Jeżeli krawędź jest ścięta ukośnie lub jest zaopatrzona w wybrania albo otwory, to znaczy jest wykonana tak, jak to pokazano na fig. 8b, 8c, 8d, 8e, 8f i 8g, to unika się nagłego całkowitego zanurzenia, kiedy podnoszące się lustro wody zetknie się z tą krawędzią. Unika się w ten sposób oscylacji w procesie regulacji ciśnienia.

Na figurze 9 przedstawione jest urządzenie do realizacji zanurzenia w wodzie według wynalazku, w którym zanurzenie w wodzie realizuje się za pomocą posiadającego kształt litery U przedłużenia kolanka pionowej rury odprowadzającej. To przedłużenie kolanka pionowej rury odprowadzającej tworzące organ dławiący 90 ma otwór odpływowy 91 dla kondensatu i wody. Surowy gaz dociera przez kolanko i jego przedłużenie tworzące organ dławiący 90 do odbieralnika 95. Jeżeli ciśnienie w komorze zmniejsza się, to przez zwiększenie dodawania wody przez zraszacz w pionowej rurze odprowadzającej można powiększyć jej dopływającą ilość i podnieść przez tojej lustro w przedłużeniu kolanka tworzącym organ dławiący 90 oraz zmniejszyć światło odpływu surowego gazu. Tym zmniejszaniem światła można doprowadzić aż do całkowitego zamknięcia rurociągu w kształcie litery U, co zachodzi w momencie osiągnięcia przez lustro wody krawędzi przelewowej 94. Dzięki temu, możliwa jest regulacja ciśnienia gazu według wynalazku.

Na figurze 10 przedstawionajest kolejna możliwość regulacji ciśnienia w komorze według wynalazku. Pod przedłużeniem 101 kolanka pionowej rury odprowadzającej usytuowana jest mogąca się przemieszczać w pionie rura stanowiąca organ dławiący 102, która jest uszczelniona względem tego przedłużenia 101 przez zanurzenie 103. Stanowiąca organ dławiący 102 rura posiada krawędź otworu 104, odpowiadającą formom wykonania według fig. 8. Ta krawędź otworu 104 zanurza się w zbiorniku odbieralnika 105. Regulacja ciśnienia w komorze polega według wynalazku na zmianie zanurzenia rury, czyli organu dławiącego 102 w zbiorniku odbieralnika 105. Rura, czyli organ dławiący 102 może przy tym przyjmować każde położenie pomiędzy nie zanurzona a całkowicie zanurzona. Regulacja ciśnienia w komorze następuje zatem w wyniku sterowania uniesienia rury czyli organu dławiącego 102.

Zaletą tej formy wykonania jest to, że występuje tu całkowicie wolny i stały przekrój rury dla kondensatu i surowego gazu. Nie ma w związku z tym żadnych problemów z odpływem

176 815 kondensatu. Poziom wody jest niezmiennie niezależny od jakiejkolwiek regulacji dopływu wody. Nie ma żadnych ścierających się elementów uszczelniających. Uszczelnienie między przedłużeniem 101 kolanka pionowej rury odprowadzającej a rurą czyli organem dławiącym 102 wynika z działającego bez wycierania się zanurzenia w wodzie. W związku z konstrukcją polegającą na zanurzeniu w wodzie, nie mogą przejść do niego z tego przedłużenia 101 żadne stałe lub odrywające się części, zawarte w kondensacie. Urządzenie unoszące rurę czyli organ dławiący 102 może być umieszczone obok niej, nad nią lub pod nią.

Nafigurze 11 przedstawiony jest przykład realizacji regulacji zanurzeniaw wodzie według wynalazku. Odbieralnik 110 z przedłużeniem 111 kolanka pionowej rury odprowadzającej oraz z przestawnym obrotowo w poziomie zaworem klapowym, stanowiącym organ dławiący 112 z otworem odpływowym 71, jest zasilany wodą zraszającą przewodami 113 i 114. Woda ta, jak już to opisano, może być wykorzystana do zanurzania w niej według wynalazku. Część wody, która w danym momencie nie jest konieczna do wytworzenia zanurzenia, jest odprowadzana przewodem 115 bezpośrednio do odbieralnika. Zagwarantowane jest w ten sposób to, że zawsze cała ilość doprowadzonej wody dociera bez dławienia do odbieralnika i że ma się w ten sposób w każdej chwili do dyspozycji taką jej ilość, jaka jest niezbędna do przeniesienia kondensatu do zbiornika odbieralnika. Podziału strumieni wody dokonuje się urządzeniem regulacyjnym 117 i jest on dowolny. Musi być tylko zagwarantowane, że przynajmniej minimalna jej ilość jest do wykorzystania jako woda zraszająca do ochładzania surowego gazu. Ta minimalna ilość wody nie ma żadnego wpływu na przebieg regulacji z punktu widzenia zanurzenia w wodzie.

Zaleta tej formy wykonania polega na tym, że nie ma tu żadnego nadmiaru energii, dostarczonej do pomp dla całości regulacji. Pompy do doprowadzania wody pracują zawsze przy tym samym obciążeniu. Ewentualne nieszczelności wewnątrz zaworu odcinającego nie są problemem, a jego elementy uszczelniające podlegają oddziaływaniu niewielkiego ciśnienia, ponieważ doprowadzenie wody nie musi być dławione.

Na figurze 12 przedstawiona jest zależność ciśnienia P w komorze od czasu odgazowania t. Krzywa 120 obrazuje przebieg zmian ciśnienia w komorze w czasie trwania odgazowania według stanu techniki. Zmieniony przebieg ciśnienia w komorze w funkcji czasu odgazowania obrazuje linia 121. Taki przebiegjest możliwy do uzyskania przy stosowaniu zanurzenia w wodzie według wynalazku wówczas, kiedy odbieralnik niejest,jak tojest dotychczas bezwarunkowo wymagane w koksownictwie, eksploatowany przy panującym w nim nadciśnieniu, ale przy podciśnieniu. Przy takim sposobie postępowania ciśnienie w komorze zmienia się tak dalece, że staje się ono stałe na poziomie pożądanego minimalnego. To minimalne ciśnienie jest tak wyliczone, że przy końcu procesu odgazowania do pieca nie przedostaje się żadne powietrze z otoczenia.

W wyniku zmian w konstrukcji urządzenia, odbieralnik pracuje w zakresie ssania, dzięki czemu, w porównaniu z typowymi urządzeniami, w których w odbieralniku panuje nadciśnienie, zmniejszone zostały znacznie emisje zanieczyszczeń ze wszystkich nieszczelności pieca.

Przez obniżenie ciśnienia w komorze do minimalnego, pozostającego na stałym poziomie od początku do końca odgazowania, zlikwidowana została wyraźnie dotychczas widoczna różnica ciśnień między jej wnętrzem a otoczeniem. Odpada w związku z tym powód występowania emisji zanieczyszczeń z pieca koksowniczego, chociaż liczba i wielkość nieszczelnych miejsc pozostała ta sama. Na gruncie tego postępu w koksownictwie i związanego z nim zmniejszenia wytwarzania gazów i obniżenia ciśnienia osiągnięto bez dodatkowego uszczelniania, poziom emisji zanieczyszczeń pieca koksowniczego w trakcie całego procesu odgazowania, jaki był dotychczas osiągany tylko przy końcu odgazowania.

Przy pracy z przestawnym obrotowo w poziomie zaworem klapowym, zbliżonym kształtem do filiżanki, wykorzystuje się go podczas prowadzenia procesu zawsze w położeniu poziomym. Jest on przemieszczany w położenie pionowe tylko podczas napełniania.

176 815

2—d

Fig.1

176 815

Fig. 4

176 815

Fig. 5

Fig. 6

176 815

Fig. 7

176 815

Fig. 8a ^Γ ^Ί/^Γ

Γ

“I Γ /

/13 ©•70	Fig.8b
/13
©-70	Fig. 8c
-13
^ζ©	Fig.8d
J3
-©70	Fig.8e
/13 —©70	Fig. 8f

ίΩ_Ω-Ω_Ω /

Fig.8g

176 815

Fig.9

176 815

Fig. 10

176 815

Fig.11

176 815

Fig. 12

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 70 egz. Cena 4,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Urządzenie do regulacji ciśnienia gazu w komorze pieca koksowniczego z, usytuowanym pod kolankiem pionowej rury odprowadzającej, organem dławiącym w kształcie filiżanki, nad którym usytuowany jest przewód doprowadzający wody, znamienny tym, że organ dławiący (16 10,60, 70,90,102,112) posiada co najmniej jeden otwór odpływowy (3,7,62, 63,71, 91,104) wody pomiędzy dnem filiżanki a krawędzią filiżanki, zaś w przewodzie doprowadzeniowym (33) wody usytuowany jest zawór (32), który połączony jest przez napęd wykonawczy (18) i jednostkę obliczeniową (31) z punktami pomiaru ciśnienia (15, 25, 26, 27, 28).
2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że organ dławiący (6) ma dno (8) w kształcie stożka z wierzchołkiem wystającym do góry i szczeliny odpływowe (7) przedzielone żeberkami (9).
3. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że organ dławiący (60) ma lejkowate dno (61).
4. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że krawędź przedłużenia kolanka pionowej rury odprowadzającej stanowiącej rurę wylewową (13) organu dławiącego (70) jest ścięta ukośnie lub jest zaopatrzona w wybrania, ewentualnie otwory.
5. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że organ dławiący (10) stanowi płytka z osią (11) i urządzeniem przestawnym (12), umieszczona pod kolankiem pionowej rury odprowadzającej.
6. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że organ dławiący (90) stanowi przedłużenie kolanka pionowej rury odprowadzającej, uformowane w kształcie litery U, i posiadające otwór odpływowy (91) oraz krawędź przelewową (94).
7. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że organ dławiący (102) stanowi rura wylewowa z zanurzeniem (103), umieszczona pod przedłużeniem kolanka pionowej rury odprowadzającej (101).
8. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że przewód (113) doprowadzający wodę do organu dławiącego (112) jest połączony z przewodami (114,115) i z urządzeniem regulacyjnym (117).