PL181374B1

PL181374B1 - Wirówka dekantacyjna PL PL PL

Info

Publication number: PL181374B1
Application number: PL96327605A
Authority: PL
Inventors: Bent Madsen
Original assignee: Alfa Laval Separation As
Priority date: 1995-12-18
Filing date: 1996-12-18
Publication date: 2001-07-31
Also published as: AU1189897A; JP2000501987A; US6024686A; AU708860B2; PT868216E; BR9612052A; KR100472783B1; GR3032750T3; NO311559B1; NZ324672A; WO1997022411A1; CN1082839C; PL327605A1; DE69605448D1; ES2142103T3; DK143295A; DE69605448T2; EE03339B1; NO982797D0; KR20000064430A

Abstract

1 W IRÓWKA DEKANTACYJNA DO ROZDZIELANIA DOSTAR- CZONEGO MATERIALU NA FAZE LEKKA 1 FAZE CIEZKA, MAJACA W YDLUZONA OBUDOWE OBRACALNA WOKÓL SWEJ OSI WZDLUZNEJ, PRZENOSNIK SLIMAKOWY UMIESZCZONY W OBUDOWIE 1 WSPÓL- OSIOWY Z NIA, ZAWIERAJACY KORPUS SLIMAKA, OTWORY WLOTO- WE W KORPUSIE PRZENOSNIKA DO DOSTARCZANIA ROZDZIELANEGO MATERIALU I OTWORY WYLOTOWE DLA FAZY CIEZKIEJ W OBUDO- WIE NA JEDNYM KONCU PRZENOSNIKA, PRZY CZYM PRZENOSNIK SLIMAKOWY JEST PRZYSTOSOWANY DO OBRACANIA SIE WZGLEDEM OBUDOWY I TRANSPORTOWANIA FAZY CIEZKIEJ W KIERUNKU OTWORÓW WYLOTOWYCH DLA FAZY CIEZKIEJ, ORAZ PRZEGRODE UM IESZCZONA POMIEDZY OTWORAMI WLOTOWYMI A OTWORAMI WYLOTOWYMI, KTÓREJ ROZPIETOSC POPRZECZNA W KAZDYM Z MOZLIWYCH POLOZEN OSIOWYCH JEST MNIEJSZA NIZ ROZPIE- TOSC POPRZECZNA SLIM AKA W TYM SAMYM POLOZENIU OSIO- W YM , PRZY CZYM PRZEGRODA ROZCIAGA SIE OD MIEJSCA PO STRONIE ZGAM IAKA SLIM AKA PRZENOSNIKA, ZWRÓCONEJ KU OTWOROM WYLOTOWYM DO MIEJSCA ZNAJDUJACEGO SIE PO STRONIE ZWRÓCONEJ PRZECIWNIE DO OTWORÓW WYLOTOWYCH WZGLEDEM JEDNEGO Z NASTEPNYCH ZGAMIAKÓW PRZENOSNIKA SLIMAKOWEGO USYTUOWANYCH W KIERUNKU OTWORÓW WYLO- TOWYCH, BEZ PRZECINANIA SIE Z POSREDNIM ZGAMIAKIEM. ZNA- M IENNA TYM , ZE PRZEGRODA (8A) MA POSTAC SRUBOWEGO ZEBRA O TAKIM SAMYM ZWROCIE JAK PRZENOSNIK SLIMAKOWY (3) FIG I PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest wirówka dekantacyjna służąca do rozdzielania dostarczonego materiału na fazę lekką i fazę ciężką, mająca wydłużoną obudowę obracalną wokół swej osi wzdłuznej, przenośnik ślimakowy umieszczony w obudowie i współosiowy z nią,

181 374 zawierający korpus ślimaka, otwory wlotowe w przenośniku ślimakowym do dostarczania rozdzielanego materiału i otwory wylotowe dla fazy ciężkiej w obudowie na jednym końcu przenośnika, przy czym przenośnik ślimakowy jest przystosowany do obracania się względem obudowy i transportowania fazy ciężkiej w kierunku otworów wylotowych dla fazy ciężkiej, oraz przegrodę umieszczoną pomiędzy otworami wlotowymi a otworami wylotowymi, której rozpiętość poprzeczna w każdym z możliwych położeń osiowych jest mniejsza niż rozpiętość poprzeczna ślimaka w tym samym położeniu osiowym, przy czym ta przegroda rozciąga się od miejsca po stronie zgamiaka ślimaka przenośnika zwróconej ku otworom wylotowym do miejsca znajdującego się po stronie zwróconej przeciwnie do otworów wylotowych względem jednego z następnych zgamiaków przenośnika ślimakowego usytuowanych w kierunku otworów wylotowych, bez przecinania się z pośrednim zgamiakiem.

W US 3855734 opisano wirówkę tego typu, mającą przegrodę w formie tarczy pierścieniowej umieszczonej pod kątem prostym względem osi wzdłuznej przenośnika. Przegroda pełni funkcję bariery, która uniemożliwia przesuwanie się fazy lekkiej w kierunku otworów wylotowych fazy ciężkiej. Dzięki tej barierze dekanter może pracować przy niejednakowych poziomach cieczy po obu stronach tarczy przegrody, to jest po stronie fazy lekkiej i po stronie fazy ciężkiej.

W procesie dekantacji faza ciężka jest przenoszona przez przenośnik ślimakowy z komory rozdzielającej, którą stanowi przestrzeń między wewnętrzną powierzchnią obudowy a zewnętrzną powierzchnią korpusu przenośnika, a tarcza przegrody zmniejsza pole przekroju poprzecznego dostępnego do transportowania. W zalezności od konsystencji i ilości fazy ciężkiej, ograniczenie to może doprowadzić do niepożądanego, dużego nagromadzenia się fazy ciężkiej stanowiącej produkt po stronie fazy lekkiej tarczy przegrody i pogorszyć warunki wlotu i rozdzielania oraz dodatkowo zwiększyć zuzycie dekantera, a przy tym powoduje konieczność użycia większego momentu obrotowego dla zachowania ruchu między przenośnikiem a obudową.

W US 3934792 opisano wirówkę dekantacyjną wyżej wspomnianego typu zawierającą przegrodę mającą ogólnie kształt płaskiej, promieniowej płyty, usytuowaną w poprzek śrubowej komory utworzonej przez dwa sąsiednie zgamiaki ślimaka, zewnętrzną powierzchnię korpusu przenośnika i wewnętrzną powierzchnię obudowy. Ta przegroda ma takie same wady jak przegroda znana z US 3885734, a ze względu na niewielką długość zmniejsza pole przekroju poprzecznego dostępne dla transportu fazy ciężkiej do otworów wylotowych, nawet jeszcze bardziej niz ta pierwsza znana przegroda. Owa przegroda ma tę dodatkową wadę, że nie ma ona takiego samego zwrotu jak przenośnik ślimakowy, a zatem przeszkadza działaniu transportującemu zgamiaków przenośnika ślimakowego.

Celem niniejszego wynalazku było dostarczenie wirówki dekantacyjnej, w której wady te występują w mniejszym stopniu lub są całkowicie wyeliminowane.

Zgodnie z wynalazkiem uzyskuje się to dzięki wirówce dekantacyjnej typu wspomnianego na wstępie, w której przegroda ma kształt śrubowego zebra o takim samym zwrocie jak przenośnik ślimakowy.

Ponieważ przegroda ma kształt powierzchni śrubowej zwróconej w tym samym kierunku co ślimak przenośnika, przyczynia się ona aktywnie do transportowania fazy ciężkiej w kierunku otworów wylotowych w taki sam sposób jak ślimak, dzięki czemu gromadzenie się fazy ciężkiej po stronie przegrody zwróconej ku tyłowi jest ograniczone, w wyniku czego wyżej opisane wady związane z gromadzeniem się fazy ciężkiej występują w mniejszym stopniu lub są całkowicie wyeliminowane. Przegroda według wynalazku ma tę dodatkową zaletę, iż w porównaniu z przegrodą znaną można zwiększyć pole powierzchni transportowania pod przegrodą dzięki zachowaniu tej samej szczeliny, przy czym nowa przegroda może rozciągać się wokół obwodu o kąt większy niż 360° obwodu przenośnika i ma większą rozpiętość wzdłużną niż przegroda znana.

Przegroda według wynalazku rozwiązuje również dwa problemy istniejące w znanych przegrodach. Pierwszy problem polega na tym, że w obszarze, w którym strona zgamiaka ślimaka zwrócona ku otworom wylotowym, zwana dalej stroną zwróconą ku przodowi, napotyka przegrodę, często następuje duze nagromadzenie się fazy ciężkiej po stronie przegrody

181 374 zwróconej przeciwnie do otworów wlotowych, zwanej dalej stroną zwróconą ku tyłowi, w wyniku tego, ze tarcie pomiędzy fazą ciężką a zewnętrzną ścianą obudowy wpędza fazę ciężką w narożnik utworzony przez te powierzchnie. Ten nadmiar fazy ciężkiej może wydostać się tylko w jeden sposób, a mianowicie pod zewnętrzną, krawędzią tarczy przegrody, gdzie jednak pole powierzchni transportowania jest ograniczone, wziąwszy pod uwagę dużą ilość fazy ciężkiej. W przypadku przegrody wirówki według wynalazku problem ten został całkowicie wyeliminowany, ponieważ w miejscu gdzie strona zgamiaka ślimaka zwrócona ku przodowi napotyka przegrodę nie ma narożnika, w którym mogłaby się gromadzić faza ciężka.

Drugi problem związany ze znanymi przegrodami polega na tym, ze w obszarze, w którym strona zgarniaka ślimaka zwrócona ku tyłowi napotyka przegrodę, często występuje niedobór fazy ciężkiej po strome przegrody zwróconej ku tyłowi, ponieważ, jak wspomniano powyżej, faza ciężka gromadzi się w narożniku pomiędzy stroną zgarniaka ślimaka zwróconą ku przodowi a stroną przegrody zwróconą ku tyłowi. Ten niedobór fazy ciężkiej powoduje, że faza lekka w tym obszarze przedostaje się pod obrzeze tarczy przegrody i zaczyna mieszać się z juz oddzieloną fazą ciężką przenoszoną przez ślimak w kierunku otworów wylotowych dla fazy ciężkiej. Powoduje to istotne obniżenie się wydajności znanej wirówki. W wirówce według wynalazku problem ten nie występuje, ponieważ faza ciężka w obszarze, w którym strona zgarniaka ślimaka zwrócona ku tyłowi napotyka przegrodę, jest wtłaczana pod krawędź przegrody wskutek tarcia pomiędzy fazą ciężką a zewnętrzną ścianą obudowy, toteż nie następuje znaczące gromadzenie się fazy ciężkiej.

W korzystnej postaci wirówki dekantacyjnej według wynalazku przegroda może mieć równomiernie zwiększający się lub zmniejszający się skok. Zmieniając skok przegrody, można uzyskać różną zdolność transportowania, według potrzeb. W drugiej postaci przegroda może mieć stały skok. Jest to w szczególności odpowiednie gdy ślimak przenośnika również ma stały skok, co zapobiega zbytniemu zwęzeniu przestrzeni pomiędzy przegrodą a sąsiadującymi zgamiakami ślimaka.

W trzeciej postaci wirówki dekantacyjnej według wynalazku powierzchnia zakreślana przez przegrodę może być powierzchnią stożkową Daje to możliwość zmiany wielkości szczeliny pomiędzy przegrodą a wewnętrzną powierzchnią obudowy. Jeśli np. przegroda jest umieszczona w części stożkowej obudowy oraz jeśli powierzchnia zakreślana przez przegrodę ma kąt wierzchołkowy mniejszy niz kąt wierzchołkowy części stożkowej obudowy, szczelina pomiędzy przegrodą a obudową będzie największa na końcu przegrody zwróconym przeciwnie do otworów wylotowych dla fazy ciężkiej i będzie zmniejszać się liniowo w kierunku przeciwnego końca przegrody. Odległość od osi obrotu do obrzeza przegrody ulega również zmniejszeniu w kierunku ku otworom wylotowym pomimo, że szczelina zmniejsza się. Powoduje to, że duże cząsteczki fazy ciężkiej oraz mocno sprasowana faza ciężka przechodzi pod obrzeżem przegrody tam, gdzie szczelina jest największa, podczas gdy mniej sprasowana faza ciężka zostanie przeniesiona przez przegrodę w kierunku strony zwróconej ku tyłowi następnego zgamiaka ślimaka, stanowiąc zabezpieczenie przed przedostawaniem się fazy lekkiej, również przy najmniejszym promieniu, do zewnętrznego obrzeża przegrody.

W czwartej postaci przegroda w każdym złączu, ze zgamiakami ślimaka może mieć sekcję usytuowaną pod kątem zasadniczo prostym do powierzchni zgamiaka. Dzięki takim złączom przegrody ze zgamiakiem ślimaka można uniknąć tworzenia się pomiędzy przegrodą a zgamiakiem narożnika w kształcie klina, który może przechwytywać zanieczyszczenia, zawiesinę i strzępki i może być trudny do oczyszczenia. Postać ta jest również korzystna w przypadku gdy złącze przegrody ze ślimakiem jest wykonane drogą spawania.

W piątej postaci na co najmniej jednym z końców przegrody, widzianym w przekroju pod kątem prostym do wzdłużnej osi przenośnika, złączowa sekcja przegrody jest nachylona, przy czym zewnętrzna znajdująca się dalej od tej osi część tej sekcji jest usytuowana przed wewnętrzną częścią tej sekcji znajdującą się bliżej tej osi patrząc w kierunku obrotu przenośnika względem obudowy. Oznacza to, iz faza ciężka, która, jak wspomniano powyżej, została wciśnięta w narożnik, może znacznie łatwiej wydostać się spod zewnętrznej krawędzi przegrody.

181 374

W dalszych postaciach przenośniki z kilkoma rowkami mogą mieć przegrodę w każdym rowku, przy czym konstrukcja i położenie przegród mogą być takie same w każdym rowku. W celu uniknięcia przeciskania się fazy lekkiej do jednego z rowków, każdy zgarniak musi mieć przegrodę, aby uniknąć dużych sił odśrodkowych wszystkie przegrody powinny mieć jednakową konstrukcję i położenie w każdym rowku.

W innych postaciach grubość przegrody może wynosić od 0,05 do 0,5 wielkości skoku ślimaka przenośnika, korzystnie od 0,1 do 0,2 wielkości skoku ślimaka, a zwłaszcza 0,15 wielkości skoku ślimaka, względnie ta grubość przegrody może również wynosić od 0,8 do 1,5 grubości zgamiaków ślimaka, a korzystniej jest taka smarna jak grubość zgamiaków ślimaka. Zwiększenie grubości przegrody powoduje wzrost siły tarcia pomiędzy fazą ciężką a wewnętrzną powierzchnią obudowy, co prowadzi do wzrostu ilości fazy ciężkiej po stronie przegrody skierowanej ku tyłowi. Tak więc przez zmianę grubości przegrody można lepiej przystosować wirówkę według wynalazku do danych warunków eksploatacji.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schematycznie w przekroju wzdłuznym obudowę i przenośnik śrubowy ze znaną pierścieniową tarczą przegrody, fig. 2 - w przekroju w większej skali wirówkę według wynalazku, pokazując schematycznie obudowę i przenośnik ślimakowy z przegrodą rozciągającą się poprzez kąt 360° wokół obwodu przenośnika na stożkowej części przenośnika ślimakowego, fig. 3 - taki widok jak fig. 2, lecz z przegrodą umieszczoną na części cylindrycznej, fig. 4 - taki widok jak fig. 2, lecz z przegrodą umieszczoną częściowo na części cylindrycznej, a częściowo na części stożkowej przenośnika ślimakowego, fig. 5 - taki widok jak fig. 2, lecz z przegrodą rozciągającą się poprzez kąt 90° wokół obwodu przenośnika, fig. 6 - taki widok jak fig. 4, lecz z przegrodą rozciągającą się poprzez kąt 720° wokół obwodu przenośnika, fig. 7 - taki widok jak fig. 2, z przenośnikiem ze ślimakiem z dwoma rowkami, z których każdy ma przegrodę rozciągającą się poprzez kąt 90° wokół obwodu przenośnika, fig. 8 - w większej skali sekcję wirówki według wynalazku z przenośnikiem ze zgamiakami ślimaka usytuowanymi pod kątem prostym do osi przenośnika i przegrodą tworzącą kąt ostry z tą osią, fig. 9 - taki widok jak fig. 8, przy czym zgamiaki ślimaka tworzą kąt ostry z osią wzdłużną przenośnika, a przegroda jest usytuowana pod kątem prostym do tej osi, fig. 10 - taki widok jak fig. 8, przy czym zgamiaki ślimaka tworzą kąt ostry z osią wzdłuzną przenośnika, fig. 11 - taki widok jak fig. 9, przy czym zgamiaki ślimaka tworzą kąt rozwarty z osią wzdłuzną przenośnika, fig. 12 - przenośnik w przekroju poprzecznym wzdłuz linii ΧΙΙ-ΧΙΙ z fig. 2, fig. 13 - widok schematyczny sekcji przenośnika w stanie rozwiniętym, z ukazaniem obszaru, w którym strona zgamiaka skierowana ’ku tyłłowii ^iimada napotyka znaną przegrodę, fig. 14 - wirówkę według wynalazku w takim widoku jak na fig. 13, fig. 15 taki widok jak fig. 13, z obszarem, w którym dolna część zgamiaka ślimaka napotyka znaną przegrodę, wynalazku w takim widoku jak na fig. 13, fig. 17 - taki widok jak fig. 4, z przegrodą o grubości większej niż grubość zgamiaków ślimaka.

Wirówka dekantacyjna z fig. 1 ma obudowę 2 ze ślimakowym przenośnikiem 3 mającym cylindryczny korpus 4 ze ślimakiem 7 i częścią stożkowi 5 na jednym końcu. Przenośnik 3 ma otwory wlotowe 6 dla substancji, która ma być rozdzielona, natomiast obudowa 2 ma otwory wylotowe 14 dla oddzielonej fazy ciężkiej. Jak to pokazano na figurze, faza lekka 12 znajduje się blisko korpusu przenośnika, podczas gdy faza ciężka 13 znajduje się przy wewnętrznej powierzchni obudowy. Faza lekka jest odprowadzana przez przelew wylotowy 10 na obudowie. Faza ciężka jest przenoszona za pomocą ślimaka 7 ku otworom wylotowym 14 w obudowie na jej końcu stożkowym. Figura pokazuje znaną przegrodę, składającą się z tarczy pierścieniowej 8 umieszczonej pod kątem prostym do osi wzdłuznej x przenośnika.

Wirówka z fig. 2 ma przegrodę 8a według wynalazku, przy czym cała przegroda jest umieszczona na części stożkowej 5 przenośnika. Przegroda 8a rozciąga się wokół obwodu przenośnika poprzez kąt 360°. Jak to zaznaczono linią przerywaną 15a, powierzchnia zakreślana przez przegrodę jest stożkiem o kącie wierzchołkowym mniejszym niż kąt wierzchołkowy części stożkowej, tak więc szczelina pomiędzy obrzezem przegrody a wewnętrzną powierzchnią obudowy jest większa na końcu przegrody skierowanej w kierunku przeciwnym do otworów wylotowych 14 niż na końcu po przeciwnej stronie

181 374

Figura 3 przedstawia przegrodę 8a umieszczoną na części cylindrycznej przenośnika. Jak to zaznaczono linią przerywaną 15b, powierzchnia zakreślana przez przegrodę jest powierzchnią stożkową otwierającą się w kierunku części stożkowej przenośnika.

Przegroda na fig. 4 rozciąga się wokół obwodu przenośnika poprzez kąt 360° i rozciąga się w miejscu przejścia części cylindrycznej przenośnika w część stożkową Jak to zaznaczono linią przerywaną 15c, szczelina pomiędzy obrzezem przegrody a wewnętrzną powierzchnią obudowy jest stała w części cylindrycznej obudowy, a zmniejsza się w części stożkowej obudowy w kierunku końca, na którym znajdują się otwory wylotowe 14. Przejście pomiędzy powierzchnią cylindryczną a powierzchnią stożkową w powierzchni zakreślanej przez przegrodę nie musi znajdować się na osi w tej samej pozycji co odpowiednie przejście w powierzchni zakreślanej przez ślimak.

Figura 5 przedstawia przegrodę 8d rozciągającą się poprzez kąt 90° wokół obwodu przenośnika. Jak to zaznaczono linią przerywaną 15d, powierzchnia zakreślana przez przegrodę jest stożkiem o kącie wierzchołkowym mniejszym niż kąt wierzchołkowy części stożkowej obudowy.

Przegroda 8e na fig. 6 rozciąga się poprzez kąt 720° wokół obwodu przenośnika. Figura ta pokazuje również, ze w wirówce według wynalazku można bez żadnego problemu umieścić przegrody o znacznej rozpiętości.

Przenośnik przedstawiony na fig. 7 ma dwa rowki 17a i 17b ze zgamiakami 7a i 7b ślimaka. Każdy z rowków ma otwory wlotowe 6a i 6b. Każdy rowek ma odpowiednio przegrodę 8f i 8g. Każda z przegród rozciąga się poprzez kąt około 90° wokół obwodu przenośnika. Linia przerywana 15df wskazuje, iz powierzchnia zakreślana przez przegrodę jest powierzchnią stożkową o takim samym kącie wierzchołkowym jak część stożkowa obudowy.

W postaciach opisanych powyżej zgamiaki ślimaka oraz przegroda zostały umieszczone pod kątem prostym do osi wzdłuznej przenośnika. Jednak nie musi być tak zawsze, jak pokazano to na fig. 8. Zgamiaki ślimaka 7h są umieszczone pod kątem prostym do osi wzdłużnej przenośnika, podczas gdy przegroda 8h tworzy w tym przypadku kąt ostry. Na fig. 9 przedstawiono przegrodę 8i usytuowaną pod kątem prostym do osi wzdłużnej przenośnika, natomiast zgamiaki 7i tworzą tu kąt ostry. Zgamiaki ślimaka 7j oraz przegroda 8j z fig. 10 mogą być wzajemnie równoległe i tworzyć z osią wzdłużną przenośnika kąt ostry. Wreszcie fig. 11 pokazuje, iż przegroda 8k może być usytuowana pod kątem prostym do osi wzdłużnej przenośnika, podczas gdy zgamiaki 7k ślimaka tworzą tu kąt rozwarty. Fig. 8-10 jasno przedstawiają, iz można bez żadnego problemu zastosować ze ślimakiem znaną przegrodę śrubową z pochylonymi, tzw. skośnymi zgamiakami.

Na jednym końcu przegroda 8a pokazana na fig. 12 ma sekcję 16a usytuowaną pod kątem prostym do powierzchni zgamiaka ślimaka (nie pokazanego), przy czym sama ta sekcja rozciąga się promieniowo, jak to uwidoczniono w przekroju poprzecznym. Na co najmniej jednym z końców przegrody, widzianym w przekroju pod kątem prostym do wzdłużnej osi x przenośnika 3, złączowa sekcja 16a przegrody jest nachylona, przy czym zewnętrzna znajdująca się dalej od osi x część 16a' tej sekcji 16a jest usytuowana przed wewnętrzną częścią 16a tej sekcji 16a znajdującą się bliżej osi x patrząc w kierunku 18 obrotu przenośnika względem obudowy 2. Tam gdzie drugi koniec 16b przegrody napotyka stronę zgamiaka ślimaka skierowaną ku tyłowi, jej końcowa sekcja jest również usytuowana pod kątem prostym względem odpowiedniego zgamiaka ślimaka, lecz jest nachylona w taki sposób, że faza ciężka przechodząca pomiędzy przegrodą a ślimakiem może z łatwością wydostać się spod zewnętrznej krawędzi przegrody, gdy napotyka ona tę końcową sekcję, dzięki czemu nie dopuszcza się do nagromadzenia się fazy ciężkiej w tym miejscu, co zostało wyjaśnione bardziej szczegółowo poniżej, w odniesieniu do fig. 15 i 16. W pokazanym przykładzie, nachylona jest tylko jedna końcowa sekcja przegrody, lecz można również zastosować pochylenie obu sekcji końcowych. Kierunek obrotu przenośnika w stosunku do obudowy jest zaznaczony na figurze strzałką 18.

Figury 13-16 pokazują w sposób schematyczny rozwiniętą część przenośnika z naniesionym położeniem zgamiaka ślimaka i przegrody. Kierunek transportowania ślimaka jest

181 374 zaznaczony strzałką s. Kierunek siły tarcia pochodzącej od obudowy, oddziaływującej na fazę ciężką, jest zaznaczony strzałką f.

Zakreskowanie na fig. 13 wskazuje obszar 20, który znajduje się w miejscu, gdzie strona zgamiaka 7m zwrócona ku przodowi napotyka znaną tarczę przegrody 8m. Jak widać zgamiak będzie usiłował tłoczyć fazę ciężką w kierunku strzałki s, a siła tarcia w kierunku strzałki f. Wynikiem tego jest nagromadzenie się fazy ciężkiej w obszarze 20.

Figura 14 przedstawia odpowiedni obszar 21 w wirówce według wynalazku, w której strona zgamiaka 7h zwrócona ku przodowi napotyka przegrodę 8n. W obszarze tym połączone oddziaływanie zgamiaka 7n i siły tarcia f wtłoczy fazę ciężką wzdłuz dolnej części przegrody 8n, skąd faza ciężka dzięki przegrodzie w kształcie powierzchni śrubowej jest z łatwością przenoszona dalej, przepływając równocześnie pod przegrodą

Figura 15 przedstawia obszar 22 znajdujący się w miejscu gdzie strona zgamiaka 7m zwrócona ku tyłowi napotyka znaną tarczę przegrody 8m. W obszarze tym występuje tendencja niedomiaru fazy ciężkiej, ponieważ istniejąca faza ciężka jest częściowo odciągana w kierunku siły tarcia f, częściowo może z łatwością wydostać się w kierunku s pod obrzeżem tarczy przegrody, podczas gdy zgarniak 7m w połączeniu z blachą przegrody 8m, co zostało wyjaśnione powyżej w odniesieniu do fig. 13, blokuje dostarczanie nowej porcji fazy ciężkiej. Skutkiem tego jest to, że faza lekka może przedostawać pod obrzezem tarczy dysku, przez co faza lekka i ciężka mieszają się po stronie fazy ciężkiej tarczy przegrody.

Zgodnie z tym co pokazano na fig 16, w wirówce dekantacyjnej według wynalazku wspomniane zjawisko nie występuje, gdyż odpowiedni obszar 23, w którym strona zgamiaka 7n skierowana ku tyłowi napotyka przegrodę 8n, jest obecnie obszarem, gdzie zarówno efekt tarcia, jak i transport realizowany przez ślimak zapewnią dostarczanie wystarczającej ilości fazy ciężkiej. Gdyby wystąpiła tendencja do gromadzenia się fazy ciężkiej, jej nadmiar może z łatwością wydostać się pod obrzezem przegrody.

W postaci przedstawionej na fig. 17 przegroda 8n ma grubość wynoszącą 0,15 skoku zgamiaka 7.

cc rs.zawa „ α n i. a źPOz . '2.1.02 i IR ZA 0 RO IENTUWY R.ZEOZYRUSRUI. I TER ROI. sk, OZU i: i ·. p a. r Ί: a. rn e n N R e i e s i;: r ó w A i Ni epO'd i e y r oś c i i. O O

i. .u j.....R 50 O a. γ s z a. w a

6o<-ł <3

Zaa Z;; Oiż/ Rat .181374ΰ r a b o w s K a n a.ł g o r z a. t a SULIK P*GRA8 O W Sk. A *SIE RZ PUT OWSKi B i. u r o R a t e n t ó w i. Z n a k ó w Towarowych s.c.

ul.. Waryńskiego 1 O O -64 5 W a. r s z a w a

R O S 'i A id O W i E N 'i E

Na. podstawie art. 55 ustawy a O nu a 30' czerwca. 2οθϋ r., Prawo wiasiiosc.i p ι-;·^? ernysł owe j /Oz „U.. Nr 40 z 2 o o .i. r „ ροζ .. 5 o 8/', w związku ze stwi. erdzonymi błędami draćarski mi w opisie patentowym Nr,. Rat 181.3 7 4 U r z a d R a t e r i la o w y R R p o s t a na. w co „r „aruoslowar: lat ad drukarski w Nr esc ii ord su na siar a'? wiersz .1,8 od dołu z pr zeru o..tę .wynalazku na. przegrodę .. i Ig..18 wt rówkę wedłog wynalazku.,

2,. Ogłosić w w ladomoś o i ach Urzędu RaNenNowego „ N i e ρ i ib .1. i kować po i iow η i e sp rostowanego op I s u pale ntowego id a η i η i e j s z e ρ osra n o. w I θ η I e s t r ord e s ł i. iż y w η I o s e k o p o n o w n e rozpatrzenie sprawy w Izbie Odwoławczej Urzędu Patentowego ftp w terminie jednego miesiąca od dnia jego doręczenia ., r' HZ ii i’·' 01 i < I L

POLU mgr Maciąg

181 374

8c J5c

FIG. 4

FIG. 5

FIG. 6

181 374

Π6.Π

181 374

FIG I

FIG.2 '8b r Gh

FIG.3

Departament Wydawnictw UP RP Nakład 70 egz

Cena 4,00 zł

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Wirówka dekantacyjna do rozdzielania dostarczonego materiału na fazę lekką i fazę ciężką, mająca wydłużoną obudowę obracalną wokół swej osi wzdłuznej, przenośnik ślimakowy umieszczony w obudowie i współosiowy z nią, zawierający korpus ślimaka, otwory wlotowe w korpusie przenośnika do dostarczania rozdzielanego materiału i otwory wylotowe dla fazy ciężkiej w obudowie na jednym końcu przenośnika, przy czym przenośnik ślimakowy jest przystosowany do obracania się względem obudowy i transportowania fazy ciężkiej w kierunku otworów wylotowych dla fazy ciężkiej, oraz przegrodę umieszczoną pomiędzy otworami wlotowymi a otworami wylotowymi, której rozpiętość poprzeczna w każdym z możliwych położeń osiowych jest mniejsza niz rozpiętość poprzeczna ślimaka w tym samym położeniu osiowym, przy czym przegroda rozciąga się od miejsca po stronie zgamiaka ślimaka przenośnika, zwróconej ku otworom wylotowym do miejsca znajdującego się po stronie zwróconej przeciwnie do otworów wylotowych względem jednego z następnych zgarniaków przenośnika ślimakowego usytuowanych w kierunku otworów wylotowych, bez przecinania się z pośrednim zgamiakiem, znamienna tym, że przegroda (8a) ma postać śrubowego zebra o takim samym zwrocie jak przenośnik ślimakowy (3).
2. Wirówka według zastrz. 1, znamienna tym, ze przegroda (8a) ma równomiernie zwiększający się skok.
3. Wirówka według zastrz. 1, znamienna tym, że przegroda (8a) ma równomiernie zmniejszający się skok.
4. Wirówka według zastrz. 1, znamienna-tym, że przegroda (8a) ma stały skok.
5. Wirówka według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, znamienna tym, ze powierzchnia (15a) zakreślana przez przegrodę (8a) jest powierzchnią stożkową
6. Wirówka według zastrz. 5, znamienna tym, że przegroda (8a) na każdym złączu ze zgamiakami ślimaka (
7) ma sekcję (16) usytuowaną zasadniczo pod kątem prostym do powierzchni zgamiaka. 7. Wirówka według zastrz. 6, znamienna tym, że na co najmniej jednym z końców przegrody, widzianym w przekroju pod kątem prostym do wzdłuznej osi (x) przenośnika (3), złączowa sekcja (16a) przegrody jest nachylona, przy czym zewnętrzna znajdująca się dalej od osi (x) część (16a') tej sekcji (16a) jest usytuowana przed wewnętrzną częścią (16a) tej sekcji (16a) znajdującą się bliżej osi (x) patrząc w kierunku (18) obrotu przenośnika względem obudowy (2).
8. Wirówka według zastrz. 1, znamienna tym, ze przenośniki ślimakowe (5) z kilkoma rowkami (17a, 17b) mają przegrodę (8f, 8g) w każdym rowku.
9. Wirówka według zastrz. 7, znamienna tym, że przegrody (8f, Sg) w każdym rowku (17a, 17b) mają taką samą konstrukcję i są tak samo umiejscowione.
10. Wirówka według zastrz. 1, znamienna tym, że grubość przegrody wynosi od 0,05 do 0,5 wielkości skoku ślimaka przenośnika, korzystnie od 0,1 do 0,2 wielkości tego skoku, a zwłaszcza 0,15 wielkości skoku.
11. Wirówka według zastrz. 1, znamienna tym, że grubość przegrody wynosi od 0,8 do 1,5 ^grubości zgamiaków przenośnika śślmakowego, a korzystnie jest równa grubości zgamiaków przenośnika ślimakowego.