PL181497B1 - Zespól oslonowo-plytowy ognioodporny PL - Google Patents

Abstract

1. Zespól oslonowo-plytowy ognioo- dporny zawierajacy profile w postaci szyny i kolumny, co najmniej jedna plyte oraz zamo- cowania ulozone wzdluz dlugosci szyny i ko- lumny, przy czym krawedzie plyty sa zamkniete pomiedzy szyna i kolumna a za- mocowania sa przytwierdzone do kolumny i plyty, znamienny tym, ze kolumna (4) i szyna (6) sa aluminiowe, a zamocowania (12,13) sa z materialu majacego wieksza wytrzymalosc ter- miczna niz wytrzymalosc termiczna aluminium kolumny (4) i szyny (6), a zamocowania (12,13) sa przymocowane do czesci szyny (6) zamy- kajacych krawedzie plyty (2, 3) przytrzymujac szyne (6) wzgledem kolumny (4) i plyty (2,3). FIG . 1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest zespół osłonowo-płytowy ognioodporny stosowany zwłaszcza w budownictwie.

Z francuskiego opisu patentowego nr 1264130 znany jest zespół osłonowo-płytowy, który ma płyty umocowane pomiędzy profilem zewnętrznym i wewnętrznym. W celu utrzymania jednego profilu do czasu kiedy drugi profil zostanie umieszczony na swoim miejscu osłona posiada elastyczne zamocowanie. Ponadto haki są ukształtowane przez płaskie prostokątne kawałki metalu zaopatrzone w otwory blisko jednej z krawędzi. Nagwintowany występ wystaje poprzez otwór i jest przykręcony w gwintowanym otworze w taśmie metalowej. Taśma metalowa jest zamocowana poprzecznie do głównego miejsca w kanale najego ścianach. Nakrętkajest nakręcona na występ. Przez nakręcanie nakrętki płyta może być zamocowana na panelu.

Z europejskiego zgłoszenia patentowego nr 0 607 878 znany jest zespół osłonowo-płytowy zawierający profile zewnętrzne i wewnętrzne oraz sprężyste panele mocujące. Zewnętrzne profile sąpołączone z wewnętrznymi profilami przy pomocy profili z termicznego izolującego materiału.

Celem wynalazku jest opracowanie zespołu osłonowo-płytowego ognioodpornego, posiadającego podwyższoną ognioodporność.

Zespół osłonowo-płytowy ognioodporny zawierający profile w postaci szyny i kolumny, co najmniej jedną płytę oraz zamocowania ułożone wzdłuż długości szyny i kolumny, przy czym krawędzie płyty sązamknięte pomiędzy szyną i kolumną a zamocowania sąprzytwierdzone do

181 497 kolumny i płyty według wynalazku, charakteryzuje się tym, że kolumna i szyna są aluminiowe, a zamocowania są z materiału mającego większą wytrzymałość termiczną niż wytrzymałość termiczna aluminium kolumny i szyny, a zamocowania na przymocowane do części szyny zamykających krawędzie płyty przytrzymując szynę względem kolumny i płyty.

Korzystnie każde z zamocowań zawiera element w kształcie litery U mający co najmniej jeden kołnierz rozciągający się od wolnego końca nóżki i śrubę przechodzącą poprzez dno elementu w kształcie litery U.

Korzystnie kołnierz stanowi ramiona zachodzące na płytę i dociskające ją do szyny.

Zespół osłonowo-płytowy ognioodporny zawierający profile w postaci szyny i kolumny, płytę oraz zamocowania ułożone wzdłuż długości szyny i kolumny i zamocowane do kolumny, przy czym krawędzie płyty są zamknięte pomiędzy szyną i kolumną, według wynalazku charakteryzuje się tym, że kolumna i szyna są aluminiowe i połączone między sobą cieplnie izolującą częścią łączącą, a zamocowania są z materiału mającego większą wytrzymałość termiczną niż aluminium kolumny i szyny zamocowania sąprzymocowane do części szyny zamykających krawędzie płyty przytrzymując szynę względem kolumny i płyty.

Korzystnie każde zamocowanie zawiera nóżki pierwszą i drugą. i płytkę, a kołnierz oraz nóżki pierwsza i druga stanowią ramiona rozciągające się w przeciwnych kierunkach.

Korzystnie każde z zamocowań ma kształt litery L i ma nóżki pierwszą i drugą zaopatrzone na końcu wygiętymi na zewnątrz kołnierzowymi krawędziami.

W przypadku wystąpienia pożaru, zamocowania zastosowane w rozwiązaniu według wynalazku zapewniają przymocowanie płyt do tego elementu budowlanego, który znajduje się w danym przypadku po stronie przeciwnej niż ogień, to znaczy, w zależności od miejsca powstania pożaru albo do szyny, albo do kolumny·'. Dzięki temu, bez względu na wielkość szkód wyrządzanych przez ogień i bez względu na to co zostało zniszczone lub uszkodzone, płyty przez dłuższy czas pozostają przymocowane do elementu budowlanego, to znaczy do kolumny albo do szyny i dzięki temu bariera osłaniająca przed ogniem utworzona przez płyty dłużej nie zostaje zniszczona. Ponadto, zamocowania płyt rozmieszczone w jednakowych odstępach przez dłuższy czas przeciwdziałają zniszczeniu i połamaniu płyt.

Przedmiot wynalazku w przykładzie wykonania jest przedstawiony na rysunku, na którym fig. 1 jest przekrojem fragmentu zespołu osłonowo-płytowego ognioodpornego według wynalazku, fig. 2 - przekrojem fragmentu drugiego zespołu osłonowo-płytowego ognioodpornego według wynalazku, fig. 3 - rzutem pionowym wspornika wykorzystywanego jako część zamocowania dla zespołu osłonowo-płytowego według wynalazku, fig. 4 - widokiem z góry zamocowania dla zespołu osłonowo-płytowego według wynalazku ze wspornikiem według fig. 3, fig. 5 - rzutem pionowym podobnym do fig. 3 innego wspornika i fig 6 - przekrojem fragmentu trzeciego zespołu osłonowo-płytowego ognioodpornego według wynalazku.

Zespół osłonowo-płytowy ognioodporny 1 zawiera płyty 2,3 i kolumny 4. Płyta 2 stanowi ściankę boczną, a płyta 3 składa się z dwóch warstw szklanych połączonych ze sobą wzdłuż zewnętrznegojej obwodu. Wewnętrzne, pionowe części zespołu osłonowo-płytowego ognioodpornego 1 sąutworzone przez kolumny 4. Tylne powierzchnie 5 kolumn 4 sąutrzymywane przez konstrukcję nośną budynku. Zewnętrzne, pionowe części zespołu osłonowo-płytowego ognioodpornego 1 są utworzone przez szyny 6. Szyny 6 sądociśnięte do kolumn 4 zapomocąśrub 7. Pasy izolujące 8 za wciśnięte między szyny 6 i kolumny 4. Płyty 2 i 3 sązamocowane wzdłuż ich krawędzi pomiędzy odpowiednio wewnętrzną i zewnętrzną części kolumny 4 i szyny 6.

Dla uszczelnienia zamocowania płyt 2 i 3, pomiędzy płytami 2 i 3 i kolumną 4 umieszczono taśmę pęczni^jją^cą9, która pęcznieje w wyższej temperaturze powodując tym samym lepsze uszczelnienie. Części uszczelniające 10 umieszczone pomiędzy płytami 2 i 3 i szyną 6 wykonano z gumy odpornej na działanie temperatury. Element przykrywający 11 umieszczony ponad szyną6 stanowi pierwsze zabezpieczenie szyny 6 przed ogniem. Płyty 2 i 3 sąutrzymywane z boku przez pasy dociskające 15. Dla większej przejrzystości, są one pokazane tylko po jednej ' stronie części kolumny 4.

181 497

Pewna liczba zamocowań 12 i 13 jest rozmieszczona wzdłuż kolumny 4 i szyny 6 i oba zamocowania 12 i 13 są wykonane ze stali nierdzewnej. Materiał ten posiada wyższą temperaturę topnienia niż aluminium, większą wytrzymałość, co umożliwia umieszczenie go w zespole osłonowo-płytowym ognioodpornym 1, powodując tym samym wystąpienie małej korozji w miejscu styku z aluminium. Zamocowanie 12 zawiera śrubę 7 i płaskąpłytkę 14 tworzącą dwa ramiona lub kołnierze wystające w przeciwnych kierunkach. Śruba 7 jest włożona do otworu w płytce 14 i dociska płytkę 14 do szyny 6. Zamocowanie 12 jest przymocowane za pomocą śruby 7 do kolumny 4, tzn, do jej wewnętrznej części. Ramiona utworzone przez płytkę 14 zachodzą na płyty 2 i 3 po stronie przeciwnej do kolumny 4.

W przypadku wystąpienia ognia po zewnętrznej stronie ściany, najpierw element przykrywający 11, a następnie szyna 6 po zewnętrznej stronie zespołu osłonowo-płytowego ognioodpornego 1 ulegną zniszczeniu. Jednak, płyty 2 i 3 są utrzymywane na swoim miejscu za pomocą płytek 14 z nierdzewnej stali, które są zamocowane do wewnętrznej kolumny 4 za pomocą śruby

7. Dzięki piankowej taśmie pęczniejącej 9, odpowiednie uszczelnienie wzdłuż krawędzi płyt 2 i 3 zostaje utrzymane także wtedy, gdy szyna 6 ulega stopieniu za płytkami 14 i płyty 2 i 3 trochę przesuwają się na zewnątrz aby przylgnąć do płytek 14.W tym czasie gumowe części uszczelniające 10 są poddawane działaniu ciepła, a funkcja uszczelniania zostaje przejęta przez piankową taśmę pęczniejącą 9.

Ponieważ ramiona płytki 14 zamocowania 12 także utrzymują szynę 6 pomiędzy płytką 14 i płytami 2 i 3, szyna 6 jest dociskana do wewnętrznej kolumny 4 przez relatywnie długi czas, nawet kiedy część szyny 6 została poddana działaniu ciepła. Jest to więc korzystne, gdyż dokładne uszczelnienie wzdłuż krawędzi płyt 2 i 3 jest utrzymywane przez dłuższy czas i taśma pęczniejąca 9 ogrzewanajest wolniej. W szczególności, uszczelnienie pomiędzy płytami 2 i 3 a szyną 6 jest zabezpieczone przed zniszczeniem zanim taśma pęcznieeąca 9 zostanie wystarczająco ogrzana dla zwiększenia swojej objętości i przejęcia funkcji uszczelniającej szyny 6. W przypadku wystąpienia ognia uszczelnienie jest szczególnie istotne dla zapobieżenia przedostawaniu się dymu.

Fakt, że szyny 6 lub przynajmniej ich fragmenty są utrzymywane na miejscu przez dłuższy czas za pomocąpłytek 14 zamocowań 12 stanowi kolejną zaletę, polegającą na tym, że kolumny 4 są poddane bezpośredniemu działaniu ciepła pochodzącego od ognia w późniejszej fazie i w większości przypadków utrzymają się przez dłuższy czas.

Następnie, ważne jest, że dzięki podparciu płyt 2 i 3 za pomocą szyny 6, płyty 2 i 3 sąpodpierane bardziej stabilnie niż gdyby były utrzymywane jedynie przez płytki 14 zamocowań 12. Stanowi to także ograniczenie obciążenia płyt 2 i 3 tak, że utrzymują się one dłużej w przypadku wystąpienia ognia, w szczególności gdy wystąpią dodatkowe obciążenia w postaci podmuchów czy eksplozji.

W normalnych warunkach istnieje jednak ryzyko, że te zamocowania 12 i 13, które bezpośrednio łączą się z płytami 2 i 3 wywrąna nie lokalny nacisk, w szczególności w czasie rozszerzania i kurczenia się płyt 12 i 13 z powodu zmian temperatury. Czas życia płyt 3 z podwójnego szkła byłby wtedy ograniczony.

Dla opóźnienia zniszczenia uszczelnienia wzdłuż krawędzi płyt 2 i 3 na ile to możliwe, korzystne jest, aby ramiona utworzone przez płytki 14 sięgały w pobliżu części uszczelniających 10 pomiędzy szyną 6 i płytami 2 i 3. Zgodnie z tym, części uszczelniające 10 są dociskane do płyt 2 i 3 nawet gdy szyna 6 odchyliła się już w kierunku wzdłużnym i jest pozbawiona podparcia.

Zamocowanie 13 jest przedstawione na fig. 3. Zamocowanie 13 składa się z elementu 16 w kształcie litery U posiadającego kołnierze 18 rozciągające się na zewnątrz od wolnych końców nóżki 17 i śruby 7, którajest podobnajak w zamocowaniu 12 i która wystaj e z dna 19 elementu 16 w kształcie litery U.

Jakkolwiek kolumny 4 posiadają takie rozmiary, że nie mogą w całości ulec zniszczeniu w przypadku wystąpienia ognia po wewnętrznej stronie fasady, wystające elementy kolumn 4, takie jak wystające na zewnątrz kołnierze 20, sąjednakże podatne na przedwczesne zniszczenie w konsekwencji czego, połączenie z zewnętrznymi szynami 6 jest przerwane i płyty 2 i 3 mogą wy181 497 paść na zewnątrz z zespołu osłonowo-płytowego ognioodpornego 1. Zapobiega się temu przez zastosowanie zamocowania 13. Element 16 w kształcie litery U jest zamocowany na szynie 6 za pomocą śruby 7. W tym celu otwór 22 (patrz. fig. 4) w elemencie 16 w kształcie litery U, przez który przechodzi śruba 7 posiada taki rozmiar, by śruba 7 łączyła się z elementem 16 w kształcie litery U. W przypadku występowania ognia po wewnętrznej stronie fasady szyna 6 jest umieszczona po chłodnej stronie fasady, a nie po stronie ognia, dzięki czemu utrzyma się przez relatywnie długi czas. W stanie zamocowania, kołnierze 18 tworzą ramiona, które zachodząna płyty 2 i 3 po wewnętrznej strome ścianki osłonowej i utrzymują płyty 2 i 3 dociśnięte do chłodnych szyn 6, dzięki czemu hermetyczne uszczelnienie fasady jest utrzymywane przez długi czas.

Montaż ściany z zespołem osłonowo-płytowym ognioodpornym 1jak pokazano na fig. 1 i 3 wymaga tylko bardzo niewiele więcej czasu niż montowanie ściany bez niego, ponieważ zamocowania 12 i 13 są ustawiane za pomocą śrub 7, które są wprowadzone dla zamocowania szyn 6 do kolumn 4.

W przykładzie pokazanym na fig. 2, element 16 w kształcie litery U zamocowania 13 jest ponadto bezpośrednio przymocowany do kolumny 4. W tym celu, samogwintujące śruby 21 przechodzą przez otwory w kołnierzu 18 wystającym na zewnątrz elementu 16 w kształcie litery U i wkręcają się w kolumny 4. Zamocowanie 13, jak pokazano na fig. 2, pełni ponadto funkcję w przypadku wystąpienia ognia po zewnętrznej stronie fasady, gdy zamocowanie 12 jest także połączone z zamocowaniem 13 za pomocą śruby 7. Jeśli kołnierze 20 kolumny 4 ulegną stopieniu w wyniku działania ciepła pochodzącego z zewnątrz fasady, wtedy zamocowania 12 zostaną połączone poprzez zamocowania 13 drugiego typu kolumn 4, w wyniku czego płyty 2 i 3 zostaną utrzymane na swoim miejscu nawet wtedy. Pianowa taśma pęczniejąca 9 zapewnia, że nawet w przypadku małego przemieszczenia się płyt 2i 3 właściwe uszczelnienie wzdłuż krawędzi płyt 2 i 3 jest wciąż utrzymywane.

Następnie, w przypadku wystąpienia ognia po wewnętrznej stronie zespołu osłonowo-płytowego ognioodpornego 1, połączenie kołnierza 18 zamocowania 13 z wewnętrzną kolumną 4 stanowi zaletę, polegającą na tym, że części kolumny 4 są utrzymywane na swoim miejscu i przyczyniają się do utrzymania płyt 2 i 3 nawet wtedy, gdy inne części tej kolumny 4 dawno już uległy zniszczeniu. Ponieważ płytki 14 powodująutrzymanie szyny 6 w przypadku ognia na zewnątrz, dłuższe utrzymywanie kolumn 4 w przypadku ognia wewnątrz stanowi korzyść polegającą na tym, że uszczelnienie wzdłuż krawędzi płyt 2 i 3 jest utrzymywane przez dłuższy czas i w lepszy sposób, a płyty 2 i 3 są dłużej podpierane w sposób bardziej stabilny niż wtedy, gdy byłyby podpierane tylko przez części uszczelniające 10. Następnie, z powodu zastosowania taśmy pęczniejącej 9 po wewnętrznej stronie płyty 2 i 3 istotne jest, by taśma pęczniejąca 9 zapewniała dobre uszczelnienie tak długo jak utrzymywane są kolumny 4.

W rzeczywistości, istnieje wiele sposobów zamocowania kołnierza 18 na kolumnie 4. Zamiast śrub 21 można wykorzystać gwoździe lub szczęki dociskające. Kołnierze 18 i kolumny 4 mogą być także wykonane tak, że zewnętrzne końce kołnierzy 18 zaczepiają o kołnierze kolumny 4 lub o otwory w kolumnie 4.

Płaskie elementy zamocowań 12 i 13 w kierunku wzdłużnym kolumny 4 i szyny 6 korzystnie posiadają długość kilku cm. Z jednej strony jest to wystarczające dla utrzymania płyt 2 i 3 na swoim miejscu, gdy albo kolumna 4 albo szyna 6 ulegnie całkowitemu lub częściowemu zniszczeniu, a z drugiej strony wymaga zastosowania tylko małej ilości relatywnie drogiej nierdzewnej stali.

Zamocowanie 3 przedstawione na fig. 4 zawiera nakrętkę 34 i śrubę 23 posiadającą średnicę dopasowaną do otworów 24 (fig. 3 i 4 przedstawione za pomocą linii przerywanych) w nóżce 17, łączących się z dnem 19 elementu 16 w kształcie litery U i odpowiednimi otworami występującymi w na zewnątrz wystających kołnierzach 20 kolumny 4. Zamocowania 13 mogą być zamykane za pomocą śrub 23 w kierunku wzdłużnym części 4 i 6, jeśli istnieje potrzeba wprowadzenia zamocowań 13 tak umieszczonych, że żadna śruba 21 nie może być zastosowana. Do zamknięcia w kierunku wzdłużnym kolumny 4 i szyny 6 zamocowań 13 można wykorzystać inne elementy niż

181 497 śruby 23, takie jak kołnierzowe ostrza wchodzące w otwory kolumny 4 albo szyny 6 lub sprężynowe czopy lub nity jak nit kołpakowy jeśli mają one wystarczającą wytrzymałość cieplną.

Figura 5 przedstawia inny wariant elementu 16 w kształcie litery U stosowanego jako część zamocowania 13, w którym nóżki 17 łączące się z dnem 19 elementu 16 w kształcie litery U sąróżnych długości. W wyniku tego odległość od na zewnątrz wystających kołnierzy 18 do dna 19 płaskiego elementu 16 w kształcie litery U jest różna dla każdych dwóch kołnierzy. Element 16 w kształcie litery Ujest odpowiedni dla utrzymania płyt 2 i 3 o różnych grubościach na swoim miejscu po obu stronach kolumny 4 i szyny 6.

Figura 6 przedstawia zespół osłonowo-płytowy ognioodporny 1, przeznaczony do wykorzystania jako oddzielny w fasadach. Zawiera on aluminiowe części stanowiące wewnętrzną kolumnę 4 i zewnętrzną (odpowiednio) szynę 6 dla utrzymywania końców płyt 2 i 3 pomiędzy nimi. Kolumna 4 i szyna 6 są połączone częścią łączącą wykonaną z materiału nie przewodzącego ciepła.

W przypadku wystąpienia ognia, występuje wtedy problem polegający na tym, że części łączące 25 wykonane z materiału nie przewodzącego ciepła często ulegają zniszczeniu zanim stanie się to z kolumną 4 lub szyną 6 po stronie wystąpienia ognia, w wyniku czego zamocowanie płyt 2 i 3 jest niszczone i płyty 2, 3 wypadają.

Jak przedstawiono na fig. 6 zwiększenie ognioodporności uzyskuje się przez rozmieszczenie lokalnych zamocowań 26 wzdłuż kolumny 4 i szyny 6. Zamocowania 26 sątakże wykonane z nierdzewnej stali. Zamocowania 26 są zaprojektowane jako płaskie elementy z kołnierzami, posiadające kształt litery L, zawierające nóżki pierwszą 27 i drugą 28 ułożone pod pewnym kątem do siebie, kołnierzowe krawędzie 29 wygięte na zewnątrz zawsze znajdujące się na zewnętrznym końcu nóżek pierwszej 27 i drugiej 28. W stanie zamocowania, każda z kołnierzowych krawędzi 29 jest zamocowana do jednej z zewnętrznych części szyny 6. Pierwsze nóżki 27, zawsze łączące się z drugimi nóżkami 28 naprzeciwległymi do wygiętych krawędzi 29, tworzą ramię, które w stanie zamocowania zachodzi na jedną z płyt 2 i 3 po wewnętrznej stronie kolumny 4.

Generalnie, w przypadku wystąpienia ognia po wewnętrznej stronie osłony, nie przewodzące ciepła części łączące 25 jako pierwsze ulegają zniszczeniu. Jednakże, dzięki zamocowaniom 26 zahaczającym o zewnętrzną szynę 6, płyty 2 i 3 są wciąż utrzymywane na swoim miejscu, ponieważ ramiona ukształtowane z nóżek pierwszej 27 i drugiej 28 zachodzące na płyty 2,3 utrzymująje. Ponieważ kołnierze wewnętrznej kolumny 4 i części uszczelniające 10 ulegają zniszczeniu, płyty 2, 3 w rzeczywistości przesuną się od części zewnętrznej. Jednakże piankowa taśma pęczniejąca 9 zapewnia, że odpowiednie uszczelnienie jest utrzymywane wzdłuż krawędzi płyt 2 i 3.

Jeśli zamocowania 26 są wykorzystywane w pionowych częściach zespołu osłonowo-płytowego ognioodpornego 1 istotne jest, by były zamocowane w kierunku wzdłużnym kolumny 4 i szyny 6 co zapobiega przesuwaniu się zamocowania 26 ku dołowi. W tym celu, zamocowania 26 mogą być wkręcone, mogą być wyposażone w ostrza wchodzące w otwory zewnętrznej szyny 6 lub mogą zawierać krawędź zahaczającą, która jest wygięta w kierunku wzdłużnym kolumny 4 i szyny 6 i zaczepia o żłobek 30 zaciskając się.

Fakt, że dzięki występowaniu kołnierzowych zahaczających krawędzi 29 nie trzeba wykonywać żadnych otworów w szynie 6 dla umieszczenia zamocowań 26 stanowi szczególną zaletę, gdy zamocowania 26 sąumieszczone w dolnej części zespołu osłonowo-płytowego ognioodpornego 1, ponieważ nie ma potrzeby wykonywania żadnych otworów w kolumnie 4 i szynie 6, które miałyby pozostać puste i w przypadku niedokładnego wykrojenia stanowiłyby źródło przecieku.

Zewnętrzne końce ramion pierwszej nóżki 27 wchodzą w wyżłobienie 33 w wewnętrznej aluminiowej kolumnie 4. W wyniku tego, kołnierze wewnętrznych kolumn 4, które utrzymują część uszczelniającą 10 pozostająna swoim miejscu przez dłuższy czas, kiedy kolumna 4 w przypadku wystąpienia ognia po wewnętrznej stronie fasady, staje się miękka i/lub ulega częściowemu zniszczeniu. To opóźnia zmniejszenie efektu uszczelnienia, które pojawia się w przypadku wystąpienia ognia. Ponieważ płyty 2, 3. są utrzymywane przez dłuższy czas za pośrednictwem

181 497 kołnierzy kolumny 4 i części uszczelniających 10 umieszczonych pomiędzy kołnierzami i płytami 2, 3, stabilne podparcie płyt 2, 3 jest utrzymywane przez dłuższy czas, tak jak w przykładzie przedstawionym na fig. 1, kiedy są one mniej obciążone. Także w tym przykładzie, w normalnych warunkach pracy, unika się lokalnego nacisku wywieranego na płyty 2 i 3 przez zamocowania 26, ponieważ w normalnych warunkach pracy zamocowania 26 nie łączą się bezpośrednio z płytami 2 i 3.

W szczególności w przypadku części pokazanych na fig. 6, gdzie kolumna 4 lub szyna 6 umieszczone po stronie nie poddawanej działaniu ognia posiadają względnie małą objętość i istota korzyść wynikająca z tego polega na tym, że kolumna 4 lub szyna 6 umieszczone po stronie nie poddawanej działaniu ognia pozostaj ą zabezpieczone przed bezpośrednim działaniem ciepła przez dłuższy czas dzięki utrzymaniu za pomocą zamocowania 26 przynajmniej fragmentu szyny 6 lub kolumny 4 odpowiednio po stronie ognia. Ramiona pierwszej nóżki 27 także rozciągają się w pobliżu części uszczelniających 10 pomiędzy kolumną4 i płytami 2,3 tak, że są one podpierane dokładnie w takim miejscu, w którym jest to efektywne dla utrzymania uszczelnienia wzdłuż krawędzi płyt 2 i 3 tak długo jak to jest możliwe.

Zamiast lub dodatkowo do ramion pierwszej nóżki 27, z których każde zachodzi na jednąz płyt 3, w przypadku osłabienia wewnętrznej kolumny 4 lub części łączącej 25 zamocowanie 26 może także utrzymywać płytę 3 w inny sposób, np. dzięki przymocowaniu za pomocą spoiwa lub współpracy ze szczękami dociskającymi, które sądociśnięte do krawędzi płyty 3. Jest także możliwe, że zamocowania 26 są wyposażone w ramiona pierwszej nóżki 27 i są przymocowane do wewnętrznej kolumny 4, np. za pomocą samogwintujących śrub lub krawędzi zahaczających. W tym przypadku zapewnione jest utrzymywanie razem wewnętrznej kolumny 4 i zewnętrznej części szyny 6 także wtedy, gdy nie przewodzące ciepła części łączące 25 ulegają zniszczeniu. Zamocowania 26 tworzą więc podparcia, które są zamocowane do wewnętrznej kolumny 4 i zewnętrznej szyny 6 i które łączą części łączące 25 dla utrzymywania wewnętrznej kolumny 4 i zewnętrznej szyny 6 względem siebie w przypadku, gdy nie przewodzące ciepła części łączące 25 ulegną zniszczeniu.

Szyna 6 po zewnętrznej stronie j est utworzona przez część nośną 31 i obwodowo zamknięte, szklane części rurowe 32, połączone z częściąnośną31 za pomocąpołączenia zatrzaskowego. Ponieważ szklane części rurowe 32 są wykonane jako obwodowo zamknięte to są one bardziej odporne na działanie większych ciśnień wywieranych przez płyty 2 i 3 niż konwencjonalne części szklane posiadające oddzielne kołnierze zawierające bolec zatrzaskujący się w części nośnej 31. Takie konwencjonalne części szklane musząbyć dodatkowo dołączane do części nośnych 31 za pomocą śrub, aby mogły być odporne na napięcia wywierane przez taśmę pęczniejącą 9 w przypadku wystąpienia ognia. Dzięki rurowemu kształtowi szklanej części 32 nie ma potrzeby stosowania śrub, a połączenie może być wykonane szybciej i nie trzeba wykonywać żadnych otworów, które mogą powodować przecieki.

181 497

FIG. 5

FIG. 6

181 497

FIG. 4

181 497

8 14 7 11 6

FIG. 2

181 497

8 14 7 11 6

FIG. 1

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 70 egz.

Cena 4,00 zł.

Claims (6)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Zespół osłonowo-płytowy ognioodporny zawierający profile w postaci szyny i kolumny, co najmniej jedną płytę oraz zamocowania ułożone wzdłuż długości szyny i kolumny, przy czym krawędzie płyty sązamknięte pomiędzy szynąi kolumną a zamocowania sąprzytwierdzone do kolumny i płyty, znamienny tym, że kolumna (4) i szyna (6) są aluminiowe, a zamocowania (12,13) są z materiału mającego większą wytrzymałość termiczną niż wytrzymałość termiczna aluminium kolumny (4) i szyny (6), a zamocowania (12,13) są przymocowane do części szyny (6) zamykających krawędzie płyty (2,3) przytrzymując szynę (6) względem kolumny (4) i płyty (2,3).
2. 2. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że każde z zamocowań (13) zawiera element (16) w kształcie litery U mający co najmniej jeden kołnierz (18) rozciągający się od wolnego końca nóżki (17) i śrubę (7), przechodzącą poprzez dno (19) elementu (16) w kształcie litery U.
3. 3. Zespół według zastrz. 2, znamienny tym, że kołnierz (18) stanowi ramiona zachodzące na płytę (2,3) i dociskające ją do szyny (6).
4. 4. Zespół osłonowo-płytowy ognioodporny zawierający profile w postaci szyny i kolumny, płytę oraz zamocowania ułożone wzdłuż długości szyny i kolumny i zamocowane do kolumny, przy czym krawędzie płyty sązamknięte pomiędzy szynąi kolumną, znamienny tym, że kolumna (4) i szyna (6) sąaluminiowe i połączone między sobą cieplnie izolującą częścią łączącą(25), a zamocowania (26) są z materiału mającego większą wytrzymałość termiczną niż aluminium kolumny (4) i szyny (6) i zamocowania (26) są przymocowane do części szyny (6) zamykających krawędzie płyty (2, 3) przytrzymując szynę (6) względem kolumny (4) i płyty (2, 3).
5. 5. Zespół według zastrz. 4, znamienny tym, że każde zamocowanie (26) zawiera nóżki pierwszą (27) i drugą (28) i płytkę (14), a kołnierz (18) oraz nóżki pierwsza (27) i druga (28) stanowią ramiona rozciągające się w przeciwnych kierunkach.
6. 6. Zespół według zastrz. 4, znamienny tym, że każde z zamocowań (26) ma kształt litery L i ma nóżki pierwszą (27) i drugą (28) zaopatrzone na końcu wygiętymi na zewnątrz kołnierzowymi krawędziami (29).