PL184024B1

PL184024B1 - Sposób szczepienia przeciwko kokcydiozie

Info

Publication number: PL184024B1
Application number: PL96314640A
Authority: PL
Inventors: Nigel A. Evans; R.Craig Findly; Frederick H. Weber
Original assignee: Pfizer
Priority date: 1995-06-07
Filing date: 1996-06-05
Publication date: 2002-08-30
Also published as: BG100641A; RU2126267C1; CN1145167A; EP0831896B1; DE69521533D1; KR970000244A; CA2223699C; JPH10506919A; SK72796A3; MX9709870A; FI974438A7; EP0831896A1; HU223708B1; RO113715B1; IL118489A0; ATE202484T1; DZ2049A1; NZ286753A; AU5478396A; GR3036324T3

Abstract

1. Zastosowanie skutecznie uodparniajacej dawki zywych sporocyst lub oocytów Eimeria albo ich mieszaniny do wytwarzania preparatu do szczepienia in ovo w koncowej cwiartce okresu inkubacji ptaków domowych przeciwko kokcydiozie. 18. Srodek do szczepienia in ovo w koncowej cwiartce okresu inkubacji ptaków do- mowych przeciwko kokcydiozie zawierajacy czynnik aktywny i ewentualnie farmaceutycz- nie dopuszczalny nosnik, znamienny tym, ze jako czynnik aktywny zawiera skutecznie uodpamiajaca dawke zywych sporocyst lub oocytów Eimeria albo ich mieszaniny. PL PL PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób szczepienia domowych ptaków przeciwko kokcydiozie, w szczególności podawania in ovo żywych sporozoitów lub merozoitów albo ich mieszanin, do rozwijających się jaj ptactwa domowego, w celu uodpornienia wylęgłych kurcząt przeciwko kokcydiozie.

Kokcydioza jest chorobą jelitową ptaków domowych wywoływaną przez zakażenie wewnątrzkomórkowymi pasożytami pierwotniakowymi z rodzaju Eimeria. Kokcydioza jest najbardziej ekonomicznie niszczącą chorobą pasożytniczą ptaków domowych. Ocenia się, że zwalczanie kokcydiozy i straty wywoływane kokcydiozą kosztują przemysł hodowli ptactwa miliony dolarów każdego roku.

Różne usiłowania szczepienia ptaków domowych przeciwko kokcydiozie są opisywane od wczesnych lat pięćdziesiątych. Do aktualnych metod szczepienia należy podawanie żywych oocytów ptakom w pokarmie lub wodzie. Powyższe metody są jednak niewygodne i nieskuteczne ponieważ nie wszystkie ptaki otrzymują zamierzoną dawkę oocytów i wiele z nich pozostaje albo nieochronione przez szczepionkę albo otrzymuje patogeniczną dawkę.

J.M. Sharma i B.R. Burmester w Avian Dis., 26:134-149, 1981, donieśli, że kurczęta zaszczepione in ovo wirusem opryszczki indyków nabywają odporność przeciwko późniejszemu zakażeniu wirusem choroby Marek'a. W europejskiej publikacji patentowej nr 291173

184 024 opisano proces , uodporniania, w którym niereplikacyjny immunogen podawany był in ovo. Immunogeny opisane specyficznie w europejskim opisie patentowym są otrzymanymi za pomocą inżynierii genetycznej immunogenami Eimeria i ekstraktem oocytów Eimeria. W europejskim opisie patentowym wykluczono żywe pasożyty, takie jakie stosuje się w zastrzeganej tutaj metodzie szczepienia.

Opisywana metoda szczepienia polega na podawaniu in ovo żywych sporozoitów lub merozoitów Eimeria albo ich mieszaniny do rozwijających się jaj ptaków domowych. Dostępne piśmiennictwo sugeruje, że taka metoda szczepienia nie powinna być skuteczna in ovo i powinna być stosowana po wylęgnięciu. T.K. Jeffers i G.E. Wagenbach donoszą w J. Parasit., 56(4), 656-662, 1970, że iniekcja in ovo sporozoitów E. tenella w 10 dniu inkubowania nie dawała znaczącej ochrony immunologicznej przeciwko następnemu zakażeniu oocytami E. tenella. W rzeczywistości donoszą oni, że kurczęta które nie były traktowane wykazywały większy stopień przeżycia przeciwko następnemu zakażeniu oocytami E. tenella niż kurczęta, które były traktowane in ovo sporozoitami. K.L. Watkins i wsp. w Proc. VIth International Coccidiosis Conf., Abstract E1-2, Ontario, Canada, 1993 opisali inokulację in ovo żywymi i przetrwalnikującymi sporocytami E. maxima ale nie podali kiedy inokulowanie było wykonywane w okresie inkubowania jaj. Watkins i wsp. stwierdzili, że ich badania nie dały żadnych dowodów, że iniekcja in ovo chroni przeciwko następnemu zakażeniu po 10 dniach od wylęgnięcia oocytami E. maxima. Watkins i wsp. ponadto stwierdzili, że znaczącą ochronę immunologiczną uzyskuje się jeśli inokulację się wykonuje wkrótce po wylęgnięciu, a nie in ovo. Wbrew temu, stwierdzeniu, metoda szczepienia in ovo według wynalazku daje nieoczekiwanie uodpornienie chroniące kurczęta po wylęgnięciu przeciwko następnemu zakażeniu kokcydiozą

Wynalazek, określany w opisie jako metoda szczepienia według wynalazku dotyczy metody szczepienia ptaków domowych przeciwko kokcydiozie i polega na podawaniu in ovo podczas ostatniej czwartej części inkubowania skutecznie uodparniającej dawki żywych sporocyst lub oocytów Eimeria lub ich mieszaniny.

Określenie ptak(i) domowy oznacza, jeśli nie podano inaczej, kurczęta, indyki, kaczki, ptaki łowne (w tym, ale nie wyłącznie, przepiórki, bażanty i gęsi) oraz ptaki bezgrzebieniowe (w tym, ale nie wyłącznie, strusie afrykańskie).

Określenie in ovo oznacza jajo ptaka domowego zawierające żywy, rozwijający się embrion.

Określenie podawanie in ovo oznacza, jeśli nie podano inaczej, podawanie opisanej powyżej szczepionki do jaja ptaka domowego zawierającego żywy, rozwijający się embrion, z zastosowaniem do tego celu dowolnego sposobu penetracji przez skorupkę i wprowadzania szczepionki. Takie sposoby podawania polegają, ale nie wyłącznie, na wstrzykiwaniu szczepionki.

Określenie końcowa ćwiartka okresu inkubowania oznacza, jeśli nie podano inaczej, ostatnią ćwiartkę okresu inkubowania i wylęgania się jaja ptaka domowego.

Określenie Eimeria oznacza, jeśli nie podano inaczej, jeden lub więcej gatunków z rodzaju Eimeria zakażających ptaki domowe. Do tych gatunków Eimeria należą znajdowane u kurcząt, takie jak E. tenella, E. acervulina, E. maxima, E. necatrix, E. mitis, E. praecox i E. brunetti a także gatunki znajdowane u indyków, takie jak E. meleagrimitis, E. adenoeides, E. gallopavonis, E. dispersa, E. meleagridis, E. innocua i E. subrotunda, oraz ponadto gatunki Eimeria zakażające inne, wymienione uprzednio ptaki domowe. Określenie Eimeria dotyczy również wszystkich szczepów z wymienionych gatunków Emeria, w tym, ale nie wyłącznie, przedwcześnie rozwiniętych i osłabionych szczepów, do których należą szczepy napromieniane lub inaczej traktowane, tak że nie mają zdolności całkowitego rozwoju. Określenie Eimeria dotyczy także nowo odkrytych szczepów lub gatunków Eimeria zakażających wymienione uprzednio ptaki domowe.

Określenie sporocysty oznacza, jeśli nie podano inaczej, żywe sporocysty Eimeria.

Określenie oocyty oznacza, jeśli nie podano inaczej, żywe zarodnikujące oocyty Eimeria lub mieszaninę zarodnikujących albo nie zarodnikujących oocytów.

184 024

Określenie skuteczna dawka uodporniająca oznacza, jeśli nie podano inaczej, ilość sporocyst lub oocytów, albo w przypadku mieszaniny ilość sporocyst i oocytów wystarczającą dla uzyskania ochrony immunologicznej wylęgniętych ptaków większej od wrodzonej odporności nie uodpornianych ptaków. Określenia uodpornianie i szczepienie są w niniejszym opisie równoznaczne i stosowane zamiennie.

Korzystna dawka do podawania sposobem według wynalazku wynosi 10² do 10⁸ sporocyst lub oocytów albo dla mieszaniny sporocyst i oocytów całkowita ilość wynosi również 10²do 10⁸.

Korzystniejsza dawka wynosi 10² do 10⁵ sporocyst lub oocytów a dla mieszaniny całkowita ilość sporocyst i oocytów wynosi również od 102 do 10⁵.

Inna korzystna dawka zawiera 105 do 10⁷ sporocyst lub oocytów albo ich mieszaninę o łącznej ilości sporocyst i oocytów wynoszącej od 105do 107.

Inna korzystna dawka zawiera 10⁴ do 10⁶ sporocyst lub oocytów albo ich mieszaninę o łącznej ilości sporocyst i oocytów wynoszącej od 104 do 10⁶.

Inna korzystna dawka zawiera 104 do 106 sporocyst lub oocytów albo ich mieszaninę o łącznej ilości sporocyst i oocytów wynoszącej od 10³ do 106.

Korzystnymi ptakami domowymi szczepionymi sposobem według wynalazku są kurczaki.

Korzystna dawka do podawania in ovo do jaj kurzych zawiera sporocysty lub oocyty albo ich mieszaninę, z dwóch lub więcej gatunków Eimeria z grupy, do której należą E. tenella, E. acervulina, E. maxima, E. necatrix, E. mitis, E. praecox i E. brunetti.

Innym korzystnym ptakiem domowym, który może być szczepiony sposoben według wynalazku jest indyk.

Korzystna dawka do podawania in ovo do jaj indyczych zawiera sporocysty lub oocyty albo ich mieszaninę z dwóch lub więcej gatunków Eimeria z grupy, do której należą E. meleagrimitis, E. adenoides, E. gallapavonis, E. dispersa, E. meleagridis, E. innocua i E. subrotunda.

Do innych korzystnych ptaków domowych mogących być szczepionymi sposobem według wynalazku należą ptaki łowne, kaczki i ptaki bezgrzebieniowe.

Sposób według wynalazku polega na kombinacji opisywanych metod szczepienia i podawania immunostymulanta in ovo w dowolnym czasie podczas inkubowania.

Korzystną metodą podawania immunostymulanta jest równoczesne podawanie in ovo dawki sporocyst lub oocytów albo ich mieszaniny, podczas ostatniej ćwiartki okresu inkubowania.

Sposób szczepienia według wynalazku polega na podawaniu in ovo podczas ostatniej ćwiartki okresu inkubowania żywych sporocyst albo oocytów Eimeria lub ich mieszaniny do jaj ptaków domowych. W przypadku kurcząt, podawanie in ovo wykonuje się korzystnie w 15-20 dniu inkubowania a najkorzystniej w 18 dniu inkubowania. W przypadku indyków podawanie in ovo wykonuje się korzystnie w 21-26 dniu inkubowania.

Sposób szczepienia według wynalazku można realizować stosując dowolną odpowiednią metodę podawania in ovo. Korzystnie, szczepionkę według wynalazku podaje się drogą iniekcji. Zgodnie z jedną metodą wstrzykiwania, w skorupce jaj w najszerszym końcu wykonuje się dziurkę stosując igłę strzykawki nr 18 w celu odsłonięcia komórki powietrza w jaju. Przez tę dziurkę i przez błonę komórki powietrza można wprowadzić igłę strzykawki nr 22 o długości 2,45-3,67 cm przyłączoną do strzykawki o odpowiedniej wielkości (1-3 ml). Odpowiednią ilość sporocyst lub oocytów lub, gdy stosuje się mieszaninę, odpowiednią ilość sporocyst i oocytów zawiesza się w odpowiednim ciekłym nośniku, np. w 10-500 μΐ buforowanego fosforanem roztworu soli, i wstrzykuje do jaja. Odpowiednia objętość zależy od wielkości jaja. Jaja strusia będą mogły oczywiście przyjąć większą objętość niż jaja kurze. Miejscem wstrzykiwania może być dowolny region jaja lub embrionu. Korzystnie, wstrzykiwanie wykonuje się osiowo przez środek większego końca jaja do owodni.

Alternatywnie, w opisywanej metodzie szczepienia można stosować automatyczny system wstrzykiwania. Takie systemy są opisane w opisach patentowych Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 4.681.063, nr 4.040.388, nr 4.469.047 i nr 4.593.646, które są tutaj włączone jako odnośniki. Inne odpowiednie metody wstrzykiwania są znane specjalistom.

Oocyty do stosowania w sposobie szczepienia według wynalazku można otrzymywać dowolnymi wieloma metodami znanymi specjalistom. Należą do nich metody opisane przez

184 024

J.F. Ryleya i wsp. w Parasitology, 73:311-326, 1976 i przez P.L. Longa i wsp. w Folia Veterinaria Latina VIŁ3,201-217, 1976, które to źródła są tutaj cytowane jako odnośniki. Według jednej metody, handlowe kurczęta brojlery o wieku około 2 tygodnie zakaża się wybranymi gatunkami Eimeria przez podawanie za pomocą zgłębnika odpowiedniej dawki zarodnikujących oocytów. Np., typowa dawka stosowana dla E. tenella wynosi 200.000 sporulujących oocytów dla jednego ptaka. Następnie stosuje się dobrze znane procedury zbierania i oczyszczania oocytów od zakażonych ptaków. Dla większości gatunków Eimeria zbiera się odchody zakażonych ptaków po upływie 5-7 dni od zakażenia, miesza je i przesącza w celu usunięcia materiału stałego i następnie odwirowuje z szybkością wystarczającą dla utworzenia pastylek z pozostałego materiału. W przypadku E. tenella stosuje się podobne postępowanie, z wyjątkiem tego, że odchody od zakażonych ptaków zbiera się po 6 dniach od zakażenia. Pastylki zawiesza się w nasyconym roztworze soli, w którym oocyty pływają a większość zanieczyszczających resztek można usunąć za pomocą odwirowania. Zawiesinę oocytów rozcieńcza się następnie w celu uzyskania niniejszego stężenia soli. Oocyty przemywa się kilkakrotnie w celu usunięcia soli i zawiesza powtórnie w 2,5% (waga/objętość) roztworze dichromianu potasowego. Zawiesinę oocytów inkubuje się w temperaturze 29°C, wstrząsając (np. przy 140 obrotach/minutę) w ciągu około 72 godzin, dla wywołania zarodnikowania oocytów. Alternatywnie, oocyty można traktować podchlorynem sodowym i następnie sporulować. Ilość zarodnikujących oocytów w ml oznacza się za pomocą bezpośredniego liczenia przy zastosowaniu hemocytometru i otrzymaną hodowlę przechowuje się, korzystnie w stanie zamrożonym, do czasu użycia. Oocyty można stosować zgodnie z opisaną metodą szczepienia, korzystnie w dawce zawierającej od 10 do 108 oocytów na jedno jajo. Korzystniej, wielkość dawki wynosi od 102 do 10^?na jedno jajo.

Dla otrzymania sporocyst, dichromian potasowy usuwa się z opisanej uprzednio zawiesiny oocytów za pomocą kilkukrotnego przemycia. Preparatyka polega na tym, że oocyty zbiera się za pomocą odwirowania i zawieszania w dejonizowanej lub destylowanej wodzie. Po usunięciu dichromianu, co ocenia się na podstawie zaniku żółtawopomarańczowej barwy, zawiesinę oocytów miesza się z równą ilością podchlorynu sodowego (wybielacza) i inkubuje w pokojowej temperaturze w ciągu 15 minut. Wybielacz usuwa się drogą powtarzalnego przemywania i oocyty zawiesza się w roztworze fizjologicznym soli lub w dejonizowanej wodzie. Oocyty można rozrywać w celu uwolnienia sporocyst, stosując w tym celu wiele znanych technik. Np., oocyty można rozrywać w celu uwolnienia sporocyst drogą mieszania oocytów ze szklanymi kulkami o średnicy 1-4 mm i wstrząsania ręcznego. Można także stosować mieszalnik wirowy, wstrząsany inkubator albo ręczny homogenizator. Nierozerwane oocyty i ścianki oocytów można oddzielać od uwolnionych sporocyst za pomocą różnicowego odwirowywania w 50% preparacie Percoll® (sprzedawanym przez firmę Pharmacia Biotech) lub w 1M roztworze sacharozy, co opisali Dulski i wsp. w Avian Diseases, 32:235-239, 1988. Sporocysty można stosować w opisywanej metodzie szczepienia albo zmieszane albo oddzielone od nierozerwanych oocytów i ścian oocytów. Korzystnie, dawka sporocyst jest oddzielana od oocytów i ścian oocytów. Korzystna dawka sporocyst wynosi od 102 do 108 spo_ rocyst/jajo. Korzystniej, dawka zawiera od 10² do 105 sporocyst/jajo.

Sporocysty lub oocyty, albo ich mieszanina, mogą być wstrzykiwane in ovo w dowolnym odpowiednim fizjologicznie środowisku. Korzystnie, są one zawieszone w fizjologicznie zrównoważonym roztworze soli, takiej jak roztwór soli buforowany fosforanem. Wybrane środowisko może ewentualnie zawierać jeden lub więcej środków zawieszających, takich jak odpowiednie fizjologicznie żele, żelatyny, hydrozole, celuloza lub polisacharydowe gumy.

Korzystnie, w opisywanej metodzie szczepienia, sporocysty lub oocyty albo ich mieszanina, z dwóch lub więcej gatunków Eimeria, są wstrzykiwane in ovo w tym samym czasie. Zgodnie z opisywaną metodą szczepienia, sporocysty lub oocyty albo ich mieszanina, z wszystkich zidentyfikowanych gatunków Eimeria, które zakażają specyficzne ptaki domowe, takie jak kurczęta, mogą być wstrzykiwane in ovo w tym samym czasie albo w seriach w odpowiednich dawkach, w celu uzyskania ochrony immunologicznej przeciwko wszystkim gatunkom.

184 024

Immunostymulanty mogą być stosowane w połączeniu z opisywaną metodą szczepienia. Do immunostymulantów, które można stosować w opisywanej metodzie szczepienia należą, ale nie wyłącznie, cytokiny, czynniki wzrostu, chemokiny, supernatanty z hodowli komórek limfocytów, monocyty lub komórki z organów limfoidalnych, preparaty komórek lub ekstrakty komórek (np. utrwalony Staphylococcus aureus lub preparaty lipopolisa-charydowe), mitogeny lub adjuwanty, w tym niskocząsteczkowe farmaceutyki. Immunostymulanty mogą być podawane in ovo w dowolnym czasie podczas okresu inkubowania. Korzystnie, immunostymulanty są podawane in ovo w środowisku zawierającym dawkę sporocyst lub oocytów Eimeria albo ich mieszaninę.

184 024

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz Cena 2,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Zastosowanie skutecznie uodparniającej dawki żywych sporocyst lub oocytów Eimeria albo ich mieszaniny do wytwarzania preparatu do szczepienia in ovo w końcowej ćwiartce okresu inkubacji ptaków domowych przeciwko kokcydiozie.
2. Zastosowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że dawka zawiera 10² do 10⁸ sporocyst lub oocytów albo ich mieszaninę, w której całkowita ilość powyższych sporocyst i oocytów wynosi od 102 d₀ 108.
3. Zastosowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że dawka zawiera 102 do 10⁵ sporocyst lub oocytów albo ich mieszaninę, w której całkowita ilość powyższych sporocyst i oocytów wynosi od 102do 105.
4. Zastosowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że dawka zawiera 105 do 10⁷ sporocyst lub oocytów albo ich mieszaninę, w której całkowita ilość powyższych sporocyst i oocytów wynosi od 105 do 107.
5. Zastosowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że dawka zawiera 10⁴ do 10⁶ sporocyst lub oocytów albo ich mieszaninę, w której całkowita ilość powyższych sporocyst i oocytów wynosi od 104 do 10⁶.
6. Zastosowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że dawka zawiera 10³ do 10⁶ sporocyst lub oocytów albo ich mieszaninę, w której całkowita ilość powyższych sporocyst i oocytów wynosi od 10³ do 107.
7. Zastosowanie według zastrz. 2, znamienne tym, że ptakiem domowym jest kurczak.
8. Zastosowanie według zastrz. 7, znamienne tym, że dawka zawiera sporocysty lub oocyty albo ich mieszaninę, z dwóch lub więcej gatunków Eimeria wybranych z grupy, do której należą E. tenella, E. acervulina, E. maxima, E. necatrix, E. mitis, E. praecox i E. brunetti.
9. Zastosowanie według zastrz. 8, znamienne tym, że preparat jest przeznaczony do iniekcji in ovo.
10. Zastosowanie według zastrz. 8, znamienne tym, że do wytwarzania preparatu do podawania in ovo stosuje się ponadto immunostymulant.
11. Zastosowanie według zastrz. 2, znamienne tym, że dawka zawiera oocyty.
12. Zastosowanie według zastrz. 2, znamienne tym, że dawka zawiera sporocysty.
13. Zastosowanie według zastrz. 12, znamienne tym, że sporocysty są oczyszczone w celu usunięcia oocytów.
14. Zastosowanie według zastrz. 2, znamienne tym, że ptakiem domowym jest indyk.
15. Zastosowanie według zastrz. 14, znamienne tym, że dawka zawiera sporocysty lub oocyty albo ich mieszaninę, z dwóch lub więcej gatunków Eimeria wybranych z grupy, do której należą E. memeagrimitis, E. adenoeides, E. gallopavonis, E. dispersa, E. meleagridis, E. innocua i E. subrotunda.
16. Zastosowanie według zastrz. 15, znamienne tym, że preparat jest przeznaczony do iniekcji in ovo.
17. Zastosowanie według zastrz. 2, znamienne tym, że ptakiem domowym jest ptak łowny, kaczka lub ptak bezgrzebieniowy.
18. Środek do szczepienia in ovo w końcowej ćwiartce okresu inkubacji ptaków domowych przeciwko kokcydiozie zawierający czynnik aktywny i ewentualnie farmaceutycznie dopuszczalny nośnik, znamienny tym, że jako czynnik aktywny zawiera skutecznie uodparniającą dawkę żywych sporocyst lub oocytów Eimeria albo ich mieszaniny.
19. Środek według zastrz. 18, znamienny tym, że dawka zawiera 102 do 108 sporocyst lub oocytów albo ich mieszaninę, w której całkowita ilość powyższych sporocyst i oocytów wynosi od 102 do 108.

184 024
20. Środek według zastrz. 18, znamienny tym, że dawka zawiera 10² do 10⁵ sporocyst lub oocytów albo ich mieszaninę, w której całkowita ilość powyższych sporocyst i oocytów wynosi od, 102 do 10⁵.
21. Środek według zastrz. 18, znamienny tym, że dawka zawiera 10⁵ do 10⁷ sporocyst lub oocytów albo ich mieszaninę, w której całkowita ilość powyższych sporocyst i oocytów wynosi od,10⁵ do 107.
22. Środek według zastrz. 18, znamienny tym, że dawka zawiera 10⁴ do 10⁶ sporocyst lub oocytów albo ich mieszaninę, w której całkowita ilość powyższych sporocyst i oocytów wynosi od, 104 do 106.
23. Środek według zastrz. 18, znamienny tym, że dawka zawiera 10³ do 106 sporocyst lub oocytów albo ich mieszaninę, w której całkowita ilość powyższych sporocyst i oocytów wynosi od 10³ do 107.
24. Środek według zastrz. 19, znamienny tym, że ptakiem domowym jest kurczak.
25. Środek według zastrz. 24, znamienny tym, że dawka zawiera sporocysty lub oocyty albo ich mieszaninę, z dwóch lub więcej gatunków Eimeria wybranych z grupy, do której należą E. tenella, E. acervulina, E. maxima, E. necatrix, E. mitis, E. praecox i E. brunetti.
26. Środek według zastrz. 25, znamienny tym, że preparat jest przeznaczony do iniekcji in ovo.
27. Środek według zastrz. 25, znamienny tym, że do wytwarzania preparatu do podawania in ovo stosuje się ponadto immunostymulant.
28. Środek według zastrz. 19, znamienny tym, że dawka zawiera oocyty.
29. Środek według zastrz. 19, znamienny tym, że dawka zawiera sporocysty.
30. Środek według zastrz. 29, znamienny tym, że sporocysty są oczyszczone w celu usunięcia oocytów.
31. Środek według zastrz. 19, znamienny tym, że ptakiem domowym jest indyk.
32. Środek według zastrz. 31, znamienny tym, że dawka zawiera sporocysty lub oocyty albo ich mieszaninę, z dwóch lub więcej gatunków Eimeria wybranych z grupy, do której należą E. memeagrimitis, E. adenoeides, E. gallopavonis, E. dispersa, E. meleagridis, E. innocua i E. subrotunda.
33. Środek według zastrz. 32, znamienny tym, że preparat jest przeznaczony do iniekcji in ovo.
34. Środek według zastrz. 19, znamienny tym, że ptakiem domowym jest ptak łowny, kaczka lub ptak bezgrzebieniowy.